ÖZ DİLİNDƏ
Məncə Fizuli öz dilində yazib.
Hüseyn Cavid də.
Hadi də.
Səməd də o cümlədən.
O xətti sonra Bayatli Odər, Çingiz Əlioğlu davam etdirdi.
Vaqif Səmədoğlu ” Bir axsam taksidən düsdüm payiza” şedevrini də öz dilində yazıb, nəinki adi dilimizdə.
Müşfiq hissiyatla yazib.
Azərbaycanca yox.
Fridrex Nitşe, Artur Rembo da öz milli dillərində yazmayıblar.
Vladimir Mayakovski də rusca yazmayib bir misra da olsun belə.
Nitşenin ” Zərdüşt belə deyirdi” şedevri təpədəndirnaga söz yaradıcılıgıdir ilk növbədə.
Volfhanq Hote ölməz ” Faust” unu Faustun dilində kagız üzərinə köcürub.
Əsər, almanca deyil. O vaxtdan alman ədəbiyyati, almanlar keciblər Hötenin dilinə.
Zəif şairlər həmışə milli dildə yazarlar.
Güclülər, həqiqətən şairlər isə məhz öz dillərində.
Öz uçan boşqabinızı tapin, mən kimi, sonra başlayın yaradıcılıq səyahətlərinə.
Milli dildə yazmaq, plaqiatdir.
Poeziya deyildir iynənin ucu qədər.
P.S.Müasirlərimizdən misal üçün Şəhriya Del Qerani, məncə öz dilində yazanlardandı. Səlim də. Rasim Qaraca da. Əliaga Vahid və davamçılari isə əruzca şeir deyiblər. Nizami, Xaqani də heç farsca yox, daha çox öz dillərində, əlyazmalari dilində şeir qoşublar.
Müəllif: Həmid Herisçi
Həmid Herisçinin digəri yazıları
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında