Murad Məmmədov: – Öz yerimi bilənəm.

ÖZ YERİMİ BİLİRƏM

Evdə sakit bir adam,

Çöldə deyib gülənəm.

Çətində, darda, qadam,

Öz yerimi bilənəm.

* * *

Çiynimə düşən yükü

Vallah dərd bilməmişəm.

Canım sağ olsun, təki,

Dartacam, ölməmişəm.

* * *

Kim deyir ki, kasıbam,

Yaxud bəyəm, ya xanam.

Nə özümdən razı adam,

Nə özümü dartanam.

* * *

Sakit, Allah bəndəsi,

Var – dövlətdə gözüm yox!

Zəmanənin rəndəsi,

Elə yonub, sözüm yox!

* * *

Bu ömrü ki, yaşadım,

Məni ruhdan salmadı.

Şükür olsun ki, adım,

Kimsəyə yük olmadı.

OLUR

Saf kəlam sat, alanı yox,

Yüz yalan sat, alan olur.

Bu bazarın yalanı çox,

Yalan satan kalan olur.

* * *

Öz dərdini yaxşı tanı,

Sevincini bölən hanı?!

Küncə sıxır dərd insanı,

Bir çıxılmaz dalan olur.

* * *

Sağlığını vermə bada,

Tez alışar, yanar o da.

Bu savaşda, bu qovğada,

Gödək ömrün talan olur.

* * *

Yaş artdıqca yox endirən,

Nə soruşan, nə dindirən.

Onda səni sevindirən,

Öyündüyün balan olur.

* * *

Məni dinlə, düşünmə dar,

Fəhimli ol, çox sey apar!

Qurda – quşa yem olanlar,

Köçdən geri qalan olur.

* * *

Köhnə palan içi eşmə!

Səbirli ol, odda bişmə!

Ay Murad, çox dərdə düşmə,

Qismətdəki olan olur.

RUH VƏ CAN

Ruh ölmürsə, nə sirdi,

Sonda bu canı satar.

O ki cana yesirdi,

Candan əziz kimi var?!

* * *

Candı ruhun beşiyi,

Ruhdu canın anası.

Yurdu, evi – eşiyi,

Ruhun odu sonası.

* * *

Elə bil ki, suçludu,

Nədi ki, canın dərdi?!

Ya ruh cana borcludu,

Ya da canda əsirdi.

* * *

Ruhdu var edən bizi,

Sual, müəmma, sirdi!

Ruhsuz can , sözün düzü,

Bir dəri, bir həsirdi.

TAPANMIRAM

Bir gün şad oluram, bir gün tərsinə,

Deyəsən zamanla dil tapanmıram.

İl ildən pis gəlir, dəyişmir heç nə,

Məni sevindirən il tapanmıram.

* * *

Dövran da, zaman da ömrə yağıdır,

Duyduğum nəğmələr, sanki ağıdır.

Od tutub yanıram, külək dağıdır,

Üstümü örtməyə kül tapanmıram.

* * *

Daha inanmıram şirin sözlərə,

Altı qat, yeddi qat saxta üzlərə.

Dönüb boylanıram baxan gözlərə,

Bir mənə uzanan əl tapanmıram.

* * *

Nə yalan deyim ki, başımdan aşıb,

Dərd mənə doy gəlib, qaynayıb, daşıb.

Ya zövqüm korlanıb, ya ağlım çaşıb,

Bağda iyləməyə gül tapanmıram.

* * *

Murad yaşa dolub, qəlbi yuxalıb,

Zamanın dərdini deyən çox alıb.

Yaxşımı azalıb, pismi çoxalıb,

Sırtımı verməyə bel tapanmıram.

DÜNYA

Yüz dərdi var bu dünyanın,

Kömək etməz çıxsa canın.

Zamanı var hər ünvanın,

Köç vaxtını bilər , dinməz.

* * *

Nə dost bilər, nə də sirdaş,

Son məkanın quru bir daş,

İzin , tozun qalmaz qardaş,

Bu həyatdan silər, dinməz.

* * *

Yetim payı yeyənlərə,

Tərəzini əyənlərə,

Dünya , mənim deyənlərə,

Sakit- sakit gülər, dinməz.

* * *

Batma yasa, düşmə dərdə,

Vaxt gələndə enər pərdə.

Sən sevinib gülən yerdə,

Aparmağa gələr, dinməz.

* * *

Adam kimi cudamların,

Özündən razı xamların,

Yekəxana adamların,

Başına kül ələr, dinməz.

* * *

Nə boşalar, nə də dolar,

Nə verdisə , geri alar,

Gah Muradı oda salar,

Gah bağrını dələr, dinməz.

AY ÜRƏYİM

Niyə mənlə dolanmırsan,

Bilənmirəm, ay ürəyim.

Nə vermisən alanmırsan,

Gülənmirəm, ay ürəyim.

* * *

Fikir hara, de, mən hara,

Sarsıyıram, düşsəm dara.

Fikirləşib bir qərara,

Gələnmirəm, ay ürəyim.

* * *

Məni üzən yalanları,

Məndən qisas alanları,

Yaddaşımdan olanları,

Silənmirəm, ay ürəyim.

* * *

Bir düzən ver gəlişinə,

Öyrəşdiyim əl işinə.

Əvvəlki tək gülüşünə,

Bələnmirəm, ay ürəyim.

* * *

Baş açmıram gileyindən,

Qaçanmıram kələyindən,

Xeyli vaxtdı ələyindən,

Ələnmirəm, ay ürəyim.

YER – GÖY

Nə qədər dərindi göylərin sirri,

Baxırsan ağlına min fikir gəlir.

Bu dünya bərqərar olandan bəri,

Göylər yer üzünün bağrını dəlir.

* * *

Gah yağış çiləyir, gah da qar tökür,

Nə desə Göy üzü Yer qulaq asır.

Deyəsən altında əziyyət çəkir,

Elə bil Göy Yerin başından basır.

* * *

Sanki bir çətirdi Yeri qoruyar,

Qoymaz ki, üzünə kölgələr düşə.

Sanmıram Yer üzü göylərdən doyar,

Əl açar göylərə insan həmişə.

* * *

Yerin də, Göyün də yaradanı var,

Bunu mən demədim, alimlər söylər.

Yerdəki bəndələr bir şeyi anlar,

O uca Tanrının məkanı göylər!

BİR YOL GEDƏR İÇİMDƏN…

Bir yol gedər içimdən,

Tərk olmuş çölə sarı.

Aralandım köçümdən,

Keçilməz gölə sarı.

* * *

Özümə dərd açaram,

Tələsərəm, qaçaram.

Yuxularda uçaram,

Uzanan ələ sarı.

* * *

Yaşadım, bir iz saldım,

Yaxşı, pis yadda qaldım.

Yarəb, deyən yol aldım,

Tufana, yelə sarı.

* * *

Sanki bir ömür yatdım,

Üz-gözümü qanatdım.

Bilmədim, əl uzatdım,

Tikanlı gülə sarı.

* * *

Daha fürsət güdəcəm,

Nə arzum var edəcəm,

Bahar oldu gedəcəm,

Şen olmuş elə sarı.

GÖZ AÇANDA NƏ GÖRDÜK Kİ…

Göz açanda nə gördük ki,

Dümağ işıqdan savayı?!

Bənna olduq, nə hördük ki,

Boş yaraşıqdan savayı?!

* * *

Ölməz sənət, ölməz əməl,

Düz qoyulsa özül, təməl.

Oyun qurduq, nə gördü əl,

Sümük aşıqdan savayı?!

* * *

Bəzən niyə çox fağırıq,

Gah yüngülük, gah ağırıq,

Zövqümüz bu, nə yığırıq,

Zərli qaşıqdan savayı?!

* * *

Kimdi bizi dərdə salan?!

Dərdimizi neydə çalan?!

Candan təmiz ruhdu qalan,

Çirk, bulaşıqdan savayı.

BU , DÜNYANIN SONU DEYİL

Bu dünyadan köçüb getmək,

Yoxa çıxmaq, gözdən itmək,

Daşa dönüb yerdə bitmək,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Qismət varsa doğulacaq,

Üzdə kədər boğulacaq,

Dərd- azar da soğulacaq,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Xeyir apar, şadlıq gətir,

Yaxşıya bax, ibrət götür,

Çalış hər gün sevinc ötür,

Bu dünyanın sonu deyil!

* * *

Bildiyini doğru söylə,

Gedən ömrü yoldan əylə,

Nə fikirləş, nə dərd eylə,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Səndən sonra gələn yoxsa,

Bir üzünə gülən yoxsa,

Dünya varsa, ölən yoxsa,

Bax, dünyanın sonu budur!

ÖLÜM

Ölüm – varlığın sonu,

Gedən yolun başıdı.

Kim sevər ki, de onu,

O, dünyanın yaşıdı!

* * *

Varlı, kasıb seçməz o,

Cavan, qoca da bilməz.

Məsləyindən keçməz o,

Dala durmaz, əyilməz.

* * *

Yaxşını, pisi görməz,

Bir bənd ola, ya sevə.

Fürsəti boşa verməz,

Dam uçurar bu dəvə.

* * *

Qəfil gecə gələr o,

Ya da gündüz soraqlar.

Ünvanını bilər o,

Vaxt itirməz, tez haqlar.

* * *

Yaxşı-yaman soruşmaz,

Vaxtını almaz hədər.

Qorxma, həddini aşmaz,

İş görər, çıxıb gedər.

* * *

Ən sonuncu baxışdı,

Ən sonuncu əlvida.

Bu dünyaya naxışdı,

Ömrə, günə son vida.

İNSAN MƏLƏK DEYİL

Özümün özümlə davam çox olar,

Hesabat verərəm özüm özümə.

Etdiyim səhvlərim isti ox olar,

Sanki yaydan çıxar, girər gözümə.

* * *

Hərdən qınayaram özüm özümü,

Nə olsun, bu işin bir sonu olmaz.

O qədər yemişəm mən öz sözümü,

Heç sayı hesabı yadımda qalmaz.

* * *

İnsan mələk deyil, ona inanıb,

Hər gün ətəyində namaz qılasan.

Mən də inanmışam, ağzım çox yanıb,

Susmuşam. Heyfini kimdən alasan?!

* * *

Bu dünya özünə güvəni sevməz,

Sarsıdar həyatda, ad-sanı sevər.

Qismət də başıboş dəvəni sevməz,

Ağıllı, tədbirli insanı sevər.

* * *

Fikirləş, həyatda çalış aldanma,

Aldanmaq insanı hörmətdən salır.

Qoru ad-sanını, heç zaman danma,

Anla ki, insandan tək ad-san qalır.

SEVGİ NƏDİR

Sevgi nədir? Gözün gözə səcdəsi?

İlk görüşdə təmas quran əl bilər.

Bəs eşq nədir? Üzün üzə səcdəsi?

Söz deyəndə topuq vuran dil bilər.

* * *

İki gözün işartısı yol açar,

İki qəlbə inam verər, dindirər.

Eşq dediyin sevənlərə qol açar,

Qabağında diz çökdürər, endirər.

* * *

Nə görünər, nə bilinər canda eşq,

Nə ruhundan, nə ağlından çıxar o.

Ruhda olar, hey çağlayar qanda eşq,

Gecə-gündüz yandırar o, yaxar o.

* * *

İki canın eşidilməz səsidi,

Sən duysan da, bundan gözün tox olmaz.

Ən çox işlənən söz can kəlməsidi,

Dillərindən əksik olmaz, yox olmaz.

* * *

O, bir hissdi, əsir eylər insanı,

Qul olarsan qabağında o hissin.

Kim ayırsa, iki sevən bir canı,

Görüm Tanrı onun xeyrini kəssin!

QOŞMA

Çoxdan sınamışam, əvvəl bilinməz,

İpəyəm, qumaşam, çitəm, ya bezəm.

Mənimlə təmas qur, bir söhbət eylə,

Gör ki, aydınlığa şığıyan gözəm.

* * *

Alnıma yazılan yazımı, nəsə,

Niyə görünmüşəm bəsit hər kəsə?!

İzah eləməsəm, inan, deməsəm,

Çeynənmiş fikirəm, yeyilmiş sözəm.

* * *

Kənardan görünməz, hər an oyağam,

Bəzən sakit, səssiz, həlim sayağam.

Xislətim belədi , haqqa dayağam,

Üzləri yandıran alovam, közəm.

* * *

Nə gördüm dünyaya güzardan sonra,

Bizləri ələyən bazardan sonra?!

Yüz cür həngamədən, azardan sonra,

Bilinər, ay Murad, əyriyəm, düzəm.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI


Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

TUNCAY ŞƏHRİLİNİN KİTABI

ZAUR USTACIN YENİ KİTABI İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB


GÜNNUR AĞAYEVANIN YAZILARI

ÇİNGİZ ABDULLAYEV MÜKAFATI


>>>SATIŞDA OLAN KİTABLAR


Aşıq Qurban: -“Pərdəli gəzməyən nəzərə gələr.”

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“XƏZAN” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

SONA AMAL: İLLƏR TƏLƏSİR

İLLƏR TƏLƏSİR

(Sinif yoldaşlarıma)

Uşaq yaşlarında düşünmürük, biz,
Gün keçir, Ay ötür, illər tələsir.
Nağılmış o illər, gənc deyilik biz,
Zaman ötüb keçir, zaman tələsir.

Müəllim gələntək, bitər sözümüz,
Dikilir müəllimə, bir cüt gözümüz,
Tənəffüslərdə yalnız, gülər üzümüz,
Kim kimlə yarışır, kimlə bəhsləşir.

Yanardı bucaqda, kömür sobası,
Qarışır hər kəsin tarixə başı,
Dolaşırdı müəllim, o baş, bu başı,
Dərsin bilməyənə hədələr kəsir.

Sevdiyimiz fəndi, cəbr, həndəsə,
Cavab vermək üçün girərdik bəhsə,
Diqqət yetirərdik, hər yeni dərsə,
Bizi qorxutmazdı, nə tənlik, kəsr.

Alırdıq idmandan hər mükafatı,
Oğlanlar futbolu, qızlar şahmatı,
Bizi dostlaşdırdı, məktəb həyatı,
Keçibdir o vaxtdan, ta yarım əsr.

İllər ötüb-keçir, ta qocalmışıq,
Sanıram, həyatdan çox öc almışıq,
Sevdiyimiz işdə, hey ucalmışıq,
Arzu-diləyimiz qalmayıb kəsir.

Sinif yoldaşlarım, bacım-qardaşım,
Duyantək dərdliyəm, dardadır başım,
Süzülür gözümdən, acı göz yaşım,
Əlimdən tutmağa hər an tələsir.

Sizləri tanıyan ilk gündən bəri,
Amalın dilinin olduz əzbəri,
Sevinc, qəminizdən olsa, xəbəri,
Görüşünüzə bil, qəlbi tələsir.
Yolunu dənizlər, nə dağlar kəsir.

12.04.2024.

Müəllif: Sona AMAL

SONA AMALIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

Aşıq Pəri məclisinin rəhbəri, şair Pərvanə Zəngəzurlu

Aşıq Pəri məclisinin rəhbəri , istedadlı şair Pərvanə Zəngəzurlunu elə əvvəldən çox istəyirdim, indi daha çox istəyirəm. Çünki müharibədən sonra doğulduğum Cəbrayıl bölgəsini coğrafi ərazi kimi Qarabağdan qoparıb Zəngəzura qatdılar və mən də oldum zəngəzurlu, indi həm də Pərvanə xanımla yerli hesab olunuruq. Əlbəttə bu bu bir zarafatdır, amma onu çox istəməyimin əsas səbəbi doğulduğu Qafan rayonunun Acıbacı kəndinə olan sevgimdir, o kənddən üzüyuxarı dırmandıqca dağların zirvəsi bizim yaylaq yerlərimiz idi , alış – verişə də dağlardan atla enib qıjov axan dağ çayının sahili boyu binələnmiş , yaşıllıqlar içində üzən Acıbacıya gələrdik. Kəndin dükançısı da atamın qardaşlığı,dostu idi. Məktəb paltarlarını da bizə atam hər yay bu dükandan alardı. Kostyum, köynək, ayaqqabı , məktəb üçün lazım olan hər şeyi. Əsasən İrəvan istehsalı, bəzən də xarici ölkələrin geyimləri olurdu, deməyim odur ki keyyfiyətinə söz olmazdı.
Hər dəfə Pərvanə xanımın şeirlərini, onun Vətən duyğularını oxuduqca o möcüzə dağlar, yayda qar suyundan içib minbir rəngə çalan alyaşıl çəmənlər, əlvan yamaclar yadıma düşür. Pərvanə xanım da o əfsanə dağların, misilsiz gözəlliklərin, dişgöynədən buz bulaqların, zirvələrin heyrət rəmzi şəlalələrin ruhudur- şeiri, sözü ,nəfəsi, saza ürəkdən verdiyi könül çırpıntıları, yurda, torpağa, insana ,varlığa sədaqətilə …
Pərvanə xanımın doğum günüdür, istədim bir- iki kəlmə sözlə təbrik edib, ona cansağlığı arzulayım və deyim ki, biz o dağlara yenə qayıdacayıq.
Təbrikin ovqatına uyğun olmasa da Söz baxcasından bir şeirini seçdim, narahat dünyamızın ağrılı misraları ürəyimin döyüntülərinə oxşadı, keçə bilmədim..

Dünya

Doğma ana kimi öz qucağını,
Açdın neçə qıza,oğula,dünya.
Baş açan olmadı nə sirlərin var ,
Döndün əfsanəyə,nağıla dünya .

Çoxu unudaraq öz vicdanını,
Söküb uçurdular kəhkəşanını,
Oğul tökəcəkdi ata qanını
Söylə, gələrdimi ağıla ,dünya .

Çox cənnət guşəndə bayquş uladı,
Namərdlər köksündə ocaq qaladı.
Hərə bir tərəfdən soydu,taladı,
Sovruldun sağıla-sağıla dünya .

Səndə günah bildi kim çəkdi cəfa ,
Gah zalım dedilər ,gah da bivəfa .
Kimi ac,kimi də sürərək səfa ,
Aldandı şəkərə ,noğula dünya .

Açıldı güllələr,susdu vicdanlar,
Sinəni boyadı çox nahaq qanlar.
Pərvanə yalvarır,siz ey insanlar,
Amandır ,qoymayın dağıla dünya .

Hörmətlə: Fariz Çobanoğlu

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

Ustaclı – Ustac – Ustacam

USTACAM
Müzəffər ordunun şanlı əsgəri,
Ərənlər yurdunun ər övladıyam!
Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox,
Babəklər yurdunun hürr övladıyam!
* * *
Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü,
Ədalət, həqiqət bağrımda közdü,
Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü,
Mövlalar yurdunun nur övladıyam!
* * *
Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm,
Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm,
Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm,
Alovlar yurdunun nar övladıyam!
* * *
Unutma, şah babam Xətai başdı,
Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı,
İlham, nə keçilməz sədləri aşdı,
İgidlər yurdunun nər övladıyam!
* * *
Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var,
Gen dünya yağıya daim olub dar,
Düşmən qarşımızda yenə oldu xar,
Aslanlar yurdunun şir övladıyam!
* * *
Göydən Yer üzünə ərmağan, payam,
Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam,
Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam,
Ozanlar yurdunun sirr övladıyam!
* * *
Ustacam, vətənim vətən içində,
Axıb duruluruq zaman köçündə,
Min bir anlamı var, adi “heç”in də,
Aqillər yurdunun pir övladıyam!

Müəllif: Zaur USTAC,

“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,

şair-publisist.

ZAUR USTACIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

ŞƏKİ YOXSA NUXA ???

ŞƏKİ YOXSA NUXA ???

Şəki şəhərinin bir müddət Nuxa adlanmasının səbəbi yəqin ki, oxucularımız üçün də maraqlıdır. Yunan coğrafiyaçısı Klaudius Ptolemaeus (100-170) qeyd edirdi ki, Alban şəhərlərindən biri də Niqa adlı yaşayış məntəqəsidir.

Məşhur sovet-tatar tarixçisi və filoloqu, Ukrayna Elmlər Ajademiyasının qurucusu Ağatanğel Yefim Qırımlı (1871-1942) isə yazırdı ki, Niqa toponimi sonradan Nuxaya çevrilmişdir.

Nuxa adlı yaşayış məntəqəsi indiki Şəki şəhərinin yerləşdiyi ərazidə, bugün Yuxarıbaş adlanan yerdə yerləşirdi. Əsl Şəki isə bir qədər cənubda idi.

1772-ci ildə güclü sel Şəkini yerlə yeksan etdi. Bu fəlakətdən sonra şəhər əhalisi qərara aldı ki, Kiş çayının dağıdıcı təsirinə məruz qalmayan yerdə məskunlaşsın. Beləliklə, Şəki camaatı Nuxa kəndinə köçdü. Şəki şəhərinin uzun müddət Nuxa adlanmasının səbəbi məhz budur.

Onu da vurğulayaq ki, qədim Şəki və Nuxada yaşayanlar bir elin, bir tayfanın üzvləri idilər.

P.S. Şəkinin 2.700 yaşı var. Şəhəri əhatə edən dağlar isə 11 milyon il əvvəl yaranmışdır.

Şəki ziyalısı Qalib Əsədovun paylaşımında, “Şəki və onun təbabət tarixi” kitabından.

Mənbə: Milli Kimlik

Müəllif: Araz ŞƏHRİLİ

ARAZ ŞƏHRİLİNİN YAZILARI

MİLLİ KİMLİK ARAŞDIRMALARI QRUPU


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

“Gettabey” – Qoşa samitli qədim söz – anlamı

Gədəbəyin adının dəyişdirilməsi məsələsi hərdən müzakirə olunur. Müzakirəni yaradan səbəb addakı “gədə” hissəsidir. Bilənlər bilir, bilməyənlər də rayonun adı ilə bağlı etimologiyanı araşdırsalar, yaxşı olar.

“Gədəbəy adı ilə bağlı onlarla rəvayət mövcuddur. Alban tarixçisi Muxtar Qoş “Albaniya xronikası” əsərində (1206-cı il) Gədəbəy əyalətinin adını “Getabey” kimi işlədib. Ehtimal edirlər ki, “Gettabey” sözü sonradan deformasiyaya uğrayaraq Gədəbəyə çevrilib. Qədim türkcədə “böyük, qüdrətli adam” mənasında işlədilib. Coğrafi relyefinə görə bura döyüşkən türk tayfalarının yerləşdiyi ərazi olub. Gədəbəy sözü də buna müvafiq olaraq bədii ədəbiyyatda müraciət olunan şəxs, igid oğlan mənalarını verir. Gədəbəy toponimi qədim türk dilində gədə – keşikçi və bək – təpə sözlərindən ibarətdir və “gözətçi təpəsi” deməkdir. Bu ehtimal həqiqətə daha yaxındır. Tarixi mənbələrdə adı ilk dəfə XII əsrdə çəkilən Gədəbəy qalasının xarabalıqları rayonun Təpəlik sayılan yuxarı hissəsindədir. Başqa bir ehtimala görə isə, Dədəbəy sözü deformasiyaya uğrayaraq Gədəbəy olub. Orta əsrlərdə bu torpaqların bir hissəsi Atabəy, Şəkərbəy, Gədəbəy – ata və oğulları arasında bölüşdürülüb. Gədəbəy, Atabəyin oğlu olub. Ərazidə indi də Atabəy və Şəkərbəy adlı kəndlər var”.Şahdağ silsiləsinin şimal ətəyindən axan Mis çayının yaxınlığındakı Mağara dağının ətəyindən XIX əsrdən mis filizi çıxarılır. Haqqındakı məlumatlardan biri də ərazidə olan tarixi mədəniyyət abidələrinin eramizdan əvvəl XIV-VIII əsrləri əhatə edən Xocalı-Gədəbəy mədəniyyətinin bir hissəsi kimi tariximizə daxil olmasıdır.
“Arxeoloji qazıntının nəticələri Almaniyanın “Folker Şpis” elmi nəşriyyatı tərəfindən “Qalakənd” adlı elmi əsər şəklində Berlində çap edilmişdir. Əsər Berlin Dövlət muzeyində saxlanılır”.

MƏLUMATI HAZIRLADI: PƏRVANƏ BAYRAMQIZI

PƏRVANƏ BAYRAMQIZININ YAZILARI



GÜNNUR AĞAYEVANIN YAZILARI


>>>SATIŞDA OLAN KİTABLAR


Aşıq Qurban: – Pərdəli gəzməyən

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“XƏZAN” JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

WWW.BEYDEMİR.RU

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Elçin Mirzəbəyli: – Xatirələr güllələnib…

Xatirələr güllələnib
Son dəfə keçdiyin yerdə.
Təzə dərdlər pöhrələnib
Kəsdiyin, biçdiyin yerdən.


Ağrı kəsir şaxta kimi
Hər zərrəmdə buzu qalıb.
Qəlbim Urmu gölüdü, ey…
Suyu uçub, duzu qalıb.
Ümidimin köşəsində
Bir cüt yetim quzu qalıb…
Günlər qəssab bıçağıdı,
Qəlbim qurbangahdı daha.
O aldığın hava ki, var –
Hava deyil, ahdı daha.
Çıxıb gedim bu dünyadan,
Çıxıb gedim…
Vaxtdı daha…

Kirpiyimdə gün qarsıyır,
Bəbəyimdən an süzülür.
Sapı qaçıb…
Ömrümüzün
İlməsindən can süzülür…
Dan yeridi dualarım
Hər sözündən qan süzülür…
Ləpir-ləpir izin qalıb
Ovcumda…
içdiyin yerdə.


Bu gərdişi fələk salıb?
Şeytan salıb?
Mələk salıb?
Arzuların lələk salıb
Başımdan uçduğun yerdə…

İçinə çək son kəlməni –
Alovu yandırsın səni…
Get, Allah qaldırsın səni
Gözümdən düşdüyün yerdən.
Bakı, 03 avqust 2020-2023-cü il

Müəllif:Elçin MİRZƏBƏYLİ

ELÇİN MİRZƏBƏYLİNİN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

AİDA ADI NECƏ YARANMIŞDIR?

HƏSƏN MÜƏLLİMİN SƏHİFƏSİ

AİDA ADI NECƏ YARANMIŞDIR?
(Adı Aida olanlara ithaf edirəm.)

Aida adı elə ilk baxışdan avropayönümlü ad kimi qəbul edilir.Buna baxmayaraq Aida avropa mənşəli ad kimi görünsə də, adın birbaşa məna anlamını tapmaq mümkün deyildir.
Bəzi avropamənşəli adlara nəzər yetirək.Məs: yunan dilində Marqarita adının mənası latınca “ margarita”- “mirvari” mənasındadır;Akvila-aquila “qartal”; Roma imperatoru Avqustun adının mənası latın dilində “augustus”-“əzəmətli” sözündən; Fabull adı latın dilində “fabula”-“nağıl, təmsil” sözündən, Marina adı latın dilində “mare”-“dəniz” sözündən alınmışdır.Bu səpgidə çoxlu sayda misal gətirmək mümkündür.
Aida adının etimologiyasını axtarmağın tək bir yolu- sözduyumudur.
Əgər bizim e.ə. VII əsrdə Yunanıstanda yaşamış, antik yunan ədəbiyyatının ən məşhur siması olan Homerin “İliada” əsərinin adına nəzər salsaq Aida adının oradan gəlməsi ağlabatan kimi görsənir.
Əsilndə Homer bu əsəri Yunan tarixinin mifoloji dastanı kimi işləmişdir.Əgər biz Yunan ölkəsinin Homer dövrünə tarixi səyahət etsək, görərik ki, həmin dövrdə ölkənin adı “Ellada” kimi adlandırılırdı.Yunan dövlətinin həmin dövrdə yunanca adı “Ellinizm”, latın dilində isə “Hellonismos” kimi adlanmışdı.
Bu adların hər ikisinin nüvəsində Fironizmdən gələn “Hor” Tanrısının adı göz qarşısındadır.”El” hecası ilə “hel” hecası bir kökdəndir.Sadəcə olaraq “el” sözündə “h” səsdüşümü(eliziya) və r-l əvəzlənməsi baş vermişdir.Teolinqvistikaya əsasən bütün ölkələrin adları “Günəş” Tanrısının adı ilə yaranmışdır.Yunan dilində “günəş”-“ilios” kimi tərcümə olunur.Ölkənin Ellada və İliada adları yunan dilində “günəş” mənasını verən “ilios” sözündəndir.
Yunan dövlətinin adının latınmənşəli dillərdə “Greece” kimi adlanması da fironizmdən gələn Hor Tanrısının adının “gor-gr”, “cor-cr”(dilçilikdə bu günə qədər öyrənilməyən c+c sözquruluşu) və s. kimi “Od Tanrısı” mənasında işlənməsindəndir.
Maraqlıdır, dilin tarixlə müqayisəli şəkildə (tarixi dilçilik bax budur) öyrənilməsi FİRONİZMİN yaşının 5000 il olmasını təsdiqləmir.
Fironizmin dünya üzərində substantlığının tarixi səhih öyrənilməmişdir.Quranın da surələrində Fironun allahlıq iddiasında olması barədə ayələr vardır.
Həqiqətən də araşdırmadan aydın olur ki, Aida adı İliada adından alınmadır.Ellada adı da həmçinin.Bu adların hamısı Günəş tanrısının adından gələn “Gözəllik” mənasını daşıyır.
Sadəcə olaraq “İliada” adından metateza(səs yer dəyişməsi) ilə “Aida” adı nominativləşmişdir.”Ellada” adı isə sözün daha qədim formasını özündə əks etdirir.
P.S. Sözsüz.

Müəllif: Həsən ƏLİYEV

SÖZ YARADICILIĞI

ALTERNATİV DÜŞÜNCƏ

>>>> DAHA ÇOX MƏLUMAT

HƏSƏN ƏLİYEVİN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

“Vətən torpağını sıxdın köksünə”… – Zemfira MƏHƏRRƏMLİ

“Vətən torpağını sıxdın köksünə”

(Arzu Nehrəmlinin Qarabağ şeirləri üzərinə)

Qanlı vuruşlar, sinələrə dağ çəkən savaşlar dünyanın harasında baş verməsindən asılı olmayaraq, insanların həyatını, xoş güzəranını əlindən alır, arzu və istəklərinin üstündən qara xətt çəkir. Hərb qovğaları şəhər və kəndləri viran qoyur, yurd yerləri doğmaların hənirtisinə həsrət qalır. Nahaq demirlər ki, müharibə qandır, qadadır. Müharibə – oğlu şəhid olmuş anadır, dul gəlindir, kimsəsiz, yetim qalmış uşaqlardır… Deməli, dəhşətli savaşlar düçar etdiyi iztirabları, fəlakətləriylə bütün xalqlar üçün eynidir.

Birinci Qarabağ müharibəsi illərində, həm də ucu-bucağı görünməyən sonrakı ağır, üzüntülü dövrdə savaş mövzusuna müraciət edən qələm sahiblərinin mənfur düşmənə nifrətlə yazdığı ədəbi-bədii nümunələrdə vətənpərvərlik ideyası, yurd sevgisi, xalqımızın erməni işğalçılara qarşı bitib-tükənməyən mübarizə əzmi önə çəkilib. Tanınmış şair, nasir, publisist Arzu Nehrəmlinin poeziya və nəsr nümunələrində olduğu kimi.

Arzu Kazım qızı Nehrəmli Naxçıvan Muxtar Respublikası, Babək rayonunun Nehrəm kəndində qulluqçu ailəsində anadan olub, bu kənddəki orta məktəbi əla qiymətlərlə bitirib. Üzləşdiyimiz qanlı müharibə gənc Arzunun da ömürnaməsində ağır izlər qoyub. Yenicə qurulan ailənin taleyinə  qəm buludu çöküb. 1992-ci ildə həyat yoldaşı, hərbi təyyarəçi, baş leytenant Yusif Vəliyevin idarə etdiyi döyüş maşını səmada düşmən mərmilərinə tuş gəlib. O,Vətənimizin azadlığı və bütövlüyü uğrunda qəhrəmancasına həlak olub, şəhadətə yüksəlib. 22 yaşlı Arzu xanım doqquzaylıq körpə qızı Zübeydəyə həm ana, həm də ata olub. Arzu Nehrəmlinin şəxsi taleyi milli dövlətçilik tariximizin bir parçası kimi diqqətçəkəndir. Şəhid xanımı həyatında üzləşdiyi bütün ağrı-acılara sinə gərib. Erkən gəncliyindən daim özünütəsdiqə can atıb, Bakı Dövlət Universitetində bakalavr, magistr və doktorantura təhsili alıb. Tarix üzrə fəlsəfə doktorudur. Kitab mədəniyyəti tariximizdən bəhs edən tədqiqatı ilə bağlı monoqrafiyanın, çoxsaylı elmi və publisistik məqalənin müəllifidir, 50-dən çox şeirinə musiqi bəstələnib.

O, həm də tanınmış idmançıdır, hələ uşaq yaşlarından idmanın basketbol və yüngül atletika növləri ilə məşğul olub. Naxçıvan diyarının qadınlardan ibarət yığma basketbol və yüngül atletika komandalarının, eləcə də BDU-nun basketbol komandasının heyətində oynayıb. Hazırda marafon qaçışı ilə məşğuldur.

Hələ orta məktəbdə oxuduğu illərdə ədəbiyyata həvəs göstərir, ilk şeirləri qəzetlərdə dərc edilirdi. Ömrünə-gününə yazılan kədərli hadisədən, sevdiyi insanı itirəndən sonra yaradıcılığında hüznlü əhval-ruhiyyə daha qabarıq görünürdü. 1997-ci ildə Arzunun “Əbədi sevgi” adlı ilk kitabı işıq üzü gördü və ədəbi cameənin marağına səbəb oldu. Gənc şairin poetik nümunələri barədə müsbət rəylər, resenziyalar yazılmışdı. “Tənha qu nəğməsi” və “Unutmağı öyrənirəm” adlı kitablarında da, elə adından göründüyü kimi, həsrət, hicran dolu şeirlər yer almışdı. Arzunun kədər, qüssə yükü çox ağırdı, lap ölümdən də betərdi. Amma nə qəm! Ürəyində uzun illərin nisgilini, iztirabını yaşadan bu qadının dağlar boyda qürur duyğusu, fəxr-fəxarət hissi də heç vaxt öləzimədi. “Vətən yolunda canını verənlər ölməzliyin zirvəsində dayanırlar” fikrindən bir an daşınmadı. Vətənin dərdini öz dərdi bildi. Vaxtilə yaralı qartaltək çırpınan Qarabağımız, param-parça olub düşmən tapdağında qalan Vətən torpağında qanı selə dönən əliyalın soydaşlarımızın ah-naləsi, igidliyi ilə öyündüyümüz oğul və qızlarımızın rəşadəti var.” Arzunun bir şeirində deyildiyi kimi:

Sənə dəyən, mənə dəyib keçibdir,

Qəddimi, belimi əyib keçibdir,

Bu nə ağrı-acı, bu nə biçimdir?

Yüz ildir, min ildir xəstənəm, Vətən.

Bağın, bağçaların dad gəzən yerdə

Necə çiçək açsın yad gəzən yerdə?

Kül altda ocağın od gəzən yerdə

Boğulum, kor olum tüstünə, Vətən.

Bu torpaqda həm də gənc yazar xanımın sevdiyi igidin, körpə qızının atası Yusifin, eləcə də yüzlərcə şəhidimizin ruhuna sayğı, bitib-tükənməyən hörmət var. Ən əsası, yurd yerlərimizi işğal zülmündən qurtarmağa çağırış var. Üzləşdiyimiz bəlaya laqeyd qalmayan Vətən qızının hay-harayı var:

Torpaq nalə çəkib, göy ağlayıbsa,

Hələ gəlin könlün yas saxlayıbsa,

Qınında qılıncın pas bağlayıbsa,

Girmisən Babəkin qəsdinə, Vətən!

“Səni belə görən Arzu neyləsin, dərd gəlib dərdinin üstünə, Vətən,” – deyən şair öz iztirabını doğma məmləkətinin qüssə-kədərindən aralı tutmur. Arzunun bu qəbildən olan şeirlərində yurdu sevmək və göz bəbəyi kimi qorumaq borcunun müqəddəsliyini, əzəliliyini, sanki and içdirmək missiyası var. Budur, müəllifin ən böyük uğuru! Uğurlarında dözümünün, iradəsinin və daha çox da ürəyinin payı var. “Yoluna davam et, uğur, ürəyim” şeirində olduğu kimi:

Elədən-beləyə dərdə yol açdın,

Üstü ələk-vələk, yağır ürəyim.

Nə bir üsyan etdin, nə də ki, çaşdın,

Sındın, əyilmədin, məğrur ürəyim.

Xanım yazar şəhadətə yüksəlmiş igid sevgilisini heç vəchlə unuda bilmir, torpaqlarımızın azadlığı, bütövlüyü naminə oddan-alovdan keçən, son nəfəsinədək döyüşüb canını doğma yurduna fəda edən Yusifi fəxrlə qəhrəmanlıq eposlarımızın məşhur isimlərinə bənzədir:

Çox erkən tələsdin nağıl olmağa,

Ay mənim qanadlı, ağ atlı gülüm.

Hələ gün doğmamış məsum üzümü,

Günaha batmamış ağartdın, gülüm.

Səni yola saldım yaz səhərində,

Müqəddəs naməyə döndün sonunda.

Dədəm qopuzunda, şah əsərində,

Xan Qazan, Dəli Domrul, Basatdın, gülüm.

Arzu Nehrəmli, sözün əsl mənasında, əndişəli, narahat dünyanın narahat adamıdır. Sən demə, həm də tale adlı yazı varmış. O, bəxtinə düşən alın yazısı ilə barışmasa da, taleyindən qaça bilmir. Şairin yaşadığı narahat ömür onun misralarından bəllidir. “Bəxtim, uduzmuşam səni” şeirində oxuyuruq:

Bəxtim, hələ çocuk ikən,

Oynayıb cızmışam səni.

Alnımdaca açıq ikən,

Karıxıb pozmuşam səni.

Ömrünün hər anı nahamar, enişli-yoxuşlu olan şairin əzablı tale ilə dialoqu, həm də savaşı bu gün də davam edir:

Qınamışam çoxu kimi,

Varmı kimi, yoxmu kimi,

Bir gecəlik yuxu kimi

Görməmiş, yozmuşam səni.

Haqqı-sayın da boynumda,

Böyümədi heç boyun da,

Bəxtim, tale oyununda

Artıq uduzmuşam səni.

Şəhid olmuş həyat yoldaşının ölüm xəbərini göylərdən aldığı üçün daim göylərlə əlləşən, mavi səmanı müqəddəs məkan bilən Arzu ölümü qınamır, qovuşmaq üçün ölməyə də razıdır:

Hər kəs üz tutduğu yerdəsən, gəlmə!

İnam yeri də sən, Pir də sən, gəlmə!

Harayla, mən gəlim, bir də sən gəlmə,

Burası beşgünlük həyatdır, gülüm.

Arzu deyir ki, “Zübeydə dünyaya gələndə zaman yaman qarışmışdı. Müharibə bütün həyatımızı çulğalamışdı. Qarabağ savaşının qaldırdığı tozanaq qarşıdakı üfüqləri də görünməz etmişdi. Gələcək aydın görünmürdü, sabahımızın necə olacağı bəlli deyildi. O qarışıq günlərin, qanlı müharibənin amansız güllələrindən biri də mənim ömrümə, qismətimə, taleyimə dəydi. Taleyimi parça-parça edən mərmilər balamın da uşaqlıq xəyallarını yaraladı”.

Xanım yazar dünyanın başına uçduğu, könlünü ovutmağa bütün təsəllilərin aciz olduğu o müdhiş günlərdə bu kövrək misraları qələmə almışdı:

Ehtiyatla tumar çəkin,

ey atalar,

balanıza sevginizi bir az ehmal

göstərməyə çalışın siz…

Ətrafdakı tumarsızlar,

bu tumara gümansızlar

görə bilər bu səhnəni.

Sınıq-sınıq, düyün-düyün,

param-parça o telləri sızlatmayın,

O tellərin yiyəsini için-için ağlatmayın!

Tarixin ən burulğanlı çağında gözünü dünyaya açan qızcığaz isə atasının – şəhid olmuş hərbi təyyarəçi Yusif Vəliyevin uğrunda canından keçdiyi doğma  Vətən sevgisi ilə böyüdü, yaşa doldu. “Arzu gəzər məzar-məzar, ümid tapar, gün qazanar” söyləyən nisgilli ananın nəsihətləri ilə pərvaz elədi:

Bəri gəl, can bala, öp bu heykəli,

O sənin atandır, daşlaşıb burda.

Daş olub gözlərdə, qəlblərdə isə

Yüksəlib yenilməz ulu dağ boyda.

“Daşlaşmış heykəldir mərdliyin sonu” adlı şeirin bu misraları ana ürəyinin həm qüruru, həm də təsəllisidir. Şair məmləkətinə yiyə duran, yurd naminə canından keçən hər bir igidə üzünü tutub, ərənlərə “Vətən torpağını sıxdın köksünə, ürəyi yurd üçün dağılan insan” söyləyir.

Arzu Nehrəmli kədərlənəndə qüssənin içində özünü bəs deyincə boğan qadındır, anadır. Onun kövrək, həzin şeirləri, bəzən sərt, həqiqətin gözünə dik baxan söz yarağı bizi milli kimliyimizin, hafizəmizin unudulan məqamlarından agah edir, qəlbimizi sızladan ağrıları bir daha yada salır. Nə yaxşı ki, bu gün Vətənimizin bütövlüyünü bərpa etməyə qadir xalq kimi başımızı uca tutmaq bizə nəsib oldu. 44 günlük Zəfər savaşımızla haqq işimizi dünyaya bir daha çatdırdıq. Şükürlər olsun ki, biz bu möhtəşəm Qələbəyə “dəmir yumruğ”un gücü, xalq və ordu vəhdətinin qüdrəti, şəhidlərimizin və qazilərimizin əzəli torpaqlarımıza səpələnmiş al qanı bahasına nail olduq.

İlkin mənbə: /edebiyyatqazeti.az/

MÜƏLLİF: ZEMFİRA MƏHƏRRƏMLİ

ZEMFİRA MƏHƏRRƏMLİNİN YAZILARI

>>>> Zemfira Maharramli. The Swallow’s Nest.

ARZU NEHRƏMLİNİN YAZILARI


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"