Çıxıb getmisən məndən,
Sən gedəndən gülmürəm.
Gözüm yollarda qalıb…
Elə hey deyirəm ki,
Kaş gələsən.
Yollarının qadasını alaram,
Gəl başına dönərəm…
Unudaram hər şeyi
Gəl sıfırdan başlayaq.
Mən həminki mənəm elə,
Səni sevən,
Sənə sadiq,
Gözləyən…
Arada istəyirəm saatı da tullayım …
Nə vaxt keçir, nə günlər…
Arada boylanıram da
keçmişimizə sarı
Belə sevgi harda vardı?
Sonadək sevəydin barı.
Axı nə oldu birdən,
Səni məndən soyudan?
Məni soruşsan… mənəm də…
Öz özümü ovudan.
Təsəlliyə sığınıram.
Ağlına heç nə gətirmə,
Sənə günah yıxmıram.
Günah varsa mənimdir,
Sən yetər ki, gələsən.
Nə kinim var, nə nifrətim,
İçimdəki sevgini də boğmadım,
Gəl, əzizim.
Gözləyirəm.
Gəl saçıma sığal çək,
Gəl denən ki, darıxmışam.
Sən gedəni gülüşüm şəkillərdə qalıbdı,
Gəl ki, üzümü güldür.
Məni belə ayrılıq
Günü – gündən öldürür.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru