ANAMA
Hərə bir az atdı səni,
Hərə bir azca qoydu tək.
Səndən gedən ilk biz olduq,
Sən bizi sevdin sonadək.
Öncə atam qoyub getdi
Beş uşaqla bu dünyadan.
Bizsə evdən doyub getdik,
əvvəl bacım, sonrasa mən.
Daha sonra qardaşlarım
Bir-bir öpüb atdı səni.
Bir boş yuva, bir ana quş,
Dərd önünə qatdı səni.
***
Ən böyük ürəklər anada olar,
Övladın yetimi anadan olar.
Sən çox çalışdın ki, biz “adam” olaq,
Biz “adam” olanda tapmadıq səni.
İstərdin böyüyüb tez yaşa dolaq,
Biz yaşa dolanda tapmadıq səni.
Müəllif: QABİL NƏBİ
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında