RƏQİBƏ QƏVVAS – ŞEİRLƏR

Rəqibə QƏVVAS – Şair, pedaqoq.

VƏSSALAM
Zaman bizi
dəyirmaninda üyüdüb,
Ələyində ələyib,
xəlbirindən keçirib
Mindirir karivana
tapsırır sarivanana
Göndərir gedər- gəlməzə

Gələn qala biıməyib,
gedən gələ bolməyib.
Yığdığın aparan yox ,
Dünya tamam dəyişib,
Dünyaya gələn az ,
gedən çox.
Qsrşıda iki yol var ,
Vənnət cəhənnəm yolu.
Hamı özü ilə aparır ,
Çiynində yazdırdığı,
Bir sağı,bir də solu.
Nə var ay insan,
nə qovhaqovdur,
nə qaphaqapdır,
Hamının ki yeri
Axırda gordur,
Vəssalam…

İSTƏYİR
Göylər məni yaman çəkir özünə,
Deyəsən verdiyin geri istəyir.
Ruhum səmaları ,cismim torpağı,
Payıma yazılan yeri istəyir.
* * *
Bu boyda dünyaya sığışmıram mən,
Sıxılır,darıxır ruhum bədəndə.
Deyəsən,azadlıq istəyir məndən,
Əslində yamanca yorğunam mən də.
* * *
Dünyanın şələsi elə ağırdır,
Yaman yorulmuşam çəkə bilmirəm.
Nə qoyub getməyə ixtiyarım yox,
Nə də ətəyimdən tökə bilmirəm.
* * *
Gözlərim dikilib ulduza,aya,
Xəyalım göylərdə piyada gəzir.
Yalın ayaqlarım qərib dünyada,
Nabələd yollarda karıxıb qalər.
* * *
Niyə cəzb eləyir məni bu göylər,
Niyə xəyalımı çəkir özünə.
Deyəsən tapmışam ,yanılmıramsa,
Düşmüşəm bir ,,gizli,, yolun izinə.

BİZƏ YETİM DEMƏYİN
Mənə yetim deməyim,mən şəhid balasıyam,
Qarayaylıq anamın ürəyi şan-şan olar.
Atam şəkildən baxar,ruhu sizdən inciyər
Axı narahat olsa,qəbri od tutub yanar.
* * *
Mən daha böyümüşəm, çox da ki beş yaşım var,
Atam gedənddə deyib evin kişisi sənsən
Nənəm hey ağıadıqca basır məni bağrına
Deyir gözümün nuru oğlumun əvəzisən
* * *
Ayam şəhid olandan sonra doğuldu bacım,
Otuz yaşlı anamın ismət qalası kimi.
Bacımsa tanıyacaq atamı şəkillərdən.
Meçə-neçə şəhidi şəhid balası kimi.
* * *
Bizə yetim deməyin,biz şəhid balasıyıq,
Tarixi yazanların xalqa əmanətiyik.
Məzarı da torpağa əsgər kimi düzülən,
Tarixin qsn yaddaşı,millətin qeyrətiyik.

İtkin düşən əsgərim qalib.
Başına dolanım ay dağım,dərəm,
Səndə itkin düşən əsgərim qalıb.
Üstüaçıq yatıb yaş torpaq üstə,
Evimin dirəyi ,sərvərim qalıb.
* * *
Düşməndən qisası alıb dincəlir,
Meylini dağlara salıb dincəlir.
Balam şəhid adın alıb dincəlir,
Ruhumun qidası ,ülkərim qalıb.
* * *
Dumanı üstünə çək üşüməsin,
Elə bas bağrına bük üşüməsin.
Özün al qoynuna tək üşüməsin,
Dizimin taqəti,hünərim qalıb.
* * *
Özün laylasını çal rahat olsun,
Yaralı könlünü al rahat olsun.
Sən Allah qeydinə qal rahat olsun.
Səndə şəhid adlı əsgərim qalıb.

QADIN
(Nigar Rəfibəyliə)
Bir şair ömrünü yaşayan qadın,
Bir ana adını daşıyan qadın,
Bir ömür yoldaşı böyük ustadın,
Bu üçbucaqlının mərkəzində sən,
Bərabər hissənin tənbələnisən.
Ana bucağından qalan məsafə,
Şair bucğına bərabər gəlir.
Ömür-gün yoldaşı olan bucağdan
Könlümü oxşayan bir səs yüksəlir.
,,Ala gözlüm səndən ayrı gecələr,
Bir il kimi uzun olur eyləyim.,,

Müəllif: Rəqibə QƏVVAS

RƏQİBƏ QƏVVAIN YAZILARI

“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir