Mikayıl Məxfi – Görüş

GÖRÜŞ
Qonarar aşiqinin
Anbara düşdü yolu.
Bu həmin anbar idi,
Köhnə kitabla dolu…
Tozlu, solğun kitablar
Onu anbarda görcək,
Dedilər: xoş gəlibsən!
Sən, a mərəzi göyçək.
Yadındamı o vaxtlar
Arxalanıb dayına,
İldə bir kitab yazıb,
Saldın bizi oyuna.
Ağappaq üzümüzü
Elə etdin ki, qara,
Dükanları dolaşıb
Yenə düşdük anbara.
Oxucu həsrətiylə
Saralmışıq, solmuşuq.
Sən qonarar aşiqi,
Biz tullantı olmuşuq.
Axırı özün gəlib
Yaxşı keçibsən ələ.
İndi bizimlə birgə
Verilərsən utilə.

Müəllif: Mikayıl Məxfi

MİKAYIL MƏXFİNİN DİGƏR YAZILARI

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

2 thoughts on “Mikayıl Məxfi – Görüş”

  1. ƏHSƏN
    Bir gün çanaqlı bağa
    Səsləyib qurbağanı,
    Dedi: – Dostum, yaxın gəl,
    Gör qənimin ilanı
    Nə hala salmışam mən.
    Qanına qəltan edib,
    Canını almışam mən.
    Qurbağa dedi: – Əhsən!..
    Afərin, qardaş, sənə.
    Öldür, ye o ilanı,
    Yaxın gəl, demə mənə.

    ZƏRGƏR
    Zərgərlik peşəsinə
    Qurşanmış bir Sağsağan,
    Qızıla misi qatır, –
    Qışqırır: “Daşqaş” alan.

    ÖZGƏ KÖLGƏSİ
    Bir qaya kölgəsində
    Tirlənib yatan köpək,
    Deyirdi: – Kölgəmi var –
    Baxın mənim kölgəm tək!
    Mikayıl Məxfi

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir