www.bitik.az tərəfindən yazılmış bütün yazılar

GƏL SƏNƏ ŞEİR DEYİM

GƏL SƏNƏ ŞEİR DEYİM

Gecə keçib, səhərdi,
Sabahın xeyir-deyim.
Əhvalım birtəhərdi,
Gəl, sənə şeir deyim.

Qoxladığın nərgizdən,
Seyr etdiyin dənizdən,
Hər cığırdan, hər izdən,
Gəl sənə şeir deyim.

Gözlərində yağışdan,
Alov saçan baxışdan,
Sevgindəki naxışdan,
Gəl sənə şeir deyim.

Hələ neçə arzu var,
Ömür qısa, zaman dar.
Çiçək açıb misralar,
Gəl sənə şeir deyim.

Hissim, fəhmim, zəndimsən,
Eşq adlı bir fəndimsən,
Ən dəyərli bəndimsən,
Gəl sənə şeir deyim.

Dil-dil ötən sazmışam,
Pərdə-pərdə azmışam.
Lap təzəcə yazmışam,
Gəl sənə şeir deyim.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

… günah işlemeye hazırım.

EY SEVGİLİ

Ey sevgili, eğer dünyaya karşı günah işlemek seni sevmek anlamına geliyorsa ve eğer bu dünyanın anlamından ziyade bilinmeyenin özünü seçmek anlamına geliyorsa, o zaman her şeyden önce seninle günah işlemeye hazırım.

Ve evet, insan kirli bir nehirdir.
Bir insan kirli bir nehri içine alıp bozulmadan kalabilmek için bir deniz olmalıdır.

Ve sen, sevgili, eğer bir denizden, bir okyanustan daha fazlasını istiyorsan, senin cennetin, hatta cehennemin olurum, zira sonsuzluktan beri senin yolunu beklerim.

Paris.

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Məhəmməd Kərimov – Uğur psixologiyası

ASTROBİOS NƏZƏRİYYƏSİNİN FƏRZİYYƏ VƏ FƏLSƏFƏSİ

XVI Hissə
 
Uğur psixologiyası

(Mövzunun Astrobios nəzəriyyəsinin fərziyyə və fəlsəfəsi ilə izahı)

Həyatımız boyunca yaxşı və pis olmaq şərti ilə daima hadisələrlə qarşı-qarşıya oluruq. Bir mövzuya dair marağımız olur və bəzilərimiz həmin mövzunu özümüzə məqsəd seçirik. Ona sahib olmaq, dünyada mühüm işlər başara bilmək niyyətinə sahib oluruq. Bəs uğur əldə etmək üçün nəyi tam olaraq anlamalıyıq?
Hüceyrə fəzada olan enerji tezlikləri həcmlərinin son tamamlayıcı versiyasıdır, yəni hər bir qarşılaşdığımız hadisənin və ya toxunduğumuz cismin tamamlayıcı versiyasının hüceyrəmizdə olma səbəbi, həmin hadisə və cisimləri hiss etməyimizə səbəb yaradır. Bu tamamlayıcı amil hüceyrə daxili proteinlərdir. Onlar, sanki siqnal qəbulediciləridir. Əgər bir amilin siqnal qəbuledicisi hüceyrə daxilində yoxdursa, o zaman hüceyrə tipli varlıq olaraq bizlər, o amilin fərqinə varmayacayıq. Hər şey tezliklər ölçüsündə var olmaqdadır. Hər bir amilin müəyyən tezlik ölçüsü vardır ki, əgər tezlik ölçüləri hüceyrə daxilində tanınmırsa, onu anlayacaq olan siqnal proteini yoxdursa, demək həmin tezlik ölçüsünə sahib amil hiss olunmayacaqdır. Bu bilgilərdən uğur yolunda necə istifadə edilməlidir?
Düşüncələrimiz özlərinə məxsus elektrik cərəyanına, yəni tezlik ölçüsünə sahibdir. Hər bir düşüncə fəzaya yayılan yeni bir tezlik ölçüsü deməkdir. Bu yoldan istifadə edərək tərs mühəndislik taktikası ilə həyatımızı istədiyimiz yönə dəyişə, uğur əldə edə bilərik. Əgər ətraf fəzada olan tezlik ölçülərinin hüceyrəmiz daxilindəki tamamlayıcılarına əsasən varlığımızı formalaşdırırıqsa, o zaman düşüncənin də tezlik ölçüsünə sahib olma xüsusiyyətindən istifadə edərək həyatımızı qura bilərik. Sahib olmaq istədiyimiz məqsədimizə artıq çatmağımızı düşünərək və ya onu arzulayaraq fəzada həmin tezlik ölçüsünü yaratmış oluruq və bu dəfə həmin tezlik ölçüsü hüceyrəmizdə formalaşaraq fəzaya yayılacaqdır. Beləliklə də fəzaya yayılan tezlik ölçüsü özünəməxsus digər tezlik ölçüləri ilə hüceyrəmizə yönələcəkdir, yəni bunu bir kanal olaraq düşünə bilərik. Normalda hüceyrə özündə olan tamamlayıcı vasitəsilə kanaldan istifadə edərək fəzada olan tezlik ölçülərini özünə çəkir, onları hiss edir. Bu dəfə isə hüceyrə daxilində müəyyən tezlik ölçüsü yaradaraq fəzaya göndərir və həmin tezlik ölçüsü özünəməxsus amillərlə tamamlanır. Və hüceyrəmizdə uzatdığımız kanal vasitəsilə də bütün o mövzuda olan amillər bizə, hüceyrəmizin hiss edə biləcəyi mövqelərə gəlir, yəni hər zaman sevgi, sevinc, gözəllik, uğur haqqında düşünməliyik. Uğurumuzu, istədiyimiz başarı mövzusunu xəyal etməli və ona artıq sahib olduğumuzu duymalıyıq. Çalışaraq, əlimizin altında olan amillərdən istifadə edərək məqsədimiz uğrunda işlər görməliyik. Çalışdıqca, əlimizin altında olanlarla nələrsə etməyə çalışdıqca, əlimizin çatdığı, edə biləcəyimiz daha çox şeyin bizə gəldiyinin şahidi olacaqsız. Bu hüceyrəmizdən enerji tezlik ölçüsü yaradaraq göndərməyimiz və həmin tezlik ölçüsünün də özünə xas olan digər amillərlə birləşməsi və  yaranan kanal vasitəsilə lazım olanların bizə gətirilməsinə görə olmaqdadır.

Vacib qeyd :

Astrobios fərziyyə və fəlsəfəsi Məhəmməd Kərimov adına “Neytrallıq nəzəriyyəsi” adı altında 25.06.2021-ci il qeydiyyat tarixinə mənsub olan 04/C-11859-21 qeydiyyat nömrəsi ilə alınmış müəllif hüququ da vardır.

ASTROBİOS NƏZƏRİYYƏSİNİN FƏRZİYYƏ VƏ FƏLSƏFƏSİ

Müəllif: Məhəmməd KƏRİMOV

MƏHƏMMƏD KƏRİMOVUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Tanınmış yazıçı Pərvanə  Bayramqızının “Siz harda yaşayırsınız?” adlı kitabı çap olunub.

Tanınmış yazıçı Pərvanə  Bayramqızının “Siz harda yaşayırsınız?” adlı kitabı çap olunub.

Iyirmi hekayəni əhatə edən kitabın nəşr ünvanı “Füyuzat”dır.

Cəmiyyətin ictimai-sosial həyatına həssaslıqla yanaşan müəllif indiyədək saysız-hesabsız publisist mətnlər, hekayə, gündəmlə səsləşən esselər, resenziyalar yazıb.

Dil məsələsi ilə bağlı tanınmış ziyalılardan aldığı müsahibələrin hər biri kitablarına daxil edilib.

Müəllifin çap olunan ilk kitabı “Qəlbimin istəkləri”dir. Yalnız şeirlərdən ibarət olan kitab 2008-ci ildə çapdan çıxıb.

Vətən, yurd, el-oba sevgisi, müharibənin fəlakətləri, fərdi yaşantılar, sevginin paklığını, ayrılıq əzablarını əks etdirən mətnlərlə zəngin “Yaza bilməyən yazıçı” kitabından sonra pandemiya dövrünün ağrı-acıları, maddi çətinlikləri, sərbəstlik məhdudiyyəti, ölümü, ayrılıqları, ana dilinin qorunması, cəmiyyətin problemləri, sosial şəbəkələrin faydalı-zərərli tərəfləri haqqında geniş yazıların toplaşdığı “Karantin zədəsi” kitabı işıq üzü görüb.

Yazıçı dördüncü – “Bir də gördüm…” kitabını atasının xatirəsinə həsr edib.

Bədii-publisist yazıları əhatə edən “Asan çətinliklər” bu ilin mart ayında ərsəyə gəlib.

İnsanları düşündürən, narahat edən mövzularda P.Bayramqızının sosial şəbəkələrdə yazdığı statuslar izləyicilər tərəfindən maraqla qarşılandığından bir çox deyimləri dillər əzbəri olub. Yazıçı mənən zəngin-yoxsul fərdlərin daxili aləmini, onların sosial həyatdakı davranışlarını, bir-birinə münasibətlərini xırda detallaradək təsvir etməyi bacarır.

Digər kitablarından fərqli olaraq “Siz harda yaşayırsınız?”  kitabında yalnız hekayələr yer alıb. Əksəriyyəti müəllifin yaradıcılığının ilk mərhələsində qələmə alınan nəsr nümunələrinin mövzusu müxtəlifdir. Eyni zamanda son aylarda sayt, qəzet  və jurnallarda dərc edilmiş yeni hekayələrin də sıralandığı kitab sayca altıncıdır.

“Dağıntılar altındakı sevinc” hekayəsində Azərbaycan qadınının son nəfəsində də həyasını qoruduğu məqam təsvir edilib. “Pul kisəsi”, “İnsanlığın hekayəsi” müharibənin insanların həyatında buraxdığı xatirələri, əməlləri obrazların hissləri, rəftarları vasitəsilə göstərir. “Ağ divarda qara yazılar…”, “Yazılmayacaq hekayə” sevgi mövzusundadır. “Uzaq səfər – yaxın yol” hekayəsində ağbirçəyin el-obasına bağlılığı bədii boyasız təsvir edilir. “İki qadın” fərqli həyat tərzi yaşayan qadınların daxili nitqindən, “Uçurum”sa cavan nəsillə yaşlı nəslin həyata baxışından bəhs edir.

Oxucuların illərdir maraqla oxuduğu “Yeddi sual” hekayəsi də kitaba daxil edilib. Digər hekayələrin mövzusu ilə tanış olmaq və “Siz harda yaşayırsınız?” sualının kimə ünvanlandığını bilmək istəyənlər üçün kitab oxucuların ixtiyarına verilir.

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

TƏVƏKKÜL GORUSLUNUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Ülviyyə Əbülfəzqızı – Dostum da mənəm düşmənim də…

Dostum da mənəm düşmənim də

Yaxın zamanlarda yaşadığım hadisə bir daha sübut etdi ki, insana ən ağır zərbəni elə özü vurur.
Bəlkə də, həyat özümüzü özümüzdən qorumaq üçün bizə müəyyən vaxt çərçivəsində verilən bir meydandır.
Özümüz özümüzdən qorxmalıyıqmı?
Bir az dodaqları qaçıran sualdı, deyilmi!?
Amma ciddiliyinə varanda, əlbəttə, qorxmalıyıq. Ömrümüz boyu “gah dağın zirvəsində oluruq, gah dərədə..” Məgər dağı çıxan və o dağdan guppultu ilə yıxılan özümüz deyilik? Bir az nağılvari üslubu daha da sadələşdirək. “Dağın zirvəsi” dedikdə beynimizdən səmərəli istifadə edib nailiyyətlər əldə etməyimiz əsas götürülür. Zirvədən eniş isə səhv addımlarımız- nəfsin qulu olmaq, ətrafdakıları düzgün seçməmək, dost adı ilə tanıdığımız “fəlakətə ömrümüzü qonaq etmək” nəzərdə tutulur. Təkrar- təkrar eyni səhvləri etmək faciənin ikinci adıdır.
Axmaqlar eyni şeyləri edib fərqli nəticə əldə etməyi gözləyənlərdir. (A. Enşteyn)
Razıyam, bəzən axmaq obrazı da oynayırıq bu həyat kitabımızda…
Bu rolu oynamağı da yenə özümüz seçirik.
Söylədiyim kimi bu yaxınlarda maraqlı və məni dərindən düşündürən bir hadisə ilə qarşılaşdım.

İş təklifi ilə bağlı görüşüm vardı. Məlum oldu ki, savadlı, həm də yazar bir xanımla da görüşülüb ikimizdən biri seçiləcək. Təbii ki, seçim etmək hər kəsin hüququdur və layiq olan seçilməlidir. Anladım ki, bir çox namizədlərdən iki nəfər iddialı olduğu üçün son mərhələyə qalıb.
İşin əsas maraqlı tərəfi bu idi ki, seçim turları müxtəlif yerlərdə və ayrı- ayrı şəxslər tərəfindən keçirilmişdir.

Sözün açığı söyləyim ki, imtahanlarda, müsabiqələrdə hər zaman az da olsa, həyəcanım olur və düşünürəm ki, olmalıdı da.
Bu məsuliyyətli olmağın göstəricisidir. O rəqib haqqında düşündüm və yazar olmağı daha çox marağıma səbəb oldu.
Dayana bilməyib o yazar xanımın adını soruşdum. Onun ismini eşidəndə ” dəli gülmək” yaxamı buraxmadı.
Qarşımdakı xanım, əlbəttə, ciddixarakterli birinin ani “dəli” gülüşünə təəccüblənəcəkdi.
Bax yenə günahkar özüm idim.
Çünki müsahibələrin birinə yaradıcı adımla, birinə isə rəsmi sənəddəki adımla qatılmışdım.
Bəli, nəticədə hər ikisi mən idim.
O zaman anladım ki, elə özümüz özümüzə həm dostuq, həm rəqibik, həm düşmənik. Amma bu dəfə özümlə bir az öyündüm, çünki yaxşı mənada özümdən- rəqibimdən qorxmuşdum.
Hələ o rəqibimə təşəkkür borcluyam bu yazı üçün.

Müəllif: Ülviyyə ƏBÜLFƏZQIZI

ÜLVİYYƏ ƏBÜLFƏZQIZININ YAZILARI


QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

                 

Fəlsəfə tarixinin ən hüzünlü cümlələrindən biri

Fəlsəfə tarixinin ən hüzünlü cümlələrindən biri Schopenhauer tərəfindən söylənmişdir:
“Bütün həyatımız bir şahmat kimi gedib gəlir : sağdan sola – iztirabdan sıxıntıya… İztirab, çünki məndə olmayanı arzulayıram və yoxluğunda iztirab çəkirəm. Sıxıntı, çünki istədiyimi əldə edəndə həmin arzu ortadan qalxır”
Şopenhauer “niyə tez-tez tənqid edirik?” sualına belə cavab vermişdir: Şopenhauerin fikrincə, başqalarını daim tənqid edən insan özünü təkmilləşdirməklə məşğuldur. Burada tənqiddən nəzərdə tutulan başqalarının görünən davranışlarını və ümumi hərəkətlərini diqqətli və kəskin tənqidə məruz qoymaqdır. Bu şəkildə tənqid edən şəxs əslində öz təkmilləşdirməsi və bacarığı ilə məşğul olur. Arzu etdiyimiz şeylərə də tənqidi münasibət bunlara qarşı mənfi və müsbət xüsusiyyətlərin dərkinə gətirib çıxararaq arzu hissində dəyişikliklərə səbəb olur.

Məlumatı hazırladı: Zəhra HƏŞİMOVA

“ARİSTOTEL POETİKASI” RUBRİKASI

ZƏHRA HƏŞİMOVANIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Bu gün Asif Məhərrəmovun anım günüdür.

Milli Qəhrəmanlar şəhid Allahverdi Bağırov və Asif Məhərrəmov (Fred Asif). Allah hər ikisinə rəhmət eləsin. Amin.

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Anar: – Ən yaxın plan 90 illiyimizi qeyd eləməkdi.

ANAR: – Ən yaxın plan 90 illiyimizi qeyd eləməkdi. Bayramdı da 90 illik… Amma bu bayram bizim üçün müsibətdir. Çünki bu bayramla əlaqədar hamı gəlir ki, mənə bir şey ver. Hamıya da fəxri ad vermək mümkün deyil, axı. İki min Yazıçılar Birliyi üzvünün hamısı Xalq yazıçısı ola bilməz, hamısı Xalq şairi ola bilməz. Hamısı Əməkdar İncəsənət xadimi olmaq, orden, medal almaq istəyir. Bu, mümkün deyil. Beşinə verirsən, on beşi inciyir. On beşi alır, əllisi inciyir. Ona görə də bu bayram bizim üçün məşəqqətdi. Həm bayramdı, həm də əziyyətdir. Bilmirsən ki, bu işin içindən necə çıxasan? Amma hər halda, qeyd eləməliyik. 90 il balaca rəqəm deyil. Yəqin mənim bayram edəcəyim sonuncu bayramdı. Yazıçılar Birliyinin 100 illiyinə mən çətin qalım. Amma 90 illiyini qeyd edəcəyik…

Müsahibənin tam versiyası: >>>> “Yazıçıların ünsiyyət ehtiyacı daha çoxdur” – Xalq yazıçısı Anarın müsahibəsi

ANARIN YAZILARI

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Aydan Abdullayeva – SAATLAR SUSANA YAXIN

SAATLAR SUSANA YAXIN

  • Yenə gecədir.
  • Yəqin ki, darıxırsan.
  • Yox. Gecədən fərqli olaraq mən öz qaranlığımdan qopmuşam daha. Onun qədər qayğıkeş də deyiləm.
  • Necə yəni?
  • Nə vaxt başımı qaldırıb göyə baxsam, gecənin qoynunda həmişə aya, ulduza yer var.
  • Ay da lap sənin kimi hərdəmxəyaldır. Bu gün görünmür.
  • Adamlara bax! Hansı bütün həqiqəti ilə aydın görünər? Heç buna cürət etmək də gərək deyil. Bu aldadıcı təmtərağı ilə baş aparan dünyada bir bütün olaraq görünmək nəyə lazımdı axı?
  • Elə deyirsən ki! Məgər sən yer üzündə, torpaq üstündə yeriyənlərdən saymırsan özünü?
  • Onların əksəriyyəti nəinki görünmür, heç görmürlər də.
  • Bəs sən?
  • Mən… Gördükcə görünmək istəmirəm. Gündüzün hər rəngini gecənin qarasına büküb atırsa Tanrı, onda görünməmək daha xoşdur.
  • Onsuzda sən bir çox adamlara yalnız gözlə görünürsən. Ruhunla göründüyün, sənə ruhuyla baxan çox az adam var.
  • Hə. Bax, ağ da qarada elə görünür.
  • Necə?
  • Necə ki, eşitdiyin addım səsləri bir vaxt torpağa çəkiləndə onları yalnız Tanrı eşidəcək…
  • İndi eşitmir?
  • Eşidir amma… Bilirsən, dünya sükutu tanımadığı üçün dünyada eşidilmək məni açmır. Yaxşı ki, Tanrı bizə sükutu xatırladır.
  • Yoxsa yaşamaq olmazdı hə?
  • Gecədən başladım, yaşamağa qədər gətirdin.
  • Yaşamaqdan qaçdığın kimi , bu barədə söz danışmaqdan da qaçırsan!
  • Elə deyil. Əgər hazırda səninlə bir yuxunun içindəyəmsə, ..
  • Dayan görüm! Nə yuxu? Sən varsan, yaşayırsan! Gecənin bətnindən elə indicə qopub düşən bir dilim aysan…
  • Lap şair kimi danışdın!
  • Gecə həmişə danışdırır.
  • Heyif, nə qədər danışdı, eşidilmədikcə adamların səs-küyündə səsi də, rəngi də getdikcə qatılaşdı.
  • Əşi, deyirsən indi lal olaq?
  • Bayaq sözümü kəsdin. Deyirdim ki, sənlə bir yuxunun içindəyəmsə, Tanrı bizi nə vaxtsa danışacaq uşaqlara… Uşaqlar böyüyüb kəpənək qanadlarına, qanadlar böyüyüb göy üzünə…
    Göy üzü də yenə, yenə torpağa! Bax, belə yaşamaq istəyirəm. Başa düşürsən? Hələlik alınmır.
    Bağışla…
  • Göy üzü torpağa danışacaqsa, deməli sən təzədən doğulacaqsan.
  • Nədir, sən də gəlib yenə məni tapacaqsan?
  • Sular dil açıb desə yuxusan, inanmayacağam! Əgər yuxusansa, çəkilmə gözlərimdən. Ya da…
  • Ya da nə?
  • İşdi, yenə doğulsan, dol gözlərimə. Mən gözlərimi yumanda susarıq.
  • Uşaqlar, kəpənək qanadları, göy üzü, torpaqla birgə. Hə?
  • Hə, hə! Söz verirəm, susacağıq, əzizim. Təki sən bir də doğul…
  • Bilmirəm, bəlkə də mən doğulmaqdan qorxuram. Bu sonsuzluqda ağacların mənə düşən budağından təkrar özümə nəfəs dərməyə həvəsim yoxdur. Çox zaman özümü bu həyatın qəlbində boş qalmış otaq zənn edirəm. Belə mənə çətindir. Sən də deyirsən bir də doğul!
    Bilirsən bu nəyə oxşayır?
  • Nəyə?
  • Elə bil ki, gecəni göydən qovmaq istəyirsən, fəqət, görəndə ki, sən bacaran iş deyil, qaranlığa baxmadan , qaranın içində ağı yox, o sapsarı günəşi görmək istəyirsən.
  • Yəni?
  • Yəni bir dəfə doğulduq, bəsimizdir. Aləmi varlığımızdan təngə gətirməyək.
  • Eh… Sən məni anlamırsan.
  • Sən anla. Anla ki, ruhundan yoğrulub qopmuş oxunaqlı bir əsər deyiləm. Burax varlığımın hər zərrəsini əzbərləmək istəyini bir kənara.
  • Getdikcə qəddarlaşırsan.
  • Yəqin gecənin abu-havası yaman tutub məni.
  • O qədər ki, məni qırdığının fərqində deyilsən. Yaxud fərqində olsan da sənin üçün əhəmiyyətli deyil.
  • Yox, sadəcə..
  • Sadəcə nə?
  • Sən çox böyüdürsən gözündə məni.
  • Ulduzlar da kiçikdir. Hərəsi bir nöqtə boyda. Amma insanlar onların yerə ələdiyi işığa gözüyumulu inanır.
    Mənə görə yer üzündə hər şeyin ruhu var və ruh qədimdir, uludur. Qəribədir ki, sən bayaq varlığından böyüdərək, gah da sirr kimi nələrisə tam açmaqdan çəkinərək danışırdın. İndi isə özünü nə üfüqdə parlayan bircə ulduza, nə yer üzündə tapdalanmaqdan bezən ən kiçik toza – heç nəyə, heç nəyə tən görmürsən.
    Sanki biz danışdıqca sözlər bir göz qırpımında səni yanımdan oğurladı. Sənin yuxu olmağından qorxduqca sən çox güman hansısa sözümün yuxusuna çevrildin…
  • Bəsdir, ağladacaqsan…
  • Hə? Bu həqiqət olmasa, sənin gözündən bir gilə də yaş düşməzdi.
  • Həqiqət yaraladıqca yuxu olmaq istəyirsən.
  • Yuxu yalan deyil.
  • Demədim yalandır. Sadəcə, düşünürəm yuxu bu dünyanın həqiqəti deyil.
  • Gözlərin.. Həqiqətdən çox uzaq baxır bu saat.
  • Bir gözlərimi yalançı çıxarmamışdın!
    Nə var nə var, təkrar doğulmaq istəmədim… İndi bir buna görə eşitdiyim sözə bax!
  • Külək əsir.
  • Hə. Yəqin gözlərimdən yalanı qovmağa gəlib.
  • Xəfif təbəssümlə başladığın söhbəti davayla bitirmək istəyirsən?
  • Gözlərimi açıb səni görmüşəm, üstəlik bəlkə hələ təzə dil açmışam ki, dediyim sözlər sənə necə toxunursa, mənim də üstümə elə qayıdır.
  • Necə yəni?
  • Deyirəm ki, doğulmaq da məni bir cür incidir. Deyirəm ki, mənim təkrar doğulmağım səni təkrar incitməyim deməkdir.
    Ola bilsin, o zaman Tanrının quru küləyi də olmadı ki, gözlərimdən yalanı çəkib apara. Nə edəcəksən onda?
  • Gözlərini ağ vərəqlərdə axtaracağam.
  • Vərəqlər bir azdan göy üzünə uçacaq. Sabah olmağa.
  • Mənə bircə ümid də qoymursan qala!
  • Təkrar doğulmağın ucbatındandır hamısı. Axı sən belə istəmişdin. Unutdun?
    Bağışla…

  • Mən elə səni bağışlamaq üçün varam hə?
    Hə…
    Yəni sənin dediklərindən belə çıxır ki, təkrar doğulmaq ümidsizlik kimidir?
  • Ümidsizlik kimi deyil. Ümidsizliyin özüdür, özü!
  • Axı niyə bu qədər bədbinsən?
  • Qətiyyən. Sadəcə mən eyni şeyləri bir də görmək istəmirəm. Bilirsən, içimdəki yollar da yaşadıqca hamar qalmır. Köhnəlir. Çətindir, başa düş! Öz-özümü yol bilib, adlayıb keçmək və dərk etmək ki, səndən başqa bu yoldan ölənə kimi keçən olmayacaq.
  • Mən doğulmaq dedim. Əsir düşmək yox!
  • Məndən ötrü dünyaya ayaq basmaq bundan başqa bir şey deyil. Sən ha sözlərinə bəzək-düzək ver, mən fikirimdən daşınmayacağam.
    Bir də doğulmaq yanılmaqdır axı. Məsələn sən. Elə yanıltdın ki, bayaq məni. Yanılanda adam istəyir qəlbi biryolluq kor olsun. Sözləri görməmək üçün.
    Sən öyrəşmisən onları ancaq eşitməyə. Halbuki, görmək də olur sözləri.
    Bir yannan da fikirləşirəm, söz eşidən adam gözlərimdə niyə yalan görsün ki?
  • Sözdür, dedik, qurtardı da. Bəs deyil? Nə qədər üzümə vuracaqsan?
  • Sənin üçün necə də asandır… Dedin, qurtardı!
  • Bircə mənim də beynimdə çırpınan, dilimə gəldikcə böyüyən, dörd tərəfimi saran bu nəhəng sözlərdən canım qurtarardı!
  • Yaxşı, sakitləş…
  • Əslində gecələr sayrışan ulduzlar… Məncə, kimlərinsə dodaqaltı vida nəğməsi oxuyub, sağollaşa bilmədiyi sonuncu nəfəsidir.
  • Deməli, o nəğməni oxumaq üçün qayıdacaqlar…
  • Yox, ay insan! Yox! Bura bax, niyə qəbul etmək istəmirsən? Başlamaq – heç də həmişə lazım gəlmir.
    Bitənlərin üzərində mübarizə aparmaq yersizdir. Səni bunun üçün heç kim alqışa qərq etməyəcək.
  • Deyirsən ki, hər şey puçdur…
  • Sən istəyirsən ki, bəlkə əsrlərdi məndən əvvəl var olan hansısa boş məzar daşına baxıb, ” tanışdı, mən burda uyuyurdum” demək üçün doğulum? Cəfəngiyyatdır.
  • Yox. Özünü xatırlamaqdır.
  • Mən unutmağa meyilliyəm. Məni öz halıma burax.
  • Bilirdim elə!
  • Nəyi ?
  • Bütün yalanların bir qadın bətninə yığıldığını!
  • Onda belə çıxır ki, sən qarşımda belə məğrur dayanıb, eyni zamanda belə həddsiz danışmağa cürət edən birinci yalansan.
    Heç bilməzdim mənim bir dəfə doğulmağım, bir dəfədə bəs deməyimlə sən bu qədər özündən çıxarsan.
    Söhbətimizin əvvəlində dilin az qala məni sevgi selində azdırmışdı.
    İndi mən yer üzünü varlığımdan israrla rədd etdikcə, hiss edirəm ki, çox qəzəblənirsən. O sevgi ki, yoxluğuma söykənməyi bacarmır, mən də onu istəmirəm.

  • Sən dediyim hər sözə əks getdikcə hirs məni boğur. İstəmirəm gecənin yaddaşında mənim hirsim, sənin dönüklüyün, biganəliyin qalsın.
    Mən belə xəyal etməmişdim. İkimiz də bir-birimizi məyus edirik. Belə olmaz!
  • Mənim də istədiyim bu deyildi.
  • Bəs nədir?
  • Xatirəyə çevrilmək. İncimə, belə daha yaxşı olar.
    Bilirəm, gecənin qaranlığında bir də xatirə sözü şaxta kimi kəsir, doğrayır qəlbini. Amma edə biləcəyim heç nə yoxdur.
  • Var.
  • Nə?
  • Sənin köksün altda gizlənən o xırçın, şıltaq uşağa heç kim yaxın düşməyib bu günə qədər. Düşsəydi, doğulmaqdan bir belə qorxmazdın.
  • Mənim köksüm altda gizlənən uşaq… Çox sakit idi. İndi qarşında dalğa-dalğa dolanan ruhu , onda rahatca susa bilirdi. Deyim ki, bundan heç də xoşhal olmurdu. Amma o uşağı qorumağın başqa yolu yox idi.
  • Deyəsən səni yaraladı sözüm.
  • Birinci dəfə deyil ki. Narahat olma.
    Ancaq qanıma boyananda biləcəksən ki, mənə necə zərbə vurursan.
    Doğulmaq, doğulmaq deyə-deyə sözlərinlə ölümə tuş edirsən adamı!
    -Sözlərim səndən gen qaçırsa, günahkarı yenə sənsən.
  • Bu qaranlıqda sözlərimiz qaçdı-tutdu oynasın deyirsən?
  • Sən zarafat elə.
  • Zarafat eləmirəm. Səni tapmaq istəyirəm. Söhbətə başlayanda bir nöqtədə sözlərimiz bir-birinə sarıla bilirdi. İndi isə… Səni də, sözlərini də itirirəm…
    Lənət olsun mənə!
  • Eeey! Elə demə. Bilirsən, sənin səsində bütün pəncərələr üzü çiçəklərə tərəf açılır. Arzuladığım kimi.
    Mənim tikanlı sözlərim səni çaşdırmasın. Mən uzaqda olana, yox bildiyimə ” varsan” pıçıldamışam həmişə. Ona görə adamları yoxluğunda sevməyə öyrəşmişəm.
    Səni acılamağım bundan bezməyimdən irəli gəlirdi.
  • Bilirsən nə istəyirəm?
  • Nə?
  • Bir cüt göyərçin qanadına qısılıb, sevincimdən ağlamaq ki, nə yaxşı sən varsan…
    Sonra…
    Gözümün yaşından islanmış ruhumla ruhunda yatıb qalmaq.
    Bilmirəm, bunlardan nə anlayırsan…
  • Anladığım odur ki, min il sonra da biz bu gecə üçün torpaq altında belə Tanrıya minnətdar olacağıq.

  • Nə xoş. Şadam ki, qoca gecədən payımıza düşəni öyrənməyi bacarmışıq ən azından.
  • Sən deyirdin ha ” mən öz qaranlığımdan qopmuşam”.
  • Hə. Nədir ki?
  • Məncə , gecə qaranlıq adamlara qarşı olduqca şəfqətlidir. Onları ilk xətasında gözardı etmir. Kənara atmır. Qoruyur. Bəlkə də sevməyi onun bu tərəfindən öyrənmişəm.
  • Sən… Əminəm ki, nə vaxtsa bətnimdə yırğalanan çay olmusan. Elə olmasa asanlıqla çözə bilməzdin məni.
  • Hə. Sonra sularıma sənin gözünün yaşı da qarışmazdı.
  • Eşidirdin ağladığımı ?
  • Hə, əzizim, hə! Həm də hirslənirdim.
  • Nəyə görə ?
  • Necə nəyə görə ? Bu çayın əlləri yox idi ki, uzadıb gözünün yaşını silsin.
    Tək sənin göz yaşlarına çata bilmək üçün, doğulub adam olacağım günü səbrsizliklə gözləyirdim.
  • Bir az da mənə sularını güzgü bilib, içində süzən aydan qalan işığın əl izlərini gətirmək üçün tələsirdin.
  • Hə. İndi izləri çiyinlərimdədir.
  • Niyə icazə verirdin sənə toxunmağına ?
  • İşığın ? Belə eləmə. Bilirsən, tənha qalsam quruyardım axı…
  • Tənha deyildin. Mən var idim.
  • Əzizim, sən bu dünyada idin. Mənimsə yaşamaq üçün bətnindən enən işığa ehtiyacım vardı.
  • Mənə çata biləsən deyə…
  • Hə. Amma burdaca bir addımlığımda – sənə çata bilməyəcəyimi bilmək nə böyük əzabdır.
  • İstəyirsən ki, təzədən bətnimə qayıdasan ?
  • Sən təkrar doğulmağı rədd etdin. Elə isə nə qədər ki, sağsan, mən səndən doğulmağa həmişə hazıram.
  • Bəs birdən sənə nəsə olsa ?
    Çünki, heç nə əvvəlki kimi qalmayıb məndə. Vücudumda, ruhumda daha heç nə dirçəlmir, oyanmır. Hər şey, hər şey bir göz qırpımında quruyur.
    Öz qaranlığımdan da beləcə xilas olmuşdum. Qaranlıq bütün bədənimdən keçəndən sonra bətnimdəcə quruyub qalmışdı. Yəni, sən indi çay ola bilməzsən… İşıq enə bilməz sənə sarı. Mən bu gecədən sonra ağaca çevriləcəyəm. Sabah açılmamış budaqlarım quruyacaq. Keçən doğum günümdə bunu diləmişdim. Gecə bitən kimi gerçək olacaq. Gülə-gülə nağıl edərsən hamıya . Mən bir qurumuş ağacın sevgilisi idim. Necə də kədərlidir… Sən bu kədərlə tək qalacaqsan… Bətnimdə ikən , yəni çay olanda tənha qalıb qurumaqdan qorxduğunu dedin. Yazıq çay …
    Heyif ki, bu qorxun gecə bitən kimi səni tapacaq, sən məni yəqin ki, bir də bağışlamayacaqsan və heç vaxt budaqları quruyan , barsız ağacı unutmayacaqsan… Heç vaxt unutmayacaqsan…

  • Dediyin kimi də oldu. Sən ağaca çevrildin. Qorxuram ki, insan olaraq qalsam, mənim də canımda nankorluq cücərər, boy atar, ətrafımı bürüyər və mən ondan xilas ola bilmərəm.
    İndi istəsəm gövdən dil açıb ” tək deyilsən ” deməz hə? Məni – bətnindəki çayı içindən keçən ay işığından, çiyinlərimdə qalan əl izlərindən qısqanmışdın. İndi səndən – qurumuş olsan da fəsillər keçəcək. Sənə yazda leysan yağışlar, yayda günəş şüası, payızda sarı yarpaqlar, qışda qar dənələri toxunacaq və qurumuş, barsız ağacım bəlkə də ona toxunanlardan birinə vurulub, doğulmaqdan qorxmayacaq və doğulanda ilk unutduğu mən olacağam. Nə acı!
    Səndən fəsillər keçirsə, deməli, daha sən də adamlar kimi saat səsini tanıyırsan. Halbuki, o gecə bizim aramızda hər şey vardı, zamandan başqa.
    İndi mənim içimdən saat səsi gəlir.
    ” Yalvarıram, sus”…. deyirəm ona.
    Yalvarıram, sus …
    Bir də görüşək … Bir də !
    Saatlar susana yaxın … Bir də.
    Axı , sənə demədiyim sözlər …
    Ağlayır gözlərimdə.

Müəllif: Aydan Abdullayeva

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Təvəkkül Goruslunun doğum günüdür!

YAZARLAR cameəsi adından Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, tanınmış şair Təvəkkül GORUSLU nu doğum günü münasibətilə təbrik edir, qarşıdakı bütün fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!
Hörmətlə: Zaur USTAC

Təvəkkül GORUSLUnun öz doğum gününə yazdığı şeiri sizə təqdim edirik:

ÖMÜR QAT

Bir ömür yaşadım əlimdə qələm,
Rəqəmlər, hərflər həyanım oldu.
Bir ömür rəqəmlər oldusa şələm,
Hərflər söz olub, duyanım oldu.

Həm ondan, həm bundan yaranan dünya,
Bir yandan cəbr oldu, bir yandan atəş.
Rəqəmə həkk olub daranan dünya,
Hərfə pənah etdi, doğuldu günəş.

“Ol”,dedi Yaradan, tək bircə kəlmə,
Gücü bəyan oldu ikicə hərfin!
Hələ də bir sirdir, indi də elmə,
Bilən yox varlığın gizli tərəfin.

Qapılıb rəqəmə, qapılıb hərfə,
Deyəsən dərinə baş vurdum, heyhat.
Tanrıdan ömr adlı qoyulan zərfə,
Hərəyə dünyadı verilən həyat.

Mənə də bu zərfdən biri verildi,
Verildi, xoşbəxtəm, bəşərəm mən də.
Önümə kainat, dünya sərildi,
Duam var Tanrıya, doğum günümdə!

Deyirlər təzədən bölünür dünya,
Cavabsız sorudan doğur min soru.
Vədəsiz doğuşdan boğulur dünya,
Tanrım, millətimi, ölkəmi qoru!

Mənim də ömrümə bir az ömür qat,
Duyum qələmimin səsi, ününü.
Qədim torpaqlarım olunca azad,
Vəsf edim Vətənin bütöv gününü!

2024

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

TƏVƏKKÜL GORUSLUNUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru