Halime Hüdayberdiyeva, 1947 yılının 17 Mayısında Sirdarya vilayetinin Boyovut ilçesinde doğmuştur. Özbekistan halk şairi (1992). Taşkent Devlet Üniversitesi’nin gazetecilik fakültesinden mezun olmuştur (1972).

“İlk muhabbet” (1968), “Beyaz elmalar” (1973), “Çiçek bahçesi” (1974), “Dayanak dağlarım” (1976), “Dede güneş” (1977), “Sıcak kar” (1979), “Sadakat” (1983), “Kutsal kadın” (1987), “Yüreğimin ağrıyan noktaları” (1991), “Xo‘rlik o‘ti” (1993), “Bu günlere ulaşanlar var” (Seçme eserler, 1994), “Tomris’in söylediği” (1996), “Seçmeler” (2000), “Yoldayım” (2005) ve diğer şiir kitapları yayımlanmıştır.

2018 yılının 17 Ağustosda vefat etmiş.

Aşağıda onun şiirini Halime Hüdayberdiyeva Yaratıcılık Okulunun Öğrencisi Mahliyo HIDIROVA tercümesinden okuyacaksınız.

DEMEK Kİ, SEN ŞAİRSİN

Sadece…
Geçsen yazıyla,
Sonbahar gibi solup sararıp,
Kızgın közler altında yanıp,
Külde bile haykırabiliyorsan,
Demek ki, sen şairsin.

Altın da olsa
Ya da elmastan,
Bıçak üstünde yürür gibi, doğru,
Atılsa ayaklar altına,
Ağda bile haykırabiliyorsan,
Demek ki, sen şairsin.

Sadece
Halk kaldırsa seni,
Göğsünden iterse halk,
Alnın tuzlu, acı,
Çölde bile haykırabiliyorsan,
Demek ki, sen şairsin.

Sadece
Zarları, güçlüleri,
Kesmek kessen engel ağlari,
Sallasan bile mezarları,
Mezarda bile haykırabiliyorsan,
Demek ki, sen şairsin.

Çevirmen: Mahliyo HIDIROVA,
Halime Hüdayberdiyeva Yaratıcılık Okulunun Öğrencisi