Xəyalların yolu ilə
Qismətimdə uzaq bir ölkədə, özgə bir şəhərdə, qərib bir buluddan yağan yağışın damlaları altında islanmaq varmış. Kim bilir, bəlkə, o buludu da yurdumdan küləklər qovub gətirmiş, ya da hansısa bir damlada Xəzərimin buxarlanan suyundan var… Yurdumda ruhən əsarətdə olan dərdlinin qibtə dolu baxışlarlarını duyuram azad buludlarda, göz yaşına dönub axır bu şəhərdə.. Mənə döğma olan yeganə varlıqsan buralarda, yağış. Sevgi şəhərində dərd ağlayırsan… Məni islatma bu qədər, mən dərdlərdən qaçağam.. İllərlə xəyalında olduğum məkana getməyə imkan ver, yağış…
Kitabın insan həyatında rolu danılmazdır. Uşaqlıqdan ayrılmaz dostum olub. Orta məktəb dövründə oxuduğum kıtablar həyaımda müəyyən izlər qoyub. V.Hüqonun “Paris Notr-Dam kilsəsi” əsərini oxuyarkən arzum oranı görmək olub. Bunu reallaşmayan xəyal sanmışam. Amma sən demə, çox istəyəndə mümkünsüz olan yoxdur.
Parisə ilk səfərimin birinci günü Noterdam kilsəsinə xəyallarımı reallaşdırmağa getdim.
Hüqonun əsərində kilsənin təsviri təfsilatı ilə verilmişdi. Kilsəyə daxıl olanda o təsvirləri yada salmağa çalışdım, Kvazimodo, Esmeraldanı təsəvvürümdə canlandırdım. Kilsə zənginin səsi qulaqlarımda səsləndi.
Dini mərasim keçirilirdi. İçəri daxıl olanlar şam yandırır, sıra ilə düzülmüş skamyalarda öz yerlərini tutub əllərindəki vərəqdən duaları həvəslə oxuyurdular. Yanımda dayanan alçaqboylu yaşlı fransız xanımın çır səslə oxuduğu duaları anlamasam da, üzümdə təbəssüm yaratdı…
Elə o təbəssümlə oranı tərk etdim. Arzum həyata keçmişdi. Paris yağışı altında xəyalımın məkanından uzaqlaşdım…
MÜƏLLİF: XANIM QASIMOVA
Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında