SOKAK ÇOCUĞU

Merhaba yakışıklı, günün neşeyle dolsun,
Her türlü güzellikler ömrünce senin olsun.

Bana da biraz yer ver, oturayım yanına,
Ürpermesin gül tenin, kastım olmaz canına.

Hep uzaktan uzağa yalnızca sana baktım,
Bir bilsen art ardına kaç kez sigara yaktım.

Sardı tüm benliğimi dumanların karası,
Yüreğimde açıldı, bil ki vicdan yarası.

İçime hüzün çöktü, döndüm garip bir hana,
Cesaret edemedim, gelmek için yan yana.

Kaçmana hiç gerek yok, zararım olmaz sana,
Korkma güzel çocuğum, güven birazcık bana.

Seni üzgün görünce duyarsız kalamadım,
O an kanım çekildi, bir nefes alamadım.

Sil akan gözyaşını, yeter artık ağlama,
Hüzün çöken gönlümü daha fazla dağlama.

Karabulutlar çöktü, içim dışım dert doldu,
Sanki sol tarafımda şiddetli deprem oldu.

Senden üstün yanım yok, ben de Allah kuluyum,
Dokunsalar ağlarım, inan ki çok doluyum.

Bakma öyle yüzüme, enkazım var içimde,
Dile gelmez dertlerim, hepsi başka biçimde.

Sırtımda durur hâlâ cehaletin kaması,
Dikiş tutmuyor inan, acıların yaması.

Biri oğlan biri kız, iki evladım vardı,
Anneleri ölmüştü, hayat bizlere dardı.

Bir bayram dönüşüydü yollarda araç çoktu,
Alkol alan şoförün ehliyeti de yoktu.

Kavşakta çarptı bize, ortalık boran, kardı,
Bir anda aracımı kızıl alevler sardı.

Açılmadı kapılar, içinde kaldık bizler,
İlmek ilmek dokundu, bağrıma acı izler.

Can verdi yavrularım, gözlerimin önünde,
Viraneye dönmüştüm mutlu bayram gününde.

Ellerimle toprağa verdim iki kuzumu,
Aradan geçen yıllar dindirmedi sızımı.

Bir sarhoşun yüzünden evim ocağım söndü,
Battı doğmaz güneşim, dünyam zindana döndü.

Görebilsen içimi inan anlardın beni.
Yine de hiç koymadım, kalbe nefretle kini,

Belki aynı yaştasın, oğlumu buldum sende,
Gözlerimde yaş ile yanına geldim ben de.

Olanları anlattım, anla işte hâlimden,
Kader kurbanıyım ben, bir şey gelmez elimden.

Gel biraz dertleşelim, belki bir faydam olur,
Faydam olmasa bile yüreğin huzur bulur.

Koy başını omzuma, anlat haydi derdini,
Terk mi eyledin yoksa söyle baba yurdunu.

Bükme boynunu öyle, anlıyorum derdin çok,
Kaldır başını evlat, utanmana gerek yok.

Bakışın kurşun gibi can evimden vuruyor,
Nefesim kesiliyor, sanki zaman duruyor.

Ne işin var ki senin köprü altında söyle,
Hava aşırı soğuk, çıkılır mı hiç böyle…

Ne hırkan var üstünde ne ceket ne de kaban,
Söyle haber verelim, nerede annen baban?

Bak saçların dağılmış, yaklaş da tarayayım,
Numarasını ver de babanı arayayım.

Eviniz yakın ise kalk beraber gidelim,
Ağır ağır yürürken biraz sohbet edelim.

Susma konuş evladım, ağzında yok mu dilin?
Sok elini cebine mosmor olmuş sağ elin.

Nasıl da titriyorsun, için üşümüş senin,
Sanırım karnın da aç, solgun duruyor tenin.

Deme ha sakın bana, yemek yedim karnım tok,
Çok hâlsiz duruyorsun, gözlerinin feri yok.

En son ne zaman yedin, çekinme yavrum, söyle,
Aç susuz dolaşılmaz, yaşamak zordur böyle.

Zemheri ayazı var, ortasındayız kışın,
Gel bir çorba içelim, ısınsın için dışın.

Buz tutar biraz sonra, bu kaldırım taşları,
Kızma bana evladım, çatma hemen kaşları.

Neden surat asarsın, bu kadar öfke niye?
Endişe ediyorum hasta olursun diye.

Üstün başın hep çamur, ayakkabın delinmiş,
Altındaki kartonun yazıları silinmiş.

Belli, çok zaman olmuş, sen buraya geleli,
Anlaşılan, hayatın benim gibi çileli.

Ben doğarken başlamış, çilelerim bey amca,
Gelme artık üstüme, anla hâlden hey amca.

Kan davası kurbanı olunca garip babam,
Yetim kalmışız işte, dört erkek, bir de ablam.

Köyden göçünce şehre, beş çocuk, bir de ana,
Ne aş gördük ne ekmek, ağladık yana yana.

İşsiz güçsüz adamla evlendirip anamı,
Zindana çevirdiler çok sevdiğim yuvamı.

Ne koca şehre sığdım ne dönebildim köye,
Aldılar okulumdan, çalışman gerek diye.

Karton topla, mendil sat, hepsine de eyvallah,
Hırsızlık ne demektir? Yapamam vallah billah!

Çok kızdı üvey babam, günlerce aç yatırdı,
Elindeki çatalı ellerime batırdı.

Sırtımda kırdı zalim, koca kürek sapını,
Dedim, açmam bir daha, ben de senin kapını.

Terk eyledim o evi lakin aklım orada,
Anamla kardeşlerim keşke olsa burada.

Aylardır bu köprünün altında yatıyorum,
Babamı bizden alan töreye çatıyorum.

Vurmasalar babamı bizler yetim kalmazdık,
Üvey baba elinde böyle ziyan olmazdık.

Öğrendin dertlerimi, çözdürüp lal dilimi,
Anladın mı bey amca, kimler kırmış belimi.

Adaletli dönseydi feleğin bozuk çarkı,
Kim terk ederdi söyle, sıcacık evi barkı.

Haklısın delikanlı, ne diyeyim şimdi ben,
İyi ki o adamın sözüne uymadın sen.

Üzülme hiç evladım; kul, kaderini yaşar,
Ödün verme kendinden, insan kalmayı başar.

Unutma ki iyilik, her kötülüğü boğar,
Bir bakarsın bahtına güneş yeniden doğar.

Şener Danyıldız,
Yapımcı, Yönetmen,Yazar,Şair
senerdanyildiz@gmail.com