Zaman geçip gidiyor tükeniyor ömrümüz Yıllar yıldız misali göz kırpıyor sönüyor Artık bahar yaz bitmiş şimdi mevsim bize güz Dünler heyula olmuş başımızda dönüyor
Yakında adımızdan bir kelam kalmayacak Bizi arayan dostlar bir yerde bulmayacak Belki hiçbir kabirde taşımız olmayacak Günler vaveyla olmuş başımızda dönüyor…
Память о Захре… За что тебя, скажи, убили? В 2 года! В чем твоя вина? И унесут навек в могиле Ту, кто недавно рождена! Возможно, ты любила горы, По травке бегала босой… Кто стер с земли моей узоры, Окутав сердце в дикий зной? Скажи, купалась ли ты в море И видела ль летящих птиц? Кто внес к нам в дом такое горе И слез несчитанных страниц?!_ Они стреляли темной силой С усмешкой страшной на устах, А ты во сне такой красивой Ушла, прости меня, Аллах! Сжимает боль так тяжко сердце, И эту боль не исцелить! За что убили вы младенца? И как теперь вам с этим жить? Прости, что я тебя не знала! Прости, что плачет вся страна… По жизни ты не зашагала, И ангелом от нас ушла! За что тебя, скажи, убили? И как ответит тот злодей? Цветы завянут на могиле… Столь маленькой – ребенок в ней!
Niyə öldürdülər, de, səni axı? O körpə canına necə qıydılar? İki yaşlı qızın nəymiş günahı – Aparıb soyuq bir qəbrə qoydular! Dağları, düzləri sevirdin yəqin, Qaçırdın otluqda ayağıyalın… Zərif izlərini kim sildi sənin – O hansı cəlladdı, o hansı zalım?!_ Heç mavi dənizdə çimmişdinmi sən, Durub baxmışdınmı uçan quşlara? İndi hara qaçaq dərdin əlindən, Kim bizi qərq etdi göz yaşlarına? Cəllad gülüşüylə durub, yaxından Tutdular gülləyə, qurşuna səni; Sənsə köçüb getdin şirin yuxuda… İlahi, sən özün bağışla məni! Sıxır ürəyimi, sıxır bu ağrı – Bu yara heç zaman sağalan deyil! Nədən o körpəyə qıydınız axı? Axı neyləmişdi sizə o tifil? Bağışla məni ki, deyildik tanış! İndi bütün ölkə yas tutub sənə… Həyat yollarında addım atmamış Uçdun mələk kimi uca göylərə! Niyə öldürdülər, de, səni axı? Nə cavab verəcək zalım, nə üzlə? Solan çiçəklərin nədir günahı O bircə qarışlıq məzarın üstdə…
(Aprel Şəhidi Pəncəliyə İthaf edirəm) Dünyaya gözünü açandan bəri, Vətəni müqəddəs bir ana sandın. Adını PƏNCƏLİ qoymuşdu atan, Şəhidlik adını özün qazandın. * * * Göydə qanad açdın bir qartal kimi, Gəldi zirvələrdən sorağın sənin. Düşmənlə savaşa girdiyin anda, Daim cürət olub silahın sənin. * * * Ərən babaların əmanəti tək, Sən qaldın Həzinin şanlı yolunda. Minlərlə ürəkdə heykəl ucalıb, Sən kimi qeyrətli vətən oğluna. * * * Atıldın döyüşə bir pələng kimi, Adın hünərinlə qolboyun oldu. Pəncəli aslanım, Pəncəli oğlum, Adın da şanın tək pəncəli yoldu. * * * Qəlbində əbədi Vətən sevgisi, Çay kimi kükrəyir , bulaq tək daşır. Bir ovuc qələbə sorağı kimi, Şəhid Pəncəlinin ruhu danışır. Müəllif: Sona ABBASƏLİQIZI
Milli Qəhrəman General Polad Həşimovun anası Səmayə Ana dəfn günü…
CAN AY ANA…
(Polad Həşimovun Anasına)
Can ay Ana, bu baxışda nələr var… Bu baxışda, Poladının ilk dişi, İlk addımı, gülüşü var, yeriş var… Bu baxışdan asılıbdı murazlar… Bu baxışda Poladının ilk beşi, Gülərüzü, şux qaməti, duruş var… * * * Can ay Ana, bu baxışda nələr yox?! Bu baxışda yoxa çıxıb diləklər, Bu baxışda zaman da yox, məkan da… Bu baxışda itib bütün mizanlar… Bu baxışda dünya çöküb iməklər, Bu baxışda yelkən də yox, sükan da… * * * Can ay Ana, bu baxışda nələr var… Bu baxışda Poladın ilk rütbəsi, Bu baxışda şərəf də var, şan da var… Bu baxışda fəğan edir arzular… Bu baxışda min vaizin xütbəsi, Al don geymiş qürub da var, dan da var… * * * Can ay Ana, bu baxışda nələr yox?! Bu baxışda qədər namı ağlayır, Bu baxışda Polad adlı oğul yox… Bu baxışda tükənibdi niyazlar… Bu baxışda kədər qəmi dağlayır, Mum tək yumşaq, polad kimi oğul yox…. * * * Can ay Ana, bu baxışda nələr var… Bu baxışda Poladının mərdliyi, Ərənliyi, cəsurluğu, qürur var… Baxışının hərarəti dondurar… Bu baxışda fəxarətin sərtliyi, Ağalığı, amirliyi, onur var… * * * Can ay Ana, bu baxışda nələr yox?! Bu baxışda susub qapı zəngləri, “Polad gəldi”, dur ayağa deyən yox… Bu baxışda od qalayır xəyallar… Bu baxışda itib dünya rəngləri, “Ana” – deyə, şirin-şirin gülən yox…
* * * Can ay Ana, bu baxışda nələr var… Bu baxışda xanım, xatın bir Ana, Sinəsində bağrı çat-çat olan var… Bu baxışdan neçə Ana boylanar… Bu baxışda Nüşabə tək şir Ana, Tomris kimi kükrəyən var, yanan var… 12.01.2021. – Bakı.
MÜƏLLİFİN ÖZ SƏSİ İLƏ:
Milli Qəhrəman General Polad Həşimovun anası Səmayə Ana dəfn günü…
Прапорщик Сил специального назначения Панджали Нурмамед оглу Теймуров .
Раскрой свои обьятья
Перевод на русский язык: Флора НАДЖИ
Раскрой свои обьятья, к тебе иду, Земля моя, Ты знаешь ведь о том, что часто в дверь твою стучался, И каждый раз, взяв в руки флаг, к тебе я собирался, Теперь уже настало время, решенье принял я, Теперь бесповоротно иду к тебе, ты жди меня.
* * *
Сколько раз я повторял, что жизнь отдам я за тебя, И не важно, что со мной, пусть минует тебя беда, «Хороший командир защитит своё войско всегда», Капитан наш впереди, укрась его путь цветами, Выходи нам навстречу, чтобы мы тебя обняли.
* * *
К смерти такой я готов, чтобы саваном стал мой флаг, Я молился, чтоб сбылись мечты, не радовался враг, Мольба моя услышана, любимая, слёз не лей, Мать моя, ты тоже слёзы утри, меня не жалей, Сын землю защищает, пусть ценою жизни своей. Автор:Устадж Заур (Zaur USTAC)
Hünəri kükrədi dağ çayı kimi, Ruhunda tonqal tək alışdı “Cəngi”. Üçrəngli bayrağı taxib köksünə, Atıldı döyüşə yurdun pələngi. * * * Ellərin balası, torpağın oğlu, Düşmənin önündə durdu dağ kimi. Qeyrət dalğalandı onun qanında, Ruhunu isidən bir bayraq kimi. * * * Daim uca tutdu Vətən andını, Yurd üçün əbədi canından keçdi Qeyrət bayrağını göyə qaldırıb, Şəhadət camını sevinclə içdi. * * * Məhəbbət qoxulu arzularını, Vətənin boynuna taxdı Şəhidim. Düşmənin başına ölüm ələyib, Hünərin əlini sıxdı Şəhidim. Müəllif: Sona Abbasəliqızı
QUCAĞINI GENIŞ AÇ… ( Gizir Pəncəli Teymurova həsr olunur.) Qucağını geniş aç, gəlirəm Ana Torpaq, Çox döymüşdüm qapını, səhər-axşam taq-taraq, Hər gəlirəm deyəndə, əlimdə vardı bayraq, O qutsal əmanətin, ünvanına yetibdi… Sancmışam Sancağımı, rahat gəlirəm indi…
* * * Səhər-axşam deyərdim, bu canım sənə fəda, Nə olur mənə olsun, təki sən görmə qada, “Komandir yaxşı olsa, ordunu verməz bada”, Komutanım öndədir, gül-çiçək düz yoluna… Sıra ilə gəlirik, yer ver girək qoynuna… * * * Çox dilək diləmişdim, Bayraq olsun kəfənim, Xəyalım gerçək olub, sevinməsin düşmənim, Dualarım qəbuldu, ağlamasın sevənim, Ana, sən də gözünün qorasını sıxma ha… “Oğul düşmən çəpəri”, qurban gedər torpağa… 12.04.2016. Bakı.
