DAŞ DA ÇİÇƏK AÇAR…

Məhəbbət çay.. – hərdən suyu kəsilər,
Quruyar dil-dodaq, qəlbin səs elər,
Bir damla su göydən yağış səsiylə
Enər üzərinə, cana bəs elər…
Daş da çiçək açar Allah istəsə…

Sis-duman qəfildən yolu alarsa,
Əllərin sinəndə yetim qalarsa,
Ümidin ürəkdə közə dönəndə-
Qaranlıq içinə işıq salarsa,
Daş da çiçək açar Allah istəsə…

Yaşlanan ağaclar mamır bağlayar,
Quru budağında sükut ağlayar.
Bir yaz nəfəsiylə dirilər yenə,
Torpaq canlandıqca könül çağlayar,
Daş da çiçək açar Allah istəsə…

Divardan asılan o saz lal olar,
Havalı nəğmələr yaslanar, solar.
Bir yeni pıçıltı, bir təzəcə səs
Ürəkdən süzülüb ürəyə dolar,
Daş da çiçək açar Allah istəsə…

14.11.2025

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

PAYIZ

Bir gülün yarpağında barmaq izini gördüm,
Demək, sən toxunubsan, rəngləri dəyişən “qız”.
Titrək ləçəklərində soyuq bir hüzün vardı,
Küsdürüb göndərmisən kəpənəyini, payız.

Soyudubsan Günəşin qızıl rəngli gözünü,
Ağaclarda budaqlar ayrılığı oxuyur.
Səssiz-səssiz fəth edir buludlar göy üzünü,
Həzin rüzgar ruhuma sarı köynək toxuyur.

Quşlar köç yolundadır, vida qanadı çalır,
Torpaq islaq, hava nəm, duyğular axınlaşır.
O kollar, sarmaşıqlar məni yadıma salır,
Baharım keçb gedir, payızım yaxınlaşır.

03.10.2025.

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

Bu şəhərdə birinin qapısı yoxdu,
nə fərqi?
Döyəcək adamı da qalmayıb…
Birinin gözündə işıq ölüb,
nə fərqi?
qaranlıqla barışıb onsuz da…

Birinin cibində ümid cücərib,
torpağı daşdı, susuzdu…
Birinin gülüşü təntənə,
birinin nəfəsi yarım…
bu da adidi, Şair –
sözü məqsədlidirsə…

Bu şəhərdə yollar da
“butulka effekti”ndədir –
birdən daralıb sıxır boğazını…

Çox uzatma, şair,
Susma, amma
bir az asta,
qələmi gəzdir ürəyinə…
Həmişəki kimi özünlə danış.

Səsin olmasa da,
sözün öz yolunu tapacaq,
sükutunu belə
dinləyən tapılacaq.

02.10.2025

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

SƏN NECƏSƏN

Neçə ulduz dəstəsi keçibdi ayrılıqdan,
Neçə səhərlərimiz açılıbdı “salam”sız.
Dostlar dostluqdan “itib”, doğmalar doğmalıqdan,
Həyatın rəngi qaçıb, günlər keçir anlamsız.

Sovrulub xəyalımda canlandırdığım nə var,
Yaşıl-yaşıl ümidlər birdən xəzələ batıb.
Üzərimə uçubdu qapı, pəncərə, divar,
Güzgülərdən qaçandan sənə həsrətim artıb…

Unudacağam, -deyib, yaddaşıma daş atdım,
Ləkəli görün deyə, şüşələri silmədim.
Necə oldusa elə hər gün “biz”i yaşatdım,
Unutmaq istəmədim, ya unuda bilmədim?!

Gözlərim yelkən açdı qeyri-müəyyənliyə,
Düşündüm, qəlbim yükü kaş ki, götürməsəydi.
Mən də gəlib çıxmazdım bu cavabsız tənliyə,
O vaxt, orda sevginin bəxti gətirməsəydi…

Səni də qınamıram, qılınc adlı qısqanclıq
Yeri gəldi-gəlmədi ürək paralayırmış.
İtirmək qorxusu da deyirlər buna, ancaq
Qorxular məhəbbəti ağır yaralayırmış.

..Sən də qapıldınmı heç həsrət adlı sellərə,
Səs-səmirin duyulmur, ey çağlayan dənizim.
Baxıb ağladınmı heç danışan şəkillərə,
Mən heç yaxşı deyiləm, sən necəsən, əzizim?

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

GÖRÜM

Mən ta əzəldən var idim,
Getdim, gəldim məni görüm.
Dini, dili dəyişdirdim,
Dünyada çox qəni görüm…

Zərdüştdən düşən işığı,
Məhəmməd tək haqq aşığı,
Araya çökən boşluğu,
Boşluqdakı çəni görüm.

Gəldim gəlinməz yolunan,
Əsdim dərədə yelinən,
Həyat ağacı bilinən,
Sünbüldəki dəni görüm.

Ruhda partlayan mərmilər,
Canda min ümidə dəyər,
Gül, gülə bilirsən əgər,
Gül, üzündə şəni görüm.

Ağırdı yüküm, çox ağır,
Sömürülür vicdan fağır.
Özün də bilirsən axı
Nə var, nə yox, yəni.. görüm.

Aşkar elmdir həqiqət,
Yuxuda etdik yolu qət,
Oyanaq, qopsun qiyamət,
Aramızda təni görüm.

Göz yaşıdı zəmzəm suyu,
Sükut ariflərin küyü..
At üstümdən bu örtüyü,
İlahi, qoy səni görüm.

Bilmirəm, əhvalım necədir indi,
Sol yanım ağlayır, sağ yanım gülür.
Bir yarım bahardır, təzə çiçəkli,
Bir yarım payızdır, yarpağı ölür.

Qəlbimdə yağış var, başımda külək,
Fikrimdə xeyirlə şərin davası,
Ayrılıq ağladır, qoymur ki, gülək,
Uzaqdır vüsalın isti havası.

Səbr ocağında ümid dəmlədim,
Bəzən yaşamaqdan usandım, bezdim.
Gözləmək uğura yeni həmlədir –
Dedilər, gecədə səhəri sezdim.

Dünya bir tərəzi, mən onun daşı,
Hisslərim çəkilsə, çəkisi min ton,
Fələk oyunçudur, mənsə bir naşı,
Bilmirəm başlanğıc yoldur, yoxsa son.

Həyat elə budur — qaranlıq, işıq,
Sevinc ilə kədər birgə toxunur.
Hər sirri Eşqdən öyrənir aşiq,
Duyulan fəryadlar səssiz oxunur.

Hər kəs öz taleyin daşır sinədə,
Cəsarət də gərək, yol qorxusu da..
Aşiq hər qoxuya gərək sinə də,-
Gül qoxusu da gözəl, kül qoxusu da.

14.08.2025

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

BU ÖMRÜ SÜRÜYÜB APARACAĞAM

Göydə şimşəklərə çaxma demirəm,
Desəm göy qurşağı inciyər məndən.
Gözümün yaşına axma demirəm,
Axıb süzüləcək incə yerindən.

Göz yaşı gözümün nurun artırır,
Bilirəm nə üçün ağlayıram mən.
Üzümün, gözümün təbəssümünü,
YARın görüşünə saxlayıram mən.

Ruhun libasını bu gün bu yerdə,
Kimi nazik geyər, kimisi qalın.
Bu ömrü sürüyüb aparacağam,
Elə başı açıq, ayağı yalın.

Sevinmə, qalmaram əldə-ayaqda,
Dönmərəm hər könlün rübabına mən.
Sarıllam vüsala aparan yolda
Bir eşqin ən dadlı şərabına mən.

Bilirəm, dediyim xoşuna gəlir,
Onun bəyəndiyi gözüm üstədir.
Bir gün Sevgilimə deyəcəyəm ki, –
Könlüm cənnətinin ətrin istəyir.

Müəllif: ADİLƏ NƏZƏR
Azərbaycan Respublikasının Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

SƏNİ GÖRMÜR

Alnına yazılıb bəxtin, taleyin,
Göz səni oxumur, qaş səni görmür.
Uzağa boylanır yapalaq kimi –
Gözünün önündə çaş səni görmür.

Kağızlar qələmdən sinədağlıdır…
Tək “Quran” Allaha etibarlıdır…
Şükr elə ki, qapın çöldən bağlıdır…
Pəncərədən gələn daş səni görmür.

Canım, nə yaşadın səbəbi bəlli,
Qəlbini ovudur hüzur, – təsəlli,
Sonu bir məkandır ya yüz, ya əlli,
“Bəlkə” görsə belə, “kaş” səni görmür.

Yaş gəlir yaşının üstünü bəzər ,
Çatdın əlli beşə, dəyməsin nəzər.
Sən ona sevin ki, Adilə Nəzər,
Sən yaşı görürsən, yaş səni görmür.

14.04.2025