ŞƏKİL
(hekayə)
Kənddəki evimizin suvağı vurulsa da rənglənnməmışdi. Özümə bir stol düzəltmişdim. Üzü divara oturub o stolda kitab oxuyur, yazı yazırdım. Hərdən divara baxanda, ordakı qaranlığı görəndə sanırdım ki, dünyanın sonudur. Bir gün hardansa bir rəngli şəkil tapıb divara yapışdırdım. Təbiət mənzərəsi idi. O şəkil mənə inandırdı ki, dünya gözəl, çox gözəldir.
Müəllif: AYAZ İMRANOĞLU
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
AD, YOXSA SOYAD?
(qısa hekayə)
Şöbəmizdə tez-tez maraqlı hadisələr baş verir. Bu gün də belə oldu. İşə təzəcə başlamışdıq. Teiefon zəng çaldı. Əlizadə telefonun dəstəyini qaldırdı. Zəng edənin səsini yaxşı eşitməsəm də, başa düşdüm ki, onların söhbəti təxminən bu məzmundadır:
-Bəli, eşidirəm..
-Kimdir, danışan?
-Əlizadə.
-Mənə Ağayev lazımdı.
-Bəli, Ağayevdi.
-Ə…Bayaqdan deyirdin, Əlizadədir, indi deyirsən, Ağayevdir.
-Əlizadə adımdır, Ağayev soyadımdır.
-Qəribə adınız var e, lap soyada oxşayır.
-Bağışlayın,Siz kimsiniz?
-Babalı.
-Adınız nədir?
-Dedim, Babalı.
-Bəs, soyadınız?
-Soyadım Aslandır.
-Sizin də qəribə soyadınız var, lap ada oxşayır.Üstəlik adınız da elə bil soyaddır.
Birdən Əlizadə gülməyə başladı. Telefonun o biri başından da gülüş səsi gəlirdi.
Müəllif: Coşqun XƏLİLOĞLU