BENİM ANNEMSİN

Mukaddessin, yücesin, çok değerlisin,
Yüzünden kehribar rayihası sinsin.
Bin güzelden daha güzel sevgilisin,
Anne bu — sensin, canım annemsin!

Hangi yoldan gitsem bu dünyada,
Dualarındır yoldaşı her adımda.
Cennetim sensin iki dünyada,
Anne bu — sensin, canım annemsin!

Evlat derdi çöktürdü yaşına,
Gözyaşımı sildin bir tebessümle.
Merhametinle ısıttın kalbimi,
Anne bu — sensin, canım annemsin!

Sevginin uçsuz bucaksız denizi,
Sadakatin coşkun bir nehir gibi.
Şefkatinle dolu kalbin özü,
Anne bu — sensin, canım annemsin!

BAKIŞLAR ÇARPIŞTIĞINDA

Bir anlık bakışlar çarpıştığında,
Gözlerde yıldırımlar yanar ansızın.
O şimşek kalbime saplandığında,
Sarsılır yüreğim, kaybolur hızla.

Geldim dargınlığını aşkla silerek,
Sözlerin canımı acıtsa da gerek.
“Git” desen, çölde Mecnun gibi yanar,
Aşkla sararıp yollarda kalan.

Saçların gizlemesin ay yüzünü,
Gizlice baksın bana gözlerinin süzü.
Bazen kaderi biz yazarız kendi elimizle,
Saklanma artık, yüzleş bu hisle.

“Aşığım” deme yüksek sesle belki,
Ama inkâr etme, sevmiyorum diye sakın.
Sevgi, kalbin en derininde yaşar,
Bir volkan gibi taşar, engel tanımaz.

NEREDESİN, SIRDAŞIM?

Güneş saklandı bulut ardına,
Kirpiklerimde biriken yaşla.
Sabır kasesi doldu taştı —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Özgürlüğe hasret bir kuş gibi,
Rüya mı, gerçek mi bu çelişki?
Aklım gece gündüz arar seni —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Gölgeye aldanma ey insanoğlu,
Yıldız uzakta, gök yüce bir yolcu.
Mutluluğa erişmek kolay değil —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Yola koşarken düşme yollara,
Şahin olayım derken kalma çöllerde.
Allah yardım ederse kader elinde —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Hasretle atan bir kalbim var,
Umuda tutunmuş bir yaram var.
İki yürek içinde hedef savaşır —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Bahar yollarıma çiçek döker,
Ama içimde hasret gölge çöker.
Kapımı çalan bir sonbahar gibi —
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

Neşe dolu dünya sana güler, dostum,
Keder ve dertler benseyim, dostum.
Sevincim seninle güzellik taşır,
Nereden bulayım seni, sırdaşım?

SAHİLDE

Bugün yine sahildeyim yalnız başıma,
Sakin akan sulara dalmış bakışla.
Kuşlar sessizce geçer yanımdan,
Ördekler gülümser, bakar uzağımda.

Bulutlar ardında saklanır ay,
Işığı mahzun, sessiz bir hayal gibi.
Kaderimden şikâyet etmedim hiç —
Aşkım deniz, dertlerim ırmak gibi.

Meltem esti, yaprakları savurdu,
Bir anda sular hüzünle doldu.
Zamanın geçişini fark etmedim,
Şafak çöktü, çiğ damladı yüzüme.

Bülbülün sesi sarar hayalimi,
Güllerin kokusu sarhoş eder kalbimi.
Hasret ezer bu mahzun gönlümü,
Âşık bir yüreğe dönüştü içim, şiir gibi…

Zemire RAZZAKOVA,
Özbekistan Yazarlar Birliği üyesi
Çevirmen: Cahangir NAMAZOV