Günümüze ulaşan en eski “dua”
Günümüze ulaşan en eski “dua” nın Asya Hunlarına ait olduğu anlaşılmıştır. Çin resmi hanedan yıllıklarında yer alan bir ifadeye göre hükümdar Şan-yu, atı üzerinde, iki elini havaya kaldırıp başını eğiyor ve istediğini verdiği için yüksek sesle Gök Tanrı’ya şükrediyordu.
Konuyla ilgili ayrıntılı dua metinleri ise araştırmacılar tarafından yapılan Şamanizm ile ilgili derlemeler esnasında tespit edilmiştir. Burada Radloff’un Sibirya’da tespit ettiği duayı örnek olarak verebiliriz:
Kayra Kann, Kayra Kan!
Alas, Alas, Alas!
Avuç içi kadar açık ver!
Çuvaldız kadar deşik ver!
Asil kişinin torunuyum!
Sedir ağacının köküyüm,
Abu Tobu diye çağırdım,
Ongustay Kuldurak diye çağırdım,
Göğün göbeği yerde olsun!
Yerin göbeği gökte olsun!
Kaynak: Yaşar Çoruhlu, Türk Mitolojisinin Ana Hatları, s. 145.