Vallah sevməyi bilmirəm…
Məndən yaxşı dərzi çıxar,
Bəlkə qəssab…
Əşi, yox e…
Bu dünyada torba tikən bəs qədərdir,
Baş kəsən də…
Mən isə
ya ürəyimi yamayıram,
ya da içinə sığmayan
köhnə xatirələri kəsib atıram.
Sevgi deyirlər –
Mənim əlimdə ya cırılır,
ya ölçüsü tutmur,
ya da hər kəsdə bəyənərəm
özümə çatanda olmur…
Bəlkə də
heç sevmək üçün deyilmişəm –
Hər toxunuşda
bir az daha sökülən
sap kimi…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
Ordan bir stul gətir,
Hə, düz eşitdin…
Səninləyəm.
Gətir… gətir…
Qoy elə bura.
Burda dünyanın ən gözəl insanı oturacaq.
Yorulmuşam…
Səncə, oturum?
Yaxın gəl…
özünə də bir az yer elə.
Bilirsən, nə düşünürəm?
Görəsən, dəyərmi sevmək üçün bu qədər üzülməyə?..
Gəlsə, başına dönərdim…
Gəlsə, qadasın alardım…
Oturardım dizlərinin bir küncünə,
Azca gözlərimi yumardım.
Bu yuxudan oyanmazdım…
Sevən qəlbim… yazıq qəlbim…
Məhəbbətə ac oldu ki…
Bu sısqalıq, bu yadlıq…
Doğmalığa kəc oldu ki…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
O qədər yolunu gözlədim ki, mən,
Yolunda gözümün nuru gedibdi.
Biz niyə ayrıldıq, söylə, de nədən?
Cavabın tapmıram, çox qəribədi…
Hansı daş altında gəzim eşqimi?
İndiki sevgilər görən eşqdirmi?
Allah hardadır de, gör eşidirmi?
Bu gediş, bu ağrı mənə zərbədi…
Qorxuram, özümü itirib gedim,
İzin ver sevgimi gətirib gedim.
Yarımçıq sözümü bitirib gedim,
Çox söz də demərəm, bircə kəlmədi…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
Qəlbim sevgi dolu, eşq qadınıyam
Əvvəl sevgi vardı…
İçimi isidən,
ovuc içi kimi isti,
Günəş kimi yandıran
mərhəmət kimi bir sevgi.
Sonra… hər şey dəyişdi.
Ürəyim buz kəsildi
buz,
buz…
Hə… Buzovu deyirəm.
Öldü.
Sağalda bilmədim.
Mən nəyi bacardım ki?..
Müəllif: Şəlalə CAMAL
****
Bilirsən mən səni necə sevərəm?
Gündüz sevdiyimtək gecə sevərəm
Mən ki, təmənnasız, heçə sevərəm,
Amma ki sevdiyin qadın olmaram
Mən soyuq sevirəm, qış qadınıyam,
Mən evdar deyiləm, iş qadınıyam,
Qəlbim sevgi dolu, eşq qadınıyam.
Amma ki sevdiyin qadın olmaram.
****
İynənin ucunda olan sap kimiyəm —
bir az sənə bağlı,
bir az qopmağa qorxan.
Əlini azacıq tərpətsən,
Sanki qırılacam, qopacam.
Gəl, hisslərimə ad qoy.
Mən tapa bilmirəm.
Sevgi deyirəm çox dərin olur,
Asılılıq deyirəm çox ağrılı…
Arasında qalıram.
Sanki özümə toxunsam, sən ağrıyarsan.
Bəzən mənə elə gəlir,
sənə baxmaq
görmək deyil
kor olmaqdır.
Həm bir də əcəbdir…
Hə, bu arada maraqlan gör,
Görəsən, əlillik düşərmi mənə?
Səndən başqasını görə bilmirəm…
Heç bir söz sığmır bu qarışıqlığın içinə…
Baxmaq bacarığı itərmi insanda,
birini çox gördüyün üçün?
Onu da Allah çox görər sənə…
Bəzən o qədər incəlirəm ki…
elə bil iynənin ucundayam,
məni tərpətməsinlər deyə nəfəsimi saxlayıram.
Səni düşünmək
yaşamaq kimi görünür,
amma hiss edirəm:
bu, bir az da ölmək kimidi.
Sənin xəyalın yaşadır amma…
Çox sağ ol ki, yaşadırsan.
Sanki dünya
sənin siluetindən ibarətdir,
sənin səsindən doğulur,
sənin susmağınla dayanır.
Mən iynənin ucundayam,
bir az sən,
bir az mən,
bir az da heç kim.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
Özüm özgənin,
Sözüm özgənin.
Olmadım sənin,
Mən bu dünyada…
Sevgim nağıldı,
Dünyam dağıldı,
Niyə tək qaldım,
Mən bu dünyada?..
Qəlbim sıxıldı,
Evim yıxıldı…
Yaman darıxdım
Mən bu dünyada…
Qəddimi bükdün,
Göz yaşı tökdüm,
Həsrətdən çökdüm
Mən bu dünyada…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
****
Yığıb əlifbanın hər hərfindən,
İllərdir mən sənə şeir yazıram.
Çox şey istəyirəm görəsən səndən?
Mən indi xeyri də şərə yozuram…
Zəhrimara qalsın ülvi məhəbbət,
Söylə bizdə olan sevgidir, nifrət?
Dedin haqq dövrüdür, hanı ədalət?
Mən özüm özümə tələ qururam…
Açıb məktubumu oxumamısan,
Bir kərə mənimtək darıxmamısan.
Görəsən heç məni soraqlamısan?
Mən belə suala cavab tapmıram.
****
Sən gedəni tozmu basıb buraları?
Qovlayıram, güllərimin üstündəki milçəkləri.
Sən gedəni ağlım uçub, elə bil olmuşam dəli…
Göz yaşımla sulayıram sən verdiyin çiçəkləri.
Sən gedəni xatirələr qalaq-qalaq,
Söyləmişdim “Belə getmə, bir azca mehriban olaq”…
Sən gedəni yuvamın da damı uçdu,
Sən gedəni xarabalıq oldu bu ev.
Sən gedəni sevməyin də daşın atdım,
Axı sənə deməmişdim ki, məni sev.
Sən gedəni yox demişəm mən hər kəsə,
Bu səbəbsiz ayrılığa ad qoymadıq.
Tale necə gətirdisə, qovuşmadıq, bir olmadıq…
İndiyədək çarpayım belə olmayıb,
Sən gedəni ağlamaqdan, islanmaqdan qurumayıb…
Getmisənsə daha dönmə,
Sənin də işığın sönər, darıxma,
Sənin də damın sökülər
Ona görə çox öyünmə.
****
Görəsən mən səni hara çağıırım,
Axı haram var ki, ora çağırım.
Bəlkə mən görüşə sonra çağırım?
Yer də Allahındı, göy də Allahın.
Xəlvəti yerim yox, de nə gizlədim?
Mən sənin yolunu hər gün gözlədim…
Darıxdım, mən səni necə özlədim,
Şəhər də Allahın, köy də Allahın.
****
Görəsən mən səni harda axtarım?
Büsbütün dünyanı dolaşdım, yoxsan.
Sənin ucbatından keçdi qatarım
-Bəlkə qatardasan, ya orda yoxsan?
Azı mən hayanda arayım səni?
Gələsən, saçını darayam sənin.
Sənsən bu həyatda gərəyim mənim,
Gözüm yolda qaldı, hardasan?
Yoxsan.
Niyə yox olmusan, niyə görmürəm?
Niyə əllərini tuta bilmirəm?
Niyə əllərimi boş qoyub getdin?
Xəbər də etmədin, bilim ki, yoxsan.
Bilsəydim, gözlərim yolda qalmazdı,
Bilsəydim, bəlkə də belə olmazdı…
Bilsəydim, gözümü yumub yatmazdım,
Bilərdim getmisən, bilərdim yoxsan.
****
Ömrümə ötəri bir xəyal kimi,
Gəlişin nədənsə heç xoş olmadı.
Elə hey özümə sual verirəm,
Yerin ürəyimdə heç boşalmadı?
Mənim tənhalıqdan dərd daşım olub,
Dərdə söykənmişəm – qardaşım olub.
Qardaş dediyim dərd – sirdaşım olub,
Sirrimi görəsən heç danışmadı?
Getdin, bir sağ ola dəymədi vida,
Üç nöqtə… ya da ki, biryolluq nida!
Ayrılıq yolunda azanda sevda,
Allahın işinə heç qarışmadı?
****
Ömrümə ötəri bir xəyal kimi,
Gəlişin nədənsə heç xoş olmadı.
Elə hey özümə sual verirəm,
Yerin ürəyimdə heç boşalmadı?
Mənim tənhalıqdan dərd daşım olub,
Dərdə söykənmişəm – qardaşım olub.
Qardaş dediyim dərd – sirdaşım olub,
Sirrimi görəsən heç danışmadı?
Getdin, bir sağ ola dəymədi vida,
Üç nöqtə… ya da ki, biryolluq nida!
Ayrılıq yolunda azanda sevda,
Allahın işinə heç qarışmadı?
****
Sənli fikirlərim dolam-dolaşıq,
Bütün xatirələr yadıma düşür.
Bir az alatoran xatırlayıram,
Elə bil başıma bir qaya düşür.
Mən sənsiz təkliyin içində idim,
Gedişin ömrümün yayına düşür.
Bütün mövsümləri qışa döndərdin,
Gündüzüm gecənin payına düşür.
Bütün sözlər boğazımda ilişib,
Udqunanda ürəyimə hey düşür.
Qıfılladın ürəyimi nədənsə,
Açmaq olmur, bu canıma küy düşür.
Naşı oldum bu sevdaya, bilmədim,
Bütün darıxmağım qanıma düşür.
Nağıl idi eşq, məhəbbət beləcə,
Sonunda göydən də üç alma düşür…
****
Mənim ürəyimə xal düşüb axı,
Şəklini öpürəm günəşə sarı.
Haçansa üzünü döndərsən bəri,
Göz yaşımı əllərinlə silərsən.
Bu sevginin yük etmişəm dərdini,
Kaş vaxtında bilərdik biz qədrini.
Bu sevdanın ömrü bura qədərmi?
Vaxtı gələr… Darıxanda bilərsən.
Mən səni xoşbəxtlik bilirdim axı,
Sən demə, bədbəxtlik, dərd, qəm, kədərsən…
Mənim işığımı söndürüb getdin,
Ay insafsız, söylə görüm nətərsən?
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Gizlən-qaçın yeriydi?
Etmisən uşaq məni.
İndi hansı küçənin
Tinində gəzim səni?
Nə yaşım həminkidi,
Nə qəlbim səninkidi.
Yoluna gül düzdüyüm
Yoluma tikan əkdi.
Yarpaq-yarpaq düşmüsən,
Gözümdən, əzim səni?
Gizlənmisən, çıxma day,
Görməsin gözüm səni.
Ovuc-ovuc qucmusan,
Əlini açım sənin?
Xəyalımdan uçmusan,
Ağlından qaçım sənin?
Artıq nə oyunum var,
Nə gizlənim, nə qaçım…
Açığı qalmayıb da,
Ümidim və inancım.
****
Sən gedəni bu evin,
İşıqları da yanmır.
Sən gedəni qəlbimə,
Daha sevgi yol almır.
Sən gedəni saat da,
Həminki vaxtda qalıb.
Hava duman, göy qara,
Sanki yağış da yağıb.
Yağışın qoxusu da
Otağıma yayılıb.
Arabir külək belə
Əsir… dəlidir nədir?!
Sən gedəni külək də,
Qapımı döyəcləmir.
Sən gedəni hər sözün,
Qulağımda səslənir.
Narahat olma məndən,
Necə varam — eləyəm.
Bəlkə əsən küləktək,
Ağlım gedib, dəliyəm…
Sən gedəni, büründü,
Zülmətə otağım da…
Buz bağladım hər fəsil,
İsinmədim yayda da.
Sən gedəni yadından
Çıxmışam Allahın da.
Sən gedəni qapım da,
Döyülmür, qadan alım…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Bilirsən, saatın əqrəbin qırıb,
Keçən bu zamanı dayandırmışam.
Nələr hafizəmdən silinib gedib,
Səni unutmağı bacarmamışam…
Sənin yoxluğunu unutmaq üçün,
Mən qərib ölkəyə yol da ölçmüşəm,
Artıq heç qalmayıb taqətim, gücüm,
Səni unutmağı bacarmamışam.
Görən hayandasan, görürsən məni?
İndi xatirəmlə vidalaşmışam.
Mən sənə xəyanət etməmişəm ki,
Səni unutmağı bacarmamışam.
Yollar da qırılıb, körpülər yanıb,
Sən olan yerlərə qayıtmamışam.
Meylimi salmışdım kitab, dəftərə,
Səni unutmağı bacarmamışam…
Bəlkə də acizəm sevgi yolunda,
Məni nə gözləyir yolun sonunda?.
Çıxmısan önümə şeytan donunda,
Qorxudan yerimdə donub qalmışam,
Səni unutmağı bacarmamışam…
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Dərd sənə sürüylə gəlsə,
Saçları hörüylə gəlsə,
Ölüylə, diriylə gəlsə,
Gülümsə, balam, gülümsə.
Bu Tanrının sınağıdı,
Qəm ürəyin qonağıdı.
Başa gələn bir nağıldı,
Gülümsə, balam, gülümsə.
Kədərə ortaq olmasa,
Qəhər insanı boğmasa,
Göz dolub, ürək ağlasa,
Gülümsə, balam, gülümsə.
İnsan dünyada naşıdı,
Dürüstlük ləlin qaşıdı,
Ağlamaq başımın daşıdı,
Gülümsə, balam, gülümsə.
Bu yaşda saçım ağardı,
Sanki başıma qar yağdı.
Payımı kim oğurladı?
Gülümsə, balam, gülümsə.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru