KASIB

A varlı adamlar kalan adamlar,
Varından xəyala dalan adamlar,
Bütün bayramları alan adamlar
Nə olar, kasıba bir bayram verin!…

Fəhləsi, alimi, yazarı nədi?
Arzusu, istəyi, bazarı nədi?
Görün nə istəyir, azarı nədi,
Sizi ədalətə çağıran kasıb?!

Firavan yaşamaq eşqin olardı,
Sevincin sinəndə daşqın olardı,
Böyük arzuların kaş çin olardı,
“Azadlıq…,azadlıq…” bağıran kasıb.

Bayram gəlib çatıb, gözləmə daha,
Dövlətin insafı qalıb Allaha.
Ət baha, yağ baha, duz, çörək baha,
Aclıqdan gözləri ağaran kasıb.

Gündə beş-on manat aza çıxırsan,
Qazansan qazancı qaza çıxırsan.
Cəfakeş demişkən -“yaza çıxırsan,
Qışı bir köynəkdə çıxaran kasıb”.

Artır günü-gündən qiymətlər, şişir,
Ürəyin ehtiyac odunda bişir.
Puluna hər şeyin ucuzu düşür,
Bahalı olanla “yox aran”, kasıb.

Məmurlar var yığır, toxundan bıxmır
Hasarlı çöllər də qəlbini sıxmır.
İnəyin, qoyunun yaylağa çıxmır,
Bağlanıb üzünə dağ, aran, kasıb.

Bir qarın çörəyə canından keçən,
Əzablı günləri su kimi içən,
Əli uzanıqlı dünyadan köçən,
Dərdi sinəsində aparan kasıb.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

LEYLİ-QƏDİR GECƏSİ

Müqəddəs Qədr gecəsinə Borçalıda “Leyli-qədir gecəsi” (Leylətül-Qədr) deyirlər…

On bir ayın sultanı,
Tanı, bu ayı tanı.
Yetişdi bayram anı,
Leyli-Qədir gecəsi.

Anam deyər:- sac gətir,
Durum bişirim fətir.
Dəhnədən gələr ətir,
Leyli-Qədir gecəsi.

El yığışar bir yerə,
Bir pay gətirər hərə.
Gözəlləşər dağ, dərə,
Leyli-Qədir gecəsi.

Hər ağızda bir dua,
Hər könüldə bir yuva,
Sirdi torpaq, su, hava,
Leyli-Qədir gecəsi.

Samavarlar alışar,
Qız-gəlinlər yarışar,
Küsülülər barışar,
Leyli-Qədir gecəsi.

Qədəhlər şərbət dolu,
Uzanar saqi qolu.
Görünər Tanrı yolu,
Leyli-Qədir gecəsi.

Kimi qurbanlıq kəsər,
Yaxşılığa tələsər,
Küdurətdən yox əsər,
Leyli-Qədir gecəsi.

Qafil olan oyanar,
Haqqa yaxın dayanar.
Göylər nura boyanar,
Leyli-Qədir gecəsi.

Dəli çaylar lal olar,
Bulaq suyu bal olar,
İnsanlar xoş hal olar,
Leyli-Qədir gecəsi.

Saflığa axın olar,
Pay- nəfsi toxun olar.
Mələklər yaxın olar,
Leyli-Qədir gecəsi.

Şeirim qapı döyəndi…
Kim sevdi, kim bəyəndi?
Yazdım bu on bir bəndi,
Leyli-Qədir gecəsi.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

NƏRGİZİ

Həsrətdən üzünü çevirib yana,
Küsəyən bilməzdim belə nərgizi.
Sarı saçlarından öpürəm, yenə,
Gətirə bilmirəm yola nərgizi.

Sevən ürəklərə danışan dildi,
Aşiqin, məşuqun sevdiyi güldü.
Alovlu baxışdı, titrəyən əldi,
Qıymaram istisiz ələ nərgizi.

Yaranıb baharın məhəbbətindən,
Almasın üstünü nə duman, nə çən.
Özü yaxşı bilir, heyranıyam mən,
Axır gətirəcəm dilə nərgizi.

Ömrü fəsillərin bayram ayıdı,
Çöllərin ətirli Tanrı payıdı.
Sarı kəpənəkli kəlağayıdı,
Yamaclar isməti bilə nərgizi.

Qəzənfər, olmadın sevgi yorğunu,
Ana təbiətdən sordun sorğunu.
Nə gözəl demişdi elin Vurğunu:
-Dizini yerə qoy, iylə nərgizi.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

DAN YERİ SÖKÜLƏNDƏ

Gözümü göyə sərim,
Çin olsun ümidlərim.
Sənə salam göndərim,
Dan yeri söküləndə.

Gecə çin-çin sökülür,
Səs uçur, ün sökülür.
Ömürdən gün sökülür,
Dan yeri söküləndə.

Səpələnir göyə nur,
Qaranlıqlar dayanır.
Xatirələr oyanır,
Dan yeri söküləndə.

Səni səndən ötürdüm,
Ürəyimə götürdüm.
Bülbül olub ötürdüm,
Dan yeri söküləndə.

Ulduz-ulduz keçirəm,
Keçib sənə köçürəm.
Həsrətimi biçirəm,
Dan yeri söküləndə.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

BU YOL HARA GEDİR

Qara saçlarına düşüb dən, keçir,
Bir az qəmli keçir, bir az şən keçir,
Dolanır, burulur, körpüdən keçir,
Qarşıda yoxdumu tələ, görəsən?
Bu yol hara gedir belə, görəsən…?

Ətəkdə fağırlıq, zirvədə vüqar,
Ağaclar yamacın ağzında siqar.
Dünəndən yağmağa başlayan bu qar,
Ələnir, yağırmı hələ, görəsən?
Bu yol hara gedir belə, görəsən?

Sevgi cəfasına dözən Kərəmi,
Həsrəti qəlbinə düzən Kərəmi,
Düşüb, Əslisini gəzən Kərəmi,
Keçirə bilərmi Lələ, görəsən?
Bu yol hara gedir belə, görəsən?

Qışdan istədiyi aman, belində,
Ömründən ötüşən zaman, belində,
Nə gözəl görünür duman, belində,
Çox ağır deyilmi şələ, görəsən?
Bu yol hara gedir belə, görəsən?

Gündüzü, axşamı, danı pusquda,
Hər gələn saatı, anı pusquda,
Qarşıda şaxtası, donu pusquda,
Verər Qəzənfəri ələ, görəsən?
Bu yol hara gedir belə, görəsən?

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

PAYIZ KEÇİR EVİMİZİN YANINDAN

Bir zamanlar hər havası yaz idi,
Çiçək ətri qoxuyurdu canından.
Yavaş-yavaş rəngi- ruhu qaralır,
Buludlanır gecəsindən, danından,
Payız keçir evimizin yanından.

Ürəyində arzulara dəyməsin,
Əl uzadıb qapısını döyməsin,
Bu şahanə qamətini əyməsin,
Qoy düşməsin şöhrətindən, şanından,
Payız keçir evimizin yanından.

Demirəm ki, şaxta vurub, qışlayıb,
Yanağını həsrətindən yaşlayıb.
Soyuq-soyuq küləkləri başlayıb,
Yarpaq tökər hər əsimin anından,
Payız keçir evimizin yanından.

Üşüməsin nə divarı, nə daşı,
Məhəbbətdən mayalanıb yaddaşı.
Özümüzük özü, eyni, adaşı,
Pay ayırıb iliyindən, qanından,
Payız keçir evimizin yanından.

Sevmək üçün bizə baxar qonşular,
Canlarını oda yaxar qonşular.
Gülməsinlər evi bahar qonşular,
Azalmasın sevənlərin sanından,
Payız keçir evimizin yanından.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

I>>>>>>ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ<<<<<<I

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

DAYAN, SƏNİ ÜRƏYİMDƏ APARIM

Piyadasan, ayaqların ağrıyar,
Dayan, səni ürəyimdə aparım.
Səninləyəm, ay bağrımın bağrı yar,
Dayan, səni ürəyimdə aparım.

Dərdi, qəmi şələləyib çiyninə,
Qayğılardan don geyibsən əyninə.
Bu yerişin, bu gedişin eyni nə?
Dayan, səni ürəyimdə aparım.

At yükünü, incə qəlbin incələr,
İncəliyə incəlikdi incələr.
Könül dostu ürəklərdə dincələr,
Dayan, səni ürəyimdə aparım.

Qəzənfərəm, haqq səsinə gedirəm,
Olanların Təkcəsinə gedirəm.
Mən sevgimin Məkkəsinə gedirəm,
Dayan, səni ürəyimdə aparım.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

I>>>>>>ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ<<<<<<I

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

PAYIZA QOŞULUB GETMƏ, AMANDI

Baxıb təbiətin xəzan vaxtına,
Belə qəmli-qəmli ötmə, amandı.
Özün də kövrəksən, payız da kövrək,
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Buludlar üstünü ala bilərlər,
Meşənin içində tala bilərlər,
Kimsəsiz, sahibsiz qala bilərlər,
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Bu arzum, istəyim vallah, hədərdir,
Üç ay ömür nədir? Gəldi gedərdi.
Payızın sevdası qışa qədərdi,
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Yolunun üstündə qarlı qışı var,
Mənzili gödəkdir, meydanısa dar.
Rəngindən “ı” düşər, dönüb olar sar,
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Elə bilmə gedib kama çatarsan,
Şirin həyatına acı qatarsan.
Yarı yolda qoyar, itib batarsan…
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Ürəyim sinəmdə müqəddəs ada,
Etibar etmərəm heç zaman yada.
Vəfasız dünyada, yalan dünyada,
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Ruhumda sazaqlı yel əsər sənsiz,
Sevincim sonuna tələsər sənsiz.
Getsən de neyləyər Qəzənfər sənsiz?
Payıza qoşulub getmə, amandı.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

I>>>>>>ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ<<<<<<I

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

PAYIZ OLUR AYRILIĞIN SƏHƏRİ

Qəm qoşunu hücum çəkir üstünə,
Viran qoyur könlündəki şəhəri.
Dəyişilir dünəninin havası,
Payız olur ayrılığın səhəri.

Ürəyində dərd özünə yer alır,
Ağ vərəqlər misra-misra qaralır,
Yaşıl-yaşıl arzuların saralır,
Payız olur ayrılığın səhəri.

Eşq sarayın kərpic-kərpic sökülür,
Cismin həsrət bələyinə bükülür,
Budaq-budaq yarpaqların tökülür,
Payız olur ayrılığın səhəri.

Xəyalında ocaq-ocaq yanırsan,
Öz odunu, öz közünü danırsan.
Yazı, yayı keçib getmiş sanırsan,
Payız olur ayrılığın səhəri.

Canın zəmi, səbir dəndi, dözüm dən,
Bulud-bulud yağış yağır gözündən.
Təşnə quşlar su içirlər izindən,
Payız olur ayrılığın səhəri.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

I>>>>>>ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ<<<<<<I

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana