Baxışında sönməkdə olan bir ümid, ürəyində düyün bağlamış vətənsizlik dərdi, illər yorğunudu, yollar əsiridi fələstinli Mahmud Abbas… Bezir qəbulların təmtərağından, təsəlli gətirən sözlərdən bezir. Bu nə müsibətdir, öz torpağinı özgə torpaqlarda gəzir bu adam… Uzatmaq olurmu çəkib vətəni, becərmək olurmu əkib vətəni?!. Əzrail yanına çəkib vətəni… Yağlı əppəkdən də betərmiş vətən, Anam,iynə olub itərmiş vətən… Bu xalq xalq deyil ki!.. İçinə ağrı üfürülmüş şardı, havadan asılıb, buludlara, ulduzlara qısılıb, çörək istəmir, bir loxma yer istəyir, qadınlar doğmağa, körpələr dünyaya gəlməyə, qocalar ölməyə yer istəyir… Baxışlarda sönməkdə olan ümid, ürəklərdə vətənsizlik dərdi…
Beni hatırlıyor musun ? Beni ateşe attığın zamanı hatırlıyor musun?
Alevler kadar gizemli topraklarımdaki şanlı varlığımı hatırlıyor musun?
Yüzüme iyi bak, belki yüzümdeki kalın çizgilerden tanırsın.
Ya da beni binlerce isimsiz kahramanın yüzüme çizilmiş fotoğraflarından tanıyabilirsin.
Kayaları ve iskeleyi döven deli dalgalar gibi sırtıma vuran sessizliğimi dinle.. Belki sana bir şeyi hatırlatacaktır
Çocukluğumuzda oynadığımız karanlık gecelerin ışığını sabahlara nasıl taşırdık?
Ne oldu? Artık sen benim düşmanımsın, ben de senin düşmanınım.
Kapımızın arkasında ateşler yanıyor
Yürüdüğümüz yollardan sarı irin nehirler gibi akıyor
Korkudan Bütün güneşli günler gölgelerin ardına gizlenmişler
Ülkemin dudaklarından acı çığlıklar su gibi akıyor.
Taş ocaklarında zamansız göçler, gidenlerin ve dönmeyenlerin ardından ağlayan çocuklar
Nedir bu kahrolası yangınlar, bu kahrolası zamansız gidişler?
Ey hayatın akışı arasında sıkışmış mısra
Tekrarlanmayan günleri hatırlamam seni neden rahatsız ediyor? Neden yüzüme pişmanlık çimlerini ekiyorsun? Neden hatalarımın satırlarını karıştırıyorsun? Neden beni kayıp melodilerin gölgesine atıyorsun?
Beni o kadar zorluyorsun ki, derin yaralarla kasırga nehirlerine akıyorum. Yaşananlar beni zaten yeterince sarsmıştı, gözlerime düşen güneşin gölgesi pişmanlık otları gibi her yanıma yayıldı.
Gerçekleri görmeden bu yargısız intikam nedir? Zamansız bir şekilde kitaba kaydedilen bu insanlar kimlerdir?
Kanımın derinliklerinde kurşundan kaçan bir geyiğin kalbindeki ateş gibi yanıyorum. Kendimi bir kafese sıkışmış gibi hissediyorum
Ve sen köşende oturup uzaktan gülüyorsun
Ah, dallardaki yapraklara melodik sesler çıkaran rüzgar… Yok edilen parçaları toza dönüştürmekten bu kadar mutlu musun?
Hangi yüzyılın çıngırak rüyasını yaşıyorsun ?
Şimdi söylediklerimi bilezik gibi tak ve asla çıkarma
Bu zavallı bedenim bugün mağlup olmuş olabilir ama hep ayaktaydı ve hep ayakta kalacak. Üzerime ne kadar kara bulutlar gelirse gelsin Işığım halkadan halkaya parlayacak
Tanınmış jurnalist, tərcüməçi, yazıçı, dəyərli qələm adamı Kənan Hacı Bakı Expo Mərkəzində təşkil edilən “IX Beynəlxalq Kitab Sərgisi”ndə şair, yazıçı, kinodramaturq İlqar Fəhminin “Şeyx Səfiyəddin – irşad yolunun başlanğıcı” kitabının təqdimatında.
Kənan Hacı Bakıda Kitab Sərgisində. (Bakı – noyabr 2023) .
Gürcü yazıçısı, “Armudlu düzəngahı” romanının müəllifi Nana Ekvtimişvili və Azərbaycan yazıçısı Kənan Hacı Bakıda Kitab Sərgisində. (Bakı – noyabr 2023) .
Səni xəncərlədi doğma adamlar, Yadlar son səhnəni alqışladılar. Oğurluq adamlar, yağma adamlar Çiçək əvəzinə, çələng yerinə Bir ovuc göz yaşı bağışladılar, Ruhuna fatihə… Qəbrinə torpaq, Ömrünə başdaşı bağışladılar.
Sonra qatilini çıxarıb başa Dedilər: Nə gözəl gülur bu adam. İlahi, nə gözəl bitir tamaşa, İlahi, nə gözəl ölür bu adam…
Ölür… Sonsuzluğa sönür gözləri – Son sözü, yarımçıq sətiri qalır. Məzarı üstündə ayaq izləri – Qara sevdaların çətiri qalır.
Qopur xatirələr ox kimi yaydan, Çökür qaranlığa qurğuşun kimi… Ayrılıb bir yolluq küydən, haraydan Ölümlə sevişir son qurşun kimi…
Əlvida… Yaxşı yol qəmdən, kədərdən… Yol bitir, Sonuna bir anlıq qalır. Səni də silirəm xatirələrdən Yerində bir ovuc qaranlıq qalır.
Nazim Şamil oğlu Əhmədli 1 may 1953-cü ildə Laçın rayonunun Əhmədli kəndində anadan olub. 1979-cu ildən şeirləri respublika mətbuatında çap olunur. 1986-cı ildə Moskvada A.M.Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutunun poeziya fakültəsini bitirib. On səkkiz kitab müəllifidir, bu kitablardan altısı xarici ölkələrdə – Almaniya, Türkiyə, İran (Təbriz), Özbəkistan, Qazaxstanda və ingilis dilində (Bakıda) nəşr olunub.
Həsrətin çox ağırdı
Qəfil döyüldü qapım, kimsə məni çağırdı; dağların arasından, qara sular axırdı;
bir də hacan açar dan, xəbər yoxdu carçıdan; qaranlıqlar saçımdan, ulduzları sağırdı;
bu nağılı kim yazıb, yazıb alnımdan asıb; cığırları ot basıb, yollar çuxur-çuxurdu;
ağ buludlar ağ papaq, ömür-gün yarpaq-yarpaq; gəl, ovcumu açım bax, içi cığır-cığırdı;
harda batdım günaha, hələ çox var sabaha; dizlərim əsir daha, həsrətin çox ağırdı.
