www.USTAC.az

Zəhra SƏFƏRALIQIZI – SƏSLƏR

İyun 23, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

          SƏSLƏR
        (hekayə-pritça)
      Qışqırıq, bağırtı səsləri bir az səngidi, yerini   inilti və sızıltıya verdi. Sakitcə, için-için hıçqırıq, ağlamaq həniri də duyulurdu…
Birdən ucadan çəkilən rişxənd dolu qəh-qəhə sanki səsləri dəlib keçdi. Ayağa durub var-gəl edən kölgənin bu istehzalı, ikrah doğuran qəh- qəhəsi elə bil “susun” əmrini verdi. Otağa ölü bir sükut çökdü…
     Nəfəslikdən günəşin ilıq şəfəqləri otağa süzülürdü. Tavandakı gur lampanın yanmasına baxmayaraq ətrafın bombozluğunu qova bilmirdi. Sanki divarlar buz kəsmişdi. Yerdə laxtalanana qədər axan qanların gözə görünməyən buxarı adamı üşüdən divarlara hopurdu. Al-qırmlzı qan gölməçələri nəfəslikdən düşən Günəşin şəfəqləri altında parlasa da get-gedə solur, qaramtıl rəngə çalırdı və rişxəndli qəh-qəhə səsindən titrəyirdi…
     Xəstə göz qapaqlarını güclə aralayıb acıqlı-acıqlı:
— Bu, nə səsdir?.. Elə bil başıma çəkiclə vururlar – bağırdı.
     Sonra gözləri yenə süzülüb bağlandı.
Tibb bacısı tez ona yaxınlaşıb sakitləşdirici iynə vurdu…
     Bir az keçəndən sonra bu dəfə də yalvarırmış kimi:
— O, nə səsdir pəncərədən gəlir?.. Kəsin onu, nəfəs almağa qoymur…
    Tibb bacısı pəncərəyə yaxınlaşıb taybatay açdı.
Çöldən gələn təmiz hava otağa doldu, xəstənin çürüyən ayaqlarının yarasından və ona yaxılan məlhəmdən gələn qoxusuna qarışdı.
Pəncərənin yuxarı küncündə yuva quran iki qaranquşu gördü.Qeyri-ixtiyarı gülümsədi və dönüb yarı huşsuz uzanan xəstəyə baxdı…

Kölgə təkəbbürlə asta-asta stula oturdulub əl-qolu, ayaqları, gözləri bağlı kişiyə yaxınlaşdı. Ədalı tərzdə ayağının ucu ilə stulu itələdi.
Kişi stulqarışıq arxa tərəfə düşdü. Yaralarının, yoxsa beton döşəməyə dəyib yarılıb qanayan başının ağrısından iniltili bir səs çıxartdı…
— Görürsən gününü?!. Mən sənə demişdim axı… Dinləmədin, az eşitdin deyilənləri…
Sandın tək yeyə biləcəksən. Bilmədin ki, məndən qaçmaq olmaz…
   İynə vurulandan sonra bir az sakitləşən xəstə gözlərini açdı. Sağa-sola baxdı, su istədi. Tibb bacısı stolun üstündəki su bardağını götürüb onun ağzına yaxınlaşdırdı. Bir qurtum içəndən sonra başını geri çəkdi:
— Suyu da güclə uduram, — dedi.
Çəkdiyi ağrı-acının əzabı üzündən oxunurdu.
Bu vaxt qapı açıldı. Baxımlı bir qadın şux yerişi ilə içəri girdi .Özü ilə bərabər “Şanel”in bihuşedici qoxusunu da içəri gətirdi. Soyuq bir tərzdə əyilib xəstənin başını ağızucu öpdü:
— Həyatım, iki saatdan sonra uçuş vaxtımdı. Mən getməliyəm. Vallah, özümü həkimə göstərmək söhbəti olmasa idi heç getməzdim. Dincəlməyin adıdı elə… Səni bu vəziyyətdə qoyub getmək heç içimdən gəlmir …
Onun cavabını gözləmədən:
— Hər gün telefonla görüntülü danışacam, səndən xəbər tutacam. Həkimlər, tibb bacıları burdadı, nigaran qalmaram. Bir ay nədir, gözünü yumub-açacaqsan gəlib keçəcək… Hələlik, sürücü məni gözləyir — deyib, yenə də ağızucu xəstənin başından öpüb iri addımlarla otaqdan çıxdı…
O, qəzəb, nifrət, peşmançılıq dolu gözləri ilə qadının arxasınca baxdı…
   Yuva quran quşların civilti səsi otağı başına götürmüşdü. Xəstə bağırdı:
— Kəsin onların səsini…
— Quşlardır, müəllim. Pəncərədə yuva qurublar…
Tibb bacısının sözü ağzında qaldı.
— Kəsin dedim onların səsini, başım partlayır…
Tibb bacısı pəncərəni bağlayıb ona yaxınlaşdı. Çarpayının yaxınlığındakı stolun üstündən dərmanı götürüb ağzına qoydu və bir qurtum su içirtdi.
Xəstə huşa getdi…
Əli-qolu , ayaqları, gözləri bağlı, qanı içində çabalayan kişi yalvarırdı:
– Müəllim, buraxın məni. Nə istəyirsiniz, nə qədər istəyirsiniz toplayıb verəcəm. Uşaqlarım balacadı, onlar yetim qalmasın…
Kölgənin iyrənc qəhqəhəsi divarlarda əks-səda verdi və əxlaqsız bir əda ilə:
— Arvadın da dul qalmasın hə… – dedi.
Sonra kişiyə tərəf bir az əyilib:
— Bu arada, xanımınla, 12 yaşlı qızın bu axşam mənim qonağım idi…– dedi və dikəldi. Əlini əlinə vurub ucadan qəh- qəh çəkdi.
Yerdə əli-qolu bağlı kişi ilan kimi qıvrıldı…
     Xəstə zarıyırdı… Güclə nəfəs alırdı. Dili-dodağı partlaq-partlaq idi. Partaqlardan qan sızırdı. Hərdən güclə pıçıldayırdı:
   O səsi kəsin, başım partladı…
Tibb bacısı bir ildən çoxdu xəstənin hissə-hissə çürüyən vücudunu süzdü və bağlamaq üçün pəncərəyə yaxınlaşdı. Pəncərənin yuxarısındakı yuvada ana quş balalarını yemləyirdi. Ətcəbala quşlar güclə görünən qanadlarını çırpır, anasının ağzlarına qoyduğu yemi tez-tələsik udur və yenə də istəyirdilər. Bala quşların elə bil qarınları doyduqlarına görə xoşbəxtcəsinə civilti səsləri ətrafı başına götürmüşdü. Erkək quş kənardan onları izləyirdi…
    Tibb bacısı bu mənzərəyə baxıb xəfifcə gülümsədi, pəncərəni bağlayıb xəstənin yanına yaxınlaşdı. Onun bərəlmiş gözlərinin hərəkətsiz baxdığını gördü…
Tibb bacısı — Allah günahlarını bağışlasın – pıçıldadı və əlləri ilə onun gözlərini yumdu…

MÜƏLLİF: ZƏHRA SƏFƏRALIQIZI

“Yurd” jurnalının redaktoru

ZƏHRA SƏFƏRALIQIZININ YAZILARI

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<

www.USTAC.az

ZƏHRA SƏFƏRALIQIZI – ZAMAN

İyun 23, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

ZAMAN

Zaman o zaman deyil ki, qağa,
bir daş var idi, bir də torpaq,
bir də daşdan, torpaqdan çıxan çörək,
çörəyi çıxaran isə cəsur bir ürək…
Bu aralar bir ayrı cürədi eee…
İndi başa dəyən daşdan çıxır,
zəhər olan aşdan,
gözdən axan yaşdan çıxır…
Qanı donan ürəklərdən,
solan – qalan diləklərdən,
yıxılan yuvalardan,
dağılan tifaqlardan,
qurulan divanlardan –
yalanlardan, palanlardan çıxır…
Yox olan abırlardan,
ölən həyalardan,
şeytana yox, mələyə atılan daşdan,
bir də, baş çıxmayan başdan çıxır…
Ehh, qağa, indi o zaman deyil ki,
bir daş ola, bir də torpaq,
çörək də ondan çıxa…

MÜƏLLİF: ZƏHRA SƏFƏRALIQIZI

“Yurd” jurnalının redaktoru

ZƏHRA SƏFƏRALIQIZININ YAZILARI

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<

www.USTAC.az

SOF TUYGʻULAR

İyun 23, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

SOF TUYGʻULAR

Sohillar kezarman, hayol darbadar,
Qalbimda gʻunchalar, umid lolasi.
Orzu parvozidan, yurak kuy chalar,
Sehrli ehtiros, bokira dil koshonasi.

Navolar sehrlar, ohanglar surur,
Tuygʻu jumbushlanar, imon haq asos.
Koʻksim isyonida, ishonchli gʻurur,
Begʻubor, pokiza muhabbat e’zoz.

Olamni madh etar, ruhim parvozda,
Ma’suma suluvlar, atlas libosi.
Umid shamchalari yonar, dil rozda,
Mehrni uygʻotar, oʻzbegim ibo-hayosi.

Saharlar jilmayar, nur toʻla olam,
Mehrning zarrasi, qalbga qoʻnar soz.
Ezgulik yoʻllarin yoritib har dam,
Muhabbat qanotdir, yuksalar ovoz.

Yulduzlar sir aytar kecha bagʻrida,
Vujudlar silkinar, ishonchu-armon .
Sadoqat gullaydi umr sahnida,
Yuraklar birlashar, sadoqat-iymon.

Shunda dil torlari jaranglar navo,
Ruhga quvvat berar umidli dunyo.
Baxt sari boshlagay, ezgulik ziyo,
Yashasin qalblarda muhabbat davo.

Qalbdan koʻngillarga yoʻl topar sado,
Yuraklarni silkitib uygʻotar hisni.
Mehr birlan goʻzal hayotiy fazo,
Nurga chulgʻab borar insoniy izni.

Orzular osmoni kengaysin hamon,
Ezgulik qoʻshigʻi yangrasin dilda.
Mehr-sadoqat, muhabbat posbon,
Ruh bersin bu navo har bir koʻngilga.

Müəllif: Nasiba Xaydarova

Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, TYB-nin “Tomris Ödülü” laureatı, bədii qiraətçi, yazıçı-şair

Nasiba Xaydarovanın yazıları

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

www.USTAC.az

TURONNI TUPROG‘I AZIZ MEN UCHUN

İyun 23, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

TURONNI TUPROG‘I AZIZ MEN UCHUN

Ko‘hna zaminimda tarixlar uyg‘oq,
Har qadam izida buyuklik porloq,
Yuragim tubida yonar bir chiroq,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Sahrolar bag‘rida yashnar orzular,
Qadim qo‘shiqlardan uyg‘onar hislar,
Har zarra tuprog‘i muqaddas sirlar,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Tonglari umidga chorlar har nafas,
Mayin shamollari dillarga havas,
Yurt deb yashamoqdir eng oliy sharaf,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Ko‘zlarim yoshlanar sog‘inch damlarim,
Bag‘riga chorlaydi sokin tunlarim,
Yog‘duga tutashar yorug‘ kunlarim,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Kelajak avlodga yorug‘ yo‘l qoldir,
Ilm bilan qalbni nur bilan to‘ldir,
Vatan deb yashashni dillarga singdir,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Ajdodlar ruhi bor har bir zarimda,
Temuriy shon yashar qoni, qonimda,
Mardlik nafasi bor har bir onimda,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Navoiy kalomi yo‘ldoshim bo‘lar,
Hikmati qalbimga nur sochib to‘lar,
Adolat tuyg‘usin qalbimga qo‘shar,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Har g‘ishtida tarix, har toshida jon,
Bu yurt — mangu qo‘rg‘on, muqaddas makon,
Uni asramoqdir eng oliy farmon,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Yulduzlar ostida qilarman duo,
Tinch bo‘lsin yurtimda esgan har sabo,
Baxt bilan yashasin el yurt dunyo,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

So‘nggi nafasimda tilimda shu nom,
Yurtim deb uradi yuragim har on,
Jonim fido bo‘lsa — yo‘q menda armon,
Turonni tuprog‘i aziz men uchun.

Müəllif: Uzuloy XAYDAROVA

Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, TYB-nin “Tomris Ödülü” laureatı, bədii qiraətçi, yazıçı-şair

UZULOY XAYDAROVANIN YAZILARI

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

www.USTAC.az

Əli bəy Azərinin “İki zəngəzurlu zabit”i

İyun 23, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

    YÜZ DOQQUZUNCU YAZI
    MÜHARİBƏ MÖVZUSUNA FƏRQLİ BAXIŞ
    (Əli bəy Azərinin “İki zəngəzurlu zabit”i)
     Salam olsun çox dəyərli oxucum! Bu dəfə söhbətimizin mövzusu Azərbaycan ordusunun döyüş yolu keçmiş (əvvəllər keçmiş sovet ordusunda xidmət etmiş) zabiti, tanınmış yazıçı Əli bəy Azərinin digər azərbaycanlı zabit, şair, hərbi jurnalist Mahir Cavadlının redaktorluğu ilə “Şərq-Qərb” poliqrafiya müəssisəsi tərəfindn nəfis şəkildə çap olunmuş 272 səhifədən ibarət kitabı haqqında olacaq. Roman hərb mövzulu əsərlər seriyasına daxildir. Sovet ordusunda xidmət zamanı aralarında yaranmış münasibət dostluğa çevrilən erməni və azərbaycanlı zabitin sonralar Zəngəzur cəbhəsində qarşılaşması əsərin əsas süjet xəttini təşkil edir.
    Kitabı şəhərimizin kitab mağazalarından və ya müəllifin özündən (070-575-03-99) almaq olar.
     Əli bəy Azərinin 2025-ci ildə işıq üzü görmüş və hal-hazırda şəhərimizin kitab evlərində satışda olan “İki zəngəzurlu zabit” romanı müasir Azərbaycan nəsrində hərbi-vətənpərvərlik mövzusunu tarixi yaddaş, insan taleləri və milli kimlik məsələləri ilə birləşdirən maraqlı bədii əsərlərdən biridir. Əsərin ön sözündə qeyd olunduğu kimi, roman XX əsrin sonlarında bölgədə baş verən hadisələrin yazıçı təxəyyülü ilə sintezindən yaranmışdır və sovet ordusunda birgə xidmət etmiş iki dostun – iki zəngəzurlu zabitin sonradan qarşı-qarşıya gələn talelərindən bəhs edir.
      Əli bəy Azəri uzun illərdir ki, hərbi-vətənpərvərlik mövzusunda qələmə aldığı əsərlərlə tanınır. “İki zəngəzurlu zabit” romanında da müəllif oxucunu yalnız müharibə səhnələri ilə deyil, bütöv bir dövrün ictimai-siyasi mənzərəsi ilə qarşılaşdırır. Əsərin hadisələri qədim Zəngəzur torpağının müxtəlif məkanlarında – Mincivan, Qafan, Sisyan, Meğri və digər yaşayış məntəqələrinin fonunda cərəyan edir. Bu məkanlar sadəcə coğrafi adlar deyil, həm də bir xalqın yaddaşı, kökü və taleyidir.
      Romanın ilk səhifələrindən müəllif oxucunu Zəngəzurun təbiəti, kənd həyatı və insanları ilə tanış edir. Bu təsvirlər əsərə yalnız bədii gözəllik qazandırmır, həm də sonrakı dramatik hadisələrin emosional təsirini gücləndirir. Zəngəzur burada vətən anlayışının simvoluna çevrilir.
      Romanın əsas xətti iki zabitin – azərbaycanlı Azər və erməni İosifin taleyi üzərində qurulub. Hər ikisi Zəngəzur bölgəsinin yetirmələridir, hərbi məktəblərdə oxuyur, dostluq edir, bir-birinə arxa-dayaq olurlar. Onları yaxınlaşdıran yalnız hərbçi peşəsi deyil, həm də ortaq coğrafiya və uşaqlıq xatirələridir.
      Lakin tarix bəzən münasibətlərindən daha sərt olur. SSRİ-nin dağılması, milli münaqişələrin alovlanması və Qarabağ hadisələri iki dostun həyatını fərqli istiqamətlərə yönəldir. Dünən eyni süfrə arxasında oturan insanlar bu gün fərqli cəbhələrdə dayanmalı olurlar. Yazıçı məhz bu məqamı böyük ustalıqla təqdim edir: düşmənçilik xalqlar arasında yaradılsa da, onun ən ağır yükünü konkret insanlar daşıyırlar.
      Əsərdə Meğridə girov götürülən azərbaycanlılar, Mincivanda dayandırılan qatar, xalqın hiddəti və eyni zamanda təmkinə çağırış səhnələri geniş yer tutur. Qulu kişinin obrazı vasitəsilə müəllif ağsaqqallıq institutunun, xalq müdrikliyinin və vətəndaş məsuliyyətinin əhəmiyyətini göstərir.
        Qatar hadisələri romanın ən gərgin epizodlarından biridir. Burada həm xalqın haqlı narazılığı, həm də qan tökülməsinin qarşısını almaq istəyən insanların səyləri təsvir olunur. Bu səhnələr yalnız bir hadisənin təsviri deyil, bütöv bir dövrün psixologiyasını əks etdirir.
       Əsərin ən diqqətçəkən xüsusiyyətlərindən biri müəllifin hadisələrə birtərəfli yanaşmamasıdır. Yazıçı milliyyətindən asılı olmayaraq insan taleyini ön plana çəkir. İosif Arutyunov obrazı bunun ən parlaq nümunəsidir. O, erməni olsa da, dostluğa, insanlığa və vicdana sadiq qalmağa çalışan bir zabit kimi təqdim edilir.
       Bu yanaşma romanı sırf müharibə əsərindən daha yüksək səviyyəyə qaldırır. Oxucu burada yalnız qarşıdurma deyil, həm də insanlıq uğrunda mübarizə görür. Müəllif göstərir ki, siyasi proseslər insanları fərqli cəbhələrdə müxtəlif səngərlərə ataraq ayırsa da, vicdan və mənəvi dəyərlər hər zaman öz sözünü deyir.
      Əli bəy Azərinin dili sadə, axıcı və canlıdır. O, xalq danışıq üslubundan, yerli ifadələrdən və məişət detallarından məharətlə istifadə edir. Bu xüsusiyyət əsəri daha təbii və inandırıcı edir. Hadisələr sürətli inkişaf edir, dialoqlar canlıdır və oxucu özünü hadisələrin içində hiss edir.
Müəllif xüsusilə kənd həyatının təsvirində, insan xarakterlərinin açılmasında və gərgin situasiyaların yaradılmasında peşəkarlıq nümayiş etdirir. Romanın dinamik süjeti oxucunu sonadək maraq içində saxlayır.
       “İki zəngəzurlu zabit” əsərinin əsas ideyalarından biri vətən sevgisidir. Müəllif oxucuya xatırladır ki, torpaq yalnız coğrafi məkan deyil, həm də milli yaddaş, ata-baba irsi və mənəvi dəyərdir. Zəngəzur obrazı roman boyunca bu düşüncənin daşıyıcısı kimi çıxış edir.
Əsərdə vətənpərvərlik pafoslu şüarlarla deyil, insanların davranışları, seçimləri və fədakarlıqları vasitəsilə təqdim olunur. Bu da romanın təsir gücünü artırır.
     “İki zəngəzurlu zabit” Azərbaycan ədəbiyyatında yaxın tariximizin mürəkkəb və ağrılı səhifələrinə işıq salan dəyərli romanlardan biridir. Əsər dostluq və düşmənçilik, vətən və taleyüklü seçimlər, insanlıq və vicdan kimi əbədi mövzuları özündə birləşdirir. Əli bəy Azəri bu romanla təkcə iki zabitin həyat hekayəsini deyil, bütöv bir nəslin yaşadığı faciələri, ümidləri və mübarizəsini bədii şəkildə əks etdirməyə nail olmuşdur.
       Roman həm tarixi hadisələrə maraq göstərən oxucular, həm də vətənpərvərlik ruhunda yazılmış bədii əsərləri sevənlər üçün qiymətli bir ədəbi nümunədir. O, Zəngəzurun yaddaşını yaşadan, insan taleləri üzərindən tarixə nəzər salan və oxucunu düşünməyə vadar edən təsirli bir əsər kimi diqqəti cəlb edir.
   Sona qədər həmsöhbət olduğunuz üçün təşəkkür edirəm. Hələlik!
   21-23.06.2026
(Xankəndi, Şuşa, Laçın, Bakı)

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir

Vaqif İsaqoğlunun yazıları

ZAUR USTACIN YAZILARI

ƏLİ BƏY AZƏRİNİN YAZILARI

MƏHƏMMƏD ƏLİNİN YAZILARI

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

www.USTAC.az

HİYLƏGƏR İNSAN TANINACAQ

İyun 22, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

HİYLƏGƏR İNSAN TANINACAQ
(Satirik qələmlə)
Elə deyirəm düşünməyim, öz-özümlə danışmayım. Alınmır. Gündəlik baş verən hadisələri sosial şəbəkələrdə izləyirəm. Məmur özbaşınalığı getdikcə çoxalır. Narazılıqlar və problemlər artır. Kimisi həkimdən, kimisi adi ustadan, kimisi bərbərdən, kimisi ticarətdən, kimisi savadsız kadrdan, kimisi hansısa məmurun fırıldaq əməlindən, kimisi işlədiyi müəssisənin rəhbərindən narazılıq edir. Bəzi məmurların isə öz vəzifə borclarına layiqincə əməl etmədiklərinə, işlədikləri vəzifədə saxtakarlıq etdiklərinə və digər əməllərinə görə sadə insanlar əziyyət çəkirlər.
Dünyanın hər bir ölkəsində əməlisaleh, humanist, yaşadığı ölkənin qanunlarını başının üstündə görən və qanunlara əməl edən insanlar var. Eləcə də, hiyləgər insanlar da çoxluq təşkil edir. Heç bir mövqe tutmayan, sadə peşə adamlarının içərisində hiyləgər insanlara rast gəlmək mümkündür. Təəssüflə qeyd etmək istəyirəm ki, kiçik və böyük çinli məmurların arasında da hiyləgər insanlar var. Bəs hiyləgər insan necə olur? Cavab: Hiyləgər insan yalan danışır. Hiyləgər insan öz məkrli düşüncələrini həyata keçirməyə çalışır. Hiyləgər insan kimisə şantaj edir. Hiyləgər insan yaltaq olur. Hiyləgər insan ara vurur. Hiyləgər insan üzə durur. Hiyləgər insan işlədiyi sahədə saxtakarlıq edir. Hiyləgər insan dediyi sözü danır. Hiyləgər qadın özünü istədiyi adamlara (ələlxüsus kişilərə) “sevdirməyi” bacarır. Hiyləgər insan qarşısındakı şəxsi aldatmağı yaxşı bacarır və nəticədə aldanan şəxs ya müvəqqəti, ya da ömürlük əzab çəkir. Hiyləgər insan abırsız, həyasız olur. Hiyləgər insan vəzifə pilləsində qalxmaq üçün, böyük vəzifədə çalışan məmur ilə “dost olmağı”, özünü ona sevdirməyi lazım bilir. Hiyləgər insan zəhmətsiz gəlirlə dolanmağın yolunu tapa bilir.
Ürəyi təmiz olan səmimi insanlar hiyləgərlərin əhatəsində əziyyət çəkirlər. Əvvəllər rastlaşmadığım, görmədiyim, eşitmədiyim elə faktlara rast gəlirəm ki, həm təəccüblənirəm, həm də təəssüflənirəm. Şəxsən mən jurnalistikada və pedaqoji sahədə işləyən zaman neçə-neçə hiyləgər qadın və kişi məmura rast gəlmişəm. Onların yarıtmaz işi və saxtakarlıqları barədə yazdığım tənqidi məqalələr müxtəlif qəzetlərdə dərc edilmişdir. Əgər onların törətdikləri əməlləri və bildiklərimi qələmə alsam, inanın, 500 səhifəlik kitaba sığmaz. Son illərdə gördüklərim və hətta başıma gələnlər də buna sübutdur…
…Son illərdə tənqidi məqalə yazanların sayı kəskin azalıb. Səbəbini deyim. Bu barədə bir neçə dəfə yazmışam. Yenə də təkrar yazıram. Belə ki, kadrların yerlərə düzgün təyin olunması o sahədə olan problemlərin həll olunmasında önəmli rol oynayır. Kadrlar vəzifəyə təyin olunanda onların ancaq ali təhsilli olmaları nəzərə alınmamalıdır. Məsul vəzifədə çalışan kadr ali təhsilli olması ilə bərabər, həm mədəni, həm tərbiyəli, həm öz işini, vəzifəsini yaxşı bilən, həm də rəhbərlik etdiyi kollektivdə hörməti olan bir şəxs olmalıdır. Bəzən isə kadrlar vəzifəyə təyin edilərkən bu amillər nəzərə alınmır. Nəticə isə işin ziyanına olur. Hətta bəzən elə hallara rast gəlinir ki, bu sahədə təcrübəsi olmayan bir şəxsi rəhbər vəzifəyə təyin edirlər. Məsul vəzifədə çalışan şəxs öz yerində olmadıqda, o sahədə saxtakarlıq da, rüşvətxorluq da, ədalətsizlik də yaranır. Kadr vəzifəyə təyin olunduqda tayfabazlıq, dostbazlıq, yerlibazlıq, və digər neqativ amillər nəzərə alınmamalıdır.
Uzun illər çalışdığım və təcrübə topladığım jurnalistika sahəsi ilə bir fikrimi bildirmək istərdim. Belə ki, 1983-cü ildən başlayaraq indiyədək fasiləsiz olaraq informasiya və məqalələr yazıram. Xeyli tərifəlayiq yazılarımla bərabər, yüzlərlə tənqidi məqalələrim də dərc edilib. Keçmiş ittifaqın dövründə əgər qəzetdə tənqidi məqalə dərc olunardısa, əlaqədar təşkilatlar tərəfindən tənqidi məqalədəki faktlara əməli tədbir görülərdi, yəni, hansısa məmur qanun pozuntusuna görə cəzalandırılardı. Respublikanın müstəqillik qazandıqdan sonrakı illərində isə tənqidi məqalələrə əlaqədar təşkilatlar tərəfindən reaksiya verilməsi xeyli zəifləmişdir. Nədənsə bəzən əlaqədar təşkilatlar nəyinsə xətrinə tənqidi məqalədəki fakta(lara) tədbir görmək istəmir. Bu isə tədbir görməli olan məmurun məsul bir kadr kimi öz yerində olmamasından xəbər verir…
Artıq məmurlar yaxşı bilirlər ki, tənqidi məqalələrdəki faktlar ya yoxlanılmır, əgər yoxlanılırsa da, obyektiv tədbir görülmür. Bundan istifadə edən bəzi hiyləgər qadın və kişi məmurları vəzifələrindən sui-istifadə edir, iş prosesində istədikləri qanunsuzluqlara, nöqsanlara yol verir və tabeçiliklərində olan işçiləri incidirlər. Düşünürəm ki, bu, müvəqqətidir və nə vaxtsa hər bir şəxs qanunlara əməl edəcək, işində saxtakarlığa yol verməyəcək. Bəlkə də nə vaxtsa bəzi məmurlar 10-15 il bundan əvvəlki işlərində yol verdikləri təkzibolunmaz faktlara görə məsuliyyətə cəlb olunacaqlar.
Mətləbdən uzaq düşməyək. “Hiyləgər insan tanınacaq” mövzusu ilə bağlı fikirlərimi bildirmək istəyirəm.
Düzgün əqidəli, qanunları başının üstündə görən, səmimi, ürəyi təmiz, humanist insanlar çox vaxt hiyləgərlərin “toruna” düşürlər. Bu onları qəlbən incidir. Və belə hiyləgərlərə cəza tədbiri yoxdur. Düşünürəm ki, neçə illərdən sonra, hansısa bir ölkədə hiyləgər insanı tanıdacaq aparat ixtira olunacaq və tədricən bu aparat bütün ölkələrə yayılacaq. Müxtəlif müəssisələrdə işləyən insanlar ildə bir dəfə tibbi müayinədən keçirlər. Eləcə də bütün insanlar hiyləgərliyi təyin edən aparatlar vasitəsilə də yoxlanılacaqlar. Və beləliklə, hiyləgər insan tanınacaq. Müəssisə rəhbərləri də hökmən bu aparat vasitəsilə yoxlanılacaqlar. Əgər belə olsa, hiyləgər insan qorxusundan təfəkküründə dəyişiklik edəcək. Əgər bunu bacarsa.
Əziz oxucu! Mənə inanın. Bu olacaq. Amma hələ gec. Özünüz düşünün: Hələ 100-150 il bundan əvvəl maşın, tozsoran, paltaryuyan maşın, elektrik dreli, qatar, təyyarə, müxtəlif mexanizm və aparatlar olmayıb. Tədricən yaradılıb, eləmi? 40 il bundan əvvəl düşünməzdik ki, neçə illərdən sonra mobil telefon, votsap, videokameradan istifadə edəcəyik. Eləmi? 20 il bundan əvvəl süni intellekt haqqında heç təsəvvürümüz də yox idi. Amma indi, süni intellekt haqqında məlumatımız var. Bu haqda çox söz deyə bilərəm, düşünürəm ki, kifayətdir. Sonda onu demək istəyirəm ki, neçə illərdən sonra, hiyləgər insanı tanıdacaq aparat da yaradılacaq. Bilirəm ki, ürəyi təmiz insanlar bu aparatın yaranmasına sevinəcəklər, hiyləgərlər üçün isə çox çətin olacaq…

Fərhad Əsgərov (Ramizoğlu),
yazıçı-jurnalist

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

www.USTAC.az

“Beş yazar” (Ziyadarlar): xüsusi buraxılış

İyun 22, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

“Beş yazar” (Ziyadarlar): xüsusi buraxılış
Ötən ilin dekabr ayında “Yazarlar” ədəbi-bədii, elmi jurnalın “Beş yazar” (Ziyadarlar) adlı xüsusi buraxılışı işıq üzü görmüşdür.
Azərbaycanlı filoloq, ədəbi tənqidçi və yazar Günnur xanım Ağayevanın qələmi və ön sözü, Hacıxanım Aidanın redaktorluğu və Tuncay Şəhirlinin naşirliyi ilə 52 səhifədə hazırlanaraq çap olunmuş “Beş yazar” xüsusi buraxılışda son beş ilin beş yazar xanımı, eyni halda “Ziyadar” Mükafatına layiq görülmüş aşağıdakı yazarların həyat yolu və ədəbi yaradıcılığı barədə məlumat verilir:

Şəhla Rəvan (Sehla Revan);
Həqiqət Şamilli;
Emfira Ərkli;
Sevinc Şirvanlı;
Nəzakət Eminqızı.
Həmin xüsusi buraxılışın özəlliyi burada doğma Cəlilabad ədəbi mühitindən olan iki əzizimizin (Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, Turan Xalq şairi Şəhla xanım Rəvanın və TYB-nin üzvü, şair Sevinc xanım Şirvanlının) bioqrafik məlumatları və indiyədək işıq üzü görmüş poetik əsərləri barədə məlumat verilməsindən ibarətdir. Məlumat üçün qeyd etmək lazımdır ki, kitab “Yazarlar”ın kompüter mərkəzində yığılmış və “Jet Print Çap Mərkəzi”ndə məhdud sayda kitabxanalar üçün çap olunmuşdur.
Fürsətdən istifadə edib belə bir dəyərli kitabı hazırlayıb ərsəyə gətirmiş bütün əzizlərə, xüsusilə də kitabın hazırlanmasında xüsusi səmimiyyət və əmanətdarlıq göstərmiş filoloq, ədəbi tənqidçi və yazar Günnur xanım Ağayevaya, həmçinin, dəyərlimiz Tuncay bəy Şəhirliyə, ümumilikdə isə çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitinin tanınmış və fədakar nümayəndəsi, “Yazarlar.az” portalının təsisçisi və baş redaktoru, AVMVİB-nin, AJB və AYB-nin üzvü, “Qızıl Qələm” Media Mükafatı və “Həməşəra” Fəxri Diplomu laureatı, Prezident təqaüdçüsü, tanınmış nasir, şair və publisist, dəyərlimiz Zaur Ustac müəllimə səmimi minnətdarlığımı bildirirəm!

İlqar İsmayılzadə
(fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, “Həməşəra” mətbu orqanının təsisçisi və baş redaktoru, AJB, AYB və TYB-nin üzvü, TYB-nin İdarə Heyətinin üzvü, Turan Xalq yazarı, teoloq, araşdırmaçı, tərcüməçi, yazıçı-publisist)
21.06.2026

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

www.USTAC.az

“Ziyadar” Mükafatı laureatları

İyun 22, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

“Ziyadar” Mükafatı laureatları
Cəlilabad Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi və “Həməşəra” müstəqil, elmi, tarixi, mədəni və ictimai rüblük mətbu orqanının birgə təşkilatçılığı ilə Cəlilabad şəhər Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemində (MKS) Cəlilabad ədəbi mühitinin xanım nümayəndəsi, şair Sevinc Şirvanlının “Həsrətimi çəkəcəksən” adlı yeni nəşr edilmiş şeirlər kitabının təqdimat mərasimində “Yazarlar” jurnalının təsisçisi və baş redaktoru, AVMVİB-nin, AJB və AYB-nin üzvü, “Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı, Prezident təqaüdçüsü, tanınmış nasir, şair və publisist Zaur Ustac tərəfindən Cəlilabad ədəbi mühitinin bir neçə xanım nümayəndəsinə təqdim edilmiş “Ziyadar” Mükafatı (Fəxri Fərman və döş nişanı) ədəbi mühitimizin aşağıda adları çəkilən xanım yazarlarına təhvil verilmişdir:

Sevinc Şirvanlı (“Həməşəra” və “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomları laureatı, şair);
Pərvanə İsgəndərqızı (“Həməşəra” Fəxri Diplomu laureatı, yazıçı-şair);
Arzu Əyyarqızı (“Mirvarid Dilbazi Poeziya Məclisi İctimai Birliyi”nin üzvü və Cəlilabad rayonu üzrə rəsmi təmsilçisi, “Həməşəra” Ədəbi Məclisinin yaradıcısı və rəhbəri, “Zərif kölgələr” ədəbi saytının idarə heyətinin üzvü, “Həməşəra” və “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomları laureatı, AYB və AJB-nin üzvü, şair-publisist);
Atlaz Rzayi (“Həməşəra” Fəxri Diplomu laureatı, yazıçı-şair).
Mükafat Zaur Ustac tərəfindən dəyərli xanım-yazarlara təqdim edilərkən onlara sağlamlıq, məsud həyat və yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulandı, onlar da eyni halda belə bir diqqət və dəyərləndirməyə görə hörmətli Zaur Ustaca, həmçinin, yazıçı-publisist İlqar İsmayılzadəyə səmimi minnətdarlıqlarını bildirdilər…
Məlumat üçün qeyd etmək lazımdır ki, “Ziyadar” Mükafatı bundan öncə 20.10.2020-ci il tarixində Cəlilabad rayon Göytəpə şəhər şəhid Vasif Hüseynov adına 2 N-li ümumtəhsil tam orta məktəbinin direktoru, Cəlilabad ədəbi mühitinin tanınmış və görkəmli nümayəndəsi, “Həməşəra” və “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomları laureatı, ədəbiyyatçı, filoloq, ədəbi təhlilçi və tənqidçi, şair Şəhla xanım Rəvanın (Sehla Revan) yubileyi və kitablarının təqdimat mərasimində ona təqdim edilmişdir.

Həm öz adımdan, həm də “Həməşəra ” mətbu orqanı tərəfindən ilk öncə bu iltifat və təltifin sahibi “Yazarlar” Jurnalının baş redaktoru, AVMVİB-nin, AJB və AYB-nin üzvü, “Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı, Prezident təqaüdçüsü, tanınmış nasir, şair və publisist Zaur Ustac müəllimə minnətdarlığımı bildirir, eyni halda Cəlilabad ədəbi mühitinin bu il ərzində “Ziyadar” Mükafatına layiq görülmüş əziz və dəyərli xanım nümayəndələrini səmimi qəlbdən təbrik edərək, onların hər birinə uzun, sağlam və mənalı-məsud ömür, ailə xoşbəxtliyi və yaradıcılıq sahəsində davamlı uğurlar diləyirəm!

İlqar İsmayılzadə
(fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, “Həməşəra” mətbu orqanının təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi və Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Ziyadar” Mükafatı, “Qızıl Qələm” və “Zəfər” Media Mükafatları laureatı, tərcüməçi, araşdırmaçı, yazıçı-publisist)
20.12.2025

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

www.USTAC.az

Südabə Mətanətli – Yurdumuz çiçəklənir

İyun 22, 2026 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

(Qarabağa birinci səfərim)

Qarabağa səfərimiz səhər açılmamış başladı. 21 iyun 2026-cı il, səhər saat 4-də oyanıb hazırlaşdıq, saat 5-də isə yola çıxdıq. Kiçik səfər qrupumuz sürücü Arzuman əmi və “Yazarlar”jurnalının yaradıcı heyəti; Ustad (Zaur Ustac), Tuncay (Tuncay Şəhrili), Gülü bir də bəndəniz olmaqla 5 nəfərdən ibarət idi. Qarşıda bizi uzun, amma bir o qədər də maraqlı bir yol gözləyirdi. Yol boyu hər kəsin fikri bir yerdə idi – illər boyu həsrət qaldığımız Qarabağı görmək.
Qarabağa – işğaldan azad olunmuş ərazilərə daxil olduqdan sonra ilk dayanacağımız Ağdam oldu. Burada Ağdam məscidini ziyarət etdik. Məscidin həyətində dayanarkən insan istər-istəməz keçmişi xatırlayırdı. Şəhidlərimizin ruhuna dualar oxundu, salavat çevrildi. Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin. Ustad və Tuncay məsciddə namaz qıldı. Həmin an hər kəsin qəlbində vətən sevgisi hiss olunurdu.
Daha sonra yolumuza davam etdik. Xocalı və Xankəndi istiqamətində hərəkət etdik. Yolboyu gördüyümüz mənzərələr Qarabağın yeni həyatından xəbər verirdi. Xankəndidə diqqətimi xüsusilə bir heykəl çəkdi. Heykəlin üzərində erməni dilində yazı vardı. Bu mənzərə bölgənin keçdiyi mürəkkəb, qalmaqallı tarixi bir daha xatırladırdı.
Səhər yeməyi üçün Xankəndi şəhərində yolüstü bir restoranda dayandıq. Çay süfrəsi arxasında həm dincəldik, həm də ətrafı seyr etdik. Uzaqdan görünən Zəfər tağı, Qarabağ Universiteti, dağların qoynunda uzanan yollar və yeni qurulan yaşayış məntəqələri insanda qürur hissi yaradırdı.
Qarabağda diqqətimi çəkən məqamlardan biri də şəhər həyatının canlanması oldu. Küçələrdə avtobuslar işləyirdi, marketlər fəaliyyət göstərirdi. Parklar, istirahət məkanları, yeni tikililər bölgənin yenidən dirçəlişini açıq şəkildə nümayiş etdirirdi. Parkın bir hissəsində piano yerləşdirilmişdi. Dedilər ki, axşamlar burada gənclər toplaşır, musiqi ifa edir, şəhərə xüsusi ab-hava qatırlar.
Səfərimizin növbəti ünvanı Şuşa idi. Azərbaycanın mədəniyyət paytaxtı bizi özünəməxsus ruhu ilə qarşıladı. Burada güllə izləri daşıyan Üzeyir Hacıbəylinin, Xurşidbanu Natəvanın və Bülbülün heykəllərini gördük. Hər biri Qarabağın ağrılı keçmişinin və yenidən dirçəlişinin canlı şahidi kimi görünürdü.
Natəvanın malikanəsinin ətrafında gəzdik, xatirə şəkilləri çəkdirdik. Bir qədər sonra saz sədaları eşidildi. Cıdır düzü seryangahına tamaşa etdim, yan hissədə saz ifa edən, oynayan insanlar qədim Azərbaycan musiqisinin gözəlliyini yaşadırdılar. Şuşanın ruhu məhz belə məqamlarda daha dərindən hiss olunurdu.
Dostlarımla birlikdə şəhəri gəzdik, şəkillər çəkdik, tarixi küçələri addım-addım dolaşdıq. Hətta bir sazı əlimə alıb simlərinə toxunmaq imkanı da əldə etdim. “Baş sarıtel” ifasında Ustad şeir dedi. O an özümü bu şəhərin əsrlərdən gələn mədəni yaddaşının bir hissəsi kimi hiss etdim.
Çiçək yığan, saçlarına dən düşsə də ruhu gənc qalan bir nənə gördüm. Ona yaxınlaşıb:
— Nənə, olar çiçəklərinizi çəkim? — dedim.
Gülümsəyərək cavab verdi:
— Olar, nənəsinin çiçəyi.
Səmimiyyəti məni heyran etdi.
— Siz necə də gözəl, necə də şipşirin nənəsiniz, — dedim.
O isə üzümə baxıb:
— Sən də nənəsinin şəklini çəkən balaca şirinsən də, — söylədi.
Nənədəki o sevinc, o doğmalıq hissi yazı ilə də ifadə edə bilmərəm o gözlərindəki hiss, balaca qız uşağı kimi ətarfı gəzərək əllərindəki yığdığı çiçəklər gülümsəyən üzü, ürəyindəkilər gözlərindən oxunurdu.
Bəzən insanın yaşı artır, amma ruhu heç vaxt qocalmır. O nənə də məhz belə insanlardan idi.
Səfərimizin növbəti dayanacağı İsa bulağı oldu. Ətraf yaşıllığa bürünmüşdü. İnsanlar ailələri ilə birlikdə istirahət edir, təbiətin gözəlliyindən zövq alırdılar. Burada Qarabağın təbiətinin necə zəngin və füsunkar olduğunu daha yaxından hiss etdik.
Daha sonra Turş su bulağına yollandıq. Bulaqdan axan mineral su ətrafdakı insanların böyük marağına səbəb olurdu. Su müəyyən vaxtlarla buraxıldığından bir müddət gözlədik. Bu vaxtı çəmənlikdə keçirib dincəldik, yemək yedik və təbiətin gözəlliyindən zövq aldıq.
Bulağın ətrafında gəzərkən maraqlı bir daş tapdım. Bu, xına daşıdır. Daşı su ilə isladıb sürtdükdə xına rəngi əmələ gəlirdi. Gülünün əllərinə bu xınadan çəkdik. Bu kiçik kəşf səfərin yaddaqalan məqamlarından birinə çevrildi.
Sonra yolumuz Laçına düşdü. Laçına daxil olan kimi tamam başqa bir mənzərə ilə qarşılaşdıq. Dağlar, yaşıl çəmənliklər, səliqəli evlər və təmiz küçələr insanda heyranlıq yaradırdı. Sanki təbiət burada bütün gözəlliyini səxavətlə sərgiləmişdi.
İlk olaraq şəhərin panoramik mənzərəsini izləmək üçün ayrılmış əraziyə getdik. Dağın zirvəsindən Laçını seyr etdik. Sonra şəhər mərkəzində bir az gəzib dolandıq. Laçın Seyrangahında müdhiş mənzərəni seyr etdikdən sonra Həkərinin sahilinə endik. Gəzə-gəzə Sus kəndinə getdik. Burada insanların üzündə fərəh və sevinc hissini görmək çox qürurverici idi. Sus kəndində Həkəri çayının sahilində yerləşən restoranlardan birində nahar edib, dincəldik. Onu da qeyd edim ki, qiymətlər çox münasibdir. Restoranın yaxınlığından axan Həkəri çayının səsi ətrafa xüsusi rahatlıq bəxş edirdi. Çayın sahilində dayanıb mənzərəni izləmək insana sözlə ifadə olunmayan bir rahatlıq verirdi.
Laçında yeni yaşayış məhəllələri, marketlər, parklar və uşaqlar üçün yaradılmış istirahət məkanları diqqətimizi çəkdi. Hiss olunurdu ki, burada insanların rahat və təhlükəsiz yaşaması üçün hər bir şərait yaradılıb.
Qayıdış yolunda bir neçə yerdə dayanaraq dağların bəxş etdiyi nemətləri topladıq. Kəklikotu, daş yarpızı və müxtəlif çöl bitkiləri yığdıq. Biz gənclər isə çəmənlikdə gəzişərək papatya güllərindən çələnglər hazırladıq. Təbiətin qoynunda keçən həmin anlar səfərin ən səmimi xatirələrindən biri oldu.
Artıq səfərimizin sonuna yaxınlaşırdıq. Qayıdış yolunda yenidən təbiətin qoynunda qısa fasilələr verdik, dağ havasını ciyərlərimizə çəkdik. Yorğun olsaq da, hər birimizin üzündə məmnunluq vardı.
Gecə saat 12 – 1 radələrində Bakıya çatdıq. Arxada qalan bir gün ərzində təkcə Qarabağın şəhərlərini gəzməmişdik. Biz həm də tarixə toxunmuş, azadlığın dəyərini bir daha hiss etmiş, yenidən qurulan yurd yerlərimizin şahidi olmuşduq. Qarabağdan ayrılarkən yaddaşımızda yalnız gözəl mənzərələr deyil, həm də qürur, minnətdarlıq və ümid hissləri qalmışdı. Şuşada çəkdirdiyimiz bu fotonu təəssüratılarıma əlavə etməkdən qürur duyuram! Yaşasın Azərbaycan!