Etiket arxivi: Murad Məmmədov

Murad Məmmədov – Yeni şeirlər – Aprel 2026

GEDİŞİM UDUZUB BARIŞMAĞIMDI
Ömür kitabımı varaqlayıram,
Qaranlıq, işıqlı günlərə bölüb.
Beynimdə dünəni soraqlayıram,
Şahidim azalır, çoxusu ölüb.

Səsimə çox zaman hay verən yoxdu,
Xəyala dalıram əlim üzümdə.
Sanmayın tənhayam, ətrafım çoxdu,
Nə olsun uzaqdı, yaddı gözümdə.

Arxaya baxıram, qaralan yoldu,
Nə bir qaraltı var, nə səs-səmir var.
Bu qədər yol gəldim, görən nə oldu,
Axı ad, soyad var, keçən ömür var.

Bircə şey bəllidi mənə həyatda,
Sağlamsan, sağsansa qədrin bilinir.
Beyində, şüurda, dərin alt qatda,
Köçən sıfırlanır, tezcə silinir.

Yaşa, qədrini bil, var olan canın,
Geridə qalanı Yaradan bilir.
Çıxar ləzzətini bu günkü anın,
Çünki sabah gəlir, ayrı gün gəlir.

Demə ki mələyəm, yoxdu günahım,
Təqsirim hər şeyə qarışmağımdı.
Dünyaya gəldim ki, sizlərə baxım
Gedişim uduzub barışmağımdı.

OIMASIN
İstəmərəm gözüm dolsun,
Məni görən kəs olmasın.
Tanrım işdən halı olsun,
Bəndə filankəs olmasın.

Zaman cəllad, vaxtımız dar,
Yıxılanı həmən udar.
İçinizdə bir qərib var,
Qıymayın, o, pis olmasın.

Oxu, bülbül, borcun durur,
Hər gün könlüm səni sorur.
Məni səsin bəmi yorur,
Qoy zil olsun, pəs olmasın.

Bəzən yatıb gec qalıram,
Dolaşmaqdan həzz alıram.
Cəhətləri səhv salıram,
Qatı duman, sis olmasın.

Səhv böyüksə, yadda qalar,
Yaddaş hər an yada salar.
Astarı üz bilsən olar,
Ağlın dəlintərs olmasın.

1lə 3ün cəmi dörddü,
Nə bir bərkdi, nə üç sərtdi.
On üç sözü kimə dərddi?!
13 sayda nəhs olmasın.

Murad, bəlli yaşın çatıb,
Baş ağrıtma ara qatıb.
Mən biləni hamı yatıb,
Biz də yataq, səs olmasın.

DEMƏSƏ DƏ
Səhər durub şükür eylə, canda təpər deməsə də,
Keçmə ədəb sərhəddini, baxma, çəpər deməsə də.

Başın, beynin tədavüsü hərdən azca dincəlməkdi,
Can da ətdən, sümükdəndi, ağrı kəsər, deməsə də.

Sazın, sözün aşiqi ol, gözün bundan zərər görməz,
Ürək coşar, sağ ol deyər, qara ciyər deməsə də.

Hərdən tək ol, zümzümə et, köklə səsi lazım olar,
Kimsə duyar xoşu gələr, buna əsər deməsə də.

Puldu şəxsi var eləyən, boş-boşuna gedib gəlməz,
Bezər pulsuz ticarətdən, yoxdu səmər deməsə də.

Hamı səni sevə bilməz, Yaradana asi olma,
Zəlil edər həyatını, səsin kəsər, deməsə də.

Yüz ölç, bir biç, ağıllı ol, hər yetənə qulaq asma,
Ağlın səni lağa qoyar, səndən küsər deməsə də.

Kimlər gəldi, kimlər getdi, bu həyatdan bil, ay Murad
Dünya sənə biganədi, xeyrinə şər deməsə də.

NECƏ GƏLDİM, NECƏ ÇATDIM BU YAŞA
Necə gəldim, necə çatdım bu yaşa,
Heç bilmədim necə keçdi bu ömür.
Ürək istər yalan ola, dil çaşa,
Niyyətimi dümağ olan saç demir.

Nə dünəndi, nə bu gündü olanlar,
Belə olub, belə olur, olacaq.
Növbəlidi boşalanlar, dolanlar,
Dolu başı yandıranmaz olacaq.

Zaman gedir, tutanmırıq ipini,
Alışırsan, qaynayırsan, daşırsan.
Hərdən şeytan göz ağardır, təpinir,
Birdən birə əlifini çaşırsan.

Şükr edirəm məndən sonra qalana,
Təki Allah sıxıntıya salmaya.
Vay o gündən dirənəsən dalana,
Tərpənməyə çıxış yolun olmaya.

Vaxtım çoxdu olanları çözməyə,
Səbir istər yada salım birbəbir.
Qorxuram ki, ürək buna dözməyə,
Bu yaşımda bəs eləmir tək səbir.

Necə gəldim, necə çatdım bu yaşa,
Yaradana bir ömürlük borcum var.
Yol gedirəm son mənzilə birbaşa,
Bu enerjim nəyə çatar, qurtarar.

DÜŞÜNƏK
Bu dünya xali deyil,
Geridə qalanı var.
İnsanı yığvalı deyil,
Pis günə salanı var.

Yaşadığın silinmir,
Yaddaş var ortalıqda.
Yaxşılığın bilinmir,
Nə xaliqdə, balıqda.

Həyat nehrənin tayı,
Doldurur çalxalayır.
Yaxşıya yaxşı payı,
Pisi pisə calayır.

Bir nahaq söz deyilir,
Susursan, can çəkilir.
Hərdən haqqın yeyilir,
Təpəndə turp əkilir.

Dəlidən dolu olmur,
Hər kəs tayını tapır.
Oğrunun yolu olmur,
Girir, talayır, çapır.

Uzaq ol, yanan oddan,
Bir addım çəkil dala.
Görmüsənmi heç yaddan,
Adama yanan ola.

Oxu məni, ay insan,
Qəribliyə salma gəl.
Nəsihəti heç zaman,
Vermək olmur əlbəəl.

Sözlə adam sağalır,
Çalış ürək sındırma.
Əməlin yadda qalır,
Unut, heç vaxt andırma.

Bu dünya xali deyil,
Hər sifətdə adam var.
Hamı ziyalı deyil,
Cahil olan aldanar.

EVİMƏ
Gəl qulaq as ürəyimə, bir qonaq ol can evimə,
Pişvazın ruh gətirər, şöhrət ilə şan evimə.

Sənin yerin bir ayrıdır, bilirsən ki, ürəyimdə,
İstəmərəm yad toxuna, güllü-gülüstan evimə.

Ay üzündən, gözəlim, ruhlanaram, zövq alaram,
Həll edərəm qəliz olan müşkülü asan evimə.

Bir arzum var ürəyimdə, gəlsən demək istəyərəm,
Qibləsi məlum olan Kəbəyə baxan evimə.

Ay Murad, tövbə elə, zamanın var, gəl yoluna,
Yaradana ağır gedər, salsan əgər qan evimə.

QOŞMA
Səbirli ol, bu dünyada düz yaşa,
Düzsənsə, qəti qorxma sorğudan.
Ağız açma nadürüstə, əyyaşa,
Pənah umma fırıldaqdan, oğrudan.

Çaylar çıxıb yatağından, düz axmır,
Qismətdi, neyləyək, sözünə baxmır,
Kor dünyadı tutduğunu buraxmır,
Nədi səni dinc qoymayan, ağrıdan?!

Murad dinməz, dünya gözəl dolansa,
Sevinc, fərəh üst-üstündən qalansa.
Üzdə gülüş, gözdə nifrət yalansa,
Nə gözləyim ağıllıdan, doğrudan.

ÜRƏYİM
Gül açır, sevindikcə, cuşa gəldikcə ürəyim,
Baxıram xeyrimədir, çox olacaqdır gərəyim.

Nə desə can deyirəm, neyləməli, bəsləyirəm,
Odur mənim sütunum, çölü qızıldan dirəyim.

Hələ ki, incimirəm, şükr edirəm varlığına,
Qorxuram məni sata, hər ağrıdıqca kürəyim.

Odu mənə nəfəs verən, vücuduma yiyə duran,
Gecə-gündüz qanım içən, içimdəki bər-bəzəyim.

Hərdən olur ərköyündü, xətirinə dəyəmmirəm,
Ondan çıxır, ay Murad, hələ ki suyum, çörəyim.

ÖMRÜ BELƏ BİTİRİRİK
Mən kiməm ki?! Hamı kimi,
Allaha qul bir bəndəyəm.
Ruhumdakı sarı simi,
Tərpətdinsə, mən səndəyəm.

Nə ağlımda ayım, ilim,
Nə beynimdə bir sayım var.
Daha yoxdu uzun dilim,
Gözüm kordu, qulağım kar.

Ətrafımda olanların,
Hər sözünü əyəmmirəm.
Bir qayğıma qalanların,
Xətirinə dəyəmmirəm.

Gur çıxmayır daha səsim,
Allah, düz işimi əymə!
Oynamağa yox həvəsim,
Bircə bu canıma dəymə!

Qulağımda ölüm səsi,
Yorub məni zar olmuşam.
Əstəğfurullah kəlməsi,
Söyləməkdən yorulmuşam.

Ölüm görkdü bu dünyanı,
Başa düşüb dərk edənə.
Bu gün sağsan, dünən hanı?!
Dərs olmayır mənə, sənə.

Həyat hər gün axtarışdı,
Nə tapırıq, itiririk.
Bu gün yazdı, sabah qışdı,
Ömrü belə bitiririk.

TƏCNİS
Gözəllikdə buxaq nədi, sinə nə?
Bilmirsənsə tezcə döymə sinənə.
Yoldaş olma hər səs-küydən sinənə,
Tanrı kimə bilər culasın, getsin.

Kasıb dilər yatan bəxti oyana,
Azar-bezar düşə ondan o yana.
Ayrılıqdan nə mən, nə də o yana,
Yağış gəlsin bizi sulasın, getsin.

Daş düşər, bəxtindən Murada dəyər,
Gözündə arzuya, murada dəyər.
Kim ki, verməyəcək Murada dəyər,
Oxusun, başını bulasın, getsin.

BU DA ÖMÜR… ŞİRİN NAĞIL
Darlıq nədi bilməmişəm,
Dara düşsə, bilir adam.
Şükür sağam, ölməmişəm,
O dünyaya hələ yadam.

Həyat nədi, məzar nədi?!
Yuxulayan bəndə bilmir.
Gor evinə güzar nədi?!
Anladılmır, öyrədilmir.

Öyrənməyə can çəkirik,
Elə hazıra nazirik.
Dar ayaqda dil tökürük,
Yalvarırıq, yön gəzirik.

Nə tapırıq, tez təpirik,
Günü günə calayırıq.
Nə əkirik, nə səpirik,
Var olanı talayırıq.

Həyat şirin, yaşam acı,
Mat qalırsan, seçmək olmur.
Hər ikisi qardaş-bacı,
Heç birindən keçmək olmur.

Ömrün-günün ayazından,
Qar ələnir, qara saça.
Dərd-azarın dayazından,
Kim ötüşə, kimi qaça.

Bu da ömür…şirin nağıl,
Vaxtın çatdı, düş atından.
Dağıl, a dünya, eyy, dağıl,
Kim doydu ki, həyatından?!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Murad Məmmədovun yeni şeirləri – Fevral 2026

BİR KİMSƏ BİLMİR
Sünbül qara qılçığa,
Yaxşı adam alçağa,
Bəzən payın palçığa
Dönür, bir kimsə bilmir.

Hərdənbir beynin,başın,
Evində can sirdaşın,
Üzü doğma qardaşın,
Çönür, bir kimsə bilmir.

Yad olur doğma kəsin,
Gedir, gəlmir nəfəsin,
Olur eşqin, həvəsin
Sönür, bir kimsə bilmir.

Bulayır ad-sanını,
Gah qaraldlr qanını,
Nəfsin yazıq canını
Yenir, bir kimsə bilmir.

Murad küsür baxtından,
Zamanından, vaxtından,
Ruhu könül taxtından,
Enir, bir kimsə bilmir.

QOŞMA
Yadın nahaq sözü qəlbimə dəyər,
Düz yoldan eyləyər, azdırar indi.
Dərdin soyuq üzü mənə neyləyər,
İçimdə Günəş var, qızdırar indi.

Sözə gül vurmaqdan gözlərim doymaz,
Nə özüm sayaram, nə kimsə saymaz.
Təbim oyaqdısa, yatmağa qoymaz,
Gəlibsə, bir qoşma yazdırar indi.

Dünyanın gərdişi Muradı yorub,
Dövrəmdə bənd qurub, yüz tələ qurub.
Əzrayıl başımın üstündə durub,
Qələmlə qəbrimi qazdırar indi.

DİKSİNMƏ GECƏNİN QARANLIĞINDAN
Görəsən dünyanın tərs üzü nədir?!
Oxucum, baş sındır, sən də bir anlıq.
Nəyə əl atırsan, bir möcüzədir,
Bir üzü işıqdır, biri qaranlıq.

Yeddi rəng oxşayır duyğularımı,
Tək ağdan qaraya sadə keçid var.
İstənsə qoyaram bütün varımı,
Məni qaranlıqdan işığa qaytar.

Ömrümüz zamana, vaxta əsirdi,
Üç ildi, beş ildi, Yaradan bilər.
Dünya müəmmadı, açılmaz sirdi,
Üz verər, böyüdər, aldadar, silər.

Çox yatan qazanmaz, xəstəlik tapar,
Ləzzət al səhərin toranlığından.
Önündə əbədi, zülmət həyat var,
Diksinmə gecənin qaranlığından.

Nədən əl çəkənmir insan dünyadan?!
Bir düşün dərindən, nədir niyyəti?!
İşıqlı dünyanın tamını dadan,
Sevərmi qaranlıq əbədiyyəti?!

Bu yolda yolçuluq hamının işi,
Özünə yeni yol açmaqla deyil.
Səni də tapacaq çarxın gərdişi,
Darıxma, sıyrılıb qaçmaqla deyil.

SÖZ BAZARI
Nə satıram, alan yoxdu,
Bazarım bağlanıb deyən.
Görəsən bəs niyə çoxdu,
Onda tərifləyən öyən?

Acı, şirin söz satıram,
Arıq, orta, yekə bədən.
Vallah hərdən bal qatıram,
Kimdi məni gendən güdən.

Bu bazarda üz görürəm,
Üçqat, dördqat, pələpüsür.
Dağ əridən göz görürəm,
Yetirəni yıxır, kəsir.

O qədərdi gözə girən,
Baxıb gülən, ağız büzən.
Şad günündə salam verən,
Dar ayaqda gendən gəzən.

Söz satılan bazar çoxdu,
Alıcı az, çıxmır səsi.
Dərd ki çoxdu, azar çoxdu,
Qınamıram heç bir kəsi.

Yüngülləşib, boş havadı,
Söz deyirsən, hamı udur.
Yaxşı sözün qaçıb dadı,
Söhbətimin canı budur.

BUNA ƏMİNƏM
Sükuta möhtacdı hərdən canımız,
Bəlkə təmizlənə onda qanımız.
Yaddaşlara hopan bircə anımız,
Bizi yaşadacaq, buna əminəm.

Dincəlmək istəsən, qayıt get kəndə,
Havanı, suyunu bir dəyiş sən də.
Sağlam ruh dolansa sağlam bədəndə,
Yüzü yaşadacaq, buna əminəm.

İlahi, ümid ver gözüyaşlıya,
Yazığa, kasıba, başıdaşlıya.
Vay o gündən kasıb sevə, xoşlaya,
Qızı yaşadacaq, buna əminəm.

Candakı əzalar qohumsa, yarsa,
Təntiməz başını duman, çən sarsa,
Bir başın yaşamaq həvəsi varsa,
Gözü yaşadacaq, buna əminəm.

Dərələr ayrılmaz, hey düzü səslər,
Gecələr can verər, gündüzü səslər,
Mayası halaldan yoğrulan kəslər,
Düzü yaşadacaq, buna əminəm.

Çətinə düşəndə həyatdan bezmə,
Özün çalış, vuruş, dost, tanış gəzmə.
Təmiz ol, Allahdan əlini üzmə,
Özü yaşadacaq, buna əminəm.

Sinəsi söz ilə dolan şairlər,
Sözüylə yaddaşda qalan şairlər,
Ağlı, dərrakəsi olan şairlər,
Sözü yaşadacaq, buna əminəm.

ƏLACIM YOX
Canımdakı ağrıların,
Heçindəyəm, əlacım yox!
Yalanların, doğruların,
İçindəyəm, əlacım yox!

Nə qış bildim, nə də ki yaz,
Üz-gözümü vurdu ayaz.
Əllərimdə iti dəryaz,
Biçindəyəm, əlacım yox!

Göz qocaldı, selləndi yaş,
Dərd-azardan ağardı baş.
Ömrün, günün yavaş-yavaş
Köçündəyəm, əlacım yox!

Murad bezib, düşüb qana,
Bu olmazlar yığıb cana.
Ya o yana, ya bu yana,
Seçimdəyəm, əlacım yox!

QOŞMA

Sən elə gərəksən, gözəl səsinlə,
Eşqinlə, ruhunla, xoş avazınla.
Sözümə can verdin, sağ ol, qardaşım,
Yaşa, yarat, oxu, telli sazınla.

Kimsənin hörməti kimsədə qalmaz,
Borclu kəs borclunu sağ kimi istər.
Ay qardaş, bu dövran boş salam almaz,
Əl əli yumasa, əksini göstər.

Murad qədirbilən, sadə insandı,
Hər şeyi əvvəldən yüz ölçər, biçər.
Ay Şaiq, zəmanə öyrədən candı,
Nə səni incidər, nə səndən keçər.

YALANLA DOĞRUNUN VƏHDƏTİ
Deyirlər dəlinin düz sözü olmur,
İnanma! Dəlidən doğru xəbər al.
Kim deyir həyatın tərs üzü olmur?!
Başın çəkməyibsə, sanma boş xəyal.

O qədər yumşaqdı yalanın üzü,
İşimiz düz getməz yalan satmasaq.
Həzm edə bilmirik doğrunu, düzü,
Doğrunun gözünə yalan qatmasaq.

Artıq öyrəşmişik, qəsdən özümüz,
Yalanın üstünə yaxma çəkirik.
Baxırıq yerimir doğru sözümüz,
Qırmızı-qırmızı yalan əkirik.

Bəzən Yaradandan qorxumuz olmur,
Hey haqqı nahaqqa qurban veririk.
Təkcə doğrularla boş qarın dolmur,
Gözünə vurmağa yalan dəririk.

Olur ki, pisə də yaxşı deyirik,
“Üz üzdən utanar” adlı deyim var.
Yalan nəfəs alıb yalan yeyirik,
Doğruyla dolanan demək ac qalar.

Çoxu duyur səni, bir söz söyləmir,
Doğrular yalanın içində itir.
Qırxca gün öz doğman qəbul eyləmir,
Qırxı ötürdünsə, bir yalan bitir.

YALANLA DOĞRUNUN VƏHDƏTİ
Deyirlər dəlinin düz sözü olmur,
İnanma! Dəlidən doğru xəbər al.
Kim deyir həyatın tərs üzü olmur?!
Başın çəkməyibsə, sanma boş xəyal.

O qədər yumşaqdı yalanın üzü,
İşimiz düz getməz yalan satmasaq.
Həzm edə bilmirik doğrunu, düzü,
Doğrunun gözünə yalan qatmasaq.

Artıq öyrəşmişik, qəsdən özümüz,
Yalanın üstünə yaxma çəkirik.
Baxırıq yerimir doğru sözümüz,
Qırmızı-qırmızı yalan əkirik.

Bəzən Yaradandan qorxumuz olmur,
Hey haqqı nahaqqa qurban veririk.
Təkcə doğrularla boş qarın dolmur,
Gözünə vurmağa yalan dəririk.

Olur ki, pisə də yaxşı deyirik,
“Üz üzdən utanar” adlı deyim var.
Yalan nəfəs alıb yalan yeyirik,
Doğruyla dolanan demək ac qalar.

Çoxu duyur səni, bir söz söyləmir,
Doğrular yalanın içində itir.
Qırxca gün öz doğman qəbul eyləmir,
Qırxı ötürdünsə, bir yalan bitir.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Murad Məmmədovun yeni şeirləri

OLUR
Ölüm yaşa baxmayır,
Aclıq aşa baxmayır,
Fikir başa baxmayır,
Boş başı da tərlədir.

Gözlər gördüm badamı,
Yaman alır qadamı,
Bəzən olur adamı,
Bir naşı da çərlədir.

Yağış yağır nəm verir,
Hərdən fələk çəm verir,
İnsanoğlu dəm verir,
Sal daşı da hərlədir.

Murad səhvdi, ya çaşır?!
Səhv içində dolaşır.
Əl-ayağa yaraşır,
Xına qaşı kirlədir.

SÖZƏ QURBAN KƏSƏRƏM
Dərd boğazdan yuxarı,
Artıq keçib zülümdən.
Deyən çəkmir buxarı,
Ağrı keçib külümdən.

Yan-yörəmdə kimsə yox,
Nə gedən var, nə gələn.
Məni yoran göylərin
Səs-küyüdü mən bilən.

Fikir məni çox yorur,
Yuxum olmur yatmağa.
Gecə gözümə durur,
Tək sözdü baş qatmağa.

Günlərim sıralanır,
Aylara, ilə dönür.
Ömür ki uralanır,
Saralır, külə dönür.

Bu yolun gedişi var,
Qayıdışı yox ancaq.
Gecə, gündüz baş qatar,
Əvvəl-axır duracaq.

Söz deməyə ar edən!
Söz üstündə əsərəm!
Sözdü məni var edən,
Sözə qurban kəsərəm.

GƏRƏK GÜNAHLARI İNDİ YUYAQ BİZ
Həyat bir güzgüdü, baxma ötəri,
Ayıq ol həmişə, əksinə düz bax.
Ölüm son deyil ki, daha betəri,
Unudulmağıymış, bax, ondan qabaq.

Dümdüz yeriyən var, nəfəs alan var,
Ruhu çoxdan ölüb gözünə baxsan.
Nə qohum soruşar, nə qonşu sorar,
Yaddan çıxmısansa, deməli yoxsan.

Həyatın pozulmaz qanunları çox,
Nə varı, nə pulu vecinə almaz.
İçində “mən ölüm, sən ölümü” yox,
Dirəyər divara, sualın olmaz.

Hər gün hesabat ver özün özünə,
Dar gündə yıxılma, xar olma birdən.
Hər zaman qulaq as ağlın sözünə,
Ürək çox şey istər, bənd olma hərdən.

Azalan deyil ki, onsuz dərdimiz,
Qucağa sığınan buyruq quluyuq.
Gərək günahları indi yuyaq biz,
Nə qədər diriyik, üzü suluyuq.

QOŞMA
Sözü hörük kimi ifçin hörərdim,
Günahı danışan dilimdə deyil.
Özümə bələdəm, çox iş görərdim,
Təbimin açarı əlimdə deyil.

Mətləbi düz anlat cavana, gəncə,
Hər sözə qulp qoymaq azar, işgəncə.
Fikrin doğru- düzgün izahı məncə,
Nə başda, nə yaşda, elmdə deyil.

Nəsillər dəyişir, il təzələnir,
Elə bil bu dünya qana bələnir.
Səssiz dəyirmandı, gəlir, ələnir,
Qaydadı, səbəbi ölümdə deyil.

Ay Murad, bu dünya açıq bazardı,
Heç nə dəyişməyib, köhnə güzardı.
Ölümün kökü də dərddi, azardı,
Gördüyün möhnətdə, zülümdə deyil.

OLMUR
Yaxşılıq et,
Danan olmur.
Səni yaxşı
Sanan olmur.

Yaddısa iç,
Başından keç.
Dərdinə heç
Yanan olmur.

Çaşma darda,
Dərd var varda.
Səni orda
Qanan olmur.

Bəxtin ağsa,
Canın sağsa,
Qar da yağsa,
Donan olmur.

Hulu, çaşı,
Bir boş başı,
Boz sərt daşı
Yonan olmur.

Ürəkdə taxt
Qurmasan bax.
Səni heç vaxt
Anan olmur.

Murad, qarı,
Sevmə xarı.
Özgə yarı
Canan olmur.

BUDUR
Nə varlıyam, nə kasıb,
Danım?! Olanım budur.
Səni qaramı basıb?!
Canım, qalanım budur.

Nə dara düş, nə qınan,
Qəlbdi, şüşə tək sınan.
Nə deyirəm, gəl, inan,
Düzüm, yalanım budur.

Gündə səbir diləyən,
Ağ kəfənə bələyən,
Məni məndən eləyən,
Dərdə salanım budur.

Əlindən hara qaçım,
Yoxdu başqa əlacım,
Niyə sənə əl açım,
Ürək alanım budur.

Tez alışan, tez daşan,
İlləri bir-bir aşan,
Dərd-azarla çarpışan,
Fikrə dalanım budur.

Murad dinsə, düşər qan,
Ürək sınsa, çökər can,
Məni vurub ayıldan,
Təbil çalanım budur!

OLA
Könül istər bu yaşda da dərdə dözən canım ola,
El içində xar olmayam, babat bir imkanım ola.

Xeyir saçan əməllərə hey yol açam, yorulmayam,
Heç vaxt şərə qul olmayam, içimdə vicdanım ola.

Öz nəfsimə hakim olam, qismətimə şükür deyəm,
Xeyir güdən deməsinlər, quruca ad-sanım ola.

Allah mənə səbir verə, öz dilimdən alışmayam,
Bir kimsəni incitməyən ədəbü- ərkanım ola.

Təbiətim imkan verməz, insanlardan başda duram,
İstəmərəm mən seçiləm, çox şöhrətim-şanım ola.

Yaxşı yazsam oxuyarlar,buna mənim şübhəm yoxdu,
Murad, ruha ətir saçan sözdən gülüstanım ola.

QOŞMA
Göz açdım dünyaya, gözüm böyüdü,
Dilləndim, danışdım, sözüm böyüdü.
İçimdə qətiyyət, dözüm böyüdü,
Qıymadı yıxılam, sürünəm Allah.

Bilirəm günah var mənim dilimdə,
Nə dedim yüklədi, qaldı belimdə,
Ayırdı obamdan, doğma elimdə,
Qoymadı palaza bürünəm Allah.

Qisməti tam verdi, yarı bölmədi,
Gül açdı arzular, gözə gəlmədi,
Ay Murad güc verdi, ruhum ölmədi,
Duymadı off deyəm, ərinəm Allah.

ABIR, HƏYA, AR SANIRAM
Arzular çox, macalım dar,
Çatdırmağa azdı güman.
Karvan keçməz yollarım var,
Qışım boran, yayım duman.

Yol gedirəm dayanmadan,
Bir Tanrıya yolum bəlli.
Bu həyatda kimdi udan?!
Sağım bəlli, solum bəlli.

Kimdən aldım görən əmri?!
Bu yollarda tələsirəm.
Günə bölüb gödək ömrü
Bir ucundan hey kəsirəm.

Beynimdəki sualların
Səsi-küyü yorur məni.
Yol umduğum susur, sanki
Pula satır bir kəlməni.

Gözü bağlı savaşıram,
Gücüm, qüvvəm hara çatar.
Mən biləni dağ aşıram,
Enişinə ümidmi var?!

Ürəyimdən çox şey keçir,
Dillənməyə utanıram.
Bu yaşımda arzuları,
Abır, həya, ar sanıram.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Murad Məmmədovun yeni şeirləri

YER, GÖY VƏ İNSAN
Yer Göyü saxlayır, boşca sözüymüş,
Göy Yerin həmişə ağrıyan başı.
Bəlkə də ulduzlar Göyün gözüymüş,
Yağışlar ağlayan Göyün göz yaşı.

Nə hikmət varsa da başımız üstə,
Yerdən duranımız Göylə əlləşər.
Dərdinə çarəni sən Göydən istə,
Saf olsan bəxtinə üç alma düşər.

Çağırar köməyə çətində, darda,
Əl açıb göylərə inanar insan.
Hər an inandığı nə varsa orda,
Yerdə gördüyünü boş sanar insan.

İnsanıq, doğulub ayrı düşmərik,
Günahlı, günahsız yerdə varıq biz.
Küssək, incisək də heç bölüşmərik,
Ayrılsaq göylərə tapınarıq biz.

Yerin də, Göyün də sahibi bəlli,
Bizlər qolu bağlı sadə bəndəyik.
Ay yerdən yapışıb duran dördəlli,
Heç vaxt ayılmadın, gör nə gündəyik!

QOŞMA
Danışmaq, gülmək də ağıla bağlı,
İnsanın üzünü varsa, ağ eylər.
Gözündə böyüdər kiçik təpəni,
Bir insan ağıldan korsa, dağ eylər.

Tənbəllik ölümdü, eyləmə meyil,
Zəhmətin önündə baş endir, əyil.
Hövsələ, qətiyyət bəs olan deyil,
Dağı fərasətin yorsa, bağ eylər.

Dua et Allaha, əlini üzmə,
Dərdinə çarəni kənarda gəzmə.
Üzünə ağ olma, dərdindən bezmə,
Bəxtin ayaq üstə dursa, sağ eylər.

Ay Murad, gözündə böyütmə pulu,
Dəyər var kiçilməz, uludan ulu.
Bir Allah bəndəsi, bir Allah qulu,
Kasıbın kefini sorsa, çağ eylər.

NƏ GÖRDÜM DÜNYAYA GƏLƏNDƏN BƏRİ
Nə gördüm dünyaya gələndən bəri,
Geriyə boylandım- itirdiklərim.
Önümdə bir ömrün acı dərd-səri,
Saraldı , köhnəldi götürdüklərim.

Dünənin sevinci dünənlə getdi,
Sabaha ümidim nağıl, yuxudu.
Gəncliyim duman tək çəkildi, itdi,
Taleyim üzümə çox şey oxudu.

Nəyə əl vurdumsa , sürüşdü, düşdü,
Gördüyüm nə varsa yaddaşda qaldı.
Dünyanı anlamaq sadə bir işdi,
İnsanı qanmamaq çətinə saldı.

Bu həyat səhv etmə dedi deyəsən,
Səhv etdim dalbadal bilmədim nədən.
Səhvlərim düzümü yedi deyəsən,
Təzədən başladım , ömrü təzədən.

Nə gördüm dünyaya gələndən bəri,
Ac olan ağlayar, tox olan gülər.
Tək qaldım, dedilər danışma, kiri,
Danışsan dünyanın acığı gələr.

HƏR DƏRDİN ÖZ SƏSİ VAR
Köləsiyəm kədərin,
Mən hardayam, o orda.
Ölsəm, olmaz xəbərin,
Mən azadam, sən darda.

Sorğuların əbəsdi,
Sus, danışma demirəm.
Dərdim özümə bəsdi,
Qanatmaq istəmirəm.

Həyat zarafat deyil,
Ya olumdu, ya ölüm.
Mənə də rahat deyil,
Bu canı yarı bölüm.

Duyğular dalğa kimi,
Yuyub aparır məni.
Tərpətmə sarı simi,
Kökdən qoparır məni.

Hər yaşın öz nəşəsi,
Hər dərdin öz səsi var.
Yaşa uyğun peşəsi,
Kimləri, kimsəsi var.

ÜRƏYİMDƏN KEÇƏNLƏR
İnsan istər bulaq kimi durula,
Bütün ömrün bahar ola, yay ola.
Dərdini çözməyə meydan qurula,
Sirrini deməyə sirdaş, tay ola.

Sözün, gözün, dilin qeybət bilməyə,
Səbrin azalmaya, ruhun ölməyə,
Haram nədir sənə yaxın gəlməyə,
Tanrı verən halal-hümbət pay ola.

Zövqsüz yaratmaya Allah heç kəsi,
İnsanı küsdürər bircə kəlməsi.
Ruhun dərmanıdı çal-çağır səsi,
Eldə nişan ola, hərdən toy ola.

Əcəl şərbətini bilib içəsən,
Ölüm körpüsündən gülüb keçəsən,
Dünyaya borcunu silib köçəsən,
Nə şivən görəsən, nə də vay ola.

Həyatda pir olan insanlar çoxdu,
Nəfsi tox olanın gözü də toxdu.
Murad nə arzular ac olan vaxtı?!
Quru pendir-çörək, isti çay ola.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI



Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Murad Məmmədovun yeni şeirləri

ELƏYİM
İstərəm ki, keçmişimi yada salım, yad eləyim,
Bir balaca məclis qurum, şərəfimə ad eləyim.

Çox ağıllı atam olub, elm, təhsil görməsə də,
Bir baş çəkim məzarına, ruhunu həm şad eləyim.

Bir kişiyə atasından yaxın kimsə ola bilməz,
Mən bu gündə istəmərəm, kədərlənim, dad eləyim.

Yeri deyil qan qaraldım, yamanları yada salım,
Bu məclisdə olanların kefini bərbad eləyim.

Bircə günlük istirahət də, başı, beyni tamam açar,
Dərddən, qəmdən uzaq olum, ruhumu abad eləyim.

Ay Murad, köhnələrik, biz görmüşük, götürmüşük,
O pir olmuş Vahid demiş, mən nəyi icad eləyim?!

****

RUHUM DİL AÇANDA ŞEİR YAZIRAM
Ağ varağa köçürürəm özümü,
Gizlətmirəm yalanımı, düzümü,
Sapa düzüb söhbətimi, sözümü,
Gündə neçə dəfə yazıb pozuram
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

Təkcə qismətdimi Allahdan gələn,
Bəlkə də bəxdimdi üzümə gülən,
Bəzən eşidirəm tanıyan, bilən
Deyirlər hazıra guya nazirəm
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

İlahi bir sirr var, könül doymayır,
Yalançı vərdişə qəti uymayır.
Özüm istəsəm də ruhum qoymayır,
Sözün ağuşuna düşüb azıram,
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

Vaxt olub tərslikdən sifəti çönüb,
Bir zay ocaq kimi alışıb, sönüb.
Sözlər daşa dönüb, kəsəyə dönüb,
Su töküb yumşaldıb elə qazıram,
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

Qorxunc bir yuxunun əlacı sudu,
Durub danışırsan, yozumu budu.
Sanmışam bəlkə də səhvini yudu-
İnsandı , pisi də xeyrə yozuram,
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

Oxucum, söz ilə oynamaq çətin,
Dilini yaşadan sözdü millətin.
Yerində bazıyam sozün- söhbətin,
Sözə can verməyə hər an hazıram
Ruhum dil açanda şeir yazıram.

****

QOŞMA
Yazığa, kasıba, dil bilməyənə,
Sadəlövh insana naşı demirəm.
O qədər insan var barsız, bəhərsiz,
Ağıldan zəifi, çaşı demirəm.

Gözüm gözlər görüb, çox yorulmuşam,
Bulaq tək süzülüb hey durulmuşam.
Ruhən əzilmişəm, gah vurulmuşam,
Arxamdan atılan daşı demirəm.

Dağ dağa söykənər, hey sıralanar,
Dərələr kölgədə ondan güc alar.
Dərəylə dağın da qohumluğu var,
Xırda təpələri, qaşı demirəm.

Meyl etmə bərq vuran şeytan donuna,
Nə olsun yaraşır görsən onuna.
Ay Murad, bir sağlam ömrün sonuna,
Zirvəsi deyirəm, başı demirəm.

****

TƏMİZ OLUM, PİR OLUM
İstəyirəm tövbə edim,
tam saflaşım durulum,
Təmizlənim günahlardan,
qətrə-qətrə sorulum.

Tanrım mənə səbir versin,
pisliyə can verməyim,
Yaxşılıqdan ləzzət alım,
ancaq ondan yorulum.

Mən ruhuma sadiq oldum,
xəyanətim olmadı,
İstəmədim cığal olum,
günah üstə vurulum.

Əməlləri saleh olan,
yaddan çıxmaz bilirəm,
İstəyim var, yadda qalım,
soraqlanım, sorulum.

Hiss edirəm ruhumda da,
qocalığa meyil var,
Allah mənə izin versin,
tam yenidən qurulum.

Murad bilir nə danışır,
qəribliyə salmayın,
Başqa şeydən dəm vurmuram,
təmiz olum, pir olum.

****

CANIM
Canım canımdakı ağrıdan bezməz,
Yaşayar bu ömrə vəfası üçün.
Heç kəsə yalvarmaz, əlini üzməz,
Allah olan yerdə şəfası üçün.

Bir ömür yol getdi, of da demədi,
Gah yağış döşədi, gah qar çilədi.
Qazancı üç övlad, bir dar kümədi,
Bilir ki, çətini innən belədi.

Bu canın heç kəsdən təmənnası yox,
Bircə Yaradana borcu var ancaq.
Bir onu bilirəm dadıma ən çox,
Sonda mənim əməllərim çatacaq.

Yüz ölçüb, bir biçib addım atmışıq,
Hələ görüləsi min bir işim var.
Yolları yormuşuq, sona çatmışıq,
İndi də tənbəllik başımı qatar.

Canıma can qatmaq gözümə durub,
Gah zərim yek verir, gah qoşa gəlir.
Qırmızı-qırmızı üzümə durub,
Deyən əzrayılla baş-başa gəlir.

****

GƏLİR
Mənim çörəyimin duzu yoxuymuş,
Dərdinə yandığım üstümə gəlir.
Gözü ac bildyim gözü toxuymuş,
Gözü tox bildiyim tüstümə gəlir.

Gərək baş sındırım, bu oyun bitsin,
Naxələf bəndələr rədd olsun, itsin.
Üzüm yox başımdan eləyim getsin,
Bilirəm şorbama, istimə gəlir.

Ay Murad, söz-söhbət özümü yorub,
Günahkar axtarmaq gözümə durub.
Kim bunu düşünüb, kim bunu qurub,
Məni nişanlayıb, qəsdimə gəlir.

****

ÖMÜR – GÜN
Hər səhər ayılırsan,
Yuyundun, dərhal yemək.
Sırada sayılırsan,
Bir gün qazandın demək.

Günlə ölçülür ömür,
Aylara, ilə kimi.
Sənə dur, dayan demir,
Ta gedir zilə kimi.

Gün günə bənzəməz heç,
Cürbəcür rəngə düşər.
Oğulsan birini seç,
Düz yolun dingə düşər.

Yorduğu anları var,
Hərdən bezdirər səni.
Gün var vaxtını alar,
Qul tək gəzdirər səni.

Dadı damaqda qalar,
Biz desək, deməsək də.
Günlərin də sonu var,
Sonda istəməsək də.

Dara salar, qorxudar,
Sarını yediyin gün.
Tora salar, tez udar,
Əlvida dediyin gün.

****

YOLLAR AYRICINDA
Ürəyimi coşdum, daşdım,
Saldım, yollar ayrıcında.
Çaşdım, azdım, hey dolaşdım,
Qaldım, yollar ayrıcında.

Alışmadım ancaq kefə,
Bol qazanca, nə də nəfə.
Bulud kimi neçə dəfə,
Doldum, yollar ayrıcında.

Gah qəmləndim, gah şən oldum,
Haçalandım, dən-dən oldum.
Qismətimlə həmdəm oldum
Soldum, yollar ayrıcında.

Çox düşmüşəm haldan hala,
Nəyim var ki, nə də qala?!
Ömür boyu min xəyala,
Daldım, yollar ayrıcında.

Unutmuşam dərd sayımı,
Həm qışımı, həm yayımı.
Mənə çatan öz payımı,
Aldım, yollar ayrıcında.

****

QOŞMA
Dağ dağa dayaqdı, dərə dərəyə,
Tək olan Allahdı, ay cüt olan kəs!
İki güc boy versə kürək kürəyə,
Yüz çaban əbəsdi, inadın əbəs.

Neyləsək vaxt uçur, bu ömür gedir,
Təzələr oyanır, köhnəni didir.
Guya ki, tələsib udduğun nədir?!
Hər şeyin vaxtı var, nəbadə tələs!

Ay Murad, düşünsən ağlına gəlməz,
Hər insan ömrünün qədrini bilməz.
Nə eynin açılar , nə üzün gülməz,
Qəlbini oxşamaz hər duyduğun səs!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI



Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Murad Məmmədovun yeni şeirləri

DEYİRƏM DƏRDİMİZ ANLAMAQ DEYİL!

Əgər dinmirəmsə, gedirəm demək,

Bəndəyə qul olmaq imansızlıqdı.

Allah olan yerdə bəndədən kömək

İstəmək ,Tanrıya inamsızlıqdı.

***

Qəlbində yer saxla, Allaha inan,

Ruhun dağa dönər, sənə güc verər.

Bir acı kəlmədən sarsıyıb sınan,

Gözündə milçəyi filə döndərər.

***

Nə yalan danışma, nə yalan yemə,

Yalanla yoğrulan bir vaxt yox olur.

Ən böyük qazancdı saflıq sən demə,

Ruhun sakit olur, gözün tox olur.

***

Hamının eynidi axır qazancı,

Rəngi də dəyişməz geydiyin donun.

Təmiz ol, dolmasın qarnına sancı,

Anla ki, torpaqdı axırın, sonun.

***

Bilmirəm necədi soyadın, adın,

Oxucum, məqsədim danlamaq deyil.

Demə ki, kefimə soğan doğradın,

Deyirəm, dərdimiz anlamaq deyil!

BU DAĞLARIN ƏTƏYİNDƏ

(İncə dərəsində)

Ağır , ulu bir el yatar,

Bu dağların ətəyində.

Yaşı azı minə çatar,

Bu dağların ətəyində.

***

Adı İncə, soyu Qazax,

Üzü qərbə, gözdən uzaq,

Könül istər nəsə yazaq,

Bu dağların ətəyində.

***

Çörəyini halal yapar,

Ağız büzməz, götür apar!

Xəstə gələn şəfa tapar,

Bu dağların ətəyində.

***

Dərd-azarım məndən qaçar,

Üzüm gülər, işıq saçar.

Ruhum quş tək qanad açar,

Bu dağların ətəyində.

***

Gen dünyada məzarı dar,

Taleyinə bir el ağlar.

Qisməti kəm yüz şair var,

Bu dağların ətəyində.

***

Murad öyər, sözü yetməz,

Dərəsi çox, düzü bitməz,

Adı varsa, izi itməz,

Bu dağların ətəyində.

QOŞMA

Hər kəsi çevrəmə yaxın qoymadım,

Gendən baxan hər an məni qınadı.

Qınağı özümə nöqsan saymadım,

Dedilər lovğadı, yekəxanadı.

***

Sevmədim həyatda mənəm deyəni,

Özünü dağ edib hədsiz öyəni.

Lazımlı-lazımsız döşə döyəni,

Bəlkə də söz-söhbət ondan yanadı.

***

Bəlli yolum oldu, qəti səkmədim,

Düz oldum həyatda, yalan əkmədim.

Sözümə səd qoyub çəpər çəkmədim,

Hər ötən dişimi bir-bir sanadı.

***

Ağıllı insana hər tərəf yoldu,

Bəs niyə bir qarın çörəyə quldu?!

Ay Murad, baxdıqca gözlərim doldu,

Ruhum qan ağladı, qəlbim qanadı.

BUNA ƏMİNƏM

Sükuta möhtacdı hərdən canımız,

Bəlkə təmizlənə onda qanımız.

Yaddaşlara hopan bircə anımız,

Bizi yaşadacaq, buna əminəm!

***

Dincəlmək istəsən, qayıt get kəndə,

Havanı, suyunu bir dəyiş sən də.

Sağlam ruh dolansa sağlam bədəndə,

Yüzü yaşadacaq, buna əminəm!

***

Çətinə düşəndə həyatdan bezmə,

Özün çalış, vuruş, dost, tanış gəzmə.

Təmiz ol, Allahdan əlini üzmə,

Özü yaşadacaq, buna əminəm!

***

Candakı əzalar qohumsa, yarsa,

Təntiməz başını duman, çən sarsa.

Bir başın yaşamaq həvəsi varsa,

Gözü yaşadacaq, buna əminəm!

***

Dərələr ayrılmaz, hey düzü səslər,

Gecələr can versə, gündüzü səslər.

Mayası halaldan yoğrulan kəslər,

Düzü yaşadacaq, buna əminəm!

***

Sinəsi söz ilə dolan şairlər,

Sözüylə yaşayan, qalan şairlər,

Ağlı, dərrakəsi olan şairlər,

Sözü yaşadacaq, buna əminəm!

DUYANMADIM

Gur işıq ol, şimşək kimi

Çax dedilər, duyanmadım.

İşıq saçsın qoy, yaxana

Tax dedilər, duyanmadım.

***

At başından dərdi-səri,

Havaya çıx, hərdən yeri.

İmkan olsa dönüb geri

Bax dedilər, duyanmadım.

***

Nə çox sevin, nə də ağla,

Bir Tanrıya ümid bağla.

Çaylar kimi qabar, çağla

Ax dedilər, duyanmadım.

***

İnanmadıqca gözümə,

Sual qoydum çox sözümə.

Gah arxamca, gah üzümə,

Yox dedilər, duyanmadım.

***

Əl-ayağım, gözüm qoşa,

Çox fürsəti verdim boşa.

Başım dəydi daşdan daşa,

Çox dedilər, duyanmadım.

***

Aynaya bax, nə haldasan,

Murad, gecdi çox daldasan.

Aləm dedi səhv yoldasan,

Çıx dedilər, duyanmadım.

BAŞIMDAN GETMƏYİR XATİRƏLƏRİM

Başımdan getməyir xatirələrim,

Yaddaşım özünə qul edib məni.

İstərəm yenidən dünyaya gəlim,

Ay ömrüm, yenidən kəşf edim səni.

***

İstərəm yenidən dil açım, gəzim,

Məni dindirənə qaş-qabaq töküm.

Futbol oynamaqdan yorulum, bezim,

Qaçıb soyuq sudan başıma çəkim.

***

Bilməyim qəm – kədər, dərd-azar nədir,

Ancaq yatım, durum küçəyə qaçım.

Bilməyim ayrılıq, intizar nədir,

Sabahı anamın səsiylə açım.

***

Uzaqdan görəndə nənə, babamı,

Qışqıram, bağıram, həddimi aşam.

Götürüb əlimə qırıq yabamı,

Qazım toz-torpağı toza bulaşam.

***

Yüz fikir dolaşır beynimdə mənim,

Heyif ki, heç biri əl çatan deyil.

Gözümü yumdumsa, getdi dünənim,

Oxucum, nağıldı, baş qatan deyil.

***

Xəyalla yaşayan insan deyiləm,

Ancaq ki, dünənim yadımdan çıxmır.

Sanmıram nağıla, mifə əyiləm,

Neyləyim, yaddaşım sözümə baxmır.

QOŞMA

Bu həyat yolumda ucaldım, endim,

Cahillik görəndə susmadım, dindim,

Ağıllı gənc gördüm, elə sevindim,

Məni məmnun edən cavabdan ötrü.

***

Çoxuna köksümü dağ eyləmişəm,

Olub ki, sağaldıb sağ eyləmişəm.

On ağac əkmişəm, bağ eyləmişəm,

Bir beşcə həriflik savabdan ötrü.

***

Ay Murad, puç etmə əziyyətini,

Şərdən uzaq dolan, duy niyyətini.

Satar mənliyini, səxsiyyətini,

Yediyi bir tikə kababdan ötrü.

HƏYAT SADƏ BUMERANQDI

Mənim dərdim dərmandısa,

Bir insana, qoy sağalsın!

Onu üzən bu candısa,

Qoy sevinsin, ləzzət alsın!

***

Həyat sadə bumeranqdı,

Geri dönər, bir daş atsan.

Ətrafında danqa-danqdı,

Bir dinşəyib qulaq assan.

***

Heç vaxt xoşun gəlməyəni,

Rəva bilmə özgəsinə!

Şeytan sevər şər deyəni,

Sığındırar kölgəsinə.

***

Nə pisliyə vəsilə ol,

Nə şeytana yaxın durma!

Cəhənnəmə gedir bu yol,

Razısansa, yeri, sorma!

***

Bir ziyanın yarısından

Qayıt, nə olar, azı var.

Qaç dünyanın qarısından,

İfritəsi, sözbazı var.

***

Arxaya dön, geriyə bax,

Gördüyünü unutma sən!

Bu yolları səndən qabaq,

Çoxu getdi, gedə bilsən!

***

Həyat, vallah bumeranqdı,

Ağladanı ağladacaq.

İnsan üçün görkdü, ranqdı,

Dərd verənlər dərd dadacaq!

BU GÜNÜN RUHUNA ALIŞMALIYIQ

Nə yayan deyiləm, nə də danası,

İlahi, kömək ol, mən ruhda qalım!

O qədər səhvim var bağışlanası,

Bilmirəm hansını yadına salım.

***

İnsan gec anlayır yaxşını, pisi,

Səhv edir, səhvini gec başa düşür.

Təkcə sən anladın , duydun hər kəsi,

Bəs niyə doğulan göylə əlləşir?!

***

Deyərəm, gülərəm nə qədər desən,

Üzümdən oxunmaz içimdə dərdim.

Kədəri yaxına buraxmıram mən,

Ruhum çərçivəni sevir deyərdim.

***

Gün olur ətrafın heç nəyi duymur,

Bir gözün ağlayır, bir gözün gülür.

Dünənki sevincdən bir qarın doymur,

Bu gün nə olacaq Yaradan bilir.

***

Hər gün eyni ruhda yaşayanmarıq,

Bunu başa düşüb çalışmalıyıq.

Günahlı, günahsız nə fərqi varıq,

Bu günün ruhuna alışmalıyıq.

QOŞMA

Bu dünya cildini dəyişən deyil,

Nə də ki, biz ona doy gələnmirik.

Nə desə təzim et, önündə əyil,

Pozan ki ondadır, biz silənmirik.

***

Tələsən deyilik, daşsa yağımız,

Yox oldu dünənki oğlan çağımız.

Vərdişə çevrilib qımışmağımız,

Nədisə ürəkdən çox gülənmirik.

***

Qalası yox olur, gedəsi durur,

Ay Murad, azalıb şərəf, şan, qürur.

Ya dünya qarışıb baş-ayaq vurur,

Ya xəlbir cırılıb düz ələnmirik.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI



Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

MURAD MƏMMƏDOVUN YENİ-ŞEİRLƏRİ

ÖLÜM PAYLANANDA BİRCƏ POZULMUR

Hava tutqun, əhvalım yox, kefim az,

Boylanıram bir kasıbın halına.

Yandan ötən bir dərdini soruşmaz,

İnanmıram mənim cəhdim alına.

***

Hey bezdirər bu dünyanın gərdişi,

Yoxsuldusa, o da Allah bəndəsi!

Dərdə bax ki, düzəlməyir bir işi,

Görən yenə kütmü gedib kündəsi?!

***

Üz-gözündən kədər yağır, qəm yağır,

Neyləsin ki, bu da adam sayıla?!

Yenə, Tanrım, sən harayla, sən çağır,

Bəlkə dura, addım ata ayıla.

***

Deyirlər Allahın ədaləti var,

Xəbəri yoxdumu behsiz bazardan?!

Biri yatar, durar, bol ruzi tapar,

Biri qan ağlayar dərddən-azardan.

***

Ədalət gəzmirəm dünyada daha,

Nəyə göz qoyasan, nə izləyəsən?!

İti, küçüyü də atından baha,

Satılan bazardan nə gözləyəsən?!

***

Murad çox ciddidi, bir söz dedisə,

Onun söylədiyi heçə yozılmır!

Ədalət dediyin o söz nədisə,

Ölüm paylananda bircə pozulmur!

QOŞMA

Baharda ilk işim şum eyləməkdi,

Kəsəyi, kəltəni qum eyləməkdi.

İnadım torpağı mum eyləməkdi,

Dən səpib əkirəm tutana qədər.

***

Köhnəni, köşkülü atmaq istəsəm,

Arzuya, niyyətə çatmaq istəsəm,

Beynimdə bir şeyi satmaq istəsəm,

Mən söküb tikirəm satana qədər.

***

Gah açıq havada yeriyirəm mən,

Gah dağı arana sürüyürəm mən.

Beynimdə olanı kürüyürəm mən,

Min zülüm çəkirəm yatana qədər.

***

İçim buz bağlayır məni dondurmur,

Əriyir, yox olur nəsə don durmur,

Ay Murad, Gün olsam, qorxma yandırmır,

Çən olub çökürəm batana qədər.

OD ÇƏRŞƏNBƏSİNDƏKİ ARZULARIM

Çarəsizlik bir insanın ölümü,

Əl-ayağın yerdən tamam üzülər.

Nə çəkər bir insan çəkən zülümü,

Dərd tükənməz, dərd dalınca düzülər.

***

Köməyi Allahdı tək olan kəsin,

Heç kəs ağrımasın, azar görməsin!

İnsanın işini Tanrı əyməsin,

Kimsənin qəlbinə şeytan girməsin!

***

İlahi nur saçsın qaranlıqlara,

İnsan pirə dönsün, mələyə dönsün.

Ay Allah, kömək ol, düşərsə dara,

Qoyma dərd öldürsün, çırağı sönsün!

***

Bu bahar axşamı xoş niyyət tutaq,

Dərdimiz, qəmimiz odda qalansın!

Ya Allah söyləyib gecəni yataq,

Yuxumuz çin olsun, xeyrə calansın!

AYLARIN SULTANI

Bir kasıb toxdusa, evində toydur,

Allah da sevinər, gül açar göylər.

Ramazan ayında bir acı doydur,

O acın savabı sənə bəs eylər.

***

Ayların sultanı sayılar bu ay,

Bu ayda ağlayan könüllər gülər.

Nəfsə qul olanlar salmaz hay-haray,

İnsan oruc tutar, imana gələr.

***

Hər evdə hüzur var bu gözəl ayda,

Pak olan bu ayın barını dərər.

Tanrının qoyduğu bu qanun-qayda,

Ruhu təmizləyər, səbrə güc verər.

***

Şükr elə sağlamsan, azı min kərə,

Toxunma, zülm etmə, gülmə heç kəsə.

Dua et açılan sabaha görə,

Aldığın nəfəsə, duyduğun səsə.

***

Dilinə yiyə dur, nəfsinə dur de!

İlahi qəlbinə hidayət versin!

Çalış ağlınla gör, gözünə kor de,

Doğru ol, qəlbinə nə şeytan girsin!

***

Tanrıya təslim ol, ona yaxın ol!

Ramazan ayında fəzilət budur.

İslama hörmətdir tutduğun bu yol,

Şərdən uzaq dolan, haqqa dayaq dur!

O GƏLƏNƏ QOŞA KEÇƏ

Əlin yerdən üzüləndə,

Dağ ələnə, daşa keçə!

Dərd sıraya düzüləndə,

Can bələnə, boşa keçə!

***

Arzuların sona çata,

Başını söz-söhbət qata.

Vay o gündən sağlam yata,

Kor dilənə, başa keçə!

***

Üzdə səni saymayanlar,

Bir salamı qıymayanlar,

Dil boğaza qoymayanlar,

Ütələnə, çaşa, keçə!

***

Təklik səni çox üzməyə,

Murad, yarın tək bezməyə,

Ölüm haqdı, tez gəzməyə,

O gələnə qoşa keçə!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI



Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

MURAD MƏMƏDOV – 2025 – FEVRAL

ƏN SONDA DEYİLƏN ONUN SÖZÜDÜR

Bir ömrün çırağı qaraldı, söndü,

Dərdə bax, bir kimsə köks ötürmədi.

Torpaqdan yaranan torpağa döndü,

İnsanlıq duymadı, dərs götürmədi.

* * *

Günün bir üzü ağ, biri qaradı,

Üzünə gün doğsa, xoşallanırsan.

Bilmirsən axırın, sonun haradı,

Niyə gizləyirsən, niyə danırsan?!

* * *

Yaxşı heç nə demir bu yolun sonu,

Hərlənib, fırlanıb hamı keçəcək.

Günahkar eləmə dar gündə Onu,

Kimin vaxtı çatsa, onu seçəcək.

* * *

Həyat imtahandı qananlar üçün,

Saf olan saflaşır, su tək durulur.

Özünü ağıllı sananlar üçün,

Nəinki imtahan, divan qurulur.

* * *

Mərhəmətli olan ancaq özüdür,

Kimsənin haqqını kimsəyə vermir.

Ən sonda deyilən Onun sözüdür,

Nə özünü öymür, nə bəhsə girmir.

QOŞMA

Zamanın səs-küyü kar edib bizi,

Ölənin səsini duya bilmirik.

Nə çəkə bilirik öz dərdimizi,

Nə özgəyə umac oya bilmirik.

* * *

Ürək hərdən küsür, hərdən barışır,

Sanki bəhsə girib mənnən yarışır.

Başımız o qədər işə qarışır,

Vaxt olur günləri saya bilmirik.

* * *

Zaman küncə sıxıb karıxdıranda,

Bəxtin daşa dəyib darıxdıranda,

Əyrilər baş olub qarıxdıranda,

Bir düzü yerinə qoya bilmirik.

* * *

Pəjmürdə olursan yaşın keçəndə,

Əcəl şərbətini məcbur içəndə.

Vaxt tamam olanda karvan köçəndə,

Ay Murad, həyatdan doya bilmirik.

HƏR YAŞIN AYRICA GÖZƏLLİYİ VAR

Səhər tez dururam, tez oyanıram,

Hələ ki, özümü gümrah sanıram.

Deyirlər tez duran yüz şəfa tapar,

İndi anlayıram, indi qanıram,

Hər yaşın ayrıca gözəlliyi var.

* * *

Demirəm qocalma, eyni yaşda qal,

Keçdiyin hər ili yaşa, yola sal.

Dünyayla cəngə gir, bir çınqı qopar.

Sən çalış ömürdən zövq al, ləzzət al,

Hər yaşın ayrıca gözəlliyi var.

* * *

Körpə də olmuşuq bağlı bələkdə,

Doğulduq, ələndik hər gün ələkdə.

Gah isti təntitdi, gah da soyuq qar,

Gün vurdu bərkidik, donduq küləkdə,

Hər yaşın ayrıca gözəlliyi var.

* * *

Əllini keçdinsə, çalış ağır ol,

Çoxuna örnəkdi keçdiyin bu yol.

Az danış, özünü mülayim apar.

Demirəm səssiz ol, dilsiz, fağır ol,

Hər yaşın ayrıca gözəlliyi var.

* * *

Zamana qul olan ötən ömürdü,

Min bir əziyyətdə itən, ömürdü.

Bu geniş dünyanın sonu dar məzar,

Səksəndə, doxsanda bitən, ömürdü,

Onun da ayrıca gözəlliyi var.

YAXŞI Kİ ÇOX DEYİL , BİRDİ BU DÜNYA

Nə gördük dünyaya gəlmədən öncə?!

Üç nöqtə, bir sual, sonunda nida!

Nə verdik dünyaya ölmədən öncə?!

Əlvida, əlvida, yenə əlvida!

* * *

Bir qəliz sualdı hər ötən ömür,

Cavabı əvvəldən bilinir sonun.

Tək adı, soyadı çox şeyi demir,

O qədər əməl var çiynində onun.

* * *

Həyatın nəşəsi aldatdı bizi,

Dəyəri böyükmüş bir anımızın.

Vaxtından tez üzdük ürəyimizi,

Qədrini bilmədik öz canımızın.

* * *

İndi də gününü suallar yeyir,

Sual girdabında batıb azırsan.

Ürəyin həmişə doğrusan deyir,

Məntiqin dinmirsə, səhvə yozursan.

* * *

Beləcə müəmma, sirdi bu dünya,

Yuxulu gəlirik, bunu danmırıq.

Yaxşı ki çox deyil, birdi bu dünya,

Yoxsa ki, biriylə bacaranmırıq.

NƏ GÖZƏL YARADIB DÜNYANI ALLAH

Nə gözəl yaradıb dünyanı Allah,

Bir yanda bahardı, bir yanda qışdı.

Kətansız, fırçasız rəssamdı, vallah,

Rənglər çəmən üstə sanki naxışdı.

* * *

Qurulan nizamı, ədaləti var,

İnsan bağ becərər, barını dərər.

Bir yanda günəş var, bir tərəfdə qar,

Fəsillər sakitcə işini görər.

* * *

Elə rahatlıqla bölüb hər işi,

Qəti əl-ayağa dolaşan olmaz.

Hər canlı erkəyə düşər bir dişi,

Yaşayar yer üstə dalaşan olmaz.

* * *

Hər günün, hər ayın məqsədi bəlli,

Gündür sıralanıb demə, boşuna.

Beş gün çox yaşamaq , bəlkə təsəlli-

Üçündür, Allahın gəlir xoşuna.

* * *

Bu dünya gözəldi, gözəl yaşasan,

Tanrı möhlət verə, dərdə salmaya.

Ömür bir zirvədi, sağlam aşasan,

Gözün heç bir zaman dalda qalmaya.

* * *

Nə gözəl yaradıb dünyanı Allah,

Sevməyən az olar, bəyənəni çox!

Tanrının var olan lütfünə bir bax,

Gəlirsən, gedirsən, şikayətin yox!

NƏ HƏKİM ANLAYIR, NƏ BƏNDƏ BİLMİR

Nə ürək soyuyur, nə könül doyur,

Nə sirrdir mən başa düşə bilmirəm.

Bir hiss var, içimi doğrayır, oyur,

Çarə tapıb bir qərara gəlmirəm.

* * *

Yaş ötür, il keçir, yaddaş azalır,

Dünən gördüklərim yadımdan çıxır.

Bəzən elə şeylər ağlımda qalır,

Yadıma düşdükcə canımı sıxır.

* * *

Bir dövr kök salıb beynimdə mənim,

Odur yaddaşımı silir, ovlayır.

Mələklər yer alıb çiynimdə mənim,

Məni gəncliyimə dartır, tovlayır.

* * *

Odur uşaqlığım yadımdan çıxmır,

Yadıma düşdükcə ruh təzələnir.

Canım üzə durur, sözümə baxmır,

Ruhum qanad verir, hey məzələnir.

* * *

Gözümün önündən getmir o illər,

Hərdən baba sözü xətrimə dəyir.

Məni mən eyləyən aylar, fəsillər,

Ağlıma güc verir, möhkəm dur deyir.

* * *

Bir şirin yuxudur artıq o günlər,

Beynimə yazılıb, yaddaşım silmir.

Bəs niyə sağalmır canda düyünlər?

Nə həkim anlayır, nə bəndə bilmir.

ÖMRÜN SONU! NƏ VAR ORDA?!

Dəli olan vaxtım olur,

Danışmağa halım olmur.

Günahkarı baxtım olur,

Mənim burda rolum olmur.

* * *

Bilirəm ki, bircə yol var,

Yolu tutub yol gedirəm.

Nə genişdi, nə də ki dar,

Hiss edirəm yavaş-yavaş,

Bu dünyanı tərk edirəm.

* * *

Ruhum heç vaxt məni üzmür,

Bilir adı- sanı mənəm.

Nə də başqa canı gəzmir,

Ruh odusa, canı mənəm.

* * *

Ağlım məni yanıltmayır,

Sınamışam hər an darda.

Bircə şey mənə çatmayır,

Ömrün sonu! Nə var orda?!

TUTANA BAX, TUTANA

Ovu görüb bayılıb,

Yatana bax, yatana!

Həyəcandan ayılıb,

Atana bax, atana!

* * *

Allah vurub, hey çaşıb,

Çox qaynayıb, çox daşıb.

Dərdi başından aşıb,

Batana bax, batana!

* * *

Qismətdəki olacaq,

Yaşadığın qalacaq.

Qəbrin üstə gur ocaq,

Çatana bax, çatana!

* * *

Zəhər edib aşımı,

Guya qanmır, naşımı?!

Yarəb, mənim başımı,

Qatana bax, qatana!

* * *

Neçə vaxtdı teyləyib,

Məni məndən eyləyib.

Əl-qolumu düyləyib,

Satana bax, satana!

* * *

Dan gözümdə qaralıb,

Səbrim yaman daralıb.

Qollarıma ip salıb,

Tutana bax, tutana!

OLMUR

İnsana yaxın ol, sənsən günahkar,

Xəyalən göylərdə çox uçmaq olmur.

Uçmağa nə var ki, yıxılmağın var,

Anla ki, boş göyü bərk qucmaq olmur.

* * *

Bu dünya gözündə balaca, darsa,

İçində sıxıntı, təlatüm varsa,

Dərrakən zəifsə, şüurun korsa,

Ətrafa gur işıq, nur saçmaq olmur.

* * *

Hər kəsin bürcü var, bəlli ayı var,

Tanrıdan var olan qismət payı var.

Bir ömür can dostu, nigah tayı var,

Neyləsən yayınmaq, nə qaçmaq olmur.

* * *

Boylanma dalınca, nə qov, nə teylə,

Gedən geri dönməz, boş hayla-küylə.

Ay Murad, yüz fırla, baş-ayaq eylə,

Sabahkı gərdişdən baş açmaq olmur.


SÖZÜN SEHRİ

Gözüm güllərə baxar,

Üzüm gül tək allanar.

Sözüm canımı yaxar,

Ruhum sevər hallanar.

* * *

Söz yarası bitişməz,

Kal meyvə tək yetişməz.

Söz fikirdən gen düşməz,

Salxım-salxım sallanar.

* * *

Sözə bal qat, qənd olar,

Acı söz de, tünd olar,

Bircə sözə bənd olar,

Neçə fərman qollanar.

* * *

Ağlım sözdən gül əkər,

Çiçək açar, gül tökər.

Dilim ondan bal çəkər,

Dada gələr, ballanar.

* * *

Sahibinə baş əyər,

Gecə-gündüz hey öyər.

Yaltaq şirin söz deyər,

Çörək tapar yallanar.

* * *

Sözə nöqtə qoyular,

Göz tökülər, oyular.

Baxar, insan ayılar,

Haqqa sarı yollanar.

DÜNYANI BİRTƏHƏR YOLA VERMƏSƏN

Başına ip salar, gəzdirər səni,

Uşaq kimi qılığına girməsən.

Hər gün cana yığar, bezdirər səni,

Dünyanı birtəhər yola verməsən.

* * *

Gah nahaq qan eylər, gah susar, dinməz,

Kefi kök olanda güldürər bəzən.

Dediyi dedikdi, sözündən dönməz,

Sənə ot yoldurar, öldürər bəzən.

* * *

Üzüyola bilib qəti dilləşmə,

Bu dünya vaxt olur, dilsiz dəlidi.

Başını boş burax, nahaq əlləşmə,

Bəzən Tanrı bilən ən gözəlidi.

* * *

Çox işin həlli var, zamana burax,

Çəkdiyin əzablar bitirər səni!

Çalışaq, vuruşaq, ayaqda duraq,

Bu dünya uff deməz itirər səni!

OLMUR

Ağlının ucundan məhv olur, batır,

Kor olan bəndəyə, bu ayan olmur.

Gah ona kəf gəlir, gah buna atır,

Bədbəxt elə bilir unayan olmur.

* * *

Bələdçi nə lazım görünən kəndə,

Boylan, ibrət götür, cilalan sən də.

Yüz günah işlədir, “günahsız” bəndə,

Sanır ki, bəndə çox, sanayan olmur.

* * *

Süd verən insandan halallıq istə,

Tanrıya yaxınlıq olur o kəsdə.

Adını uca tut başının üstə,

Sanma ki, yoxlayan, sınayan olmur.

* * *

Elinə doğma ol, qaynayıb qarış,

Küsmə bir kimsədən, danışdır, barış.

Səhvini həmişə qıraqdan soruş,

Ay Murad, yaxından qınayan olmur.

DÜŞDÜ

İllər yaman keçdi, duymasaq da biz,

Canı zaman əydi, dözümdən düşdü.

Kədəri yaxına qoymasaq da biz,

Sevincin dəyəri gözümdən düşdü.

* * *

Sözdən uzaq qaldım, bir vaxt deyəsən,

İndi nə danışıb nəyi öyəsən?!

Adım hallananda, söhbət niyəsə,

Təzəcə boy verən sözümdən düşdü.

* * *

Dünyanı çox gəzdim, çox şey götürdüm,

Gizlin saxlamadım, həmən ötürdüm.

Ürəyi yumşağam, eh, nə itirdim,

Heç kəsə qıymadım, özümdən düşdü.

* * *

Çox vaxt od götürdüm, Murad, gözümlə,

Çalışdım, vuruşdum əyri- düzümlə.

Qəlbə od saldımsa bircə sözümlə,

Özümü yandıran közümdən düşdü.

İNSAN

İnsan müəmmadı, açılmaz sirrdi,

Gərək öyrənəsən, bağlı kitabdı.

Ağlı nə boydasa, ona əsirdi,

Fikri, düşüncəsi ağlına babdı.

* * *

Heç üzdən bilinməz məramı nədir,

İçində fərlisi, həm fərsizi bol.

Nə duymaq istəsən öz dilindədir,

Dilləndir, danışdır, özün bələd ol.

* * *
Deyirlər dünyanın əşrəfi odur,

Gah üzü mələkdir, gah içi şeytan.

Hər dərdə doy gəlir, sinirir, udur,

Odur ara vuran, dünyanı qatan.

* * *
Bir yana baxanda ömrü gödəkdi,

Yaşayır, yaxşı, pis nəsə iz qoyur.

Ruhuna bağlıdı, cana yedəkdi,

Ruhu qocalanda can cana doyur.

* * *
Xəbəri olmur ki, sonuncu köçün,

Karvani tərpənir, artıq yoldadır.

Hər zülmə qatlaşır sabahı üçün,

Görən niyə sonda şeytan aldadır?!

* * *

Çöhrəsi gur işıq, qəlbi qaranlıq,

Dəyişməz, bəndənin adı insandı.

Tanrının gözündə ən ali varlıq,

Bu dünyanın duzu, dadı insandı.

YOXDU

Zaman bağışlamır, çox səhv eləmə,

Heç kəsin sabaha gümanı yoxdu.

Vaxt tamam oldusa, möhlət diləmə,

Amanı qırılsın amanı yoxdu.

* * *

Başının üstünü duman aldısa,

Qısnayıb bir küncə tora saldısa,

Gümanın zamana, vaxta qaldısa,

Çəkilən, seyrələn dumanı yoxdu.

* * *

Həyatda bir iz qoy, duyulsun səsin,

Balaca nişanə olacaq bəsin.

Ay Murad, Allahdan başqa heç kəsin,

Ömürlük dövranı, zamanı yoxdu.

DEYƏ BİLMƏZ

Sor, ay bülbül, mehir nədir,bil ,deyə bilməz,

Bülbül gülü niyə sevir, gül deyə bilməz.

* * *

Səni duymaq istəyənə dil lazım deyil,

Bəzən gözün dediyini dil deyə bilməz.

* * *
Yaxın desə, qohum desə, həmişə inan,

Hərdən sənə doğru sözü el deyə bilməz.

* * *
Kimin kimə borcu nədir, bir Allah bilir,

Dil laldısa, göz kordusa, əl deyə bilməz.

* * *
Ağır yükdən təngə gəlir, dili olmur dinməyə,

Can nə çəkir ağrılardan, bel deyə bilməz.

* * *
Odda olan istiliyi sən oddan soruş

Ocaq sönər, o yangını kül deyə bilməz.

* * *
Ömür nə vaxt sona çatır, Tanrıya bəlli,

Hansı gündə, hansı ayda, il deyə bilməz.

* * *
Sığal çəkən əllərinin, Murad, sözünü,

Ürək duyar, göz anladar, tel deyə bilməz.

QOŞMA

Körpəlikdən deyib-güldüm, şən oldum,

Yırğalandım bələyində dünyanın.

İrdələndim, təmizləndim dən oldum,

Çox ələndim ələyində dünyanın.

* * *

Heç görmədim maldan gözü toxunu,

Qoydu, köçdü, nə olsun var-yoxunu.

Gah üz verdi, gah ağlatdı çoxunu,

Nələr duydum kələyində dünyanın.
* * *

Nə qeybətə, nə də küyə getmədi,

Nə güldürdü, nə də ki, incitmədi,

Yerli-yersiz müdaxilə etmədi,

Ağıl gördüm mələyində dünyanın.

* * *

Doğruya can dedim, pisi boşadım,

Ay Murad, bərkidi qolum-qanadım.

Yalan gördüm, hiylə gördüm yaşadım,

Dağılmadım küləyində dünyanın.

SSEVGİ NƏDİR?!Ə

(Əli Kərimə ithaf)

İki qəlbin bir-birinə olan mehri,

İki gözün, cüt baxışın düşüncəsi, sehri.

Dəli edər, dərdə salar ilk baxışdan,

Qoymaz səni dincəlməyə.

Hamar olmaz sərt yolları,

Yorar səni, fərqi olmaz dik yoxuşdan.

Yuxun olmaz, ərşə çıxar,

Haçalanar duyğuların,

O nədisə, səni sıxar,

Artar hər gün qayğıların.

Bircə sözdən, bir baxışdan

Yumşalarsan, mum olarsan.

Gah dumandan, gah yağışdan

Nəm çəkərsən,

Boşalarsan, gah dolarsan.

Dilin çaşar, topuq vurar.

Duyanmazsan ürəyini,

Hey çırpınar dəli kimi

Dəlib deşər kürəyini.

Nə rəngi var, nə iyisi,

Nə qoxusu olmaz , adam!

Beyinləri sərxoş edər, ayılmazsan.

Malın olsa, varın olsa,

Əgər canda o yoxdusa, onu bil ki,

Doğularsan, yaşayarsan

Ancaq insan sayılmazsan!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

I>>> Zəngilan kitabxanasında tədbir keçirilib – fotolar

ZAUR USTACIN YAZILARI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Məlumatı hazırladı: Günnur Ağayeva

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Murad Məmmədovun yeni şeirləri

HƏRDƏN…

Söz veririk utanmırıq,

Yox deməyə utanırıq.

Aldatmaqdan usanmırıq,

Düz olmaqdan usanırıq.

***

Döşəyirik hapdan-gopdan,

Yorulmuruq boş-boş gapdan.

Yapışırıq çürük sapdan,

Boğulanda tez qanırıq.

***

Güc çatanı dişləyirik,

Çatmayanı kişləyirik,

Yüz bir qələt işləyirik,

Gizləyirik, hey danırıq.

***

Yüzdən biri hərdən qanır,

Hisslərini boğur, danır.

Qoltuğumuz qarpızlanır,

Özümüzü dağ sanırıq.

***

Dərd çəkirik beyin bişir,

Onda düşür haray-həşir.

Canımıza lərzə düşür,

Gah qızırıq, gah donuruq.

***

Ağlımızı şeytan alır,

Hey aldadır tora salır.

Beynimizdə zurna çalır,

Alışırıq, oddanırıq.

İNSAN QOCALANDA

Az dinər danışar əhli-hal olar,

İnsan qocalanda, ləngər itəndə.

Quruyar, maçıyar hərdən lal olar,

Sözü qurtaranda, sözü bitəndə.

***

Ağlından yüz xəyal , yüz fikir keçər,

Nə olsun , birinin sonuna çatmaz.

Yüz ölçər üstündə doğrayar, biçər,

Nə özü geyinər , nə sənə satmaz.

***

Tanrıdan hey umar , mərhəmət gözlər,

Hər doğan sabahı ümidlə açar.

Ömrünü gah sevinc , gah kədər izlər,

Gözləri yol çəkər , hey səndən qaçar.

***

Soruşsan dərdini, dillənməz, baxar,

Bəlkə də inciyər qınaqlarından.

Hərdən gözü dolar, sel kimi axar,

Dolar ürəyinə yanaqlarından.

***

Üzünə boylanar körpə uşaq tək,

Nə gülər, sevinər, nə giley eylər.

Başını sığalla, üzünə əl çək,

Qoy Tanrı sevinsin, gül açsın göylər.

***

Hündürdən danışma, qəlbinə dəyər,

Göy ağlar, yer ağlar, mələklər dinər.

Cavana can desən bir sağ ol deyər,

Qocaya can desən Allah sevinər.

QOCALASAN

Sənə yaxın ola, səni döyməyə,

Nə zaman, nə də ki çağ, qocalasan.

Nəvə-nəticədən səni öyməyə

Salasan ətirli bağ, qocalasan.

***

Tam sağlam olasan, rəngin solmaya,

Yatasan, durasan ağrın olmaya.

Tanrı möhlət verə dərdə salmaya,

Gümrah qocalasan, sağ qocalasan.

***

Sıxıntın olmaya qoyulan addan,

Pis, bədnam nəsildən, nə də soyaddan,

Nə yardan çəkəsən, nə də övladdan,

Taleyi, qisməti ağ qocalasan

***

Qışı unudasan, ömrün yaz ola,

Sevib seviləsən, dərdin naz ola,

Çiynində çəkdiyin yükün az ola,

Özünü sanasan dağ, qocalasan.

***

Səbrin bir dağ ola, aşıb-daşmaya,

Ay Murad, can-ciyər uzaqlaşmaya.

Huşun heç itməyə, ağlın çaşmaya,

Şeytana eyləyib lağ qocalasan.

YOXDUR

Bu dünyanın yüz adı var,

Niyəsə soyadı yoxdur.

Acı, şirin bir dadı var,

Köhnəsi, boyatı yoxdur.

***

Qucağında hey gəzdirər,

Gah güldürər, gah bezdirər.

Çəp baxarsan, bax, əzdirər,

Sevilən ovqatı yoxdur.

***

Ələyirsən hey ələnir,

Gah açılır, gah bələnir.

Oxuduqca təzələnir,

Köhnələsi qatı yoxdur.

***

Eyni ruhda, eyni səsdə,

Gah zildədi, gah da pəsdə.

Bir bütövdü kökü üstə,

Nə qırığı, çatı yoxdur.

***

Kimlərəsə küməsi dar,

Yorulanı həmən udar.

Yüzlərlə Koroğlusu var,

Düratı, Qıratı yoxdur.

***

Saylı gündə səni boğur,

Yüz xəmir qat, yüz də yoğur.

Nə doğulur, nə də doğur,

Törəməsi, zatı yoxdur.

GƏLİR

Kim duymursa gözəlliyi,

Kordu demək, yandan gəlir.

Yaşamağın özəlliyi,

Təmiz ruhdan, candan gəlir.

***

Yoxdusa da canda istək,

İnsan işlək olur tək-tək.

İşdən qorxmaq, işləməmək,

Şəcərədən, qandan gəlir.

***

Nə fərqi var oğlan, qızın,

Sağdı, soldu, iki gözün.

Alnındakı alın yazın,

Doğulduğun andan gəlir.

***

Əl tutmaqdan ləzzət almaq,

Yaxşı olub yaxşı qalmaq,

El-obaya bağlı olmaq,

Soydan, addan- sandan gəlir.

***

İstəmərəm ruhu yormaq,

Baş ağrıdıb xəyal qurmaq.

Sözə naxış, bəzək vurmaq,

Muraddan yox, ondan gəlir.

GÖRMƏDİM

 (qoşma)

Dərdin dəryasında çox üzən gördüm,

Amma tərifləyən, öyən görmədim.

Dərdi sinəsinə çox düzən gördüm,

Sinəmə bəzəkdi deyən görmədim.

***

Yüz acı söz dedi, dinmədi , baxdı,

Elə bil nə sözü, nə dili yoxdu.

Qaynar ocaq kimi yandırdı, yaxdı,

Nə olsun, xətrinə dəyən görmədim.

***

Nə qədər qovsan da, başından aşır,

Böyründə, başında gəzir, dolaşır.

Ay Allah, nə sirrdir qaynayıb daşır,

Ağzını bağlayan, düyən görmədim.

***

Kim ki dərdə düşüb, canından bezib,

Yazıq neyləsin ki, bu dərdlə gəzib.

Ay Murad, qolunu- qıçını əzib,

Büküb ortasından əyən görmədim.

BU DÜNYANIN

Öz nəfsinə bəsdi deyib,

Tikəsini böləni var.

Abırını düyünləyib,

Ayaq üstə öləni var.

***

Yaşadığı yalan olan,

Çıxdığı yol dalan olan,

Neçə ömrü talan olan,

Göz yaşını siləni var.

***

Şimşək kimi hərdən çaxan,

Əyri-əyri gendən baxan,

Bir baxışda evlər yıxan,

Gözü divar dələni var.

***

Şeytan sevər hər çaşanı,

Allaha şərik qoşanı.

Şərin dalda danışanı,

Yalan üzə güləni var.

***

Köklə zili, köklə pəsi,

Fikirləşmə son nəfəsi,

Canın neçə yüz təpəsi,

Aşılmamış bələni var.

***

Göz gəzdir sən, yaxşı tanı,

Pis görünür,yaxşı hanı?!

Qara görmə bu dünyanı,

Qədir-qiymət biləni var.

***

Murad, döymə boş çanağı

Səhv qızardar al yanağı.

Ruhumuzun da qonağı,

Vallah gedib-gələni var.

QOŞMA

Azca seçiləsən, xətti keçməyə,

Adınla mahalda car olmayasan.

Qonaq yaxşı şeydi yeyib-içməyə,

Get-gəlin əlindən zar olmayasan.

***

Çox düşsən çətinə, çox düşsən dara,

Nə qohum, nə tanış gəlməsə kara,

Bir azca ağılın, bir azca para,

Ola ki, həyatda xar olmayasan.

***

Qızğın təpər ola hər an canında,

Ruhunda sərbəstlik, qeyrət qanında,

Günahın olmaya dostun yanında,

Dilin uzun ola, kar olmayasan.

***

Aşırı həyəcan ziyandı cana,

Ömrü çürüdərsən sən ondan yana.

O qədər güc verə, Allah insana,

Səbri, hövsələsi dar olmayasan.

***

Ay Murad, heç zaman mən varam demə,

Bu dünya ağlatdı, çox yıxdı kümə.

Gərək olmayanda gördün heç kimə,

Sakitcə köçəsən var olmayasan.

OLMASIN

Doğru, düzgün addım ataq,

Təpəmizdə daş olmasın!

Arzu-kama tezcə çataq,

Dilimizdə kaş olmasın!

***

Bütöv olaq sözümüzdə,

Səhv gəzməyək özümüzdə,

Ağrımayaq, üzümüzdə,

Gözümüzdə yaş olmasın!

***

Bir insanın dövlət-varı

Təmiz addı, bir də yarı.

Yarəb, bizi ondan qoru,

Əyri gəlib baş olmasın!

***

İnsan oğlu heyif almaz,

Bir xeyirdən, şərdən qalmaz.

Gözdən çaşlıq eyib olmaz,

Tək ağıldan çaş olmasın.

***

Süfrə varsa,fərqi yoxdu,

Təklif eylə acdı, toxdu.

Aşın cana xeyri çoxdu,

Murad, yağlı aş olmasın!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

I>>> Zəngilan kitabxanasında tədbir keçirilib – fotolar

ZAUR USTACIN YAZILARI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Məlumatı hazırladı: Günnur Ağayeva

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Murad Məmmədov – Mən xoşbəxtəm!!!

BU DÜNYADAN ÇOX ŞEY İSTƏ

Bu dünyadan çox şey istə,

Tanrı verən bəxti sına.

Ağıl olmaz yatan kəsdə,

Ayağa dur, sonra qına!

* * *

Nə görmüsən ahmır, ahda,

Yüz yönü var hər bir işin.

Bir ümid var hər sabahda,

Sən baş işlət, yaxşı düşün.

* * *

Məqamı var hər bir sözün,

Yaxşı sözün izi olmaz.

Söz üstündə çıxan gözün

El içində sözü olmaz.

* * *

Günah görmə onda, bunda,

Dünən olan dünənkidi.

Tamam təksən bu oyunda,

Səhv də, düz də səninkidi.

* * *

Söz-söhbətdən qıraqda dur,

Qeybət səni utandırar.

Qığılcımdan alov olur,

Alışdınsa canın yanar.

* * *

Bu dünyadan çox şey istə,

Heç olmasa azın gəlsin.

Tanrı haqdı başın üstə,

Bir addım at, o da bilsin.

* * *

Bu dünyadan çox şey istə,

Yaşadığın ömür azdı.

Zildə oxu, ya da pəsdə,

Bircə duy ki, xoş avazdı.

YURD YERİM

Baxıram göylərə gözüm qaralır,

Gəzdiyim bu yerlər xor gəlir mənə.

Ürəyim darıxır, səbrim daralır,

Niyəsə bu dünya dar gəlir mənə.

* * *

Nə könlüm açılır, nə gözüm gülür,

Sanki bu yerlərə yadam, özgəyəm.

Dərdimi yaradan bir Allah bilir,

Bir də içdən özüm, nəçiyəm, nəyəm.

* * *

Baxıram nə söhbət başımı qatmır,

Nə qoyur dincəlim, bundan zövq alım.

Bu qərib duyğular özümə çatmır,

Kiməsə bu sirri nə başa salım?!

* * *

Yol alır xəyalım uzanır gedir,

Bu köhnə həyətdə anamla təkəm.

Məni təkmi görüb bu duyğu nədir,

Qoymur ki, oturam dərdimi çəkəm.

* * *

Bu doğma həyətin nağılı uzun,

Vaxtında səs-küydən qulaq batardı.

Burada kəsilən çörəyin, duzun,

Elə bil Tanrıdan payı artardı.

* * *

Qonağı-qarası çoxuydu bir vaxt,

Qohumun, tanışın ziyarət yeri.

İndi nə mən rahatam, nə bu ev xoşbəxt,

Atam bu dünyadan köçəndən bəri.

* * *

Baxıram üzündən min sual yağır,

Ağıllı anamın çöhrəsi gülmür.

Gözləri yol çəkir, fağırdan fağır,

Sonu nə olacaq bir onu bilmir.

* * *

Bu dünya dəyişir, vaxt, zaman gedir,

Anadan olduğun yurd da qocalır.

Sual ver özünə mənası nədir?!

Canlı da, cansız da sonda mat qalır.

* * *

Bu gözəl həyatın sonu min sual,

Nə mən anlayıram, nə sən bilirsən.

Beynini yormasın bu fikir, xəyal,

Onsuz da mətləbə sonda gəlirsən.

ARZULARIN KÖLƏSİYƏM

Arzuların köləsiyəm,

Hey dalınca sürünmüşəm.

Bir qığılcım şöləsiyəm,

Amma ocaq görünmüşəm.

* * *

Arxasınca çox qaçmışam,

Ömrü gödək arzuların.

Çox çözmüşəm, çox açmışam,

Səbəbini yoxun, varın.

* * *

Heç vaxt kömək ummamışam,

Tanrı olub güman yerim.

Çətin gündə o olubdu,

Güvən yerim, uman yerim.

* * *

Taleyimlə darda təkəm,

Tanrı başımı qatmaya.

Yükdümü ki, dartam , çəkəm,

Gücüm çata, ya çatmaya.

* * *

Çox başına dolandım hey,

Bu taleyin , bu qismətin.

Xoş gününə aldandım hey,

Sonda zülmü varmış çətin.

* * *

Nə gileydi , nə şikayət,

Bir ömrün xoş nağılıdı.

Ay oxucum, ən nəhayət,

Yazan bir kənd oğuludu!

QOŞMA

Sözdən söz anlayan, söz başa düşən,

Olmasa bu aləm neylər görəsən?!

Sözün qazanında qaynayan, bişən,

Sözə düşmən olub teylər görəsən?!

* * *

Sözə nəfəs versəm, sözə qan versəm,

Ruhumla isidib ona can versəm,

Allahın adıyla bir imkan versəm,

Pünhanda adımı söylər görəsən?!

* * *

Bir bahar axşamı şimşəklər çaxsa,

Yağış selə dönsə, ruhumdan axsa,

Murad cana doyub sözə kəm baxsa,

Ruhuma xəyanət eylər görəsən!

NEYLƏYƏSƏN???

Yoxsul fikir xülya, nağıl,

Lazım olmaz yiyəsinə.

Dağıl, a dünya, eyy dağıl,

Cavab yoxdu niyəsinə.

* * *

Ox çürüyüb, yayı çıxıb,

Hər dərmanın çayı çıxıb.

Nə gördünsə zayı çıxıb,

Bıçaq uymur tiyəsinə.

* * *

Vəli dönüb Əli olub,

Baş yellənsə, bəli olub,

Elə bil ki, dəli olub,

Heyvan girmir pəyəsinə.

* * *

Nə dartmağa kələfi yox,

Nə dünəni, sələfi yox,

Nə biçməyə ələfi yox,

Dəryaz yaddı yeyəsinə.

* * *

Qınayırıq hər an yadı,

Nə andırır yaylaq adı?

Niyə belə yadırğadı?

İnsan varmır dəyəsinə.

Xankəndində Azərbaycan bayrağı altında şəkil çəkdirərkən həm qürurlandım, həm də bu bayrağın əzəmətini daha yaxından hiss elədim. Biz xoşbəxt millətik ki, bayrağımız bu millətin əzəmətini, qüdrətini, böyüklüyünü bütün dünyaya öz rəngləriylə çox gözəl çatdırır.

BAYRAĞIM

Ay Allah, nə xoşbəxtəm,

Bu bayrağın altında!

Qismətdə qızıl bəxtəm,

Bu bayrağın altında!

* * *

Qürurumla böyüdüm,

Öz adımla öyüldüm,

Nə sındım, nə əyildim,

Bu bayrağın altında.

* * *

Əsdikcə dalğalandı,

Rəngi qırmızı qandı,

Bütöv Azərbaycandı,

Bu bayrağın altında.

RUHUM ONUN ƏLİNDƏDİR

Varaqladım varaq-varaq,

Ömür adlı kitabımı.

Alqışladım mən duraraq,

Dözümümü, can tabımı.

* * *

Xəyalımda getdim, gəldim,

Yollar məni yaman yordu.

Büdrəyəndə elə bildim,

Günahkaram, fələk vurdu.

* * *

Səhifələr çox tanışdı,

Yaddan çıxan heç nəyim yox.

Xəyalım dindi, danışdı,

Tanrıdan bir istəyim yox!

* * *

Nə yaşadım keçdi, getdi,

Xatirədi yaddaşımda.

Cavanlığım gözdən itdi,

Yaddan çıxmır bu yaşımda.

* * *

Arzuların sorağında

Var olunca əl çəkməzdim.

Ruhumun oğlan çağında,

Ölən, solan gül əkməzdim.

* * *

Günahlarım çoxdu vallah,

Heç birini danmıram mən.

Umacağım yoxdu vallah,

Bir canım var, yanmıram mən.

* * *

Nə yazılıb bu kitabda,

Bura qədər mənə bəlli.

Bundan sonrakı etapda,

Nə olacaq boş təsəlli.

* * *

İnsan duymur öz-özünü,

Göylə gedir, əməl azır.

Bu kitabın son sözünü,

Biz yazmırıq, Tanrı yazır.

* * *

Bir O bilir sonumuzu,

Bütün yollar Ona gedir.

Dəyişdirir donumuzu,

Ruhum Onun əlindədir.

HEÇ SEVMƏDİM

Yazığa söz deməyi,

Tez-tələsik yeməyi,

Başa qaxınc köməyi,

Qoltuğu heç sevmədim.

* * *

Bağa düşmən alağı,

Yerli, yersiz calağı,

Yalançını, yalağı,

Yaltağı heç sevmədim.

* * *

Baş-beyini hey yoran,

Söz atıb ara vuran,

Sırtılıb üzə duran

Sırtığı heç sevmədim.

* * *

Salam verdim alana,

Qəlbi eşqlə dolana,

Şükr elədim olana,

Artığı heç sevmədim.

RUH ODUSA, CANI MƏNƏM

Yaşmı qoymur sevinməyə,

Fikrə, zikrə səbəb nədir?

Canım dözə, tək dinməyə,

Ruhum cana pərvanədir.

* * *

Qoymur məni dincəlməyə,

Yenə quş tək uçur göylə.

Təki gözümdən gəlməyə,

Tanrım, sağ-salamat eylə!

* * *

Ha istəyir sevindirsin,

Çünki təbim ona yardı.

Yarəb, məni xoş dindirsin,

Bilirsən, hövsələm dardı.

* * *

Bəzən olur şən oluram,

Məni məndən qəti seçmir.

İstəyinə tən oluram,

Aramızdan su da keçmir.

* * *

Dəli olan vaxtım olur,

Danışmağa halım olmur.

Daşa dəyən baxtım olur,

Mənim başqa yolum olmur.

* * *

Ancaq heç vaxt məni üzmür,

Bilir adı-sanı mənəm.

Nə də başqa canı gəzmir,

Ruh odusa, canı mənəm.

QOŞMA

Hər kəs özü yazır öz taleyini,

Qismətdən dad edib gileyə dəyməz.

Ağlına güc verib yorma beyini,

Düz yolda olanı kor şeytan əyməz.

* * *

Belə götürəndə hamımız sayıq,

Birimiz yuxulu, birimiz ayıq.

Görüb-götürməli bir dünyadayıq,

Baxıb addım atsa, başına döyməz.

* * *

Ağılsız bəndələr gözdən də kordu,

Ocağın içində sönməmiş qordu.

Bu həyat məni yox, hamını yordu,

Ay Murad, ağıllı özünü öyməz.

HƏR BAŞA BİR DAŞ DÜŞƏCƏK

Hərdən yoxam qaranlığa,

Fikrim əyri, düşüncəm dar.

Düşünürəm bir anlığa,

Ayılmamaq qorxusu var.

* * *

Gecələrin lal baxışı,

Hərdən yorur, üzür bəzən.

Gah isladır qəm yağışı,

Sevinc ağız büzür bəzən.

* * *

Yaddaşımdan heç çıxmayır,

Yolun sonu, soyuq məzar.

Baxıram sözə baxmayır,

Nə qocalıq, nə dərd-azar.

* * *

Mənə görə heç nə yoxdur,

Bir gün gələn, bir gün gedər.

Bu yollarda çaşan çoxdur,

Bir- birini yeyər, didər.

* * *

Nə qayda var, nə qadağa,

Səhvlərini kimsə görmür.

Bu ömürü yaşamağa,

Olur Tanrı imkan vermir.

* * *

Nə olsa da günah bizdə,

Olanlardan qaçanmırıq.

Ömür itir yolda, izdə,

Nə olsun baş açanmırıq.

* * *

Bu dünyanın aşı çoxdur,

Ölsək, qorxma, aş bişəcək!

Kələ- kötür daşı çoxdur,

Hər başa bir daş düşəcək!

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI

MURAD MƏMMƏDOVUN KİTABI



Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru