Xocalı — yaddaşımızdan silinməyən qanlı gecə
Tarix elə hadisələr yaradır ki, zaman onları köhnəldə bilmir. Xocalı faciəsi də məhz belə hadisələrdəndir — illər keçsə də, ağrısı xalqın yaddaşında təzə, qəlbində diri qalır. 1992-ci ilin fevralın 25-dən 26-na keçən gecə Azərbaycan xalqının taleyinə qanla yazılmış bir səhifə açıldı. Bu səhifə yalnız bir şəhərin yox, bütöv bir millətin harayı idi.
Xocalı kiçik bir şəhər olsa da, o gecə böyük bir faciənin mərkəzinə çevrildi. Silahsız, dinc əhali — qadınlar, uşaqlar, qocalar — amansızcasına qətlə yetirildi. İnsanlar yalnız evlərini deyil, arzularını, ümidlərini, sabaha olan inamlarını da itirdilər. Qarlı dağlarda güllə səsinə qarışan ana fəryadları, körpə çığırtıları insanlıq adına ağır bir ittiham idi.
Xocalı faciəsi sadəcə hərbi cinayət deyil, bəşəriyyətə qarşı törədilmiş bir soyqırımıdır. Burada insanlıq, mərhəmət, vicdan anlayışları tapdalanmışdı. Ən ağırı isə odur ki, bu vəhşilik dünyanın gözü önündə baş verdi, lakin uzun müddət lazımi siyasi-hüquqi qiymətini almadı.
Bu faciə Azərbaycan xalqını sındırmadı, əksinə, daha da birləşdirdi. Xocalı şəhidlərinin qanı milli yaddaşımızda müqəddəs bir and kimi yaşayır. Onların xatirəsi bizi ədalətə, haqq səsimizi dünyaya çatdırmağa çağırır. Hər il fevralın 26-da yalnız yas tutmuruq, həm də tarixi unutmadığımızı, unutdurmayacağımızı bəyan edirik.
Xocalı — yalnız keçmişin faciəsi deyil, gələcək nəsillər üçün dərsdir. Bu dərs bizə sülhün qiymətini, müstəqilliyin dəyərini və vətənin müqəddəsliyini xatırladır. Xocalını unutmaq mümkün deyil, çünki Xocalı — millətin vicdan yaddaşıdır.
Müəllif: Leyla Mahirqızı,
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
GÜNNUR AĞAYEVANIN DİGƏR YAZILARI