Salam olsun, dəyərli Dostlar! 13 aprel balaca rəssam-yazıçı dostumuz Türkan Alpturan – Hüseynlinin doğum günüdür! “Yazarlar” jurnalı kollektivi adından balaca şahzadəni təbrik edir və öz hədiyyəmizi təqdim edirik:
ZAUR USTAC – TÜRKAN ALPTURAN – PDF
I>>> OXU >>>>>> XÜSUSİ BURAXILIŞ – 61
ZAUR USTAC – TÜRKAN ALPTURAN – PDF
Hörmətlə, Zaur USTAC
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I
I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I
ZAUR USTAC – TÜRKAN ALPTURAN – PDF
I>>> OXU >>>>>> XÜSUSİ BURAXILIŞ – 61
Müəllif: Zaur USTAC
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
Türkan Alpturan (Hüseynli) 13 aprel 2018-ci ildə Bakı şəhərində anadan olub. Kiçik yaşlarından rəsmə böyük maraq göstərir. Hal-hazırda rəsm təhsilini davam etdirən Türkan bu sahədə ilk təhsilini 2024-cü ildə Türkiyə Cumhuriyətinin Eskişehir şəhərində ESAZDER-in (Eskişehir Azərbaycanlılar Dərnəyi) nəzdində olan uşaq dərnəyində almışdır.
İngilis dili təmayüllü liseyin rus dili bölməsində ikinci sinif şagirdi olan Türkan öz ana dili – Azərbaycan dilini gözəl bilir, bu dildə kiçik hekayələr yazır. Eyni zamanda yapon dilini də öyrənir.
Boş vaxtlarında gimnastika ilə məşğul olur. Musiqiyə böyük marağı olan Türkan pianoda ifa etməyi də öyrənir.
Balaca rəssamın ad gününü təbrik edir, uğurlar diləyir, həyatının rəssam palitrasındakı rənglər kimi rəngarəng olmasını arzulayırıq.
Türkan Alpturan (Hüseynli)nin fotoları
Türkan Alpturan (Hüseynli) və Turan NOVRUZLU
ZAUR USTAC – TÜRKAN ALPTURAN – PDF
I>>> OXU >>>>>> XÜSUSİ BURAXILIŞ – 61
Təqdim etdi: Zaur USTAC
Türkan Alpturan (Hüseynli)nin hekayələri
Türkan Alpturan (Hüseynli) haqqında
Doğum Günü
Sənli arzularım Tanrıya ibadət kimidir,
bütün qəlbimlə
dua edirəm, gözləyirəm,
Göz yaşlarımı
Mələklərdən gizləyirəm,
Tanrı isə hələ də susur…
Sənli yuxularım
səadət kimidir,
Heyif ki, gözlərimi açanda xoşbəxtlik məndən küsür,
Sənsizlik ruhumu üzür…
Harda ad günü tortu görsəm
Sənlə birlikdə
heç vaxt tutmadığımız arzumuzu,
heç vaxt üfürmədiyimiz şamları xatırlayıram…
Biz ancaq
dodaqlarımız danışanda
gözlərimizi yummuşuq,
bəlkə ona görə bəxtimiz kor olub,
Bəlkə ona görə
gecələri yuxumuz ərşə çəkilir,
Elə bil yastığımıza qor dolub.
Eh! Bizdən küsən fələk,
Biz səndən nə ummuşuq?!
Ay adı dilimdə düyünlənib
Dodaqlarımda əsir olanım,
Əsarətin mübarək…
Bu dünyaya göz açmaq
hər oğulun işi deyil,
Cəsarətin mübarək…
Hələ dənizin tən ortasındasan,
Limana çox var…
Qarşıda saysız fırtınalar, tufanlar,
Dəryada nəhəng balıq udanlar…
Ay mənim
boz dünyadakı göyqurşağım,
Doğum günün mübarək!
MÜƏLLİF: TURAN NOVRUZLU
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
CAN HOCALIM
Gelinliği kefen olan Hocalım
Beşikleri mezar olan Hocalım
26 Şubat 1992
Tarihin kara sayfası
Ömrümün yara sayfası…
O gece dünya kördü, sağırdı
O gece Azerbaycan
“Hocalı’ya adalet” diye bağırdı…
Kaç çocuğun yaşı
doğum günü pastasına değil
Mezar taşına yazıldı,
Kaç oyuncak sahipsiz kaldı,
Bu kez büyükler oyun oynadılar,
Ama bebekler oyuncak değil, gerçekti…
Nice düşmanlar, nice zulümler gördük
Nice hainler, nice zalimler gömdük
Fakat kardeş sevgisi şifamız oldu
Vatana kısas andımız
Ahde vefamız oldu…
31 sene sonra
kavuşdurana şükürler olsun
Artık gözlerimiz sevinçten dolsun…
Yaralı sulh kuşum – Can Hocalım,
Özgürlüğün kutlu olsun
Bir millet iki devlet
Daima mutlu olsun…
Müəllif: Turan NOVRUZLU
CAN HOCALIM
Ey kanayan sol yanım,
dağlar şahidim olsun…
Karabağ’ımın incisi,
Can Hocalım,
ferman yazmak istemiş
bir tutam çakal.
Bir zamanlar
yiğitlerine git diyenler, Mazlum kanı dökenler
Ve anayı oğlundan
ayırmak isteyenler
ferman yazamaz…
Alnı açık,
yüzü ak yazdım bahtımı,
kimse bozamaz.
Lalelerim şifa olsun,
Al kanım kurban Sana…
Sulhun payitahtı olan vatan, Allah’ın sevgili milleti!
Ey benim asil Hocalı’m,
sen eşsizsin, sen sultansın, sen yüreğim!
Toprağımı yurt yapan gönül ustam!
Ağaç kovuğundan çıkmadın!
Binlerce yıllık medeniyet kurdun,
yeri geldi adaletle kısas aldın,
Anaların ağıtları yüreğini delmesin,
Ey benim yurdumun asil Gazisi,
Bayrağımı şerefinle taşıyan ellerin dert görmesin…
Şahit olsun toprağın altında uyuyan şehitlerim, Bülbül, Natevan, Hacıbeyov…
Duysun dünya!
Hocalı can içre candır
Karabağ Azerbaycan’dır!
Müəllif: Yusuf DEMİRAĞ
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I
I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I
Elə sevirdim ki
Mən təkcə sənin yanında uşaq kimi olurdum şıltaq və xoşbəxt…
Elə sevirdim ki, kənardan mənə baxıb gülə-gülə “sən də məni kimi dəlisən” deməyini
Elə sevirdim ki, içimdəki “uşağı” görməyini
Amma sən böyüməyimi istədin,
İkimizə yetmədi bu məhəbbət…
“Gözdən uzaq olan könüldən də iraq olar” deyirlər…
Bəs niyə unuda bilmirəm səni,
Ay gözdən uzaq olanım? Bəs niyə darıxıram sığal-sığal, qucaq-qucaq?
Mən bu ömrü böyük adamlar kimi ağıllı- ağıllı yaşamaq istəmirəm axı…
Yenə sənsiz darıxır axı, “İçimdəki dəcəl uşaq”
Qırmızı alma kimi
Nağılların sonunda
Göydən düşən qırmızı alma kimi
Toz- duman ömrümün sonuna necə düşdün axı?
Sən payız ömrümün qızılgülüsən…
Qoxusunu duymadığım
Sən kitabda gördüyüm
Şəkil kimisən,
Gülüşünə doymadığım
Sən xəyallarımdakı adam kimisən,
Sevgimlə “zəhləsini töküb” yormadığım…
Sən bu ömrün sonuna necə düşdün axı?!
Nağıllarda göydən düşən qırmızı alma kimi…
Deyəsən
Deyəsən yolu yarılamışam axı,
Elə bil bu ömrü mən yaşamadım,
Elə bil gözümə yuxu gedibmiş…
Bir də ayıldım ki,
Sən demə ömrün
Yarısı, yarıdan çoxu gedibmiş…
Bir asma körpünün
ən ortasında,
Döyüş meydanının
tən ortasında
Əlləri silahsız əsgər kimiyəm…
Qana qəltan olmuş
səngər kimiyəm…
Yenidən başlamaqçün gec,
Boş durmaq üçün də tezdir, Bilirəm…
Nə edək, Tanrı,
Bəlkə məni də
yanına aparasan,
Hər şeyi yenidən yazaq…
Bəlkə ürəyimi
köksümdən sökəsən,
Bütün yuxuları
Xeyirə yozaq…
Daş adam
Eh! Ürəyi daş adam, Sən hardan biləsən ki, daş mənim alın yazımdı…
Sən hardan biləsən ki,
Hər işim daşdan keçir, Çörəyim daşdan çıxır,
Sən hardan biləsən ki,
Hər səfərə çıxanda elə bil, Ayaqlarımdan daş asılır…
Bu dünyada düz deyənlər daşa basılır…
Sən hardan biləsən ki,
Sənin günahın deyil,
Sevgi payımı seçəndə
Fələyin oxu daşa dəyib…
Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı, Taleyimdəki son daş,
Gecə rəngli mərmərdən, Sinəsi gülllü- çiçəkli məzar daşımdı.
Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı…
Qızıl balıq
Sən bir qürub çağı
Sahildəki balıqçıların Torlarını boş gördükləri
Ən qəmgin anlarında
Düz qarşımda
Dalğaların arasından boylanıb
Qızıl balıq kimi
Məni salamlayıb
Üç arzumu soruşsan
Mən düz üç dəfə
“Sən, sən və yenə sən” deyərdim…
Qəzetçi
Xatirələr dumanlı, gözlərimiz yuxulu,
Həyat köşkə bənzəyir, ömür qəzet qoxulu
Suallarla, nidalar sətirə naxış olsun
Gəl, görüşək, əzizim,
Öpüşün yağış olsun
Bax, qapını döyürəm, qulaqardına vurma
Daşı tök ətəyindən, belə deyingən olma
Gəl, yaşayaq bu ömrü bir gün qəzetçi kimi, bir gün simitçi kimi
Gəl, yaşayaq bu ömrü, qalma seyirci kimi
Nəyi pisdi dünyanın, yağışı var, qarı var
Sən yanımda olanda dünya da cənnət olar
Gəl, yaşayaq bu ömrü, zamanı çox daralmış iki kəpənək kimi
Yenə aç qollarını Əəlvan çərpələng kimi
Yenə yazda görüşək, yayda günaha bataq
Sən qəm yemə, əzizim
Nə də olsa payızın o leysan yağışları günahları yuyacaq
Nə dalıbsan dəryaya tənha balıqlar kimi
Çıxaq göyün üzünə qoşa buludlar kimi
Gəl, barışaq, əzizim, məni sənsiz qoyma, gəl,
Bilirsən, darıxıram, göz yaşıma qıyma, gəl
Sən ki, özün deyirdin, hər şey yaxşı olacaq
Aylar, illər keçəcək
Köhnə qəzetlər kimi
Ömrümüzə yazılan xatirələr qalacaq…
Baharım
Mən qar altında qalan
Sırsırası salxımlanan
tənha torpaq kimiydim
Gündüzləri qış günəşi gözlərimi dalayardı
Gecələri zülmət olar
varlığımı talayardı
Üşüyərdim…
Hardan gəldin?
Qarlı qışa sinə gərdin, nərgizim,
Ləçək – ləçək nur ələdin köksümə…
Budağından ayrı düşən yarpaq idim
Buludlara qonaq edən
Yel oldun…
Ürəyim elə dolmuşdu ki,
Gözyaşıma yoldaş olan sel oldun…
Ruhumu sazaq vurmuşdu
Sən könlümü isidən
Alov oldun, od oldun
Nə yaxşı ki, boz ömrümə cəmrə oldun, baharım
Naxışıma ilmə oldun, nübarım…
Sevirəm
Mən Səni sevirəm
Lal sular kimi
Səssiz- səmirsiz
Mən səni sevirəm
Sönmüş ocaq tək
İstisiz, hənirsiz…
Mən səni sevirəm
Boş qucaq kimi,
Ağaca sancılmış
Bir oraq kimi,
Divardan asılmış
Yiyəsiz yaraq kimi…
Mən səni sevirəm; cızma-qara yazılmış,
Əzilib, yumarlanmış
Yerdəki varaq kimi…
Varlığın yoxluğumu
Nə duyur, nə eşidir
Bu sahibsiz sevgim
qar kimi, buz kimi
İçimi üşüdür…
MÜƏLLİF: Turan NOVRUZLU
ŞAHNAZ SƏXAVƏTQIZININ YAZILARI
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
Fotoda Türkan və Turan Novruzlu
Mənim üçün laylalar həm də Ananın öz qorxularını, nigarançılıqlarını balasından gizlətmək üçün ən gözəl vasitədir. Ana öz nəğməsiylə körpəsinə hüzur, güvən bəxş edir. Mən bu üç laylanı İkinci Qarabağ Müharibəsi dövründə Qazaxda olarkən yazmışdım. Tale elə gətirdi ki, pandemiyada karantində qaldıq və Atamın ikimərtəbəli evində on altı gün oğlum, qızım və mən, üçümüz birlikdə ailəmizdən uzaqda yaşadıq. Nəsə bir səs güllə səsi falan eşidəndə evin birinci mərtəbəsindəki arxa otağa yığışardıq, eyni qisməti yaşayaq deyə. Və mən uşaqların fikirlərini dağıtmaq üçün onlara nağıl danışardım. Elə bu ninnilər də o günlərdə yazdığım o çətin günlərinimin həzin xatirəsidir.
Asena’nın Ninnisi
Gel dağlara çıkalım,
Asena’yı bulalım
Bize ninni söylesin,
Dağlarda uyuyalım.
Ormanlara gidelim,
Anne geyik bulalım,
Bize ninni söylesin
Ormanda uyuyalım.
Denizlere dalalım,
Siyah inci bulalım,
Denizkızı bir masal
Anlatsın uyuyalım.
Gökyüzüne varalım,
Ay yıldızı bulalım,
Tomris Hatun ninniler Söylesin uyuyalım.
Yavru kurd’un ninnisi
Yavru kurt uyusun
Uyusun, büyüsün,
Dağını, düzünü
Evini, köyünü
Korusun, korusun
Kurt korkmaz
Soğuktan, sıcaktan
Türk korkmaz
Savaştan, silahtan
Ben Türk’üm, uluyum
Şanlıdır soyum,
Düşmanı yener’in
Kurt huyu huyum
Yavru kurt uyusun
Uyusun büyüsün
Dağını, düzünü
Elini, köyünü
Korusun, korusun.
Yağmur ninni söylüyor
Hadi, yum gözlerini, güzel bebeğim,
Şimdi masal başlıyor
Toz pembe bulutlarda
Bir gece Ay kocaman
Karahindibağıymış
Gök Tanrı’nın minik kızı
Üfleyince dolunayı
Tohumcuklar birer birer
Saçılmış, yıldız olmuş
Uyu, tatlı kelebeğim,
Senin için dualarım,
Hayallerim umutlarda…
Yağmur ninni söylüyor
Çisil çisil, narin narin
Pencerenden dolan rüzgar
Saçlarını okşuyor
Usul usul, hazin hazin.
Hadi, yum gözlerini
Güzel bebeğim
Uyu, minik kelebeğim…
2020-ci il. Azərbaycan. Qazax.
MÜƏLLİF: Turan NOVRUZLU
ŞAHNAZ SƏXAVƏTQIZININ YAZILARI
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
Elə sevirdim ki
Mən təkcə sənin yanında uşaq kimi olurdum şıltaq və xoşbəxt…
Elə sevirdim ki, kənardan mənə baxıb gülə-gülə “sən də məni kimi dəlisən” deməyini
Elə sevirdim ki, içimdəki “uşağı” görməyini
Amma sən böyüməyimi istədin,
İkimizə yetmədi bu məhəbbət…
“Gözdən uzaq olan könüldən də iraq olar” deyirlər…
Bəs niyə unuda bilmirəm səni,
Ay gözdən uzaq olanım? Bəs niyə darıxıram sığal-sığal, qucaq-qucaq?
Mən bu ömrü böyük adamlar kimi ağıllı- ağıllı yaşamaq istəmirəm axı…
Yenə sənsiz darıxır axı, “İçimdəki dəcəl uşaq”
Qırmızı alma kimi
Nağılların sonunda
Göydən düşən qırmızı alma kimi
Toz- duman ömrümün sonuna necə düşdün axı?
Sən payız ömrümün qızılgülüsən…
Qoxusunu duymadığım
Sən kitabda gördüyüm
Şəkil kimisən,
Gülüşünə doymadığım
Sən xəyallarımdakı adam kimisən,
Sevgimlə “zəhləsini töküb” yormadığım…
Sən bu ömrün sonuna necə düşdün axı?!
Nağıllarda göydən düşən qırmızı alma kimi…
Deyəsən
Deyəsən yolu yarılamışam axı,
Elə bil bu ömrü mən yaşamadım,
Elə bil gözümə yuxu gedibmiş…
Bir də ayıldım ki,
Sən demə ömrün
Yarısı, yarıdan çoxu gedibmiş…
Bir asma körpünün
ən ortasında,
Döyüş meydanının
tən ortasında
Əlləri silahsız əsgər kimiyəm…
Qana qəltan olmuş
səngər kimiyəm…
Yenidən başlamaqçün gec,
Boş durmaq üçün də tezdir, Bilirəm…
Nə edək, Tanrı,
Bəlkə məni də
yanına aparasan,
Hər şeyi yenidən yazaq…
Bəlkə ürəyimi
köksümdən sökəsən,
Bütün yuxuları
Xeyirə yozaq…
Daş adam
Eh! Ürəyi daş adam, Sən hardan biləsən ki, daş mənim alın yazımdı…
Sən hardan biləsən ki,
Hər işim daşdan keçir, Çörəyim daşdan çıxır,
Sən hardan biləsən ki,
Hər səfərə çıxanda elə bil, Ayaqlarımdan daş asılır…
Bu dünyada düz deyənlər daşa basılır…
Sən hardan biləsən ki,
Sənin günahın deyil,
Sevgi payımı seçəndə
Fələyin oxu daşa dəyib…
Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı, Taleyimdəki son daş,
Gecə rəngli mərmərdən, Sinəsi gülllü- çiçəkli məzar daşımdı.
Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı…
Qızıl balıq
Sən bir qürub çağı
Sahildəki balıqçıların Torlarını boş gördükləri
Ən qəmgin anlarında
Düz qarşımda
Dalğaların arasından boylanıb
Qızıl balıq kimi
Məni salamlayıb
Üç arzumu soruşsan
Mən düz üç dəfə
“Sən, sən və yenə sən” deyərdim…
Qəzetçi
Xatirələr dumanlı, gözlərimiz yuxulu,
Həyat köşkə bənzəyir, ömür qəzet qoxulu
Suallarla, nidalar sətirə naxış olsun
Gəl, görüşək, əzizim,
Öpüşün yağış olsun
Bax, qapını döyürəm, qulaqardına vurma
Daşı tök ətəyindən, belə deyingən olma
Gəl, yaşayaq bu ömrü bir gün qəzetçi kimi, bir gün simitçi kimi
Gəl, yaşayaq bu ömrü, qalma seyirci kimi
Nəyi pisdi dünyanın, yağışı var, qarı var
Sən yanımda olanda dünya da cənnət olar
Gəl, yaşayaq bu ömrü, zamanı çox daralmış iki kəpənək kimi
Yenə aç qollarını Əəlvan çərpələng kimi
Yenə yazda görüşək, yayda günaha bataq
Sən qəm yemə, əzizim
Nə də olsa payızın o leysan yağışları günahları yuyacaq
Nə dalıbsan dəryaya tənha balıqlar kimi
Çıxaq göyün üzünə qoşa buludlar kimi
Gəl, barışaq, əzizim, məni sənsiz qoyma, gəl,
Bilirsən, darıxıram, göz yaşıma qıyma, gəl
Sən ki, özün deyirdin, hər şey yaxşı olacaq
Aylar, illər keçəcək
Köhnə qəzetlər kimi
Ömrümüzə yazılan xatirələr qalacaq…
Baharım
Mən qar altında qalan
Sırsırası salxımlanan
tənha torpaq kimiydim
Gündüzləri qış günəşi gözlərimi dalayardı
Gecələri zülmət olar
varlığımı talayardı
Üşüyərdim…
Hardan gəldin?
Qarlı qışa sinə gərdin, nərgizim,
Ləçək – ləçək nur ələdin köksümə…
Budağından ayrı düşən yarpaq idim
Buludlara qonaq edən
Yel oldun…
Ürəyim elə dolmuşdu ki,
Gözyaşıma yoldaş olan sel oldun…
Ruhumu sazaq vurmuşdu
Sən könlümü isidən
Alov oldun, od oldun
Nə yaxşı ki, boz ömrümə cəmrə oldun, baharım
Naxışıma ilmə oldun, nübarım…
Sevirəm
Mən Səni sevirəm
Lal sular kimi
Səssiz- səmirsiz
Mən səni sevirəm
Sönmüş ocaq tək
İstisiz, hənirsiz…
Mən səni sevirəm
Boş qucaq kimi,
Ağaca sancılmış
Bir oraq kimi,
Divardan asılmış
Yiyəsiz yaraq kimi…
Mən səni sevirəm Cızma-qara yazılmış,
Əzilib, yumarlanmış
Yerdəki varaq kimi…
Varlığın yoxluğumu
Nə duyur, nə eşidir
Bu sahibsiz sevgim
qar kimi, buz kimi
İçimi üşüdür…
MÜƏLLİF: Turan NOVRUZLU
ŞAHNAZ SƏXAVƏTQIZININ YAZILARI
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
Masal Kızım
Sen ömür kitabımın
Aşk kokulu sayfası
Masal Şatomun prensesi
Annesinin su sesi,
Canım kızım…
Dünya kendisi efsane,
İyisiyle, kötüsüyle
Duasıyla, büyüsüyle…
Sen Anka kuşunun
Yavrususun, unutma,
Masalın güzel olsun,
Kınalı kuzum…
Sen her masalın sonunda
Gökten düşen
Kırmızı elma misalı
Girdin kalbime,
Alın yazım…
Sen, yavru Asenam
Arkadaşım, ninem, anam,
Baharların bol çiçekli
Yolların uğurböcekli olsun
Canım kızım, kalbin hep
Aşk ve mutlulukla dolsun…
21.10.2025. Bakı
MÜƏLLİF: Turan NOVRUZLU