Şair İm Sol Nae
1999-cu ildə “Cayu Munhak” aylıq ədəbiyyat jurnalının “İlk əsər” mükafatı ilə ədəbiyyata qədəm qoydu. Onun poeziya toplularına “Bir Yarpağın QR Kodu”, “Amazon”, “O Keçid Stansiyası”, “Oyadılmış Amazonun Fəryadı”, “Honq Nyo” və başqa kitablar daxildir. Şairə həmçinin Yeonnanq Poeziya Mükafatı, Koreya Ədəbi Tənqidçilər Birliyinin Mükafatı, Koreya Lirik Poeziya Mükafatı, Seconq Əla Kitab Seçimi, “Şairlərin Şairi” Mükafatı və Budda Ədəbiyyatı Yazıçıları Mükafatı ilə də təltif olunmuşdur.
Hazırda o, Koreya Dünya Ədəbiyyatı Assosiasiyasının 6-cı prezidentidir.
ÜÇ RUH
Qürubun kölgələri axşama uzananda,
adı bir az istehzalı, “Məntiqsizlik” deyilən bulqoqi məkanında
həmişə təmiz dəsmalları ilə tanınan bir qadın,
gözləri işıqlı, romantik bir gənc,
və sanki doğulduğu andan nəğmə daşıyan bir qadın
səssiz bir süfrə ətrafında toplaşdılar.
Qar gözlənilən, kədərli bir qürubda
sümüklərinə qədər hekayə yüklənmiş bir qadın,
hamının arzuladığı bir kişi,
ahəngsiz səsi ilə gülüş oyadan başqa bir qadın
köhnə, qapaqlı yeməkxanada yanaşı oturmuşdular.
Bir kişi — daim aşiq,
bir qadın — cavabsız ömrün içində, həm tənha, həm gözəl,
və digər biri — incə, qürurlu burnunu dik tutan, zərif…
Onlar qarın gur-gur yağmasını arzuladılar,
amma gecə boyu yalnız ulduz çiçəkləri açdı.
İki qadın həyatı döyə-döyə keçirdi,
bir kişi isə özünü Komodan gəlmiş sanırdı.
Sadəcə üç nəfər idilər,
amma orada insan çiçəkləri açırdı,
yabanı, dəbdəbəli bir aləmdə.
AL QIRMIZI İŞIQLAR KAINATI
Xurmanın budaqlarında al qırmızı fənərlər yanırdı.
Qara damarları onun yaşını danışırdı.
Torpağa kök salmış, gücünü dəfələrlə sərf etmiş,
hər ikinci ildə nəfəs alan bu ağac—
incə budaqlarında qırmızı meyvələr daşısa da tez sınırdı,
amma onların hər biri ana əlləri kimi — zərif və qüvvətliydi.
Şimşək çaxanda, yağış gur gur töküləndə,
islanmış qabığı tor rəngə dönərdi —
sanki göy insanlarının dərisi kimi.
Xatirələr dolaşıq cığırlarla axdıqca,
uşaqlığın rəngləri nağıl səhifələrindəki lələklər kimi əsirdi.
Qırmızı — amma ehtiras qırmızısı deyil,
sarıya çalan — amma gəncliyin sarısı deyil.
Bir kainatın içində başqa bir kainat.
Al qırmızı, ürəyin özünə enib gələn—
ah, necə də parlaqdır!
Tərcümə: Cahangir NAMAZOV,
“Butov Azərbaycan” qəzetinin, “YAZARLAR” jurnalının redaksiya heyətinin üzvü, Özbəkistan üzrə təmsilçisi.
