Мехти Гусейнзаде

ГРОЗА ФАШИСТОВ В ЮГОСЛАВИИ И ИТАЛИИ ВО ВРЕМЯ ВТОРОЙ МИРОВОЙ ВОЙНЫ АЗЕРБАЙДЖАНЕЦ “МИХАЙЛО”!

Сегодня исполнилось бы 107 лет Герою Советского Союза, отважному партизану и умелому разведчику, прославившегося своими дерзкими диверсиями против немецких оккупантов во время Второй мировой войны в Италии и Югославии, славному сыну азербайджанского народа Мехти Гусейнзаде.

Он родился в 1918 году 22 декабря в Баку. С самого детства любил литературу и живопись. Мехти прекрасно рисовал, играл на таре и писал стихи. После школы он поступил в Бакинское художественное училище и по окончанию училища продолжил учёбы на факультете французского языка в Ленинградском институте иностранных языков.

Планам Мехти стать литератором помешала война. В августе 1941 года 22-летний комсомолец Гусейнзаде вступил в ряды Красной Армии, и после окончания Тбилисского военно – пехотного училища ушёл на фронт.

Попав тяжелораненым в плен, он был отправлен с эшелоном военнопленных в Берлин, где задался целью бежать, чтобы бороться с фашистами. Мехти свободно говорил по-русски, по-азербайджански и по-французски, прекрасно рисовал, имел незаурядные способности к языкам и актёрскому мастерству. Поэтому освоить немецкий язык для него не составило особого труда. Через некоторое время его вместе с другими перебросили в Италию.

Ему удалось в 1943 году убежать к югославо-итальянским партизанам. Необыкновенная дерзость, которой восхищались друзья и отдавали должное враги, была осмысленным расчетом военного стратега, умевшего четко планировать задуманные операции, учитывать реалии немецкой военной машины, которую он досконально изучил.

Воинские подвиги Гусейнзаде, начавшего работать под подпольной кличкой “Михайло”, перечислить сложно – здесь и минирование железнодорожного полотна, и пущенные под откос немецкие воинские эшелоны, и взорванные автомашины с немецкими солдатами, и захваты “языков”, и подорванные мосты. Он учил партизан рисовать топографические карты, готовил взрывчатку, разрабатывал диверсионные планы, был прекрасным организатором.

В апреле 1944 года в результате устроенного Михайло взрыва кинотеатра недалеко от Триеста погибло 80 и было ранено более 100 фашистов. Потом был налёт на немецкие солдатские казармы, где погибло и было ранено 450 солдат и офицеров. Мехти взорвал казино, где погибло 250 солдат и офицеров, потом типографию, где печаталась фашистская газета.

За голову Михайло было обещано 300 тысяч марок, но это не заставило его остановиться. Творческая натура Мехти помогала в проведении операций с переодеванием. Как-то Гусейнзаде в форме немецкого офицера технической службы проник на аэродром противника и с помощью мин замедленного действия взорвал два самолета и 25 автомашин, а через несколько дней в форме немецкого офицера он подъехал на мотоцикле к фашистской роте, находившейся на учебном марше, расстреляв из автомата более 20 солдат и исчез. Форма офицера вермахта помогла Михайло и в ходе другой операции, когда он организовал налёт на местную тюрьму, освободив 700 военнопленных и захватив начальника тюрьмы. Налётчиков было трое, но немецкое радио сообщало о трехтысячной партизанской дивизии.

Всего в результате диверсий, организованных Гусензаде в 1944 году, было убито и ранено более 1000 немецких солдат и офицеров.

В ноябре 1944 года дом, в котором Михайло остановился после выполнения очередного задания, был окружен фашистами. Он вступил в бой, имея лишь две лимонки и пистолет. Силы были неравны. Последний патрон Мехти Гусейнзаде приберёг для себя, выстрелив в сердце…

Его могила находится в городе Триест. Долгое время о подвиге Михайло в Советском Союзе ничего не знали. Югославы и итальянцы сообщили об этом советскому руководству, вернее азербайджанской стороне. После этого начался тщательный сбор материалов о подвигах Михайло.

В апреле 1957 Указом президиума Верховного Совета СССР Мехти Гусейнзаде было посмертно присвоено звание Героя Советского Союза.

Фильм о нём «На дальних берегах», прошедший по всем экранам СССР, имел оглушительный успех. Но после просмотра фильма итальянцы и югославы сказали, что в фильме показан только 5% подвигов Михайло…

В 2018 году в Украине в честь 100-летия Мехти Гусейнзаде была выпущена 2000 почтовых марок в оборот. В том же году Президент Азербайджана Ильхам Алиев подписал распоряжение о проведении 100-летнего юбилея Мехти Гусейнзаде.

ВЕЧНАЯ ПАМЯТЬ! ГОРДИМСЯ!

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

VAQİF OSMANLI YAZIR


OLMAYAN QUYRUĞU BULAMAQ
(Azad Qaradərəlinun “Atavizm” hekayəsindən yaranan yarıciddi, yarızarafat ovqat)

Ruhun şad olsun, Mirzə Cəlil.

Yazıçı Azad Qaradərəli bir “quyruqlu hekayə” yazıb, adı da “Atavizm”. Atavizm bəzi canlılarda əcdadlarından qalma qalıqların təkamül nəticəsində yoxa çıxmasından sonra yenidən yaranmasıdır. Terminin “ata” hissəsi sizi çaşdırmasın. Həmin qalıq atada da ola bilər, anada da. Məsələn, quyruq. Quyruq insan təşəkkül tapdıqca – “meymun insana çevrildikcə”, yaşamaq uğrunda mübarizə gərginləşdikcə heyvanlarda əlavə funksiya daşımasa da, bəni insanda çoxfunksiyalı orqana çevrilib. İndi işi çətinə düşəndə, dar macalda, canına qorxu dolanda, xüsusilə maddi durumu pisləşəndə asanlıqla, tər tökmədən, abır-həya bilmədən vəziyyətdən çıxmaq üçün ən asan üsul quyruq bulamaqdı. Nə olsun ki, quyruğun yoxdur, ancaq keçmişdə quyruq bitib sonra yoxa çıxan əzanı məharətlə oynatmaq bəs edir ki, əlavə “devident” əldə edəsən. Yəni quyruq “vəfasızlıq” etsə də, bulamalı arxa öz yerindədir.
İnsan sürü “mədəniyyəti”ndən çoxdan ayrılsa da, təbəqələşdikcə, yaşamaq, mübarizə təcrübəsi artdıqca anladı ki, bu dünyanın işləri quyruqsuz, arxasız düzəlməyəcək. Başın, bədənin ən “etibarlı qoruyucusu” elə arxada ingilis bayrağı kimi yellənən quyruqdu. Çoxları təkamülün atasına rəhmət oxuyur ki, nə yaxşı quyruqlarını gözəgörünməz edib, rahatca öz işini görə bilirlər, mənsəbə, sərvətə, rahat kürsüyə yol məhz quyruğun mütəhərrikliyindən keçir.
İllər keçdikcə, bədii söz yaradıcıları çoxaldıqca, aralarında yarınmaq, sarayda təlxəklik etmək uğrunda gərgin və amansız rəqabət yarandıqca quyruq (elə “arxa” da oxuya bilərsiniz) bulamağın dürlü-dürlü funksiyaları yarandı Rudiment orqanların (funksiyasını itirmiş) yeni funksiyaları sivilizasiyanın eybəcər işləkləridir, “istedad”ın varsa daha yaxşı yaşayacaqsan.
O vaxtdan quyruqlu və arxalı qələm sahibləri bizə ögey atalar sırımaq, soy-kökümüzü qarışdırıb yolumuzu, milliliyimizi həftəbecər etmək üçün quyruqlarını işə saldılar. Sən demə, obamıza işıq verən Lenin “babamız”mış, lampa da “babamız”ın atası İliçinmiş. Leninin başqa “ata”ları da varmış – Marks, Engels.
Engels bizə öyrətdi ki, bəs meymunun insana çevrilməsinin səbəbi əməkmiş. Qabaq ətraflarımız qul əməyi ilə məşğul olmaq üçün dikəlmək lazımmış. Belə çıxır ki, qul əməyi ilə məşğul olmayanlar dördayaqlılardır. Əslində Engels düz deyirdi, uzaqgörən idi. İndi sərvət qazanmaq üçün iki əl yox, bircə quyruq kifayətdir. Təki bulamağı bacarasan. Bacarmasan, vay halına! Acından ölməmək üçün əlləş ki, əlləş. İnsana çevrilmədik, belimiz yenidən büküldü, geriyə, insandan hansısa məzlum varlığa doğru “təkamül” yolu seçdik. Yazarlarımız da sadəlövh və müti varlıq yaratmaqda davam etdilər. Bizi aldada-aldada öz yalanlarına özləri də inandılar.
Şanlı kommunizm yolu ilə “işıqlı” gələcəyə yorulmadan irəlilədik, “xariqələr yaradır el Sumqayıtda” oxuya-oxuya gənclik şəhərini qoca “ölü zona”ya çevirdik, “qardaş olub Hayastan Azərbaycan” əzbərləyə-əzbərləyə xain, nankor, tamahkar “qardaş”la səngərdə üz-üzə gəldik. Cəfər Cabbarılının tuğlu Allahverdisi və İmamverdisi kimi. Ruhun şad olsun, Cəfər Cabbarlı!
Görəsən quyruq bulamaq nə vaxtdan qalmış incə “sənət”di? Sosializmdən qalıbsa, ondan əvvəl yaşayanlar necə dolanıblar? Yəqin sosializmdən əvvəl “məmur” adlı yeddimədəli müftəxor canlı olmayıb.
Eh… Nədən şikayət edirəm özüm də bilmirəm. İşlədik, işlədik, gözəgörünməz quyruğumuzu bulamağı bacarmadıq da. Qürur imkan vermədi. Nə yaxşı ki, qüruru bulamaq olmur.
Yazıçının təhkiyəsi ilə desək, doğrudan da “nağıldı, tamaşadı insan həyatı… Bir də şeir… “Yoxdan var olan…”
Azad müəllimin “quyruqlu hekayə”sinin epiqrafındakı qarğışına mən də şərikəm: “Bizə sırınan ögey atalarımızın ruhu şad olmasın heç!”…

08.03.2025

Müəllif:  VAQİF OSMANLI

VAQİF OSMANLININ YAZILARI

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<|

Ömrümün üçdə biri Azərtacda keçdi

Ömrümün üçdə biri Azərtacda keçdi

Əmək fəaliyyətimdə xüsusən son 24 ili xüsusilə gərgin və vacib hesab edirəm. Azərbaycan Dövlət İnformasiya Agentliyi – Azertac News Agency-da 24 il işləmişəm. Özü də necə illər! Fəxr edirəm ki, bu illərdə ölkəmizə qarşı informasiya blokadasının yarılmasında mənim də xidmətim var. Müstəqillik əldə etmiş ölkəmizin, dövlətimizin xarici siyasətinin təbliğində mühüm rolu olan beynəlxalq sənədlərin, Ulu Öndər Heydər Əliyevin, möhtərəm Prezidentimiz Cənab İlham Əliyevin mühüm çıxışlarını, bəyanatlarını, müraciətlərini, digər rəsmi sənədləri, siyasi və beynəlxalq aləmdə respublikamızın haqlı mövqeyini müdafiə edən minlərlə informasiyanı, vacib sənədləri xarici dillərə OPERATİV tərcümə edib dünyaya yaymışıq.

Bu illər ərzində Cənab Prezidentimizin əhəmiyyətini dönə-dönə vurğuladığı informasiya müharibəsinin bir əsgəri olmuşam. Ölkəmizə qarşı ədalətsiz fikir və mövqelərin sındırılmasında, Azərbaycan həqiqətlərinin dünyaya çatdırılmasında mühüm rol oynayan Azertac News Agency-ın olduqca gərgin və OPERATİV işində mən də öz töhfəmi vermişəm. Bəzən elə olurdu ki, tərcümə etdiyim mühüm sənəd birbaşa Prezidentin stoluna gedirdi. Məsuliyyət böyük idi. Milli-mənəvi dəyərlərimizə aid neçə-neçə kitabın tərcüməçilərindən biri olmuşam.

Ömrümün üçdə biri Azertac News Agency-da keçdi. Buradakı zəhmətimin mükafatı olaraq “Azərbaycan Milli Mətbuatının 150 illiyi” yubiley medalı ilə təltif olundum. Fəxr etməyə dəyər!

p.s. Azerbaijan Press Council/Azərbaycan Mətbuat Şurasının sədri hörmətli Reshad Mecidi uzun illərdi ki, qiyabi tanıyırdım və hər cəhətdən dost hesab edirdim, bu il Reshad Mecid məni iki dəfə təltif və təbrik edib – fevral ayında 75 illik yubileyimdə və indi… Çox təşəkkür edirəm!

Səlim Babullaoğlu milli mətbuatın 150 illik yubiley medalı ilə təltif edilib

Səlim Babullaoğlu milli mətbuatın 150 illik yubiley medalı ilə təltif edilib

Şair, esseist, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin katibi Səlim Babullaoğlu Azərbaycan milli mətbuatının 150 illik yubiley medalı ilə təltif edilib.

Azərbaycan Mətbuat Şurasının sədri Rəşad Məcid medalı Səlim Babullaoğluna təqdim edib.
Babullaoğlu təltif olunmuş bütün həmkarlarını təbrik edib, Rəşad Məcidə, Medianın İnkişafı Agentliyinin rəhbərliyinə təşəkkür edib.


YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Ən yaxın tariximiz – unutma!

Ən yaxın tariximiz – unutma!

Azərbaycan dövlətinin ərazi bütövlüyünə qarşı mənfur düşmənlərimiz havadarlarının dəstəyi ilə ərazi iddiasını uzun illər davam etdirdilər, torpaqlarımızın 20 % hissəsi ermənilər tərəfindən işğala məruz qaldı, insanlarımız doğma yurdlarından məcburi köçkünlərə çevrildilər, silahlı basqılara, hətta soyqırıma məruz qaldılar. Beynəlxalq qurumlar, dünya birliyi, hüquqi müstəvidə üzərlərinə öhdəliklər alanlar münaqişənin nizamlanması istiqamətində mümkün tədbirlər görmədilər, işğalçıları ikili standartlar əsasında hətta müdafiə etdilər. BMT-nin qəbul etdiyi 4 çəkindiririci qətnamələr də yerinə yetirilmədi.
1988 -ci ildən başlayaraq 2020 -ci il 44 günlük müharibə dövrünə qədər minlərlə azərbaycanlının həyatına qəsd edildi, tarixi-mədəni abidələrimiz vandalizmə məruz qaldı, yurd yerlərimizdə barbarlıq törədildi, maddi vəsaitlər talandı. Qəhrəman vətən övladlarımız torpaqlarımızın azadlığı uğrunda istər birinci Qarabağ müharibəsi, istərsə də 44 günlük müharibə dövründə canlarını düşmən qarşı sipər edərək mübarizə yolunda şəhidlik zirvəsinə ucaldılar, qazi oldular. 2020 -ci il 27 sentyabrında Dövlət-Xalq-Ordu birliyi düşmənə qarşı haqlı mübarizəmizi uğurla həyata keçirərək 8 noyabr tarixli şanlı Zəfərin qazanılmasına nail oldu. Minlərlə şəhidlik zirvəsinə ucalmış mərd övladlarınız Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifəsinə çevrildilər, qanları ilə torpaqlarımızın işğaldan azad olunmasına imza etdilər, vətən – uğrunda ölən varsa vətəndir çağırışı əməldə sübuta yetirildi, xalqın şərəf və ləyaqəti bərpa edildi.
Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı könüllü olaraq hərbi komissarlığa müraciət edərək torpaqlarımızın azad edilməsində canından keçməyi bacaran, şəhidlik zirvəsinə ucalan mərd oğullarımızdan biri də Hüseyn Muxtar oğlu Məmmədovdur.
Qarabağımızın dilbər güşəsi olan Ağdam rayonunun Novruzlu kəndindən olan Muxtar Sərxan oğlu Məmmədov bəy nəslindən olduğu üçün ötən əsrin əvvəllərindən etibarən təqiblərə məruz qalmış, bir müddət sonra isə Mingəçevir şəhərinin quruculuğunda iştirak edərək sıravi işçidən istehsalat birliyinin rəisi vəzifəsinə ucalmışdır. Həyatını Mingəçevirin quruculuğa töhfələr verən, bu şəhərin yaradılmasında əməyi olan Novruzlu kənd sakinləri Muxtar Məmmədov və Şahvələd Quliyev bütün dövrlərdə Ağdam adına həmişə hörmət gətirmişdilər. Xatırlatmaq istəyirəm ki, əvvələr və indiki dövrdə də elm, mədəniyyət və dövlət quruculuğuna çox böyük töhfələr vermiş Novruzlu kəndinin sakinləri olmuş və var. Kənd sakinlərindən Qarabağ münaqişəsi zamanı onlarla Şəhid, qazi olmuşlar .Zəngin milli-mənəvi dəyərlərə söykənən Muxtar Məmmədovun ailəsində 4 oğlan, 3 qız övladı dünyaya göz açdı ,orta və Ali təhsil alaraq vətəninə xidmət etdilər. Orta təhsilini Mingəçevir şəhərində, Ali təhsilini isə Özbəkistanın Daşkənd şəhərində Xalq Təsərrüfatı institunun iqtisadiyyat fakültəsini müvəffəqiyyətlə başa vuran Hüseyn Myxtar oğu vətənimiz üçün ən çətin dövrdə -1993 -cü ildə hərbi komissarlığa müraciət edərək Milli ordunun 701-ci batalyonunun tərkibində Kəlbəcər, Tərtər və Ağdam istiqamətlərində düşmənə qarşı kəskin döyüşlərdə iştirak etdi, 1995 -ci ilin noyabr ayında isə Şəhidlik zirvəsinə ucaldı.
Vətəninə, doğma el-obaslna bağlı olan Hüseynin orduya yollanan zaman iki azyaşlı övladları olsa da, vətəninin azadlığını hər şeydən uca tutdu .Hər adama nəsib olmayan Şəhidlik zirvəsinə öz adını yazmağı bacaran Hüseyn üçün 1962 – 1995 iılər ömür payının təqvim tarixi olsa da, əbədilik qazandığı amalı ilə Azərbaycan xalqının şanlı səhifəsinə çevrildi ! Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı Hüseyn Məmmədov, onun döyüş yoldaşları vətən üçün canından keçməyin, igidlik məktəbinin təməlini qoyanlardan oldular. Hüseyn orduya arzusu əsasında yollanan zaman vətənə sədaqətlə xidmət etməkdən şərəf duyduğunu əməli ilə sübut etdi, vətənin dar günündə Vətən bizimdir – deyərək qürur mənbəyimizə çevrilməyi bacardı.
Birinci Qarabağ müharibəsinin ilk dövrlərində vahid komanda birliyinin olmaması, təchizat baxımından zəiflik, hakimiyyət böhranı da cəbhədə uğur qazanmağınız üçün şərait yaratmırdı. Xalqın təkidli tələbi ilə hakimiyyətə qayıdan Ulu Öndər Heydər Əliyev fenomen şəxsiyyət, dövlət qurucusu olaraq dövlət və ordu quruculuğu istiqamətində genişmiqyaslı tədbirlər həyata keçirdi, onun varisi-siyasi yolunu uğurla davam etdirən Prezident – Ali Baş Komandan İlham Əliyevin başlığı altında Müzəffər Ordumuzun qazandığı rəşadətli qələbə xalqımızın tarixinə qızıl hərflərlə yazıldı. Yaşadığımız ömür payında və gələcəkdə də şəhidlərimizə hər zaman borclu olduğumuz birmənalıdır, onları dərin ehtiramla yad edirik. Qazanılmış şanlı Zəfərimizin təntənəsi birinci Qarabağ müharibəsi zamanı vətəninə sədaqətlə xidmət edən Hüseyn kimi qəhrəman vətən övladlarının keçdiyi dönməz, əzmkar döyüş, qəhrəmanlıq yolunun davamı və təsdiqi oldu. İndi Hüseyn ,onunla birgə yenilməz döyüş yolu keşmiş şəhidlərimizin ruhu şaddır ki, uğrunda canlarından keçdikləri Azərbaycanın ərazi bütövlüyü və suverenliyi tam təmin olunmuşdur. Keşmiş məcburi köçkünlər Dövlət proqramına uyğun olaraq doğma ocaqlarına dönürlər, Qarabağımız və Şərqi Zəngəzurda bərpa quruculuq işləri sürətlə davam etdirilir.
Şəhid Hüseyn Myxtar oğlu Məmmədovun xatirəsinə həsr olunmuş.
Mirvari Dilbazi poeziya Məclisi İB – nin təşkilatçılığı və təşəbbüsü ilə keçirilən tədbirdə Şəhid bacısı Aybəniz xanım Camalova (Məmmədova) tərəfindən tarixi faktlara söykənən “Adını tarixə yazan Şəhid qardaşım” kitabının təqdimatında iştirak edərkən bir daha əmin oldum ki, gənc nəslin tərbiyəsində mühüm rolu olan, tariximizi, yurd yerlərimizi özündə əks etdirən Şəhidlərimizin qəhrəmanlıq yolunu təbliğ etmək, tanıtdırmaq, tariximizi yaşatmaq olduqca vacibdir. Təbii ki, bu məsul, şərəfli vəzifənin öhdəsindən kitabın müəllifi olaraq respublikamızın tanınmış pedaqoqu, Şəhid bacısı Aybəniz xanım çox layiqincə gəlmişdir. Redaktor olaraq Vaqif Osmanlının rolu da danılmazdır. Kitabda ərazi bütövlüyünün qorunmasında şəhidlik zirvəsinə ucalmış bir çox qəhrəman vətən övladları, Qarabağımız tarixi, Hüseynin ata-baba yurdu – Ağdam rayonunun Novruzlu kəndi haqqında da geniş məlumat verilib, folklorumuza və digər ədəbi yanrlarımıza da Aybəniz xanımın şəxsi töhfəsi kitabda əks olunmuşdur. Bacı-qardaşlar, sinif yoldaşları, yaxınları, QHT-i təmsilçilərinin Hüseynin uşaqlıq illərindən tutmuş yaşadığı sonrakı dövrdə qədər fəaliyyəti, vətənə, qohumlara bağlılığı haqqında geniş fikirlər öz əksini tapmışdır, tədbir zamanı müzakirə -çıxışlarda da həm nisgilli, kövrək, həm də qürurlu fikirlər səsləndirildi. Respublikanın bir çox yerlərindən tədbirdə iştirak edənlərin Şəhid Hüseyn haqqında söylədikləri əhatəli, yüksək fikirləri xatirələrimizi daha da zənginləşdirdi .

Qəhrəman Vətən övladlarını yad etmək, xatirələrini əziz tutmaq hər birimizin ən müqəddəs borcudur. Vətənin, xalqın yolunda canını fəda edənlər hər zaman hörmətə -ehtirama layiqdirlər. Dövlətimizin Şəhid ailələrinə qarş qayğı, dəstəyi də olduqca müsbətdir. Nə qədər zaman ötsə də, nəsillər bir-birini əvəz etsə də, Şəhiglərimiz heç vaxt unudulmayacaqdır!
Hüseyn – onunla birlikdə Qarabağımızın azadlığı uğrunda canlarından keşmiş Şəhidlərimizi dərin ehtiramla yad edir, ruhlarına dualar edir, qazilərimizə sağlamlıq arzulayıram.
Ali Baş Komandan İlham Əliyev, onun Müzəffər Ordusu var olsun!
Qarabağ Azərbaycandır!
Şəhidlər ölməz, Vətən bölünməz!

Müəllif: Sabit Əzimov

SABİT ƏZİMOVUN YAZILARI

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Arzu Əyyarqızı – MÜKAFATLARIM

MÜKAFATLARIM
Bu günə qədər bir neçə fəxri diplom və mükafatla təltif olunsam da, heç vaxt bunu qabardıb mənəmlik etməmişəm.
Həmişə tərifdən qaçıb, belə şeyləri qabartmağa, paylasmağa utanmışam nədənsə. Baxmayaraq ki, bəziləri pul ilə nələrsə əldə edib adamın az qala gözünə soxur ki, mənim belə titullarım var. Mən həmişə düşünmüşəm ki, heç bir fəxri ad insanın öz adından üstün ola bilməz. Kimsə mənim adımın yanındakı “artırmalara” -titullara görə hörmət edəcəksə, etməsin daha yaxşı.
Amma hər halda mənim boynumda bir təşəkkür borcu, minnətdarlıq yükü var. İndiyə kimi və bu il ərzində aldığım üç fəxri diplomlara məni layiq görən iki şəxsə: fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, “Həməşəra” mətbu orqanının təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi və Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Ziyadar” Mükafatı, “Qızıl Qələm” və “Zəfər” Media Mükafatları Laureatı, tərcüməçi, araşdırmaçı, yazıçı-publisist, “Ədəbiyyat və incəsənət” portalının Cənub təmsilçisi İlqar İsmayılzadəyə, həmçinin, “Yazarlar” Jurnalının baş redaktoru, AVMVİB-nin, AJB və AYB-nin üzvü, “Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı, Prezident təqaüdçüsü, tanınmış nasir, şair və publisist Zaur Ustaca minnətdar olmaq istərdim.
Mən istəyirəm əvvəlcə bu alınan diplom və nişan, mükafatların mahiyyətini də sadalayım. Və bu təşəkkür üçün qələmə aldığım yazını yekunlaşdırım.
Fəxri mükafat – insan ömrünün səssiz salnaməsidir. O, illərin zəhmətini bir damla işıqda toplayır, əməyi rəmzə çevirir, vicdanı tarixə yazır.
Medal sinədə parlayanda, sanki illərin yorğunluğu sözə çevrilir.
Bir damla göz yaşı, bir təbəssüm, bir ömrün hekayəsi o kiçik dairədə gizlənir.
Nişan – tarixin yaddaşıdır. Bir xalqın kimliyini, bir ömrün amalını göstərir. O, sahibinə deyil, bütöv bir xalqa deyir: “Fədakarlıq unudulmaz, zəhmət əbədi yaşar”.
Mükafat – bir ömrün zirvəsi, bir yolun sonunda açılan işıq qapısıdır.
O işıqdan başqaları da yol tapır, çünki mükafat yalnız sahibinə deyil, gənclərə ümid, cəmiyyətə nümunədir.
İlqar müəllim tərəfindən mənə verilmiş “Həməşəra” Fəxri Diplomu – doğma torpağın, doğma insanların sevgisini və etimadını əks etdirir. Bu diplom bir ömrün köklərinə bağlılığın, insanlara xidmətin rəmzidir.
Onun bu il mənə təqdim etdiyi “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomu sözün qüdrətinə verilən bir qiymətdir. Nizami irsinin işığında alınan bu diplom, poeziyanın əbədiyyətlə qovuşan parıltısını daşıyır.
Zaur Ustac müəllim tərəfindən təltif edildiyim “Ziyadar” Mükafatı isə – ziyalı yolunun təsdiqidir. Bu diplom, maarifə, elmə və mədəniyyətə xidmətin işığını simvolizə edir.
Bu diplomlar bizim ömrümüzün poetik salnaməsinə yazılmış parlaq səhifələrdir. Onlar yalnız bir şəxsi təltif deyil, həm də bir cəmiyyətin minnətdarlığıdır. Hər biri bizim yolunuzun bir mərhələsini işıqlandırır, hər biri bir ömrün fədakarlığını təsdiqləyir.
Fəxri mükafatlar, medallar, nişanlar və diplomlar – hamısı bir amalın, bir ömrün, bir vicdanın rəmzidir. Onlar bizə öyrədir ki, insanın ən böyük mükafatı onun əməyinin cəmiyyətin yaddaşına həkk olunmasıdır.
Beləliklə bir daha təşəkkür edir, hər kəsə layiq olduqları qiyməti almasını arzulayıram. Qələmimə verilən dəyər, imzama edilən hörmət sizə olan məsuliyyətimi, boynuma düşən şairlik borcumu daha da artırır.


Ümid edirəm ki, bundan sonra da qələmimi ədəbiyyata vicdanımla xidmət edən görəcəm.

21.12.2025

Arzu Əyyarqızı,
“Mirvarid Dilbazi Poeziya Məclisi İctimai Birliyi”nin üzvü və Cəlilabad rayonu üzrə rəsmi təmsilçisi, “Həməşəra” Ədəbi Məclisinin yaradıcısı və rəhbəri, “Zərif kölgələr” ədəbi saytının idarə heyətinin üzvü, Azərbaycan Yazıçılar Birliyi və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Həməşəra” və “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomları, “Ziyadar” Mükafatı laureatı, şair-publisist

ARZU ƏYYARQIZININ YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI


>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

Dekabrın 22-si fizika-riyaziyyat elmləri doktoru, professor Arif İsmayılovun doğum günüdür

Əziz dostlar, dekabrın 22-si fizika-riyaziyyat elmləri doktoru, professor Arif İsmayılovun doğum günüdür

İsmayılov Arif Yadulla oğlu, funksiyalar nəzəriyyəsi sahəsində mütəxəssis, 22 dekabr 1929-cu ildə Qazaxda anadan olmuş, orta təhsilini 1936-1946-cı illərdə Quba şəhərinin 1 saylı orta məktəbində almış, 1947-ci ildə S.M.Kirov adına Azərbaycan Dövlət Universitetinin fizika-riyaziyyat fakültəsinə daxil olmuş, 1952-ci ildə ali məktəbi bitirmiş, 1952-1955-ci illərdə həmin universitetin aspirantı olmuşdur.

1955-ci ildə ADU fizika-riyaziyyat fakültəsinin Elmi Şurasında akademik İbrahim İbrahimovun rəhbərliyi ilə “Çoxdəyişənli polinomlar üçün S.N.Bernşteyn və A.A.Markov bərabərsizliklərinin ümumiləşdirilməsi və onların yaxınlaşma nəzəriyyəsində tətbiqi” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir. 1955-1958-ci illərdə universitetin “Cəbr və funksiyalar nəzəriyyəsi” kafedrasında assistent və baş müəllim, 1958-1978-ci illərdə “Funksiyalar nəzəriyyəsi və funksional analiz” (əvvəl “Cəbr və funksiyalar nəzəriyyəsi”) kafedrasında dosent, 1978-1986-cı illərdə həmən kafedrada professor vəzifəsində çalışmışdır.

O, 1959-cu ildə “Cəbr və funksiyalar nəzəriyyəsi” kafedrası üzrə dosent elmi adına layiq görülmüşdür. 1978-ci ildə professor elmi adı almış və ömrünün sonuna qədər funksiyalar nəzəriyyəsi və funksional analiz kafedrasının professoru vəzifəsində çalışmışdır. Arif İsmayılov funksiyaların kontruktiv nəzəriyyəsi üzrə mütəxəssis olub, 30-dan çox elmi məqalənin, 1 monoqrafiyanın müəllifidir. Onun rəhbərliyi ilə 4 nəfər namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir. O, uzun illər kompleks dəyişənli funksiyalar nəzəriyyəsindən mühazirələr oxumuşdur.
Arif İsmayılov 1986-cı ildə Bakıda vəfat etmişdir.

Mənbə və müəllif: Misir Mərdanov

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana