Köhnə getdi, təzə gəldi,- illərdi tək dəyişən, Sevinməyə bir səbəb yox, elə qəmlənməyə də. Bacarırsan, yaxşılığa bircə ad çək dəyişən, Mən illərdən nə umdum ki, bir xətrimə dəyə də.
Çətin deyil boş ürəklə yaşa dolmaq vətəndə, Lap çoxdandır yerdən-yurddan ümidimi üzmüşəm. Sən bilməzsən necə olur qərib olmaq vətəndə, Üzülmüşəm, üzüntümlə özgə kimi üzmüşəm.
Bir zamanlar it hürərdi arxamızca, çox şükür, Kölgəmizə diş qıcardan heç çaqqal da qalmayıb. Ömrümüzü xərclədik nə eyni, nə başqa cür, Bundan sonra ağarası saç-saqqal da qalmayıb.
Sınan bilər necə olur ürəyindən yıxılmaq, Lap dilinin ucunda da çaşıb azar söhbəti. Çox asandır adamların arasında sıxılmaq, Salam vermək, salam almaq olub bazar söhbəti.
İl ki ildən çətin gəlir, olmur gələ-gedə xoş, Bir qaydadır qəlbimizi qəm ala, möhnət əzə. Sanki borcdur qarşılamaq-yola salmaq əliboş, Köhnə getdi, təzə gəldi,- nə fərqi, köhnə-təzə…
Ушел вот старый год, а новый у порога. Только годы и меняются. Не радуюсь и не грущу, витает чувств свобода. Если можешь, назови,что меняется. А что я требовал от лет, ушедших, чтобы взять сейчас и обидеться…
Несложно на родине стареть бездушно, Давно на все надежду потерял. У себя быть чужеземцем сложно, Я сам устал, быть может еще кому-то надоел.
Когда-то вслед собаки лаяли, Слава богу, что и шакалов нынче нет, чтобы на тень нашу зубы скалили. Мы жизнь и в доль ,и поперек растратили, Для седины ни волос, ни бороды уж нет.
Кто сломан жизнью,знает хорошо, что значит сердцу не стучать, не биться. И речи на устах несложно измениться. Как же легко среди людей ютиться, Чтобы «саламом» обменяться, Умело надо торговать лишь научиться.
С каждым годом жизнь становится сложней Ни проводы, ни встречи не радуют людей. Словно долг: провожать и встречать ни с чем, Ушел старый, пришел новый, а отличается-то чем…
Mən bir adam tanıyıram, insanlıqdan, mərhəmətdən, vicdandan, bütün mənəvi duyğuların ən alisindən pay almış…
O, elə bir adamdır ki, quyunun dibinə düşmüş, çarəsiz qalan kəsə təmənna güdmədən əl uzadan, bir isti əli, bir kübar, xoş sözü ilə könülləri oxşayan, ədəbiyyata öz imzasını möhür kimi vuran, gənc istedadların, onun qəlbinə and içdiyi – Zaur Ustac!
Sosial şəbəkə hesabımda şeirlerimi paylaşırdım, bir də gördüm, “Zaur Ustac” adlı feysbuk hesabı profilindən bir rəy gəldi: “Yazılarınızı bu ünvana, bu sayta göndərin”…
Cəmi on doqquz yaşım vardı. Bu rəyi görüb sevincdən əlim-ayağıma dolaşdı. Bu, mənim gələcəyim üçün əvəzsiz bir hədiyyə idi. Sevincək, Zaur bəyin rəyinə cavab olaraq, bir-iki sərbəst şeirimi yolladım. Bir də gördüm, artıq jurnalda dərc olunub, saytlarda yer alıb. Bir müddət sonra isə, “Yazarlar” jurnalının redaksiya heyəti üzvlüyünə məxsus “üzvlük ” vəsiqəm gəldi.
Mən bilirəm ki, onlarca gənc yazarın püxtələşməsində, irəliyə getməsində Zaur Ustac əməyi var, hətta o yazarları da şəxsən tanıyıram…
Zaur Ustac onu dərk edənlər üçün ədəbiyyatın incisidir. O, istedadlı olan hər bir kəsə dəyər verir, önə çəkir, onların yaradıcılığı üçün çiçəkli bir cığır açır, daim izləyir, qətiyyən büdrəməyə qoymur, bir az büdrəmə ehtimalı gördüsə tez əlindən tutur…
Zaur Ustac Vətəninə pak eşq duyan, onu bütün ürəyi ilə sevən əsl vətəndaşdır, əsl vətən oğludur…
Daim çalışır, daim xalqına, millətinə bacardığı kimi xidmət edir, bir an belə bu xidmətinin qarşılığını gözləmir.Məhz ona görə də, Zaur Ustac sevilir!
Sən biz qucaq açan ata,
Sınıq qəlbə həb əvəzisən…
Elə kəs yoxdur sənə çata,
Sevincimizin səbəbisən!
Sənlə başladı gələcək,
Adınla da davam edir.
Hamı bir ağızdan deyəcək,
Ustac şəyirdlər yetişdirir.
Vətənə oğul olan adam,
Sənə sevgi duyuruq biz.
Dərdə çarə olursan madam,
Sənə min alqış deyirik biz.
Doğum gününüz mübarək olsun, səmimi hisslərlə “Ustad” adlandırdığım, USTAD-ZAUR USTAC!!!
Bu gün şair-publisist, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızıl qələm” mükafatı laureatı, “Yazarlar” jurnalının təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Respublikası Prezident təqaüdçüsü hörmətli Zaur Ustacın doğum günüdür. Zaur Ustac 8 yanvar 1975-ci ildə Bakı şəhərində anadan olmuşdur. İlk və orta təhsilini Ağdam rayonunun Yusifcanlı kənd orta məktəbində almışdır.Ali təhsilini Bakı Dövlət Universitetində, Bakı Ali Birləşmiş Komandanlıq Məktəbində, Beynəlxalq İxtiraçılıq və Biznes İnstitutunda və Şamaxı Humanitar Kollecində almışdır. Birinci Qarabağ müharibəsinin iştirakçısı və ehtiyatda olan zabitdir. ”Günaydın “, “Mum kimi yumşalanda”, ”Məhdud həyatın məchul düşüncələri”, ”İstəməzdim şair olum hələ mən”, ”Gülzar”, ”Şehçiçəyim”, “Gülünün şeirləri”, ”Balçiçəyim”, ”Bayatılar”, “Qələmdar”, “Yaradanla baş-başa”, “Zimistan”, “45” (şeirlər), “Ülyahəzrət”, “Qədimliyə bürünmüş yenilik”, “Gülüzənin şeirləri” və s. kitabların, çoxlu sayda məqalələrin müəllifidir. Zaur müəllim biz gənclərin tanınmasına daima dəstək olmuş, məqalələrimi dəfələrlə “Yazarlar” jurnalında və eyniadlı saytda dərc etdirmişdir. Həmçinin “Möhtəşəm Zəfərin Nişanəsi” adlı kitabıma görə məni “Yazarlar” jurnalı tərəfindən yeni kitabların nəşrinə görə eyni şəxsə yalnız bir dəfə təqdim olunan “ZİYADAR” Mükafatına layiq görmüşdür. 2023-cü ildə Ulu Öndərimiz Heydər Əliyevin 100 illik yubileyinə və “Heydər Əliyev ili”nə həsr etdiyim “Ulu Öndərin işığında” adlı kitabımın Yasamal rayon Heydər Əliyev Mərkəzində və Cəfər Cabbarlı adına Respublika Gənclər Kitabxanasında keçirilən təqdimatında iştirak etmiş və gözəl nitq söyləmişdir. Həmçinin məni İsa Muğanna mükafatı və 2023-cü ilin yekunlarına əsasən “İlin gənc şairi” nominasiyası üzrə İldırım Əkbəroğlu adına diplomla təltif etmişdir.
Zaur müəllim əsl ədəbiyyat fədaisidir! Ədəbiyyatımızın inkişafı yolunda yorulmadan fəaliyyət göstərir. Yazıçılarımızın, şairlərimizin həyat və fəaliyyətini işıqlandırır, onları unudulmağa qoymur. Hörmətli Zaur müəllimi doğum günü münasibəti ilə ürəkdən təbrik edirəm. Ona can sağlığı və yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzu edirəm.
Martin gənc dənizçidi. İşləməklə bir o qədər də arası olmayan bu gənc daim macəra axtarışındadı.
Günlərini gəmilər və meyxanələrdə keçirən dənizçi Martin İden tez-tez küçə davalarının iştirakçısı olurdu. Belə qarşıdurmaların birində Martin Artur adlı zəngin birinin həyatını xilas edir. Artura sataşan küçə avaralarını yaxşıca əzişdirir. Bunun müqabilində Artur ona təşəkkür etmək üçün evlərinə nahara çağırır. Burada Martin Arturun bacısı Ruf ilə tanış olur. O, Rufu görür və uzun illər axtardığı qadını tapdığını düşünür.
Martinin həyatı bu tanışlıqdan sonra dəyişməyə başlayır. O, Rufa aşiq olur. Arturun bacısı olan gənc qız ziyalı və olduqca bilikli idi. Bununla yanaşı mədəni davranışları ilə diqqət çəkən Rufu əldə etmək Martin üçün elə də asan olmayacaqdı. Bu səbəbdən Martin özünü inkişaf etdirməyə başlayır və ən az Ruf qədər ziyalı olmağı qarşısına məqsəd kimi qoyur. O andan etibarən yazar olmağı seçən Martin, bəlkə də, artıq Rufla evlənəcəyini də xayəl edirdi. O bu xəyalın gerçəkləşməsinin nə qədər çətin olduğunu və bu istəyin arasında böyük uçurumun olduğunu görürdü.
Martin bu məqsədlə həyatında əməlli dəyişiklərə əl atır. Tüfeyli həyat tərzindən əl çəkərək filosofların düşüncə dünyasına səyahətə başlayır. Yazar olmağı qərara alır.
Fəqət Martinin Rufa olan sevgisi onu hələ istənilən pilləyə yüksəltməmişdi. Üstəlik, Ruf onun əzmini və bacarıqlarını bilməsinə rəğmən ona inanmaqda çətinlik çəkirdi və Martinə davamlı iş axtarmasını tövsiyə edirdi. Bundan başqa, artıq yazarlıqda qərarlaşan Martinin heç bir yazısı uğur qazanmır və yayımlanmırdı. Ruf Martinin yazılarının bəyənilməməsini onun bir o qədər də istedadlı olmamasına bağlayırdı. Buna baxmayaraq, Ruf ona dərs verir və özünü inkişaf etdirməkdə köməkliyini əsirgəmirdi.
Martin nə qədər çalışsa da özünün gənclik dövründən qalan davranış və adətlərini, bir sözlə, içindəki çılğın Martini məhv edə bilmirdi. Özünü doğru ifadə etməyi, daha doğrusu, insanların düzgün anlaya biləcəyi kimi ifadə etməyi hələ öyrənə bilməmişdi. Bir mübahisədən sonra sadə jurnalist ona sosialist damğası vurulur.
Dərgilər və qəzetlər Martinin yazılarını hələ də yayımlamırdı. Bu da Martini Rufdan uzaqlaşdırırdı. Çünki Ruf üçün ən önəmli şey uğurdu. Martin isə hələki yalnız uğursuzluqla üzləşirdi. Rufdan ayrılan Martin Lizzi Konnoli adlı qızla dostluq etməyə başlayır. Lizzi Martini çox sevir və onun üçün canından keçməyə də hazır idi. Martin üçün isə bu önəmli deyildi və onun fikri yalnız Ruf idi. Bunu Lizzinin özünə də bildirmişdi.
Martin İden bütün bu uğursuzluqlarının səbəbini anlayır. O, bu qədər zaman ərzində oxuduğu, öyrəndiyi insanların əslində savadsız və göründüyü qədər də ziyalı olmayan insanlar olduğunu anlayır. Onun ətrafı ədəbiyyat bilməyən ədəbiyyatçılarla, həndəsə bilməyən mühəndislərlə dolu idi. Martin bundan sonra dənizçi və səfillik illərində öyrəndiyi bilgiləri əslində savadsız olan insanlardan qavradığı informasiyalarla sintezləyərək əslində həqiqətin nə olduğunu anlamağa başlayır və bu tip insanlara qarşı mübarizə aparmağa başlayır.
Gəmiçilik işini buraxaraq özünü tamamən yazarlığa həsr etmişdi. Ən gözəl yazılarından hesab etdiyi əsərlərini qəzet redaksiyalarına yollayır və yenə də əvvəlki uğursuzluqla qarşılaşırdı. Tamamən ac duruma düşən Martin digər insanlara möhtac duruma düşmüşdü. Bu hadisələr Lizzi ilə Martinin ayrılmasına da səbəb olmuşdu.
Martin bütün bunlara rəğmən yazı yazmağa davam edirdi. Göndərdiyi yazılar yenə geri çevrilirdi. Fəqət heç gözləmədiyi anda yazıları qəbul edilməyə başlayır. Ardıcıl uğurlar qazanmağa başlayır.
Nəhayət, Martinin böyük bir yazar olduğu ortaya çıxır. Dostunun yardımı ilə Martinin əsərləri tanınmaya və daha çox satılmağa başlayır. Martin artıq məhşur bir yazara çevrilir və zəngin bir insan durumuna gəlir. Ziyalı və savadlı insan kimi hər kəs tərəfindən tanınan hazırki Martin ilə dənizçi və tüfeyli həyat sürən gənc arasında olduqca böyük fərq vardı.
Bütün bunlardan sonra Ruf Martini geri istəyir. Martin İden artıq məhşur insan olmuşdu. O, Rufun ürəyini fəth etmiş və onun idealına çevirmişdi. Fəqət Martinin Rufa qarşı münasibəti əvvəlki kimi deyildi…
Bu ərəfədə Martinin məhşurlaşmasında böyük rol oynamış dostunun intiharı ona çox təsir edir. Bu hadisənin martinə vurduğu yara uzun müddət sağalmır. Üstəlik insanların münasibəti onu həyatdan soyudurdu. Belə ki, məhşur olduqdan sonra hər kəs Martinə qarşı fərqli davranırdı. Tanışlarının və ətrafının ikinci üzü ortaya çıxmışdı. Aralarında ciddi dava olan şəxslər belə onu nahara dəvət edirdi. Əvvəllər Martinə heç üz verməyən insanlar artıq ona yarınmağa başlamışdı. Aclıqdan öldüyü vaxtlarda ona fikir verməyən insanların hazırki davranışları Martini həyatdan iyrəndirirdi.
Yazarlıqdan əl çəkən Martinin əvvəllər yazdığı, amma çap olunmayan əsərləri də yayılma və satılmağa başlayır. Var dövlətinin bir qismini ailəsi üzvlərinə, qonşularına, köhnə dostları Co və Lizziyə xərcləyir. Və cənuba getmək üçün sonuncu dəfə gəmiyə minir. Gəmidə sıxıldığı üçün kitab oxumağa başlayır. Kitabda oxuduğu bu misralar onu intihara sövq edir:
…
“Heç bir yaşamın sonsuz olmadığı,
Ölülərin əsla dirilmədiyi”.
Onun üçün artıq zəngin və məhşur olmağın heç bir önəmi yoxdu. Həyatda əsl sevgi olmadan yaşamağın bir mənasının olmadığını düşünür. Bunun məntiqi nəticəsi kimi özünü dənizə atır. Ciyərlərini nəfəslə doldurub gedə bildiyi qədər dərinə üzür. Dərinə getdikcə təzyiqdən qulaqları partlayır, yuxarıya üzmək üçün cəhd göstərsə də artıq ölmək üzrədir.
