“Bu gecə” şeirində Zaur Ustac
(Zaur Ustac – Bu gecə)
“Bu gecə” şeirində Zaur Ustac yenə özünəməxsus poetik üslubu ilə sevgi, gözlənti və mənəvi ehtiyac mövzusunu işləyir. İlk misradakı “Gözlərəm yolunu hər səhər, axşam” ifadəsi uzun sürən intizarın ağrısını göstərir. Burada gözlənilən yalnız bir insan deyil, bəlkə də xoşbəxtlik, rahatlıq, anlayış və könül rahatlığıdır.
“Qır Şeytanın qıçın, qaç gəl, bu gecə!” misrası şairin xalq danışıq üslubundan ustalıqla istifadə etdiyini göstərir. Bu cümlədə həm yumor var, həm səmimiyyət, həm də tələsik qovuşmaq istəyi. Zaur Ustac poeziyasında tez-tez rast gəlinən canlı xalq nəfəsi bu misrada aydın duyulur.
Şeirin ikinci bəndində qaranlıqla işığın qarşılaşdırılması diqqət çəkir: “Qaranlıq gecənin qaranlığında…” və ardınca “Nur çilə, şəfəq sal, aç yol…” Bu, sadəcə gecə təsviri deyil. Bu, ümidsizlikdən ümidə keçid, kədərdən sevincə yol axtaran insan ruhunun halıdır. Şair qaranlığı təsvir etməklə yanaşı, işığa çağırır.
Ən dərin misralardan biri isə budur: “Neçə qönçə arzu açmadan soldu.” Bu fikir insan ömrünün itirilmiş imkanlarını, gecikmiş sevgiləri, həyata keçməyən arzuları ifadə edir. Zaur Ustac burada çox sadə dillə böyük fəlsəfi həqiqəti deyir: zaman gözləmir.
Son misra – “Ustacın başına tac ol” – müəllifin öz təxəllüsünü şeirə gətirməsi klassik ənənəyə bağlılıq nümunəsidir. Divan və aşıq ədəbiyyatında şairlər son bənddə adlarını çəkərək əsəri möhürləyirdilər. Zaur Ustac da bu ənənəni müasir duyğularla davam etdirir.
Nəticə etibarilə, “Bu gecə” şeiri sevginin, həsrətin və qovuşmaq arzusunun poetik etirafıdır. Burada həm xalq ruhu, həm klassik ənənə, həm də çağdaş insanın tənhalığı var. Şeir oxucuya bir həqiqəti xatırladır: bəzən insan ömründə ən vacib görüş “bu gecə” baş verməlidir.
Müəllif: Süleymanova Ümmü İsmayıl qızı
Şəki şəhəri 14 nömrəli tam orta məktəbin riyaziyyat müəllimi,
AJB-nin üzvü, “Qızıl Qələm” media mükafatçısı.
Zaur Ustacın “Buta”sı haqqında
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında