Bu gün dostumuz, vətənpərvər, dəyərli ziyalı Tərxan Paşazadənin doğum günüdür! Şad günü münasibətilə onu təbrik edir, yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq! Uğurlarınız bol olsun!!!
Четверостишия 1 Никогда с огнем-кострищем не шути, Презирай неправду, истине служи. Ты от тех, кто действует, ничего не жди, Опасайся праздных лишь на своем пути.
2 Другу – друг, врагу – мучитель мир, Любовь моя, печаль моя, сей мир. Коль слаб ты – мир командует тобой, Коль ты силен – мир под твоей пятой!
3 Хоть слывет он и ученым – ни единого творенья! Нет значения в словах, невесомы предложенья, По заполненным анкетам пола он везде мужского, Но крупицы нет мужского признака в нем, к сожаленью.
4 Правда – извечный оценочный камень; Страдает ложь краткостью жизни своей. Мир – вернисаж, где со временем с нами, Всё больше знакомых, всё меньше друзей.
5 Вот ты: в чадре и лицо за вуалью Извечно безвестна, таинственна вся, Открыты все двери мне здесь и за далью, Закрыты лишь двери твои для меня.
6. Не прошу тебя спасти меня от мук, Лишь сердца моего не рань, прошу тебя. Я скрыт от глаз твоих в объятиях огня, Умру – тогда по пеплу опознаешь вдруг.
7. Я – факел горящий и я же – вода, Кто б ни был, чем ни был – со мною беда: Сумел бы спасти я от плена весь мир, Но узник любви своей я навсегда.
8. Остров мой, где я живу, тебе принадлежит, Всё, что там своим зову – тебе принадлежит. Что дороже жизни есть, мне скажи на милость? У меня одна жизнь есть – тебе принадлежит.
Перевод с азербайджанского
Оригиналы: – Dördlîlüklər. 1. Hech zaman oynama odla-kozle sen, Nahaqqa baş eyme, haqqi sesle sen. Bir şey eleyenden heç şey gozleme, Heç şey etmeyenden her şey gozle sen.
2. Dosta-dost, duşmene qenimdi dunya, Sevincim, hem de ki, qemimdi dunya. Eger zeifsense sen dunyanınsan, Eger guclusense, senindi dunya.
3. Alimse de ortada bir dene eseri yox, Cumlesinin tutumu, sozunun keseri yox. O, anket dolduranda cinsini “kishi” yazir, Di gel ki, kişilikden zerrece eseri yox.
4. Heqiqet ebedi mehek dashidir, Feqet yalanlarin omru az olur. Dunya omrumuzun vernisajıdır, Tanışlar çoxalir, dostlar azalir.
Zahid Xəlil və Füzuli Əsgərlinin “Uşaq ədəbiyyatı” dərsliyində Rafiq YUSİFOĞLU haqqında yer almış portret oçerk.
RAFİQ YUSİFOĞLU, (1950) Ömrünün çox hissəsini uşaqların bədii-estetik tərbiyəsinə həsr etmiş, öz orijinal əsərləri ilə kiçikyaşlı uşaqların rəğbətini qazanmış şairlərimizdən biri də Rafiq Yusifoğludur. Həyatı. Qubadlının Çardaxlı kəndində müəllim ailəsində dünyaya göz açmışdır. Doğulduğu kənddə səkizillik məktəbi bitirmiş, Qubadlıda isə orta təhsilini başa vurmuşdur. 1966-cı ildə Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun filologiya fakültəsinə daxıl olmuş, 1970-ci ildə oranı bitirmişdir. Bir müddət Sumqayıtda müəllim işləmiş, eyni vaxtda Azərbaycan EA-nın Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutunun aspiranturasında təhsil almış, 1984-cü ildə “Azərbaycan poemasının inkişaf problemləri (1956-1965)”, 2006-cı ildə isə “XX əsr Azərbaycan poemasının sənətkarlıq xüsusiyyətləri” mövzusunda doktorluq dissertasiyası müdafiə etmişdir. Tənqidçilərin Moskvada keçirilən ümumittifaq müşavirələrinin iştirakçısı olmuş, 1985-ci ildən 1996-cı ilə kimi “Göyərçin” jurnalında şöbə müdiri, məsul katib işləmiş, 1996-1997-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Televiziyasında “Elm, mədəniyyət, incəsənət” şöbəsinin müdiri vəzifəsində əmək fəaliyyətini davam etdirmiş, 1997-ci ildən bu günə kimi “Göyərçin” jurnalının baş redaktoru vəzifəsində çalışır. Rafiq Yusifoğlu ”Yurdum-yuvam”, ”Ətirli düymələr”, ”Aylı cığır”, ”Ocaq yeri”, ”Qəm karvanı”, ”Həsrət köçü”, ”Böyük arzuya gedən yol”, ”Söz çəməni”, ”Təzə sevdalara doğru”, ”Çiçək yağışı”, “Şirin yağış”, “Daha uşaq deyiləm” və sair kitabların müəllifidir. Rafiq Yusifoğlu həmçinin uşaqlar üçün nəsr əsərləri də qələmə almışdır. Onun “Bahar qatarı”, “Şirin yuva”, “Dəniz səviyyəsi” adlı kitablarını qeyd etmək olar. Uşaq şeirləri. Rafiq Yusifoğlunun şeirlərinin mövzu dairəsi rəngarəngdir. Onun vətən torpağının tərənnümünə, otuna, çiçəyinə, dərin dərələrinə, uca dağlarına, ətirli yamaclarına, göllərinə, çaylarına, çeşmələrinə, yurdumuzun tarixi keçmişinə, sehrli uşaq dünyasına həsr edilmiş şeirləri öz orijinallığı, obrazlılığı, lakonizmi ilə diqqəti cəlb edir. Rafiq Yusifoğlu öz yaradıcılığına, uşaqlara və uşaq ədəbiyyatına münasibət bildirərək yazır: “Həmişə ciddi ədəbiyyat haqqında düşünmüşəm. Mənə elə gəlib ki, uşaq ədəbiyyatı uşaq-muşaq ədəbiyyatıdı. Sonra görmüşəm ki, nə böyük, nə kiçik ədəbiyyatı, ədəbiyyat elə ədəbiyyatdır. Uşaqlar üçün ədəbiyyat yox, uşaq ədəbiyyatı. O uşaq ki, dünyanın altını da, üstünü də bilir. Özü də böyüdükcə, həyatı daha dərindən dərk etdikcə duymuşam ki, mənən öz uşaqlığıma daha dərindən bağlıyam… Uşaqların söhbəti, davranışı, qəribə hərəkət və mühakimələri məni uşaq ədəbiyyatına bir daha dərindən bağlayıb.” Uşaqlarla daim ünsiyyətdə olan, onların sirli aləmini yaxından duyan Rafiq Yusifoğlu bu məsum varlıqların hər bir yaş mərhələsinin poetik təsvirini məharətlə yaradır. “Körpə” şeirində bunu görmək mümkündür: Sən bizim körpəyə bax, Sanki dül bilir. Ağlayanla ağlayır, Gülənlə gülür. Ona bir şey uzatsan, Əlini açır. Su görəndə cusayır, Süd görcək acır… Rafiq Yusifoğlu uşaq psixologiyasına yaxından bələd olduğundan, onun şeirləri öz yumoru, yığcamlığı, aydınlığı, obrazlılığı ilə diqqəti cəlb edir. Şairin şeirlərinin bir qismi novellavari bir üslubda yazıldığından maraq doğurur, oxucunu düşündürür. Bu baxımdan “Ağ yolların yolçusu”, “Sehrli vağzal”, “Bu kitabın sətirləri” şeirləri uğurludur. “Daha uşaq deyiləm” kitabına daxil edilmiş”Qızlar, balaca qızlar”, “Dəcəllər”, “Gülzarın nəğmələri”, “Gündüzün nəğmələri”, “Gurselin nəğmələri” başlıqları altında verilmiş şeirləri özünün şirin yumoru ilə diqqəti cəlb edir. “Gülyaz” şeirini misal gətirsək, bunun bariz nümunəsini görərik: Təzə-təzə dil açır, Bir şeirdir hər sözü. Mənə yazmaq öyrədir, Yaza da bilmir özü. Alan kimi qələmi Sevinir dəcəl Gülyaz. Qaralayıb dəftəri, Deyir: – Sən də belə yaz! Yaxud, “Tənbəl kimdir” şeirində yumor daha qabarıq nəzərə çarpır. Tez qaçdılar mətbəxə Arzu ilə Dürdanə. Anası qoğal verdi Hərəsinə bir dənə. –Kim tez yeyəcək görək? –Bu nədi ki? –Qoğaldı. –Ana, Arzu tənbəldi, Mən qurtardım, o qaldı… Predmeti uşaqların anlama səviyyəsinə uyğun şəkildə, real cizgilərlə təsvir etməyi bacarmaq şairin şeirlərinə təravət gətirir, onun təsir dairəsini artırır. Məsələn, yolbasanı yumağa bənzədən şair deyir ki, bu yumaq fırlandıqca, açılıb küçəyə çevrilir. Yaxud, “Kaktus” şeirində onun çiçək açmasını şair belə mənalandırır: Ona mehriban olsan, Mütləq açacaq çiçək. Kirpi kimi yavaşca Tikanlar arasından Burnunu göstərəcək… Yaxud, əks-sədanı uşaq dili ilə belə mənalandırır. Saç-saqqalı ağdı bu, Dağdan ağır dağdı bu. Adama söz qaytarır, Elə bil uşaqdı bu! “Kal” şeirində meyvəni yetişməmiş yolan, onları bir-bir dişləyib yerə atan uşağa babasının məzəmmətlə dediyi sözlər yumor doğurur. Dəymişi seçə bilmirsən, Səm özün də hələ kalsan! Rafiq Yusifoğlunun şeirlərinin böyük bir qismi doğma torpağımıza, onun gözəlliklərinin tərənnümünə həsr edilmişdir. Şair oxucuları gah tarixi keçmişimizə, gah təbiətin qoynuna, gah da sehrli uşaq dünyasına səyahətə aparır. Onun Yanardağa, Qobustana, Gəmiqayaya, Qəbələyə, Qubadlıya, Örənqalaya, Şuşaya, Xocamsaxlı qalasına və sair yerlərə həsr etdiyi şeirlər bu baxımdan maraq doğurur. “Şuşada bitən çiçək” adlı yığcam şeirində şair böyük bir ustalqla təbiət gözəlliyini təsvir edib onu mənalandırır, poetik misralarla əsrarəngiz bir gözəlliyin illüstrativ mənzərəsini yaradır: Çıxanda Üçmıx dağına Sevincdən qartala döndüm. Xarıbülbülü görəndə Heyrətimdən lala döndüm. Dtyirəm, təbiət necə Əlvan xalı toxuyurmuş?! Şuşada bitən çiçək də Bülbül olub oxuyurmuş… Rafiq Yusifoğlu kənd həyatı ilə, təbiətlə yaxından ünsiyyətdə olan, ona öz gözü ilə baxmağı, hər hansı təbiət hadisələrini poetik dillə mənalandırmağı bacaran şairdir. Onun şeirləri bir növ Azərbaycan ərazisinin poetik xəritəsinə bənzəyir. Şairin vətən torpağının tərənnümünə, otuna, çiçəyinə, dağına, dərəsinə, ətirli yamaclarına, göllərinə, çaylarına, çeşmələrinə həsr edilmiş şeirləri öz orijinallığı, obrazlılığı, lakonizmi ilə diqqəti cəlb edir. Nağıl-poemaları. Rafiq Yusifoğlunun nağıl-poemaları folklor motivlərindən ərsəyə gəlmişdir. Onun “Ağıl döyüşü” nağıl-poeması olduqca maraqlı süjet əsasında qələmə alınmışdır. Əsərin əsas ideyası xalqın ağlını, zəkasını üzə çıxarmaqdır. Düşmənin bütün suallarını müdrikcəsinə, əməli surətdə cavablandıran qəhrəmanların ağlına düşmən elçisi də heyran qalır: Dedi: – Ta mənim Sualım yoxdu. Hər bir kəlməniz Qılıncdı, oxdu. Ağılda imiş Əsl güc-qüvvət. Qəlbimdə sizə Yarandı hörmət. Burda zəkalı İgid çox imiş. Bilikli xalqa Zaval yox imiş. “Gül və bülbül əfsanəsi” nağıl-poeması şairin istedadını üzə çıxarır. Əsərin məzmunu belədir: Bir gənc şahın qızını sevir. Bağban oğlu olduğuna görə şah öz qızını ona vermək istəmir. Gənc isə hər gün tütək çalıb qızın məhəbbəti ilə yaşayır. Şah bundan gəzəblənərək “günahkar sevən ürəkdir” deyən gəncin ürəyini çıxartdırır. Vəfalı qız isə dərindən ah çəkərək qızılgül koluna çevrilir. Gəncin ürəyinin qanından bir damla qızılgül kolunun üzərinə çilənir. Çıxarılmış ürək bir bülbülə dönür, uçaraq həmin qızılgülün budağına qonur, şaqraq, yanıqlı nəğmələr oxuyaraq onu oxşayır. Bu mənzərəyə tamaşa edən insanların gözləri yaşla dolur. Poema bu bəndlə sona yetir: Zaman çapdı öz atını, İllər döndü bir ağ yelə. O zamandan sirdaş olub, Gül bülbülə, bülbül gülə… Rafiq Yusifoğlunun “Bacadan yağan qızıl” nağıl-poeması folklor motivlərindən yaransa da, əsərdə bir müasirlik ruhu duyulur. Burada paxıl, acgöz insanlar ifşa hədəfinə çevrilirlər. Əsərin məzmunu belədir: elatın qoyunlarını otaran çoban öz peşəsindən usanır, həmişə öz-özünə şikayətlənir ki, çörəyi lap daşdan çıxır. Bir gün mağaraya girəndə kor canavara rast gəlir, görür ki, bir vaxtlar itmiş qoyunlarının sür-sümüyü onun ətrafına səpələnmişdir. Çoban bundan belə bir nəticə çıxarır ki, əgər kor canavarın ruzisi Allahdan gəlirsə, bəs mənə niyə belə ruzi qismət olmasın? Bu fikrin əsirinə çevrilən çoban öz sənətini atıb, evdə oturur, ruzisinin Allahdan nə vaxt gələcəyini gözləyir. Meşədən odun gətirməyə gedərkən ağacın koğuşunun qızılla dolu olduğunu görür. Lakin kor canavarı yada salıb, qızılları yerinə qoyur. Tamahkar bir kişi bu söhbəti eşidir və özünü tələsik qızılla dolu ağaca çatdırır. Görür ki, çobanın nişan verdiyi ağacın koğuşuna bir ilan girdi. Kişi elə zənn edir ki, çoban onu aldatmışdır. Ona görə də ağacın ilan girən hissəsini kəsir, çobanın evinin bacasından içəri sallayır ki, ilan onu çalıb öldürsün. Sən demə ağacın koğuşunda ilanla bərabər xeyli sayda qızıl da var imiş. O qızıllar bacadan çobanın evinə səpələnir, ilan isə koğuşdan çıxaraq paxıl kişini çalıb öldürür. Çoban evinin bacasından qızıl töküldüyünü görüb uşaq kimi sevinir. Sevinir ki, nəhayət, Allah onun da ruzisini yetirdi. Qızıllardan götürüb gözlərinə sürtür. Onlar zəhərli olduğuna görə çobanın gözləri tutulur. Var-dövlət başından aşsa da, dünya işığına həsrət qalır və əvvəlki günlərin geriyə qayıtmasını arzulayır. Rafiq Yusifoğlunun bütün şeirləri, poemaları, mənzum nağılları folklor çeşməsindən qida almışdır. Xalq yaradıcılığına böyük əhəmiyyət verən şairin şeirlərinin bir uğuru da elə buradan doğur.
Müəlliflər: Zahid Xəlil, Füzuli Əsgərli. Uşaq ədəbiyyatı. Dərslik. Bakı,2007, s. 397-402.
Rafiq YUSİFOĞLU, şair, Əməkdar mədəniyyət işçisi, filologiya elmləri doktoru, professor.
“İrəvan” futbol komandası növbəti mərhələyə vəsiqə qazandı
Bu gün Saatlı İdman Kompleksində “İrəvan” futbol komandası Azərbaycan kubokunun II təsnifat mərhələsində Saatlının ” Araz Saatlı ” futbol komandasına 1-4 hesabı ilə qalib gələrək növbəti mərhələyə vəsiqə qazandı.
Həmişə atamın məzarını ziyarət edəndə sağ tərəfindəki boş yer diqqətimi çəkir. Açığı bir az da qorxuram, heç kimə demirəm. Birdən məsələ ciddiləşər. Amma deməsəm də, oğlanlarım və qohumlarımın seçdikləri ən münasib yer ancaq ora ola bilər.
Öləndən sonra mən şair kimi yaşaya biləcəyəmmi? Qəribə də olsa, bu barədə düşünürəm. Ciddi yox, elə -belə. Çünki nə olsa, ölməyi boynuma almıram. Bəzi şeyləri, reallıqları hesablayıram.
Keçək hesablamağa. Tutaq ki, mən öldüm. Onsuz da saytlar belə xəbərdən ötrü pul paylayır. Şəkillərim bir günlük saytların bəzəyi olacaq. Gör yadıma nə düşür? Tanınmış bir şair dostum ağır xəstə idi, saytların birinin baş redaktoru mənə zəng elə di ki, o şair ölən kimi tez bizə de, xəbəri ilk dəfə biz verək, yaxşı qonararın da olacaq. Elə bil damarımda qanım dondu. Mən öləndə imkanım olsaydı, qabaqcadan kasıb bir jurnalistə deyərdim, o da sayta yazardı, babat qonarar alardı.
İndiyə kimi qırx kitabım çap olunub. İlk kitabım “Yazıçı” da işıq üzü görüb. O vaxt düzün düz vaxtı o kitabı çap etdirməkdən ötrü düz on il növbə gözləmişəm. İndi evimdə cəmi bir nüsxə qalıb. Bilirəm ki, ölən günü bütün nəvələrim bizə gələcək. Həyat yoldaşım o bir nüsxəni də verəcək ağlayan uşaqların birinin əlinə. Adını da belə qoyacaq: uşaq babasının kitabını oynadan kimi sakitləşir. Bir azdan kitabımın cırılmış vərəqlərini külək qonşu həyətə yuvarlayıb aparacaq. Birinci kitabımın taleyi belə.
O biri kitablarıma gələk. Kiçik oğlum kitab sevən deyil. Onun fikrincə, ədəbiyyat-zad mənasız bir şeydir. Ona görə də ev bölgüsündə kitablarımı böyük oğlum tərəfə itələyəcək. Böyük oğlum yazıçıdır. O da heç vaxt mənim şeirərimi bəyənməyib. Guya mən həmişə Yazıçılar Birliyinin tərəfini saxlamışam. Hətta o mənim qəbrimi, şəkilli başdaşımı görüb heyrətlənməz.
Qalır qızım. Bilirəm o mənim bir kitabımı götürəcək. Hey opüb ağlayacaq. Amma heç vaxt kitabımı çap etdirmək üçün imkanı olmayacaq. İstəyəcək, amma ildən – ilə saxlayacaq. Sonra isə tamamilə yaddan çıxacaq. Sonra böyük oğlum kitablarımı qoymağa yer tapmayacaq. Beləcə evdəki kitablarım bir – bir illərin arxivinə düşüb it – bat olacaq. Sonra evdə bir dənə də olsun kitabım qalmayacaq…
Evdən çölə cıxaq. Yaxşı dostlarım var. Onlar bir gün AYB-nin Natəvan klubunda ildönmümü qeyd edəcəklər. Bilirəm, on yeddi adam gələcək. Sonra dostlar da dəyişəcək: ya fikirlərini, ya da dünyalarını. Hər dostla yenidən öləcəm. Sonra ayrı adamlar gələcək ki, onlar da artıq məni tanımırlar.
Hərdən həyat yoldaşıma deyirəm ki, mənim video çəkilişlərimi yaxşı saxla. Bir gün mən həyatda olmayanda səni televiziyaya çağırarlar, səndən istəyərlər, sən də tapmazsan. Pis olarsan. Özüm də sağ deyiləm ki, durub yerini sənə göstərim.
Televiziyalar susacaq. Heç sağlığımda televiziyaya çıxa bilmirdim, öləndən sonra necə çıxa bilərəm ki? Heç sağ vaxtımda şeirlərimi dərsliklərə saldıra bilmirdim, mahnı bəstələmirdilər, kitabımı çap etmirdilər, öləndən sonra bunlar necə baş tuta bilər?! Gözlərinin qabağındaydım, məni unudurdular, bəs öləndən sonra necə görə bilərlər?!
Amma böyük oğlumun yubileyimdə kiçik, deyək ki, əlli altı səhifəlik bir kitabımı çap etdirmək ehtimalı var. Olsun. Onun təqdimatı da düşəcək bayram gününə, 5-6 adam gələcək. Bir iki xatirə, rəhmət-zad, filan.
Qeyri-hökümət təşkilatları, bələdiyyələr, hamısı isti yay günləri kimi gəlib gedəcəklər üstümdən. Eləcə istilərin altında baş daşımdakı adım intihar edəcək. Məni tanıyanlar da öləcək. Oğlum da, qızım da, arvadım da.
On beş ildən sonra kənd bələdiyyəsinin kəndin ortasında balaca bir büstümü qoymaq ehtimalı ola bilər. Orası da var ki, məni şair kimi təqdim etməyəcəklər; ya da ola bilsin ki, uşaq şairi kimi xatırlasınlar. Büstümün pyedestalını çox aşağı qoyacaqlar ki, uşaq kimi görünüm. Yəni baxça uşaqları və ya birinci sinif şagirdləri büstümü ziyarətə gələndə onlardan böyük görsənməyim, onlarla bir boyda olum. Guya böyük kimi görünməyə hələ yaşım çatmır. Oğlumu büstümün açılışına çağıracaqlar, şübhəsiz ki, gəlməyə vaxtı olmayacaq. Qızımın da gəlməyinə həyat yoldaşı icazə verməyəcək. Nəvələrim xaricdə təhsil alırlar deyə artıq məni tanımırlar. Büstümün ətrafında susuzluqdan öləziyən bir– iki qızıl gül kolu ola bilər. Onu da kəndin qoyunları yeyəcək. Heç kəs məni tanımayacaq.
Beş ildən sonra kəndin baytar həkimi büstümü sökdürəcək, yerində baytar apteki tikdirəcək. Məni bir şey yandıracaq; büstümü aparıb qəbrimin üstə qoyan olmayacaq. Büstüm baytar aptekindən bir az aralı başı üstə dərin bir arxa düşüb qalacaq. Heç olmasa büstümü torpağa basdırmaq bir adamın ağlına gəlsəydi… Heç kimi istəmirəm, hamının əvəzinə bircə atam sağ olsaydı, o büstümü aparıb qəbrimin üstə qoya bilərdi, hökmən qoyardı.
Kıbrısda keçirilən konfransda tanınmış nəğməkar şairimiz, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Beynəlxalq Əlaqələr üzrə Prorektoru , Elmlər Doktoru Professor MAHİRƏ xanım NAĞIQIZI Hüseynovanın nəğmə dolu diskləri və “Salam olsun” “Lövbər adam”adlı kitabları, ADPU -nin əməkdaşı filalogiya fakultəsinin dekan müavini, dosent Pəri Paşayevanın da “İbtidai siniflərdə fonetika tədrisinin elmi metodik əsasları” dərslik kitabları Dostluq və qardaşlıq Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin Azərbaycan günündə ASKEF (avrasiya sanat kültür edebiyyat federesyonu) başkanı hörmətli Savaş Ünal bəyə eynilə ADPU -nin filologiya fakultəsinin dekan müavini, dosent Pəri xanım Paşayeva və ADPU-nun filologiya fakültəsinin Azərbaycan dili və onun tədrisi texnalogiyasının müdürü, dosent Sevda xanım Abbasova tərəfindən təqdim edildi.
Bildiyimiz kimi, 10-13 noyabr 2023-cü il tarixlərində Quzey Kıbrısda Avrasiya Sanat Kültür Edebiyyat və Bilim Dərnəkləri Federsyonunun Kıbrıs-Azərbaycan Dostluq Cəmiyyəti və Uluslararası Rəssamlar Birliyi ilə birgə təşkil etdiyi uluslararası ortaq sənət mərasimi keçirildi. Mərasimin əsas təşkilatçısı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyəti (KKTC) həmişə ortaq sənət peşəkarlığı və bu missiyanın doğurduğu qardaşlıq prinsiplərinə xüsusi diqqət ayırıb, elə bu mərasimdə də diqqətləri çəkən əsas proses məhz bu idi.
Məlumat üçün deyim ki, uluslararası münasibətləri daim birinci hədəf hesab edən Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyəti ekonomik zəminləri, qaynar dostluğu, idman fəaliyyətini geniş tərkibdə əsaslandıran və bu amilin bütün ortaq məsafələrdə dövlətçiliyə xidmət etdiyini büruzə verən dostluq cəmiyyətidir. İştirakçısı olduğumuz möhtəşəm tədbirdə də bir daha bunu canlı şahidi olduq. Tədbirin belə misilsiz keçməsi üçün ilk olaraq Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin cumhurbaşkanı sayın Ersin Tatar bəyə, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin başbakanı sayın Ünal Üstel bəyə, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin Ulaştırma bakanı sayın Erhan Arıklı bəyə, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin kültür dairəsi müdiri sayın Şirin Zaimağaoğlu xanıma, Kıbrıs-Azərbaycan Dostluq Cəmiyyətinin başkanı sayın Orhan Hasanoğlu bəyə, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin işgüzar personalına, rəssam-dr. Gülsün Karadayı xanıma, ASKEF-in Azərbaycan başkanı Sona xanım İsmayılovaya minnətdarlığımızı bildiririk.
Xüsusi təşəkkürümüzü isə Savaş Ünal bəyədir, çünki onun təşkilatçı olduğu bütün tədbirlər sözün əsl mənasında möhtəşəm keçir. Elə adıçəkilən tədbirdə də sayın Savaş Ünal bəyin Azərbaycan sevgisi gözümüzdən yayınmadı. Tədbir boyu Azərbaycanın Zəfəri, Bayraq ucalığı, Atatürk şəxsiyyəti böyük alqışlarla qarşılandı və bu, bizdə qürur hissi doğurdu.
Tədbirə Azərbaycandan qatılan ziyalılar da xüsusi rəng qatdılar. Onların möhtəşəm iştirakçı siması Türkiyə-Azərbaycan qardaşlığının təntənəsi kimi yadda qaldı. Məsələn, Azərbaycanın tanınmış ziyalı xanımı, görkəmli sima Mahirə Nağıqızının kitablarının, sözlərinə bəstələnmiş mahnılardan ibarət disklərin və kitabların ASKEF təşkilatçıları Savaş Ünala təqdim olunması xüsusi minnətdarlıq hissi yaratdı, əsas etibarilə tədbirə əlavə ovqar verdi. Mahirə Nağıqızının ünvanına deyilən xoş sözlər həm tədbir iştirakçılarının, həm də Azərbaycandan tədbirə qatılan ziyalıların gurultulu alqışları ilə qarşılandı. Və Bir azərbaycanlı kimi bir daha fəxr etdim ki, mən ümummilli lider Heydər Əliyevin qurduğu Müstəqil Azərbaycanın vətəndaşıyam!
Tədbirdə rəssamların əl işləri, ölkələrin mədəniyyət inciləri nümayiş olundu və sonda iştirakşılara kitablar hədiyyə edildi. Bir sözlə, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyətinin həyata keçirdiyi tədbirlərin hamısında əsasən Türkiyə-Azərbaycan qardaşlığı və dostluğu əsas proritet olub və bu tədbirdə də məhz bu məqam diqqət mərkəzində idi…
Sona Abbasəliqızı Prezident mükafatçısı AYB-nin ve AJB-nin üzvü ,yazıçı.
1 dekabr 2023-cü il saat 12-də Azərbaycan Yazıçılar Birliyində Xalq şairi Məmməd Arazın 90 illik yubileyinə həsr olunmuş tədbir keçiriləcək. Tədbirdən öncə, saat 11-də Fəxri Xiyabanda şairin məzarı ziyarət olunacaq. Bütün Məmməd Araz pərəstişkarları dəvətlidir.
