AY ALLAH
Qaxaca dönmüşəm, çiyim qalmayıb,
Zülmün tavasında bişib çıxmışam.
Zəmanə qalayan ocağım altdan,
Közü əllərimlə eşib çıxmışam.
* * *
Vədəsində duyub dövrün kələyin,
Sinəmlə dəf etdim oxun fələyin.
Məni diri udan acı taleyin,
Qarnın qələmimlə deşib çıxmışam.
* * *
Adiləm, getmişəm hansı tərəfə,
Dönmüşəm atılan daşa hədəfə.
Ölüb dirilmişəm azı min dəfə,
Mən hər gün bir qəbrə düşüb çıxmışam.

YÜZ QARA FİKİR
Beynimdə yüz qara fikir,
Ürəyimdə sıxıntı var.
İşğal edib kədər məni,
İçimdə min dağıntı var.
* * *
Qəmli-qəmli boylanıbdı,
Nəm çəkibdi, sulanıbdı,
Buludları bulanıbdı,
Gözlərimdə yağıntı var.
* * *
Zaman durubdu qəstimə,
Qara yaxır dürüstümə.
Bəndin aşıb düz üstümə
Sellənən gur axıntı var.
* * *
Ömür yetir tamama ta,
Şans gəlmədi bu damada.
Bu kasıbca komama da,
Yüz bədnəzər baxıntı var.

ÇIXMIŞAM
Məni bişirməyə yoxdur ehtiyac,
Eşqin tavasına düşüb çıxmışam.
On lada köklənib təbim bir anda,
Yüz saz havasına düşüb çıxmışam.
* * *
Durdum öz sıramda, əymədim sətri,
Hamının yanında xoş etdim xətri.
Yüz yol bir halalca qismətdən ötrü,
İlan yuvasına düşüb çıxmışam.
* * *
Gəzməyin Adili, onun özüyəm,
Zaman məni sıxıb, əzik-üzüyəm.
Bir əlim kəsilib dibdən, qaziyəm,
Şərin davasına düşüb çıxmışam.

SÖZ
Mehribanlıq, xoş ünsiyyət yaradan,
Görüş vaxtı ilk deyilən salam söz.
Dava salan, barışdıran, küsdürən,
Hikmət sözdü, nəsihət söz, kəlam söz.
* * *
Sözdü mənim gerçəyim də, gopum da,
Sözdü mənim pəncərəm də, qapım da,
Sözdü mənim tüfəngim də, topum da,
Bürcüm sözdü, səngərim söz, qalam söz.
* * *
Ah-naləmdi, imdadımdı söz mənim,
Şagirdimdi, ustadımdı söz mənim,
Ulusumdu, əcdadımdı söz mənim,
Babam sözdü, atam sözdü, balam söz.
* * *
Söz ləlimdi, söz gövhərim, söz incim,
Yoxdur mənim sözdən qeyri sevincim.
Sözdü mənim ön gedənim, birincim,
Yaxşım sözdü, bəh-bəhim söz, əlam söz.
* * *
İki nəfər oturanda üz-üzə,
Danışdıqca giriş verir söz sözə.
Ay Cəfakeş, aqillərdən bir bizə,
Qalan sözdü, qalan sözdü, qalan söz.

İLAHİ KƏSMƏZ
Ayaqdan çəkən yox, qoldan tutan ol,
Yardım edən əldən İlahi kəsməz.
Sevinci, gülüşü bolüb bərabər,
Nə gülüşü kəsməz, nə ahı kəsməz.
* * *
Gah düzə, gah dağa çəkər bəndəni,
Danladar, qınağa çəkər bəndəni.
Azaldar, sınağa çəkər bəndəni,
Amma birdəfəlik mətahı kəsməz.
* * *
Bizə düz göstərir yolu Tanrımız,
Ürəyi rəhm ilə dolu Tanrımız.
Cəfakeş, dar gündə ulu Tanrımız,
Heç vaxt üstümüzdən pənahı kəsməz.

Müəllif: Adil CƏFAKEŞ

ADİL CƏFAKEŞİN YAZILARI

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru