Saat əqrəbini dayandırmışam
Görəsən zaman keçir ya durub?
Zəngli saatı da səhərə qurdum
Çalmadı…
Görəsən səhər açılıb?
İndi heç bilmirəm saat neçədi?
Günəş doğulubmu?
Ay batıbdımı?
İçimdə yığılan o xatirələr
Görən oyaqdımı?
Yoxsa yatıbmı?…
Daha saniyələr “çık-çık” eləmir
Daha ürəyim də vurmur deyəsən
Bütün ömrüm boyu onu gözlədim
Gəlmirsə deməli sevmir deyəsən…
Mən də cavan idim
Nə tez qocaldım
Məni qocaldanlar utanmadımı?
Mən çiçək kimiydim, mən gül kimiydim
Məni solduranlar utanmadımı?
Mən günəş kimiydim,
Şəfəq saçardım
Mən bulud kimiydim dolub qaçardım
Mən ulduz kimiydim göyün üzünə
Gecə düşən kimi səpələnərdim
Mən səma kimiydim mavili, ağlı…
Mən necə gözəldim, necə ağıllı.
İçimdə bağ saldı qaranquşlar da
İçimdə uçuşdu kəpənəklər də
Qəlbimi buz edib, soyuqlatdılar
Məni daş edənlər utanmadımı?
İndi cavanlığım qalıb arxada,
Daha dalaşmadım, susdum axırda
Barışdım taleyin oyunu ilə…
Ömürdü də…
Keçdi, getdi.
İndi geriyə baxanda
Yadımda düşür
Gələcəyə ha boylansam
Ümidlərim o vaxtdadı…
Bilirəm qayıdan deyil
O yaz ətirli günlərim.
Mən ki bu dünyada doğan Günəşdim
Məni söndürənlər utanmadımı?
Sən mənim içimdə açan bir çiçək
Mən sənin ömründə tufan çiskinəm.
Sən mənim dünyama nur ələyərkən
Mən hələ də sənə yaman küskünəm.
Sən ümid dünyama gün kimi doğan,
Mən sənin dünyanın qaranlığıyam.
Sən gülüş içində bahar çağıran,
Mən sənin qəlbində qarlı boranam.
Günəştək dünyama işıq saçanda,
Mən o işığına kölgə olmuşam.
Bakı küləyitək o yan bu yana
Daha mən əsməkdən çox yorulmuşam.
Gəl əl çək, bu sevda əbəsdir mənə,
Mən belə sevgidən pay götürmürəm.
Sənin gələcəyin ümidli sabah,
Mənim səhərlərim zülmət gecədir.
Bağışla, kədərin içindən düşüb,
Mən sənin yolundan aza bilmədim.
Sənə milyonlarla cızmaqaram var,
Mən öz hekayəmi yaza bilmədim.
Dərib gətirmişdin bənövşələri,
Mən də sanırdım ki, mənə də düşə.
Nə mən düşmən idim, nə mənə düşdü,
Mən öz oyunumu yoza bilmədim.
Uşaqtək gülürdüm eşqin üzünə,
Sanırdım cahan da, dünya da yazdır.
Ağlatdı üzümü gülən görənlər,
Mən belə dövranı sezə bilmədim…
Günəş Mənim İçimdədir
Gözlərimi yumuram,
Günəş öpür üzümdən
Nur doğulur içimdən
Dünya gülüşümdən pay alır.
Mənəm-
Bütün güllərin rəngi,
Baharın nəfəsi,
Sevincin ən saf halı.
Mənəm –
Torpağın bərəkəti
Səməni çiçəyi
Cahanın ən xoşbəxt insanı
Dodaqlarımda günəş gülür,
Kölgələr uzaqlaşır,
Mən varam,
İşıq mənim içimdədir.
Gözlərimi yumuram,
Dinləyirəm quşların səsini
İlıq bir meh kimi içimdən keçir
İçimdə toz basan xatirələrim.
Təkcə səmada deyil
Günəş qəlbimdə oyanır.
Bahar əllərimə toxunur,
Yaşıl xəyallarla bəzənir günüm.
Kölgələr unudulmuş bir nağıl,
keçmiş uzaq bir səsdir indi.
Mən varam,
Mən işığam
işıq mənin içimdədir
Güvəndiyim dağlara,
Qar olmaqdır devizin.
De indi hansı dağa
Söykənim mən, əzizim?
Söndürdün ocağımı,
Boş qoydun qucağımı
Aldım alacağımı,
Daha nə var, əzizim?
Tutunduğum budaqlar
Qırıldı bir-bir, bax gör.
Sən əsən soyuq yel tək
Sovrulub getdin, nə qor?
“Həyat necə xoşdu” – dedim,
“Bu nə cavan yaşdı” – dedim,
Sənə “qəlbim boşdu” – dedim,
Demədim ki, gir ürəyimə,
Demədim ki, qır ürəyimi.
Baxışımda şimşək çaxdı,
Gözlərimdən yağış axdı,
Bu ürəyimdə darıxdı,
Demədim “darıx ürəyimə”.
Demədim ki, vur ürəyimi.
Hər gün səssiz üşüdüm,
Hər gün həsrət düşündüm.
Bu dünya da beş gündü,
Demədim ki, gəl ürəyimə,
Demədim ki, yar ürəyimi.
Nənəm Pürzə Ziyad qızı Babayevaya İthaf (Ölümündən sonra)
Nur üzlüm,
bu soyuqda, bu yağışda necə getdin, əyni nazik, üşümədin?
Sənki üşüyən idin.
Torpaq isidirmi barı?
Düzünü de,
Sən ki yalan danışmazdın.
Susma, danış, qayıt,
Denən zarafatdı, qoy aldanaq bu dəfə…
Gedəcəkdin,
9 gündür çırpınırdı o balaca ürəyin
Az qalırdı qopa.
O günlərinin şahidi olmaq da var imiş həyatda.
Hərdən incitdim səni,
Hərdən gəlmədim yanına
Bir az ev, bir az iş, bir az Günəş…
Qızım Günəş
Sənin ən sevdiyin qızım.
Son günlərində səni güldürən…
Saçına sağal çəkib “nənə of” deyən
İki yaşlı qızım.
İndi iki gündür yoxsan,
Qızım səni soruşur,
-“Ana, gedək nənəyə”
Mən indi görürəm ki,
Məndən də çox qızım sevdi səni.
Böyüdükcə danışacam,
Sənli xatirələri
Böyüdükcə deyəcəm
Sənə ana dediyimi.
Qoy xatirin xoş olsun.
Ana nənəm, xanım anam,
Əbədi yatdın artıq,
Qoy yuxun şirin olsun…
Bəlkə biz yaxşı baxmadıq,
Torpaq səni qorusun.
Nə yağış toxunsun, nə soyuq dolsun.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Qızım Günəşə
Gözümün işığısan,
Ömrümə yaraşıqsan.
Sən nə gözəl naxışsan,
Bəxtimə sarı payım.
Firavan yaşa, qızım,
Mənim dənizgöz quzum.
Yolların aydın olsun
Həmişə sarı payım.
Tanrıdan hədiyyəsən,
Balsan, şəkərsən, nəsən?
“Həyatın özü sənsən”
-Demişəm, sarı payım.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
Aşıq Qurban: -“Pərdəli gəzməyən nəzərə gələr.”
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Bu gün bir qərar aldım
Çıxıb gedirəm səndən
Nə ah çəkəcəm daha
Nə ağlayacam gendən…
Qamətim əyilməyib
Kefim də pozulmayıb
Xəyanət də etmədim
Gülə -gülə gedirəm…
Bilirəm ki, getdiyim
Yollar güldür, çiçəkdir…
Məhəbbət, sevda yolu
Qəlbimdən keçəcəkdir.
Günəbaxan
Üzü dönük qalmışdı
O gecə gün batanda
Boynu bükük olmuşdu
O gün günəbaxan da …
Üzünə həsrət qaldı
Günəş doğa bilmirdi
Aya şikayət etdi
O gecə ay doğanda
Gör nə qədər qəlbləri
Qırmışdı nurlu Günəş
Küsdürmüşdü onları
Sındırmışdı onları…
Ay da bilmir neyləsin
Milyon dərdi dinləsin
Günəbaxan gün görəndə
Getsin o gün gəlməsin.
Müəllif: Şəlalə CAMAL
VAQİF POEZİYA GÜNLƏRİ 2023
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru