QARABAĞ ƏSİLZADƏSİ DÜNYADAN KÖÇ ETDİ
Xanım-xatın qələm adamı, gözəl ədəbiyyatşünas İradə Musayevanı bu gün ölüm bizdən ayırdı. Xəbəri görəndə duruxdum. Yanımda şəmkirli dostum tutulduğumu hiss edib, soruşdu ki, şair, nə oldu? Dedim iki kitabıma ürəknən ön söz yazan alimin ölüm xəbərini paylaşıblar. Haqqımda “Azərbaycan” jurnalında yazanda İradə xanımı tanımırdım. Hardansa ev nömrələrini alıb minnətdarlıq üçün zəng edəndə telefonu yoldaşı götürmüşdü. Utana-utana özümü isnad verib zəngimin səbəbini deyəndə yoldaşı qaçqınçılıqdan bəhs edən şeirlərimdən danışdı – bir ağdamlı kimi keçirdiyim hisslərin onlara da yad olmadığını dedi və telefonu İradə xanıma verdi. İradə xanım “Evimiz yadıma düşdü” və başqa şeirilərimdən söz saldı. “Laçın ağısı” şeirinin onları da kövrəltdiyini dedi və şeirin ilk bəndini oxudu:
Əlim qulağımda qalıb,
Mənəm eyyy səni çağıran.
Bir gör yadına düşürəm? –
Fəhlə Umudun oğluyam,
Ay elim, heyyy,
Ay obam, hey…
Mən də görməzə-bilməzə haqqımda yazdığna görə minnətdarlıq etdim. Sonralar öyrəndim ki, “Qızlar Universiteti”ndə dekandır, dərs deyir. Utana-utana yanına getdim, “Sevgi durna çırağıdır” şeirlər kitabıma ön söz yazmasını xahiş etdim. Əlyazmaları alıb tezliklə əlaqə saxlayacağını dedi. Kitaba qısqanclıq etmədən geniş ön söz yazdı. Humanitar fənlərdən hazırlıq üçün Nigarı yanına apardım. Dedi, İlham müəllim, mənim vaxtım yoxdu, amma savadlı, peşəkar bir rəfiqəm var, ünvanı deyim Nigar onun yanına getsin. Elə də oldu. Nigar məktəbi qurtaran ili universitetə qəbul oldu. Yenə zəng edib İradə xanıma təşəkkür etdim. O da məni təbrik etdi. 2023-cü ilin sentyabr ayında öz ifamda müharibə bayatılarımdan ibarət bir video paylaşmışdım. Səhər gördüm mesencerdə həmin videonu mənə göndərib, salamdan sonra yazıb – “Bu bayatıları mənə göndərin, zəhmət olmasa.” Nə gizlədim, düzü çox sevindim. Elə oldu ki, mən bayatılardan ibarət kitab çıxarmaq istədiyimi İradə xanıma dedim və məqaləsini kitabın ön sözü olacağını diqqətinə çatdırdım. Razılaşdıq. İradə xanım bayatılardan geniş bir yazı yazdı. Məlum oldu ki, yazı ancaq kitabın sevgi bölməsindəki bayatılardan bəhs edir. O bayatılar ki, İradə xanımı tutmuşdu (müharibə bayatıları) və məndən istəmişdi, onlar haqqında sonra yazacağını dedi. Kitab 8 mart ərəfəsində işıq üzü gördü. Bir dəstə gül və 5 ədəd “Dəyirmanın su dərdi” kitabından götürüb yaşadıqları binanın həyətinə getdim. Qalın qış geyimində həyətə düşdü. Düzü onu elə üzgün, sınıxmış görməmişdim. Bu haqda nə özündən, nə də ayrı heç kimdən soruşmadım. Kitaba görə məni təbrik etdi, gülləri alanda isə “Çiçək nəğməsi” şeirimin xoşuna gələn bu misralarını dedi:
…Ləçəyində sevgi şəkli,
Saplağında qayçı yeri…
Bu gün xərçəngdən dünyasını dəyişdiyini biləndə gözəl İradə xanımın nədən sınıxmasının səbəbini bildim. İradə xanım təmənnasız alim idi. Bir dəfə də məndən Eldar Baxışın külliyatını istədi və geniş bir yazı yazdı. Qarabağ əsilzadələrinin kübarlığı vardı İradə xanımda. Heyif, o kübarlığı Qarabağa, doğma Ağdama apara bilmədi. İşıqlı xatirəsi həmişə bizimlə olacaq.
Mənbə və müəllif: İlham QƏHRƏMAN
MƏLUMATI HAZIRLADI: TUNCAY ŞƏHRİLİ
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
