“CARÇI” JURNALININ YBİLEY TƏDBİRİ

Bu gün – 27 yanvar 2023- cü ildə Dünya Azərbaycanlılarının Mədəniyyət Mərkəzində “Carçı” jurnalının baş redaktoru Gülnarə Əmirquliyevanın təşkilatçılığı ilə Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əliyevin anadan olmasının 100 illiyi münasibəti ilıə möhtəşəm yubiley tədbiri keçirilib. Tədbirdə tanınmış ziyalılar, mətbuat, ədəbiyyat, mədəniyyət, incəsənət və elm adamları iştirak ediblər. Fotolar:

HAZIRLADI: TUNCAY ŞƏHRİLİ

Tuncay Şəhrili “Mustafa Müseyiboğlu-1”

“21 – XXI ƏSRİN 21 AYDINI”-TUNCAY ŞƏHRİLİ

TUNCAY ŞƏHRİLİNİN YAZILARI

“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYAZ İMRANOĞLUNUN TƏQDİMAT MƏRASİMİ (VİDEO):

Ayaz İmranoğlu “Gğzəllik suyu” (hekayələr) kitabı

Bu gün – 27 yanvar 2023-cü il saat 11.00-da Zəngilan Mərkəzi Kitabxanasında (Bakı şəhəri, Nərimanov rayonu) Ayaz İmranoğlunun yeni, sayca 42-ci kitabının təqdimat mərasimi baş tutub. Tanınmış yazıçı, “Xəzan” jurnalının baş redaktoru Əli bəy Azərinin moderatorluğunda keçən möhtəşəm tədbirdə Ayaz İmranoğluna “Gğzəllik suyu” (hekayələr) kitabının ışıq üzü görməsi münasibətilə “Ziyadar” mükafatı təqdim olunub. Müəllifi təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq! Uğurlarınız bol olsun, Ayaz bəy!

 AYAZ İMRANOĞLUNUN TƏQDİMAT MƏRASİMİ (VİDEO):

Ayaz İmranoğlu “Yad imza”

AYAZ İMRANOĞLU YAZILARI

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Bu şiir bir aşk şiiri değil,yaşadığımız zamana başkaldırı şiiridir…

Caroline Laurent Turunc

Bu şiir bir aşk şiiri değil,yaşadığımız zamana başkaldırı şiiridir.

Her şeffaflık yeni bir doğum yaratır!

Ey tanrıların mırıltısıyla titreyen kadim topraklar

taşın kalbinde büyüyen tohum

Bahçelerin dalgın beyaz gülleri

Mevsimlerin sonsuz görüntü dalgaları

Köklü fikirlerin tüm gölgeleri,

Martıların çığlıklarıyla, denizler sessiz ıslıklarla köpürüyor.

Güneş dünyayı terk ediyor, insan insanın yarasına tuz biber atıyor

Birçok güzel rüya uykumuzdan kayboldu.

Her günün ardından yüzyıllar geçmiş gibi hissediyorum

Yakınlarda bize uzanan bir el yok

Uzanmış eller sadece uzaktan bakıyor

Tüm bu olaylar karşısında çaresizliğime mi kızmalıydım,yoksa azgın rüzgara mı kızmalıydım,yoksa bir köşede sessizce izleyen Tanrı’ya mı kızmalıydım?

Her şey ve herkes karanlık bir köşede hatırlanmayı bekleyen bir tutsak gibiydi.

Aniden kendimi düşündüm, kaburgalarımı saymak için ellerimi kaldırdım ve Barada Nehri ile Nil kıyılarının benden kaçtığını gördüm.

parmak uçlarımı aradım

gözlerim yaşlarla doldu

Sonra kalbime dokundum bak bana dedim ölemeyeceksen bari beni bir nehir kıyısında iz bırakmadan bırak biraz tarafsız ol hiç benim olmamış gibi davran

Her şeffaflık yeni bir başlangıç yaratır.

#caroline_laurent_turunc

25/01/2023-Paris

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

ZAUR USTACIN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Kəlbəcər. Şəlalə Camal.

KƏLBƏCƏR şeiri ŞƏLALƏ CAMAL

Kəlbəcər
Başımı götürüm kaş elə gedəm,
Ürəyim olubdu bil didəm – didəm.
Ha özümə istəyirəm yer edəm,
Yerim yoxdu Kəlbəcərdən savayı.
* * *
İstəyirəm arada bir sevinəm,
Ay insafsız, ailən oldum, evinəm.
Qəlbi ağlar – ağlar qaldım, gözü nəm,
Ərim yoxdu Kəlbəcərdən savayı.
* * *
Ahu – fəğan, fəryad içindəyəm mən,
Doğmam durub, bil yad içindəyəm mən.
Ay dinsizlər, imdad içindəyəm mən,
Dirim yoxdu Kəlbəcərdən savayı.
* * *
Gəlib görsən bir sümüyəm, bir ətəm,
Elə bil ki, mən nökərəm sən hatəm.
Qorxaqlardı, yaltaqlardı əhatəm,
Nərim yoxdu Kəlbəcərdən savayı.
* * *
Murovun havasın çəkirəm hərdən,
Gözümdə canlanır o yerlər birdən.
Bu günədək qalmadım bir xeyirdən,
Şərim yoxdu Kıbəcərdən savayı.
* * *
İndiyədək bu dünyadan pərim yox,
İşləmədim, alınmda bir tərim yox.
Nə haldayam? Bəzəyim yox, bərim yox,
Zərim yoxdu Kəlbəcərdən savayı.

Müəllif: Şəlalə CAMAL

KƏLBƏCƏR HAQQINDA

ŞƏLALƏ CAMALIN YAZILARI


PDF: 
>>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>>ZAUR USTAC – “BB” HEKAYƏLƏR

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

NAMİQ ZAMAN. XƏYANƏT.

NAMİQ ZAMAN

Namiq Zaman oğlu Zamanov 20 noyabr 1971-ci ildə Laçın rayonu, Zağaltı kəndində anadan olub. Hazırda Ağdaş rayonunda yaşayır.

XƏYANƏT

“Qoca ulas”ın* yanında qaraltı göründü. Bundan xəbər tutan camaat kəndin yuxarısındakı “Xırman yeri”nə axışdı. Gecə yağan qardan sonra hər yer ağappaq olduğundan, qaraltı daha yaxşı seçilir, diqqəti tez cəlb edirdi. Hava tərtəmiz, buludsuz və günəşli idi. Hamının nəzəri qarşı tərəfə – çayın o tayına, meşə talasındakı qaraltıya yönəlmişdi. Tezliklə hər şey məlum oldu: “Qoca ulas”la qabaq-qənşər balaca bir mağara vardı. Nə vaxtsa gəlib burada “qış yuxusu”na getmiş qonur ayı mağaranı tərk edərək, yavaş-yavaş ordan uzaqlaşırdı. Sinəsi və ayaqları ilə qarı yara-yara “Poçt yolu”nu keçən ayı “Həsənağa”nın düzünə çıxdı. Geriyə çevrildi, çöməlib bir müddət hərəkətsiz qaldı. Ətrafı gözdən keçirib havanı iylədikdən sonra, qollarını yuxarı qaldırıb bir az dikəldi. Boğuq, amma uca səslə nərə çəkdi. “Moruqlunun dərəsi” vəhşi bağırtıya əks-səda verdi. Bu vahiməli səs yeri-göyü silkələdi, ağacların, kolların üstündəki qar yerə töküldü. Kəndin qənşərindəki “Dəmirçi dağı”nın döşündən qopan nəhəng qar topaları diyirlənib “Meşənin başı”nda təpəcik əmələ gətirdi. Bir anda ətrafda civildəşən quşların səsi kəsildi. Qəribə bir səssizlik yarandı. Hamı heyrətlə biri-birinin üzünə baxırdı. Baş verənləri anlamaq çətin idi…

Qaraltı “Dikyurd”un sinəsilə ilan kimi qıvrılıb-gedən qar basmış yolla üzüyuxarı sürünürdü. Obanın yaşlı sakinləri bu vaxta kimi belə bir hadisəyə rast gəlmədiklərini deyirdilər. Uzun illərdən bəri boş qalmış mağaraya bu heyvan haradan, necə gəlib girmişdi? Birdən-birə, “qışın oğlan çağı”nda, yuxusundan yarımçıq oyanıb bu vəziyyətdə – gecələrin birində deyil, səhərin açılan vaxtı oranı niyə tərk edirdi? O niyə öldürüləcəyindən qorxmur, özünü hamıya göstərirdi? Bəs bu hikkəli qışqırığın, baş alıb getməyin səbəbi nə idi?.. Cavabsız suallar beyinlərə, düşüncələrə hakim kəsilmişdi.

Artıq “Çalbayır”ın aşırımında görünən kainatın bu sirli varlığı qürub etməkdə olan günəşin son şəfəqləri içərisində əriyib yox oldu. Heyrətdən donmuş insanlar axşamın ala-toranlığında çəkilib öz evlərinə getdilər. O gecə heç kimin gözünə yuxu getmədi.

Səhər açılar-açılmaz ayının izinə düşən adamlar dünən onun “Sarısərçəli meşəsi”nə getdiyini güman etsələr də, az müddətdən sonra yanıldıqlarını gördülər: İz onları aparıb “Qızıl-qaya”nın başına çıxartdı. Atlılar üzü kəndə sarı oturmuş halda donub qalan ayını görüb təəccübləndilər. Yenicə doğan günəşin qızılı şüaları onun üz-gözünü və enli sinəsini dünənki kimi parıldadırdı. Sifətindəki qəzəb və nifrət aydın sezilirdi. Sanki yenə də var gücü ilə bağırmağa, nəyi isə anlatmağa hazırlaşırdı…

Bu söz-söhbət uzun müddət danışıldı. Kəndin ağsaqqal, dünyagörmüş adamları ayının intihar etdiyini və bununla hansısa gizli bir mətləbdən xəbər vermək istədiyini söyləyirdilər. Bu, həm də yaxın zamanda baş verəcək xoşagəlməz hadisənin ola biləcəyindən və buna hər an hazır olmağın vacibliyindən xəbər verirdi.                        

Əslində, camaat hər şeyə çoxdan hazır idi: aşağı bölgələrdən məmləkətə soxulmuş yadelli quldurları yiyələndikləri ərazilərdən çıxarmaq üçün kəndin əli silah tutanlarının əksəriyyəti, xüsusən cavanlar oraya getmişdilər. Onlar gecə-gündüz səngərdə idi. Döyüşlərdə həlak olanlar, itkin düşənlər vardı, torpaq bir daha şəhid qanı da dadmışdı. Amma bütün bunlara baxmayaraq, heç kəs qorxmur, ruhdan düşmürdü. Elin-obanın qeyrətli, cəsur oğulları öz ata-babalarının vaxtilə tutduğu yolla gedərək, silaha sarılmış, bu dəfə nə olur-olsun, azğınlaşmış düşməni tamamilə süpürüb vətənin hüdudlarından kənarlaşdırmağı, zaman-zaman baş qaldıran bu dava-dalaşa, qan-qadaya birdəfəlik son qoymağı qət etmişdilər. Yenidən öz dönüklüyünü, qaniçənliyini ortaya qoyan bu xain “qonşu” vaxtilə uzaq məmləkətlərdən gəlib buralarda məskən salmış, sonralar ətraf bölgələri də ələ keçirmək məqsədilə bir-neçə dəfə hücuma keçərək, xeyli dağıntı, tələfat törətmiş, hər dəfə də istəklərinə nail olmuşdular. Ayrı-ayrı vaxtlarda yerli əhali onlara qarşı mübarizə aparsa da, son anda, məmləkəti işğal etmiş daha böyük düşmənin havadarlığı sayəsində burada özlərinə yer eləmiş, zəli kimi əyalətin ortasına sancılmışdılar. İndi isə yenə də baş qaldıraraq, buranın qədim sakinlərini öz məskənlərindən qovmaq istəyirdilər.

Budəfəki ağır döyüşlərdə mühasirədə qalmış, aclıq və itkilərlə üzləşmiş düşmənlər qarşılaşdığı müqavimətdən sarsılaraq, savaşı dayandırmaq, tezliklə buraları tərk etmək fikrindəydilər. Canıyla, qanıyla vətənə bağlı olan igidlərsə, onların başına od ələməkdə davam edirdi. Ölümün üstünə atılan bu ərənlər yaxın günlərdə hər şeyi alt-üst edəcək xain hiyləsindən hələ xəbərsiz idilər…

Kənddə narahatlıq get-gedə artırdı. İllərdən bəri hər cür çətinliyə sinə gərmiş bu insanlar qorxmurdular, onları qarlı qışın bu vədəsi, ailə-uşağın vəziyyəti düşündürürdü. Bir yandan da, əvvəlki kimi sərbəst deyildilər və istədikləri şəkildə mübarizəyə qoşula, öz güclərindən faydalana bilmirdilər. Bunun da səbəbləri vardı: artıq “nizami” ordu yaradılmışdı, könüllü döyüşçülər də ordu ilə birlikdə komandanlığın istəyinə uyğun hərəkət etməyə məcbur idi.

Hadisələrin axarı xeyli dəyişmişdi. Döyüşə rəhbərlik edənlərin ikibaşlı hərəkəti hamını çaş-baş qoymuşdu. Bəzən könüllü döyüşçülər yersiz əmrlərə tabe olmur, buna görə cəza alırdılar. Təxribatlar güclənir, əsgərlər arasındakı pərakəndəlik get-gedə dərinləşirdi. Onlar sahib olduqları yerlərdən xeyli geriyə çəkilmişdilər, hücumlar çoxlu itki və məğlubiyyətlə nəticələnirdi. Əlverişli yerlərdən uzaqlaşdırılmış əsgərlər aşağı bölgələrdən xəbərsiz idi, aşağılarla əlaqə kəsilmişdi. Döyüşçülərə hər gün geri çəkilmək əmri verilir, düşmənlərsə, bundan istifadə edərək, öz ərazilərini genişləndirirdilər.

                             * * *

Bu səhəri camaat yenə acı xəbərlə açdı: əsgərlər döyüş meydanından tamamilə arxaya çəkilərək, qonşu obalara qədər gəlib çatmışdılar! Çöhrələrdə hüznlü bir təlaş vardı. Mal-qoyunun mələşməsi, toyuq-cücənin, itlərin səsi biri-birinə qarışmışdı. İnsanların ağzında söz də donmuşdu, kimsədən səs çıxmırdı…

Bu vaxtlar torpağın oyanan, quşların bala çıxaran vaxtı idi. Bahar qoxusu, yaz ətri hər tərəfi bürümüşdü. Axşam-səhər əsən ilıq meh dağlara, düzlərə sığal çəkib, dərələrin bal kimi süzülüb gedən dum-duru, ilıq sularında yuyunurdu. Hərdən nərildəyən ildırımın havanı, dağı-dərəni titrədən gurultusu, göz qamaşdıran şimşəyin göy üzündə damarlanan parlaq işığı, bir anda sellənən yağışın torpağı döyəcləyən iri damcıları möhtəşəm oyanışın əzəmətli təntənəsi kimi, yenə də hər yanı canlandırırdı. Dumanlı-çiskinli yaz yağışından sonra səmanı bəzəyən  al-əlvan göy qurşağı bu bakirə gözəlliyə yeni bir naxış artırırdı. Kənd camaatının hərilki kimi, qoruyub saxladığı toxumları, tumları səpdiyi şumlar da göyərmişdi. Evlərin yaşıllığa, gülə-çiçəyə qərq olmuş geniş həyətlərindəki toyuq-cücə günəşin mehriban gülüşündən xumarlanıb, öz həzin nəğmələrini oxuyurdu. İlk baharda çiçəkləyən alça ağacları meşəni saçı yenicə çallamış, müdriklik yaşına qədəm qoyan nurani insana bənzədirdi. Talalarda nərgiz, bənövşə, pəşəməngül, inciçiçəyi, sanki biri-birilə bəhsə girib, öz zərif görkəmi, təkrarolunmaz ətirlərilə ətrafdakılara naz satırdı. Bulaqların, dərələrin, çayların yanından keçəndə, suların zümzüməsi kəkotunun, yarpızın, mustafaçiçəyinin, lilparın, zəncirotunun xoş qoxusu, rəngbərəng kəpənəklərin asudə uçuşu, arıların çiçəkdən-çiçəyə qonaraq, onları “əzizləməsi”, “öpüb-oxşaması”, bu füsunkar mənzərədən ilhamlanan quşların şövqlə oxuduğu şux nəğmələr adamı ovsunlayırdı. Bir sözlə, təbiətin ən gözəl, ən təravətli, “torpağın gül, daşların dil açan” çağıydı. Amma bunların heç biri insanların gözünə görünmür, onların ruhunu oxşaya bilmirdi. Çarəsizlik əzabı yaşanırdı…

Heç kəsin ağlına belə gəlməzdi ki, uzaqlarda gedən savaş nə vaxtsa buralara – “Araz”la “Kür”ün suayrıcına, hər daşı, qayası, keçilməz bənd-bərəsi ilə təbii səngər, alınmaz qala olan bu yerlərə, bu uca dağlara gəlib çata bilər, ölümə belə meydan oxuyan aslan cüssəli igidlər iyrənc oyunların qurbanına çevrilib, yağı qarşısından geri çəkilər. Amma budur, düşmən günbəgün boş qalmış əraziləri ələ keçirir, get-gedə yuxarılara sarı yol alırdı.

Məmləkətin başı üzərindəki qara buludlar getdikcə çoxalır, uğursuzluq küləyi sinəsini didim-didim didirdi: hazırlanmış döyüş planları boşa çıxır, öndə gedən say-seçmə oğullar müəmmalı şəkildə qətlə yetrilir, yaxud “itkin düşürdü”. Obalardakı şəhid məzarlıqlarında savaşda həlak olmuş əsgərlərlə yanaşı uyuyan, düşmən gülləsinə tuş gəlmiş günahsız sakinlərin, qarı-qocanın, gənc və körpənin məzarı da az deyildi.

Ehtiyatı əldən vermək olmazdı. Qadınları, yaşlıları və uşaqları kənddən bir mənzil uzaq olsun deyə, obaların yaylaq yerinə – “Qızılqaya”nın qonşusu, “Mıxtökən”ə, “Murov”a, “Dəlidağ”a “sirdaş” olan “Sarıyoxuş”a aparıb, orada hazırladıqları dəyələrdə yerləşdirdilər. Başının dumanı-çəni çox vaxt əskik olmayan bu dağın zirvəsindən hər yan; “Çilgəz”, “Alaqaya”, “Cinli gədik”, üzüaşağı uzanıb gedən “Qırxqız” silsiləsi və onun aşağı zirvə hüdudu sayılan “Sarıbaba”, “Keşik(çi) dağı”, “Dəmirçidağ”, “Qaragöl”, “İşıqlı” dağı, “Qabaqtəpə” tərəflər, ucsuz-bucaqsız yaylalar… göz işlədikcə görünürdü. Hava aydın və sakit olsa da, arabir əsən sazaq adamın iliyinə işləyirdi. Elə bil baharın nəfəsi buralara gəlib çatmamışdı. Dağlar öz qonaqlarının bu vaxtsız-vədəsiz gəlişini, ağrısını, müsibətini əvvəlcədən duymuş, ciyərinin yanğısını söndürmək üçün başında qar da saxlamışdı. Bulaqlar da əvvəlki kimi bəxtəvərcəsinə çağlamır, sakitcə göz yaşı axıdırdı…

İndi “Qızılqaya” camaatın gözündə daşlaşmış nəhəng ayını xatırladırdı. O ayını ki, o, hələ üç-dörd ay bundan əvvəl, şaxtalı bir qış günündə özünü qurban etməklə, bütün bu olanları camaata xəbər verməyə, onları ayıq-sayıqlığa çağırmağa çalışırdı. Son və əbədi mənzil kimi hər kəsin görə biləcəyi, bəlkə də özünün hamını, hər yeri və hər şeyi müşahidə edə biləcəyi bu məkanı seçmişdi. Yəqin ki, daşlaşıb “Qızılqaya” boyda əzəmətli bir dağa çevrilmiş ayının narahat ruhu bu faciəni kənardan – həmin o uca zirvədən izləyirdi. O artıq cismən torpağa çevrilsə də, indi daha çox “danışa bilirdi”. Onun nə demək istədiyini camaat indi daha aydın başa düşürdü. Lakin gec idi…

Artıq hava qaralırdı. Kəndin üstünü qorxunc bir kabus almışdı. Hökm sürən cansıxıcı sükutu arabir hürən, ulayan itlərin səsi pozurdu. Kənd sakinləri yenə də həyatlarının ən çətin anlarını yaşayırdılar, doğma dam-daş sıxırdı onları. Sümükləri sızıldadan qərib duyğular tüğyan edirdi. İnsanlar sanki bu anda onlardan xeyli uzaqda – məmləkətin güney-gündoğanında satqın əməlinin güdazına getmiş, torpağı, od-ocağı, malı-mülkü talan edilərək ağır işgəncələrə düçar olunan soydaşlarının dəhşətli iniltisini hiss edir, “Araz”ın daşqın sularının gecənin qaranlığında amansızlıqla udub əbədi susqunluğa qərq etdiyi talesiz yurddaşlarının fəryadını eşidirdilər…

Gecəyarısı aşağı obalardakı yanğınların alovu havanı işıqlandırdı. Atışma səsləri,  qulaqbatıran uğultu getdikcə yaxınlaşırdı. Müqavimət göstərməkdə aciz qalan döyüşçülər də geri çəkilməkdə davam edirdilər.

Danışmaq, hətta düşünmək belə mənasız idi, vaxt itirmək bundan da ağır faciəyə yol aça bilərdi. Əlləri hər yerdən üzülmüş insanlar evlərini tərk edib dağlara üz tutdular…

 ***

“Sarıyoxuş”da yaşadığı əzabdan və soyuqdan titrəyən insanlar şaqqıltıyla alovlara qərq olub tüstüsü ərşə qalxan kəndləri “seyr edirdilər”. Ürəkdağlayan ah-nalə nidaları gecənin zülmətini param-parça edirdi. “Buzxana”da, “Yelliyurd”da, “Cəhənnəmdərə”də ulayan qurdların səsi haylı-haraylı bir həyatın yetişməkdə olan qəmli sonluğundan xəbər verirdi. Bu müdhiş mənzərə iti bıçaq kimi dağın-daşın sinəsini dəlir, onların sirli yaddaşına hopurdu.

Gecənin dəhşətində vurnuxan insanlar sanki öz doğma məskənini heç zaman tərk etməyən, axır məqamda isə yurdunun daşına, torpağına çevrilib onunla əbədiyyətə qovuşan ayının nəfəsini hiss edir, hənirtisini eşidirdilər. Onun qaranlıqları ilğımtək yarıb-keçən qəzəbli baxışları adamların üzünə, gözlərinə dikilib onlara bir an rahatlıq vermir, üstlərinə nifrət dolu suallar yağdırırdı…

Səhərin açılmağına az qalırdı. Daha ləngimək olmazdı, hava işıqlaşmamış onlar dağın arxa üzünə, – “Qaragöl” tərəfə keçməli idilər. Xəyanət qurbanı olan bu zavallı insanlar ürəklərini, ruhlarını orada qoyub, acı göz yaşlarıyla əbədi sirdaşları olan dağdan-daşdan, yurd-yuvalarından aralanaraq, sonu görünməyən, ünvanı bilinməyən yolçuluğa qədəm qoydular.

Qarşıda onları məşəqqətli didərginlik həyatı gözləyirdi…

*Ulas – vələs (vələs ağacı)  

Müəllif: Namiq ZAMAN

NAMİQ ZAMANIN YAZILARI


PDF: 
>>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>>ZAUR USTAC – “BB” HEKAYƏLƏR

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTAC. İBRƏTAMİZ ŞEİR.

ZAUR USTACIN YAZILARI

HƏR GÜN NƏFDİ
Altmış üçdən nəf hesablar kişilər,
On səkkizdən başlamışam saymağa…
Kaldan, şitdən daim uzaq durmuşam,
Meylim olub özün tutmuş qaymağa…
* * *
Zənbur kimi çiçək-çiçək gəzmişəm,
Gül üzəndə, tər qönçəsin üzmüşəm,
Qürbət elin cəfasına dözmüşəm,
Bir arzum var, kaş dönəydim oymağa…
* * *
Ustac xoşlar, kəsə etsin söhbəti,
Çalış boşa yeməyəsən möhnəti,
Dadımlıqdı bu dünyanın neməti,
Macal verməz heç kimsəyə doymağa…
15.05.2020 – Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC,

“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,

şair-publisist.


ZAUR USTACIN YAZILARI

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYAZ İMRANOĞLUNDAN YENİ KİTAB

YENİ KİTAB

AYAZ İMRANOĞLUnun “GÖZƏLLİK SUYU” hekayələr kitabı çapdadır. Çox güman ki, növbəti həftəyə hazır olacaq. Təqdimatının 27 yanvar 2023-cü il saat 11.00-da Zəngilan Mərkəzi Kitabxanasında keçiriləcəyi PLANLAŞDIRILIR.

Mənbə: Əli Bəy Azəri



“YAZARLAR” JURNALI PDF

“XƏZAN” JURNALI PDF

WWW.YAZARLAR.AZ    VƏ    WWW.USTAC.AZ

CAVİD MUSA. MARAQLI SUAL.

CAVİD MUSANIN YAZILARI

İnsan hər gün baxacağı üzə diqqətli olmalıdır.
İnsanın ən yaxşı yoldaşı onu sevən də deyil, onu anlayan insandır.
Birinin sizi anlamağı da ağıl, düşüncə məsələsi deyil, sevgi məsələsidir.
Sevmədiyin birini anlaya bilmərsən.
Niyə insanlarımız aqressiv və hüzursuz görünür?
Cəmiyyətdə söz sahibi olanlar və ya söz sahibi olmayıb populyar olanlar və ya cəmiyyətin sıradan üzvləri daim nəyisə davamlı olaraq müzakirə edir, sadəcə müzakirə; həll edə bilmir. Bir nəticəyə vara bilmir.
İnsanların üzündən əsəb, güvənsizlik tökülür. Niyə?
Hər hansı bir problem aktuallaşır, gündəm alır, sosial şəbəkələrdə paylaşım edilir, bütün xəbər saytları bəzən yersiz başlıqlarla yazılar yazır, insanlar sanki bu xəbəri gözləyirmiş kimi hər kəs ondan danışır, daha ciddi halda
müvafiq orqanlara məlumat verilir.
Yaxşı məsələ öz həllini tapırmı?
Bəlkə də fərdi şəkildə kiminsə problemi həll edilə bilər, amma ölkədə problem olaraq qalır və davam edir.
Axı niyə? Çünki problem həll etmə xüsusiyyəti hələ formalaşmayıb. Televiziyada və ya internet kanallarında, saytlarda bir mövzu ortaya qoyulur, tanınmış mütəxəssislər dəvət edilir, verliş boyunca danışılır, fikir vermisiz sonda problemin həlli yolu bilinmir və ya ortaq bir məxrəcə gəlmək olmur.
Ortaya qoyulan problem öz həllini tapmır, sadəcə problemlər deyilir, danışılır.
Bəzən problemlər də düzgün, yerində ifadə edilmir.
Doğrular qədər həyatda güclü heçnə yoxdur. Söhbət odur ki, hər insana görə bir şey doğrudur, ama gerçəkdə doğru yalnız doğru olandır, cəmiyyət doğru olan şeylərlə tanış olmalıdır, öncə nəyin doğru olduğunu izah etmək lazımdır,
yalnış olanları görüncə bilsin ki, bu doğru deyil. Yalnış işləri görəndə isə fərqinə varsın ki, səhf edir.
Son illər insanlar çevrədə nə baş verirsə həmən onu çəkib internetdə paylaşım edir. İki qonşu bir-biri ilə mübahisə edir biri kənardan çəkib paylaşır. Müxtəlif növ absurd mövzularda video paylaşımlar görə bilirik şəbəkələrdə.
Bəli, hər ölkədə problem var, hər ölkədə dəxlisiz hadisələr gündəm ala bilir, hər ölkədə yersiz videolar çəkilə bilir, hər ölkədə məşhur adamlar yerli-yersiz müsahibələr verə bilir.
Bizim ölkədə problem odur ki, problemlər deyilir, səslənir və eləcə problem olaraq da qalır, sabahı günü başqa bir hadisə gündəm alır.
Problem həll etmə bacarığı bir sənətdir. Anında düzgün verilən qərarlar nəticəsində problem həll edilir.
Problemə deyil, həllinə fikrini cəmləmək gərəkir.
Özünə inanırsan?
Hər kəs özünə inanır təbii olaraq.
Bəzən özünə inanmaqdan daha çox çalışmaq lazımdır. Çalışdığın halda özünə inam yaranır.
Bəzən inanmadığın şeylər də baş verir.
Tədris mərkəzlərində problem həll etmə sənəti öyrədilməlidir. İdarə edənlərə, inzibatçılara, məmurlara, valideynlərə
problem həll etmə bacarığı öyrədilməlidir, Ölkənin məmuru özünə aid bir problemi həll etmək istəmir, istəsə də bəlkə bacarmır. Çünki belə bir bacarığı yoxdur və ya onun marağında deyildir.
Sıradan bir evdə ailə başçısı. Sadə, çox sadə problemlər qarşısında gücsüz qalmışdır, həll edə bilmir, hətta bu hal onu zəyifliyə sürükləyir. Doğrudur bu problemlər sosial məsələlər ola bilər, bilavasitə cəmiyyət içindən qaynaqlanar, həlli hər hansı bir hökümət qurumuna bağlı ola bilər.
Nə vaxtdan?
Kimlər?
Səni yox etməyə başladı VƏTƏN?

Müəllif: Cavid MUSA

CAVİD MUSANIN YAZILARI


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Pərviz Yəhyalı Beynəlxalq Nobel İnformasiya Mərkəzinin sülh nominasiyası üzrə eksperti seçilmişdir.

 Pərviz YƏHYALI

Pərviz Yəhyalı Beynəlxalq Nobel İnformasiya Mərkəzinin sülh nominasiyası üzrə eksperti seçilmişdir. Belə ki, adı çəkilən mərkəzin Orta Asiya və Cənubi Qafqaz ölkələri üzrə fərd və təşkilatların namizədliyə təqdimatından öncə tələb olunan dörd müsbət rəydən birini P.A. Yəhyalı verməlidir. Əks təqdirdə namizəd statusu qazanmaq mümkünsüzdür. Xatırladaq ki, dünyanın ən nüfuzlu ödüllərindən birincisi olan Nobel Sülh mükafatının 8 ölkə üzrə eksperti təyin olunma siyasi və mənəvi baxımdan çox ciddi məsələdir. Hər il Norveç parlamentinin xüsusi komissiyasında baxılan təşkilat və şəxslərinin namizədləri sırasına düşmək ciddi prosedur qaydaları ilə müəyyənləşir. Heç kimə sirr deyil ki, istiqraz, borc və səhmlərdə yerləşdirilmiş vəsaitdən formalaşan Nobel fondunun müəyyən hissəsində  Bakı neftinin və bakılı neftçilərin əməyindən də pay var. Həmyerlimizin Nobel Mükafatları Komissiyasında söz sahibi olması bütövlükdə respublikamızın ciddi uğurudur.

Pərviz müəllimi təbrik edir, ona fəaliyyətində ölkəmizi layiqincə təmsil etməyi arzulayırıq.

PƏRVİZ YƏHYALININ YAZILARI

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Yaratılış gerçekten bu kadar masum mu? – Caroline Laurent Turunc

Caroline Laurent Turunc

Yaratılış gerçekten bu kadar masum mu?

Güneş ve ay, karanlığı ve şafağı düzenlemek için sonsuzluktaki temeli oluşturur.

Daha sonra, subalpin bitki örtüsünden alpin bitki örtüsüne kadar en yüksek bitki örtüsünün bölgelerini ve ardından bölgeleri ayıran orman bozkırları oluşur.

çöller dağlar oluşur

dağların katmanlarında

Altın ve gümüş kendilerini oluşturur

Altın ve gümüş, yalnızca bilezik ve takı yapımında kullanılmak üzere mevcut değildi.

İnsanın ve tüm canlıların yaşamsal ihtiyaçlarının bir parçasıdır.

Sonra cam yaratılır.

Cam, çölün kumlarının öğütülmesiyle elde ediliyordu.

cam vitrinler, cam ve altın tozundan yapılmış aynalar icat edildi

Aynanın kırılgan gölgesinde, kırılgan kurşununda, aynalar sadece büyücülerin kasırga kehanetlerine bakmaları ve bu kehanetler arasında büyü yapmaları için yapılmadı.

Sıra sıra kaya dağları, çöl kıvrımlarından yemyeşil bahçelere giden yollar

Daha sonra insanlar yaratıldı böcekler hayvan türleri sürüngenler yaratıldı.

Çocukların uzak arzularından dağları ve varoluşu yok etme yeteneği.

Henüz zakkum ve mandrake’nin acı tadından bahsetmiyorum.

Ve gelecekteki takvimlerden tamamen silinecek birkaç ismin satırları

Rüzgarın bitmeyen vaatleri arasında taşa yazılacak sözler

Bulutların kök suyu nasıl suya çevrilir?

İnsan Karnındaki gizli alanların merkez üssüne, masum, parfümlü kuru karın kıvrımlarında bulunan gizemli çizgilerin gizemleri

Somut olmayan, görünmez, delici derin pençeler, hakkında hiçbir şey bilmeden varlığını kabul etmeye istekli.

Belli belirsiz bir vicdan azabıyla yanan ruhlar, bu tepki karşısında ne düşüneceklerine dair hiçbir emareye sahip değiller.

Tüm bu şekillerin ortasında insan derisinin sadece bir görüntü olduğunu görüyoruz.

Bu çok garip değil mi?

İnsanlara büyük acılar yaşatıyor.

yok olmanın ötesindeki hiçbir şeyin cehaleti”

Yaşanacaklar karşısında aynada biriken çirkinliği kırmamak için var gücümüzle yumruklarımızı sıkmaktan başka çaremiz olmadığını bilerek yaşamak.

#caroline_laurent_turunc

17/01/2023-Paris

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

ZAUR USTACIN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"