Nitsşenin “Əbədi qayıdış” , digər bir deyişlə “Bengi dönüş” ideyası necə meydana gəldi? 1881-ci ilin avqustunda Silvaplana gölünün meşələrində gəzərkən Nitsşe piramida şəkilli qayanın yanında dayanır. Nitsşe həmin anı bu sözlərlə davam etdirir: “Məhz burada bu fikir ağlıma gəldi, qarşısıalınmaz bir qüvvə ilə özünü mənə tətbiq etdi”. Haqqında danışdığı ideya “Əbədi qayıdış”(Bəngü dönüş)dır. O, ən mühüm təlimlərindən biri olan “əbədi qayıdış”dan ilk dəfə “Şen bilim” kitabında istifadə etmişdir:“Yaşadığın və yaşamaqda olduğun bu həyatı təkrar və saysız-hesabsız dəfə yaşamalı olacaqsan. Içərisində yeni heç nə olmayacaq. Həyatınızın hər ağrısı, hər sevinci, hər düşüncəsi və hər nəfəsi, təsvir olunmayacaq qədər kiçik və ya böyük hər şey bir-birinin ardınca və eyni ardıcıllıqla sizə qayıdacaq. Hətta o toranlıq və ağacların arasından süzülən o hörümçək, hətta bu an və mən özüm. Varlığın əbədi qum saatı səninlə dönə-dönə alt-üst olacaq, içindəki toz zərrəsiylə birlikdə…. “ “Hə”yə aparan və sonsuz bir istəklə həyatı təsdiqləyən bu təlimə görə, insan ömründə zərrə qədər peşman olmasa, keçmişdə olmuş və gələcəkdə baş verəcək hər şeyi olduğu kimi qəbul edə bilsə, bütün həyatının belə olacağını bildiyi halda bu həyatı hələ də istəyə bilirsə. eyni şəkildə, yaxşı və pis ilə təkrarlanır, o zaman bu insan öz varlığını tamamilə qəbul edər.
Səmanın dərinliklərindən süzülərək yerə enirdim. Buluddan ayrılar-ayrılmaz digər yoldaşlarımla yol boyu yarışmaqdaydım. Hər birimizin istəyi tezliklə yerdə olmaq idi. Yerə enmək, orada olanlara şahid olmaq marağımızı cəzb edirdi. Beləliklə, yerə ulaşdım. Yer ilə təmasım çox rahat oldu, amma orada şahidi olduqlarımın mənə verdiyi təsir isə əksinə. Endiyim yer adi bir yol idi, orada olan bir çox yoldaşımın yanına enmişdim. Ətrafdan mənim olduğum qrupa yaxınlaşan bir pişik dilini uzadaraq bizim qrupdan bir neçə damcı içdi. Pişiyin sahib olduğu pozitiv enerji onun saflığından xəbər verirdi. Həyatı hiss etmişdim, çox mükəmməl duyğu idi. Mən də gedən yoldaşlarımla birgə pişiyin mədəsinə getmək istəyirdim, lakin bir varlıq buna izin vermədi. Su içərkən pişiyi qovdu və beləcə qrupda bir çox yoldaşımla qalmalı oldum. – Pişt, pişt, rədd ol burdan – ifadələrini dilə gətirərək varlıq qovdu pişiyi. – O kim idi və niyə belə etmişdi? Sakitcə suyunu yudumlayan pişik ona nə zərər yetirirdi axı? – sualları ilə dilaltı pıçıldayaraq öz-özümə danışırdım. – Sən deyəsən təzəsən? – sualının mənə verilməsi ilə özümlə olan söhbətimi saxladım və səs gələn tərəfə çevriləndə – hələ tam qavramamısan buranı – deyə də əlavə etdi qarşımdakı yoldaşım. – Bəli, təzəyəm və mənə anlamsız gəlir – deyə cavabımı verdim. – Sənə nə anlamsız gəlir cavan damla? – Biraz susaraq – o varlıq kim idi? – deyə sual verdim. – Hansı varlıq cavan? – Su içən pişiyi qovanı deyirəm, o nə varlığıdır? – Hə, sən insanı deyirsən – sözləri ilə qarşılıq verdi. – Demək insan deyirlər ona – ara verərək – o nə üçün elə etdi axı? – Cavan damla, insanı anlamaq çətindi. – Nəyə görə? – Səbəbi onların çoxunun özünü anlaya bilməməsidir – gülümsəyərək sualımı cavabladı. – İnsan özünü anlamırmı, bu mənasız səslənmirmi? – maraqla nəzər edərək dilləndim. – Dioloqu izləyən bir digər yoldaşım yaxınlaşaraq – cavan damla insanları bu hala salan egodur – sözləri ilə söhbətimizə daxil oldu. – Araya daxil olana tərəf dönərək – ego nədir bəs? – Hər şeyə sahib olmaqlarını onlara aşılayan xəstəlik duyğusudur cavan. – Biraz düşünərək – amma, mən insanı fərqli müşahidə etdim axı – deyə dilləndim. – Necə müşahidə etdin cavan damla? – hər iki yoldaşım birdən dilləndi. – İnsanı çox geniş gördüm – az ara verərək – bəli, bəli onları çox geniş və yüksək şüura bağlı varlıqlar olaraq müşahidə etdim. Bütün kainata yayılmış halda idilər, hətta özümü o güc enerjisi daxilində belə hiss etdim. Fəqət, bir xüsus da vardı. – O xüsusun nə idi cavan damla? – O genişliyin, o ehtişamın qəfəsdə olmadığı halda özünü orada sandığının şahidi oldum. Bunun səbəbini anlamadım təkcə – sözlərindən sonra cavab almaq ümidi ilə yoldaşlarıma baxdım. – Cavan damla sənə nəsə olubmu? – Yox, mən yaxşıyam. Niyə belə sual verdiniz ki? – təəccüblə onlara baxdım. – Cavan damla insanları bizdə izləyirik, amma sən görəni görmürük. Yuxumu görmüsən sən? – Nə yuxu, özünüz baxın. İnsanları izləyərkən o genişliyi görmürsüzmü? – Xeyr cavan, biz elə bir hal görmürük. Biz insanları kiçik və zəif varlıqlar olaraq müşahidə edirik. Hər şeyin özlərinin olması kimi anlamsız duyğuya sahiblənmiş və haqq kürsüsündə yalnız özlərini görən varlıqlar olaraq müşahidə edirik. Sən bir daha yaxşı nəzər sal cavan. – Baxışımı çevirərək bir daha baxdıqda yenə eyni halı müşahidə edərək – axı mən sizin kimi görmürəm. – Aramızda müzakirə gücləndiyi bir anda qrupda ən qədim olan biri gələrək bizi susdurdu və belə bir kəlmə səsləndirdi – susun və bu cavanı rahat buraxın. Onu ego xəstəliyindən uzaq tutun. – Nə demək istəyirsən ustad? – Anlayın artıq, ayılın bu xülyadan. – Nədən ayılaq?, nəyi anlayaq? – deyə ətrafdan suallar verilməkdə idi. – Ustad az fasilə edərək – genişliyi kiçildən, gücü zəiflədən qəfəs məhz egodur. Əziz damlalar sizin də insanları bu cavan kimi geniş və güclü görməməyinizin tək səbəbi ego xəstəliyinə tutulmağınızdır. – Xəstəlik bizə də tutula bilərmi? – deyə ustada sual verdim. – Bəli cavan damla, ego ölçüsündən asılı olmayaraq bütün şüurlu varlıqlara tutula bilən bir xəstəlikdir.
Azərbaycan Milli Kitabxanasının təmsil olunduğu CENL-in növbəti illik toplantısı başa çatıb
Polşa Milli Kitabxanasının ev sahibliyi etdiyi 38-ci CENL illik iclası öz işini 18 iyun tarixində davam etdirib.
İclasda Polşa Milli Kitabxanasının baş direktoru Tomas Makovski “Milli Kitabxanalar ümummilli şəbəkə koordinatorları kimi” başlıqla təqdimat edib.
Konfransda Moldova Milli Kitabxanasının baş direktoru Elena Pintilei “Sosial dayanıqlığın yaradılması üçün daha güclü peşəkar şəbəkə və sülh”, Fransa Milli Kitabxanasının Beynəlxalq əlaqə şöbəsinin rəhbəri Ophelie Ramonatxo “Robotik mühafizə saytları” təhsil günləri, Milli Seçeni Kitabxanasının baş direktoru David Rozsa “Milli Seçeni Kitabxanasının və Lüksemburq Milli Kitabxanasının Veb Arxiv İnfrastrukturunun Təkmilləşdirilməsi” mövzusunda çıxış ediblər.
Azərbaycan Milli Kitabxanasının direktoru prof. Kərim Tahirov çıxışı zamanı konfransa ev sahibliyi edən Polşa Milli Kitabxanasının baş direktoru Tomas Makovskiyə tədbiri yüksək səviyyədə təşkil etdiyi üçün təşəkkür edərək apardığı “Salam Azərbaycan”, “Azərbaycan Milli Kitabxanası”, “Azərbaycan xalçaları dünya kolleksiyalarında” adlı kitabları, həmçinin Azərbaycan xəritəsini Polşa Milli Kitabxanasının fonduna təqdim edib. Eyni zamanda direktor Tomas Makovskini oktyabr ayında Bakıda keçiriləcək X Bakı Beynəlxalq Kitab Sərgisində ekspozisiya ilə iştiraka dəvət edib.
Konfransa növbəti il Şotlandiya Milli Kitabxanası ev sahibliyi edəcək.
Polşa Milli Kitabxanasının ev sahibliyi etdiyi 38-ci CENL illik iclası yekunlaşıb, sonda xatirə şəkli çəkilib.
Mənbə və daha ətraflı: https://www.millikitabxana.az/news/azerbaycan-milli-kitabxanasinin-temsil-olundugu-cenl-in-novbeti-illik-toplantisi
Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının tanınmış simalarından biri olan Zaur USTAC 1975-ci ildə Bakı şəhərində andan olub. Ali təhsillidir. Qarabağ müharibəsinin iştirakçısı, ehtiyatda olan zabitdir. Bədii-publisistik kitabların, metodiki-tədris vəsaitlərinin və balacalar üçün (ingilis dilindən) tərcümələrin müəllifidir. Milli ruhda qələmə alınıb hər iki qrafika ilə (müasir və əski əlifba ilə Ana dilimizdə) çap olunmuş kitabları Bütöv Azərbaycan coğrafiyasında yayımlanır. Xüsusi ilə kiçik yaşlı məktəblilər üçün ana dilimizdə olan öyrədici (Ana dili və Hesab) şeirlərdən ibarət kitabları geniş oxucu kütləsinə tanış olmaqla bərabər məktəb və liseylərin məktəbəhazırlıq qruplarında tədris vəsaiti kimi tətbiq (2019-2020-ci təris ilindən etibarən) olunur..
Zaur USTAC 1988-ci ildən fasiləsiz olaraq dövri mətbuatda dərc olunur, 40-dan artıq kitabın müəllifidir. 2007-ci ildən özünün təsis etdiyi “Yazarlar” jurnalı, 2010-cu ildən isəYAZARLAR.AZ saytı idarəçiliyindədir.
Zaur Ustacın əsərlərinin 2011-ci ildən etibarən internet vasitəsi ilə bir neçə stabil və təhlükəsiz portalda pulsuz yayımlanmasının nəticəsi olaraq bu gün o internet üzərindən ən çox oxunan yazarlarımızdan biri, bəlkə də birincisidir.
Zaur USTAC yaradıcılığı Ana dilimizdə oxuyub, anlamağı bacaran dünyanın harasında yaşamasından asılı olmayaraq, internetə çıxışı olan hər bir şəxs üçün əlçatandır.
USTACAM Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! * * * Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü, Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü, Mövlalar yurdunun nur övladıyam! * * * Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm, Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam! * * * Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı, İlham, nə keçilməz sədləri aşdı, İgidlər yurdunun nər övladıyam! * * * Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar, Düşmən qarşımızda yenə oldu xar, Aslanlar yurdunun şir övladıyam! * * * Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam, Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam, Ozanlar yurdunun sirr övladıyam! * * * Ustacam, vətənim vətən içində, Axıb duruluruq zaman köçündə, Min bir anlamı var, adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam!
DAĞLAR (Dağlara xitabən üçüncü şeiri) Tarix səhnəsində yetişdi zaman, Başlanmış bu çağın mübarək, dağlar! Hələ nə zəfərlər gözləyir bizi, Qutlanmış novrağın mübarək, dağlar!
* * * Dövranın gərdişi döndü, dəyişdi, Davadan doğulan ərlər yetişdi, Didilmiş yaralar tutdu, bitişdi, Üç rəngli duvağın mübarək, dağlar!
* * * Nə vaxtdır yol-iriz bağlı qalmışdı, Qoynunda yağılar məskən salmışdı, Canımı sağalmaz bir dərd almışdı, Sayalı qonağın mübarək, dağlar!
* * * Qurtuldu yağıdan zənburun, balın, Bir başqa görünür yamacın, yalın, Zirvəndən boylanır şanlı hilalın, Müqəddəs sancağın mübarək, dağlar!
* * * Haqqa nisbət tutub ulu Ələsgər, Andırıb, tanıdıb, bilib pərisgar, Hər səngər məbəddi, pirdi hər əsgər, Şuşa tək ocağın mübarək, dağlar!
* * * Ay Ustac, min şükür arzuna yetdin, “Dədə”n gedən yolu, sən də qət etdin, Dolandın dünyanı yurdunda bitdin, Doqquzu zər tuğun mübarək, dağlar!
ANA DİLİM Bu şipşirin Ana dilim, Həm də qutlu sancağımdır! Min illərdir Ata Yurdun Sərhədini bəlirləyir… Ta Şumerdən üzü bəri, Dədəm Qorqud öyüd verib, Şah İsmayıl fərman yazıb, Qoç Koroğlu nərə çəkib… Ulu Babəkin fəryadı, Füzulinin ah-naləsi, Nəsimin şah nidası, Bu dildədir!!! Bu dil, Tomrisin dilidir; Layla deyib, Hökm verib… Min illərdir Ata Yurdun Sərhədinin keşiyində Əsgər kimi durub, bu dil!!! Ana dilim həm əsgərdir, Həm də sərhəd!!! Toxunulmaz bir tabudur!!! 19.02.2023. Bakı.
