Etiket arxivi: ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI


MÜSABİQƏ ELAN OLUNDU 

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

SÖZÜN AĞ RƏNGİ


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Şahmar Əkbərzadə – Mərkəzi poçtxana

Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

MƏRKƏZİ POÇTXANA
Mərkəzi poçtxana, əlac et yenə
Havayı düşməyib buraya yönüm.
Pənah gətirmişəm könlümü sənə,
Bir gör neyləyirsən gözünə dönüm.
* * *
Bu payız küsəcək məndən Qarabağ,
Yollarda qalacaq gözü yolların.
Payım budaqlardan özün asacaq,
Bağrı çatlayacaq gülöyşə narın.
* * *
Üstə dizin-dizin iməklədiyim
Torpağın könlünü nə təhər alım?
Anamdır, bəs ona nə təhər deyim,
Yanına gəlməyə yoxdur macalım.
* * *
Mənə kod göstər ki, zəng vura bilim
Dağların marala qalan çağına.
Pərişanlığımı çatdıra bilim,
Otların sarala qalan çağına.
* * *
Morze əlifbanı tanrı bilərəm,
Bu işi boynuna götürə bilsən.
Tamarzı könlümü bu saat, bu dəm
Bir acı yovşana yetirə bilsən.
* * *
Olarmı təcili teleqram verim,
Qönçə balaları solan güllərə.
Sovqat öpüşüm var, necə göndərim
Çörəkli çöllərə, barlı çöllərə?
* * *
Bir quşam mənimki gətirib belə,
Çıxmaz ürəyimdən Əppəkli dərə.
Həsrətim çatarmı görən poçt ilə
Qızıl kövşənlərdə bildirçinlərə?!
* * *
Mərkəzi poçtxana sifarişim var,
Amandır qoyma ki, gec eləsinlər!
Xəbər ver, cənuba köçən durnalar
Bu gecə qəlbimdə gecələsinlər.
* * *
İndeksi olmayan bu məktubları
Yalqız yuvalara çatdır bir təhər.
Həsrətim oranı isitsin barı
Sahibi qürbətdən gələnə qədər.
* * *
Payız sularının layla səsini
Anamın ətrini hardan alım bəs?
O yerə burnumun göynərtisini
Teleqraf telləri apara bilməz.
* * *
Mərkəzi poçtxana, əlac et yenə
Havayı düşməyib buraya yönüm.
Pənah gətirmişəm könlümü sənə,
Bir gör neyləyirsən gözünə dönüm!
Müəllif:Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru


Çəmənlimin Şahmar tacı – Vahid Çəmənli

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ

Çəmənlimin Şahmar tacı

Unudulmaz müəllimim Şahmar Əkbərzadəyə xatirə günü münasibətilə

İçimdə bir sevgi yaşayır. Haçan dolub ürəyimə, bilmirəm. Həmişə mənimlə olub. Orta məktəbdə oxuyanda da, bütün ümidlərimi kiçicik yol çamadanına yıgıb təhsil almaq üçün o zaman mənə nağıl kimi gələn Bakı yoluna çıxanda da, tələbəçiliyin min əzab-əziyyətinə dözə-dözə, qohumların küncündə, püşkəyində daldalananda da. Qapıdan girib “Ay bala, sənin bu yataqxanan düzəlmədimi?- sualı ilə üzləşməmək üçün baş ağrısı bəhanəsilə ac-susuz yatağa uzananda da…həmişə mənimlə olub bu sevgı…Bilirdim ki, haralardasa yaxındadır, bilirdim ki, axtarıb tapsam, çox sevinəcək.

Cəmi iki il mənə dərs deməsinə baxmayaraq, aramızda sagird-müəllim dostluğu vardı. Hələ beşinci sinifdə oxuyanda onun “Lenin yolu” qəzetində çap olunan “Qara kağızlar” şerindən ilhamlanaraq “Dünya” adlı bir yazı cızma-qaralamışdım. Səhəri gün utana-utana şeri ona uzatdım. Təəccübləndi. Cansız-çəlimsiz uşağı heyrətlə süzdü. Sonra elə ayaq üstündəcə birnəfəsə oxudu. Üzündə qeyri-adi bir təbəssüm var idi. Bu təbəssüm qəlbində bitib tükənməyən Allah nuru olan gənc, gözəl qədd-qamətli bir şair təbəssümü idi. Şerdə adını çəkdiyim adamlardan sual verdi. Cavablandırdım. Qasımov, sən lap əməlli-başlı şair imişsən ki… Sevincimdən uçmağa qanadım yox idi. Mənə qaytardığı dəftər vərəqini səliqə ilə dördqat büküb cibimə qoydum. Neçə il o vərəq dəftər-kitablarımın arasında qaldı. Həmişə o vərəqə baxanda məni bir ümid sarırdı. Fikirləşirdim ki, görəsən mən də onun kimi şer yaza biləcəyəmmi? Sonra o köçüb Bakıya getdi. Uzun zaman onu görmədim. Lakin onu bir də görmək ümidimi itirmirdim. Artıq mən də Bakıda idim. Poeziya klublarının birində dostu Vilayət Rüstəmzadə ilə rastlaşdım. Qarabağlı olduğumu-illah da Çəmənlidən olduğumu biləndə çox sevindi. Dostum Şahmarın həmkəndlisi imişsən, – dedi. Yerini soruşdum. İş yeri cəmi beş addımlıqda imiş. Elə həmin gün “Bakı Soveti” metrosu ilə üzbə-üz binanın dördüncü mərtəbəsində yerləşən “Azərbaycan Gəncləri” qəzetinin redaksiyasına ayaq açdım. Doğrudur, şairlikdə parlaya bilmədim, amma bu qeyri-adi insanla elə-belə ünsiyyətdə olmaq da böyük xoşbəxtlik idi. Onun şerlərini dinlədikdən sonra şer yazmağa kimin hünəri çatardı?

Bir dəfə yenə yolum redaksiyadan düşmüşdü. Hal-əhval tutandan sonra dedi ki, ay Qasımov (Sinifimizdə iki Vahid olduğuna görə bizi həmişə adımızla yox, familyamızla çağırardılar) xaricdən gəlmişəm. Orada bir şer yazmışam. Sən inanmazsan, camaat gedib xarici ölkələri gəzir, görməli yerlərə şerlər həsr edir, mən isə Çexoslavakiyadan Çəmənliyə yazdığım şerlə gəlmişəm. Xahiş elədim ki, şeri versin, oxuyum. O makinada təzəcə çap olunmuş şeri mənə uzatdı. Oxudum. Mən kənd uşağı idim. İndi tale məni doğulub boya-başa çatdığım el-obadan ayrı salmışdı. Qarış-qarış dolaşdığım yerlərdən ötru burnumun ucu göynəyirdi. Ona görə də orada yazılan hər bir söz, hər bir kəlam ürəyimin tellərini titrədir, gözlərimi yaşla doldururdu. İndi üstündən neşə illər keçsə də, indiyəcən mənim könlümü fərəh hissi ilə dolduran o möhtəşəm şeri sizə təqdim etmək istəyirəm.

Çəmənlim

Ümidim söykənib zümrüd düzünə,

O mənim arxamda duran dağımdır.

Sənin torpağını sıxıb gözümə,

Diz çöküb öpməyim ucalmağımdır.

* * *

Bu gecə qürbətdə girdin yuxuma,

Elə bil əmdiyim südə bələndim.

Neçə zirvələrdən boylandım, amma,

Vüqarım sən oldun, sənə güvəndim.

* * *

Yüz il qucağından uzaqda gəzsəm,

Xəyalım yenə də səmanda üzər.

Sənə ürəyimin paytaxtı desəm,

Nə Təbriz inciyər, nə Bakım küsər.

* * *

Tutyadan əzizmiş bir dadım duzun,

Acı yovşanın da şirin-şəkərmiş.

Əlimi qanadıb didən kol-kosun,

Adi çör-çöpün də qançəkərimmiş.

* * *

Umursan adına ad gətirərəm,

Gözətçi balanam qapından ötrü.

Hərdən şəhərlərdə bezib titrərəm,

Kövrək qocaların ğapından ötrü.

* * *

Həm uman yerimsən, həm güman yerim,

Qadanı, bəlanı alasıyam mən.

Haçansa ömürlük qoynuna girib,

Çəmənin, çıçəyin olasıyam mən.

* * *

Laylamın binəsi səndən başlanır,

Çəmənlim, ay mənim könül çəmənim.

Hər səni ananda gözüm yaşarır,

Gözü yolda qalan anamsan mənim.

Şahmar Əkbərzadə,

Çexoslovakiya. 1979-cu il.

Bu şer Şahmar müəllimin doğma kəndinə olan dərin sevgisindən doğan bir nəğmə idi.

O gündən saysız-hesabsız illər keçdi. Görüşürdük…Nədən danışsaq da, axırda yenə Çəmənli ilə bağlı xatirələrə dönürdük. Yaşadığımız şip-şirin anları sanki yenidən yaşayırdıq. Gah gülürdük, gah kövrəlirdik, amma həmişə sevincimiz üstün gəlirdi, şad-xürrəm öpüşüb ayrılırdıq. Bu görüşlərdən sonra qanadlanıb üçmağım gəlirdi. Hardan biləydim, nə zamansa bü görüşlərin biri bizim sonuncu görüşümüz olacaq. Axırıncı dəfə 2000-ci ildə, isti yay günlərindən birində rastlaşdıq. Gülə-gülə, ay Qasımov, saçları yaman ağartmısan, dedi. Ayaqüstü bir xeyli söhbət edəndən sonra vidalaşıb, ayrıldıq. O “Nizami” metro stansiyasına yönəldi, mən Füzuli meydanına tərəf. Bir xeyli gedəndən sonra dönüb geri boylandım. O, ağır-ağır metroya tərəf gedirdi. Dayanıb xeyli baxdım. İnsan selinin işində əriyib yox olanacan baxdım. Hardan biləydim ki, bu sonuncu görüşümüzdür? Hardan biləydim ki, bir gündən sonra Şahmar müəllimin “Səni hardan alım indi” şerinin yanğısğnı ciyərlərimə çəkə-çəkə, elə “Səni hardan alım indi” adlı bu şeri ona həsr edəcəm:

Ay qapımın açar yeri,

Ay dilimin naçar yeri,

Ay bəlamın düçar yeri,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Ay ömrümün qışı, yazı,

Ay könlümün duzu, nazı,

Ay atamın telli sazı,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Gözlərinə gözüm düşən-

Özü kövrək, qəlbi şüşəm,

Bir qom yaralı bənövşəm,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Qarabağım, qəm otağım,

Qəza-qədər öz ortağım,

Ay sinəsi dağlı dağım,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Ay qəlbimin qubar tacı,

Çəmənimin bahar taçı,

Çəmənlimin Şahmar tacı,

“Səni hardan alım indi”?..

Təqdim etdi: Vahid Çəmənli

HACI VAHİD ÇƏMƏNLİNİN YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Şahmar Əkbərzadə – Vətən şeiri

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI
  • VƏTƏN ŞEİRİ
    (“Və-Tən”)
    Sui-qəsd ediblər şan-şərəfinə!
    Edam olunubdur beş hərfin də!
    “Və” keçib sərhəddin o tərəfinə,
    “Tən”qalıb sərhəddin bu tərəfində!
    * * *
    İmkan yox tikanlı sətri pozmağa,
    Pozanım olsa da, poza bilmirəm.
    Ürəyim gəlməyir bütöv yazmağa,
    Mən səni bitişik yaza bilmirəm.
    * * *
    Sən iki hecalı bir sözsən “və-tən!”
    Sətirdən-sətrə ķecirilmisən!!!
    1966.
    Müəllif: Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ HAQQINDA

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

30 avqust Şahmar Əkbərzadənin anın günüdür…

  • ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ HAQQINDA
    Tanınmış şair, jurnalist Şahmar Əkbərzadə — 28 Dekabr 1941-ci ildə Ağdam rayonunun Çəmənli kəndində ziyalı ailəsində anadan olmuşdur.
    1958-ci ildə Mahrızlı kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra həmin il Şuşa Pedaqoji Texnikomuna daxil olub və 1960-cı ildə texnikomu bitirmişdir. Elə həmin il M.F.Axundov adına Dillər İnstitutunun Rus dili və ədəbiyyatı şöbəsinə daxil olmuş, 1960-cı ildə Rus dili müəllimi ixtisasını bitirmişdir.
    Bir neçə il Çəmənli kənd orta məktəbində müəllim işləmiş, 1968-ci ildə Bakı şəhərinə köçüb “Azərbaycan gəncləri” qəzetində jurnalist kimi fəaliyyətə başlamışdır. Sonralar həmin qəzetdə şöbə müdiri vəzifəsində çalışmışdır. “Kommunist” qəzetində müxbir və şöbə müdiri olmuşdur.
    1990-cı ildə “Mədəniyyət” qəzetini təsis etmiş və ömrünün sonunadək qəzetin baş redaktoru olmuşdur.
    Şahmar Əkbərzadə 2000-ci il avqust ayının 30-da Bakı şəhərində dünyasını dəyişmişdir.
    10 fevral 2014-cü ildə adını daşıyan “Şahmar Ədəbi Məclisi” (ŞƏM) təsis olunmuşdur.
    YARADICILIĞINDAN NÜMUNƏLƏR:
    QARABAĞSIZ QARABAĞLI
    Utanım yerinə ay bulud sənin,
    Allahın altında ağ eyləyirsən..
    Alışır ciyəri çölün, çəmənin,
    Yağışı dənizə səpələyirsən..
    * * *
    Utanım yerinə sənin, ay dəniz,
    Susuzlar qoynunda yetmir kamına..
    Çayların başını kəsib tər-təmiz,
    Dönmüsən suların qəbristanına..
    * * *
    Bu da ki, min illik Türk qəbristanı,
    Analar kor oldu ağı deməkdən..
    Utanım yerinə, Türk yatağanı,
    Gözlərin doymadı Türkü yeməkdən..
    * * *
    Utanım yerinə Misri qilincım,
    Tufəng çıxan kimi qınına girdin..
    Utanıb-qızarıb sənə güvəncim,
    Sən öz qanımıza yerikləyirdin..
    * * *
    Utanım yerinə qoç Koroğlu, din!
    Düşmənin kimiydi? – Həsən paşaydı..
    “Leş bir yana, baş bir yana” -deyirdin,
    Qalağa vurduğun qardaş başıydı..
    * * *
    Utanım yerinə Əmir Teymurum,
    Əzdin Bəyazidi, qırdın Tatarı..
    Sənin zəfərinlə sındı qürurum,
    Yadlara qul oldu yurd balaları..
    * * *
    Şah babam Xətayi, ey Sultan Səlim,
    “Çaldıran” deyəndə odlanıram mən..
    Əsrlər keçsə də düzəlmir belim,
    Sizin yerinizə utanıram mən..
    * * *
    Utanım yerinə ey insan oğlu,
    Bir yandan əcəldən fəryad edirsən..
    O biri yandan da zirehli, zağlı,
    Ölüm silahları icad edirsən..
    * * *
    Bir utanc qurumu qurardım hökmən,
    Egər olmasaydı məni qınayan..
    Yerlərdən, göylərdən utanıram mən,
    Utanım yerinə, ay utanmayan..!

    DAYANIN!
    Mənə əl eləyən əllər dayanın,
    Boynuma dolanan qollar dayanın,
    Çiçəklər dayanın,güllər dayanın,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    * * *
    Hələ ocaqlardan od əmməmişəm.
    Dərdimi Araza göməmməmişəm,
    Vüsalın ətrinə bələnməmişəm,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Dərddən hayıf çıxmamışam doyunca
    Onu daşa çaxmamışam doyunca
    Ərk qalama baxmamışam doyunca
    Məni ötürməyə tələsməyin siz.
    * * *
    Qoyun sevincimi selə döndərim,
    Günümü uzadıb ilə döndərim ,
    Dəli həsrətimi külə döndərim ,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Səttərxanın məzarını öpməmiş,
    Torpağını gözlərimə səpməmiş,
    Ayrılığa dəli nərə təpməmiş,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    Təbriz 1992.

    ÖZÜN ÖZGƏNİN
    Sənin tilsimindən çıxa bilmirəm,
    Neyləyim bu eşqi boğa bilmirəm,
    Yolundan gözümü yığa bilmirəm,
    Gözdağın mənimdir, gözün özgənin.
    * * *
    Öz sevdan özünü qarğışa salıb,
    Ömrün qara qalıb, yağışa qalıb,
    Taleyin tüstünlə baş-başa qalıb,
    Tüstün mənimkidir, közün özgənin.
    * * *
    Şahmara vəfandan cəfan nurludur,
    Baharın şaxtalı, yayın qarlıdır,
    Həsrətin özündən etibarlıdır,
    Həsrətin mənimdir, özün özgənin.

    QRİMLƏYİR
    Dolanır boynuma doğmalıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Sükutu ilahi bülbül cəh-cəhi,
    Mənim varlığımı qəm qrimləyir.
    * * *
    Şəfəqlər zülmətin kəsir başını,
    Bəyaz dan yerini qan qrimləyir.
    Sübh yeli meşəni, şeh bənövşəni,
    Məğrur zirvələri çən qrimləyir.
    * * *
    Şirin mürgülərdən ayrılır güllər,
    Göylər yer üzünü nura bələyir.
    Dənizdən sahilə çıxır gözəllər,
    Mərmər sinələri gün qrimləyir.
    * * *
    Tökülür dənizə nazlar, qəmzələr
    Bəxtəvər suları naz qrimləyir.
    Leyli-Məcnunları sərin gölgələr,
    Məcnun söyüdləri yaz qrimləyir.
    * * *
    Gündüzü-günəşli loğman havalar,
    Gecəni Krımda Ay qrimləyir.
    Yalları bulaqlar, yolları çinar,
    Zümrüd vadiləri yay qrimləyir.
    * * *
    Hanı gözəllikdə Krıma tay yer?
    Hanı əzizlikdə Krıma əvəz?
    Hər şey bu yerlərdə qrim götürər,
    Bircə faciələr qrim götürməz.
    * * *
    Dolanır boynuma ayrılıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Kiminin bəxtini bülbül cəh-cəhi,
    Kiminin bəxtini qəm qrimləyir.
    1985.

    YOLLAR
    Ayaqla torpağın öpüşməsindən
    Doğulub böyüyür yollar həyatda.
    Tapdana-tapdana min illər boyu,
    Ömür qazanıbdır ayaqlar altda.
    * * *
    Gəlimli-gedimli yol nəsillərin,
    ölməz abidəsi, əmanətdir.
    Tapdanmaq – insanın şərəfsizliyi,
    Tapdanmaq – yolların ləyaqətidir.
    * * *
    İnsan qədəminə tamarzı qalmaq,
    Yolların bağrına çəkilən dağdır.
    Dünyada ayaqlar altda yaşamaq,
    Bircə yollar üçün alçalmamaqdır.
    1968.

    TƏZƏ NAĞARA
    Sitəm görəcəksən ulduzlar sanı,
    Bir azdan başına od ələnəcək.
    Dodaqlar öpəcək qara zurnanı,
    Səninsə sifətin sillələnəcək.
    * * *
    Hələ təpər topla, dözüm yığ hələ,
    Qanları coşdurub qaynatmalısan.
    Üzünə çırpılan sillələr ilə
    Toya gələnləri oynatmalısan.
    * * *
    Bir azdan üstünə düşəcək əllər,
    Səni nağaraçı yesir edəcək.
    Ağrından həzz alıb süzən gözəllər
    Fəryadın üstündə yallı gedəcək.
    * * *
    Bu alın yazındı, nə küs, nə inci,
    Çırtma çatlayacaq qaşında sənin.
    Dərdə bax, hamının toyu, sevinci
    Qapaza dönəcək başında sənin.
    * * *
    Alın yazısından qaçmayıb heç kim,
    Sitəmə sinə gər, qəmə qələm çək!
    Yediyin sillələr qorxma əzizim,
    Şəninə əskiklik gətirməyəcək.
    * * *
    Qoşa şapalağa dözəcək dərin,
    Nalən musiqiyə dönəcək hökmən,
    Qəm yemə, nağara, döyülənlərin
    Bütün yer üzündə xoşbəxti sənsən.
    * * *
    Bəxtəvər başına, sillələn nə qəm,
    Sillələr ömrünə nur ələyəcək.
    Dərd mənim dərdimdir, sabah bilmirəm
    Kimlər taleyimi sillələyəcək!

    ALLAH AMANDIR!
    Adamlar itirir adamlığinı,
    Adam təlxək olur, Allah amandır!
    Kələklə gələnlər küləklə getmir,
    Kələk pələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Sürülər mələşir, qoçlar həlləşir
    Çaqqal qurda dönür,tülkü şirləşir
    Cüllüt qartallaşir,milçək filləşir,
    Fillər milçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Bülbülün yurduna quzğun tökülür,
    Güllərin gözünə millər çəkilir,
    Qədim gülüstana sitəm əkilir,
    Sitəm çələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Səyi bəy eyləyən dastançıya bax,
    Bostan tanımayan bostançıya bax,
    Pulla böhtan deyən böhtançıya bax,
    Böhtan çörək olur, Allah amandır!
    * * *
    Quru didişmədə vaxt batıb gedir,
    Hamı xalq-xalq deyir, xalq batıb gedir,
    Haqsızın əlində haqq batıb gedir,
    Haqlı “xərçəng”olur, Allah amandır!
    * * *
    Hesab çəkiləndə əyri düz çıxır,
    Üzü üzlər görən qarı qiz çıxır,
    Həqiqət bir anda dönüb fıs çıxır,
    Yalan gerçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Namərdlər birləşir, mərdlər əyişir,
    İmanlar, məbədlər, pirlər dəyişir,
    Məqamlar dəyişir, yerlər dəyişir,
    İblis mələk olur, Allah amandır!

    HANI?
    Xoş gördük a yerlər a göylər salam
    Gəldim o yerlərdən bir salam alam.
    Danış bənövşəli, laləli talam
    Ölüb dirildiyim o anım hanı.
    * * *
    İlk eşqin qisməti gətirməyirsə
    Talada görməsin günahı kimsə
    Andına eşqinə dönük mənəmsə
    Bəs əhdinə vəfalı olanım hanı.
    * * *
    Tutulub göylərin qaşı qabağı
    Dindirə bilmirəm şahid qovağı
    Soruşa bilmirəm ayrılıq çağı
    Arxamca gözləri dolanım hanı.
    * * *
    Sənsiz bu yerlərdə şirin avazam
    Kövrələ-kövrələ axan Arazam
    “Yanıq Kərəm”yə köklənmiş sazam
    Dindirənim hanı, çalanım hanı.

    LAÇINLI ŞAHVERDİ DƏDƏYƏ
    Çoxdandır burnumun ucu göynəyir
    Şirin söhbətindən, sözündən ötrü.
    Söhbət bəhanədir, vallah, ay dədə,
    Özüm divanəyəm özündən ötrü.
    * * *
    Könlümdə bir dəli həsrət kişnədi,
    Bu dünya gözümdə sənsiz heç nədir.
    Özüm də bilmirəm niyə təşnədi,
    Gözüm Gözbulağın gözündən ötrü?!
    * * *
    Küsməyə haqqı var o dağların da,
    Lilparlı, yarpızlı bulaqların da,
    Bir il yarımdır ki, dodaqlarımda
    Bir öpüş göynəyir üzündən ötrü.
    * * *
    Bahar yal-yamaca gül ələyibdir,
    Xəyalım o yerə iməkləyibdir,
    Sinəmdə qəm-qüssə çiçəkləyibdir
    Başyurdun çiçəkli düzündən ötrü.
    * * *
    Mıxtökən zirvəsi göz diksin bizə,
    O dağlar nəriylə duraq üz-üzə,
    Dədə-bala bardaş quraq diz-dizə,
    Dizim həsrət çəkir, dizindən ötrü.
    * * *
    Hövcələm tükənib ajı il sayır
    Hər gün görüşünə ümid bağlayır.
    Mərmər səkilərdə izim ağlayır
    Şehli çəməndəki izindən ötrü.

    ÜŞÜDÜ
    Sənsiz salamımı almadı dağlar,
    Həmdəmim, həyanım olmadı dağlar,
    Elə köks ötürdü gülgəz yaylaqlar
    Yamaclar üşüdü, qaşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb süsən saraldı,
    Nərgiz pörşələndi, lalə qaraldı,
    Göyü bulud basdı, yeri qar aldı,
    Dərələr ah çəkdi, döşlər üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb ürpəşdi otlar
    Əsdi titim-titim titrəşdi otlar,
    Bəyaz yaylığını sıxdı buludlar,
    Məni sənsiz görüb quşlar üşüdü.
    * * *
    Üzümə baxmadı gədiklər, gülüm,
    Mələşdi talada əliklər, gülüm,
    Elə oxudu ki, kəkliklər, gülüm,
    Qayalar səksəndi, daşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb çağladı bulaq,
    Könlümü min yerdən dağladı bulaq,
    Körpə cüyür kimi ağladı bulaq,
    Gözümün içində yaşlar üşüdü.

    KİRPİYİMİ QƏDƏMİNƏ SƏRİM QOY!
    (Mələk Baharlıya)
    Məndən küsmə, gül nəfəsin töyşüyər,
    Səni görüb bənövşələr pörşüyər,
    Dayan gülüm, ayaqların üşüyər,
    Kirpiyimi qədəminə sərim qoy!
    * * *
    Əl verirəm, əsdirmirsən əlimi
    Gül verirəm, küsdürürsən gülümü,
    Yavaş yeri, yel dağıtmış telini
    Ürəyimin tellərinə hörüm qoy!
    * * *
    Həsrətimin çiçəkləri xallanıb,
    Ədaların şan bağlayıb, ballanıb,
    Dodağında küsüşmələr barlanıb,
    O barları dodağımla dərim qoy!
    * * *
    Heç bilmirəm ulduz nədir, Ay nədir!
    Bürcüm nə bürc, günüm nə gün, ay nədir?
    Baxışların taleyimə aynadır
    Ayaq saxla, taleyimi görüm qoy!
    * * *
    Şahmar yazıq hardan alsın dözümü?
    Nazın, qəmzən sındırıbdır dizimi.
    Yana-yana kül elədim özümü,
    Sürmə olum, gözlərinə girim qoy!

    BİLMƏYİM
    Bir gün ünvanıma gələcək ölüm!
    Zərrəcə eynimə gəlmir ölməyim!
    Elə utanıram, gələsən, gülüm,
    Sənin ayağına dura bilməyim!
    * * *
    Namərddir ölümdən üşənib qorxan!
    Bir şərbət nədir ki, içə bilməyəm?!
    Elə utanıram, adi yağışdan
    Sənin göz yaşını seçə bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram gəlib-gedəsən,
    Sənin gəlişini duya bilməyəm!
    Üstümə səpdiyin çiçəkləri mən
    Gözümün üstünə qoya bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram, utanıram mən,
    Ayılam, könlünü ala bilməyəm!
    Dərdim təzələnə, xəcalətimdən
    Ölmək istəyəm mən, ölə bilməyəm!

    “POÇT ŞEİRLƏRİ” SİLSİLƏSİNDƏN
    Qismətim gümandan gümana düşüb,
    Köksümdən perikib könlüm haçandır.
    Məhəbbət çəmənim tufana düşüb,
    Çırtlamır çiçəyim, gülüm haçandır.
    * * *
    Haçandır ürəyim dağlanır köz-köz,
    Dəstəkdən üstümə od ələnibdir.
    Könlümün həsrətlə gözlədiyi söz
    Telefon xəttində çiliklənibdir.
    * * *
    Gör harda qırıldı telefon teli,
    Qismətim çətin ki, isinə daha.
    Qəzaya uğrayıb eşqimin feli,
    Qanadı qırılmış isiməm daha.
    * * *
    Xətlər ümidimi veribdir bada,
    Taleyim o sözü öpəsi idi.
    O söz gümanımı öldürüb, ya da
    Üstümə səadət səpəsi idi.
    * * *
    Görən tapılarmı söz qırıqları?!
    Tutubdur üzünü ellərə könlüm.
    Baş alıb sinəmdən Gəncəyə sarı,
    Düşüb dəli kimi çöllərə könlüm.
    * * *
    Telefon telini bağrına basıb,
    Çalıb oxuduğu “Yanıq Kərəm”di.
    Neyləsin “sev”-çatıb, sözün arxası
    Bilmir ki, “-irəm”di, yoxsa”-mirəm”di?!

    BİTMƏSİN
    Apar məni o günlərə,o aya
    Göz baxmaqdan,üz yanmaqdan doymaya,
    Əllərimi əlin yaxin qoymaya,
    Nəfəsimdə də nəfəsinə yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni ilk görüşə,üşənim,
    O görüşün ayaqina döşənim,
    Biraz gecik,üşüm-üşüm üşüyüm,
    Qoy ürəyim titim-titim titrəsin
    Bu sevdamin ömrü günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o bahara gəl,gülüm,
    Cicək olum əllərinlə üzülülm,
    Bircə-bircə tellərinə düzülüm,
    Xəyalimdan özgə xəyal ötməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o yerlərə,gəzək bir.
    Anan səni şişə cəksin,dözək bir,
    Bəhanə tap,inciyək bir,küsək bir.
    Durub gedim,ayaqlarim getməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o günümə baxim mən,
    Qizillari yandirim mən,yaxim mən,
    Öz eşqimi barmaqina taxim mən,
    Bir üzüyə yenə gücüm yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Daş-qaş nədir,sən qüdrətdən süslüsən,
    Göydən enməz mələklərin mislisən,
    Bu dünyada bir od mənəm,bir od sən,
    Alov varmi,mənə qibtə etməsin?
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!

    AYIRAR BU DÜNYA BİZİ NƏ VAXTSA
    Burax inadını, ay ömrüm, günüm
    Çəkilər göylərə harayım, ünüm.
    Dolaşar qəfildən ömür düyünüm,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.
    * * *
    Dağlayar qəlbini, dağlayar dağ-dağ,
    Sinəmdə əcəlin çatdığı ocaq.
    Tüstüsü gözünü yandırar ancaq,
    Üşüdər qəlbini közü nə vaxtsa.
    * * *
    Ha səslən, dağılmaz əbədi yuxum,
    Burnunun ucunu göynədər qoxum.
    Çarpaz dağlar çəkər sənə yoxluğum,
    Çiləyər yarana duzu nə vaxtsa.
    * * *
    Düşər xatirələr yadına bir-bir,
    Yanarsan günlərin oduna bir-bir.
    Əsər əsim-əsim, titrəyər tir-tir,
    Sınar qürurunun dizi nə vaxtsa.
    * * *
    Bəxtin gözlənilməz günlə rastlaşar,
    Odun da, közün də Şahmarsızlaşar,
    Dadın da, duzun da Şahmarsızlaşar,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.

    ƏLVİDA
    Çatdı halallaşmaq vaxtı, a yerlər.
    Yamaclar əlvida, yollar əlvida!
    Hər yarpaq mehriban bir ələ bənzər,
    Mənə əl eyləyən əllər, əlvida!
    * * *
    Dərdimi heç kimə aça bilmədim,
    Hicranın əlindən qaça biımədim,
    Zülmün sədlərini keçə bilmədim,
    Çəmənlər əlvida, çöllər əlvida!
    * * *
    Bir ocağın odu-közü olmadım,
    Saza dönüb “Yanıq Kərəm çalmadım,
    Toza dönüb qoynunuzda qalmadım,
    Cığırlar əlvida, yollar əlvida.
    * * *
    Kükrəyə-kükrəyə qabarmadınız,
    Həsrətin bəndini qoparmadınız,
    Yuyub dərdlərimi aparmadınız,
    Yağışlar əlvida, sellər əlvida!
    * * *
    Hələ bu dünyada qalmaq payım var,
    Bəxtimin üzünə gülmək payım var,
    Azadlıq yolunda ölmək payım var,
    Obalar əlvida, ellər əlvida!
    Təbriz. 1992.

    SƏNİ
    Arzumun yoluna çıxan həyatsan,
    Dönmərəm köksümdə tonqal da çatsan…
    Bilsəm ki, yandırıb-yaxsan bir odsan
    Yenə gözüm üstə qoyaram səni
    * * *
    Gülüm, könlüm hara, şikayət hara?
    Sevinər çəkdiyin çarpaz dağlara
    Gündə baxışından alsam min yara
    Xeyirxah mələyim sayaram səni.
    * * *
    Ölüncə yanında əsir qalaram
    Verdiyin əzaba layla çalaram,
    Vaxt gələr çevrilib torpaq olaram
    Gəlsən hənirtindən duyaram səni.

    BU GECƏ
    Bu gecə nə gözəl gecədir, könül,
    Bu gecə ay necə bədirlənibdir.
    Dünya süd gölündə çimir elə bil,
    Elə bil üfüqlər yerə enibdir.
    * * *
    Gecə ağ duvaqlı nazlı gəlin tək,
    Açıb saçlarını yuyur sularda.
    Yaylıq tək asılıb ağacdan külək,
    Dünya nə gözəlmiş bu ilk baharda…
    * * *
    Bəlkə ikimizik dünyada oyaq,
    Bəlkə bu gecənin gəlişi haqdır.
    Sən mənə səhərin gözləriylə bax,
    Bəxtim günəş kimi doğulacaqdır.
    * * *
    Ulduzlar torpağa tökülür dən-dən,
    Çiçək yağışında yuyulur gecə.
    Torpağın əliylə yazıla bilən
    Gözəl şer kimi duyulur gecə.
    * * *
    Uzansın bu gecə… Sökülməsin dan,
    Bu gecə huşumu başımdan almış,
    Utansın bu gecə yanaqlarından,
    Bu gecə üzündə bir qara xalmış…

    VƏTƏN ŞEİRİ
    (“Və-Tən”)
    Sui-qəsd ediblər şan-şərəfinə!
    Edam olunubdur beş hərfin də!
    “Və” keçib sərhəddin o tərəfinə,
    “Tən”qalıb sərhəddin bu tərəfində!
    * * *
    İmkan yox tikanlı sətri pozmağa,
    Pozanım olsa da, poza bilmirəm.
    Ürəyim gəlməyir bütöv yazmağa,
    Mən səni bitişik yaza bilmirəm.
    * * *
    Sən iki hecalı bir sözsən “və-tən!”
    Sətirdən-sətrə ķecirilmisən!!!
    1966.
    Müəllif: Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN ŞEİRLƏRİ

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri
  • >>>SÖZÜN AĞ RƏNGİ
    ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ HAQQINDA
    Tanınmış şair, jurnalist Şahmar Əkbərzadə — 28 Dekabr 1941-ci ildə Ağdam rayonunun Çəmənli kəndində ziyalı ailəsində anadan olmuşdur.
    1958-ci ildə Mahrızlı kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra həmin il Şuşa Pedaqoji Texnikomuna daxil olub və 1960-cı ildə texnikomu bitirmişdir. Elə həmin il M.F.Axundov adına Dillər İnstitutunun Rus dili və ədəbiyyatı şöbəsinə daxil olmuş, 1960-cı ildə Rus dili müəllimi ixtisasını bitirmişdir.
    Bir neçə il Çəmənli kənd orta məktəbində müəllim işləmiş, 1968-ci ildə Bakı şəhərinə köçüb “Azərbaycan gəncləri” qəzetində jurnalist kimi fəaliyyətə başlamışdır. Sonralar həmin qəzetdə şöbə müdiri vəzifəsində çalışmışdır. “Kommunist” qəzetində müxbir və şöbə müdiri olmuşdur.
    1990-cı ildə “Mədəniyyət” qəzetini təsis etmiş və ömrünün sonunadək qəzetin baş redaktoru olmuşdur.
    Şahmar Əkbərzadə 2000-ci il avqust ayının 30-da Bakı şəhərində dünyasını dəyişmişdir.
    10 fevral 2014-cü ildə adını daşıyan “Şahmar Ədəbi Məclisi” (ŞƏM) təsis olunmuşdur.
    YARADICILIĞINDAN NÜMUNƏLƏR:
    QARABAĞSIZ QARABAĞLI
    Utanım yerinə ay bulud sənin,
    Allahın altında ağ eyləyirsən..
    Alışır ciyəri çölün, çəmənin,
    Yağışı dənizə səpələyirsən..
    * * *
    Utanım yerinə sənin, ay dəniz,
    Susuzlar qoynunda yetmir kamına..
    Çayların başını kəsib tər-təmiz,
    Dönmüsən suların qəbristanına..
    * * *
    Bu da ki, min illik Türk qəbristanı,
    Analar kor oldu ağı deməkdən..
    Utanım yerinə, Türk yatağanı,
    Gözlərin doymadı Türkü yeməkdən..
    * * *
    Utanım yerinə Misri qilincım,
    Tufəng çıxan kimi qınına girdin..
    Utanıb-qızarıb sənə güvəncim,
    Sən öz qanımıza yerikləyirdin..
    * * *
    Utanım yerinə qoç Koroğlu, din!
    Düşmənin kimiydi? – Həsən paşaydı..
    “Leş bir yana, baş bir yana” -deyirdin,
    Qalağa vurduğun qardaş başıydı..
    * * *
    Utanım yerinə Əmir Teymurum,
    Əzdin Bəyazidi, qırdın Tatarı..
    Sənin zəfərinlə sındı qürurum,
    Yadlara qul oldu yurd balaları..
    * * *
    Şah babam Xətayi, ey Sultan Səlim,
    “Çaldıran” deyəndə odlanıram mən..
    Əsrlər keçsə də düzəlmir belim,
    Sizin yerinizə utanıram mən..
    * * *
    Utanım yerinə ey insan oğlu,
    Bir yandan əcəldən fəryad edirsən..
    O biri yandan da zirehli, zağlı,
    Ölüm silahları icad edirsən..
    * * *
    Bir utanc qurumu qurardım hökmən,
    Egər olmasaydı məni qınayan..
    Yerlərdən, göylərdən utanıram mən,
    Utanım yerinə, ay utanmayan..!

    DAYANIN!
    Mənə əl eləyən əllər dayanın,
    Boynuma dolanan qollar dayanın,
    Çiçəklər dayanın,güllər dayanın,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    * * *
    Hələ ocaqlardan od əmməmişəm.
    Dərdimi Araza göməmməmişəm,
    Vüsalın ətrinə bələnməmişəm,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Dərddən hayıf çıxmamışam doyunca
    Onu daşa çaxmamışam doyunca
    Ərk qalama baxmamışam doyunca
    Məni ötürməyə tələsməyin siz.
    * * *
    Qoyun sevincimi selə döndərim,
    Günümü uzadıb ilə döndərim ,
    Dəli həsrətimi külə döndərim ,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Səttərxanın məzarını öpməmiş,
    Torpağını gözlərimə səpməmiş,
    Ayrılığa dəli nərə təpməmiş,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    Təbriz 1992.

    ÖZÜN ÖZGƏNİN
    Sənin tilsimindən çıxa bilmirəm,
    Neyləyim bu eşqi boğa bilmirəm,
    Yolundan gözümü yığa bilmirəm,
    Gözdağın mənimdir, gözün özgənin.
    * * *
    Öz sevdan özünü qarğışa salıb,
    Ömrün qara qalıb, yağışa qalıb,
    Taleyin tüstünlə baş-başa qalıb,
    Tüstün mənimkidir, közün özgənin.
    * * *
    Şahmara vəfandan cəfan nurludur,
    Baharın şaxtalı, yayın qarlıdır,
    Həsrətin özündən etibarlıdır,
    Həsrətin mənimdir, özün özgənin.

    QRİMLƏYİR
    Dolanır boynuma doğmalıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Sükutu ilahi bülbül cəh-cəhi,
    Mənim varlığımı qəm qrimləyir.
    * * *
    Şəfəqlər zülmətin kəsir başını,
    Bəyaz dan yerini qan qrimləyir.
    Sübh yeli meşəni, şeh bənövşəni,
    Məğrur zirvələri çən qrimləyir.
    * * *
    Şirin mürgülərdən ayrılır güllər,
    Göylər yer üzünü nura bələyir.
    Dənizdən sahilə çıxır gözəllər,
    Mərmər sinələri gün qrimləyir.
    * * *
    Tökülür dənizə nazlar, qəmzələr
    Bəxtəvər suları naz qrimləyir.
    Leyli-Məcnunları sərin gölgələr,
    Məcnun söyüdləri yaz qrimləyir.
    * * *
    Gündüzü-günəşli loğman havalar,
    Gecəni Krımda Ay qrimləyir.
    Yalları bulaqlar, yolları çinar,
    Zümrüd vadiləri yay qrimləyir.
    * * *
    Hanı gözəllikdə Krıma tay yer?
    Hanı əzizlikdə Krıma əvəz?
    Hər şey bu yerlərdə qrim götürər,
    Bircə faciələr qrim götürməz.
    * * *
    Dolanır boynuma ayrılıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Kiminin bəxtini bülbül cəh-cəhi,
    Kiminin bəxtini qəm qrimləyir.
    1985.

    YOLLAR
    Ayaqla torpağın öpüşməsindən
    Doğulub böyüyür yollar həyatda.
    Tapdana-tapdana min illər boyu,
    Ömür qazanıbdır ayaqlar altda.
    * * *
    Gəlimli-gedimli yol nəsillərin,
    ölməz abidəsi, əmanətdir.
    Tapdanmaq – insanın şərəfsizliyi,
    Tapdanmaq – yolların ləyaqətidir.
    * * *
    İnsan qədəminə tamarzı qalmaq,
    Yolların bağrına çəkilən dağdır.
    Dünyada ayaqlar altda yaşamaq,
    Bircə yollar üçün alçalmamaqdır.
    1968.

    TƏZƏ NAĞARA
    Sitəm görəcəksən ulduzlar sanı,
    Bir azdan başına od ələnəcək.
    Dodaqlar öpəcək qara zurnanı,
    Səninsə sifətin sillələnəcək.
    * * *
    Hələ təpər topla, dözüm yığ hələ,
    Qanları coşdurub qaynatmalısan.
    Üzünə çırpılan sillələr ilə
    Toya gələnləri oynatmalısan.
    * * *
    Bir azdan üstünə düşəcək əllər,
    Səni nağaraçı yesir edəcək.
    Ağrından həzz alıb süzən gözəllər
    Fəryadın üstündə yallı gedəcək.
    * * *
    Bu alın yazındı, nə küs, nə inci,
    Çırtma çatlayacaq qaşında sənin.
    Dərdə bax, hamının toyu, sevinci
    Qapaza dönəcək başında sənin.
    * * *
    Alın yazısından qaçmayıb heç kim,
    Sitəmə sinə gər, qəmə qələm çək!
    Yediyin sillələr qorxma əzizim,
    Şəninə əskiklik gətirməyəcək.
    * * *
    Qoşa şapalağa dözəcək dərin,
    Nalən musiqiyə dönəcək hökmən,
    Qəm yemə, nağara, döyülənlərin
    Bütün yer üzündə xoşbəxti sənsən.
    * * *
    Bəxtəvər başına, sillələn nə qəm,
    Sillələr ömrünə nur ələyəcək.
    Dərd mənim dərdimdir, sabah bilmirəm
    Kimlər taleyimi sillələyəcək!

    ALLAH AMANDIR!
    Adamlar itirir adamlığinı,
    Adam təlxək olur, Allah amandır!
    Kələklə gələnlər küləklə getmir,
    Kələk pələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Sürülər mələşir, qoçlar həlləşir
    Çaqqal qurda dönür,tülkü şirləşir
    Cüllüt qartallaşir,milçək filləşir,
    Fillər milçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Bülbülün yurduna quzğun tökülür,
    Güllərin gözünə millər çəkilir,
    Qədim gülüstana sitəm əkilir,
    Sitəm çələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Səyi bəy eyləyən dastançıya bax,
    Bostan tanımayan bostançıya bax,
    Pulla böhtan deyən böhtançıya bax,
    Böhtan çörək olur, Allah amandır!
    * * *
    Quru didişmədə vaxt batıb gedir,
    Hamı xalq-xalq deyir, xalq batıb gedir,
    Haqsızın əlində haqq batıb gedir,
    Haqlı “xərçəng”olur, Allah amandır!
    * * *
    Hesab çəkiləndə əyri düz çıxır,
    Üzü üzlər görən qarı qiz çıxır,
    Həqiqət bir anda dönüb fıs çıxır,
    Yalan gerçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Namərdlər birləşir, mərdlər əyişir,
    İmanlar, məbədlər, pirlər dəyişir,
    Məqamlar dəyişir, yerlər dəyişir,
    İblis mələk olur, Allah amandır!

    HANI?
    Xoş gördük a yerlər a göylər salam
    Gəldim o yerlərdən bir salam alam.
    Danış bənövşəli, laləli talam
    Ölüb dirildiyim o anım hanı.
    * * *
    İlk eşqin qisməti gətirməyirsə
    Talada görməsin günahı kimsə
    Andına eşqinə dönük mənəmsə
    Bəs əhdinə vəfalı olanım hanı.
    * * *
    Tutulub göylərin qaşı qabağı
    Dindirə bilmirəm şahid qovağı
    Soruşa bilmirəm ayrılıq çağı
    Arxamca gözləri dolanım hanı.
    * * *
    Sənsiz bu yerlərdə şirin avazam
    Kövrələ-kövrələ axan Arazam
    “Yanıq Kərəm”yə köklənmiş sazam
    Dindirənim hanı, çalanım hanı.

    LAÇINLI ŞAHVERDİ DƏDƏYƏ
    Çoxdandır burnumun ucu göynəyir
    Şirin söhbətindən, sözündən ötrü.
    Söhbət bəhanədir, vallah, ay dədə,
    Özüm divanəyəm özündən ötrü.
    * * *
    Könlümdə bir dəli həsrət kişnədi,
    Bu dünya gözümdə sənsiz heç nədir.
    Özüm də bilmirəm niyə təşnədi,
    Gözüm Gözbulağın gözündən ötrü?!
    * * *
    Küsməyə haqqı var o dağların da,
    Lilparlı, yarpızlı bulaqların da,
    Bir il yarımdır ki, dodaqlarımda
    Bir öpüş göynəyir üzündən ötrü.
    * * *
    Bahar yal-yamaca gül ələyibdir,
    Xəyalım o yerə iməkləyibdir,
    Sinəmdə qəm-qüssə çiçəkləyibdir
    Başyurdun çiçəkli düzündən ötrü.
    * * *
    Mıxtökən zirvəsi göz diksin bizə,
    O dağlar nəriylə duraq üz-üzə,
    Dədə-bala bardaş quraq diz-dizə,
    Dizim həsrət çəkir, dizindən ötrü.
    * * *
    Hövcələm tükənib ajı il sayır
    Hər gün görüşünə ümid bağlayır.
    Mərmər səkilərdə izim ağlayır
    Şehli çəməndəki izindən ötrü.

    ÜŞÜDÜ
    Sənsiz salamımı almadı dağlar,
    Həmdəmim, həyanım olmadı dağlar,
    Elə köks ötürdü gülgəz yaylaqlar
    Yamaclar üşüdü, qaşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb süsən saraldı,
    Nərgiz pörşələndi, lalə qaraldı,
    Göyü bulud basdı, yeri qar aldı,
    Dərələr ah çəkdi, döşlər üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb ürpəşdi otlar
    Əsdi titim-titim titrəşdi otlar,
    Bəyaz yaylığını sıxdı buludlar,
    Məni sənsiz görüb quşlar üşüdü.
    * * *
    Üzümə baxmadı gədiklər, gülüm,
    Mələşdi talada əliklər, gülüm,
    Elə oxudu ki, kəkliklər, gülüm,
    Qayalar səksəndi, daşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb çağladı bulaq,
    Könlümü min yerdən dağladı bulaq,
    Körpə cüyür kimi ağladı bulaq,
    Gözümün içində yaşlar üşüdü.

    KİRPİYİMİ QƏDƏMİNƏ SƏRİM QOY!
    (Mələk Baharlıya)
    Məndən küsmə, gül nəfəsin töyşüyər,
    Səni görüb bənövşələr pörşüyər,
    Dayan gülüm, ayaqların üşüyər,
    Kirpiyimi qədəminə sərim qoy!
    * * *
    Əl verirəm, əsdirmirsən əlimi
    Gül verirəm, küsdürürsən gülümü,
    Yavaş yeri, yel dağıtmış telini
    Ürəyimin tellərinə hörüm qoy!
    * * *
    Həsrətimin çiçəkləri xallanıb,
    Ədaların şan bağlayıb, ballanıb,
    Dodağında küsüşmələr barlanıb,
    O barları dodağımla dərim qoy!
    * * *
    Heç bilmirəm ulduz nədir, Ay nədir!
    Bürcüm nə bürc, günüm nə gün, ay nədir?
    Baxışların taleyimə aynadır
    Ayaq saxla, taleyimi görüm qoy!
    * * *
    Şahmar yazıq hardan alsın dözümü?
    Nazın, qəmzən sındırıbdır dizimi.
    Yana-yana kül elədim özümü,
    Sürmə olum, gözlərinə girim qoy!

    BİLMƏYİM
    Bir gün ünvanıma gələcək ölüm!
    Zərrəcə eynimə gəlmir ölməyim!
    Elə utanıram, gələsən, gülüm,
    Sənin ayağına dura bilməyim!
    * * *
    Namərddir ölümdən üşənib qorxan!
    Bir şərbət nədir ki, içə bilməyəm?!
    Elə utanıram, adi yağışdan
    Sənin göz yaşını seçə bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram gəlib-gedəsən,
    Sənin gəlişini duya bilməyəm!
    Üstümə səpdiyin çiçəkləri mən
    Gözümün üstünə qoya bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram, utanıram mən,
    Ayılam, könlünü ala bilməyəm!
    Dərdim təzələnə, xəcalətimdən
    Ölmək istəyəm mən, ölə bilməyəm!

    “POÇT ŞEİRLƏRİ” SİLSİLƏSİNDƏN
    Qismətim gümandan gümana düşüb,
    Köksümdən perikib könlüm haçandır.
    Məhəbbət çəmənim tufana düşüb,
    Çırtlamır çiçəyim, gülüm haçandır.
    * * *
    Haçandır ürəyim dağlanır köz-köz,
    Dəstəkdən üstümə od ələnibdir.
    Könlümün həsrətlə gözlədiyi söz
    Telefon xəttində çiliklənibdir.
    * * *
    Gör harda qırıldı telefon teli,
    Qismətim çətin ki, isinə daha.
    Qəzaya uğrayıb eşqimin feli,
    Qanadı qırılmış isiməm daha.
    * * *
    Xətlər ümidimi veribdir bada,
    Taleyim o sözü öpəsi idi.
    O söz gümanımı öldürüb, ya da
    Üstümə səadət səpəsi idi.
    * * *
    Görən tapılarmı söz qırıqları?!
    Tutubdur üzünü ellərə könlüm.
    Baş alıb sinəmdən Gəncəyə sarı,
    Düşüb dəli kimi çöllərə könlüm.
    * * *
    Telefon telini bağrına basıb,
    Çalıb oxuduğu “Yanıq Kərəm”di.
    Neyləsin “sev”-çatıb, sözün arxası
    Bilmir ki, “-irəm”di, yoxsa”-mirəm”di?!

    BİTMƏSİN
    Apar məni o günlərə,o aya
    Göz baxmaqdan,üz yanmaqdan doymaya,
    Əllərimi əlin yaxin qoymaya,
    Nəfəsimdə də nəfəsinə yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni ilk görüşə,üşənim,
    O görüşün ayaqina döşənim,
    Biraz gecik,üşüm-üşüm üşüyüm,
    Qoy ürəyim titim-titim titrəsin
    Bu sevdamin ömrü günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o bahara gəl,gülüm,
    Cicək olum əllərinlə üzülülm,
    Bircə-bircə tellərinə düzülüm,
    Xəyalimdan özgə xəyal ötməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o yerlərə,gəzək bir.
    Anan səni şişə cəksin,dözək bir,
    Bəhanə tap,inciyək bir,küsək bir.
    Durub gedim,ayaqlarim getməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o günümə baxim mən,
    Qizillari yandirim mən,yaxim mən,
    Öz eşqimi barmaqina taxim mən,
    Bir üzüyə yenə gücüm yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Daş-qaş nədir,sən qüdrətdən süslüsən,
    Göydən enməz mələklərin mislisən,
    Bu dünyada bir od mənəm,bir od sən,
    Alov varmi,mənə qibtə etməsin?
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!

    AYIRAR BU DÜNYA BİZİ NƏ VAXTSA
    Burax inadını, ay ömrüm, günüm
    Çəkilər göylərə harayım, ünüm.
    Dolaşar qəfildən ömür düyünüm,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.
    * * *
    Dağlayar qəlbini, dağlayar dağ-dağ,
    Sinəmdə əcəlin çatdığı ocaq.
    Tüstüsü gözünü yandırar ancaq,
    Üşüdər qəlbini közü nə vaxtsa.
    * * *
    Ha səslən, dağılmaz əbədi yuxum,
    Burnunun ucunu göynədər qoxum.
    Çarpaz dağlar çəkər sənə yoxluğum,
    Çiləyər yarana duzu nə vaxtsa.
    * * *
    Düşər xatirələr yadına bir-bir,
    Yanarsan günlərin oduna bir-bir.
    Əsər əsim-əsim, titrəyər tir-tir,
    Sınar qürurunun dizi nə vaxtsa.
    * * *
    Bəxtin gözlənilməz günlə rastlaşar,
    Odun da, közün də Şahmarsızlaşar,
    Dadın da, duzun da Şahmarsızlaşar,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.

    ƏLVİDA
    Çatdı halallaşmaq vaxtı, a yerlər.
    Yamaclar əlvida, yollar əlvida!
    Hər yarpaq mehriban bir ələ bənzər,
    Mənə əl eyləyən əllər, əlvida!
    * * *
    Dərdimi heç kimə aça bilmədim,
    Hicranın əlindən qaça biımədim,
    Zülmün sədlərini keçə bilmədim,
    Çəmənlər əlvida, çöllər əlvida!
    * * *
    Bir ocağın odu-közü olmadım,
    Saza dönüb “Yanıq Kərəm çalmadım,
    Toza dönüb qoynunuzda qalmadım,
    Cığırlar əlvida, yollar əlvida.
    * * *
    Kükrəyə-kükrəyə qabarmadınız,
    Həsrətin bəndini qoparmadınız,
    Yuyub dərdlərimi aparmadınız,
    Yağışlar əlvida, sellər əlvida!
    * * *
    Hələ bu dünyada qalmaq payım var,
    Bəxtimin üzünə gülmək payım var,
    Azadlıq yolunda ölmək payım var,
    Obalar əlvida, ellər əlvida!
    Təbriz. 1992.

    SƏNİ
    Arzumun yoluna çıxan həyatsan,
    Dönmərəm köksümdə tonqal da çatsan…
    Bilsəm ki, yandırıb-yaxsan bir odsan
    Yenə gözüm üstə qoyaram səni
    * * *
    Gülüm, könlüm hara, şikayət hara?
    Sevinər çəkdiyin çarpaz dağlara
    Gündə baxışından alsam min yara
    Xeyirxah mələyim sayaram səni.
    * * *
    Ölüncə yanında əsir qalaram
    Verdiyin əzaba layla çalaram,
    Vaxt gələr çevrilib torpaq olaram
    Gəlsən hənirtindən duyaram səni.

    BU GECƏ
    Bu gecə nə gözəl gecədir, könül,
    Bu gecə ay necə bədirlənibdir.
    Dünya süd gölündə çimir elə bil,
    Elə bil üfüqlər yerə enibdir.
    * * *
    Gecə ağ duvaqlı nazlı gəlin tək,
    Açıb saçlarını yuyur sularda.
    Yaylıq tək asılıb ağacdan külək,
    Dünya nə gözəlmiş bu ilk baharda…
    * * *
    Bəlkə ikimizik dünyada oyaq,
    Bəlkə bu gecənin gəlişi haqdır.
    Sən mənə səhərin gözləriylə bax,
    Bəxtim günəş kimi doğulacaqdır.
    * * *
    Ulduzlar torpağa tökülür dən-dən,
    Çiçək yağışında yuyulur gecə.
    Torpağın əliylə yazıla bilən
    Gözəl şer kimi duyulur gecə.
    * * *
    Uzansın bu gecə… Sökülməsin dan,
    Bu gecə huşumu başımdan almış,
    Utansın bu gecə yanaqlarından,
    Bu gecə üzündə bir qara xalmış…

    VƏTƏN ŞEİRİ
    (“Və-Tən”)
    Sui-qəsd ediblər şan-şərəfinə!
    Edam olunubdur beş hərfin də!
    “Və” keçib sərhəddin o tərəfinə,
    “Tən”qalıb sərhəddin bu tərəfində!
    * * *
    İmkan yox tikanlı sətri pozmağa,
    Pozanım olsa da, poza bilmirəm.
    Ürəyim gəlməyir bütöv yazmağa,
    Mən səni bitişik yaza bilmirəm.
    * * *
    Sən iki hecalı bir sözsən “və-tən!”
    Sətirdən-sətrə ķecirilmisən!!!
    1966.
    Müəllif: Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

BƏXTİYAR MÜƏLLİM YERİ GƏLƏNDƏ ONUN  ŞEİRLƏRİNDƏN ƏZBƏR DEYİRMİŞ – MUSA ASLANXANLI

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ – ŞAİR-PUBLİSİST.

BƏXTİYAR MÜƏLLİM YERİ GƏLƏNDƏ ONUN  ŞEİRLƏRİNDƏN ƏZBƏR DEYİRMİŞ

 ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ 80

Həmrəyliyimiz, Birliyimiz, Azadlığımız, Bütövlüyümüz uğrunda yaşanan ədəbi ömür… Səksən illiyindən, yubiley ilindən keçirik bu ömrün…Ruhu şad olsun!..

Şahmar müəllim sevgi poeziyası ilə ədəbiyyata gəlib desəm, bəlkə də səhv etmiş olmaram… Oxucu sevgisi qazanan şeirlərlə gəlib desəm, yenə bir-birini tamamlayan fikirlər söyləmiş olaram…

Onun ilk oxuduğum şeirlərinə əsaslanıb bu fikri yazıram… Ancaq elə yaradıcılığının  ilk illərindən onun Vətən, dövlət, xalq sevgisi gur, çağlar bir ömrə çevrildi,  bu ömür misra-misra, dalğa- dalğa ömrümüzə qarışdı…Bu ömür Vətən müharibəsində qazandığımız qələbəyə də mənəvi töhfəsini verdi… Bu ömür qardaş ölkələrdən gələn yardımlarda da göründü…

Şahmar milli maraqlarımıza, tarixi dərdlərimizə söykək şeirləri ilə, ədəbiyyatımıza yeni bir nəfəslə gəldi. Türk xalqlarının birliyinin qorunmasının gərəkliyini, bir-birinə qılınc çəkən qardaş millətlərin faciəsini dilə gətirdi…

Utanım yerinə Əmir Teymurum,

Əzdin Bəyazidi, qırdın Tatarı…

Sənin zəfərinlə sındı qürurum,

Yadlara qul oldu yurd balaları..

Şah babam Xətayi, ey Sultan Səlim,

“Çaldıran” deyəndə odlanıram mən..

Əsrlər keçsə də düzəlmir belim,

Sizin yerinizə utanıram mən..

Böyük məclislərdə, 1989-cu ildə Qırgızstanda keçirilən bir yubiley düzənindəki çıxışı ilə türk dünyasının böyük təəssübkeşi kimi tanındı. Türkiyəli qələm adamları: Şahmar bizim sərhədsiz ruhumuzdu- dedilər. Bizim deyəndə, əlbəttə, bütöv türk dünyası nəzərdə tutulur.

Bəxtiyar Vahabzadə, Məmməd Araz, Xəlil Rza Ulutürk poeziyasından keçib gələn vətəndaş yanğısı Şahmar Əkbərzadə şeirində özünəməxsus ifadəsini tapdı.Hətta Bəxtiyar müəllim yeri gələndə Şahmarın şeirlərindən nümunələri əzbər deyirmiş…

Torpaqlarımızın işğalına etraz şair harayına çevrilir, özünü, soydaşlarını ittihama çevrilir, yanar ürəkdən qopub gələn şeirlərə çevrilir… Arada nisbi sakitlik yarananda, özü-özü ilə tək qalanda yenə sakitləşmir:

Qırxqız dərdin dənizləşir,

Gəlin qayan kənizləşir.

Ta Şuşan da Təbrizləşir,

Döy başına, yan, ay Şahmar!

Bəzən dərdini-kədərini də dünyaya ünvanlayır, zülmü, əzabı insanlardan əsirgəməyən dünyaya “sağ olsun deyir,minnətdarlıq da bildirir”, bəs bu necə sağ oldu, necə minnətdarlıqdı?..

Zülmümü taxtından heç endirmədi,

Dərdimin gözünü nəmləndirmədi.

Sağ olsun, qəmimi qəmləndirmədi,

Mindirdi qəmimi hörmətə dünya.

Cövrümə olmazın hörmət eylədi,

Cəfamı ağ günə qismət eylədi,

Neçə yurd-yuvamı qürbət eylədi,

Tanıtdı yaxamı qürbətə dünya.

Vətəndaş qayğılarının, narahatlığının, etrazının lirika vasitəsi ilə ifadəsi Şahmar Əkbərzadə şeirində örnək sayılacaq səviyyədədi. Şahmar Əkbərzadə poeziyası dəyərlər uğrunda mübarizə poeziyasıdı…

Adamlar itirir adamlığinı,

Adam təlxək olur, Allah amandır!

…Pulla böhtan deyən böhtançıya bax,

Böhtan çörək olur, Allah amandır!

   Yaxud:

Hanı dinimizi bayraq edənlər,

Yanan yox o əsir məbədə, Allah!

Cihaddan yayınıb Həccə gedənlər

Səndən nə istəyir Kəbədə, Allah?

Şeirlərində mürəkkəbi qeyrət olan qələmdən, min kişiyə papaq olan qadın,qız ləçəyindən yazır… Tariximizə nəzər salır, sanki bu günümüzü də görür, bizdən ayıqlıq, sayıqlıq istəyir:

Gizli tələ qurur ölkə ölkəyə,

Dövlət ovlamağa dövlət axtarır.

90-cı illərin əvvəlində gedən Qarabağ döyüşlərinə münasibət bildirir. Çəkinmədən, cəsarətlə gerçəkliyi yazır. Bizi silkələyir, haqlı olaraq, bizdən baş verənlərə tənqidi münasibət istəyir. Mühitin saflaşmasına ehtiyacdan yazır:

Haqq savaşı dönüb alış-verişə,

Kasıb-kusub mat qalıbdı bu işə.

Aman Allah, döyüşə bax, döyüşə,

Satqınıyla qəhrəmanı bilinmir…

“Armud ağacı” şeiri Mirzə Ələkbər Sabirin nəfəsi duyulan şeirlərindəndi, “özümüzə əngəl kələf” olmağımızı, nöqsanlarımızı dilə gətirir. Bu şeir özünüittiham, özünütənqid və duruluğa çağrış şeiri kimi dəyərlidi…

Lirik duuğuların təravətli ifadəsı, dil gözəlliyi, incə duyum Şahmar Əkbərzadəni klassiklərlə bir sıraya gətirir.

Xəlqi ifadələr, könül çırpıntılarının bədii təqdimi oxucunun varlığına yol tapır, nə vaxtsa yaşadığı kövrək duyğuları ona yenidən yaşadır.

Sənin tilsimindən çıxa bilmirəm,

Neyləyim bu eşqi boğa bilmirəm,

Yolundan gözümü yığa bilmirəm,

Gözdağın mənimdir, gözün özgənin.

…Şahmara vəfandan cəfan nurludur,

Baharın şaxtalı, yayın qarlıdır,

Həsrətin özündən etibarlıdır,

Həsrətin mənimdir, özün özgənin.

Sevgisində Fərhad kimi fədakardı, sədaqətlidi Şahmar.

Məndən küsmə, gül nəfəsin tövşüyər,

Sənə baxıb bənövşələr pörşüyər,

Dayan, gülüm, qədəmlərin üşüyər,

Kirpiyimi qədəminə sərim qoy.

Əksər şeirlərində xalqın dərdini, güzaranını dilə gətirir, çoxları bunu yazmağa bəlkə də cürət etməz, ancaq Şahmar yazır:

Qanun-qaydalarla özəlləşir qəm,

Qızıllar cəhənnəm, dollar cəhənnəm,

Samana çevrilən pullar cəhənnəm,

Ülfətə girişir inflyasiya.

Ana haqqı-tanrı haqqı deyib ulu babalarımız. Şahmar dörd misralıq şeirində ana itkisinindən yazır. Yaxından, uzaqdan keçən yolçulara xitab edir… Burada onu, anasının pak ruhunun keşiyində dayanan bir oğul kimi görürük…

Yolçu, ayaq saxla bircə saniyə!

Demirəm yanğıma gözündən yaş tök…

Anamın pak ruhu şad olsun deyə,

Gedib öz ananın önündə diz çök!

Bu misralarda ana qədri bilən, başqalarından da bu münasibəti gözləyən oğul var, insanlıq, böyüklük, ululuq var-Şahmar var…

Şahmar Əkbərzadə şeirinin məna-məzmunu, dil-üslub incəliyi, səmimiyyəti, Vətən qayğıları ilə sözün həqiqi mənasında, klassik qələm sahibinə çevrilir…

Sözümü Şahmara həsr etdiyim misralarla tamamlamaq istəyirəm:

Əsgərləri sətir-sətir,

Döyüşdə sərkərdə-Şahmar.

Haqqı dedi, hər məclisdə

Əl uzatdı mərdə Şahmar…

Fikir, qayğı  şələ… çəkdi,

Çox mətləbi zilə çəkdi…

Dərdlərini elə çəkdi,

Dərd olmadı dərdə Şahmar…

Yolum yurda, doğma yerə,

Öndə çaylar, körpü, bərə…

Gedəm üzü üfüqlərə,

Bu yol, bu mən, bir də Şahmar…

Olsun, bu yol demə indı,

Yoxuşluqdu, yenişlikdi…

Göydü, göydə genişlıkdi,

Yoldu, izdi yerdə Şahmar…

Müəllif: Musa ASLANXANLI

                     AYB-in üzvü. Prezident təqaüdçüsü.

MUSA ASLANXANLININ YAZILARI

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI
“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru