Etiket arxivi: AYTAC İBRAHİM

Depresiya adlı vahimə – Aytac İbrahim

Nuranə Rafailqızının kitabı.

depresiya adlı vahimə

Günümüzün ən aktual məsələlərindən biri də depresiya adlı vahimənin insanların həyatında idarəedici qüvvə olmağıdır.Maddi sıxıntıların bolluğu, mənəvi mövzularda əskik hiss etmək, özgüvən problemi və bir çox amillər depresiyaya düşməyə səbəb yaradır.Yaşından aslı olmayaraq çoxları bu məqamda özü ilə bacarmır, intihar edir və ya özünü yaşarayaq öldürən metodlara əl atır.Nəticə isə uçurumdur….
Əsas olan, xaotik vəziyyətində özünü bir daha tanımaqdır, yenidən kəşf etməkdir.Nə qədər mübariz olub, olmadığını analiz edib, həqiqi səni tapa bilməkdir.Ya bu nizamsızlığın təsirindən boşluq dediyimiz quyunun dibinə düşəcəksən, ya da nizamsızlığı bacardığın qədər bərpa edib, iki əlli özünü qucaqlayacaqsan…
Sənin psixologiyanı, səndən başqa heç kim idarə edə bilməməlidir.Sən psixologiyanın sahibisən və onun hər bir detalını əzbər bilməlisən ki, çətin vəziyyətlərində özünə yol göstərəsən.
Yaradan insanı canlıların ən şüurlusu olaraq yaratdı.Ona yaşamağı üçün imkanlar da yaratdı, ömür də verdi.Düzgün yolda, şüurlu şəkildə addımlamaq gələcəyimiz üçün kifayətdir.
Bunun üçün sadəcə düşünməliyik.Əməllərimizi həyata keçirməmişdən əvvəl özümüzü sorğu-sual etməliyik, olacaqları, nəticəni göz önünə gətirməyi bacarmalıyıq.Ona görə dədə-babalarımız yaxşı deyib: “Yüz ölç, bir biç”.
Problemlər sanki labirintdir.Sadəcə gedişatda bir səhvə yol verdinsə oyun davam etməyəcək.Lakin diqqətli olsaq və məntiqimizi işə salsaq, həyatda çox şeyin xəyallarımızdakı kimi olmayacağını özümüzə dərk etdirsək problemlər bizim üçün doğrudan da, sadəcə bir oyun olacaq və qalib gəldiyimiz zaman zövq alacağıq.

Ətrafınızda layiq olanlara sevgi işığınızı saçın.İnsanlar sevgi ilə böyüyür.Ruhumuzun qidası sevgidir.Hətta deyərdim ki, bu gün bizi ayaqda möhkəm durmağa vadar edən, bəlkə də bizə sevgi verən insanların varlığıdır.Onları möhkəm qucaqlayın, təbəssüm edin, xoş sözlər deyin.Sabaha onsuz da etibar yoxdur.Nə edəcəksinizə, bu gün edin.Həm də böyük bir enerji ilə…

Unutmayın:

“Heç bir şey asan deyil, asan yolu tapıb gələcəyə uğurla addımlamalıyıq.”

Dünyamızı, cəmiyyətimizi, ətrafımızı qoruyaq… 

Müəllif: Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM – ŞEİRLƏR

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI

ADSIZ ŞEİRLƏR

(…ruhun nəğmələri…)

Sənə əta edirəm ;
Bütün gələcəyimi,
keçmişimdəki hər şeyi…
Məndən sonra,
yandırın yazdıqlarımı …
Sağlığımda dinləmədiklərinizi,
yoxluğumda oxumayın …
Sənə diktə edirəm ;
Bütün ölmüşlərinin ruhu !
Uzaq durun dincliyimindən !
Yalnızlığım zövq verir ,
çoxluqda özüm də ağrıyam…
Deyirəm ki,
yaxınlaşmayın bir addım !
Sənə lütf edirəm ;
Gecələrin hüznünü oğrayıram,
gündüzlərin nəşəsini …
Saçımın hər telini yoluram,
qəlbimin hər döyüntüsünü …
Eybi yoxdur ,
bu da olsun sizə ərmağanım …
Sənə şübhə edirəm ;
Bundan sonra edəcəklərinizdən …
Sənə ümid edirəm ;
Ümid edirəm,
pozmayacaqsız bu andı ..
Sənə inanıram ,
İnanmaq da istəmirəm …
Bilirsənmi,
bu paradoksallığın içindən,
mən 4 il əvvəl getmişəm …
Sənə əmanət edirəm ,
bilmirəm bu neçənci şeirimi …
Yox edəndə,
elə ilk bundan başla …
İndi isə hamınıza,
kiçik qızdan “əlvida” …

09.02.2021.

* * *

Ruhumun ən şeirlik yerisən …
Fəqət orda tufanlar qopur…
Ağaclar özləri sındırır budaqlarını,
Quşlar ötmür, yolur qanadlarını..
Çiçəklər açmır, boynun bükür,
Yağışlar yağmır, buludlar küsür…
Torpaq imdad diləyir ;
elə yazıqca,
elə saf,
elə uşaqca…
Ana qayğısına ehtiyac duyan,
hələ yetişməmiş körpə kimi…
Ruhumun ən şeirlik yerisən…
Qollarım sənə çatmır,
uzatdıqca,
sənə gələn yollar daha da uzanır…
Uzanır…
Biri yox, mini kəsir qollarımı.
Bir qucaqlamağı belə,
çox görürlər bir qızın ümidinə…
Qaranlığın ən dib yerlərindəki,
dərin- dərin quyudayam…
Adını çağırır dilim,
Çağırır…
Çağırır…
Ah…İlahi…
Axı o yoxdur…
Unutmuşdum əlçatmazlığını..
Mən bir dostam,
Altayın əsərlərindən
addım- addım qaçmışam…
Qaçmışam …
Qaçmışam ki,
görən, xəyal necə olur…
Mən xəyalam…
İşləmişəm sümüklərinin düz iliyinə kimi …
Qanındakı eritrositlərin rənginə kimi …
Qanam mən…
Qıp-qırmızı…
Axıram bədəninin hər nahiyəsinə,
dövr edirəm,
yaşayasan deyə…
Əlindəki silahınam,
güllələr dolub cismimə…
İstəyəndə atırsan,
tuş gələndə vururam…
Keçəcək dövran,
uçacaq ömür…
Bir simurq quşunun lələklərində,
özümə gün ağlayacam…
Səni yenə arzulayacam…
Qocalacam…
Ağaracaq saçım, başım…
əsəcək əllərim,
bəlkə də görməyəcək gözlərim…
Bir qəlbim qalacaq,
hər zərrəsi sənə aid…
Döyünəcək…
Döyünəcək…
Birdən dayanacaq…
Amma sən bitməyəcəksən,
sən getməyəcəksən…
Torpağa qarışan bədənimin
tikə-tikə çürüyən parçaları haqqı,
səmalardan sənə baxıb,
gülümsəyən ruhumun özü haqqı…
Məndən getmiyəcəksən…
Sən?
Səndə isə yoxa çıxacam,
unudulacam, bilirəm .
Amma sən yenə də
unutma məni, əzizim,
unutma …
 3 – 6.01.2021.

* * *

Saat 10-a,13dəqiqə işləmiş,
Yenə qaranlıqda,asta meh
Və yenə xülyalar buludlarla uçuşur.
Ağacların rüzgarla rəqsi dayanmır
Küləyin üzündəki əsintisi
Yerdən uzaqlaşmaq istəyi
Bütün sevdiklərin
Torpaqdakı əmanətlərin
Hamısı ovcunda…
Bərk tutmusan yumuruğunu
Heç biri düşüb gözdən itməsin…
Sinənə sıxırsan əbədi
Ordan qəlbinə keçsin.
Harmoniyalar yaradır sevdiklərimiz
İtirdikcə sol tərəfimiz iflic olur.
Sağımızı qopar ,o heç bizə də lazım deyil.
İçimizdə səs salan dirilər
Susqunlaşıb bir küncə sıxılıb ölülər…
Qidaları anılmaqdır.
Afrodita onlara qulluq edir,
İnanır …
Qoy qocalmasınlar daxildə
Çürüməsin ruhları
Yoxsa,ifrat iy verir…
Hey ,yaşlı dünya…
Mən sənin hələ körpə sakinin
Addımbaşı cümlələrim səni öyrənir,

Üşüdükcə hərflərim üstümə yorğan.
Burdan baxıram cisminin bir nöqtəsinə
Psixologiyalar parçalanıb
Amansız faşist olmuş adamlar
Sanki hər dəqiqə paradox yaşayır.
Döş xərçəngindən çürümüş qadınlar
Ümidləri də xəyanətlərə qurban gedib.
Bir kiçik daxma görürəm
Səfalətdən lüt gəzir pəncərələri
Köhnə taxtaları bir-bir üsyan edir.
Yetimlər görürəm,
Bir qarnı ac,bir qarnı tox
Ayaqlarında kiminsə pay verdiyi
Rusun o məşhur bir cüt qara qaloş.
Üz-gözləri çirk,pas
Saçları dağınıq ,xəyalları böyük
Məsum balacalar….
Görürəm,
o tərəfdə bərk yağış yağır
Qırışları üzünə meydan oxuyan
Saçı saqqalı qardan bəyaz
Nurani qoca..
Ağlamağa halı da yoxdu
Onsuz da qocalıb
Bu gün, sabah o iş ‘deyərəkdən
Hələ də ,
Onu bayıra atan oğullarını düşünür…
Payızın sürrüeal təsvirində
Çoxu payız depresiyasına məruz qalıb.
Deyirəm axı,psixologiyalar arzğınlaşıb
Sərhəd tanımaq istəmir vətəndaş
Milli dəyərlər turistlərdə yatır
Dollarlara satılmış kağızlarla ödəşir
Gənc qız görürəm,
Sevdiyini itirib,nağılları bitib
Göydən üç alma  da düşmədən.
Yatmaqdan qorxur,əriyib olub mum
Diaqnozu hipnofobiya…
Bir ailə görürəm
Paramparça
Bir ayaqları yetimlikdə
Atasızlıq sindromu yaşayırlar.
Bir ağıl xəstəxanasının
Rəngi paslanmış küncü
Nəvazişdən uzaq yalqızlaşlan
Gur saçları çoxdan tökülmüş
Orta yaşlı bir şizofren…
Qəbirlər görürəm
Ruhu cəsədini çoxdan tərk eləmiş
Sümükləri sızlamaqdan torpaqları çatlamış
Bir zaman həyatda var olan
O əziz adamlar…
Çiyinlərimdə bu adamların dərdləri
Uçmağa qoymur,tonlarla ağırlıq var
Qaldırmağa çalışır ruhumla bədənim
Bizim yer
Bizim dünya
Sən hər fırlandıqca ədalətlər dövr eləsin
Həyatdakı “təbiətin qanunudur’ dediyimiz,
Üstündən adladığımız,
Vicdanımızın üstə gül örtdüyümüz
Əlimizdən uçub gedən qurbanlar…
Söz verirəm,sənə
Tanrının hüzüruna
Bütün mənliyimi içib
Bədbinliyimi soyunub gedəcəm..
22.05.2020.

Müəllif: Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ŞƏHİD EMİN SÜLEYMANOV

Emin SÜLEYMANOV, Vətən Müharibəsi şəhidi, mayor.

Bu gün Şəhidimiz Mayor Emin Süleymanovun doğum günüdür…
Bəs, dostum, bilirsənmi şəhid kimdir?
Şəhid- fəda edəndir, canını, qanını, gəncliyini, ömrünü! Biz rifah, azad, hüzur içində yaşayaq deyə, öz ailəsini hüzursuz, gözüyaşlı qoyandır.Balalarını ömürlük ata həsrəti ilə tək buraxıb gedəndir, sırf millət naminə! Sırf vətən naminə!
Qanı yerdə qalmalıdırmı?
-Əsla!
Unudulmalıdırmı?
-Əsla!
Nə qədər ki, nəfəs alırıq, onların yaşaya bilmədikləri həyatı yaşaya bilirik, onları qəlblərdə yaşatmalıyıq!
Şəhid unudulanda, inciyər.Unudulanda, küsər.And olsun ki, unudulanda ölər…
Emin qardaşımız ailəlidir.Bir oğlu və bir qızı var.Arxasından gözünün yaşı qurumayan, oğlunu tanıtdırmaq üçün, oğlunun unudulmaması üçün məğrur dayanan dünyalar gözəli anası var.Elə Eminimiz haqqında məlumatı paylaşmağı da anamız xahiş etdi…
Bir gözü yaşlıdı, bir gözü qürurlu…
Gəlin, şəhidimizi daha yaxından tanıyaq.
Emin Süleymanov 1977-ci ilin iyul ayının 21-də İmişli rayonunun Xubyarlı kəndində anadan olmuşdur…
Öz zəhməti ilə daim çalışmış, vətənə borcunu hər fürsətdə ödəyəmə can atmışdı.Sonunda şirin canını da uğrumuzda fəda etdi…
Azərbaycan ordusunun mayoru olan Şəhid Emin Süleymanov Vətən müharibəsi zamanı Laçının azadlığı uğrunda qəhrəmanlıqla savaşmış, noyabr ayının 8-də Laçın döyüşlərində ən yüksək zirvəyə ucalmışdır…
Elə bir zirvəyə ki, o zirvəyə ucalmaq hər adama nəsib olmur…

Doğum günün qutlu olsun, cənab mayor!
Haqqını halal et…

EMİN SÜLEYMANOV HAQQINDA DİGƏR YAZLAR

Müəllif: Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AYTAC İBRAHİM – YADINDAMI?

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI

Yadındadır o günlər?
Sizə gələrdik …
Gülərdik, əylənərdik,
sonra qəfildən
hamımız bircə-bircə  susardıq…
Bir də görərdik ki,
uzaqların lap uca məqamından
gözlərimizə baxırsan…
Gizlətmə məndən ;
Ha tərəfə dalırdı gözlərin?
Şəhid qardaşının,
hələ cavan yaşda,
beli bükülən ananın,
sənə həyan olan,
o sadə atanın yanına ?
Uzaqlara?
Çox darıxırdın, gözünə qurban?
kimsəsizliyin çox mu dərd olurdu,
ömrün boyu yük daşıyan başına?
Səninləyəm e, torpağına həsrət,
Cavab ver …
Çoxmu əzab çəkirdin ölüm yatağında?
Susma …
Yaxşı,
sus…
Sən sus,
mən danışım…
Xatırlayırsan?
bir konfeti,
bir almanı,
bir çörəyi
yarı bölərdin,
düz üçümüzün arasında.
Götürməsək, söz edərdin…
Bəs indi dillən görüm,
son istəyin nə oldu ?
Nəyi dadmaq istədin?
Kimi görmək istədin ?
Hansımızın adı əzbərində idi?
Lənət oxudun mu bizə ?
İncidinmi, bu yad doğmalardan,
küsdünmü, biriciyim?
Necə dirəndin bu səfalətə,
necə dirəndin bu ağrılara,
bu səfilliyə,
bu alçaqlığa ?!
Çox yaxşı xatırlayıram…
Son görüşlərimizdə,
divarları nəmdən paslanmış,
soyuq xəstəxananın bir küncündə,
astadan danışdın;
Dedin, aparın məni…
Çox aciz idim,
çox uşaq idim,
yanında idim,
amma əlim çatmırdı sənə.
Görərdin xeyir yoxdur kimsədən,
bir sığal çəkərdin,
İndi əllərinə möhtac qalan,
ucu qırıq-qırıq  saçıma.
Sən gedəndən küsüb e,
uzanmır ki bu mirət…
Yoxluğundan 3 həftə əvvəl,
burnumun ucu göynədi sənə;
baxışına,
duruşuna,
sözlərinə kimi.
sözlərinin hərflərinə kimi .
Varlığını düşündüm hər gecə,
hamıdan xəbərsiz.
Amma bağışla,
hamı ilə birgə
yoxluğunu düşünə bilmədim.
Ağrını,
Xəstəliyini,
sənin də darıxdığını,
düşünə bilmədim …
Bilmədim sənsizliyə az qalıb…
Yuxuma girdin dəfələrlə,
yuxularda mesajlaşdıq biz…
Əl etdin,
qaçdın,
gəldin,
amma birdən getdin …
Bu dəfə röyalarda yox,
reallıqda heçə döndün…
Sən onları bağışlayarsan,
körpədir sənin qəlbin,
incədir,
qıymaz heç kimə,
bilirəm…
Amma mən bağışlamayacam heç kimi ;
Özümü,
Onu,
Bunu,
heç kəsi,
heç bir kəsi,
heç vaxt bağışlamayacam….
Son dəfəki gülümsəmən,
bir iz qoydu beynimin
sağ yarımkürəsində.
Hansı ki,
çarəsizlikdən,
kimsəsizlikdən,
yetimlikdən
kinayə ilə gülürdün…
Neçənci gündür yoxsan?
Neçənci yuxundasan?
Gəlim, oyadım səni?
gəl, yuxuma…
Gəl elə yuxumdaca,
səssizcə apar məni öz yanına…
Qayıtmayaq bir də…
Görməyək heç kimi,
kimsəylə danışmayaq…
İnsanlar pisdir, dostum…
Gəl ruh olaq,
dalaq göy üzünün ənginliklərinə,
gülək bir-birimizin üzünə…
Bu dəfə kinayə ilə yox,
daxildən gülək,
qəhqəhə ataq,
dolaşaq göy üzündə…
Amma nə olar,
haçansa,
bir də,
əsla,
buralara enməyək …
Qayıtmayaq, dostum,
qayıtmayaq ….

22.01.2021.


Müəllif:
 Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

RAMAZAN MƏMMƏDLİ HAQQINDA – RƏSSAM

RAMAZAN MƏMMƏDLİ – RƏSSAM.

RAMAZAN MƏMMƏDLİ

Zərif romantikadan, xəyalların başlandığı yerdən, sərhədsiz duyğulardan, rənglərin sehrindən söhbət açsaq, məncə, ilk ağıla gələn rəssamlıq sənəti olacaq.Elə lap əvvəldən də aləmdə məşhur,  görkəmli rəssamlar yaratdığı sənət əsərləri ilə cəmiyyətə mesaj verməyə, beyinlərdə iz qoyacaq dərin düşüncələrin təməlinə yol açmışlar…
Diqqətlə müşahidə etsək görərik ki, adətən incə sənətlə məşğul olan insanlar daha həssas,  daha fərqli və düşüncələri ilə hər zaman seçilən şəxslər olurlar.Belə rəssamlardan biri də, Qax rayonunun Qaratala kənd sakini, 18 yaşlı Ramazan Məmmədlidir.Həmişə ətrafındakılara öz təbəssümü ilə,  həyat dolu baxışı ilə işıq saçan gənc, cılız bədəninə dünya boyda güc sığışdırıb sanki…
Gəlin,  onu daha yaxından tanıyaq.
Halhazırda, Azərbaycan Memarlıq və İnşaat universitetin tələbəsi olan Ramazan, içində böyütdüyü gizli vətən eşqi ilə diqqətimi çəkdi.
Doğrusu,  bu barədə ona heç bir sual verməmişəm.Hiss edilməsi lazım olanlar və gördüklərim kifayətdir.Şəhid qardaşlarımızın portretini çəkib, şəhid analarının könlünü azca da olsa sevindirən gəncin ruhu elə həssas, elə dərindir ki…
Bu hissləri yaradıcı insanlar daha yaxşı izah edə bilər;  fırça, musiqi və təklik= Hüzur…
Ramazanda olan bu fitri istedada heyran qalmamaq əldə deyil.İncə detalların öhdəsindən gəlmək, bu barədə heç bir təhsili olmadan özünəməxsus şəkildə gözəl təsvirlər yaratmaq alqışa layiqdir.Xüsusən də bu isteddan vətən üçün, millət üçün kiçik də olsa, böyük sevinclər yaratmaq hər özünü “insan” adlandıranların işi deyil…
Ramazanın çəkdiyi rəsmlərdə qaranlıqdan işığa doğru ümid qığılcımları var.O,  ümidlərin tez ölməyini istəmir.Yaşamağın,  yaratmağın, var olmağın tərəfdarıdır.Elə bu məziyyətlərinə görə bir çoxumuzun rəğbətini qazanmışdır.Əgər onun daxilində aydın və gələcəyin gözünə dik baxan gənc olmasa, belə gözəl təsvirlər yarada bilməzdi.Əgər onun düşüncələri, hissiyatı ötəri və dayaz olsaydı, beyni ilə dərk etdiklərini görüb, kağız parçasına həkk edə bilməzdi…
Bu məmləkətin, öz ayaqları üstdə möhkəm dayana bilən,  gələcəyə ümidlə baxan, millətinin hər daim yanında olan, vətənini candan sevən övladlara ehtiyacı var.
Belə gənclərə dayaq olaq ki, sabah övladlarımıza, millətimizə də onlar dayaq olsun.Ölkəmizə layiqli vətəndaş, hər zaman qürurla xatırlayacağımız şəxslər olsunlar.
Ramazan kimi gənclərlə qürur duyur, işlərində böyük uğurlar arzu edirik!
Bu vətən sizin kimi gənclərlə daim çiçəklənəcək… 

RAMAZAN MƏMMƏDLİNİN RƏSMLƏRİ

RAMAZAN MƏMMƏDLİNİN DİGƏR İŞLƏRİ


Müəllif:
 Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“Ruhi sağlam” – Aytac İbrahim

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI

(Real həyatdan)     

Salam, dost…
Bu məktubu sənə, bir ağıl xəstəxanasının 2-ci mərtəbəsindən yazıram…
Məni görsən, yazığın gəlməsin.Saçlarım tökülüb, göz altlarım qaralıb, rəngim solğunlaşıb, gözlərim iriləşib, arıqlamışam…Və buralar…
Buralar soyuqdur…
Bəzən çox üşüyürəm…
Yeməklər də soyuqdur.Bir də tibb bacıları var, vaxtı çatdıqca qəribə dadlı həblər verirlər, iynələr vururlar.Qışqırıram,  “Mən dəli deyiləm” – deyirəm , inanmırlar.Əsəbləşirəm, sakitləşdirici iynəni yeridirlər canıma…
Əlimdən heç nə gəlmir,gözlərimi qapadaraq gülümsünürəm…
Və sabahısı gün hər şey yenidən təkrarlanır.Hər gün dünənkindən daha çox ölürəm….
Mən evimi istəyirəm, dost! İtirdiyim anamı, atamı, qardaşımı, bacılarımı istəyirəm! Qurtar məni bu uçurumdan, taqətim qalmıyıb artıq ,ölümlə üz-üzəyəm…
23.07.2018.

Bu  iki absazlıq məktubu sənə yazdıqdan sonra illər bir-birini qovdu.Nə sən gəldin, nə də mənim həyat tərzim dəyişdi.Əvvəlki qədər  üsyankar deyiləm.Bu ağ xalatlı həkimlərə, xəstəxananın bir köşəsində gah özünü Hitler sayıb “salam ” verən , gah da özünü hələ də evində sayıb, qohumlarının adını bir-bir çağıran aciz amma azad xəstələrə , dörd divara çox öyrəşmişəm.Doğlamaşmışıq.Qəribədir,  canımdan, qanımdan olanlarım bir yaddı, onlar isə özüm, ən yaxınım…
Sizin dilinizlə desəm  dəli olduğuma özümü inandırmışam, ya da deyəsən, zaman keçdikcə həqiqətən ruhum xəstələnir…
Artıq heç nəyə sıxılmıram, soyuq yeməklərə də öyrəşmişəm.Deyirəm bircə yaz gəlsəydi, bizi həyətə çıxarardılar.Yazı sevirəm, o fəsli sevməyən insan olmaz.Şəxsən mənə yaşamaq həvəsi verir.Hələ günəşin isti şüaları, quşların civiltisi,torpaqdan təzə boylanan xırda çiçəklər, o çəmənlik …
Ruhum tazələnir…
Hətta deyərdim ki, hər bu fəsil gələndə var olmağıma sevinirəm…
Hərdən ildə iki , ya üç dəfə sizinkilərdən yanıma  gələnlər olur…
Əvvəllər  bu hala sevinirdim ki, gəlirlər.Gəlirlər ki, çıxararlar məni burdan.Amma istədiyim kimi olmur.Yeməklər gətirirlər, cürbəcür şirələr, şirniyyatlar…Dadıram,çıxıb gedirlər.Yəqin vicdanlarını rahatlatmaq üçündü bütün bunlar…
İndi oturmuşam soyuq xəstəxanın buz küncündə.Kiminsə gəlib məni burdan çıxarmağını arzulamıram …
Yanımda bir neçə mənim kimilər var.Bura evimdir, onlar da itirdiyim sizlər-ailəm …
Mən siqaret çəkənləri anlamırdım heç vaxt.”Axı o tütün qurusundan nə ləzzət ala bilərlər?”-deyə düşünürdüm.İndi isə özüm aludəçisi olmuşam.Burdakıların xasiyyətini də götürmüşəm,
yad adam görən kimi siqaret istəyirik. Götürürük, çəkirik, vaxt gedir, gün bitir…
16.07.2019.


Bu sənə yazdığım 3-cü məktumdu….
Bilirəm, hərdən yuxularına girirəm.
Bilirəm, hələ uşaqsan.Məni xilas edə bilməyəcəksən….
Mənim ruhum bütün orqanlarımla birgə xəstələndi.Budur, o məşhur “xərçəng” xəstəliyindən əziyyət çəkirəm…
Ən pisi isə əvvəllər mənə yardım edən həkimlər, artıq bir ölü kimi kənara tullayıblar məni…
Doğmalarım yanımda yoxdur.Mən əzab çəkirəm. Elə əzab çəkirəm ki…
Yarımcan qalmışam…
Siz yoxsunuz, son nəfəsimdə əlimi tutacaq insanlar yoxdur…
Yoxluğumla baş-başa, ruhumu da aparıb gedirəm…

Əlvida, gözümün nuru ….
2021.
 


Müəllif:
 Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aytac İbrahim- Şəhid Rəvan Bünyadlı

Şəhid Rəvan Bünyadlı və anası Mülümət Bünyadlı ( Şəfa xanım)

“Terminator”

Vətənimin şimal -qərbində, dağların sıra-sıra düzüldüyü, ağacların bir-biri ilə yarışdığı, səfalı təbiəti ilə göz oxşayan Qax rayonunun Almalı kəndində bir igid uyuyur…
Ömrü nakam, xəyalları nasaz, sevgi çiçəyi solmuş, şəhidlikdən pay almış – Şəhid Rəvan Bünyadlı…
Hələ həyatdan doymamışdı, hələ gələcəkdə özü üçün, ailəsi üçün, bəlkə də daha yaxşı yaşaya biləcəyi o uşaqlığı üçün, gəncliyi üçün gün ağlayacaqdı…
Rəvan, 2001-ci ilin avqust ayının beşində Qax rayonunun Almalı kəndində dünyaya göz açmışdır.Valideynlərinin sevimlisi, qardaşı Rəşadın dayağı olan şəhidimiz,
2007-ci ildə Almalı kənd tam orta məktəbinə ilk qədəmlərini atmış, müəllimlərinin, sinif yoldaşlarının, hətta özü kimi şəhid olduğu parta yoldaşı – Məhəmməd Yusiflinin, kənd əhalisinin rəğbətini qazanmışdır.O, bu səmimiliyi, canayaxın rəftarı, gözəl ədəbi ilə onu tanıyanların qəlbini ovsunlamışdı…
2018-ci ildə həmin məktəbin məzunu olan, Bünyadlı Rəvan Qax peşə liseyində “Aşbazlıq” üzrə təhsilini bitirdikdən sonra həqiqi hərbi xidmətə çağrılır.
Şəhidimiz, Tərtərdə Milli Qəhrəman Mübariz İbrahimovun adını daşıyan postda xidmət edir.Burda da səngər yoldaşları içində özünə hörmət qazanır…
Onunla bircə dəfə belə ünsiyyətdə olanlar, öz xatirələrində bizim Rəvanı şən, gülərüz, mehriban biri olaraq anırlar.Hətta komandiri ona “Terminator” ləqəbi verir.Hardan biləcəkdi ki, əsgəri kimi özü də şəhid olacaq …
Bəli, Rəvan ürəyimizə od çəkən vətən müharibəsinin ilk günlərində, sentyabr ayının iyirmi yeddisində xidmət etdiyi “Mübariz İbrahimov” postunda ən uca məqama, şəhidlik zirvəsinə ucalır…
Nə böyük fəxarətdir, nə böyük uğurdur, necə gözəldir – mübarizlərin yetişdiriyi postda, Mübarizin davamçısı olaraq şəhid olmaq …
Əvəzi, ölçüsü, təsəllisi yoxdur, amma di gəl ki, balasını itirən ana üçün övlad ağrısı lap bətərdir…
Rəvanın anası Mülümət Bünyadlının ( Şəfa xanımın) verdiyi müsahibələrinin hamısında, oğlunun onların başını uca tutduğunu, ən gözəl mərtəbəyə layiq olub üzlərini ağ etdiyini bildirir.Lakin gözlərinin içindəki nisgil, səs tonundakı məyusluq, sözləri arasındakı bir saniyəlik qırıqlıq qəlbləri dağlamağa bəsdir…
Elə gözəl oğul oldu ki, Allah Rəvana o uca mərtəbəni nəsib etdi…
Eyni anda iki hissi birdən yaşamaq böyük qüvvə tələb edir.Vətən fədailərimizi həmişə yaşatmaq üçün isə toparlanmalıyıq.Mütləq toparlanmalıyıq!
Bəlkə Rəvanın timsalında, bütün şəhidlərimizin yerini bir övlad olaraq verə bilməyəcəyik, amma onların əmanətlərinə dost, dərd ortağı, sirdaş olacağıq…
Vətənimiz elə igidlər yetişdirir ki, duruşundakı əsalət düşmənin dilini çaşdırır.Torpağımızın altında elə igidlər yatır ki, adam o torpağa ayaq basmağa belə utanır …
Adın dillərə elə dastan olub ki, Rəvan, adam hər dəfə səndən yazmağa can atır…
“Fışkırır ruhu mücerret gibi yerden naşım,
O zaman yükselerek erşe değer belki başım.”

Göylərə yüksəlişin, şəhidliyin, məkanın, cənnətin, igidliyin mübarək olsun, qardaşım!

Müəllif: Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

.

SƏN OLMASAYDIN… – AYTAC İBRAHİM

Aytac İBRAHİM – gənc yazar.

SƏN OLMASAYDIN…

Sən olmasaydın,
ölərdi mənim son hisslərim …
Yaşı quruyardı, kirpiyi tökülərdi,
kor olardı, bu gözlərim …
Gəlməzdi dünyama baharlar, qışlar
inan,
heç səmamda uçmazdı da quşlar.
Sən olmasaydın,
bilməzdim ki, eşq nədir, aşiq kimdir,
yuxular ilandır, zəhəri bətərdir …
Sən olmasaydın,
yıxılardı başıma, bu uçuq dünya .
Sökə-sökə, tikə-tikə, ölə-ölə
dünya tikərdim mən özümə guya …
İndi elə bil ki yoxsan,
yoxsanmı, əzizim, daha ?
Yaşı qurumur, kirpiyi tökülmür,
donub qalıb bu  kor olası mirət.
Yenə uçmaq istəyir səmamda,
qanadı qırıq, ürkək quşlar,
Amma heyif ki, yağır göydən daşlar.
Bahar da gəlir e, gözümün işığı,
sevdiyimiz həmin fəsil,
sevdiyimiz həmin hava …
Eh, əzizim …
Əzizim,
mən hara, dünya hara, sən hara …
İşdir, birdən alınmaz,
baxma, nakam gedərəm .
Sən Allah,
mən sənsiz ölsəm,
məni çoxdan bağışla …

15.03.2021.

BİR AXŞAM…

Bir axşam qoca palıd ağacının altı,
Yenə saatın əqrəblərində ilişmişəm.
Ən yaxınım yupiter qədər uzağımda,
Nə vecinədir axı, nələr çəkmişəm…
Ups…
Deyəsən şimşək çaxır, düz başımın üstdə
Ayaqlarım corabsız, şalvarım dizdən.
İslanıb batıram səssiz bir küncdə
Axı, batanın yağışdan nə qorxusu…
Hey ?
Sizinləyəm,gəlin görüm bir-bir çiynimə
Yoxlayaq hərənizi, yarışdıraq çəkinizi.
Sağımdakı mələk yaman gülümsünür
Görən çoxmu qanadıblar dizini.
Şişt …
Heç kimə heç nə demə, az qalıb
Bir gün bitəcək tüfeyli günlər
Əlimi uzadıb dınqıldadacam sazımı,
Görüm səsini hansınız eşidəcək ?
La-la-la …
Fikir vermə dilimə, beynimə nəğmə çalır
Kürəyimdəki oxlar yaman əcayib
Mən çıxartdıqca özü yenidən batır,
Elə bil dostlarımın əmanəti deyillər.
Hah-hah- hah …
Bilirəm, onlar heç nə anlamayacaq
Qayığıma təkan verirəm, özü gedir .
Dibə batması an məsələsidir,
Nə fərqi var? Ruhum ki çoxdan gedib.
Mən..Siz…Onlar…Dünya…Aləm…
Bir ləzzətə uyub beləcə gedirik,
Doğrusu, heç özüm də bilmirəm nə nədir…
Yazıram bu hər nəyimdirsə, burda qalsın
Bir gün düşüncəmi də oğurlasaz
Analiz edərsiz , görən bu dəli nə deyir …

28.05.2021.      

Müəllif: Aytac İBRAHİM 

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Aytac İBRAHİM

Aytac İBRAHİM – gənc yazar.

Aytac İBRAHİM 1997-ci il avqust ayının 19-da Qax rayonunun Qıpçaq kəndində dünyaya göz açmışdır.Mehdi Ziyadov adına Qıpçaq kənd tam orta məktəbini müvəffəqiyyətlə bitirib, Şəki Dövlət Regional kollecində “Məktəbəqədər təlim və tərbiyə” ixtisasına yiyələnmişdir. Kiçik yaşlarından müxtəlif şeir, mahnı, rəqs müsabiqələrində iştirak etmiş, müxtəlif tədbirlərə dəvət almışdır. “Şəhidlərimizi tanıdaq” layihəsi altında, şəhidlərimizə həsr olunan kitabların ərsəyə gəlməsində iştirak etmişdir. Fəal gənc olaraq tanınmaqdadır. “Yazarlar” jurnalının müstəqil yazarlarındandır.

AYTAC İBRAHİMİN DİGƏR YAZILARI



YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru