Etiket arxivi: AYTAC İBRAHİM

Şair, publisist Zaur Ustacın “BB” kitabında yer almış “BB” hekayəsi haqqında fikirlərim…

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

Şair, publisist Zaur Ustacın “BB” kitabında yer almış “BB” hekayəsi haqqında fikirlərim…
Zaur Mustafa oğlu Mustafayev 8 yanvar, 1975-ci ildə Bakı şəhərində dünyaya göz açmışdır.İlk təhsilini Ağdam rayonunun Yusifcanlı kənd orta məktəbində almış, ardıcıl olaraq Bakı Dövlət Universitetində, Bakı Ali Birləşmiş Komandanlıq məktəbində, Beynəlxalq İxtiraçılıq və Biznes İnistutunda və Şamaxı Humanitar kollecində davam etdirmişdir.Qeyd edək ki, Zaur Mustafayev Birinci Qarabağ müharibəsinin iştirakçısı və hal-hazırda ehtiyyatda olan zabitdir.
Zaur Mustafayev 1998-ci ildən etibarən dövri mətbuatda çıxış edir, “Zaur Ustac” təxəllüsü ilə yazıb, yaradır.
Zaur Ustac “Yazarlar” jurnalının təsisçisi, baş redaktorudur.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızıl qələm” laureatıdır.
Onun yaradıcılığında nəzm və nəsr nümunələri bərabər bölünmüşdür.Həmçinin xüsusilə vurğulamaq lazımdır ki, yazar bədii əsərlərin, bir çox dərs vəsaitlərinin, publisistik yazıların müəllifidir.Onun “Oriyentar ulduzu”, “Gülzar”, “Qələmdar”, “Zimistan”, və bir çox kitabları oxucular tərəfindən böyük rəğbətə səbəb olmuşdur.Yazarın vətənə olan pak məhəbbəti, vətən həsrəti yaratdığı əsərlərində öz əksini tapmışdır.
Zaur Ustacın ərsəyə gətirdiyi tədris vəsaitləri, “Güllünün şeirləri”(Məktəbəqədər hazırlıq qrupları üçün vəsait),” 39 həftə”(İngilis dili üçün xüsusi proqram) 39 weeks (Special program for English) müəllimlər tərəfində böyük həvəslə qarşılanmışdır.
Yazarın növbəti kitabı isə “BB” kitabıdır.Kitab Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev-150 yubileyi tədbirləri ilə əlaqədar görkəmli ədibin əziz xatirəsinə ehtiramla qələmə aldığı müxtəlif hekayələrdən ibarətdir.Hər bir hekayənin özəlliyi və məntiqi sətiraltı mesajları olduğunu düşünürəm.Ən çox diqqətimi çəkən hekayə isə “BB” hekayəsi oldu.
Hekayədə cəmiyyətimizdə baş verən hadisələrin ümumi reallığı əks olunmuşdur.Hekayəni oxuduqca hiss edirik ki, bu reallıqlar nə tənqid edilməli, nə də müsbət emosiyalarla qarşılanmalıdır.Diqqət yetirsək, hekayədə dövrümüzə uyğun paradoksal vəziyyət biruzə verilmişdir.Əlbəttə ki, bu hal oxucunu daha da düşündürməyə zəmin yaradır.Yazarın elə ən çox oxucuları dərinliklərə aparan hekayəsi, fikrimcə, məhz budur- “BB”…
Hekayəni oxumağa başlamamışdan əvvəl “BB” adı hədsiz maraq yaradır.Nəyə görə “BB”?
Axı, “BB”-nin mənası nə ola bilər?
Artıq hekayəni oxuyar, oxumaz bu suallara cavab tapmaq mümkündür.Hekayənin bütün mahiyyətini dərk etmək üçün, hekayənin iki obrazı- Əli Mülayim(Jurnalist) və Bəy Bala müəlliminin (Məşhur “BB” şirkətinin rəhbəri)dialoquna diqqət yetirmək lazımdır.Hekayədə Bəy Bala müəllim demişkən, Əli Mülayim təxəllüsündən göründüyü kimi mülayim obraz nümayiş etdirir.O, sadəcə işini hərtərəfli, ən kiçik detalları ilə mükəmməl görməyə can atan şəxsdir.Bəy Bala müəllim isə cəmiyyətimizdə uğur qazanan bəzi insanların iç üzüdür və onların demək istədiyi hər şey məhz elə Bəy Bala müəllimin Əli Mülayimlə olan dialoqunda əks olunmuşdur.Universtitetə müəyyən məbləğ ilə düzəlir, hər hansı bir dövlət işində işləmək təklifini rədd edir, özünə necə olursa olsun bir ailə biznesi yaratmağı daha üstün tutur.Amma maraqlısı da budur ki, bu adam həm öz biznesini yaratmaq üçün çalışır, həm də öz məhsulları satılsın deyə insanların həmin məhsula qarşı təlabatını yaradır.Məsələn, elə misal götürək, “Bit” biznesini.Biznes və bit sözləri yanaşı işlənəndə bir az beyinlərdə mizah hissi doğursa da, planlanlaşmış və bütün nəslin cəlb olunduğu bir biznesdir.Öz yaxınlarının başında bit yaratmağı məmnuniyyətlə özünə fəxr bilən bu adam hələ onları xalqın sıx olduğu yerlərdə gəzməyə də şövq edir.Əslində, Bəy Bala müəllim bu halda intellektual iş adamı kimi görünür, amma sual yaranır.Bəs vicdan? Bəs cəmiyyətə vurulan ziyan? Bəs xalqı aldatmaq?
Bunlar bir iş adamın insanlıq kitabında yazılacaq bir şeydirmi? Bizim fikrimizcə, əlbbəttə ki, yox.Qətiyyən örnək alınacaq bir vəziyyət deyil.Lakin, gəlin, günümüzdəki gərçəklərə bir nəzər salaq.Zəmanəmizdə irəliyə getmək üçün, özünün şəxsi biznesini qurub, ortaya bir məbləğ qoyub, özünə nə isə bir şey fikirləşib etməsən, elə yaradacağın biznes başlamamış sona yetər.Hiylə, kələk bəzən ticarətin inkişafında dayanan metodlara çevrilə bilir.Düşünürəm ki, hekayənin paradoks yaradan və dərin düşüncələrə dalmağa imkan verən nüansı da elə burdan başlayır.
Hekayənin sonluq hissəsinə az qalmış, Bəy Balanın həyat yoldaşının zəng etməsi ilə sanki hər şeyin üstündən bir andaca qara xətt çəkilir.
Ümumiyyətlə, Bəy Balanın xanımı ilə danışığından Əli Mülayim bir nəticəyə gəlməsə də, hardasa o hissləri anlayışla qarşılayır və daha çox sual vermir.
Əli Mülayim də, Bəy Bala müəllim də, elə bu hekayənin yaradıcısı Zaur Ustac bəy da hər şeyin fərqindədir…
Fikrimcə, belə bir süjet xətti ilə yazılmış, xalqa subliminal mesaj verən hekayələrə ehtiyacımız var.Belə hekayələr bir xəzinədən daha dəyərlidir, həm mənəviyyatımız üçün, həm də insani cəhətlərimizin inkişafı üçün…

Müəllif: AYTAC İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


ZAUR USTACIN YAZILARI

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Laçınov Fərman Murad oğlu

LAÇINOV FƏRMAN MURAD OĞLU

LAÇINOV FƏRMAN MURAD OĞLU HAQQINDA

Qaxın əvəzolunmaz, yaradıcılığı və şəxsiyyəti ilə sevilən yazarlarından biri də Laçınov Fərman Murad oğludur.Fərman Laçınov 19 fevral 1958-ci ildə Qax rayonunun İlisu kəndində anadan olmuşdur.1976-cı ildə İlisu kənd orta məktəbini, 1981-ci ildə indiki Azərbaycan Memarlıq- İnşaat universitetinin “Memarlıq” fakultəsini bitirmişdir.1981-1982-ci illərdə Bakıda konstruktor işləmiş, hərbi xidmətdən sonra 1984-cü ildən Qax rayonunda müxtəlif vəzifələrdə çalışmışdır.
Yazarın ilk şeiri 1974-cü ildə rayon qəzetində (“Şəlalə”) çap olunmuşdur.Sonradan 1990-cı ilə qədər 15-ə yaxın şeiri mətbuatda çap edilmişdir.Xeyli müddət poeziyadan ayrı düşən Fərman bəy heykəltaraşlıq və fotoqrafiya sahəsinə maraq göstərmişdir.
Lakin yazıb, yaratmaq istəyi onun ürəyində hələ də sönməmişdir.2010-cu ildən yaradıcı fəalliyətinə başlayan yazarın 2013-cü ildə “Bir ömür borc”, 2015-ci ildə ” Kölgəsiz işıq”, 2022-ci ildə “İki dünya arasında” kitabları çap olunmuşdur.
Fərman Laçınov, həqiqətən də, çox sadə, təvəzökar və müdrik insandır.Onun fikirləri, düşüncələri onun yaradıcılığı ilə daha yaxından tanış olan oxucu kütləsinə bəllidir.Şeirlərinin bir qismində o dünya ilə bu dünyanı qarşılaşdırır, hər daim nələrinsə nisbi olduğunu vurğulayır.Məsələn, elə xoşbəxtliyin, kədərin, gözəlliyin…
Yazarın son kitabı bu yaxınlarda çap olunan “İki dünya arasında” kitabıdır.Kitab şeirlər və povestdən ibarətdir.Yeni kitab oxuculara ən gözəl hədiyyədir.Fərman Muradoğlunun özünəməxsus duyumu, üslubu ümid edirik ki, oxucuların qəlbini bir daha fəth edəcək!
Yazarın həmin kitabından bir neçə şeirini təqdim edirik:


ADAM
Bu dünyada neçə yerə,
Öz-özünü bölür adam.
Yaxşı-pis bütün işlərə
Əl uzada bilir adam.

Həm yaxşıya yoldaş olur,
Həm pislə baş-başa qalır.
Öz-özünün olmur bir yol,
Özgəsinin olur adam.

Gah alqışın, gah qarğışın,
Baharln, payızın, qışın;
Olacaqların, olmuşun,
Arasında qalır adam.

Qulu olur cismin, canın,
O dünyanın, bu dünyanın…
Öləndə də yaradanın,
Hökmü ilə ölür adam.

NƏ DƏ Kİ…

Ötüşür bir ağır gün də,
Günəş batır, axşam olur.
Yenə yorğun düşən bəndə
Yatıb gələn günə qalır.

Olanlar təkrardı, təkrar!
Onu gətir, bunu apar…
Bu alverin bir fərqi var:
Kim nə satır, kim nə alır?!

Bəndə bu alver içindı,
Üz-gözü qan-tər içində,
Bir məzarlıq yer içində,
Şirin xəyala da dalır.

Varam-yoxam, fərqi nədir?
Bu dünya öz işindədir.
Nə bu gəl-get başa çatır,
Nə də ki dünya boşalır!

Təqdim etdi: AYTAC İBRAHİM

LAÇINOV FƏRMAN MURAD OĞLU

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


ZAUR USTACIN YAZILARI


MÜSABİQƏ ELAN OLUNDU 

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM. ATA.

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

ATA

(Atamın doğum gününə)

Sənsən mənim xəzinəm, varım, dövlətim,
Sənsiz nəyimə gərək bir dirhəmim, ata.
Bil, sonsuzdur sevgim lap əzəldən dərin,
Bir ümman, bir dünya sən eşqimsən, ata.

Cəfadan qabaran əllərin, o səfalı qəlbin,
Mənim qürurumdur, mənim fəxrimdir, ata.
Çöhrəmə əks olunan bir şirin təbəssümün,
Canıma canımdır, yarama məlhəmdir, ata.

Biz evdə haramı görmədik,həp halal yedik,
Yeyib, içib axırda varlığına çox şükür dedik.
Ağrılı günümüzdə kürəkdə istilik sezdik,
Sən demə, ən möhkəm dayaqmışsan, ata.

Saçının hər telin ağartdın, cəddini əydin,
Biz övladlarının yolunda hər şeydən keçdin.
Asan yaşayışdan düz min qat çətinin seçdin,
Gəl özün söylə, uğruna fədalar olmazmı, ata?

26.10.2022. Qax.

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


ADİLƏ ASLANIN YAZILARI


MÜSABİQƏ ELAN OLUNDU 


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aytac İbrahim – Qorxmazın Şəbnəmi

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

Eşq- ömrünün sonuna qədər qəlbinin dərinliyində tüğyan edib çırpınan duyğu…
Aşiqlər qovuşsa da, qovuşmasa da bu duyğu öz adını dəyişmir, sadəcə zaman keçdikcə həsrətə, nisgilə qarışır və hiddətlənir. Vaxt gəlir, beynində əzbərlənən ad, keçmiş xatirələr, bütün vücudunu sızıldadacaq ağrı olur. Yenə onunla söhbət etmək, birdən duruxub gözlərinin düz içinə qədər baxmaq, əllərinə, saçına, səsinin titrəyişinə toxunmaq istəyərsən. Hətta bu hissləri yenidən yaşamaq üçün o qədər darıxarsan ki, gözündə yaşlar donar. Gözünü bir nöqtəyə dikib, uzun müddət səssiz qalarsan. Bu, bəlkə də yaşananları qəbullanmaqla, “Kaş ki” kəlməsinin ortasında qalan hissdi. Çarəsizsən, amma sən bu yola tək davam etməlisən, yaşamağa çalışmalısan. Hə, hərdən özündən ixtiyarsız yaranan gülüşlərindən, yediyin gözəl yeməklərdən, onsuz gəzdiyin yerlərdən utanarsan. Yaxınlarının şad gününə qonaq gedəndə dodağına qonmuş kiçik busəni tez yığışdırarsan. Nə ani olaraq yaşadığın sevincini, nə də xoş günlərini doyunca yaşaya bilməzsən. Həmişə o duyğuların yarısına çatmadan yarımçıqlıq hiss edərsən. Qolun, qanadın sınar, amma yenə də davam edərsən…
Gecənin bir yarısında, bütün dərdlərin, itirdiklərin gözünün önündə canlanar, oturduğun yerində qıvranıb möhkəm bağırmaq istəyərsən, amma olmaz. Əmanət körpələrin yatır. Gözlərini qıyıb, dizlərini qucaqlayıb özünə layla çalarsan…
Bütün bunlar yarını itirmiş qadından -Şəhid Əlizadə Qorxmazın Şəbnəmindən müşahidə etdiklərimdir. Hələ hiss edə bilmədiyim çox şeylər var…

Əlizadə Qorxmazın həyatı, döyüş yolu, nakam qalan sevgi hekayəsi haqqında o qədər danışılıb ki, artıq bütün el-obanın dillər əzbəridir.Bu əzbər yaddan çıxmamalıdır, həkk olunanı silinməyə qoymamalıyıq…
Şəbnəmin timsalında bütün mərd şəhid qadınları məğrur dayanmağa, övladlarına gözəl həyat bəxş etmək üçün çalışır…
Bizim Şəbnəmin heç 30 yaşı belə yoxdu. Ömrünün yarısına belə çatmayıb, amma çiyinləri yaşından çox ağır yük daşıyır. Bir şəkli var, həyat yoldaşının məzarı qarşısında boynunu büküb dayanıb. Bu foto nəhəng bir ağrını təsvir edir. Həqiqi aşiq üçün o ağrıdan o tərəfi yoxdur…


Qəhrəman şəhidimiz, 1995-ci il yanvar ayının 27-də Qax rayonunun Cəlayır kəndində dünyaya göz açmışdır. Oxuduğu orta məktəbdə, hərbi təhsili aldığı liseydə, xidmət göstərdiyi hərbi hissədə böyük rəğbət qazanmışdır…
O, hər uğurunu çətinliklə əldə etmişdir. Sevdiyinə qovuşmaq üçün hər şeyi gözünün önünə alıb ailəsini tam hala gətirmişdi. Bir gün müharibə başlanır və Qorxmaz yenə də hər şeyə rəğmən həyatında olduğu kimi, döyüşdə də qəhrəmanlıqlar göstərir. Düşmənlə əlbəyaxa döyüşür, zədə alsa da döyüşə davam edir…


Şəbnəm doğulacaq körpəsinin, hələ çox kiçik olan qızı Ömürün atasını qarşılyacağını xəyal edir. Ömürün atasının önünə qaçıb, onu bərk-bərk qucaqlamağını təsvir edir. Amma təəssüf ki, onun xəyalları başqa yönə istiqamət alır. O, sevdiyini üstündə üçrəngli bayrağımız olan tabutda görür. Həmin anda nələr yaşadığını, düşündüyünü yazmaq çətindir, bunu yaşayan daha yaxşı bilər…
İkinci övladı doğulur, adını QorxmazFateh qoyur. Deyir, o mənim kiçik yarımdır. Övladlarının qoxusunu duya-duya həyat yollarında bərkiməyə çalışır, ayağına dolaşan əngəlləri aşmağa çalışır…
İllər keçəcək, şəhid övladları böyüyəcək, bizim Şəbnəm də onlarla bərabər böyüyəcək. Amma danılmaz və üzücü bir faktdır ki, o nisgil heç vaxt səngiməyəcək. Vaxt-vaxt özünü biruzə verəcək…

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM – ANAMA

ANAMA

Sənin zəhmətinlə böyümüşəm mən,
Vaxt gəlib çətini də ötürmüşəm mən.
Bir bilsən nə qədər sevinmişəm mən,
Yaxşı ki, sən mənim varımsan, anam.

Gün olub, saçıma sığal çəkmisən,
Tutmusan əlimdən şaxə getmisən.
Gün olub, səni mən çox incitmişəm,
İncinən qəlbinə mən qurban, anam.

Gəzsəm də dünyanı, tapmaram tayın
Sənin bənzərin yox, anadır adın.
Yüz il də, min il də keçsə də inan,
Sən mənim ruhumsan, ən ülvi payım.

Bilirəm, saçına dən də düşəcək,
Üzündə qırışlar vaxtsız bitəcək.
Bilirəm, ayrılıq dəlib keçəcək,
Özünü bizlərsiz qoyma sən, anam.

Hələ nə yaşım var, körpəyəm axı,
Laylana ehtiyac duyuram axı.
Mən səni əvəzsiz sevirəm axı,
Tanrıdan diləyim çox yaşa, anam…

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM – YARALI ŞEİRLƏR, ŞƏHİD ŞEİRLƏR…

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

YARALI ŞEİRLƏR, ŞƏHİD ŞEİRLƏR…

(Şəhid Nəzir Osmanova ithafən) 

Dinmir buraların göz yaşı…
Damcı-damcı, asta-asta “sən” axır …
Həsrət yağır küçənizin küncündən,
Elə bilirəm, dilə gəlib ad çağırır …

* * *

Axı hardadır dünən gördüyüm?
Yollarımda gülə-gülə gəzdiyim,
Qoxusuna həsrət qalıb bitdiyim…
Eh….Ləpir izi…
A ləpir izi?
Sənə qurban, yadlaşma…
Yağış yuyub aparmasın,
Külək olub uçurmasın ,
İstəmirəm, istəmirəm …
Toxumasın,
İgidimin ayaq izinə …
Maşınlar şütüməsin,
Adamlar təntiməsin,
Qoy itməsin qədəmləri …
Yoxsa böyük dərd olar,
Bu sərsəri başıma…
Ey, sən !
O küçədəki həmin ağac…
Daha yığılmayacaq xəzəllərin
Uçacaq uzaqlara,
Elimizdən lap uzaqlara…
Görən apararmı sədamızı
Bilinməyən sonsuzluqlara,
Görünməyən adamlara….
A torpaq …
İsitdiyin canlara ömür qurban,
Qoru, oğlunu …
Qoru, körpəni …
Qoru …
Qoy qəribsəməsin qoynunda…
A başdaşı,
A daşlar,
Bir az yüngül olun,
Çökməsin ağırlıq …
Axı yaraşmır,
Siz daşların, qara mərməri,
 Onun düz 23 yaşına…

* * *

Neçə vaxtdır qanamırdı yaralar…
Bu gün oldu,
elə bu gün son olsun…
Çəkilmişdi başım üstdə buludlar,
Gəldi,
doldu,
tez gedər olsun…
Dinmişdi, əzizim,
dinmişdi gözümün yaşı…
Elə bilmişdim,
Tökmüşəm qəlbimdən,
bu möhkəm daşı!
Ay Allah,
bu qədər işgəncə nədir axı?!
Boğasan,
aparasan,
tərk edəsən bu başı!
Sızlayır könlümdə
yuva quran kəpənək.
Ömrü də az qalıb,
o da gedir deyəsən…
Azacıq bir ömürdə ,
gərəkdir ki, gün görəsən,
Yoxsa bu imtahan,
o dünyaya qədərmi, nədir?!
Donub hisslərimin hər bir nöqtəsi.
İtələyirəm,
bağırıram ,
getmir ki getmir!
Varlığımdan,
yoxluğumdan,
 elə özümdən də bezmişəm…
Ümiddir e vallah,
dünyadan kəsilmək
bilmir ki bilmir…

* * *

Ömrümün hansı payızından kəsim,
22ilin qırılıb qol-qanadı…
Hər xoşluğun arxasınca bədbəxtlik,
Saxla burda…
Saxla !Xoş günlərimi kəsim…
İtirəcəyim nə var ki,onsuz,
Qazandıqlarım ki itib,batıb…
Biriləri yıxar,ümidlər quruyar,
Yetim qalar bizsiz xəyallar…
Ömrümün hansı payızından kəsim,
Hansı yaşımı dondurum,
Hansı yaşda cavan qalım..
Bəlkə də bəsdi artıq
Onsuz da quruyub canım,
Yaxın gəlin…
Ruhumun ehsanından sizə pay çəkim…

* * *

Uzaqların min dərdi olur,əzizim
Hərdən fəryad çəkib hayqırır…
Uzaqların həsrət qoxusu olur,
Elə hey yaraları qanadır…
Əl uzatdıqca itib,batır,
Cızılır kol-kosla biləklər
Uzaqların yarası böyük
Qanadıqca iz bağlayır…
Burda bir gün isti günəş
Bir gün də soyuq ay
Bir-biri ilə yarışır..
Günlər də keçir ,aylar da
Diləklər görmür gərçək üzü…
Hərdənbir şişmək çaxır,
Hərdənsə tufan olur…
Aparır bütün ümidləri…
Burda həyat başqadı,
Saniyədə dəyişir fəsillər…
Burda insanlar olmur
Nə də  kirli bədənlər…
Ruhlardır,gəzib tozur…
Bir azadlıq uğrunda
Çırpınır illər boyu…

* * *

Fərqli sandığın fərqlənmir,
Sən yenə pislərə yaxşı de…
Zamanla insan düzəlmir,
Burax əlimi,çıx get!
Tanımırsan can deyəni,
Canını alıb gedir…
Diliylə bal tökənlər,
Əli ilə zəhər gətirir…
Əcələ gərək yoxdu,
Yaşarkən öldürürlər…
70illik ömrünü,
Tabutda gəzdirirlər…    

* * *

Səhər də açılmır,
Gəlmir birinin səsi…
Sən ki yaxşı bilirsən
Hərkəsin varkən,
kimsəsiz olmaq nədir!
Soyuq əllərinlə
Tanrıya getmək nədir…
Bir gün;
Susacaq günahların,
Bağırmayacaq üstümə
Yanaqların su içəcək
Gözyaşından birtəhər…

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

16 MART – MÖVLUD MÖVLUD

MÖVLUD MÖVLUD

Gənc yazıçı Mövlud Mövludun əziz xatirəsinə ithafən…

Bilirsən, Mövlud,
Bu insanlar ki var,
pafosla danışıb,
bir qəpiyə dəyməyən,
qarışqa mənəviyyatlı olanları deyirəm,
onlar  ən qatı cinayətkardırlar…
Elədiklərinin fərqinə varmasalar,
zaman keçdikcə,
 həyatın oyuncağına çevriləcəklər …
Qısılacaqlar bivecliklərinə,
guya fərqlilik axtaracaqlar…
Gedəcəklər…
Lakin Tanrı çox az insana,
 fərqli ruh verib …
Hansı ki, o həssadı,
O, başından dırnağına kimi
sadiqlikdən yaranıb…
O, vicdanlıdı,
O, yeni fincan görəndə belə,
20illik qulpu sınıq fincanını atmır!
Elə sənin kimi…
Bizlər kimi…
 Bu dəmdə, sənin 17-ci mərtəbən düşür yadıma…
Məhəbbətdən yetim qalan sən,
Yerlə göyün arasında,
necə hərəkətsiz qaldın axı…
Sən cəsarətlisən!
Onlar isə qorxaqdı!
Qorxaqlar!
Hisslərini itirib,
məhrumdular hər şeydən…
Acdılar mərhəmətə!
Bilmirlər ki, fədakarlıq nədir!
Bilmirlər ki, körpən böyüyəndə
Ona səndən nə danışsınlar!

Mövlud…Mövlud..Mövlud…
Nə çox oxşayırmışıq biz…
Qorxuram ki, sonumuz da eyni ola…
Sadəcə başqa versiyalarda…
Bilməyəcəklər nələr çəkdiyimizi
Qınayacaqlar, qorxdu deyəcəklər..
Halbuki məlum olmayacaq,
hansı cəsarətlə ölümün üstünə getdiyimiz…
Danışacaqlar…
Danışacaqlar …
Və susacaqlar…

Əzizim, Mövlud
Çətin də olsa vərdiş etməliyik,
Gələnlər dəyişilər…
Əvvəl cüzi yalanlar,
Sonra başqaları, fərqli mühit
Və dizlərini qucaqlayan
Bu dünyanın kimsəsizi”Sən”!
Qəbullanmalıyıq, əzizim
Ya elə ,ya da belə
Gələn mütləq getməlidir…
Torpaqdan yaranan biz də,
Kişinin qabırğasından yaranan,
Ruhu milyon ilə bərabər
Heç getməyəcəm deyən qadın -elə mən də,
Cırtdanından tutmuş,
 Div’inə qədər
Pisindən yaxşısına,
Varlısından kasıbına qədər…
Kirpiyindən tökülən ,
Yanağında itən damlan kimi
Əriyib, itib, səssiz gedəcəyik…
Gedənləri qınama, mənim ruhum
Elə hamımız getmək üçün gəlmişik…

12.04.2019.

Bu dünyada sipər olduq,
Kədər nədir bilər olduq.
Özümüzdən keçər olduq,
Əzizimizin gül xətrinə.

Qiyamət deyib sus qalmışıq,
O dünyaya səs salmışıq.
Köç edənlərə darıxmışıq,
Yamanların dad əlindən.

Saçlarımız üsyan edir,
Bir-bir düşüb gözdən itir.
Ömür belə gəlib keçir,
Qalmışıq elə tən yarıda.

Dünya başdan yalandı,
Özünü çoxdan danandı.
Axı bu mirət kimə qalandı?!
Süleymanı tək apardı axırda.

Bu dünyada əhdə vəfa hardadır?!
Adəm oğlu yenə dərdə bulandı.
Yara deyin, əğyar yaman dardadır,
Vay o gündən aşiq gəlib çıxmasın.

Yaralarımı can dediyim sarmadı,
Çoxları da sözün üstə durmadı.
Beyin getdi, qəm də məni yormadı,
Belə yorulmağa dəyməz həyatda.

Dost dediyim yağı imiş, bilmədim,
Gözüm gördü, qulaq duydu, dinmədim.
Bircə dəfə lap ürəkdən gülmədim,
Sakit-sakit ağladanmış bu dünya…

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC – “BB” HEKAYƏLƏR

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM – ANAM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

ANAM
(Kifayət xanımın əziz ruhuna ithafən)
Elə bilirdim, insan əbədidir.
Əbədi ayrılıq qapımı çaldı…
Götürdü saçları günəş anamı,
Birdəfəlik torpağın qoynuna saldı.
* * *
Əlim çatmır, ünüm yetmir, qınama
Yuxularıma az-az gəlir nazənin anam.
Adam anadan yetim qalar da, a fələk
Çağırsam bir günlük gələrmi anam?
* * *
Bax olsam da dünyanın lap xoşbəxti,
Boynumu bükübdür ana həsrəti.
Nigaran körpəsi qalıb bu tayda,
Mən özüm burdayam, gör özü harda.
* * *
Yıxıbdır çiynimi bu ağır dərdim,
“Ana” deyib döyünüb yaralı qəlbim.
İndi yaman naçar, naxoş qalmışam
Barışmır, ay ana, ruhum, bədənim.
* * *
Sən özün hamıya həyan olmusan,
Kiçiklə, böyüyü bilən olmusan.
Axı, bu həyatdan nə tez doymusan,
Sınanır dost-tanış sənsiz, ay ana.
* * *
Bir gülüşün min ömrə də bədəl idi,
Bir sığalın saçlarıma çiçək idi.
Əllərin də isti idi, sanki yuva idi,
Getdin, üşüyürəm o yuvasız, ay ana.
* * *
Şad günlərim keçir eləcə sənsiz,
Gizli-gizli ağlayıram mən bəxtsiz.
Kaş olaydı bircə quru tək nəfəsin,
Ciyərlərim qoxun duyardı, ay ana…
19.09.2021.

YERİM
Düşdü ömrümün sarayından bir kərpic,
Qəlib salıb, qurutduğum dirənc yerim.
Belə dünyada olmur birdən diriliş,
Elə o gündən sınıb, bitib dirənc yerim.
* * *
Özümə söz keçirəmmirəm, qaldı ki ürək,
Acizanə, fağır, yetim bir az da ürkək.
Heç şikayət etmirəm, ömürdür sürək,
Çarəsiz bəndəyə tək Allahdır dirək…
* * *
Bilirəm yalnız o eşidir, əlbət, səsimi,
Ağlayıb incəltdiyim xəlvət səsimi.
Gündüzlər deyib, gülüb, danışdığım,
Gecələr sıxıb örtdüyüm kövrək səsimi.
* * *
Belədir əzəldən də bu dünyanın işi,
Atıb, tutub, saxlayacaq sona səni.
Bir də gördün qocalmısan yük çiyində
Aparıb qoyacaq öz əli ilə məzarə səni.
* * *
Düşünmə çox, olan olub keçəcək,
Unudacaqlar cəmi bir ayda səni.
Yeyəcəklər ehsanından doya-doya,
Verəcəklər düz bir qarış torpağə səni.
* * *
Umma belə dövrandan vəfa, ay şair,
Əhdə vəfa bu dövranə qalmayıb.
Yıxılmaz viranə qalan yerdə qəm evin,
Onsuz bu dünyada daha səfa qalmayıb.

TƏNHAYAM
Özümü bir anda tənha görürəm,
Deyəsən, ətrafım buza dönübdür.
Mən onlarçün rəngarəng çiçək açarkən,
Çiçəklər bir anda ləçək tökübdür.
* * *
İstəmirəm heç kəsin varın-dövlətin,
Mənim öz varlığım özümə bəsdir.
Göydə Allah durub, arxamda dağlar
Çəkilməz sədd kimi ətrafa dərsdir.
* * *
Demirəm ay kimi ucayam uca,
Allahdan ucası varmı ki, zalım?!
Sən indi məni də görmürsən demək,
Allahdır görənim, bilənim, zalım.
* * *
Yazıram şeirimi, qələmim möhkəm,
Onlardır ruhuma dar anda məlhəm.
A dünya, dayan bir az, doludur sinəm
Könlümün quru sözü, sənə də bəsdir.
03.02.2022.

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aytac İbrahim – Fikriyyənin taleyi…

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

Fikriyyənin taleyi…

O zamanlar 10 yaşım olardı.Həyətimizin önündə dörd böyük şam ağacı var idi.Evimiz dağların ətəyində, insanlardan uzaq bir guşədə yerləşirdi…
Həmin illər, yaşımın az olmasına baxmayaraq, gördüklərimi analiz edər, düşüncələrimin içində qərq olardım…
Ən çox da onu düşünərdim, qonşumuz Fikriyyə xalanı…
Deyilənlərə görə, onun heç düşünməyəcəyimiz qədər qarışıq, bir o qədər də acınacaqlı həyat hekayəsi olub.Fikriyyə xalanın həyat yoldaşı onu tərk edib, başqa bir ölkəyə getmişdi.Övladları isə ondan üz döndərmişdi…
Çox fədakar qadın imiş, özü öz həyatını başqalarının uğrunda itiribmiş…
Qonşuluğumuzdakı yaşlı adamlar danışırdı ki, Fikriyyə xala yay, qış bilməzmiş, bir yırtıq kürkü var imiş, heç onu çıxartmazmış.
Hər gün həyətdə, bir daşın üstünə oturub, saatlarla göy üzünə gözünü dikib baxarmış…
O zaman hələ tam dərk edə bilmirdim, sonradan öyrəndim ki, o böyük bir eşq ilə ailə həyatı qurmuşdu.Ətrafındakı insanlara, ən əsası da sevdiyi adama çox dəyər verər, lazım gəlsə onların uğrunda öz canını belə qurban verərmiş…
Fikriyyə xala bizim şəhərdə dərc olunan qəzetin ən fəal yazarı idi.O, evi tərk edəndən sonra, anam evin çöl qapısındakı gül dibçəyinin altından bir dəstə məktub tapmışdı.Fikriyyə xalanın öz-özünə yazdığı məktublar…
Həmin məktubların birində, Fikriyyə xalanın necə ürək yanğısı ilə məcburən yaşadığı qeyd olunmuşdu.Yazılmışdı ki, gecələri səhər saatlarına kimi onu tərk edən övladlarının, kiçik vaxtı böyük sevinc ilə geyindirdiyi paltarları qoxlayıb bağrına basır.Onu tərk edən, o çox sevdiyi insanı hələ də qəlbində bağışlaya bilmir.Axı, o bu qədər çətinliklərə rəğmən həmişə  onun yanında olmuşdu.Arif dayı içki butulkalarının evin digər otağında içib bitirəndə, evdə olan son qəpik-quruşunu qumarda uduzanda, ona bir yox, min cür yalan danışanda, orda-burda başqalarının namusuna göz dikib, şorgözlük edəndə və hətta Fikriyyə xalaya dəfələrlə xəyanət edəndə belə, onu bir göz qırpımında, kiçik təbəssümlə bağışlamışdı.İndi isə bağışlaya bilməzdi…
Əsla bağışlaya bilməzdi.Qəlbi möhkəm qırılmışdı.Sanki sevdiklərinin timsalında, bütün insanlardan küsmüşdü…
Məktublarında, övladlarından zərrə qədər də gileylənmirdi.Sadəcə, onlar üçün darıxdığını yazırdı…Bəllidir ki, məktubları yazanda ağlamışdı.Yazılar ala-bula görünürdü, qələmin mürəkkəbi göz yaşına qarışmışdı…
Tez-tez özünü günahlandırır, harda səhv etdiyini düşünürdü.Bəlkə də, həddindən artıq dəyər verməyin sonu belə imiş…
Fikriyyə xala hamıdan xəbərsiz yaşadığı yeri tərk edəndə, evin qapısını açıq qoyub getmişdi.Bircə o yırtıq kürkünü götürmüşdü…
Deyirlər, öz ata-baba yurduna, Naxçıvanın hansısa kəndinə gedibmiş.Son dəfə uşaqlığının keçdiyi evi görüb, kəndin heç kimin yaşamadığı, qayalıqların çox olduğu hissəsində, yalnız yırtıq kürkünü soyunub intihar etmişdi…
Kəndin çobanı Fikriyyə xalanın cansız cəsədini, qayalıqların aşağısından tapmışdı…
Bu xəbəri eşidəndə hamımız sarsılmışdıq…
Axı, o bizim qərib və sirrli Fikriyyə xalamız idi…
Onun cəsədi qohumlarına təhvil veriləndə, övladları da gəlmişdi.Hərəsi bir tərəfdə ağlaşma qurmuşdu.Guya ki, sağlığında Fikriyyə xalanı tək qoyan, özlərinə yaraşdırmayan onlar deyildi.Dəfn mərasiminə çoxlu qərənfillərlə gəlmişdilər.Onu sağlığında görmək istəməyən bütün qohumları, orda ahu-zar edirdi…
Yas mərasimində üç cür yemək var idi.Aşı, dolması, doğası…
Hərə bir tərəfdə bəh-bəhlə yeyirdi.Halbuki, Fikriyyə xala bu yeməklərdən ildən, aydan bir dəfə dadardı…
Rəhmətlik…İndi qohumlarının belə halını görsəydi, yəqin ki, heç intihar barədə fikirləşib özünü məhv etməzdi…
Üç gün, Qırx gün…Aylar və illər…
Beləcə, Fikriyyə xala bəzi beyinlərdə unuduldu… Ondan xatirə olaraq isə bircə yırtıq kürkü qaldı…
Həmin yırtıq kürk Fikriyyə xalanı tək qoymayan, canını isidən yeganə nəsnə idi.Fikriyyə xala da öz öz kürkünü tərk edərək ölümü seçmişdi…

Dəyər – elə bir şeydir ki, səni məhv də edə bilər, şaxə də qaldıra bilər.Bunların tən ortasını tapıb tarazlığı qorumaq lazım imiş.Bir azı sənə, digərləri sevdiklərinə…
Vəfa- elə bir şeydir ki, hər insan nəfsinə sadiq qalıb pak qala bilməz.
Eşq- elə bir şeydir ki, xəyanət əhli əsla aşiq sayıla bilməz.
Xəyanət- elə bir şeydir ki, fikirdə başlayar, əməldə sona yetər.Davamı mütləq var…
Vicdan- elə bir şeydir ki, ya yaradılışından səndə olacaq, ya da heç zərrəsi belə olmayacaq.O heç nə ilə satın alına bilməz!
Doğmalıq- bütün xoş duyğuların toplusdur.O səni qovsa belə, ağlatsa belə əsla ondan gedə bilməzsən.Könül bir dəfə hansısa qəlbi özünə yaxın bildisə, artıq onu heç nə və ya heç kim ayıra bilməz…
Ölüm- haqqdır.Tanrıdan gələn haqqdır…Bir gün hamımız ölümü dadacağıq…
İntihar-  hər insanın psixologiyası və düşüncə tərzinə görə formalaşan psixoloji addımdır.Bəziləri buna cəsarət deyir, bəziləri “Günah”… 

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AD GÜNÜN MÜBARƏK OLSUN, AYŞƏN BALA – AYTAC İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI

AYŞƏN BALA

Şirindir şəkər kimi,
Saçları suray bala.
Özü aydan da gözəl,
Bizim bu Ayşən bala.

Ad günüdür bax bu gün,
9 yaşa qədəm qoyur.
Hələ körpə fidandır,
Böyüyəcək Ayşən bala.

Söz-söhbəti kəm şirin,
Küsəyən, kövrək bala.
İlk nübardır siz bilin,
İlkimizdir Ayşən bala.

Gülüşü dərdlər açar,
Evlərinə gül saçar.
bacısı Günel kimi
Dəcəldir Ayşən bala.

Dərslərində uğurlar,
Gələcəyi nur bala.
Mübarəkdir ad günün,
Ay səni Ayşən bala.

Müəllif: Aytac İBRAHİM

AYTAC İBRAHİMİN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru