Mən bir ev gördüm, Ağzına kimi yiyəsizliklə dolu Tab gətirə bilməmişdi, Uçmuşdu bir tərəfi, Baş götürüb qaçmışdı Bir tərəfi. Mən bir ağac gördüm, Aşmışdı qollu budaqlı, Kölgəsinin üstünə, Özüylə birgə öldürmüşdü Onu da. Mən yağış gördüm, yağmırdı Yeri yuyub çevirmək istəyirdi Göyüzünə Tapdalandığını görüb. Mən torpaq gördüm, təmizləyirdi Dişlərinin dibini, yediyi adamların sümüklərilə Mən uşaq gördüm, Bədəni atasızlıqdan dəlmə deşik, Mən bir qadın gördüm, Kədər çiçəkləmişdi, dibçək ürəyində Mən bir kişi gördüm, Min ilin ölüsü idi, Özünü diriliyə vurmuşdu.
***
Gözlərim tavandan Baxır mənə Çürüyəcək döşəməm …… Əllərim gözlərimi ovudur: Ağlama, Mən də sənin günündəyəm. ….. Başıma nə gəlmədi ki? Gəlişindən başqa. ….. Qollarımız bir cüt qanaddır, Ancaq uçmaq üçün yox, Qucmaq üçün. ….. Yadıma düşdün, Qarışdırdın fikirlərimi, Yenə nə axtarırsan Orda?. ….. Əcəb gəzməli havadır, Gedim gəzim səni. …. Külək nə dedi belə O yarpağa, Atdı özünü ağacdan
***
Bir ağaca söykənib, tamaşa edirəm, Günəşin qürubuna, Birazdan göylər qara geyinəcək, Onun yoxluğuna. Bir ağaca söykənib, gedirəm qocalığa, bu əsadan tuta-tuta. Zaman o qədər sürətlidir ki, ləngiyirəm arzulara çatmağa. Bir ağaca söykənib tamaşa edirəm başı dumanlı bu qoca dağ kimi, dünyaya. Bir az əvvəl göy qurşağını da qaldırıb başı üzərinə, üzürdü səma okeanında. İndisə yelkəni enmiş gəmidir Üzərinə atılan bombalardan dəlmə deşik, Batmaq üzrədir İçində səkkiz milyard ekipaj üzvü ilə…. Bir ağaca söykənib, baxıram Tanrıya, Bu gəminin Kapitanı gözü ilə….
