UNUTDUM
Nə zaman eynimə, nə də ki, məkan,
Boş verdim imanı, dini unutdum.
Bu bədən də sənin, bu can da sənin,
Səni tanıyandan məni unutdum.
Nəfəsin dolaşır daim qanımda,
Olmasan da varsan mənim yanımda,
Təsbeh dənəsi tək hər bir anımda,
Həsrətin çəkəndə qəmi unutdum.
Eşq saçır həyata sirli naxışın,
Çılğın sevincin var, dəli axışın,
Sənin gözlərində görüb yağışı,
Özümün gözümdə nəmi unutdum.
Qapandı qapılar artıq özümə,
Sevən kəs qarşılıq ummaz sözünə,
Olmaz gileyim də çoxu-azına,
Boşluğu doldurdun kəmi unutdum.
Baxdığım yer sənin, aldığım nəfəs,
Çəkdiyim hər qoxu, duyduğum hər səs,
Qəfəsdən çıxmağa olan bu həvəs,
Unut, -dedi, Adiləni unutdum.
Müəllif: Adilə NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, dosent
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında