SOYUQ QADIN Lal baxışlı, soyuq qadın, Danışmayan, susan qadın… Nə ağlayır, nə də gülür, Susduqca ucalan qadın!
Gözlərində dəniz yatır, Dalğaları içindədir. Həm kədərli, həm də güclü, Yarım qalan hekayədir.
Min söz yatır sükutunda, Ən səsli səs olan qadın. Dili gəlməz söz deməyə, Bulud kimi dolan qadın.
Min iztirab var içində Qırıq arzuların izi.. Kimsə duymaz , kimsə bilməz Tanrı bilir , bir də özü…
EŞQİN DÜNYASI
Ey mənim qanıma hopmuş məhəbbət Qəlbimi yandır ki yaşıya bilim Bu yatmış ruhumu oyat canımda, Əbədi eşqimi daşıya bilim.
Şirin xatirələr həmdəmim olsun Bir an ayrılmasın mənim yanımdan. Həsrətin kök salsın damarlarımda Ruhumla çıxartsın səni canımdan.
Ey mənim qanıma hopmuş məhəbbər Sənsiz bu dünyanın nədir mənası?… Dünyanın içində neçə dünya var, Ən gözəl dünyadır eşqin dünyası…
ELƏ BİR YER OLA
Elə bir yer ola çıxıb gedəsən Özünlə baş başa qalasan orda Nə hal bilən ola nə xətir soran Özünü yenidən tapasan orda
Yanında qələmin, kağızın ola Yazdığın ilk sözdən çıxasan yola Yazasan xəyali səadətini Gözlərin uzağa hey dala dala
Ovunmaq istəsən misralarında Qəmi gizlədəsən söz arasında Bir sətir ümidə sarılmaq üçün Sanasan özünü eşq adasında
Elə bir yer ola çıxıb gedəsən, Ürək öz yükünü divardan asa Nə kaş ki səslənə nə niyə ola Sual da yorula cavab da susa
Elə bir yer ola çıxıb gedəsən Qayıdış olmaya xəritələrdə Gedəsən dərdlərin itə yollarda Keçmişlə arana çəkilə pərdə
BOŞ ÇƏRCİVƏ
Gələndə özüylə nə gətirdisə Gedəndə hər şeyi aldı əlimdən. Qəlbimə çəkdiyim portretini, Artıq çıxarmışam çərçivəsindən.
Silmişəm, adı yox xatirələrdə, Çəkdiyim acilar gəlməz günaha, Qəlbimdən asılmış boş çərcivəyə, Yenidən şəklini qoymaram daha.
Bəlkə də eşqimin gözü tutulub, Bəlkə də qocalıb, əsada gəzir, Üz tutdum yalvardım, sordum Rəbbimə, Dedi ruhun ölüb, burda nə gəzir?!
A bəxtim, burnumun ucu göynəyir, Səni harda gəzim, harda axtarım, Səni gəzmədiyim bircə yer qalıb, Son evim, son yuvam , o son məzarim.
YALAN DÜNYADA
Uyma tərifə ey qadın ,inanma , yalan dünyada . Baxışın od silahındır, unutma, yaman dünyada,
Günəş kimi ləkəsiz ol, parla ,işıq saç,heç sönmə, Məsafəni qalxan eylə ,günahla dolan dünyada.
Hər üzünə güləni sən, sanma ki aşiqdir deyə, Kar ol şirin, xoş sözlərə, kəməndə salan dünyada.
Açma könül qapısını hər qapını döyənə sən, Sevgini qumar ediblər, oyunbaz olan dünyada,
Aşiq o kəslər olar ki ,niyyəti safdır, təmizdir, Bax, belə sevgi sağlamdır, saralıb solan dünyada.
Səadət gördükcə sən də, bu dünyanın hər üzünü, Qəm edirsən, dərd edirsən, sevgisiz qalan dünyada.
SƏN YALANDAN GÜLURSƏN
Haqsızlıq içrə sən ey, lal olub susan qadın, Qərib tənhalığında öfkəsin qucan qadın, Səbri dar ağac edib, özünü asan qadın, Üzün pak, gözün gülür, hər an təbəssümlüsən, And ola o Allaha, sən yalandan gülursən!
Günah mənimdir deyib, özünü qinayırsan, Yaşadığın hər günü qara günün sayırsan, Susqun durub, bəlkə də, hər kəsi sınayırsan, Gecələr yatır, ölür, sübh səhər dirilirsən, And ola o Allaha, sən yalandan gülürsən.
Yuvasinda bir qərib qaranquşa bənzədin, Baharin ortasinda soyuq qışa bənzədin, Sərtləsdi əl-ayağın qaya, daşa bənzədin, Kipriyin kölgəsində sığınıb, gizlənmisən, And ola o Allaha sən yalandan gülürsən.
O nakam arzuları yada salırsan hərdən, Qırılan ümidlərə düyün vurursan hərdən, Ucurub xəyalları, gah da qurursan hərdən, Sən cənnətin qızısan, buluddan süzülmüsən And ola o Allaha sən yalandan gülursən!!!….
AĞLAYAN XATİRƏLƏR
Qəlbim göylər kimi aydın olsa da, Gecələr gecətək qaralmağım var. Hər bahar ruhumda güllər açsa da, Payızda yarpaqtək saralmağım var.
Dağların qarıtək soyuyub sinəm, Donmuşam bir daha çətin isinəm . Elə bil bulud da ,yağış da mənəm, Çayların suyutək durulmağım var.
“Xəzan” jurnalının iyun (2025) nömrəsi çapdan çıxıb. Bu barədə jurnalın redaksiyasından məlumat veriblər. 112 səhifəlik jurnal poeziya, nəsr nümunələri, publisistik məqalələrlə zəngindir. Jurnalın redaksiya heyəti şairlərdən Bəxtiyar Abbas İntizarı, Səadət Qəribi, Əzizə Ağahüseynqızını və Kəramət Əmirlini yubiley yaşları münasibətilə təbrik edib və jurnalın səhifələrində onların yaradıcılıqları barədə məxsusi məqalələr yerləşdirilib. Beləliklə, sizə təqdim olunan növbəti nömrənin yazı düzümü aşağıdakı kimidir:
1.Redaktor guşəsi -“Yatmağı, yeməyi… oxumamağı…”
2.Publisistika -Ramiz İSMAYIL – “İntizarlı şair” (Bəxtiyar Abbas İntizarın “Həsrət mələyi” şeirlər kitabı haqqında) -Qəzənfər MƏSİMOĞLU – “Oxucu hisslərinə doğma olan şeirlər” (Əzizə Ağahüseynqızının yaradıcılığına baxış) -Mehman GÖYTƏPƏLİ – “Yaşamağa, yaratmağa səsləyən poeziya” (Səadət Qəribin 55 yaşına poeziya təhlilli bir baxış) -Nəsib ABİD – “Hafiz Əlimərdanlının söz-sənət dünyası” -Ramiz İSMAYIL – “Sözünü deyən şair” (Əbülfəz Əhmədin “Sözüm var” şeirlər kitabı haqqında) -Mahir CAVADLI – “Yurda sinə dolu sözlə dönən şair” (Asya Əhmədovanın şeirləri barədə) -Əli BƏY AZƏRİ – “Yaradılışın dərki və poetik təsviri” (Çingiz Ərəblinin “Eşqnamə”si dərin fəlsəfi yüklü bir əsər kimi) -Sehran MƏMMƏDOV, Zəminə RƏSULOVA – “Dadanovlar mülkü”
3.Poeziya -Zeynəb CƏMALƏDDİN – “Olacaqsan”, “Çıxdı”, “Divani”, “Nərgiz”, “Reallıq”, “Təsəlli”, “İşıq olardı”, “Yıxmasın”, “Adamlara”, “Sən demə”, “Şahanəm, Şahanəm, mənim Şahanəm” (şeirlər) -Qafar QƏRİB – “Bu, mənəm”, “Xitabət”, “Söz necə yaranır?”, “Kaş ki…”, “Xoşbəxtlik və bədbəxtlik”, “Payız”, “Qar yağır”, “Faciə”, “Həsrətimdən saralan qız”, “Gecikən sevgi”, “Ömrüm boyu var olan eşq”, “Unuda bilmirəm”, “Bu qız elə şeirdir”, “Məzarlıqda düşüncələr”, “Ürəyimi pay qoyacam”, “Kəpənək”, “Dünya üçbucağıymış”, “Öz səbrimi yoxlayıram” (şeirlər) -Bəxtiyar ABBAS İNTİZAR – “Şairlərin”, “Bilmirəm”, “Dinim”, “Kişi şeiri”, “Yox, yox”, “Vətən şeiri”, “Gecəyarısı şeiri”, “Cavab yox”, “Sübh duası”, “Oğurluq şeir”, “Gəlir”, “Məhkum şeirə”, “Çatışmır”, “Çıxmışam”, “Olmadım”, “İmdad şeir”, “Peşiman”, “Edim”, “İnciyərəm”, “Yetim şeiri”, “Bəs eləməz”, “Gərək”, “Qərib şeir”, “İsmarıc”, “Olmamışdı”, “Kasıb”, “Final”, “Qanlı şeir”, “Yoxdu”, “Mənə qalıbdı”, “Qayıdacaq”, “Dünyada”, “Təsadüfən” (şeirlər) -Əzizə AĞAHÜSEYNQIZI – “Zoğal ağacına söylədiklərim”, “Bir qış axşamının xatirələri”, “Sənə”, “Bişirmişəm”, “Gecənin harayı”, “Payızın ilk yağışı”, “Yarpaqlar”, “Əgər qaytarsaydım vaxtı geriyə”, “Sözə gəldim”, “Oğluma məktub”, “Bir misra söz”, “Yurduma bahar gəlir”, “Dəniz düşüncələrim” (şeirlər) -Səadət QƏRİB – “Gözəl deyilmiş”, “Qocalmaz sevilən qızlar”, “Gəl, qurtar hicranın əlindən məni”, “Yaşamaq çətin”, “Axtarıram yerdə mən “göy üzünü””, “Ağlayan xatirələr”, “Oğlumun işi çox”, “Yalan dünyada”, “Yanıqlı bir bayatıyam”, “Sən”, “Mən də insanam”, “Bilmirəm”, “Barışmalıyam” (şeirlər) -Hafiz ƏLİMƏRDANLI – “Rübailər, Qəzəllər” -Arzu KAZIMQIZI NEHRƏMLİ – “Hər səhər dərdimlə salamlaşırıq”, “Gəlmişəm”, “İçində kişilik haqqı üşüyür”, “Düşən axşamı görmüşəm”, “Cənazəm kəfən dağıdır”, “Havadan ayrılıq qoxusu gəlir”, “Tələsirəm”, “Günlər”, “Minillikdir ürəyim”, “Yuxularım çin olur”, “Doymuşam” (şeirlər) -Maria ZƏRDABİ – “Qurbanam”, “Naməlum əsgər”, “Ana Kürüm”, “Müqəddəs arzum”, “Sevə bilmirəm”, “Oğlum”, “Rəssam, elə çək ki”, “Şeir”, “İstərəm”, “Xəyala çevrilən həyat”, “Cazibə”, “Yadlar doğmalaşar” (şeirlər) -Lütviyyə ƏSGƏRZADƏ – “Üçlüklər” (şeirlər) -Əbülfəz ƏHMƏD – “Münacat” (nəzmə çəkilmiş müraciət) -Minarə İSGƏNDƏR – “Burda”, “Bezirlər axı”, “Kim bilir nələr çəkirəm?”, “Hardasa, kim isə gözləyir məni”, “Məni gözəl xatırla”, “Doldu gözlərim”, “Sevdim”, “Xatırladım”, “Xəyala dalıb”, “…ən gözəl şeirmdi mənim”, “Dünya mənsiz qalanda” (şeirlər) -Gülüzə MƏMMƏDOVA – “Könlümdən yazmaq keçir”, “Dağları gətir”, “Azərbaycanım”, “Qəlbimin sahibisən sən”, “Sənsiz boynubükük bir bənövşəyəm”, “Qar sevinci”, “Ürəyim”, “Pəncərəmdə bitən quşlar”, “Bir hiss gözləyir məni”, “Qayıt” (şeirlər) -Səringül SADƏ – “Ana”, “Eşq”, “Baxın”, “Mübariz”, “Bu gecə”, “Mən bir ömür yaşadım”, “Allah eşqi”, “Dünyanın qonağıyam”, “Söz”, “Deyim dünya bizimdi”, “Demərəm” (şeirlər) -Ələsgər TALIBOĞLU – “Ay ata ocağı, ata ocağı”, “Bu qızın”, “İzin ver başına dolanım sənin”, “Qoyma coşqun sönə, dağlar”, “Dərə qalsın aramızda”, “Bu nə səfil ömürdür ki”, “Umudum qara kölgə”, “Həyan gəlsin”, “Səbrimin dağarcığı”, “Bir ilim də” (şeirlər) -Şərqiyyə BALACANLI – “Yaxşı ki, Vətən var”, “Babalardan qalan miras”, “Azərbaycan”, “Ana”, “Ana yol gözləyir”, “Şikayətim var”, “İl boyu döyüşdə”, “Oğullar oyaqdır”, “Şükür sənə, ulu Tanrım”, “Var ol, ey təmiz insan”, “Həyatı sevirəm mən”, “Şeir – sahilsiz ümman”, “Vətən nə gözəl olmuş”, “Anaların harayı”, “Belə qalmaz”, “Gəlin”, “Pəri”, “Olmaz”, “Sevirik təbiəti”, “Zəfər bizimlədir”, “Göyçə gölü”, “Yurduma yaz gəlir”, “Əsl insan” (şeirlər) -Xəlil TAHİRBƏYLİ – “Kəndimiz”, “Tamahkar”, “Yadıma sən düşürsən”, “Bilmədim ki, bircə nədir günahım” (şeirlər) -Savaş SARIQAYA – “Bizimdir”, “Üstünə düşdü”, “İnsanlıq ölüyor”, “Yeni bir dünya düzəni gərək”, “Umutsuz yaşanırmı, a gülüm?”, “Mən də gəlirəm” (şeirlər)
Seni gördüğümde her an sevgilim, Kalbimden deli bir kıvılcım kopar. Diyordum kimseyi sevemem ama, Bu aşkın alevi ruhumu yakar.
Suskundu, sessizdi yorgun yüreğim, Senden sonra sığmaz artik göğsüme, Çırpınır denizin dalgalarında Çılğın çocuk gibi koşar üstüme.
Farketmedim ne oldu, nasıl oldu, Gecə ve gündüz gelirsin aklıma, Bu deli aşkı hep hayal ederdim Hoş geldin sevgilim sen hayatıma.
Sevmeyi bilmezdim ben sana kadar, Bu aşkı bana ,sen öğrettin sen. Bende bu sevgiyi yaratan adam, Sevgime sebepsin, sebebisin sen. Bu sevgi günahsa, günahkarsın sen.
ÖZLEMEK NEDİR
Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Özleyen kalbin hasreti çoktur. Kalbimi sevdana verdiğim günden- Sanki göğsümde yüreğim yoktur.
Sen nerden bilesin özlemek nedir, Su olub arkamca hiç akmadın ki, Çırpınıb sahilde dalgalar gibi, Benim için kalbini hiç yakmadınki.
Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Özlemek kedere dalmak demekdir. Toplansa başına tüm kainat, Özlemek tek- tenha kalmak demektir.
Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Özleyen bir insan kışa benzermiş. Küçük kafesdeki çırpınan kalbi, Kanadı kırılmış kuşa benzermiş.
Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Özlemek uykunu unutmak demek. Geceler uykusuz sabaha kadar, Allahdan ebedi uyku dilemek…
Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Kadere, kısmete acı eklemek. Ben iyi biliyorum özlemek nedir, Çaresiz umudu her an beklemek…
Bu gecə qəribsədim qürbət evimdə… Ay batana qədər ay işığında,Günəş doğandan sonra gün işığında gözümü qırpmadan kölgəmi izlədim. Kölgəm də nədənsə mənə yad, qərib gəldi, sonra yenə gözlərimin yağışı başladı, yenə səngiməyən narahatçılıq… Beynimdə sanki saat əqrəbi dövr edir, hər dövrəsində qılınc kimi biçir zamanı.. ümid küləyinin uğultusu qulağımdakı ümidsiz sözlərin səsini batırsa da ,cəsur qorxular heç çəkinmədən ürəyimə şığıyır.. Fikirlər sinəmdə tonqal qalayıb, duyğularım, düşüncələrim alovlanır o tonqalda. Tək bir cümlə bağırır ürəyim. . Bir möcüzə fırtınası olsa…. Mən o fırtınanı gözləyirəm.. Çünki , mənim dünyamın harayına çata biləcək tək şey o möcüzə fırtınasıdır.
Haqsızlıq içrə sən ey, lal olub susan qadın, Qərib tənhalığında öfkəsin qucan qadın, Səbri dar ağac edib, özünü asan qadın, Üzün pak, gözün gülür, hər an təbəssümlüsən, And ola o Allaha, sən yalandan gülursən!
Günah mənimdir deyib, özünü qinayırsan, Yaşadığın hər günü qara günün sayırsan, Susqun durub, bəlkə də, hər kəsi sınayırsan, Gecələr yatır, ölür, sübh səhər dirilirsən, And ola o Allaha, sən yalandan gülürsən.
Yuvasinda bir qərib qaranquşa bənzədin, Baharin ortasinda soyuq qışa bənzədin, Sərtləsdi əl-ayağın qaya, daşa bənzədin, Kipriyin kölgəsində sığınıb, gizlənmisən, And ola o Allaha sən yalandan gülürsən.
O nakam arzuları yada salırsan hərdən, Qırılan ümidlərə düyün vurursan hərdən, Ucurub xəyalları, gah da qurursan hərdən, Sən cənnətin qızısan, buluddan süzülmüsən And ola o Allaha sən yalandan gülursən!!!….
AĞLAYAN XATİRƏLƏR
Qəlbim göylər kimi aydın olsa da, Gecələr gecətək qaralmağım var. Hər bahar ruhumda güllər açsa da, Payızda yarpaqtək saralmağım var. Dağların qarıtək soyuyub sinəm, Donmuşam bir daha çətin isinəm . Elə bil bulud da ,yağış da mənəm, Çayların suyutək durulmağım var.
Həyatım küləyə,yelə bənzəyir, Dağlardan kükrəyən selə bənzəyir, Qönçəsi çatlamış gülə bənzəyir, Taleyə, qədərə qırılmağım var. Eşqim uca idi hər şeydən uca, Sevgimi qorudum ömür boyunca. Sarıla bilmədim ona doyunca, Təkcə xatirəyə sarılmağım var.
Bilmirəm həyatda yoxam ya varam , Baxdıqca geriyə sızlayır yaram. Özümü heç bir vaxt bağışlamaram , Ən çox da özümə daralmağım var.
ÇALIŞ
Hər işin bəhrəsini əğər görmək istəsən, Öncə o işini sən, gərək içdən sevəsən. Əziyyətin əlində qalmayacaq o zaman, Arzuya gec -tez çatar çalışan hər bir insan. Gələcək planını kimsəyə açıb tökmə, Hər insanı özüntək saf ürəkli zənn etmə. Qısqananlar olacaq, həyatında hər zaman, Pis niyyətli insandan, hər zaman uzaq dayan. Yaxın sanma heç kimi, yaraların göstərmə, Kimsədən mədət umma, heç bir şey də gözləmə, Hərənin öz dərdi var, öz dərdini gizlin çək, Heç nə əbədi deyil, dərd də, qəm də bitəcək. Dost kimi görünənlər guya sənin yanında, İlan kimi sancarlar,ən sevincli anında, Nankörə yaxşılıq et, gör sənə nələr edər. Etdiyin yaxşılığı bir anda alt-üst edər. Məsafə saxla hər dəm yaxın ,uzaq fərq etməz “İnsandan” qorx həmişə heyvanlar zərər verməz. Qırmızı xəttlərini keçənlərə söz vermə. Yaxşısı budur ki sən, arsıza heç üz vermə!
SƏN QATACAĞAM (bu şeirə mahnı bəstələnib) Mus: Farahim Sadiq Xalq artisti Nazpəri Dostəliyeva və Rövşən Məmmədov ifa edib
Sənsiz heç bir şeyin dadı qalmadı, Sənsizliyi silib mən atacağam. Udduğum havaya, içdiyim suya, Bir az da özümə “sən” qatacağam.
Yaşıl yamaclarda şehin səthinə Çiçəyin ətrinə, gülün ətrinə, Mənə yaşatdığın sevgi xətrinə, Sazıma, sözümə “sən ” qatacağam.
Son ümid, son arzu, son istəyimə, Bu günə,sabaha, gələcəyimə, Sənsiz mən ağlayıb güləcəyimə, Bir az da gözümə “sən “qatacağam. Ruhumun özünə “sən “qatacağam.
DÜNYADA ƏDALƏT HAQQ QURAN ELİM (mahnı bəstələnib) Mus: Sevinc Tofiq qızı Xalq artisti Sevinc İbrahimova ifa edib
Sən qədim yurdumsan, Azərbaycanım!!! Poladlar qanıyla tarixlər yazır. Mübariz qeyrətli iğid oğullar Vətəni yolunda ölümə hazır.
Başını uca tut Qarabağ ,Şuşam, Hər Vətən övladın, sənə min əsgər. Sənin dayağındır Türkün ulusu, Bir yanın Dərbənddir,bir yanın Kəngər!!!
Zəfərdən- zəfərə adlayan,keçən, Dayanma, dayanma, irəli ordum!!! Zirvəyə daşıdıq məşəlimizi, Zülməti nur ilə boyadıq, yurdum!!!
Günbatan ,gündoğan oylağın olmuş!!! Birləşib yumruq ol, ey Turan elim… İlhamla Ərdoğan bayrağın olmuş, Dünyada ədalət ,haqq quran elim!!
SORUŞURSUZ NECƏYƏM!?
Soruşursuz, necəyəm?… İndi nə cavab verim. Mən susum saatlarla, Cavab versin şeirim.
Yarım köçəndən bəri, Qurumuş çay olmuşam. Nə gündüzəm, nə gecə Yatmayan Ay olmuşam.
Otağım da darıxır Bomboş görünür hər yan. Bu dörd ayda olanlar, Ağlımdan çıxmır bir an.
Pəncərəmizin gözü Gözüm kimi nəmlənib. Əşyaları hər yerdə Evim yasa bələnib.
Bişirdiyim yeməkdə Yoxdur əvvəlki tam, dad. Heç nəyə həvəs yoxdur, Ev-eşik gözümdə yad.
Elə göynəyir sinəm Yarama duz basıram. Dərdimin dəryasında Hər gün bir az batıram.
Gah xatirə odunda diri-diri yanıram. Gah da yayın ortası tir-tir əsib donuram.
Elə çox darıxıram Əlim çatmır yarıma. Dualarla ovunub, Sığınmışam Tanrıma.
Necəsən deyənlərə Cavab verə bilmirəm. Qəhəri uda-uda Səssizcə kövrəlirəm.
HƏSRƏTİN PIÇILTISI
Bir sükut bürüyüb gündüz-gecəmi, Susan duyğularda alışıram mən, Eləbil biçilib həsrət boyuma, Hansı yalnızlıqdan danışıram mən?…
Ümid adlı dostum günün sonunda, Mürgü vurur ayın ışıltısında. O an qulağıma ilişir səsin, Gecənin yalnızlıq pıçıltısında.
Yanımda elə çox yerin görünür Gözümdə kövrəlir arzular yenə. Elə çox göynəyir, burnumun ucu Sadəcə gəlirsən yuxumda mənə.
Özümü tanıya bilmirəm daha, Nəsə pıçıldayır dilim, dodağım, Yaxşı ki, zamanın ayaqları var. İllərcə amansız oldu sınağım.
Kaş həsrətin ömrü qısa olaydı. Yaşanmadı sənsiz keçən bu günlər. Çarəsiz olmağım yorsa da məni, Səbrimi qoruyur görünməz güclər.
Əllərin dəyməyən saçı neynirəm
Süslərdim saçımı çiçək tacıyla, Sən yoxsan yanımda, tacı neynirəm. Kəsdim saçlarımı,sənin yolunda Əllərin dəyməyən saçı neynirəm.
ÖMÜR KİTABIM
Gündəlik yazmışam ömür yolundan, Hərdən vərəqlərə nəzər salıram. Hər vərəq xatirə,hər vərəq yaddaş, Hər vərəq sonunda donub qalıram.
İlk vərəq ömrümün gənclik çağından, Bircə o vərəği boş saxlamışam. Olmayan bir şeydən nə yazım axı? Gözümdən bir damla yaş saxlamışam.
Ömür kitabımın hər, vərəğində, Sevinclə kədəri qoşa yazmışam. İçimdə boğulub qalan kəlmələr, Onu suya deyib, daşa yazmışam.
Beləcə ağacdan düşən yarpaqtək, Hər vərəq bir yarpaq olub, saralmış. Asılıb qalmışam xatirələrdən, Xatirə qəlbimdə əcəb yer almış.
GÖZƏL DEYİLMİŞ
Uşaqkən, böyümək istədim hər gün, Qəlbimdə min arzu, min dilək, ana. Böyüdüm dərdim də böyüdü mənlə, Heç gözəl deyilmiş böyümək ana.
Hər gün gözləyirdim doğum günümü, Olmazdı kədərim, olmazdı qəmim. Hopardı zehnimə o gözəl anlar, Kiçik oyuncağı dünya bilərdim.
Kaş yenə oynayıb uşaq oynumu, Dərdin atəşindən uzaq olaydım. Qaçıb gizlənərdim qanlı fələkdən, Dünyadan doyunca ləzzət alaydım.
Gülərüz qız idim,dərdsizdim, ana. Bilməzdim xoşbextlik çox az sürəcək. Vüsal dəryasında üzdüyüm zaman, Mən hardan biləydim hicran gələcək.
Elə bilirdim ki,böyümək gözəl, Bilməzdim nə imiş qəlb sarsıntısı. Sanmışdım hər zaman sevinəcəyəm, Nə qədər ağırmış dərd sıxıntısı.
Uşaqkən yaralar tez sağalardı, Yeməzdi içindən yara heç kəsi. Yaranın bircəcik məlhəmi vardı, O da ana eşqi, ana sevgisi.
Üşaqkən böyümək istədim elə, Qəlbimdə min arzu, min dilək ana. Böyüdüm dərdim də böyüdü mənlə, Heç gözəl deyilmiş böyümək ana.
Azərbaycanda və Türkiyədə kifayət qədər yaxşı tanınmış, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü şair Səadət QƏRİBin “YANIQLI BİR BAYATIYAM” adlı yeni şeirlər kitabı bu yaxınlarda İranda çap olunub. Onu qeyd edək ki, bu sayca şairin işıq üzü görmüş üçüncü kitabdır. Kitabın redaktoru Hüseyin Soytürkdür. Müəllifin eyni adlı şeirini təqdim edirik:
Yanıqlı bir bayatıyam
Gecə yumub gözlərini ulduzları sürükləyir. Yuxum da bir himə bəndmiş, o da məni silkələyir.
Ayrılığın vahiməsi ləpələnir düşüncəmdə. Ümidlərim çox titrəyib, buz bağlayıb hər gecəmdə.
Təpikləyir addımbaşı xatirələr yaddaşımı. Sükut səsimə səs verir İtirəndə mən başımı.
Qürurun qol-qanadını bəzən qırmaq istəmişəm. Vicdansız olan fələyin saçın yolmaq istəmişəm.
Bəlkələrin tüstüsüylə həsrət qoxubdur otağım. Sənsiz qalan günlərimdə şeir olur dərd ortağım.
İndi qərib ürəyimin İçində qərib dünyayam. Saz ruhunda zilə qalxan yanıqlı bir bayatıyam.
Səadət QƏRİB – Rzayeva Səadət Arif qızı – Goranboy rayonunun Dəlməmmədli şəhərində 10 iyun 1970-ci ildə anadan olub. Orta məktəbi əla qiymətlərlə başa vuran Səadət xanım Gəncə şəhərində Qəmbər Hüseynli adına musiqi məktəbində təhsilini davam etdirib. 3 kitab müəllifi, 2023-cü ildən AYB üzvüdür. Şeirləri Azərbaycan və Türkiyə saytlarında, qəzetlərdə, dərgilərdə mütəmadi olaraq dərc olunur. Şeirlərinə bəstələnmiş mahnılar Azərbaycanın titullu (Əməkdar, Xalq) artistlərinin repertuarına daxildir. 3-cü kitabı Tehran şəhərində (İran) çap olunub.
Səadət QƏRİBin 4-cü kitabı Türkiyədə çapa hazırlanır. Türkiyə şeir yarışması qalibi, “Ziyadar” mükafatı laureatıdır.
Sadəcə azərbaycan dilində deyil, türk dilində yazdığı bir çox şeirə mahnı bəstələnib, və türk müğənniləri tərəfindən ifa edilir.
İnsanın Zamanla yaşanan ömrü, onun həyatının rəngarəngliyini yaradaraq, həyat naxışına öz həyati töhfəsini verməkdədir. Qəlbin həyat nuru, həmişə insanlığın dərdlərinin ocağını alovlandırır.. Könül duyğularının asosial məntiqi, daima həyatın unudulmayan canlılığını üzə çıxardır. Seadet Qerib in lirikasının həyati-ruhi duyğusallığı bəşəri varlığın həyati gedişini izlətdirir insana. Şairənin “Ömür ” şerində daha kövrəldici hisslərlə yaşanan həyat sürəcinin gedişi , zamanı geridə buraxaraq, inssnın həyat sevdasına yön verir. …
Zaman axıb gedir, Ömür tükənir, Təqvimdə vərəqlər ,bir-bir tökülür. Mənimlə ağlayır, yenə də payız, Ürəkdən , ümidlər qopur-sökülür!
…
Duyğuların həyat enerjisi, düşüncənin fikir zənginliyini üzə çıxardır. Insanın Zamanla yaşanan ömrü, onun həyatının fərdiliyinin açarıdır. Təbiətin şıltaqlığı kimi, insan hisslərinin də həyat dəyişiminin rəngarəngliyi insan ruhunun həyati istəyini doğrulayır. Səadət Qəribin lirikasının düşündürücü tərəfi, insani münasibətlərin təbiətə uyğun metafizikliyidir . ….
Nə zaman Qəlbimə bahar gəldisə, Tələsik, özünü yetirdi payız.. Saralan duyğular xəzəl olduqca, “Leysan yağışlar”ı töküldü,saysız!
… Insanın mənəvi həyatı, onun duyğularının sirli xəzinəsidir . Hisslərin yaratdığı həyati münasibətlər, fikir mübadiləsinin idraki fəlsəfi anlamı ilə özünün idraki-ruhi düçüncədəki yerini tutur. Fikir duyğusallığının ictimai-ruhi xarakteri, insanın mənəvi dünyasının ruhi-psixoloji halının duyarlılığını artırır. Səadət Qəribin lirikasının həyati psixolojisi öz rəngarəng çalarları ilə könüllərə həyat duyarlılığını aşılayır..
..
Vüsalın yolları görünməz oldu, Fələk, yollarıma çəkib “səd”ləri. Ürəyim bir köhnə,”məzarlıq” olub, Nə qədər arzumun var, “cəsədləri”!
…
Xəyallar, insanın könül mülkünün “həyat atmosferi”dir. Ümidlərin həyat gerçəkliyinə çevrilməsi, xəyalların sağlam ruhundan asılıdır. Sevginin həyat alqısı, insanın ümid və xəyallarının “həyat ortağı”dır. Səadət Qəribin lirikasının düşündürücü həyat ruhu, sağlam həyat ruhu ilə insanın fikir mübadiləsini həyata bağlayır. … “Kəfən”siz dəfn etdim xəyallrımı, Sevgimin cücərən şirin çağında. Hansı birisini söyləyim indi? Hələ də qalmışam,”Hicran Dağı”nda! … Həyatın davamlılığı, insanın könül yolunun keşməkeşli yaşamının sevinci-kədəri ilə çeşidlənir. İnsan ruhunun həyat dərdlərinin metaforası, onun həyat düşüncəsinin hikmətini anlamaqdan keçir. Sevginin həyat alqısı, insanın yaşam döngüsünün həyati təhlilidir. Səadət Qəribin lirikasının həyati dərinliyindəki sevginin gücü, insanın fikir duyğusallığının ictimai xarakterini üzə çıxardır. .. Bir yol, sevinmədi pərişan könlüm, Bir Ürək dolusu, Sözüm olsa da.. Daha vüsalına, Gümanım yoxdur , Sevdiyim adamda, “Gözüm qalsa” da!
.. Poeziya dünyası insanın könül dünyasının həyat işığının axtarışıdır.. Qəlbin həyat aynası, insanın fikir və düşüncəsinin hikmətini sərgiləyir. Həyati hikmətin ecazkarlığı, insani hisslərin yaratdığı duyğuların həyat vəhdətini doğrulayır. Səadət Qəribin lirikasının həyati kreativliyi, fikir mübadiləsinin həyata şüurlu münasibətini əks etdirir. Şairənin könül duyğularının həyat ahəngində ,insan ruhunun həyati qayğılarının diriliyi var. Uğurlar arzulayıram Şairə xanıma.
23 Aprel 1987- ci il – BU GÜN EVLİLİK İLDÖNÜMÜZ SƏNSİZ SƏNİNLƏYƏM ƏZİZİM SƏN MƏNİM ƏN GÖZƏL XATİRƏMSƏN SƏNİ UNUTMAYACAM! DAİM MƏNDƏ YAŞAYACAQSAN! MƏNİM ÖMÜR-GÜN YOLDAŞIM❤️🥀
Eşqinə bir ömür qurban olduğum
Neyçün sevdiyini bilməz ki insan , Ağlıma gəldiyi anda dolduğum, Qəlbimi qəlbinə verdiyim adam, Eşqinə bir ömür qurban olduğum…
Nə qədər uzaqda olsan da bil ki, Ruhuna daha çox yaxınlaşıram. Yerlə göy arası kölgəyəm sanki, Belə hiss edəndə yalqızlaşıram.
Gözümü göylərdən çəkə bilmirəm, Çünki, göyüzündə günəşim sənsən, Cismən ayrılsaq da, ruhən məndəsən, Sən sonu bitməyən tək şeirimsən.
Neçin sevdiyini bilməz ki insan , Ağlıma gəldikcə o an dolduğum, Qəlbimi qəlbinə verdiyim adam, Eşqinə bir ömür qurban olduğum.
