NƏRGİZİ
Həsrətdən üzünü çevirib yana,
Küsəyən bilməzdim belə nərgizi.
Sarı saçlarından öpürəm, yenə,
Gətirə bilmirəm yola nərgizi.
Sevən ürəklərə danışan dildi,
Aşiqin, məşuqun sevdiyi güldü.
Alovlu baxışdı, titrəyən əldi,
Qıymaram istisiz ələ nərgizi.
Yaranıb baharın məhəbbətindən,
Almasın üstünü nə duman, nə çən.
Özü yaxşı bilir, heyranıyam mən,
Axır gətirəcəm dilə nərgizi.
Ömrü fəsillərin bayram ayıdı,
Çöllərin ətirli Tanrı payıdı.
Sarı kəpənəkli kəlağayıdı,
Yamaclar isməti bilə nərgizi.
Qəzənfər, olmadın sevgi yorğunu,
Ana təbiətdən sordun sorğunu.
Nə gözəl demişdi elin Vurğunu:
-Dizini yerə qoy, iylə nərgizi.
Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU
QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında