НАВОИЙ
Кўнгил мулки бирла бўлиб ҳамхона,
Сўзлар ганжинасин айлаб нишона,
Илму маърифатни истаб жаҳона,
Қалб амрига қулоқ тутди Навоий.
Ой синиқ нурларин тўкканда оқшом,
Ишқнинг шаробига тўлганида жом,
Зиё гулшанини қилмоқ-чун инъом,
Машаққат заҳмини ютди Навоий.
Зим-зиё тунларни оқ тонгга улаб,
Беадоғ сўзларни ғалвирдан элаб,
Келажак авлодга рўшнолик тилаб,
Нурафшон кунларни кутди Навоий.
Ҳикмати олтину дурдона қаср,
Илм эшикларин очди бирма-бир,
Асл мўъжизалар яратиб охир,
Дунёдан тоқ бўлиб ўтди Навоий.
Мангуга юз тутиб кетди Навоий…
Müəllif: Зуҳра Бегим
Zuhra Begim <<<< >>>> Зуҳра Бегим
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I
I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I