Şair Fikrət Sadığın yadigarı

Şair Fikrət Sadığın yadigarı

Orxan Fikrətoğlu-60

Xarakterli adamdır. Başqalarına həsəd aparmağı xoşlamır, həmişə öndə olmağa çalışır. Münasibətlərində həvəsləndirici və idarəedici xüsusiyyətlərə malikdir, əməkdaşlıqda özünü güclü şəkildə təsdiq etməyi bacarır. Tükənməz enerjisi var. Özünə güvənən, iradəli və inadkardır. Xeyirxahlığına, əliaçıqlığına, mərhəmətinə söz ola bilməz. Əgər onunla birlikdəsinizsə, ən yaxşı və keyfiyyətli məkanlara gedəcəyinizdən şübhəniz olmasın. Ən sıxıntılı vaxtlarında belə irəli çıxmağı bacarır. Çox diqqətlidir, təyin olunan görüşlərə gecikməyi sevmir. Əzmkar və çalışqandır. Hər hansı bir söhbət əsnasında, onun özünə arxayın tonda çıxış etməsi sizi təəccübləndirməsin. Sadəcə, bunu bilin ki, o, öz ağlına və fəhminə güvənən adamdır. Soy-kökünə bağlı, adət-ənənələrə sədaqətlidir…

Deyir ki:- “Mən Bakı şəhərində anadan olmuşam. Amma əslən Şamaxı rayonundanam. Şamaxının Sarıtorpaq məhəlləsindənik. Atam Şamaxıda dünyaya göz açıb. Bilməyənlər üçün deyim ki, “Şamaxı, ay Şamaxı” mahnısının sözləri atama məxsusdur. Ümumiyyətlə, biz ailə olaraq Şamaxıya çox bağlı olmuşuq. Qan bağlılığımız var. Qohumlarımızın əksəriyyəti indi də Şamaxıda yaşayır. Nəslimizin bir qolu da Çarhan kəndindəndir. Sabirabad rayonunun Qalağayın inzibati ərazisində şamaxılılar yaşayır. Orada da qohumlarımız var. Hətta sizə maraqlı bir fakt söyləyim: Suriyada və İraqda belə, Şamaxıdan köçmüş qohumlarımız var. Bir sözlə şamaxılıyam və Şamaxıya bağlılığım genetikdir…”

Ölkəmizdə çox adam onu jurnalist kimi tanısa da, əslində yazıçı, ssenarist və həm də rejissordur. Ədabazlıqdan, təkəbbürdən uzaq, qürurlu və məğrurdur. Köhnə kişilərə xas olan bir sıra xüsusiyyətləri özündə əxz edə bilib. Artıq danışmağı, ona aid olmayan məsələlərə müdaxilə etməyi xoşlamır. Necə deyərlər, yerini bilən adamdır…

“Düşünürəm ki, təkəbbür, özündən razılıq insanı inkişafdan saxlayan birinci amildir. Mən azad mühitdə, əxlaqlı bir məhəllədə böyümüşəm, o məhəllədə ki, başqasının qadınına baxmırdılar, başqasının arxasınca danışanı cəzalandırırdılar. Yəni, yazılmamış qanunların işlədiyi məhəllədə böyümüşəm və orada qazandığım əxlaqı bu günə qədər də qoruyub saxlayıram. O əxlaqda özündənrazılıq, təkəbbür əskiklikdir.”- söyləyir…

O, 1966-cı ilin mart ayının 21-də Bakı şəhərində dünyaya gəlib. Orta təhsilini başa vurduqdan sonra Moskva şəhərindəki Maksim Qorki adına Dünya Ədəbiyyatı İnstitutunu bitirib. Əmək fəaliyyətinə kinoda işıqçı kimi başlayıb. Müxtəlif dövrlərdə Cəfər Cabbarlı adına “Azərbaycanfilm” kinostudiyasının, Dövlət kino komitəsinin, “AzərTelefilm”in, “Günay” qəzetinin baş redaktoru işləyib. Dövlətlər arası “MİR” teleşirkətinin direktor müavini, “Mozalan” satirik kinojurnalının direktoru və “ANS” teleşirkətinin baş icmalçısı olub. On beş bədii, üç publisitik kitabın müəllifi, onlarla bədii filmin ssenaristidir. Əməkdar incəsənət xadimi fəxri adına layiq görülüb…

Deyir ki:- “Məncə, jurnalistika avantüra ilə ədəbiyyatın qarışığıdır. Həsən bəy Zərdabidən üzü bu tərəfə Azərbaycanda jurnalistika institutut olaraq hələ formalaşmayıb. Jurnalistika fəlsəfədirmi, ədəbiyyatdırmı, hələ bilinmir nədir. Məsələn, mən xəbər dilinə virus salmışam- indi xəbərdə ədəbiyyat dili, ironiya, Mirzə Cəlil gerçəkliyi var. Məndən əvvəl xəbər dili belə danışılmırdı, “Zorxana” ilə başladı. Bəlkə də bu, peşəkar jurnalistikadan sapmadır. Ancaq bu mənim yolumdur. Xəbəri loru dildə, asan dildə çatdırmaq… Bir sözlə, povestlərimi, romanlarımı kənara qoyub televiziyaya gəldim. Niyə gəldim? Çünki kənarda qala bilmirdim. Azərbaycanlının atadan övlada qalan ən böyük varı hüquqi, sivil dövlət ərazisi yaratmaqdır və mən bununla məşğulam, bunu əlimdə silah edə bilməzdim ki? Bilirsinizmi, mən Rusiyada təhsil almışam. İstəmirəm ki, biz yenidən kiminsə tapdağı altında olaq. İqtisadiyyatımız dirçəlir, iqtisadiyyatın dirçəlməsindən istifadə edib ruhaniyyətimizi də dirçəltməliyik, çünki böyük sənətlər böyük saraylarda yaranır. Nə deyirsinizsə deyin. Şirvanşah sifariş verməsəydi Nizami “Leyli və Məcnun”u, Firdovsi “Şahnamə”ni yazmayacaqdı. Bax, bu gerçəkliklər var…”

İlk hekayəsi 1981-ci ildə “Kirpi” jurnalında çap olunub. Ondan sonra dövrü mətbuatda yüzlərlə hekayə, povest və publisistik yazılar çap etdirib. Əsərləri İran, Türkiyə, Bolqarıstan, İsveç və bir sıra dünya ölkələrində nəşr olunub. “Yeddi” romanı Almaniyada mükafata layiq görülüb. Onun hekayələri OKSFORD Universitetinin dərsliklərinə salınıb. Bir sıra Respublika mükafatları laureatıdır. Hekayələri “Dünya Nəsr Antalogiyasına” düşüb. “TAS”, “Qıyığın ölümü”, “Şəkilçi və şəkilçi” pyesləri ölkə teatrlarında səhnələşdirilib. 2023-cü ildən mədəniyyət nazirinin müşaviridir. Arada Azərbaycan Respublikası Kino Agentliyinin baş direktoru vəzifəsini də icra edib…

Bəli, bu dəfəki söhbətimin qəhrəmanı, unudulmaz şair Fikrət Sadığın yadigarı- Orxan Fikrətoğludur. Martın 21-i, baharın ilk günündə Orxan bəyin 60 yaşı tamam olur. 60 rəqəmi adətən zamanın ölçülməsində istifadə olunur, yəni 60 saniyə dəqiqəni, 60 dəqiqə isə saatı tamamlayır. Bu rəqəm mələklərin Numerologiya sistemində həmçinin harmoniya, sabitlik, tarazlıq, məsuliyyət və balansı ifadə edir. Nə isə, Orxan Fikrətoğlunu 60 yaşı münasibətilə təbrik edirəm. Çox yaşasın!

Hörmətlə, Elman Eldaroğlu

Həmid Herisçinin yazıları

ƏLİ RZA XƏLƏFLİNİN YAZILARI

>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<

Elman Eldaroğlunun digər yazıları

CAHANGİR MƏMMƏDLİ – 85

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

BİR ŞEİR PAYI – ŞƏHLA RƏVAN

BİR ŞEİR PAYI – ŞƏHLA RƏVAN

Turanın əbədi nuru

Kökü daşdan dərindir, ruhu göylərdən uca,
Tarixin hər sətriylə danışır qoca-qoca.

Zaman bir dəryadırsa, biz o dəryada gəmi,
Sükanı hikmət olan, yelkəni Haqqın dəmi.

Baxışında Tanrıdağ, sinəsində min dastan,
Bizik o qədim ruhu gələcəyə daşıyan.

Nizaminin qələmi, Atillanın qılıncı,
Bir damarda döyünür – həm zəfər, həm də sancı.

Biliklə yoğrulubdur millətin bünövrəsi,
“Oxu!” deyən bir dinin, “Düşün!” deyən bir səsi.

Zəka qılıncdan kəskin, iradə daşdan mətin,
Ucalmaqdır qayəsi bu müqəddəs millətin.

Birimiz sönən olsaq, minimiz çıraq olar,
Birliyimiz sarsılmaz, yurdum firavan olar.

Vüqarımız göylərdə, ayağımız yerdədir,
Türkün böyük dühası zamansız hər yerdədir.

Göytəpə şəhəri – 15.08.2022

Şəhla Rəvan,
Cəlilabad rayon Göytəpə şəhər şəhid Vasif Hüseynov adına 2 N-li ümumtəhsil tam orta məktəbnin direktoru, “Ziyadar” Mükafatı, “Həməşəra” və “Nizami Gəncəvi” Fəxri Diplomları laureatı, Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, filoloq, ədəbi təhlilçi və tənqidçi, şair.

“BİR ŞEİR PAYI” LAYİHƏSİ

Layihə rəhbəri: İlqar İsmayılzadə
fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, “Həməşəra” mətbu orqanının təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi və Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Ziyadar” Mükafatı, “Qızıl Qələm” və “Zəfər” Media Mükafatları Laureatı, araşdırmaçı, tərcüməçi, yazıçı-publisist

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

LAMİYƏ ŞİRVANZADƏNİN ŞEİRLƏRİ

LAMİYƏ ŞİRVANZADƏNİN ŞEİRLƏRİ

Nehir ve Kadın
Kıyılardan öksüz kalmış
Bu nehri birisi içti
Çatlak çatlak sinesine gün sızıyor
Unutulmuş evler gibi
Darmadağın yatağından kadınların
Otuz yıldır açılmayan sandığında dönüp duran
Süt beyazı duvağından kadınların
Dün bir hülya eğretiden bozma rüzgâr
Açılmayan kapıları yarın diye yutturdular
Bir gün sen de küf kokulu gömleğine bir adamın iliklenip yiteceksin
Mağaranda bir ocaksın sahralarda yalpalanan sarhoş ılgım
Köklerini korkuluk niyetine taşıyorsun kadın
nebilsen bir bu nehre
Itır akan otlarına bir koysan baş
Hiç olmasaydı kış ne de ki çıplak ağaç
Görür müydük mahsus saklanan sevişmelerini nehirli memleketlerin Budasalar ağaçları kuşa yazık
Ve de bir tarın simine can havliyle gönül veren nice yiğitlere
Devlet zoruyla bile aksın artık bu nehir
Başka bir temennim kalmadı öteden beri soluğu bağbozumunda alanlardan…

Kestane
Var olmadığın bir yerde
Elin de orada sehpanın kenarına konmuş bir yaprak
Gelişigüzel
Kendine demokrat halkla
Ulusların en güzelindesin
İlkel ereğinin sesiyle
Duvarlarına yaslanmadan yürü
Gideceğin en uzak yere geri döneceksin
İki savaş arasında
Cebindeki kestaneler yeter de artar bile
Yol yoldaşla baş edilir ancak
Yazmazsam olmayacaksın
Yazmazsam elin de olmayacak o sehpanın kenarında
Kestane yiyişin de
Ne de ki hayatın bağrından koparak tantanalı girişin koluma
Baktın ki hazmedilmesi zor sessizliğimin
Beni uçuruma it yol üstü.

Sevgiliden bozma
Şehrin en utangaç ağacının
Gölgesi yutmuştu dilimizi
Dökmeden üzerimize kozalaklarını Ginkgomuz
Kötü bir uykudan uyandık sen korktun
Bakışların uzaklara savruldu masum uzaklara
Bir oğlan çocuğu bacaklarından asılmıştı orda
Bir kadın da çok üzmüştü seni sevgiliden bozma anne kılıklı
Gök gümüş tepsi neresinden başlasaydık parlatmaya
Soruyorduk kendimize
Birileri düşünecek miydi bizi elli sene yüz sene sonra
O ağaç altı yerle bir olmadan
Fakat o an
Bisiklet gıcırtısı ve bir kadın
Öpülüyordu yeşilden kırmızıya elli metre ötede
Ve sen başın eğik
Biçilmiş taze ot kokuyordu gözlerinin ıslağı
Peren perendi soluğumuz
Bıraksaydın eğer
Bir tutam saçımı kesip yüzüne serecektim
Nerde nasıl yaşlanacaktık bilmeden
Can veren bir yaz akşamı saat yediyi geçerken şimdi
Kart çimenler mevsiminde rüzgâr esiyor yine
Hala gözümün önünde süt dişlerinle gülümsüyorsun
Kelepçelerin ağır gelmiyorsa
İki kez kornaya bas sokağı dönmeden
Elveda Angelo elveda…

Ölemeyenler
Uyanın artık
Son dansını izlediğiniz anılardan
Söyleyin neden bu korku
Oysaki biz gün ışığında duvak
Alt edilmez gecelerde lale şurubuyduk
Damlayan duvarlara
Var olmayan bir dilde yazamıyorduk çünkü
Bağırmasını da bilirdik
Titreterek saray bekçilerini
Bağrı yanık topraklarda
Öcülere meydan okuyorduk küçükken
Fakat şimdi
Mutsuz kadınlardan korkuyoruz
Açık sözlülüğümüz sessiz, saygılı
Berisinde sınırların
Fink atıyor polifonik ağıtları
Mezarlık ziyaretçisinin
Doğum kokuyor üst başımız
Biliyoruz her son şiirden önce
Vurdukça ölmeyen
Başkaldıran yenilmez öfkelerde
Elleri cebinde nankör halkların
Yaralı çocukları taşıyacak bizi öforilerde

Müəllif: Lamiyə Şirvanzadə

Lamiyə Şirvanzadənin yazıları

DAHA ÇOX YENİ ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Fəxrəddin Gədəbəylinin şeirləri

Dünya
Divarı suvanmaz, çatı örtülməz,
Nizamsız hörülmüş hörgüdü dünya.
Ona gələn gedər, gedənlər gəlməz,
Beləcə tilsimdi, vergidi dünya…

Əvvəli gül açar, sonu qış gedər,
Cani peş alanlar, verər peş, gedər,
Əliboş gələnlər, əlıboş gedər.
Hər ömrə beş günlük sərgidi dünya…

Fəxrəddin, keçənlər yazla-yay idi,
İndi də ömrümün payız ayıdı…
Səninçün,bəlkə də dədə payıdi,
Mənimçün,bir qorxunc mürgüdü dünya…!

             

Dünya

Yenə mürgülüsən,yenə ahəstə,
Ay səni, gözləri xumarlı dünya.
Səni vəsf eylədi nökər də, şah da,
Ay səni rəssamlı, me’marlı dünya…

Vuruşdu uğrunda neçə xan, sultan,
Çiləndi sinənə min günahsız qan,
Əl çəkə bilmədi, əlini tutan
Ay səni bəzəkli, tumarlı dünya…

Axı kim deyir ki, cəfasiz oldun?
Dondün,gələ-gələ səfasız oldun.
Sən də Leylalartək vəfasız oldun
Ay səni xəlbiri xamirlı dünya.

Gorsəm də üzünü bagçalı-barlı,
Görmüşəm içini qəmli-qübarlı…
Ətəyi qönçəli,zirvəsi qarlı,
Müdhiş qayaları mamirlı dünya.

Qəmgin Fəxrəddinəm, sirrin çoxuymuş,
Çiçəyin zəhərmiş,gülün oxuymuş,
Sənə inananin aglı yoxuymuş,
Ay səni bazarlı, qumarlı dünya.!

Mən bu dünyanın

Məni əzablarla qoydu başbaşa,
Mənə bu dünyanin nəyi xoş gələr?!
Nə dosta çevrildi, nə də sirdaşa,
Mənə bu dünyanın nəyi xoş gələr?!

Üşütdü könlümü qar, boran, ayaz,
İsidə bilmədi bir bahar, bir yaz,
Sevinci səməni kökütək dayaz …
Mənə bu dünyanin nəyi xoş gələr?!

Quruda karvan tut, dənizdə gəmi,
Daşinmaz möhnəti,daşinmaz qəmi,
Məzarlıqda bitən yasəmən kımı…
Mənə bu dünyanin nəyi xoş gələr?!

Fəxrəddin, çox yurdu görmüşəm talan,
Dilsız bir diləkdir-yarimçiq qalan…
Ölümündən başqa, hər şeyi yalan…
Mənə bu dünyanin nəyi xoş gələr !!!

Dünyanın

Gündüzləri əzab dolu,
Gecəsi zülmət dünyanın.
Başımızı adadandı
Verdiyi qismət dünyanın.

Gordüm gəlib-gedənləri,
Uddu billur bədənləri,
Harda qalıb “Ədən” ləri?
Nagılı cənnət dünyanın…

Daglarından çən daşıdım,
Nə dərdi var, tən daşıdım,
Şələsini mən daşıdım
Şələsi möhnət dünyanın.

Gözdə qalmaz tər, gülüşü,
Zəqqum olar, zər gülüşü,
Hər sevinci, hər gülüşü
Boynuma minnət, dünyanin…

Fəxrəddinim qəmə qaldı,
Qəmi, sarı simə qaldı
Kım apardı? Kimə qaldı?
Varına lə’nət dünyanin…!

Bu yollar

Bu yollar yorur adamı,
Yaman daşlı-qalaqlıdır…
Hər otağın sönər şamı,
Hər könül qəm otaqlıdir…

Dərə dağdan çəkər az-az,
Dərə dağa ucalanmaz!
Düz əyrisiz yaşayanmaz,
Əyri düzə badaqlıdır.

Hər diləyə dil bağlama,
Hər gülənə gül bağlama,
Zəmanəyə bel bağlama,
Yamaqlıdır, yaltaqlıdır.

Biri günah, biri savab,
Olanlara gəl eylə tab
Ömür dediyimiz kitab,
Yarıyacan varaqlıdir…

Bu nə yuxu, bu nə röya,
Bu nə xəyal, bu nə xülya?
Cənnət sandiğimız dünya,
İndi kəfən soraqlıdır…

Çox ədalət sorma qardaş,
Bogazini cirma qardaş,
Heç özünü yorma qardaş,
Kim güclüsə,o haqlıdır.!

Fəxrəddinəm, verdim yaşi,
Nə taparam öndə, yaxşı,
Xatirəmin dağı,daşı
Qəm odlu, qəm ocaqlıdır.

Məni

Vaxtla güləşənəm,bəxtlə döyüşən
Eh, anam nə günə doğubdur məni…
Mən öz dərdlərimi boğa bilmirəm,
Dərdlərim bələkdən boğubdur mənı.

Demə ki, bu dağlar niyə dumandi,
Elə dəyişməyib, zaman zamandi
Nadan şərəfsizin şər donlu andı
Bir divar küncünə sıxıbdir məni.

Varlının hər yerdə yanar çaxmaği,
Yoxsulu sanarlar elin axmaği.
Bə’zən bir haqlının haqsız çıxmaği
Ocaqsız yandirib-yaxıbdır məni…

Ürəyim, bu qədər özünü sıxma,
Yanğinlar çox olur, neyniyək,qorxma,
Vicdan itgin düşüb, vicdana baxma
Vicdan nağılları yıxıbdir məni…

Qəmgin Fəxrəddinəm, bax bu cahana,
Nə haqqa güvənmə, nə də divana,
Mö’minə baxanda, rəhmət şeytana…
Böhtanlar boğaza yiğibdir məni…!

Mənimmiş

Eh, anam doğmadi pəhləvan məni,
Dünyanin ən ağır daşı mənimmiş…
Gölmə götürmədim,göz götürüncə,
Gözlərin bulanan yaşı mənimmiş…

Gəzdim çəmənləri bülbülsayaği,
Olmadı konlümün bir kəs dayağı,
Sevincin bəxtimə düşməz ayaği,
Kədərin, möhnətin başı mənimmiş…

Fərəhli günlərə qaldım tamarzı,
Dünyadan nə qədər göturdüm nazi,
Nə yayı gəlmədi, nə də ki, yazı
Gərdişin payızı, qışı mənimmiş…

Çula bəzək vurdu zəri, zi’nəti,
Könlüm bu dövranla barişmaz qəti.
Tanrım, kimə verdin bəxti, qisməti,
Bu paydan səbətin boşu mənimmiş…

Fəxrəddinəm, bezdim əlindən qəmin,
Düzdü saçlarıma dağlarin çənın.
İkirəng dünyanın dan üzü sənin –
Zülmətdə qaralan qaşı mənimmiş…

Bəs hanı?
Dostdan deyən-dastan deyən ey könül
Sənə sarı gələn dostlar bəs hanı?
Səndən ayrı bir qurtum su içmiyən,
Səndən ötrü ölən dostlar bəs hanı?

Ağlım kəsmir qürub anı şən gələ,
İnanmazdım bu dağlara çən gələ,
Tikəsini bütöv taxıb çəngələ,
Sənlə yarı bölən dostlar bəs hanı?

Dağ odur ki, vüqarını saxlasın,
Bağban odur, bağın hər gün yoxlasın…
İndi çagir,dəsmal tapsın, aglasın
Şad günündə gülən dostlar bəs hanı?

Fəxrəddinəm, de hansı gül solmuyub?
Heç bir çanaq axıracan dolmuyub…
Dünya özü qədirbilən olmuyub
Sorma, qədirbilən dostlar bəs hanı!

Qananam

Qafil, mənə irad tutma, qınama,
Neynəmışəm axı, belə qınanam?
Yüz sınaqdan alnıaçıq çıxmışam,
Yüz sınaq da innən belə sınanam…

Yaltaq olub incəlmədim,şişmədim,
Alçaq olub daban dibi eşmədim,
Qanmazlıqdan bu günlərə düşmədim
Səhv anlama ay duyğusuz, qananam.!

Gözlədiyim bir əlçatmaz sərabmış,
Dost ülfəti iki qədəh şərabmış,
Tək qalmışam, dünya yaman xarabmış,
Vardı əzəl yüz qardaşım, on anam…

Fərq qoymadım nə varlı, nə yoxsula,
“Həyat” kimi baxmamışam mən pula,
Yeri gəlsə, qul olaram bir qula,
Yeri gəlsə, Allahı da dananam…

Fəxrəddinəm, dərd daşımaq hünərmış,
Dilsız qalan diləklərim dinərmi…
Keçen günlər bir də geri dönərmi?
İnanmıram… kaş bircə yol inanam…

Etiraf
Bal kimi anları nəyə dəyişdik,
Niyə belə düşdük uzaqdan uzaq?
Öldü aramızda ən gözəl illər
İnsan şüurunda vəhşətlərə bax…

Biz harda doğulduq, harda qocaldıq,
Bir idi, bölündü ikiyə ürək…
Bir parça çörəyi dastana saldıq…
Hardan olsa, gələr bir tikə çörək.

Bəzən, düşündükcə ölürəm, nəsə,
Bu bizə nə qışdır, nə də bahardır…
Adam kasıblığı qəbul eyləsə,
Vallah bu dünyada hər şeyi vardır..!

Uzun danışanlar qıssın səsini,
Gəl çəkim həyatın xəritəsini;
-Məsələn:-ağaclar, budaqlar varın,
Budaqlar altında, bulaqlar varın,
Yanında, dövrəndə uşaqlar varın,
Canına “can” deyən dodaqlar varın,
O köhnə divarda suvaqlar varın,
O sakit axşamlar, sabahlar varın…

Can qıya bilmirik bu boyda cana,
Daha nə lazımdır axı insana…
Nə də ki, məzəli bir neyimiz yox,
Nə elə gücümüz, nə heyimiz yox,
Qəbrə götürəcək bir şeyimiz yox…

Saraylar min dəfə tərk edib bizi,
Min dəfə dəyişib tini,dalanı.
Əbədi əlində saxlayanmazsan,
Adına yazılıb, sənin olanı…!

Hayana aparır bu yollar bizi?
Hayana aparır bu pullar bizi?
Yamanca çaşdırdı bu dollar bizi… !
Sonladı bu qayğı, bu qallar bizi…!

Ömür çox qısadır, ömür çox gödək
Ulaq örkənitək, it zənciritək…!

Müəllif: Fəxrəddin Gədəbəyli

Moskva ş.

Fəxrəddin Gədəbəylinin yazıları

DAHA ÇOX YENİ ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

NOVRUZ – dünyanın ən gözəl təbii bayramlarından biri!

NOVRUZ – dünyanın ən gözəl təbii bayramlarından biri!
Bütün Türk çevrəsində ən azı beş min ildir yazın gəlişi – Novruz Bayramı olaraq ortaq mədəniyyət dəyəri kimi qeyd olunur.
Hər il Martın 21-də el şənliyi kimi qeyd olunan Novruz bayramı təbiətin oyanışını, yeni ilin başlanğıcını simvolizə edir.
Azərbaycanda, Türkiyədə, Qazaxıstanda, Qırğızıstanda, Özbəkistanda, Tacikistanda, Türkmənistanda, Başqırdıstanda və digər məkanlarda hələ eramızdan əvvəlki minilliklərdən başlayaraq Novruz Bayramı xalqları birləşdirən dəyər kimi oxşar ənənələri ilə yaşayır. Bu şənliklər bütün xalq tərəfindən coşqu ilə qeyd edilir.
…Bayramqabağı evlər silinib-süpürülür, təmizlənir, adamlar təzə paltar geyinir, hər evdə süfrələr bəzədilir. Süfrəyə səməni, paxlava, şəkərbura, qoğal, rənglənmiş yumurta düzülür, şam yandırılır, qazanlar asılır, dadlı milli xörəklər bişirilir…
Hər məhlədə tonqallar qalanır, qızlar, qadınlar, kişilər, cocuqlar tonqal ətrafında əylənir, oddan atılır, yallı gedir… Pəhləvanlar güləşir, kəndirbazlar cəsarətini göstərir, cıdırda yarışlar keçirilir… Qədim el havaları, mahnılar, rəqslər ifa olunur…
Meydan tamaşalarında Novruzun ənənəvi personajları Keçəllə Kosa şən zarafatları, məzəli atmacaları, hazırcavab dialoqları ilə camaatı şənləndirirlər…
Uşaq, yaşlı, cavan, qoca – hamısı bir yerdə deyir-gülür, yeni ilin gəlişini, təbiətin dəyişimini, torpağın oyanışını gözəl Novruz Bayramı olaraq elliklə qeyd edirlər.
Beləcə Türk yurduna bahar gəlir!
Novruz Bayramınız mübarək, dostlar!

Mənbə: Akif Ali

Müəllif: Akif ƏLİ

AKİF ƏLİNİN YAZILARI

Digər: “21 – XXI ƏSRİN 21 AYDINI”-TUNCAY ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

Yusuf Demirağ – Canım qurban, gözəl Laçın!

Müqəddəs Torpaq

Lalələrin qurban getdi yolunda,
Dalğalandı bayrağın
Azad səmalarında…
Şəhid qanı ilə vətən oldu
Hər qarış torpağın, can Azərbaycan!
Sən bizimdin, bizimsən
Qəlbim Səninlə döyünür,
Sən Xəzərdən Gəncəyə,
Göyəzənə uzanan Odlar Diyarı…
Qoynunda adı bilinməyən şəhidlərin də yatır,
Qucaq açdın, Ana oldun onlara…
İndi körpə fidanların oynayır
Çiçəkli çöllərində…
Sən, lalə ləçəklərinə
Xəfif küləklərin sığal çəkdiyi
Gözəl Gəncəsən,
Mehriban, doğma diyar,
Daim var ol, şad- xürrəm, bəxtiyar!
Sən Cıdır düzündə azad qartal,
Sən Laçında Həkərisən,
Sahilində boy- boy yaşıl ağaçları…
Sən Şuşada Xurşidbanu
Nətəvanım, Üzeyirim, Bülbülüm, Vaqifimsən!
Ürəyimdəsən daim, igid övladların məğrur Anası!
Xəzəri yara- yara gedən
Coşqun, nərə çəkən dalğalarımsan!
Anamın duasısan…
Sən, səssiz qalan uşağın
Ruhuna güc verdin, həmdəm oldun
Səni düşünməkdən yorulmayan
O uşağın ürəyinə muğamınla məlhəm oldun…
Musiqinlə böyüyüb
Arzusuna çatan bir uşaq kimi,
Xatirələrim yada düşür..
Uca Tanrımın güc verdiyi ulu torpaq,
Röyamsan, hər gecə gördüyüm…
Şeirimsən,
Çanaqqaladan Bakıya
Ağrıdağından Qarabağa
Səs-səda salan qardaşlıq dastanımsan…
Könlü bayatılı Nənələrin göz yaşlarısan…
Anamın kəlağayısısan
Rüzgarda çərpələng kimi qanad çırpan
Natəvanımın qəzəlisən…
Qarlı dağların igidlik zirvəsisən, can Azərbaycan!

Könül

Gözəl diyar, bir il keçdi
Sənlə ilk görüşümüzdən…
Xəzərin sahilindəki
Nazlı qağayılarla
Göz- gözə gəlişimizdən…
İllər öncə torpağına ayaq basmaq istəyən
O körpə uşaq böyüdü, arzusu gerçək oldu,
Qucaq açdın, getdi, gördü can yurdu…
Adını eşidən kimi gözü dolan həmin o uşaq
Ürəyində yeni xəyallar qurdu…
Nələri qurban verməzdim ki
Səni yenidən görmək üçün….
O uşaq ki,
Hava limanına çatar- çatmaz
Buludların arasından Ağrı Dağını görən
Təyyarə yerə enəndə torpağına sarılan
O uşaq ki, Xəzərə baxanda ruhu dincələn…
Asandırmı Sənli xatirələri unutmaq?!
Başımın üstünd məğrur – məğrur
Dalğalanan bayrağına baxanda,
Ürəyim dağa dönmüşdü…
Bir insan uşaqlıq arzusuna
Bu qədərmi gözəl çatar?!
Göy üzündə qaranquşlar qatar- qatar
Müjdələdi xoş günləri…
Əlbəttə, biz yenidən görüşəcəyik
Gələn kimi, ruhumla
qucaqlayacam varlığını,
Can Laçından yadigar
Bir ovuc torpağını
saxladığım kimi
Qəlbimdə yaşadıram
Sənli, həzin xatirələrimi
Yenə qovuşacağıq sənlə
Can Azərbaycanım,
Qədim, doğma diyarım…

Ağ Göyərçinlər

(Milli qəhrəman Hökumə Əliyevanın
əziz xatirəsinə ithaf)

Üfüqdə qanad çırpıb yorulan quş
Yuvasına çatanda necə şad olursa
Eləcə sevinir evinə qayıdan insan…
Bir də varlığını bu dünyaya ərmağan edən,
Vətən üçün canından keçən
Humanist qəhrəmanlar var…
İsti ocağın,
Doğma yurdun ətri üçün darıxsalar da
Getməyi seçən qəhrəmanlar,
Vətənin səmasında
Boz buludlar görünəndə dünyası dar…

Gözəl yurdumuzun xəfif təbəssümünü,
Qonaqpərvərliyini,
Ana məhəbbətini yaşadan qəhrəmanlar
Bir gün evlərinə qayıtmadılar…
Ağ göyərçinlər kimi
Qanad çaldı göy üzündə ruhları.
Hər təyyarə enişindəki o alqışlar,
Vətənə qovuşmağın sevinci,
Evimizə dönməyin hüzurudur.
Və əlbəttə,
görmədiyimiz qəhrəmanlara olan minnətdarlıqdır.
Buludların arasından gələn o səs onların səsidir…
Bu səs “Hər şey yaxşı olacaq” söyləyənlərin səsidir…

Gözəl Laçın

Yamyaşıl dağlarında
Küləklərə yoldaş olub
Həzin nəğmə deyirəm
Havasına, suyuna
Canım qurban, gözəl Laçın!
Yollar ruhuma məlhəm,
Qarış- qarış cığırlarda gəzirəm…
Qarabağın nəfəsi,
Sevimli, doğma Laçın!
Nazlı- nazlı rəqs edir
Həkərinin buzlu suları,
İllər sonra qürurla
Salamlayır qonaqları…
Həkəri Arazın kiçik qardaşı,
Sanki can Laçının dostu, sirdaşı…
Qartallı dağlarına,
Gül- çiçəkli bağlarına
Zəfər dolu çağlarına
Canım qurban, gözəl Laçın!
Addım- addım seyrə çıxdıq düzləri,
O azad səması çox şad etdi bizləri,
Yoxdur yer üzündə tayı, bənzəri…
Canım qurban, gözəl Laçın!

Müəllif: Yusuf DEMİRAĞ

DAHA ÇOX ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

“YAXŞI ADAM”A BAYRAM TƏBRİKİ

“YAXŞI ADAM”A BAYRAM TƏBRİKİ
Bu gün səhərdən Günəşin al şəfəqlərinin təbiəti nura qərq etdiyi bir vaxtda Novruz və Ramazan bayramları münasibətilə doğmalara, dostlara təbriklər göndərir, hər biri ilə xoş diləklərimi bölüşürəm. Eləcə də ünvanıma gələn bayram təbriklərindən ruhlanır, fərəhlənir və bu ovqatımdan könlümcə rahatlıq duyuram…

Bu bayram günlərində illərlə bir-birindən xəbər tutmayan, elindən, obasından ayrı düşən insanlar əziz günlərdə dostlarını, doğmalarını arayıb-axtarır, ürək dolusu sevinclə əhvallaşır, bayramlaşırlar.

Ramazan və Novruz bayramlarında ilk olaraq kimsəsizlərə, əlillərə, şəhid balalarına, əlsiz-ayaqsızlara, unudulmuşlara, tənhalara, yaşlı insanlara baş çəkmək, onları sevindirmək, xalqımızın savab adlı milli dəyərlərindəndir. Bu adətləri yerinə gətirənlər el-obada yaxşı adam kimi tanınır, sevilir, xalqın etimadını qazanır, hörmətlə qarşılanır.

Dünyada yaxşı adamların sayı nə qədərdir, onu heç kim bilmir, amma hər kəs yaşadığı məkanda yaxşıları tanıyırsa, nə xoş bizlərin halına! Əbəs yerə demirlər ki, dünya yaxşıların çiyni üstə qərar tutur. Bu söz bir qədər obrazlı deyilsə belə, burda bir həqiqət də var: Yaxşıların çox olduğu yerdə doğruluq, düzlük, təmiz əxlaq, inam, etibar, böyüyə hörmət var…

Belə yaxşı adamlardan biri də Beyləqan Rayon İcra Hakimiyyətinin Başçısı, hörmətli Əziz Əzizovdur. Düşünürəm ki, bir elin, yurdun rəğbətini qazanmış bu Yaxşı Adam məxsusi bayram təbrikini haqq edir.

Mən Əziz müəllimi bəlkə də 1 il-dən bir qədər artıq vaxtdır ki, tanıyıram. İlk təəssüratım yaxşı olsa da haqqında elə də çox məlumata malik deyildim. Onu son bir ildə Beyləqana tez-tez səfərlərim zamanında, el arasında olduğum vaxtlarda dost-tanışlarla söhbətlərimdən tanımağa başladım.

Rayona hər gəlişimdə bir təzəlik, yenilik, səliqə-sahman gözümü oxşayır, könlümü açırdı. Hər dəfə də Başçı haqqında xoş sözlər eşidir, hər kəslə, hamıyla səmimi, mehriban davranışlı, sadə bir rəhbər işçi olduğunu söyləyirdilər. Eşitdiklərimin izi ilə addım-addım “irəlilədim”. Tərcümeyi-halı ilə tanış oldum. Beyləqan Rayon İcra Hakimiyyətinin rəsmi səhifəsindən fəaliyyətini izləməyə başladım. Rayonda görülən bütün işlər, Əziz müəllimin qəsəbə və kəndlərdə keçirdiyi səyyar qəbullarda, inzibati binada vətəndaş qəbullarında görüşləri – insanların problemlərinə həssaslıqla yanaşması, həllinə kömək etməsi, qayğı göstərməsi…, rayonda müxtəlif mövzularda keçirilən tədbirlərin cəmiyyət həyatı ilə bağlılığı, küçələrin, yolların, bərpası, səliqəyə salınması, bir sözlə, Beyləqanın dinamik inkişafının əksini səhifədəki paylaşımlarda görürdüm. Bu paylaşımlara yazılan rəylərdə vətəndaşların razılığını, Başçıya təşəkkürünü ifadə edən fikirləri oxuduqca düşüncəmdə Əziz müəllim haqqında fikirlərim formalaşırdı.

Hiss edirdim ki, Əziz Əzizov Beyləqana özünün mükəmməl iş proqramı ilə gəlib. Bu proqramın bütün bəndləri cənab Prezident İlham Əliyevin tapşırıq və tövsiyələrinə əsaslanırdı: Böyük zəhmət və bacarıqla xalqın xidmətində durmaq, əhalinin sosial, mədəni yüksəlişi yolunda çalışmaq rayon rəhbərlərinin ümdə vəzifəsidir. Bütün bunların fonunda İnsan amili öndə olmalıdır…

Əziz müəllim özünün iş prinsipində Prezidentin tapşırıqlarına ciddi şəkildə əməl edir, böyük səylə çalışır, dövlətinə, xalqına sədaqətlə xidmət edir…

Əziz Əzizov hər gün çöldə, bayırda insanların arasındadır. Ağac əkilir, təmizlik işləri aparılır, bir bel də Başçının əlindədir. Hətta yer əkməyin çəmini, yöntəmini fəhlələrə başa salır. Torpağın dilini, sirrini bilən təsərrüfatçı kimi onlara tövsiyələrini verir…


Əziz Əzizovun təşəbbüs və təşkilatçılığı ilə bayramqabağı rayonda böyük tədbirlər keçirilir. Bu bayramlar ərəfəsində Əziz müəllim nə qədər şəhid ailələrini, əlilləri, yaşlıları təkcə bir vəzifə adamı kimi deyil, El Adamı olaraq yad etdi, hər birinin könlünü aldı. Qadınlar bayramında, İftar süfrəsində onları böyük şadlıq sarayında bir araya gətirdi. O, Beyləqan ailəsini qeyrətlə, zəhmətlə, işgüzarlıqla idarə edən bir Başçıdır…

Bəziləri bu sətirləri oxuyanda düşünər ki, bu kimi tədbirlər bütün rayonlarda keçirilir. Etiraz etmirəm, amma səviyyə, məzmun, ideya, layihələrə özəl yanaşma, başqadır. Müqayisə üçün bir neçə rayonun rəsmi səhifəsinə baxa bilərsiniz…


Beyləqan camaatının hər birinin həyatında Yaxşı adam kimi yeri olan hörmətli Əziz müəllim! Sizi müqəddəs Ramazan bayramı və ilimizin təzəlik ayı, günü olan Novruzun gəlişi münasibətilə ürəkdən təbrik edirəm.

P.S. Bilirəm, bu bayram təbriki Əziz Əzizovu yaxından tanıyan, onun sadəliyini, təmizliyini, mərhəmətini, xeyirxahlığını bilən bütün Beyləqan camaatının da ürəyindən olacaq.
Bayramlarınız mübarək, Yaxşı adam!

Hörmətlə, Şəfəq Nasir

Şəfəq Nasiirin digər yazıları

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Metanet Poladli

Tanınmış şair Mətanət Poladlı oxucu və izləyicilərini Yaz Bayramı münasibətilə təbrik edib:“Dünya Azərbaycanlılarını Novruz bayramı münasibəti ilə təbrik edirəm.
Xalqımıza can sağlığı və xoşbəxtlik arzu edirəm. Bayram münasibəti ilə Novruz şeirimi oxucularım ilə paylaşıram.”

Novruz

Ramazan bir Novruzumuz ikinci,
Coşqu verir bayramların sevinci,
Çəmənlikdə Novruz gülü bir inci,
Bənddən açaq bənövşənin adını.
Çıxarağın bayramların dadını.

Təzə sudan doldurağın fincanı,
Sulayağın dibçəkdəki qonçanı,
Bəzəyəyin naz-nemətlə xonçanı,
Süfrə açsın hər bir evin qadını.
Çıxarağın bayramların dadını.

Nə gözəldir qumruların xoş səsi,
Sevinc verir qaranquşun dönməsi.
Səmənimiz bol bərəkət töhfəsi,
Qalayağın tonqallara odunu,
Çıxarağın bayramların dadını.

Bahar gəlir göydən enir bərəkət,
Bu növrağa qoşulubdur şəhər-kənd,
Sovğat alıb, sovğat vermək mərhəmət.
Ayırmayaq doğmasını, yadını,
Çıxarağın bayramların dadını.

Çox sevərdim bir vaxt papağ atmağı,
Susuz qalıb, gecə niyyət tutmağı,
Çilələrə əyləncələr qatmağı,
Xatirələr yene çapsın atını,
Çıxarağın bayramların dadını.

Hörmətlə, Mətanət Poladlı
18.03. 2026
Biləsuvar

Mətanət Poladlının yazıları

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

KİFAYƏT KƏRİMQIZININ ŞEİRLƏRİ

KİFAYƏT KƏRİMQIZININ ŞEİRLƏRİ

Bir ovuc torpaq

Bir ovuç torpağı götürdüm ələ,
Ayrılıq sözünü gətirdim dilə.
Özüm bilə-bilə sıxdım əlimi,
Yenidən torpağı buraxdım yerə.
Çırpınan ürək tək o gəldi mənə,
Kimləri udmusan, ey qara torpaq?
Əzizi-xələfi salmısan uzaq,
Sənin qucağında, de, kimlər yatır?
Şah ilə nökərə sən fərq qoymadın,
Burda sən onları heç ayırmadın.
Hər biri olubdur bir ovuç torpaq —
Bunun üçün, ey insan, vuruşmaq nahaq.
O bizim heç zaman olmayacaqdı,
Onun üçün vuruşan uyuyacaqdır,
Bir ovuç torpaq olana qədər,
Bu dünya viranə qalana qədər.
De, kimlərə dərman olubdu səndən,
Göz yaşı axıdıb töksə sinədən?
Bir yazıq ananın, bax, naləsindən
Yoğrulub qaraya boyanan torpaq —
Bəlkə də fəryaddan oyanan torpaq.

Yaz yağışı

Dünən yağış yağırdı —
Sevimli yaz yağışı.
Bu yağış isladırdı,
Saf sevgini, baxışı.
Ürəklərə yağaydı —
Kaş ki, bu yaz yağışı
İsladaydı qəlbimdə
Olan gözəl naxışı.
Bu naxış xatirədir,
Yaz yağışından qalıb.
Sular göydən düşdükcə,
İnan, qəlbim üşüyür.
O torpağa düşəndə
Gözəl qoxu bürüyür.
Yaz yağışı, bir dayan —
Ürəyimdə nisgil var.
Göydən düşən damcılar
Xəyalları da yuyar.
Yağ, aramla sən yağ ki,
Dərin xəyala dalım,
Gözlərimi yumaraq
Xatirələrə dalım…
Qoy küləklər gətirsin
Cavanlığın ətrini,
Bu qış ömrümə yağ ki,
Bəlkə baharım gələ…

Mən dünyanı uduzmağa gəlmişəm

Mən dünyanı uduzmağa gəlmişəm,
Payız fəsli ağlayaraq gəlmişəm.
Bu gəlişlə sevincləri silmişəm,
Bu dünyaya uduzmağa gəlmişəm.
Mən sevgidə gözlərimi silmişəm,
Ürəyimin səsini dinləmişəm.
Həqiqətin kor gözümlə görmüşəm,
Mən bu dünyaya uduzmağa gəlmişəm.
Anlamırdım həyat belə qısadır,
Gənclik ömrü yanmaq üçün puçadır,
Nakam sevgi ömür təki qısadır,
Ömrü boyu heç olmağa gəlmişəm.
Mən dünyaya uduzmağa gəlmişəm.
Bu dünyaya uduzan kim, udan kim,
Fərəhindən qanadlanıb uçan kim,
Mənim kimi röyalarda yatan kim,
Zər də tutub oyunlara baxan kim,
Həyatı ilə razılaşıb qalan kim,
Arzusuna, niyyətinə çatan kim,
Mən kimi xəyallarda qalan kim,
Mən dünyada uduzmağa gəlmişəm.

Müəllif: Kifayət Kərimqızı

Kifayət Kərimqızının digər yazıları

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

MÜCRÜNÜN KİTAB SOVQATI

MÜCRÜNÜN KİTAB SOVQATI

Əziz həmvətənlər, əziz oxucular, əziz dostlar!

Yurdumuza bahar fəsli qədəm qoyur. Sevimli Novruz bayramını, müqəddəs Ramazan bayramını qeyd edirik. “Mücrü” nəşriyyatı adından bütün xalqımızı, dünya azərbaycanlılarını səmimi qəlbdən təbrik edir, hər birinizin nümunəsində xalqımıza firavanlıq, səadət dolu günlər, dünyamıza sülh, əmin-amanlıq arzu edirik.

Əlbəttə, həmişəki kimi Mücrünün bayram sovqatı da öz yerində!

Nəşriyyatımız bu dəfə də nə az, nə çox, düz 500 kitabı sizlərə hədiyyə üçün ayırıb.

Bu bir sosial layihədir və kitabların aztəminatlı ailələrə çatmasını daha çox arzu edirik. Hədiyyələrin doğru ünvanlara yetişməsində yardımçı olacaq hər kəsə öncədən təşəkkürümüzü bildiririk.

Hər kəsin kitabı olacaq!

Hədiyyələri 23-30 mart tarixlərində Mücrüdən qəbul edə bilərsiniz.

Ünvan: Zərgərpalan 117/5 (Nizami metrosunun yaxınlığı)

Əlaqə nömrəsi: +994555028932, +994554610720

İş qrafiki: I-V günlər, saat 10:00-18:00

MÜCRÜ NƏŞRİYYATI

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"