Etiket arxivi: Tam sərbəst 2025

Ayşən Allahverdiqızı (Məmmədrzayeva)

Zamanın imtahanı

Uşaq idik, dərdi-qəmi bilməyirdik

At oynadır biz zamanı görməyirdik.

Yığışırdıq qız-oğlanlar küçələrdə

Oynayırdıq evimizə girməyirdik.

Zaman bizə oynayırdı hiyləsini

Addım-addım yaşımıza yaş verərək

Bir də baxdıq məktəbliyik, məktəbə biz

Sevinərək qaça-qaça tələsirdik.

Evə gəlib yenə çölə qaçacaqdıq

Biz yenə də həyata toy tutacaqdıq.

Bir də baxdıq yaş artaraq

Biz böyüyüb boy atmışıq

Gənc həyata ulaşmışıq.

Qız-oğlanlar ayrılaraq

Öz qınına çəkilibdir.

Artıq zaman muradına yetişibdir.

Küçələrdən uşaq səsi gəlməz olub.

Qızlar evdən küçələrə çıxmaz olub.

Zaman yenə önümüzə sədd ataraq

Öz hökmünü atdı yenə.

Qadağalar qarşımıza çıxdı bir-bir.

Zamanınmı köləsinə çevrilmişik?

Yoxsa, ona qarşı qoyan

Oz nəfsinə qurban verib

Dünyamıza düşman çıxan

İnsanların hiyləsinə düşmüşük biz?

Ümid dolu çıraqlarla yaşayırıq

İnam dolu həyatımız bir gün bizə

Bəxş edəcək xoşbəxtliyi.

Verəcəkdir o xoşbəxtlik badəsini,

Alacaqdır qarşısına haqqın səsin

O zaman da ədalətin carçıları,

Susmayacaq yetirərək o bizlərə

Ağ bayrağın.

İgid əsgər

Haydı, mənim igidlərim.

Tələsməyin, igidlərim

Önünüzdə təhlükə var.

Addımları iri atıb

Vurdurmayın kəndinizi

Düşmən tülkü qanı içib.

O, hər yerdə qurub saysız

Təhlükəli hiyləsini.

Sən diqqət et ayağına

Düşmə düşmən tuzağına

Öncə önün tuzaqlardan təmizlə ki,

Düşmən üzü sevinməsin

Mərd oğulun yarasına.

Sən önünü təmizlə ki,

İrəlidə kol dalında duran düşmən

Məhv edilsin türk əlilə

Açılmış o silahlarla.

Ey əsgərim, heç tələsmə.

Yaradanın duasilə get irəli

Vur duşməni, əz başını o mənfurun,

Sən qorurkən torpağının sərhədini

Sipər edib sən sinəni xalqın üçün

Tələsərək tez atılma, mərd əsgərim,

Ehtiyatla get irəli.

Vətən oğlu, döyüş, döyüş

Düşmənləri torpaqlardan

Sən qovaraq, yetir bizə sən zəfəri

Sonun bəlli, vətən oğlu.

Ya şəhidlik zirvəsinə yüksələcək

Ya qəhrəman igid kimi dönəcəksən.

Amma bil ki, bu qəlblərdə

Sən ömürlük zirvə taxtı

Quracaqsan.

Döyüşlərdə yağılardan vətənini

Qorumaqçün sipər olan,igid əsgər!

Əsgər adın ilk addımın

Sevgi xalqdan sənə yardım

Güvənc artıq yeni adın

Əbədilik zirvəsidir artıq adın

Rəbbim səni bu minvalda hey yaşatsın!

Müəllif: Ayşən Allahverdiqızı (Məmmədrzayeva)

Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

zeyd.mammadov.11@mail.ru

AYŞƏN ALLAHVERDİQIZININ YAZILARI

Rəna Feyzinin şeirləri

Hərə bir taleyin soragindadir

Baxıram evlərin üstü müxtəlif

Pəncərəsi başqa, qapısı başqa

İçində yaşayan ailələr başqa

Hərə bir taleyin soragindadir

Birinə doğmadır evi, ailəsi

Birinə ogeydir doğma övladı

Birinə doğmadır gözəl anası

 Birinə ögeydir qardaş bacısı

Hərə bir taleyin soragindadir

Bir evde bəh-bəhlə bişir yeməklər

Hamı deyir ,gülür, hamı danışır.

Hamı yaşamaqçın yanır, alışır

Bir evde nə yemək, nə də səs ün var

Hamı qaraqabaq, hamı acıdil,

Hərə bir taleyin soragindadir.

Bir evde bişirib Allah verəndən

Ata gülümsəyir ,ana sevinir,

Şorun da bal kimi dadı var evdə,

Uşaqlar həvəslə danışır dinir.

Bir evde varlılar bişirib yemək

Süfrədə kabablar, səbzi plovlar

Hərə qonaq kimi oturub baxır

Bəzəkli süfrənin dadı, tamı yox

Hərə bir yerdə gün keçirib gəlib

Süfrədə bir dənə ev adamı yox

Hərə bir taleyin soragindadir

Biri müəllimdir,biri həkimdir

Biri mühəndisdir, biri tələbə,

Biri savadlıdır, biri savadsız

Alın yazısını yaşayır hərə

Hərə bir taleyin soragindadir.

Qaranquş dimdiyində gətirib yemək,

Yeyib yuxulayır ətcəbalalar

O da fəsillərin mujdəsindədir

Hərə bir taleyin soragindadir

Küçədə gördüyüm küçə itləri

Balası dişində qaçır, vurnuxur

Bir kiçik yuvanın həsrətindədir

Hərə bir taleyin soragindadir.

Mənim ocağımda, mənim evimdə

Hər şey var desem yalan olar

Qaranlıq var işığa möhtac

Oğul var qıza möhtac

Bilmirəm elə bəlkə də həyat

Yaşayıb hər şeyə möhtac olmaqdır

Günəş doğar səma isiqlanar

Yaranar müxtəlif taleyli insanlar

Deyərəm

Hərənin öz taleyi var

Hərə bir taleyin soragindadir

                            

                  Ana 

Bir tək sən anlaya bilərsən məni

Sənsiz çox tənhayam yalnızam ana

Yenə axşam düşür hava qaralır

Gecə ilə baş- başa qalıram ana.

Sənli xatirələr keçir xəyaldan

Ağaran saçların, yorğun gözlərin

Rəsmlər içində danışır mənlə

Fincandan qalxan çayın buxarı

İsti nəfəsintək deyir üzümə

Saatın kəfkiri döyür zamanı

Döyülür tələsik küçə qapısı

Elə bilirəm ki, döyən anamdır

Deyirəm: ay ana, harda qalmısan?

Açıram qaranlıq zülmət küçələr

Maşınlar şütüyür fit səslərilə

Sahibsiz pişiklər miyoldayaraq

Keçir o tərəfimə ,bu tərəfimə

Görəsən, bu hisslər nədir İlahi?

Otaq qapıları hamısı açıq

Ayaq səslərini eşidirəm mən,

Çox gecdir hələ də yatmamısan sən

Xəyaldır, yuxudur nədir İlahi?

Kaş uşaq olaydım bu günlər yuxu

Oyanıb anamı oyaq görərdim.

Müəllif: Rəna Feyzi

RƏNA FEYZİNİN YAZILARI