Murad Məmmədovun yeni şeirləri

APARIR
Baxıram ki, ömür gedir, canımızı an aparır,
Mən kiməm, nəkarəyəm, geri dönüm, can aparır.

Dözəmmirik çətinliyə, qana düşüb yalvarırıq,
Əl açırıq Yaradana, qoyma bizi qan aparır.

Saat-saat qocalırıq, aşıb daşan ruhumuzu,
Üzümüzə xeyrə gələn, hər açılan dan aparır.

Zaman köhnə bir qatildi, aldığını geri vermir,
Qınamayın yaşlı nəsli, əqlini zaman aparır.

Arı yazıq neyləsin ki, ömrü elə uzun deyil,
Allah verən o qisməti çalışdığı şan aparır.

Yaxşı sözün, nəsihətin xiridarı artıq olmaz,
Unutmayın bu söhbəti Murad adlı xan aparır.

GƏRAYLI
Nə verdinsə, borca verdin,
Zalım dünya, danmadım ki!
Biləmmədim nədi dərdin?
Ömür getdi, qanmadım ki!

Korluğunu, karlığını,
Xoş günümdə darlığını,
Bircə gün də varlığını
Müvəqqəti sanmadım ki!

Bu gün varam, sabah yoxam,
Bir qoydun ki, gendən baxam.
Uşaqlıqdan gözü toxam,
Səndən nəsə ummadım ki?!

Hey çalışdın qandırasan,
Nə verdinsə andırasan.
Çox aldatdın yandırasan,
Mən odunda yanmadım ki?!

Demə, niyə rəngin solub?
Murad bilir, yaşa dolub.
Töhmətindən cızdağ olub,
Sərt qışında donmadım ki?!

SABAH – MÜƏMMA
Artıq yorulmuşam, lövbər salıram,
Bezirəm həyatın keşməkeşindən.
Gün keçir, ay keçir, geri qalıram,
Dünən üç-dördündən, bu gün beşindən.

Dili yox danışa, soruşam, soram,
Bu canın mənimlə öhdəliyi yox.
Bilmirəm doğrusu nə qədər varam,
Mən də köçməyəcəm gözü könlü tox.

Səbrim dara çəkib, kömək etməyib,
Öhdəmə düşəni eləməmişəm.
İstəyim nəfsimlə yola getməyib,
Mən çox şey ummuşam, diləməmişəm.

Bütün günahların səbəbi özüm,
Boynuma alıram, niyə gizlədim ?
Məni incidəni görmədi gözüm,
Qaranlıq tuneldə işıq gözlədim.

Sonu bilinməyən yoldu gedirik,
Bu günə ümid var, sabah müəmma.
Hər şeydən mənfəət, qazanc güdürük,
Sabah nə olacaq bilmirik amma.

ÖLDÜRÜR
Dözümsüzəm səsə-küyə,
Daş səbrimi səs öldürür.
Ruhum öləziyib deyə,
Məni zil yox, pəs öldürür.

Arzu, istək hələ çoxdu,
Ayrılmağa həvəs yoxdu.
Vallah-billah gözüm toxdu,
Çoxumuzu nəfs öldürür.

Hər an düşün sabahını,
Alma kasıbın ahını.
Malalama günahını,
Demə filankəs öldürür.

İnsan kordu, doymur gözü,
Nə nəfs durur, nə də özü.
Murad, budur sözün düzü,
Canı bəhsə-bəhs öldürür.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

YUSUF DEMİRAĞIN ŞEİRLƏRİ

YUSUF DEMİRAĞ – Türkoloq, Şair, Azərbaycan sevdalısı Türk soydaşımızdır. Şeirlərini Türk, Azərbaycan və Fransız dilində yazan şairin əsərlərində humanist ruhun zərif poetikası öz əksini tapır.
15 avqust Şairin doğum günüdür, bu münasibətlə onu təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq.

Müqəddəs torpaq

Lalələrin qurban getdi yolunda,
Dalğalandı bayrağın
Azad səmalarında…
Şəhid qanı ilə vətən oldu
Hər qarış torpağın, can Azərbaycan!
Sən bizimdin, bizimsən
Qəlbim Səninlə döyünür,
Sən Xəzərdən Gəncəyə,
Göyəzənə uzanan Odlar Diyarı…
Qoynunda adı bilinməyən şəhidlərin də yatır,
Qucaq açdın, Ana oldun onlara…
İndi körpə fidanların oynayır
Çiçəkli çöllərində…
Sən, lalə ləçəklərinə
Xəfif küləklərin sığal çəkdiyi
Gözəl Gəncəsən,
Mehriban, doğma diyar,
Daim var ol, şad- xürrəm, bəxtiyar!
Sən Cıdır düzündə azad qartal,
Sən Laçında Həkərisən,
Sahilində boy- boy yaşıl ağaçları…
Sən Şuşada Xurşidbanu
Nətəvanım, Üzeyirim, Bülbülüm, Vaqifimsən!
Ürəyimdəsən daim, igid övladların məğrur Anası!
Xəzəri yara- yara gedən
Coşqun, nərə çəkən dalğalarımsan!
Anamın duasısan…
Sən, səssiz qalan uşağın
Ruhuna güc verdin, həmdəm oldun
Səni düşünməkdən yorulmayan
O uşağın ürəyinə muğamınla məlhəm oldun…
Musiqinlə böyüyüb
Arzusuna çatan bir uşaq kimi,
Xatirələrim yada düşür..
Uca Tanrımın güc verdiyi ulu torpaq,
Röyamsan, hər gecə gördüyüm…
Şeirimsən,
Çanaqqaladan Bakıya
Ağrıdağından Qarabağa
Səs-səda salan qardaşlıq dastanımsan…
Könlü bayatılı Nənələrin göz yaşlarısan…
Anamın kəlağayısısan
Rüzgarda çərpələng kimi qanad çırpan
Natəvanımın qəzəlisən…
Qarlı dağların igidlik zirvəsisən, can Azərbaycan!

Könül

Gözəl diyar, bir il keçdi
Sənlə ilk görüşümüzdən…
Xəzərin sahilindəki
Nazlı qağayılarla
Göz- gözə gəlişimizdən…
İllər öncə torpağına ayaq basmaq istəyən
O körpə uşaq böyüdü, arzusu gerçək oldu,
Qucaq açdın, getdi, gördü can yurdu…
Adını eşidən kimi gözü dolan həmin o uşaq
Ürəyində yeni xəyallar qurdu…
Nələri qurban verməzdim ki
Səni yenidən görmək üçün….
O uşaq ki,
Hava limanına çatar- çatmaz
Buludların arasından Ağrı Dağını görən
Təyyarə yerə enəndə torpağına sarılan
O uşaq ki, Xəzərə baxanda ruhu dincələn…
Asandırmı Sənli xatirələri unutmaq?!
Başımın üstünd məğrur – məğrur
Dalğalanan bayrağına baxanda,
Ürəyim dağa dönmüşdü…
Bir insan uşaqlıq arzusuna
Bu qədərmi gözəl çatar?!
Göy üzündə qaranquşlar qatar- qatar
Müjdələdi xoş günləri…
Əlbəttə, biz yenidən görüşəcəyik
Gələn kimi, ruhumla
qucaqlayacam varlığını,
Can Laçından yadigar
Bir ovuc torpağını
saxladığım kimi
Qəlbimdə yaşadıram
Sənli, həzin xatirələrimi
Yenə qovuşacağıq sənlə
Can Azərbaycanım,
Qədim, doğma diyarım…

Ağ göyərçinlər

(Milli Qəhrəman Hökumə Əliyevanın
əziz xatirəsinə ithaf
)

Üfüqdə qanad çırpıb yorulan quş
Yuvasına çatanda necə şad olursa
Eləcə sevinir evinə qayıdan insan…
Bir də varlığını bu dünyaya ərmağan edən,
Vətən üçün canından keçən
Humanist qəhrəmanlar var…
İsti ocağın,
Doğma yurdun ətri üçün darıxsalar da
Getməyi seçən qəhrəmanlar,
Vətənin səmasında
Boz buludlar görünəndə dünyası dar…

Gözəl yurdumuzun xəfif təbəssümünü,
Qonaqpərvərliyini,
Ana məhəbbətini yaşadan qəhrəmanlar
Bir gün evlərinə qayıtmadılar…
Ağ göyərçinlər kimi
Qanad çaldı göy üzündə ruhları.
Hər təyyarə enişindəki o alqışlar,
Vətənə qovuşmağın sevinci,
Evimizə dönməyin hüzurudur.
Və əlbəttə,
görmədiyimiz qəhrəmanlara olan minnətdarlıqdır.
Buludların arasından gələn o səs onların səsidir…
Bu səs “Hər şey yaxşı olacaq” söyləyənlərin səsidir…

Gözəl Laçın

Yamyaşıl dağlarında
Küləklərə yoldaş olub
Həzin nəğmə deyirəm
Havasına, suyuna
Canım qurban, gözəl Laçın!
Yollar ruhuma məlhəm,
Qarış- qarış cığırlarda gəzirəm…
Qarabağın nəfəsi,
Sevimli, doğma Laçın!
Nazlı- nazlı rəqs edir
Həkərinin buzlu suları,
İllər sonra qürurla
Salamlayır qonaqları…
Həkəri Arazın kiçik qardaşı,
Sanki can Laçının dostu, sirdaşı…
Qartallı dağlarına,
Gül- çiçəkli bağlarına
Zəfər dolu çağlarına
Canım qurban, gözəl Laçın!
Addım- addım seyrə çıxdıq düzləri,
O azad səması çox şad etdi bizləri,
Yoxdur yer üzündə tayı, bənzəri…
Canım qurban, gözəl Laçın!

Müəllif: Yusuf DEMİRAĞ

DAHA ÇOX ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Fərhad Əsgərov (Ramizoğlu) – AXIRINCI KİMDİR?

AXIRINCI KİMDİR?
(hekayə)
Müəllimlərin məzuniyyət vaxtı idi. Kimisi evdə, kimisi isə istirahət mərkəzlərində, sanatoriyalarda dincəlirdi. İki-üç gündən sonra onlar bir-biri ilə tanış olur, söhbət edir, fikir mübadiləsi aparırdılar. Budur, ərazisi yaşıl ağaclara, gül kollarına bürünmüş istirahət mərkəzində ölkənin müxtəlif məktəblərində müxtəlif ixtisasları tədris edən qadın müəllimlər söhbət edirlər. Kişilər isə nərd atır, domino oynayır, arabir fikir mübadiləsi aparırlar.
Ümumiyyətlə, müəllimlər əsasən nədən danışırlar: aldıqları əməkhaqqından, məktəb direktorlarının hegemonluğundan, müəllimlərlə davranışından, bəzi şagirdlərin etik qaydalara riayət etməməsindən, pedaqoji kollektivin nailiyyətlərindən, bəzi valideynlərin müəllimi şantaj etməsindən. Məktəb direktorunun alicənablığından, kollektivlə xoş rəftarından danışanlar da var. Söhbətlər müxtəlifdir.
Artıq dörd gün idi ki, müəllimlər istirahət edirdi. Axşam yeməyindən sonra bir-biri ilə dostlaşan müəllimlər söhbət edirlər. Məleykə, Məsumə və Natəvan müəllimi hər gün bir yerdə görmək olardı. Onlar ölkənin müxtəlif məktəblərində işləyirdilər. İstirahət mərkəzində istirahət edənlər artıq onların yaxın rəfiqə olmalarından xəbərdar idilər.
Məsumə müəllimin bu günkü söhbəti müəllimlər üçün daha maraqlı oldu: “Artıq 60 yaşım var. 40 ildir ki, yalnız bir məktəbdə işləyirəm. Bu illərdə üç məktəb direktoru olub. Məktəbimizdə 70 nəfər müəllim çalışır. Sonuncu məktəb direktoruna bütün müəllimlər nifrət edir. Belə ki, məktəbimizdə savadlı, təcrübəli müəllimlər olsa da, 45 yaşlı bir xanım direktor təyin olundu. Direktor öz danışığı, hərəkətləri, işi ilə müəllimlərə nümunə olmalıdır. Onun rəhbərliyi altında birinci pedaqoji iclas keçirilirdi. İlk söz təlim-tərbiyə işləri üzrə direktor müavininə verildi. O, təxminən on dəqiqə çıxış etdikdən sonra sözü direktora verdi. İnanın mənə, direktorun ilk sözü bu oldu: “Məktəb direktorları haqqında cəmiyyətdə müxtəlif sözlər eşidilir, güya onlar rüşvətxordurlar, işlərini lazımınca qura bilmirlər, yerlıbazlıq edirlər. Mənim üstümə baxın, hələ direktor təyin olunana qədər bunları mənim üçün ərim alıb. Həyat yoldaşım bir idarənin rəisidir. Hər ay maaşından əlavə 50-60 min dollar qazanır”. Bunu dedikdən sonra, o, boynundakı çəkisi təxminən 300-500 qram olan qızıl sepini, hər iki əlindəki yoğun qızıl qolbağı, hər iki əlində bir neçə barmağına taxdığı bahalı qızıl üzükləri müəllimlərə göstərdi. Və dedi ki, mən varlı insanam, mənim haqqımda müxtəlif sözlərin deyilməsini istəmirəm. Biz müəllimlər düşündük ki, yəqin yeni direktor bəzi direktorlar kimi fırıldaq yollarla pul qazanmaz. Lakin əksinə oldu: indiyədək məktəbdə min oyunlardan çıxır. Müəllimlər isə susmağı vacib bilirlər. Yazıqlar nə etsinlər, işdən çıxarılacaqlarından qorxurlar”.
Məsumə müəllim bir neçə saniyə susdu, dərindən bir ah çəkdi:
-Direktor işlədikcə iç üzünü, iç dünyasını yavaş-yavaş göstərməyə başladı. Vallah, mən çox xəcalət çəkirəm ki, işlədiyim məktəbin direktoru haqqında danışıram. Özü savadsız olduğundan, onun savadlı müəllimlərdən xoşu gəlmir. Həftədə 9 saat ibtidai siniflərə ingilis dili dərsi keçir. Amma hələ indiyədək onun dərs keçdiyini heç kəs görməyib. Onun dərslərini başqa bir müəllim keçir. Yazıq həm öz dərsini, həm də direktorun dərsini tədris edir. 9 saata görə olan maaşı direktor alır. Mən bir müəllim kimi düşünürəm ki, direktor yuxarı siniflərə dərs keçməlidir. Hələ bu harasıdır? Bir-biri ilə dostluq edən dostların, rəfiqələrin arasını vurmağı da bacarır. Adi bir misal deyim: Nurlanə müəllimlə Tofiq müəllim eyni fənni tədris ediyindən tənəffüs vaxtı məktəbin dəhlizində söhbət edirdilər. Məktəbin dəhlizlərində videokamera olduğuna görə, direktor bunu dəfələrlə görüb. Bir gün direktor Nurlanə müəllimi yanına çağırıb və deyib: “Tofiq müəllim mənə dedi ki, mən Nurlanə müəllimlə danışmaq istəmirəm, utanıram ona deməyə, bəlkə, siz ona deyəsiniz ki, mənimlə söhbət etməsin”. Sonra isə Tofiq müəllimi yanına çağırıb və deyib: “Nurlanə müəllim mənə dedi ki, mən Tofiq müəllimlə danışmaq istəmirəm. Amma o, məndən əl çəkmir. Xahiş edirəm ona deyin ki, mənimlə danışmasın”. Nə başınızı ağradım, müəllimlər, Nurlanə müəllimlə Tofiq müəllim bir müddət danışmırlar. Təxminən iki aydan sonra Nurlanə müəllim Tofiq müəllimə deyir: “Tofiq müəllim, sözünüzü mənə deməliydiz. Mənimlə danışmaq istəmirsinizsə, niyə, direktora şikayətlənmisiniz?” Nə isə, söhbətə aydınlıq gətirilir. Aydın olur ki, direktor onların arasını vurub.
Söhbətə Məleykə müəllim qoşulur: “Məktəbimiz üç mərtəbədən ibarətdir. 120 müəllim çalışır. 15 il pedaqoji təcrübəsi olan bir kişi məktəbimizə direktor təyin olundu. Müəllimlər çox sevinirdilər ki, yəqin yeni direktor əvvəlki direktordan fərqlənər. Ancaq belə olmadı. 5 Oktyabr Müəllimlər günü yaxınlaşırdı. Direktor müavini Elnarə xanım müəllimlərə tapşırdı ki, hər biriniz Müəllimlər günü münasibətilə direktora 100 AZN verin. Əgər verməsəniz, sizi incidəcək, hər gün dərsinizi dinləyəcək, zəhlənizi tökəcək. Mən üçüncü mərtəbədə dərs keçirəm. Direktorun kabineti birinci mərtəbədədir. 5 Oktyabr tarixində birinci dərsdən sonra aşağı düşdüm. Direktorun kabinetinin qabağında on nəfər müəllim dayanmışdı. Hamı onunla görüşüb “təbrik etmək” istəyirdi. Direktor isə hər bir müəllimlə təxminən bir dəqiqə söhbət edirdi. Soruşdum – axırıncı kimdir? Müəllimlər gülüşdülər. Nə başınızı ağradım, zəng vuruldu, tez sinfə getdim. İkinci dərsdən sonra yenidən birinci mərtəbəyə düşdüm. Direktorun kabinetinin qabağında 14 müəllim dayanmışdı. Yenidən soruşdum – axırıcı kimdir? Nə isə, həmin gün beş dəfə birinci mərtəbəyə düşdüm, hər dəfə kabinetinin qabağında 7-8 müəllim olduğuna görə, onunla görüşə bilmədim. Ertəsi gün, ikinci dərsdən sonra direktorla görüşdüm, 100 AZN verdim. Bir-birimizə xeyir-dua verdik. Belə-belə işlər…”
Natəvan müəllimi gülmək tutdu: “Vallah bizim məktəbdə də elədir. Məktəbimizə 60 yaşlı bir kişi rəhbərlik edir. İldə üç dəfə – ad günündə, Müəllimlər günündə və 8 Mart Qadınlar bayramı günündə onu bütün müəllimlər təbrik edirlər”.
Müəllimlər gülüşürlər. Məleykə müəllim:
-Başa düşmədim, bəs 8 Mart Qadınlar bayramında kişi müəllimi niyə təbrik edirsiniz?
-Qayda belədir, direktorun xəstəxanada həkim işləyən həyat yoldaşını da təbrik edirik. Hansısa müəllim direktorun qayda-qanununu pozsa, gözümçıxdıya salınır. Hər ay bütün müəllimlər ona müəyyən məbləğdə pul verirlər. Belə ki, əgər mən həftədə 30 saat dərs keçirəmsə, keçdiyim dərsin üç saatının pulunu direktor müavini vasitəsilə ona göndərirəm. Eləcə də, digər müəllimlər də hər biri keçdiyi 3-4 saatının pulunu direktor üçün göndərir. Yazıq müəllimlər neyləsinlər, faktı sübut etmək çətin olduğundan şikayət etmirlər. Şikayətə baxan var ki. Arabir yuxarıdan yoxlama gəlir, məktəbin hər işindən razı qalır, rüşvətini alıb gedir. Bəzi rəhbər işçilərdə təfəkkür nə vaxt dəyişəcək? Məktəbimizin direktoru özündən savadlı, bilik və bacarıqları şagirdlərə vicdanla aşıladan müəllimlərdən xoşu gəlmir. Nə isə, müəllimlər, biz istirahətdəyik, bəlkə, başqa mövzu haqqında danışaq. Hamımız günahkar axtarışındayıq. Bəs onda günahkar kimdir? Elə özümüz. Nə qədər susmağı vacib biləcəyiksə, özümüzü karlığa, korluğa qoyacağıqsa, belə də davam edəcək. Ancaq ümidvar olaq ki, tədricən belə direktorlar vəzifədən uzaqlaşacaq, onların yerinə saf, şərəfini, ləyaqətini qoruyan əsl pedaqoqlar təyin olunacaq…

Fərhad Əsgərov (Ramizoğlu),
yazıçı-jurnalist

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Vaqif OSMANLI – Bu gün

ÜMDƏ VƏZİFƏMİZ: UĞURLU SÖZƏ YAŞIL İŞIQ

Azərbaycanda mətbuat sistemininin formalaşmasında dərgiçiliyin də rolu danılmazdır. Bu sistemi və onun layiqli nəslini formalaşdıran, peşə prinsiplərini yaradan maarifçilik ideyalarının daşıyıcısı, milli mətbuatımızın qaranquşu, 1875-1877-ci illərdə nəşr olunan, 300-400 tirajla yayımlanan, cəmi 56 sayı işıq üzü görən “Əkinçi” qəzeti xalqımızın böyük ziyalısı, milli mənəvi dəyərlərin qoruyucusu Həsən bəy Zərdabinin işıqlı təxəyyülündən doğulan ilk vicdanlı söz və fikir qaranquşudur. “Əkinçi” xalqımızın dünyagörüşünün formalaşmasına, genişlənməsinə, mədəni intibaha qədəm qoymasına kömək etmək üçün gələn ilk mətbuat elçisidir.

Azərbaycan ədəbi-bədii mühitində öz mövqeyi, prinsipləri, nüfuzu, ilahi sözə vicdanlı münasibəti ilə seçilən “Ədəbi ovqat” ədəbi-bədii dərgisinin cəmi beş yaşı olsa da, zəngin və şərəfli yola möhkəm addımlar atdığını anlayır. Artıq dərgi təkcə Vətənimizdə yox, onun hüdudlarından kənarda da yaxşı tanınır, oxucular və müəlliflər, onunla əməkdaşlıq etmək arzusunda olanlar gündən-günə artmaqdadır. Beş il müddətində keçdiyimiz yola nəzər salanda qürur duyur, uğurlu sözə daha məsuliyyətlə yanaşmaq iş prinsipimizdi.

Peşəkarlığı, ədəbi sözün və dərgimizin nüfuzunu qorumaq ümdə vəzifəmizdi. Ədəbi sözə özfəaliyyət, əyləncə kimi yanaşanlar, sözü bizneslə eyniləşdirənlər, kiməsə yararlanmaq üçün sözə yarınıb fürsət axtaranlar həqiqi ədəbi nümunə yarada bilməzlər. Söz duyğulu və təmənnasız ürəyin, təbin və qələmin bəhrəsi olmasa heç kimdə ilahi hisslər yarada bilməz. Hissiz, duyğusuz “söz sənəti”nin meydan oxuduğu zamanlarda həqiqi ədəbiyyata çox böyük ehtiyac olub və olacaq. Biz sözə vurğunların mənəvi ehtiyacını ödəmək üçün cəfalı, inanırıq ki, həm də səfalı “uzun, incə bir yol”dayıq. Bu dərgi ədəbi mühitə, ilahi sözə biganə olmayanların yolunda yaşıl işığa çevrilib. Biz həqiqi sözün xidmətçisi kimi bir missiyanın daşıyıcısı olmağı qətiyyətlə qərara aldıq. Dərginin yaradıcılarının qarşısında bir prioritet vəzifə durur: ilahi sözün dəyərini həmişə müqəddəs və uca yerdə saxlamaq. Bu nəşri zövqlü sözsevərlərin sözə sevgisi səviyyəsinə qaldırmaq həm də oxucularımızdan asılıdır. Əlahəzrət həqiqətə tapınaraq biz SÖZün keşiyində ayıq-sayıq söz əsgəri kimi dayanacağıq. Bizi ruhlandıran, əqidəmizə, verdiyimiz sözə sadiq olmağa məcbur edən vicdanlı və istedadlı söz adamlarının qəlbinin, təxəyyülünün məhsulu ancaq bir amala – həqiqətə tapınan SÖZ olacaq…

Böyük elm və fikir dahisi Xudu Məmmədov deyirdi: “Sənət insanı həm ağıl azlığı, həm də ağıl artıqlığı bəlasından qoruyur”. Yəni söz ən dəqiq tənzimçidir. Biz belə söz axtaranlardanıq. Fərəhimiz, sərvətimiz uğurlu sözdür.

Həqiqi söz, fikir, ideya axtarışında olanların yolu heç vaxt hamar, asan olmayıb. Yaxşı anlayırıq ki, çətinlikdən qorxanlar bu yola çıxmırlar. Biz həqiqi söz yolçularıyıq. Qarşımıza o qədər “mən həqiqətəm!” hayqıran saxta sözbazlar çıxır ki, bəzən doğru və uğurlu sözlə yalanı saf-çürük eləmək çətinləşir. Biz o hay-küyün içində abır-həyasına qısılıb bir küncə sığınan həqiqi sözü axtarıb tapmaq, oxucularımıza tanıtmaq üçün bu yoldayıq. Sözə sevgi bu yolda bizim Simurğ lələyimizdi. Həyatın, sözün yolu nə qədər kələ-kötür olur-olsun, sözə, həqiqətə sevginin gücü bütün çətinliklərə qalib gəlmək üçün bəs edər. Həqiqətə xəyanət edənlərin yolunda qırmızı işıq kimi dayanıb, həqiqi sözü uğurlayan yaşıl işıq olmaq ümdə vəzifəmizdir.

Müəllif:  VAQİF OSMANLI

“Ədəbi ovqat” ədəbi-bədii dərgisinin baş redaktoru

VAQİF OSMANLININ YAZILARI

ABBAS İLHAMIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

ƏDƏBİYYAT.AZ

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<|

Yazarlar təltif olunub

22 İyul – Milli Mətbuat və Jurnalistika Günü münasibətilə başda cənab Yunus Oguz olmaqla bir qrup yazar Yazarlar Jurnalının Təltif Komissiyasının qərarı ilə təltif olunub:

  1. Yunus Oğuz “Olaylar” ,
  2. Fatimə Abbasquliyeva “Olaylar”,
  3. Zeynəb Mustafazadə “Olaylar”,
  4. Ayətxan Ziyad “Yazarlar”,
  5. Südabə Mətanətli “Yazarlar”,
  6. Günnur Ağayeva “Yazarlar”,
  7. Həcər Atakişiyeva “Yazarlar”,
  8. Əli Bəy Azəri “Xəzan”,
  9. Ramiz İsmayıl “Xəzan”,
  10. Vaqif Osmanov “Ovqat”,
  11. Faiq Balabəyli “Müstəqil.az”,
  12. Nizami Kolanılı “Xəzan”.
    Nəzərinizə çatdırırıq ki, çox əziz və dəyərli dostumuz Yunus Oğuz bu gün həm də doğum gününü qeyd edir. Cənab Yunus Oğuzu və digər təltif olunan qələm dostlarımızı bu münasibətlə təbrik edir, qarşıdakı bütün həyat və fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq! Uğurlarınız bol olsun, Dostlar!

Hörmətlə: Zaur USTAC

AVMVİB, AJB və AYB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir, naşir

Zaur Ustacın “Buta”sı

GÜNAY ƏLİYEVA – “NƏRGİZ”

Zaur Ustacın “Buta”sı barədə

GÜNAY XANIMIN YAZILARI

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Aqillər yurdunun pir övladıyam!

ÖVLADIYAM
Müzəffər ordunun şanlı əsgəri,
Ərənlər yurdunun ər övladıyam!
Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox,
Babəklər yurdunun hürr övladıyam!
* * *
Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü,
Ədalət, həqiqət bağrımda közdü,
Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü,
Mövlalar yurdunun nur övladıyam!
* * *
Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm,
Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm,
Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm,
Alovlar yurdunun nar övladıyam!
* * *
Unutma, şah babam Xətai başdı,
Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı,
İlham, nə keçilməz sədləri aşdı,
İgidlər yurdunun nər övladıyam!
* * *
Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var,
Gen dünya yağıya daim olub dar,
Düşmən qarşımızda yenə oldu xar,
Aslanlar yurdunun şir övladıyam!
* * *
Göydən Yer üzünə ərmağan, payam,
Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam,
Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam,
Ozanlar yurdunun sirr övladıyam!
* * *
Ustacam, vətənim vətən içində,
Axıb duruluruq zaman köçündə,
Min bir anlamı var, adi “heç”in də,
Aqillər yurdunun pir övladıyam!
13.11.2020. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

Nisə Kərimovanın yazıları

I>>>> Rənglərin Şahzadəsi

Daha çox məlumat burada

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Tarixi düşüncəni milli yaddaşa çevirən qələmdar

Tarixi düşüncəni milli yaddaşa çevirən qələmdar
(Yunus Oğuzun doğum gününə)
Salam olsun, çox dəyərli oxucum! Bu dəfə söhbətimizin qəhrəmanı tarixdən gələcəyə uzanan sözün və milli kimliyin yazıçısı tarixçi alim Yunus Oğuzdur! Müasir Azərbaycan ədəbiyyatında tarixi roman janrına yeni nəfəs gətirən, tarixşünaslıqla bədii təfəkkürü eyni müstəvidə birləşdirən yazıçılardan biri olan Yunus Oğuz yalnız romanlar müəllifi deyil, həm də tarixə analitik münasibət bəsləyən, milli kimliyin elmi və bədii əsaslarını araşdıran mütəfəkkir yazardır. Onun əsərlərində tarix keçmiş hadisələrin sadə təsviri deyil, gələcəyin ideoloji istiqamətlərini müəyyənləşdirən mənəvi məktəb kimi təqdim olunur. Bu baxımdan Yunus Oğuzun yaradıcılığı Azərbaycan nəsrində xüsusi bir istiqamət formalaşdırmışdır. O, tarixi faktları bədii təxəyyülün imkanları ilə zənginləşdirsə də, heç vaxt həqiqətdən uzaqlaşmır. Yazıçının əsərlərində hadisələrin arxasında duran siyasi, mədəni və mənəvi səbəblər analitik baxışla açılır. Məhz buna görə onun romanları həm ədəbi, həm də tarixi mənbə kimi maraq doğurur.
Olduqca müxtəlif auditoriyalada bütün söhbətlərmdə və əksər yazılarımda dəfələrlə qeyd etmişəm. Yunus Oğuz müasir Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndələrindən biri olmaqla bərabər, öz imzası, dəsti-xəttilə seçilən söz sənətkarlarındandır. Onun ümumi dünya qələmdarları sırasında yeri Təbəri, Mahmud Kaşğarlı, Lev Tolstoy, Yevgeni Tarle, Vasiliy Yan, Məmməd Səid Ordubadi kimi ustad sənətkarların arasındadır. Bu fikir təsadüfi deyil. Çünki Yunus Oğuz tarixi sadəcə nəql etmir; o, tarixi düşünür, araşdırır və onu yeni nəsillərə milli yaddaş kimi təqdim edir.
Yunus Oğuzun yaradıcılığına nəzər saldıqda aydın görünür ki, onun üçün tarix yalnız keçmiş deyil. Tarix insanın özünü tanımasının başlanğıcıdır. Yazıçının qəhrəmanları da məhz milli kimlik uğrunda mübarizə aparan şəxsiyyətlərdir.
Tarixi romanlarında müəllif hadisələri dövrün siyasi panoramı ilə yanaşı, milli-mənəvi dəyərlər prizmasından təqdim edir. Bu xüsusiyyət onu klassik salnaməçilikdən fərqləndirir.
Onu bir yazar kimi sələflərindən və xələflərindən fərqləndirən başlıca xüsusiyyət istər tarixi, istərsə də şahidi olduğumuz hadisələrə yalnız quru bədii salnaməçi mövqeyindən yanaşmamasıdır. Onun bütün qələmə aldığı mətn nümunələrində mövzuya analitik yanaşma mövqeyi qabarıq şəkildə ortaya çıxaraq keçmişi təsdiq, gələcəyi isə tərtib edir. Məhz bu cümlə Yunus Oğuz yaradıcılığının ən dəqiq elmi xarakteristikalarından biridir.
Yunus Oğuz tarix və siyasət elminin mahir bilicisi kimi “”Türk” etnonimi və törələri”indən “Cığır”a qədər olduqca geniş spektrli, ta qədim zamanlardan günümüzədək uzanan dövrü əhatə edən salnamələrində döyüş sənəti haqqında da faydalı informasiya ötürməyə nail olmuşdur.
Yunus Oğuz yalnız romanlar müəllifi deyil. Onun türk tarixinə dair araşdırmaları türkşünaslığın diqqətçəkən nümunələri sırasındadır.
2025-ci ildə nəşr olunan “Türk etnonimi və törələri” kitabı müəllifin uzun illər apardığı araşdırmaların nəticəsi kimi meydana çıxmışdır. Kitabda müəllif “türk” sözünün etimologiyasınıas,, qədim mənbələrdə işlənmə formalarını, türk törələrinin mahiyyətini, qədim dövlətçilik ənənələrini və milli hüquq sistemini geniş şəkildə araşdırır.
Akademik Nizami Cəfərov ön sözdə yazır:
“Yunus Oğuz yalnız məşhur romanları ilə deyil, akademik araşdırmaları və elmi-publisistik yazıları ilə də türk tarixinin qaranlıq, mübahisəli tərəflərinə aydınlıq gətirməyə çalışan müəllifdir.”
Müəllif əsərində “türk” etnoniminin yalnız dil baxımından deyil, həm də dövlətçilik və mədəniyyət baxımından daşıdığı mənanı araşdırır: “Bir millət öz tarixini bilmədikdə və ya öyrənmək istəmədikdə çoxsaylı yanlışlıqlara yol verir…”
Bu fikir əslində kitabın ideya açarıdır. Müəllif hesab edir ki, milli kimliyin qorunmasının ən əsas yolu tarixə doğru baxışdır.
Kitabın ən maraqlı bölmələrindən biri qədim türk törələrinə həsr olunmuşdur:
“…törə anlamı səndən yuxarıda duran, ocaq başında oturan mənasını verir… toplumda siyasi, sosial, dini, iqtisadi və digər məsələləri müəyyənləşdirən yazılı olmayan hüquq qaydalarına törə deyilir.” Bu yanaşma göstərir ki, müəllif qədim türk dövlətçiliyini yalnız hərbi qüdrətlə deyil, hüquqi-mənəvi sistemlə də əlaqələndirir.
Kitabın digər üstün cəhəti isə türk qadınının cəmiyyətdəki roluna ayrıca yer ayırmasıdır. Tomris, Türkan xatun, Möminə xatun kimi tarixi şəxsiyyətlərin fəaliyyəti türk dövlətçilik ənənələrinin ayrılmaz hissəsi kimi təqdim olunur.
Qədim Türk törəsindən maya tutub, qidalanan yazıçı ruhu tarixi, siyasi biliklərin çuğlaşmasında bişirib, yetişdirdiyi döyüş sənəti haqqında fikir və ideyaları, gələcək nəsillər üçün mesajlarını “Cığır” – Zəfərin bədii salnaməsində reallaşdırmaq imkanı əldə etmişdir. Onun Şuşaya ilk səfərlər zamanı Müzəffər Ali Baş Komandan cənab İlham Əliyevin qarşısında böyük qürur və məsuliyyətlə dediyi, – “…mən Şuşada yazıram…” – cümləsi ədəbiyyat tariximizə qızıl hərflərlə yazılmış tarixi kəlamlar sırasında öz möhtəşəm və şərəfli yerini həmin andan etibarən almışdır.
Yunus Oğuzun yaradıcılığında xüsusi yer tutan əsərlərdən biri də “Cığır” tarixi romanıdır.
Bu roman artıq yalnız bədii əsər deyil, müasir Azərbaycan tarixinin mənəvi salnaməsinə çevrilmişdir.
Yunus Oğuz qələbədən, şanlı Zəfərimizdən, Şuşadan mütləq yazmalı idi… Bu nümunə “Cığır” oldu. Şəxsən mən romanın anonsunu Şuşada şanlı Zəfərimizin memarı Müzəffər Ali Baş Komandanın hüzurunda müəllifin öz dilindən eşitdim… gözlərimin önündə fatehlərin yanında olan salnaməçi mirzələrdən biri qismində canlandı Yunus Oğuz.
Bəli bu bənzətmə təsadüfi deyil. Tarix boyu böyük zəfərlərin yanında onları gələcək nəsillərə çatdıran salnaməçilər olub. Müasir Azərbaycanın həmin salnaməçilərindən biri də Yunus Oğuzdur. Yunus Oğuz tarixin təsdiq etdiyi, qələmi ilə tarix yazan yazıçılardan biridir. “Cığır” onun silsilə tarixi romanlarının içərisində Şuşanın havası kimi saf, yolları kimi dolanbac, qayaları kimi sıldırım olan uca bir zirvədir. Yunus Oğuz “Cığır” romanında müəllif təkcə baş vermiş hadisələri təsvir etmir. O, gələcək siyasi prosesləri də tarixi məntiq əsasında proqnozlaşdırır.
Yunus Oğuzun tarixinə söykənərək romanda verdiyi tərtiblərin çoxu qısa bir müddət ərzində həyata keçdi. Bu gün artıq Xankəndində bayrağımız dalğalanır. Bu fikir yazıçının tarixi təfəkkürünün nə qədər güclü olduğunu göstərən mühüm göstəricidir.
“Cığır” romanı yalnız bir yazıçının deyil, bütövlükdə Azərbaycan tarixi roman məktəbinin uğurudur. Ən yüksək mükafatlara layiq bir əsərdir. “Yazarlar” olaraq, yazarlar cameəsi və səngər həyatının nə demək olduğunu bilən, döyüş yolu keçmiş hərbçilər adından dəyərlimiz Yunus Oğuzu “Cığır” romanına görə “Əsrin yazarı” mükafatı ilə təltif edirik. Xeyirli olsun! Əlbəttə Yunus Oğuz daha çoxuna layiq bir yazardır. O zaman-zaman Türk dünyasının müxtəlif müstəqil qurumları tərəfindən mükafatlandırılıb. Və bu proses fasiləsiz olaraq davam edir.
Belə əsərlər milli yaddaşın formalaşmasına xidmət edir və məhz bu səbəbdən layiqli qiymətini almalıdır.
Ümidvaram ki, növbəti xəbərlərdən biri “Cığır”ın Dövlət mükafatına layiq görülməsi haqqında olacaq.
Yunus Oğuzun yaradıcılığı təkcə Azərbaycan sərhədləri ilə məhdudlaşmır. O Azərbaycanda tanındığı kimi, Türkiyədə, Özbəkistanda və digər soydaşlarımızın yaşadığı ölkələrdə də məşhurdur. Məsələn, Özbəkistanda Yunus Oğuz ən azı Azərbaycanda olduğu qədər tanınır və sevilir. Yunus Oğuz türk dünyasının ortaq fikir adamı və sevilən yazarlarından biridir. Onun əsərləri türk dünyasının ortaq tarixini, ortaq yaddaşını və ortaq gələcəyini düşünən müəllifin baxışlarını əks etdirir.
Tarixi romanlar, elmi araşdırmalar, publisistik yazılar və türkçülük düşüncəsi bir yerdə Yunus Oğuzu müasir Azərbaycan ədəbiyyatında xüsusi məktəbə çevirir. Bu məktəbin əsas ideyası isə sadədir: Tarixini bilən millət gələcəyini də özü yazır. Akademik Nizami Cəfərov Yunus Oğuzun tarixçiliyindən danışarkən qeyd edir ki, tarixi iki cür öyrənirlər: akademik tarixçilik. Bəzən buna, hücrə tarixçiliyi, universitet tarixçiliyi də deyirlər. Burda daha çox akademizim, faktlar, sxemlər, modellər öyrədilir. Tarixə müdaxilə edilmir, mümkün qədər tarixi necə varsa, o cür təqdim edirlər. Bu tarixçilik tamam başqadı. Bir də var tarixi ədəbiyyatlardan, romanlardan dinamik şəkildə öyrənmək. Yunus Oğuzun tarixçiliyi çox dinamikdi. Yunus Oğuzun tarixi romanlarında və tarixi pyeslərində (“Attila”) və ümumiyyətlə yaradıcılığında tarixi xronologiya mövcuddur. Əmir Teymura həsr olunmuş romanında Yunus Oğuz çalışır ki, Əmir Teymurun həm ümumən türk dünyasındakı tarixi rolunu dəyərləndirsin, həm də Azərbaycanla əlaqələndirsin. Mən şahidi olmuşam (N.Cəfərov dəfələrlə deyib) ki, hətta Daşkənddə Özbəkistanın ən məşhur tarixçilərinin iştirak etdiyi tədbirdə bu romanın təqdimatı və müzakirəsi zamanı Yunus Oğuz öz mövqeyini qoruyaraq müəyyən mənada fikirlərini qəbul etdirməyi bacarıb. Yunus Oğuzun “Nadir şah” əsərini daha çox qiymətləndirən Nizami Cəfərov qeyd edir ki, Nadir şah dövrü Azərbaycan tarixşünaslığında həmişə pərakəndəlik, ziddiyyətlər dövrü kimi təqdim olunur. Nadir şaha müsbət bir sərkərdə kimi baxılmayıb. Daha çox Səfəvilərdən sonra dağıdıcı, süni imperiya kimi söhbətlər olub. Amma yunus Oğuz “Nadir şah” əsərilə əsaslandırır ki, bizim müasir Azərbaycan tarixinin yaratdığı etnik, siyasi, coğrafi mənzərənin yaranmasında Nadir şahın əvəzsiz rolu olub.
Azərbaycanda Milli Mətbuat və Jurnalistika Günü – İyulun 22-si tanınmış yazıçı, tarix araşdırıcısı, publisist və türk dünyasının yorulmaz tədqiqatçısı Yunus Oğuzun doğum günüdür. Təqvimin bu günü dünyaya göz açan yazara sanki, uca Yaradan qələmi özü ərmağan edərək, onu anadan qələmdar doğulanlar sırasına yazıb.
Belə bir əlamətdar gündə onun yaradıcılığına nəzər saldıqda aydın görünür ki, Yunus Oğuz yalnız roman müəllifi deyil. O, milli yaddaşın keşiyində dayanan fikir adamıdır. Onun əsərləri keçmişi öyrədir, bu günü düşündürür, gələcəyə isə inam aşılayır.
“Cığır” kimi Zəfər romanları, “Türk etnonimi və törələri” kimi elmi-publisistik araşdırmaları, qədim tariximizə yeni baxış gətirən əsərləri göstərir ki, Yunus Oğuz Azərbaycan ədəbiyyatında həm tarixçi yazıçı, həm də milli kimlik fəlsəfəsinin müasir daşıyıcılarından biridir.
Doğum günü münasibətilə Yunus Oğuza möhkəm cansağlığı, yeni yaradıcılıq uğurları, türk dünyasının ortaq tarixi və milli yaddaşı naminə başladığı elmi və bədii yolun yeni sanballı əsərlərlə davam etməsini arzulayırıq. Çünki belə qələm sahibləri yalnız kitab yazmırlar – onlar millətin tarixi yaddaşını gələcəyə daşıyan mənəvi körpülər salırlar. Sona qədər həmsöhbət olduğunuz üçün təşəkkür edirəm. Hələlik!

22.06.2026. Şuşa – 22.07.2026. Bakı

Müəllif: Zaur USTAC

AVMVİB, AJB və AYB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir, naşir

Zaur Ustacın “Buta”sı

GÜNAY ƏLİYEVA – “NƏRGİZ”

Zaur Ustacın “Buta”sı barədə

GÜNAY XANIMIN YAZILARI

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

22 iyul – 365 gündən biri

22 iyul – 365 gündən biri
22 iyul – Azərbaycan Milli Mətbuatın yarandığı gün
Milli Mətbuatın yaradıcısı Həsən bəy Zərdabinin anıldığı gün… Onunla bərabər Əli bəy Hüseynzadənin, Mirzə Cəlilin, Sabirin və digər maarifçi ziyalıların xatırlandığı gün…
Nə xoş o adamların halına ki, milli mətbuatın inkişafında iz qoya bilib.
Ötən illərin birində mənə elə gəldi ki, mətbuat donub. Həsən bəy Zərdabinin tək varisi mənəm. Mənim də qələmim donub, heç nə yazmıram, yaza bilmirəm. Sən demə belə deyilmiş. Müasirlərimizdən gözəl qələm sahibləri Bayram Məmmədov, Şahməmməd Dağlaroğlu, Qafar Cəfərli, Damət Salmanoğlu, Mahir Cavadlı, Yunis Qaraxanlı, yaradıcılığıma dönə-dönə müraciət etmiş Vaqif Osmanov və onlarla digər həmkarlarım mənim də nələrsə yazdığımı qeyd etdilər. Deməli, mətbuatda günümüzü boş keçirtməmişik.
Onların arasında Teyfur Çələbinin qeydləri xüsusilə diqqətimi çəkdi. Mən elə bilirdim Həsən bəy Zərdabinin yolunu davam etdirirəm. Teyfur Çələbi məni həm də Əli bəy Hüseynzadə ilə müqayisə etdi. Çox sevindim. Bu, mətbuatdakı zəhmətimə verilən ən böyük dəyərdir.
Həsən bəy Zərdabi hamını maarifləndirməyə çalışırdı. Bərkə düşəndə kapital sahibləri hesab etdiyi Qarabağ bəylərinə üz tutdu. Təəssüf ki, bir qəzeti yaşatmaq üçün nə sadə rəiyyətdən, nə də bəylərdən dəstək görmədi. Əli bəy Hüseynzadə isə ziyalılarla işlədi, bəsirət gözü açıq olan ziyalılarla, milləti parlaq gələcəyə apara bilən ziyalılarla… Onlar isə çox azdır, bəlkə də barmaqla sayılası qədər…
Gününüz mübarək, dostlar!

Təqdim etdi: Əli bəy Azəri,

Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,

“Xəzan” ədəbi-bədii jurnalın baş redaktoru

Əli bəy Azərinin yazıları


ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Bu gün Milli Mətbuat Günüdür

Jurnalistika ilə yaşlanmaq

Bu gün Milli Mətbuat Günüdür

Bu peşənin içində düz 46 ilim keçib. Bir ömür… Kağız qoxusu, mətbəə səsi, müsahibələr, səfərlər, gecələr boyu yazılan məqalələr, insanların sevinci, kədəri, ümidləri ilə yoğrulan 46 il.

2010-cu ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin sərəncamı ilə “Əməkdar jurnalist” fəxri adına layiq görülmək mənim üçün böyük qürur oldu. Amma etiraf edim ki, mənim ən böyük mükafatım həmişə oxucuların etimadı, insanların “yazınız bizə təsir etdi”, “səsimizi çatdırdınız” sözləri olub.

Məndən tez-tez soruşurlar: “Heç jurnalistikadan bezdiyin vaxt olubmu?”

Cavabım həmişə eyni olub: Əsla!

Həyatda elə məqamlar olub ki, daha yüksək vəzifələr təklif edilib. Bəlkə də rahatlıq, imkanlar, başqa üstünlüklər vəd olunub. Amma mən jurnalistikanı heç nəyə dəyişməmişəm. Çünki bu peşə mənim üçün sadəcə iş deyil, həyat tərzidir, nəfəsimdir, taleyimdir.

Jurnalistika ilə yaşlanmağın özünəməxsus bir zövqü var. İllər keçdikcə anlayırsan ki, yazdığın hər sətir, görüşdüyün hər insan, şahidi olduğun hər hadisə sənin ömrünün ayrılmaz parçasına çevrilib. Bəzən bir kənddə rastlaşdığın ağsaqqalın sözü, bəzən bir ananın göz yaşları, bəzən də haqsızlığa qarşı yazılmış kiçik bir yazı yaddaşında ömürlük iz salır.

Bu illər ərzində heç vaxt sensasiya dalınca qaçmadım. Oxucunun diqqətini çəkmək naminə kiminsə taleyini alətə çevirmədim. İnsan ağrısını manşetə çevirməyi peşəkarlıq hesab etmədim. Mənim üçün jurnalistikanın əsas missiyası həqiqəti qorumaq, insanın yanında olmaq, onun səsini eşitdirmək olub.

Peşəmə heç vaxt xəyanət etmədim. Çünki bilirəm, jurnalistin ən böyük sərvəti adı, sözü və vicdanıdır. Bunlar itiriləndə qalan heç nə insanı xoşbəxt edə bilmir.

Bu 46 ildə çox şey dəyişib. Qələm kompüterlə əvəz olunub, qəzetlər rəqəmsal platformalara köçüb, xəbərlər saniyələr içində yayılır. Amma dəyişməyən bir həqiqət var: vicdanla yazılan söz həmişə yaşayır.

Bu gün geriyə baxanda peşman deyiləm. Əksinə, taleyimə minnətdaram ki, məni bu müqəddəs peşəyə gətirdi. Çünki jurnalistika mənə təkcə peşə vermədi. Mənə insanları tanıtdı, həyatı öyrətdi, sevinci də, ağrını da paylaşmağı öyrətdi.

Əgər ömrü yenidən yaşamaq imkanı verilsəydi, yenə eyni yolu seçərdim. Yenə jurnalist olardım.

Çünki mən jurnalistikanı seçmədim. Elə bilirəm ki, jurnalistika məni seçdi.

Milli Mətbuat Günü münasibətilə ömrünü bu şərəfli peşəyə həsr etmiş bütün həmkarlarımı ürəkdən təbrik edir, qələmlərinin həmişə həqiqətə xidmət etməsini arzulayıram.
Çünki zaman keçir, vəzifələr dəyişir, adlar unudulur. Amma vicdanla yazılmış bir söz yaşayır. Hətta onu yazan insanın özündən də uzun yaşayır…
etdirəcəkdir.
Şəmsiyyə Kərimova,
22.07.2026 Bakı
Əməkdar jurnalist

Şəfəq Nasirin yazıları

Şəmsiyyə Kərimovanın yazıları

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

AZƏRBAYCAN MƏTBUATI – 151

AZƏRBAYCAN MƏTBUATI – 151
Həmişə dilimizdə tez-tez səslənən bir məsəl var: deyir, söz vaxtına çəkər. 365-gündən sonra, gecədən üzü sabaha açılan səhərimizdə yenə o sözün vaxtı özünü yetirdi…

22 iyul 1875 ci il Azərbaycan mətbuatının yarandığı gün kimi həyatımıza daxil olub. Bu tarixi gün “Əkinçi” qəzeti ilə bütün Şərq aləminə nur təki saçılan Azərbaycan mətbuatının banisi maarifçi ziyalı, unudulmaz Həsən bəy Zərdabinin adı ilə bağlıdır. Nə xoş ki onun mətbuatda açdığı cığır sozalmadı, itmədi və böyük yola çevrildi.

Milli mətbuatımız zaman-zaman qadağalar, basqılar, ağrılar yaşadısa da xalqın milli, ictimai şüuruna öz təsirini göstərə bildi. Bu çətin, şərəfli yolu ondan sonra gələn zəka sahibləri – Məhəmməd ağa Şahtaxtlı, Cəlil Məmmədquluzadə, Əhməd bəy Ağaoğlu, Əli bəy Hüseynzadə, Ömər Faiq Nemanzadə, Üzeyir Hacıbəyli, Ceyhun Hacıbəyli… kimi Söz xiridarları, maarifçi nəsillər böyük cəsarətlə, fədakarlıqla davam etdirdilər…

Mənə görə, jurnalistlərin peşə bayramı əslində xalqın bayramıdır. Həqiqi sözün qüdrətilə həyatımızın ictimai, siyasi, sosial, mədəni-mənəvi problemləri və inkişafı zaman-zaman mətbuatda öz əksini tapıb. Bu mənada 22 iyul tarixini xalqımızın da bayramı kimi qəbul etməkdə məni qınamayın…

Cəsarətli sözün qüdrəti və özünün peşəkarlığı, intellekti, mənəviyyatı ilə Azərbaycan mətbuatının inkişafına xidmət edən bütün jurnalist həmkarlarımı təbrik edirəm. Hər zaman HAQQ SÖZünüzlə var olun! Bayramınız mübarək, mətbuat fədailəri!

Hörmətlə: Şəfəq NASİR

Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

Könül Bünyadzadənin yazıları

Şəfəq Nasiirin digər yazıları

Məmməd Məmmədlinin yazıları

DAHA ÇOX XƏBƏR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"