Ədəbiyyat İnstitutunun əməkdaşları Türk dünyasına həsr olunan beynəlxalq konfransda çıxış ediblər

Ədəbiyyat İnstitutunun əməkdaşları Türk dünyasına həsr olunan beynəlxalq konfransda çıxış ediblər

Bakıda Xəzər Universitetinin ev sahibliyi ilə “I Beynəlxalq Türk dünyasında kültür və dəyərlərin izləri” simpoziumu keçirilib. Azərbaycan, Türkiyə və Özbəkistanın elm və təhsil qurumlarının birgə təşkilatçılığı ilə baş tutan tədbirdə türkoloji elmin əsas istiqamətləri-ədəbiyyat, dil, tarix və mədəniyyət sahələrini əhatə edən 150-yə yaxın elmi məruzə təqdim olunub. Konfransda AMEA Nizami Gəncəvi adına Ədəbiyyat İnstitutunun alimləri də fəal iştirak ediblər.
Plenar iclasda İnstitutun direktor müavini, filologiya elmləri doktoru Mehman Həsənli çıxış edib. O, Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin “Bizim ailəmiz türk dünyasıdır” tezisinin yalnız tarixi ənənələrə söykənmədiyini, müasir dövr və gələcək üçün yeni birlik modelinin təqdimatı baxımından xüsusi əhəmiyyət daşıdığını vurğulayıb. Natiq konfransın yüz il əvvəl I Türkoloji qurultaya ev sahibliyi etmiş Bakıda keçirilməsini, eləcə də tədbirin Türkiyə və Özbəkistanın nüfuzlu elm və təhsil qurumları ilə birgə təşkilini Türk dünyasında elmi əməkdaşlığın genişlənməsi baxımından mühüm hadisə kimi dəyərləndirib.
İki gün davam edən konfrans çərçivəsində Ədəbiyyat İnstitutunun əməkdaşları müxtəlif panel iclaslarında aktiv iştirak ediblər. Filologiya elmləri doktoru, professor Tahirə Məmməd və filologiya elmləri doktoru, dosent Lütviyyə Əsgərzadə ayrı-ayrı panellərə sədrlik ediblər.
Eyni zamanda, institutun əməkdaşlarından filologiya elmləri doktoru, dosent Xuraman Hümmətova, filologiya elmləri doktoru, dosent Almaz Ülvi Binnətova, filologiya elmləri doktoru, dosent Mərziyyə Nəcəfova, filologiya elmləri doktoru, dosent Eşqanə Babayeva, filologiya elmləri doktoru, dosent Bəsirə Əzizəliyeva, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, dosent Şükufə Vəliyeva, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Arzu Hacıyeva, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Gülnar Yunusova, Maya Həsənli, Leyla Primova və Hicran Əhməd məruzələrlə iştirak ediblər.

https://science.gov.az/az/news/open/35864

Məlumatı hazırladı: Leyla Mahirqızı

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

Babəklər yurdunun hürr övladıyam!

ÖVLADIYAM
Müzəffər ordunun şanlı əsgəri,
Ərənlər yurdunun ər övladıyam!
Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox,
Babəklər yurdunun hürr övladıyam!
* * *
Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü,
Ədalət, həqiqət bağrımda közdü,
Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü,
Mövlalar yurdunun nur övladıyam!
* * *
Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm,
Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm,
Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm,
Alovlar yurdunun nar övladıyam!
* * *
Unutma, şah babam Xətai başdı,
Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı,
İlham, nə keçilməz sədləri aşdı,
İgidlər yurdunun nər övladıyam!
* * *
Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var,
Gen dünya yağıya daim olub dar,
Düşmən qarşımızda yenə oldu xar,
Aslanlar yurdunun şir övladıyam!
* * *
Göydən Yer üzünə ərmağan, payam,
Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam,
Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam,
Ozanlar yurdunun sirr övladıyam!
* * *
Ustacam, vətənim vətən içində,
Axıb duruluruq zaman köçündə,
Min bir anlamı var, adi “heç”in də,
Aqillər yurdunun pir övladıyam!
13.11.2020. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

Nisə Kərimovanın yazıları

I>>>> Rənglərin Şahzadəsi

Daha çox məlumat burada

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Zaur Ustacın “Qadan alım” şeiri

Sevginin poetik fəlsəfəsi
(Zaur Ustacın “Qadan alım” şeiri)
    Müasir Azərbaycan poeziyasında özünəməxsus dəst-xətti, səmimi lirizmi və milli-mənəvi dəyərlərə bağlılığı ilə seçilən Zaur Ustacın “Qadan alım” şeiri sevginin ən saf, ən fədakar və ən ülvi ifadələrindən biri kimi diqqəti cəlb edir. Bu şeir yalnız məhəbbət etirafı deyil, həm də sevən insanın daxili aləminin poetik görüntüsüdür. Müəllif burada sevginin həm ilahi, həm də insani qatlarını ustalıqla birləşdirərək oxucunu duyğuların dərin qatlarına aparır.
     Şeirin ilk bəndindən etibarən oxucu sevginin məsafə tanımayan gücü ilə qarşılaşır. “Həsrəti uzaq tut, məni yaxın bil” misrası sevən qəlbin ən böyük istəyini – ayrılığın yox, mənəvi yaxınlığın hökm sürməsini ifadə edir. Burada həsrət yalnız fiziki uzaqlıq deyil, həm də ruhsal ayrılıq kimi təqdim olunur və şair bu ayrılığı rədd edir. “Qadan alım” ifadəsi isə xalq danışıq dilindən gələn, sevgi və nəvazişlə yüklənmiş bir müraciət forması kimi şeirin emosional tonunu müəyyənləşdirir.
     Şeirin ikinci misralarında dini və simvolik obrazlar diqqəti çəkir. “Gözünü yumanda, Həcərül-Əsvəd, Açanda boynumda hil” misraları sevginin müqəddəslik səviyyəsinə yüksəldiyini göstərir. Burada “Həcərül-Əsvəd” (Kəbədə yerləşən müqəddəs daş) və “hil” (aypara) obrazları vasitəsilə sevgili varlıq ilahiləşdirilir. Bu, klassik Şərq poeziyasının təsiri ilə yanaşı, müəllifin milli-mənəvi kodlara bağlılığını da əks etdirir.
    İkinci bənddə isə arzu, ümid və qoruma instinkti ön plana çıxır. “Bar tutan qönçəni vurmasın ayaz” misrası sevginin zərifliyini və qorunmağa ehtiyacı olan bir dəyər olduğunu simvolizə edir. Şair burada sevgini bir çiçək kimi təsvir edir – nazik, həssas və eyni zamanda həyatverici. “Qulunun adını dəsmalına yaz” ifadəsi isə xalq ənənələrinə bağlılıqla yanaşı, sevginin yaddaşda və ürəkdə əbədi yaşaması ideyasını ifadə edir.
    Üçüncü bənd şeirin kulminasiya nöqtəsidir. Burada artıq sevgi tam fədakarlıq mərhələsinə çatır. “Uzağı yaxın et, “Gəl!” desən, gəlləm” misrası sevən insanın bütün maneələri aşmağa hazır olduğunu göstərir. “Ən acı kəlməni nabat, qənd billəm” isə sevginin acını belə şirinə çevirmək gücünü poetik şəkildə ifadə edir. Bu, sevginin transformativ gücünün bariz nümunəsidir.
    Şeirin son misralarında isə dramatik və təsirli bir məqam yaranır: “Sənintək gözəlin qoynunda ölləm, Ustaca deginən: ‘Öl!’”. Burada ölüm belə qorxulu deyil, əksinə, sevgilinin yanında olmaqla müqəddəsləşir. Bu, klassik eşq fəlsəfəsinin – “eşq uğrunda ölüm belə həyatdır” ideyasının müasir ifadəsidir. Müəllif öz adını (“Ustaca”) şeirə daxil etməklə həm poetik imza atır, həm də əsərə fərdi çalar qatır.
    “Qadan alım” şeiri dil baxımından da diqqətəlayiqdir. Sadə, axıcı və xalq dilinə yaxın üslub oxucu ilə birbaşa emosional əlaqə yaradır. Şeirdə istifadə olunan obrazlar, metaforalar və simvollar milli düşüncə tərzindən qaynaqlanır və bu da əsərin səmimiliyini artırır.
     Nəticə olaraq, Zaur Ustacın “Qadan alım” şeiri müasir Azərbaycan poeziyasında sevginin poetik ifadəsinin parlaq nümunələrindən biridir. Bu şeir oxucunu yalnız duyğulandırmır, həm də sevginin mahiyyəti haqqında düşündürür. Burada sevgi sadəcə hiss deyil, inanc, sədaqət və fədakarlıqdır. Şair bu əsərlə bir daha sübut edir ki, həqiqi poeziya qəlbdən gəlir və qəlbə yol tapır.

ZAUR USTAC – QADAN ALIM

Müəllif: Günnur Ağayeva

ədəbiyyatşünas-tənqidçi

SƏNİ ELƏ SEVDİM Kİ!..

Zaur Ustacın “Buta”sı

Zaur Ustacın “Buta”sı haqqında

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDAB XANIMIN YAZILARI

GÜNNUR XANIMIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

ZAUR USTAC – QADAN ALIM

QADAN ALIM

(QƏNDAB – QADAN ALIM)
Həsrəti uzaq tut, məni yaxın bil,
Min kərə demişəm, gül qadan alım.
Gözünü yumanda, Həcərül-Əsvəd,
Açanda boynumda hil, qadan alım.

Arzu qanadında uzəsən bu yaz,
Bar tutan qönçəni vurmasın ayaz,
Qulunun adını dəsmalına yaz,
Gözünün yaşını sil, qadan alım.

Uzağı yaxın et, “Gəl!” desən, gəlləm,
Ən acı kəlməni nabat, qənd billəm,
Sənintək gözəlin qoynunda ölləm,
Ustaca deginən: “Öl!”, qadan alım.
02.05.2026. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir

Zaur Ustacın “Buta”sı

Zaur Ustacın “Buta”sı haqqında

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

QƏNDAB – QADAN ALIM

QADAN ALIM

(ZAUR USTAC – QADAN ALIM)

Həsrətin canımı yandırıb-yaxır,
Külümü sovurur yel, qadan alım!
İki kipriyimin arasındasan,
Yumum gözlərimi gəl, qadan alım!

Gəl nəfəs-nəfəsə, qucaq-qucağa,
Sarılıb Səninlə sarılı qalım,
Mən gündə yüz dəfə ölləm Səninçün,
Mənimlə bir dəfə öl, qadan alım!

Vəfasız yar kimi ömür bivəfa,
Gedir karvanımız düzülüb safa,
Gəl keçən anları incitək sapa,
Düzüb gərdanıma sal, qadan alım!

Bal kimi zəhərsən, zəhərtək balsan,
Başqası sənə yar, sən mənə Yarsan,
Yaxşı ki, görmüşəm, yaxşı ki, varsan,
Uzaqdan-uzağa Yar, qadan alım!

Düşmüşəm sevdanın mən tək, selinə,
Batdıqca batıram, enirəm dərinə,
Əlimi uzadıb sənin əlinə,
Gəl çıxaq bu seldən bir, qadan alım!

Müəllif: QƏNDAB

SƏNİ ELƏ SEVDİM Kİ!..

Zaur Ustacın “Buta”sı

Zaur Ustacın “Buta”sı haqqında

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Əli Rza xələfli “Üzü Qarabağa”

ƏCƏLDƏN DİLƏYİMİZ
(Tofiq Hacıyevin ölümünə)

Dədə Qorqud Oğuz boyu öldü, gəl,
Dilimizin kökü, soyu öldü gəl.
Dədə Tofiq axır toyu… öldü gəl,
Külək olub saçlarını yol, yeri.

Əcəldən diləyimiz… möhlət də yandı getdi,
Qazıla can evimiz… əhlət də yandı getdi.

Cəhənnəmin yanmağı… cəhənnəmə yanaydı;
Cənnəti-Rizvan ölüb, cənnət də yandı getdi.

Göyçə kösöv… qaralıb, Qarabağ çoxdan yanıb,
Bakı ağlar yanğıda, Ələt də yandı getdi.

Dilimiz ağrıyanda dilə şəfa diləyi,
Neçə sözün loğmanı… şəfqət də yandı getdi.

Etibar əldən gedir, ehtiram yoxa çıxır,
Hörməti qov elədik, izzət də yandı getdi.

İllər açıb ağzını yaş yeyir, ömür udur,
Dadlar, tamlar dəyişir, ləzzət də yandı getdi.

Eşqinin mərəzində Füzuli girov oldu,
Ustad da canı verdi, səhhət də yandı getdi.

Diri qara bağladı, Xudafərin inlədi:
Sözə Tanrı körpüsü nemət də yandı getdi.

Soltanlı kəhrizində su dayandı, axmadı,
Cəbrayıl çinarında qamət də yandı getdi.

İsmayıl oğlu Tofiq söz dağları Bisutun
Məntiqi külüng idi alət də yandı getdi.

Bir saray ucalmışdı dilin məna mülkündə,
Mənalar hökmdarı dövlət də yandı getdi.

Cilalanmış bir almaz, ürəyi “Kuhi-nur”du,
Can qəfəsi bir səbət səbət də yandı getdi.

“Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə”
Füzuliyə təzim də, beyət də yandı getdi.

“Hər nə deyir, düz deyir – söyləyərdi Nizami,
İnam elə qırıldı ,əlbət də yandı getdi.

Fikirlər çəmənində bir çiçək də qalmadı,
İlimiz quraq gəldi, qəhət də yandı getdi.

Yaltaqlığın, yalanın qənimi küsdü bizdən
İsimlər yoxa çıxdı, sifət də yandı getdi.

Bircə sözü qalanın adı yaşayar, ölməz
Mərəzlər qiyamında ölət də yandı getdi.

Dörd yana çapar getsin əvəzi tapılarmı?
Tərəflər boyun bükər, cəhət də yandı getdi.

Özü vicdan damarı, millətin haqq səsiydi,
Böyük Türkün hünəri qeyrət də yandı getdi.

Dilə sevgidən gələn neçə gəncə, cavana,
Sonuncu imkan idi, fürsət də yandı getdi.

Yaxşıların yaxşısı, müdriklərin müdriki,
Gözəllərin gözəli, afət də yandı getdi.

Dədə Qorqud timsalı, Kaşğarlı Mahmud özü,
Ululara tay olan nisbət də yandı getdi.

Düşüncə sarayından parlayan günəş söndü,
Səksənən qafillər də, qəflət də yandı getdi.

İsmayıl oğlu Tofiq gözəl nitqin ustadı;
Bəlağət oda düşdü, söhbət də yandı getdi.

Kimlərin gəlməyi var, kimlərin getməyi var;
Tanrının kəraməti minnət də yandı getdi.

Aləmində nur vardı, könlü işıq saçırdı,
Mövlanədən yadigar hikmət də yandı getdi..

Nəsimidən od almış istəyi, cəsarəti,
Gözlərində parlayan himmət də yandı getdi.

İnsana, insanlığa əvəzsiz bəxş etdiyi
Sevgi də, məhəbbət də, rəğbət də yandı getdi.

Haqsıza qarşı duran acıq, qəzəb ütüldü,
Qəlbində küdurət də, nifrət də yandı getdi.

Elmin günəşi söndü, yer yerində dayandı
Vaxt öldü, zaman durdu, sürət də yandı getdi.

Əcəl hökmünü verdi, zəkanın dili susdu,
Açıq söz dərdə batdı, cürət də yandı getdi.

Tanrı görkəm vermişdi idrakına bərabər,
Torpaq aldı qoynuna, surət də yandı getdi.

Füzulini yandıran şəbi-hicran gecəsi
Ayrılıq ağlar qaldı, həsrət də yandı getdi.

Fələk çəkdi kamına, əcəl oxu sevindi;
Təpər düşdü atından, taqət də yandı getdi.

Adım beli büküldü, sanın dili tutuldu,
Nüfuz göz yaşı tökdü, şöhrət də yandı getdi,

Bir zəkanın ölümü min dünyaya əvəzdi,
Xəzinələr talandı… sərvət də yandı getdi.

Tofiq sözü güe demək, əyilməz, qürur demək,
Əcəl şimşəyi çaxdı, qüvvət də yandı getdi.

Düz sözün hakimiydi, səhvi göydə tutardı,
Doğru közə tutuldu, qələt də yandı getdi.

Qaralmadı ağ kağız, xəcalət basdı sözü,
Qələm qaldı intizar, xiffət də yandı getdi.

Tozu tutiya bildi, külək aldı torpaqdan,
Vətən çəksin gözünə… qismət də yandı getdi.

Əllər yurda uzalı, üzlər qaldı sozalı,
Qəribləri ağladan qürbət də yandı getdi.

Müdriklərsiz dünyanın nə dəyəri deyirəm?..
Müdrik tərk etdi bizi – hörmət də yandı getdi.

Uşağa uşaq idi, böyüyə böyük Tofiq,
İpək kimi xasiyyət, xislət də yandı getdi.

Bilqamıs… Şumer dili… xəzinələr açarı
Mənaların özəyi, siqlət də yandı getdi.

Tənələr yas bağladı bədxahların dilindeə
İndi hara üz tutsun?..
Töhmət də yandı getdi.

iblisin beli sındı, kimə böhtan söyləsin?
Baxıb idbar üzünə, lənət də yandı getdi.

Qor düşdü açılmayan məramların kürkünə,
Məqsəd də yandı getdi, niyyət də yandı getdi.

Dillərdə abır, ismət sözün qızıl tirməsi,
Abır da yandı getdi, ismət də yandı getdi.

«Şeirimiz, nəsrimiz, ədəbi dilimizədə
Gözəlliyin görkəmi – zinət də yandı getdi.

Misralar sıra-sıra, yeridikcə, gəldikcə,
Dilə gəldi sənətkar: «sənət də yandı getdi».

<<Dədə Qorqud: dilimiz, düşüncəmiz» yolunda,
Yaranmış ənənələr, adət də yandı getdi.

Bilinən, bilinməyən sirlərin xiridarı,
Dedi açıq-aşikar; xəlvət də yandı getdi.

Ağlar güləyən «Sabir: qaynaqlar və sələflər»
Yer-yerdən səda gəldi; millət də yandı getdi.

Dilin zaman qatına süründü dizin-dizin,
Sona çatdı əzablar, zillət də yandı getdi.

İstedadı əzəldən Tanrının bəxşişiydi,
Alın təri, qazancı, zəhmət də yandı getdi.

Böyük «Qıpçaq çölünün yovşanı çağırardı,
Qoxusuna, ətrinə dəvət də yandı getdi.

Türküstan yasa batdı, Murad Adcı ağladı,
Türk Arslanı bir azman – heybət də yandı getdi.

Kurqanda məzarından qalxar «Qızıl Döyüşçü>>
Hay salar, haray salar: qüdrət də yandı getdi.

Bir yanda Şah İsmayıl, bir yanda Sultan Səlim Xəcalətli qılınclar… qarət də yandı getdi.

Ürəyim oldu büryan – Füzulidən betərəm,
Qafiyə də, şeir də, sonet də yandı getdi…

Can quşu uçub getdi, Tanrı qucaq açmışdı,
Ölümün qabağında rəhmət də yandı getdi.

Min acını yeyərlər, bir sirinin xətrinə,
Fərhad öldü Şirindən, şərbət də yandı getdi,

Qazılan yaş torpağın buğ qalxır ciyərindən,
Torpaq, ana qucağı türbət də yandı getdi.

Meyarlar dəyişməsə, ölçülər əyişməsə,
Tərəzi yenə deyər: qiymət də yandı getdi.

Mən elə Məcnunam ki, Xələflidən betərəm, Məni gəzməz bir kimsə, ülfət də yandı getdi.

İki aləm şahının özü pişvaz eylədi,
Canındakı yarası, illət də yandı getdi.

Qürbətdə Nigarinin məzarına köz düşdü,
Elmin şahi-mərdanı – Həzrət də yandı getdi.

Bu dünyadan aldığı baratların yanında
Əli rzanın söz donu, xələt də yandı getdi.

Bir Zaloğlu var idi, canını əvəz bildi,
Tanrı qəbul etmədi, rüşvət də yandı getdi.

<<<Heyrət, ey büt» – söylədi, memarımız əzəldən
Heyrətin heyrətinə heyrət də yandı getdi.

Səbuhidən bu yana Qoca Qafqaz gülünü,
Xələfli dəstə tutdu, dəmət də yandı getdi.

Yaxşıların axırı pislərin əzəlidi
Şəhriyar deyən gəldi, ibrət də yandı getdi.

Təzə Günəş doğula, səhər nəğmə oxuya;
Bir deyək gecəmizə, zülmət də yandı getdi.

Azad çölün üstündən azad nəğmə səslənə
Turanımız sevinə… möhnət də yandı getdi.

Ey aşiqlər aşiqi, yaxın gəl Xələfliyə,
Fəryada bir halı yox, halət də yandı getdi.

Əli Rza xələfli “Üzü Qarabağa” (səh134-142)
28.11.2015 – ci il

Mənbə:Elirza Xelefli

MÜƏLLİF: ƏLİ RZA XƏLƏFLİ

ƏLİ RZA XƏLƏFLİNİN YAZILARI

Məmməd Məmmədlinin yazıları

DAHA ÇOX XƏBƏR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Bakı Dövlət Universiteti Jurnalistika fakültəsinin 1976-cı il məzunları

Məzun olduqdan sonra görüşlərimiz haqqında bir neçə dəfə yazmışam. İndi görürəm, Mark onlardan birini mənə xatırlatdı. Bu 2024-cü ilin görüşündən qalan xatirədir. Tələbə yoldaşlarımın, elə Markın da xətri xoş olsun deyə, yenidən paylaşıram…

DAHA BİR GÖRÜŞ…
Bakı Dövlət Universiteti Jurnalistika fakültəsinin 1976-cı il məzunları olaraq, hər il may ayının 2-si bizim görüş günümüzdür. Uzun illər yığışdığımız yer Bakı soveti metrosunun qarşısı, yəni İçərişəhər olub. Bir saat, bəzən də iki saat dayanıb intizarla ucqar yerlərdən gələn tələbə yoldaşlarımızı o qədər gözləmiş, sonra topalaşıb gözəl bir məkanda ömrümüzə yazılan bir gün yaşamışıq.

İllər ötdü, mobil telefonlar həyatımıza daxil olandan sonra imkan olduqca bir-birimizin halından, həyatından daha tez-tez xəbər tutduq. Beləcə, əhd-peymana sadiq olan bizlər həmin ənənəni bu gün də davam etdiririk…

Patokda 50 nəfər idik, illər içrə sıramız yaman seyrəlib. Uzaq məkanlarda yaşayan bəzi dostlarımızın görüşlərə qatılmaması bir yana, qalanımızı əbədi ayrılığa düçar edənlər – dünyasını dəyişənlərimiz də çoxdur. Hər görüşümüzdə onları həsrət dolu kədərlə, xəfif bir təbəssümlə xatırlayırıq. Eh, səfimizdən çox durnalar ayrıldı, azaldıq, şükür, hələ ki tam üzülməmişik. Amma bu yolun sağ qalan son nəfərimizəcən davam edəcəyini bilirəm. Vaxt-bivaxt ürəyimdə belə bir gizilti də qövr edir, deyirəm, vay axıra qalanın halına, görəsən o Tək 49 nəfərin yoxluğuna necə tablaşacaq…

Kədərli notlarla səslənməkdə məni qınamayın, dostlar, axı xatirələrin bir üzü güllü-çiçəkli yazdırsa, o biri üzü də sazaqlı, şaxtalı qışdır. O səbəbdən də görüşlərimizdə xatirələrin işığında ötən illərimizin həsrətini, fərəhli hadisələrini yada salırıq. Və nə az, nə çox, sabah məzun olduğumuz ilin 50 yaşı tamam olur. Maşallah, əsri yarılamışıq ki…

Axarıncı görüşümüz 28 apreldə baş tutmuşdu. Mayın 2-sini 4 gün qabağa çəkməyimizin (istirahət günü olduğu üçün) təşəbbüskarı, ümumiyyətlə, bütün görüşlərimizin təşkilatçısı, hətta son bir neçə ildə yubiley tarixlərimizdə də bizi bir araya gətirən o arıq, çəlimsiz, qarayanız oğlan, amma istedadı, gözəl yazıları ilə nəhəng olan tələbə yoldaşımız Səməd Məlikzadə oldu…

Yolboyu intizar içindəyəm, görəsən kimlər gələcək, yığıla biləcəyikmi, görüşümüz baş tutacaqmı? Xatirələrdən çatılmış bir ocağın ətrafında kövrəkliklə süslü şirin, dadlı bir gün yaşaya biləcəyikmi…

Böyük Yaradana şükürlər olsun ki, bizə bu görüşü də nəsib etdi. Nə xoş ki yığışdıq, bir yerdə olduq. Ləziz nemətlərlə zəngin süfrəmizə şipşirin xatirələrimizlə əlvan bir bəxtiyarlıq qata bildik. Ən şirin kəlməmiz: “ay uşaqlar, yadınızdadı…” müraciətimiz hamımıza ləzzət eliyirdi. Bir-birimizin gözündə hələ də 48 il əvvəlin qaynar təbiətli gəncləriydik. Yaşa dolsaq da sanki uşaqlıq çağlarımıza qayıtmışdıq. Şirin, məzəli söhbətlər, zarafatlar, üstəlik çuvalduzun, bizin “sancmaları” da bəxtiyarlıq içində keçən saatlarımıza ürəkaçan rənglər qatdı… Həmin gün yoldaşlarımızdan bir neçəsi üzürlü səbəblərdən məclisimizə qatıla bilmədi. Bizlər – ağsaqqalımız Teymurşah Xaspoladov, Elman Qədirli, Vaqif Tanrıverdiyev, Adil Hacıyev, Səməd Məlikzadə, Ramiz Yusifov, Nailə Hacıyeva, Nərgiz Bayramova və mən, bəndəniz Şəfəq bu görüşün iştirakçıları idik.
Gələn görüşlərədək, ay uşaqlar, özünüzə yaxşı baxın.
Sevgi və sayqılarımla…
R.S. Fotoqrafımız da həmişəki kimi Səməd Məlikzadədir…

Məlumatı hazırladı: Şəfəq NASİR

Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

Könül Bünyadzadənin yazıları

Şəfəq Nasiirin digər yazıları

Məmməd Məmmədlinin yazıları

DAHA ÇOX XƏBƏR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Milli Kitabxanada “Professor Hafiz Paşayev” adlı virtual və eyniadlı ənənəvi kitab sərgisi istifadəçilərə təqdim olunub

Milli Kitabxanada “Professor Hafiz Paşayev” adlı virtual və eyniadlı ənənəvi kitab sərgisi istifadəçilərə təqdim olunub

Milli Kitabxanada görkəmli ictimai-siyasi xadim, peşəkar diplomat, bacarıqlı elm və təhsil təşkilatçısı, dünya miqyaslı alim, fizika-riyaziyyat elmləri doktoru Hafiz Paşayevin 85 illik yubileyinə həsr olunmuş “Professor Hafiz Paşayev” adlı virtual və eyniadlı ənənəvi kitab sərgisi istifadəçilərə təqdim olunub.

Sərgilərdə alimin əsərləri, fizika elmləri üzrə təqdidatları, elmi işləri, tərtib etdiyi, ön söz yazdığı ədəbiyyatlar, həyatı, diplomatik-siyasi və elmi-pedaqoji fəaliyyəti haqqında kitablar, dövri mətbuat materialları, fotolar nümayiş olunur.

Virtual sərgi ilə https://anl.az/el/vsb/Professor_Hafiz_Pasayev/index.htm linkindən istifadə edərək tanış ola bilərsiniz.

Ətraflı: https://www.millikitabxana.az/news/professor-hafiz-pashayev

İlkin mənbə: Azərbaycan Milli Kitabxanası

Azərbaycan Milli Kitabxanası

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Yozgat Çamlık TV’de Azerbaycanlı Yazar Etibar Hasanzade’nin Eserleri Tanıtıldı- Video

Yozgat Çamlık TV’de Azerbaycanlı Yazar Etibar Hasanzade’nin Eserleri Tanıtıldı

Yozgat’ın dünyaya açılan kapısı Çamlık TV program yapımcısı ve Çamlık Gazetesi köşe yazarı Ahmet Sargın, Azerbaycanlı yazar Etibar Hasanzade’nin eserlerini tanıttı. Sargın, vatan sevgisi, Karabağ mücadelesi ve şehitlik temalı kitapları anlattı:

https://youtu.be/85NxpWApEQE?si=QD0N493375dU4vzf

Məlumatı hazırladı: Leyla Mahirqızı

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

Qəndab – Qurban

Qurban

Gəlintək bəzənib yolunda durram,
Gözlərəm yolunu hər səhər-axşam,
Bir kəlmə sözündən min xəyal qurram,
Mənə ilham verən selinə qurban!

Həsrətin çəkmişəm illər boyunca,
Başımı sinənə gəlib qoyunca,
Oxşa saçlarımı, oxşa doyunca,
Zərif barmağına, əlinə qurban!

Sən elə qiymətli, əzizsən mənə,
Dünyanı dəyişməm bircə telinə.
Məni sevdiyini Sən də de mənə,
Yalandan olsa da, dilinə qurban!

Unudub dünyanın dərdi-sərini,
Sən düşsən cənnətin gül bucağına,
Bircə gül qoparma, bircə gül qırma,
Qurumuş olsa da, gülünə qurban!

Müəllif: QƏNDAB

SƏNİ ELƏ SEVDİM Kİ!..

Zaur Ustacın “Buta”sı

Zaur Ustacın “Buta”sı haqqında

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"