Səssiz şəhər
Bəzi şəhərlər səs-küylü görünür, amma əslində ən dərin sükut elə onların içində yaşayır. İnsanlar hər gün eyni küçələrdən keçir, eyni dayanacaqlarda gözləyir, eyni işıqların altında yoluna davam edir. Amma heç kim içində baş verənləri danışmır. Çünki hər kəs bilir ki, bəzi yaralar sözlə yox, sükutla gizlədilir.
Hər insanın qəlbində heç kimin bilmədiyi bir otaq var. O otaqda yarımçıq qalan xatirələr, deyilməmiş cümlələr və geri qayıtmayacaq insanlar yaşayır.
Bəzən elə düşünürük ki, bizi yoran həyatdır. Sonra anlayırıq ki, əsl yorğunluq davamlı güclü görünməkdən gəlir. Gülümsəyərkən içində dağılmaq, danışarkən susmaq, yaşadığın ağrını heç kimə hiss etdirməmək insanı yavaş-yavaş dəyişdirir.
Şəhər isə bütün bunlara səssiz şahidlik edir. Hər gün minlərlə insanın addım səsini eşidir, amma heç birinin içində qopan fırtınanı görmür. Elə buna görə də bəzən ən izdihamlı küçələr belə insana özünü dünyanın ən tənha insanı kimi hiss etdirir.
Müəllif: Dəniz Aslanlı
Dəniz Aslanlının digər yazıları
Oxuyun >> Gözündə tük var