www.bitik.az tərəfindən yazılmış bütün yazılar

Caroline Laurent Turunc – Sevgilim…

Ellerim kan içinde olsa bile !

Ey zamanın masum atlıları, ben bir taş değilim, ben bir mezar değilim, ben bir efsane hikayesi hiç değilim

İsimleri bile zor hatırlıyorum

Ateşte yanmak için duman oldum

Kimseye kızmıyorum, kimseden nefret etmiyorum.

Sevgiyle yazdığım bütün şiirlerde, şimdi sadece yalnız ve yorgunum.

İşte bu yüzden gidiyorum…”

Göğsümde umut ışığı yanana kadar gelmeyeceğim

Dünyanın kirli varoluşunu anlamanın bir yolunu bulmalıyım

Ah benim biricik aşkım,

Güneşin şölenini bekleyen birçok kara bulut var,

Bir gün o kuş göründüğünde, sevinçle uçacağım

Evren pencerenin ardındaki mavi gökyüzüyle buluşacak

Nehirlerin suları gibi tenimden sular fışkıracak

Zevk dolu bir günah işleyeceğim
Titreyen, tutkulu bir tenin yanında
Ama ona dokunmadan, onu öpmeden

Ve her masum gece
Her sonbahar,gelin olduğum karanlık geceleri aydınlatacak

Soğuk mevsimin başlangıcından itibaren
Rüya bahçelerinin kalıntılarına hapsedilmiş tüm çiçekler soğuk demirin pasından arınacak

Okyanusun derinliklerine hapsedilmiş tüm balıklar

En yoğun baskı ve sessizlik anları
Şeytan çığlık atacak, ateş zindana düşecek

Bütün renklerdeki çiçekler sonsuza dek en güzel kokuları yayacak

Genç neslin isteği üzerine
Bir fincan çay Tanıdık bir günde kahkahalarla içeceğiz

Ellerim kan içinde olsa bile

Tüm karanlıklar dağılana ve ülkeler barışa kavuşana kadar şiirler yazacağım.

17/07/2024-Paris

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

P.S. Gel sevgili, …

#carolinelaurentturunc

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Məhəmməd Kərimov – Xoşbəxtlik Aksiomu

                Xoşbəxtlik Aksiomu

–          Yenə gəlmisən?
–          Eynən, yenə buradayam.
–          Nədən belə edirsən?
–          Nə edirəm? – biraz susaraq ətrafa nəzər etdim – fikrimcə etdiyim hər şey doğrudur.
–          Bəlkə fikrində yanılırsan, əzizim?
–          İnanmıram belə bir hal olsun – deyərək qətiyyətlə bildirdim.
–          Dünyada çox insan var, mütləq sənin də ürəyinə yatan biri olacaqdır. Buna inan..
–          İnsanlar çoxdur, amma heç biri əksim deyil, anlayırsan məni? – sualını verərək ayağa qalxdım və qarşımdakı dalğalı dənizə tərəf bir necə addım atdım.
–          Öz əksini istəyirsən, eynilə sən olsun?
–          Əlbəttə, yalnız o zaman düzgünlük ola bilər.
–          Hansı düzgünlükdən danışırsan? Anlamadım.
–          Əllərimi cibimə salaraq gözlərimi dəniz dalğalarına həvalə edərək – xoşbəxtlik nədir?
–          Sevinc dolu olmaq, həzz verən həyat deməkdir.
–          Yox, mən xoşbəxtlik üçün nə gərəklidir, onu sual etdim.
–          Sükuta qərq olaraq – hər şəxsə görə dəyişən anlayışdır – dedi.
–          Bəs aksiomu nədir?
–          Nədir?
–          İnam – dərin nəfəs alaraq dənizin qoxusunu içimə çəkdim – inam olmasa xoşbəxtlik sadəcə şərti hal olaraq qalacaqdır.
–          Öz əksini ona görə axtarırsan?
–          Aha, eynilə. Yalnız özümə güvənə bilirəm çünki…
–          Nədən elə düşünürsən, güvənilən insanlar da az deyil axı..
–          Demədim ki, yoxdur. Xeyr, dürüst insanlar var, amma mən 100 faizdən söz edirəm.
–          Nəyin 100 faizi?
–          Xoşbəxtliyin – deyərək üzümü ona sarı çevirərək – mən ancaq sənə baxaraq 100 faiz xoşbəxt ola bilirəm.
–          Nədən mən?
–          Yenidən dənizə sarı çevrildim – çünki sənə baxdıqda tək özümü görürəm bu sonsuz aləmdə..
–          Özünlə olursan, xoşbəxt olursan mənimlə?
–          Tam yerində dedin, çünki mən səninlə tənha oluram. Anlamsız amillər üzündən küsən, bir-birinin xətrinə dəyən, arxasından işlər görən insanları görmürəm. Bir qarış torpaq üzərində qan axıdan atılan bomba və güllələrin səslərini eşitmirəm. Yalnız səninlə olduqda egosunu təxmin edən insancıqlardan tam kənar oluram.
–          Xoşbəxt olursanmı bəs?
–          Əlbəttə, yaxşı ki, varsan. Əziz Tənhalıq…
 
                                     ASTROBİOS NƏZƏRİYYƏSİNİN FƏRZİYYƏ VƏ FƏLSƏFƏSİ

Müəllif: Məhəmməd KƏRİMOV

MƏHƏMMƏD KƏRİMOVUN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru 

Məmməd İsmayıl – Tovuz hadisələri haqqında

Neçə gündü vətənim, vətənimiz Tovuzda baş verənlərə görə qürbətdə özümə yer tapa bilmirəm. Əslində ölüm yaşında olduğumu da bilirəm, mən ölməliydim, amma amansız ölüm nə yaşa, nə başa baxır…
“Kahramanlar can verir yurdu yaşatmak üçün.” Orda Tovuz torpağında neçə-neçə genc əsgərimiz vətən uğrunda can verdi.Onların hər biri bizim üçün əsl qəhrəmanlıq nümunəsi göstərdi. Amma aralarında adı çəkilən birsi vardı: Polad Həşimov!
Arxasında buraxıb getdiyi örnək izləri ilə elə bilirəm ki, hər kəsə dürüstlük, qəhrəmanlıq dərsi verdi. Məzarın nurla dolsun, içinin sönməz işığı üzünə yansıyan igidim! Ölümünlə bir nəfərə deyil, milyonlara çox gerçəyi bir daha təsdiqlətdin. Şəhadətinlə sadəcə Azərbaycanı deyil, bütün Türk Dünyasını riqqətə və hərəkətə gətirdin. Ötən gecə gənclərin Azərbaycanın bütün bölglərini bürüyən hayqırışları sənin ölümünlə ölümsüzlük ismarıcının təntənəsi idi. Allah bütün şəhidlərimizə qəni-qəni rəhmət elesin.


Bu Vәtәnın nәyi var azı-çoxu döyüşәr,
Dağı, daşı, torpağı, varı, yoxu döyüşәr.
Neçә şәhid iğidin nakam ruhu döyüşәr,
Bir әsgәrә çevrilәr burda hәr mәzar daşı,
Yetәrki ayağa qalx, sәn başla bu savaşı!

Ocağının başına çıxmağa yad gözlәmә,
Dur, ayaqdan başa çıx, başdan imdad gözlәmә.
Andın vәtәnin andı, başqa bir and gözlәmә,-
Adın vәtәn adıyla çәkilәrsә yanaşı,
Bu vuruş haqq vuruşu, bu savaş haqq savaşı!

Bu insan dәnizindә hәr insan bir adacıq,
Doğmaca yurdumuzu viran qoydu yad açıq.
Haqdı sәni sәslәyәn haqq üçün cihada çıx!
Yürü, iğid sәfinin nә arxası, nә başı,
Bu vuruş haqq vuruşu, bu savaş haqq savaşı!

Beşcә kәlmә sözüm var: Dayan, ey cavan әsgәr!
Yoluna uğur deyim, Xan Eyvazım , xan әsgәr!
Boyuna göz dikmişәm, boyuna qurban әsgәr!
Bu hücumun sonunda ölüm var uzaq başı,
Bu vuruş haqq vuruşu, bu savaş haqq savaşı!

Ağzımda haqq deyirәm, bu haqq sәsi sәnindir!
Hәlә haqqın nahaqla bәhsəbәhsi sәnindir!
Dünyanın әn mübarәk qәlәbәsi sәnindir!
Bu qәlәbә yolunda nә dayan, nә yavaşı!
Bu vuruş haqq vuruşu, bu savaş haqq savaşı!

MƏMMƏD İSMAYIL

17 iyul 2020 – ci il

Mənbə: Sultan Əhmədova

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Caroline Laurent Turunc – Gel, gel…

Aşk Bir gizemdir!

Ey sevgili,dudaklarını uzat ,dudaklarım dudaklarınla konuşsun

Dudaklarına söylediğim ve söylemediğim her şeyi söylemek istiyorum

Kendin olmama izin ver, sana varlığımı göstereyim

Aşkın bir kırbaç gibi olduğunu biliyorum, hatta aşk Zehirin en güçlü halidir

Soğuk, parmaklıkların yakınındaki dondan daha soğuk

Kalbini benden çok uzağa saklama,

Bu çarpık soğuğun çıkmazında
Kalbimdeki ateş hala sıcak ve hala senin için parlak

Gel,gel sevgili

Gri bir şafakta seni bekliyorum

-Bak! Bahar gülümsedi, mor ağaçlar tomurcuklandı”

Biliyorum, biliyorum, belki de ben toprak ve taşa layık bir adam değilim

Belki de kalplere layık şarkıları asla söyleyemeyeceğim

Sadece Aşk’ın yedi kılıcıyla kana bulanmak istiyorum

Gel, gel,

Seninle yeni bir tanrı yaratalım

Bu tanrılar putlara tapıyor

Ben demir dağın aslanı olayım, sen büyük bir dağ ol

Gel, daha ne bekliyorsun, gel

Ellerini ver bana
Onları tanıdık ellerimde bırak

Ellerimiz bulutun sele konuştuğu gibi konuşsun

Çimenler ovalarla konuşsun

Yağmur denizle konuşsun

Kuşlar baharla konuşsun

Ellerimiz birbirine karışsın, ağaçlar ormanla karışsın

Sesin tanıdık sesimle karışsın

Gel, gel

Arsız rüzgar atların uzun yelelerini savurmadan

Umutsuzluğa kapılmadan yaşlanmanın yorgun adımları

haykırsın beni, sesin.

Kim bilir, belki biz kökleri kurumayacak, çiçekleri solmayacak yeni tohumlar ekeriz.

17/07/2024-Paris

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

P.S. Gel sevgili, …

#carolinelaurentturunc

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Adilə Nəzər – Təkrirlər…

Təkrirlər…

(epifora)


Çəkil, fələk, get başımdan,
Susuram yorğun-yorğun.
Razıdır o, göz yaşımdan
Baxıram ağrın-ağrın.

Bir hovur dincəlim, gülüm,
Gələndə demir ki ölüm..
İçimdə tufandır, çölüm
Göl kimi durğun-durgun.

Qara olub ağ, artdıqca,
Üz rəngləyib ağartdıqca..
Onlar məni ağlatdıqca
Gülürəm darğın-darğın.

Qəm dərib arzu əkirəm,
Bilməyən sanır çökürəm..
Arı kimi bal çəkirəm
Çiçəkdən oğrun-oğrun.

Ömür yığılar addıma…
Hər addım sallam yadıma,-
Öz “ədalətli” adıma
Yaşaram uyğun-uyğun.

Adilə də pay diləyər,
Qoşula gedə küləyə…
Aşiq oldum bir mələyə,
Gözlərəm vurğun-vurğun.

Müəllif: Adilə NƏZƏR

Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

ZƏHRA HƏŞİMOVANIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Mahirə Nağıqızı – Nazlı, sən!

Nazlı, sən!

Nazlı-nazlı baxışına heyranam
Heyranam ki, doğulandan nazlısan.
Hər sözünə, dürr sözünə vurğunam,
Bəxtəvərəm, anam oldun, Nazlı, sən!

Doğulandan ruhun oldu beşiyim,
Abrın oldu, həyan oldu keşiyim.
Halallığa ocaq, evim-eşiyim,
Sabahıma inam oldun, Nazlı, sən.

Hara getsək, hardan gəlsək yuva – sən,
Nəsil-nəsil gələnlərə yuvasan.
Güclülərin güc aldığı havasan,
Gücsüzlərə güman oldun, Nazlı, sən!

Ağam olub evimizin yarağı,
Əllərinlə yandı onun çırağı.
Oğlu, qızı, on bir oğul-uşağı,
İsitməkçün yanan oldun, Nazlı, sən.

Hamımızın anasısan duymadım,
Özüm sevdim, başqalara qıymadım.
Mahirəyəm, baxmağınan doymadım,
Nazla baxan sonam oldun, Nazlı, sən!

Müəllif: Mahirə NAĞIQIZI

MAHİRƏ NAĞIQIZININ YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

AŞURA ƏZADARLIĞI VƏ QƏDİM TÜRK AYİNİ – YUĞLAMA

AŞURA ƏZADARLIĞI VƏ QƏDİM TÜRK AYİNİ – YUĞLAMA

Hər il İmam Hüseynin (Allahın salamı olsun ona) şəhadəti, Kərbəla faciəsi yad edilərkən demək olar ki, eyni, standart məzmunlu iradlarla rastlaşırıq.

Bir tərəfdən deyilir ki, əzadarlıq mərasimləri xurafatdır, digər tərəfdən isə iddia edilir ki, bu ənənənin Azərbaycan xalqına, əslində, heç bir aidiyyəti yoxdur.

Sözsüz ki, insanın özünü zəncirlə döyməsi, qılıncla, xəncərlə yaralaması, yəni özünə xəsarət yetirib sağlamlığına ziyan vurması heç bir halda təqdir edilə bilməz. Yeri gəlmişkən, müasir Azərbaycanda Aşura günlərində qanvermə mərasimlərinin keçirilməsi şübhəsiz ki, olduqca savab bir işdir. Amma bizi maraqlandıran başqa məsələdir. Əzadarlıq ənənəsi həqiqətənmi Azərbaycan üçün yad ənənədir?!

Təziyə mərasimlərinin Azərbaycanla əlaqəsini araşdırarkən nəzərimizi cəlb etmiş aşağıdakı maraqlı faktları oxucuya təqdim edirik.

“O günlərdə (Kərbəla faciəsindən az sonra) Əbdurrəhmanın atası Səid ibn Mixnəf Əzdi Azərbaycanda idi. Əbdurrəhman evə yetişdikdə atası da gəlib çatdı və əhvalatı oğlundan soruşdu. Oğlu əvvəldən sonadək hər şeyi danışdı. Səid onun söylədiklərini eşidən kimi huşunu itirib atdan yıxıldı.

Özünə gələndən sonra – əfsus ki, burada olmadım ki, canımı o Həzrətə fəda edim – deyərək elə ağladı ki, orada olanların hamısını ağlatdı. Hüseyn əleyhissalamın dostları Səidin gəlişindən xəbərdar olub əza məclisi təşkil etdilər.

Üç gün Həzrəti Hüseyn əleyhissalama əza saxladılar. Səhəri gün Bənu Əzd qəbiləsinin üzvləri Səidin Azərbaycandan İraq alayı (3.000 döyüşçü) ilə gəldiyini və çoxlu mal gətirdiyini eşidib dəstə-dəstə onun görüşünə gəldilər. Səid yaxasını cırmışdı. Gələnlər Həzrəti Hüseyn əleyhissalamın müsibəti münasibətilə ona başsağlığı verdilər. Səid dedi: Camaat, Azərbaycanda padişah idim. Kufə, Bəsrə və İraqdan çoxlu məktub aldım.

Məni Kufəyə tələsdirdilər ki, ora gəlim. İstəyirdim ki, İmam Hüseyn əleyhissalam Məkkədən Kufəyə gələndə ona qoşulum, yaxud düşmənlərin hücumuna məruz qalarsa, o Həzrətin imdadına yetişim. Amma bunların heç biri mümkin olmadı. Hüseyn əleyhissalamın adı gələndə ciyərim yanır, parçalanır, dağılır, bu həyatda yaşadığıma görə özümü qınayıram”.

Haşiyə. Qədim Azərbaycanda yuğ adlı bir ayin olmuşdur. Yuğ mərasimi zamanı matəm nəğmələri (ağılar) ifa edilir, iştirakçılar üzlərini cırır, saçlarını yolur, başlarına kül tökür, qara geyinirdilər. Ərəb fəthlərindən və İslam dininin yayılmasından sonra həmin ənənə tədricən unudulmuş, yaddan çıxmışdır. Zənnimizcə, Azərbaycan dilindəki “yuğ”, “yuxu” və “yox” sözlərinin mənşəyi eynidir.

Yeri gəlmişkən, İslam ariflərinə və “Kitabi-Dədə Qorqud”a görə, yuxu kiçik ölümdür. Maraqlıdır ki, rus dilində yuxuya, yəni “kiçik ölüm”ə «сон» (son – axır) deyilir. Dünya həyatının – ömrün sonu ölümdür. Ölüm, əslində, insanın özünü deyil, onu əhatə edən maddi aləmi yoxa çıxarır. O həyatın əbədi mərhələsinə keçiddir. İmam Əli əleyhissalam sui-qəsdə məruz qalıb ölümcül yaralandıqda demişdi:

“Kəbənin Rəbbinə and olsun ki, nicat tapdım”. Dilimizdəki “yol”, “öl” (ölüm) və “ol” (olum) sözlərinin bir-birinə bənzəməsinin səbəbi budur ki, onların hər üçü, faktiki olaraq, eyni mənanı ifadə edir, ömrü, həyatı bildirir. İnsan ömrü səfərdir, yoldur: “yol” (yol ömürdür) –“öl” (ölüm keçiddir) – “ol” (olum əbədi həyatdır).

Beləliklə, Aşura şəhidləri üçün, ola bilsin ki, ilk təziyə mərasimi məhz Azərbaycandan gəlmiş 3.000 döyüşçünün iştirakı ilə keçirilmişdir. Amma bir tərəfdən, müəllif həmin hərbi birləşməni İraq alayı adlandırır, digər tərəfdən isə, ilk əzadarlıq məclisinin hansı formada keçirildiyi barədə dəqiq məlumat vermir. Lakin istənilən halda, sözügedən mənbədə Azərbaycan adının çəkilməsi maraq doğurur.

Bəs həmin dövrdə Azərbaycanda hansı xalq yaşayırdı? Gəlin, VII əsrə aid edilən “Kitab-əl-futuh” əsərinə nəzər salaq: Xəlifə Müaviyə özünün yaxın adamı Ubeyd ibn Şəriyyə əl-Curhumidən Azərbaycan haqqında soruşmuş və ondan belə bir cavab almışdır: “Azərbaycan qədimdən türklərin yaşadığı ölkədir. Onlar burada bir-birlərinə qaynayıb-qarışmış və vahid qövmə çevrilmişlər”.

Yuxarıdakı məlumatdan bəlli olur ki, Azərbaycanın və ümumilikdə Qafqazın əzəli xalqlarından biri də türklərdir. Belə isə türklər qədim zamanlarda böyük şəxsiyyətlərinin matəm mərasimlərini necə keçirirdilər?

VI əsr qot tarixçisi İordan: “Atilla öldükdə hunlar öz adətlərinə uyğun olaraq saçlarının bir hissəsini kəsib üzlərinə dərin yaralar vurdular. Hunlara görə, igid döyüşçüyə qadınların göz yaşı ilə deyil, kişilərin qanı ilə ağlamaq lazımdır”.

VII əsr Çin müəllifi Çjou-şun qədim türklərin matəm adətləri haqqında: “Ölüm günündə olduğu kimi, dəfn günündə də mərhumun qohumları qurban kəsir, at çapır və öz sifətlərini iti silahlarla yaralayırlar”.

VIII əsr Orxon–Yenisey abidələrindən: “Gözlərimdən yaş axır, fəryad qəlbimin dərinliklərindən gəlirdi, adamlar ağlayır, nalə çəkirdilər. Xalqın çoxu saçını, üzünü kəsirdi”.

Göstərdiyimiz misalların uzaq Pannoniya (Macarıstan) hunlarına, Altayda yaşamış göytürklərə aid olduğunu, onların Azərbaycanla heç bir bağlılığının olmadığını söyləyənlər qoy dilimizdəki bu ifadələrin mənasını izah etməyə çalışsınlar: “Qara qıyma gözləri qan yaşla doldu” (“Kitabi-Dədə Qorqud”dan), “gözlərindən qanlı yaş axdı”, “qan ağladı” və s.

Yazımızı dahi Hüseyn Cavidin Kərbəla müsibətinə həsr etdiyi növhə ilə yekunlaşdıraq.

Kərbəla Şahının adını еşidən,
Əza məclisində matəm saxlayar.
Matəm məclisində başına döyər,
O məclisdə olar hamı bərabər.
Ey ürək, sən bir an da bu müsibətdən gəl qafil olma,
Cəza günü onun şəfaətindən başqa bir mükafat yox,
Açıq gözlə baxsan şəhidlər ağasına, susuz Şaha sən,
Zəhranı bir küncdə qəmli görərsən,
O gecə nalə çəkib əza saxlamış,
Oğlunun nəşinə baxaraq demiş,
Qatilin etmədi Allahdan həya,
Zeynəb göz yaşlarını axıdaraq,
Şəhid Şahımıza matəm saxlamış,
Arif, bu müsibətdən gəl qafil olma,
Ariflər məclisi üçün bir qənimətsən.

Mənbə: Milli Kimlik

Müəllif: Araz ŞƏHRİLİ

ARAZ ŞƏHRİLİNİN YAZILARI

MİLLİ KİMLİK ARAŞDIRMALARI QRUPU

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Məşhur filosoflar azadlığı harada hiss edirdilər?

Məşhur filosoflar azadlığı harada hiss edirdilər?

  • Karl Yunq: Özünü qınamaq cəsarətində
  • Kant: Haqqı mükafatı olduğu üçün yox, doğru olduğu üçün sınamaqda
  • Sartr: Hərəkətləriniz üçün məsuliyyət daşımaq cəsarətində
  • Nitsşe: Dünyaya yaxşılıq və şərdən kənara nüfuz edən gözlə baxmaqda
  • Spinoza: Özü olmayanlar üçün azadlıq yoxdur
  • Seneca: Kənardan hamı kimi görünməkdə və daxildəki fərqlərimizi qorumaqda
  • Albert Kamyu: Təsadüflərin həyatınızın hekayəsi olduğu bir dünyada azadlığı necə axtara bilərik?
  • Karl Marks: Azadlıq sosial ədalətlə əldə edilir və bu, sərvətin ədalətli bölüşdürülməsi ilə təzahür edir.

Məlumatı hazırladı: Zəhra HƏŞİMOVA

“ARİSTOTEL POETİKASI” RUBRİKASI

ZƏHRA HƏŞİMOVANIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Naibə Yusif – Yorulmuşam.

Yorulmuşam

Yorulmuşam, qoca dünya,
yorulmuşam.
Çalxalanıb dağ selitək
ümmanlarda boğulmuşam…
Əkilmişəm damla-damla
dəryaların sinəsinə,
aram-aram qarışmışam
dalğaların nəfəsinə…
Nəriltili dağ selimdən
bir əsər yox!
Qovuşduğum ümmanlarda
bir kəsər yox…
Çalxalanır aram-aram,
layla deyir dağ selimə,
arabir də asta-asta
“sığal” çəkir sərt telimə…
Yumşalıram aram-aram,
bilməyirəm,
harda yoxam, harda varam,
bölünürəm param-param…
Yorulmuşam, qoca dünya…
Eldən-elə daşınmaqdan yorulmuşam.
Dəryalarda aşınmaqdan yorulmuşam.
Haqq görəndə yaşınmaqdan yorulmuşam.
Yorulmuşam, qoca dünya….

Müəllif: Naibə YUSİF

YNAİBƏ YUSİFİN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Bircə – “Əhli- beyt”

Biz “sovetin uşaqları” olsaq da , evlərimizdə palıd kimi köklü- köməcli nənə- babalarımız “Əhli- beyt”i unutdurmadılar..

Qonşumuz ağ saçlı, ağ saqqalı Mikayıl babanın səsi hələ də qulaqlarımda səslənir:

Deyin, necə tökülməsin yaş bu gün,
Kəsilibdi, yetmiş iki baş bu gün…

“Məhərrəmlik mərasimi”-ni , belə bir müsibəti ilk dəfə nənəmdən eşidib ,öyrəndim…
Arvad qatı dindar deyildi, amma bu təziyyəni ölüncə unutmadı.
Heç yadımdan çıxmaz, həmən günü qətl sınınca evə girməzdi.
Belə isti havalara təsadüf olurdusa, günün şaxıyanında qapımızda var- gəl eliyə – eliyə bayatı deyib ağlayırdı:

-Şümür, ağ oğlun ölsün,
Bağrı dağ oğlun ölsün.
Azarrayıb yatmamış,
Sappasağ oğlun ölsün…

Böyük qardaşım Səməndər qapımızın ağzına, öz pəncərəsinin altına qızılgüllər əkmişdi.
Gün çırtıyan kimi qara kəlağayısını həmən gül ağacına bürüyərdi.
Saçımdan qırmızı bantlarımı açırdı, çəhrayı sandallarımı mal pəyəmizin qapısının arxasında gizləyəndə anam, əmim arvadı güllü qoftalarını soyunub ,qarasını deyərdilər.
Qardaşlarımın patefonunu cərəyandan ayırırdı, atamın xırda əl radiosunu jiletinə büküb yükdə gizlədirdi.
Qorxurdu ,evin kiçikləri birdən onu açıb musiqi zad dinləyərlər…
Anamı sabun əritməyə, uşaq .çimizdirməyə , paltar yumağa qoymazdı.

Mərasim qışa düşsəydi, eyni şeyi qarın- boranın altında eləyirdi…
İtgin- sürgün qardaşlarını da Kərbəla şəhidlərinə qatıb ağlardı. Gözünün yaşını silmirdi, sinəsi aşağı axıdırdı, deyirdi , gözünün yaşı sinəsi aşağı axanların yeri bir ayrı olar, o dünyada…
Qətl gününün axşamı daha çox kədərli olurdu.

Yeməyimizi axşam süfrəmizi ertəli açdırırdı, şər qovuşan kimi işıqları söndürürdü…

Beləcə, nənəmin təziyəsinin Şəmi – Qəribanı başlayardı.
Arvad yanan xeymələri, kəsilən başları, susuz körpələri, qanlı meydanda bir cüt qələm qollarından olan Həzrət Abbası gözünün önünə gətirib yaşını sel kimi axıdırdı.
Nənəmi gözündən, əlindən, baxışından anlayan anam bizi yerimizə yığıb çökərdi arvadın böyrünə.

Od- yalov xarakterini heç övladları belə bilməyən qaynanası əlini süfrəyə uzatmayınca acından ölsə belə anam ağzına loxma aparmazdl.
Nənəm də ki, hər saat acımazdı…

Nənəm heç vaxt hədik bişirməzdi. Bu işin qarğaşasını Səkinə bibim çəkirdi.
İmamların yeddisidə halva çalıb yeddi evə pay göndərirdi.

Qırx çıxınca üzü gülməzdi, heç kimlə danışmazdı.

Səməndər tarixçiydi, araşdırmalar aparırdı, rayon qəzetimizdə maraqlı yazıları ,hekayələri çap olunurdu.

“Məhərrəmlik mərasimi necə meydana gəldi” başlığıyla bir yazısı çap olunmuşdu .
Orda nə yazıldığını unutmuşam. Musa əmimin dərs oxumayan Mahir oğlu qardaşımı nənəmə çuğullamışdı. Arvad sevimli nəvəsindən yaman küsmüşdü.
Heç nəylə nənəsinin könlünü ala bilməyən qardaşım, qəzeti əlinə alıb yazdığı elmi məqalənin tamam əksini, nənəmin illərdi bəyənib təqdir elədiyi şeyləri qəzetə baxa- baxa ona söyləmişdi.
Nənəsiylə barışmışdı.

Dərs dediyi əmim oğluna yalandan beş yazmışdı ki, dilini dinc qoysun…

Bir onu bilirəm ki, bizlər də ölüb gedəcəyik , bu faciə nəsildən- nəslə ötürüləcək. Çünki, bətnimizdəki körpələrimizin də beyninə onu əkib sonra bu dünyaya gətirmişik.

Xocalı boyda da müsibətizi heç unutmarıq.
Onların da yarası sağalmaz.
Körpəsini, çağasını kol dibində gizlədib sinəsini yağı gülləsinə sipər eləyən ana , balası əlindən alınıb süngüyə taxılan, döşü kəsilən , başı qoparılan şəhidlərimiz də Kərbəla çölündə qanı çay olanlar qədər yandırır bizi.

Yağının tikə- tikə doğradığı gülburnu, əli xına görməyən, çiyni gərdəyə dəyməyən Natiq də o səngərdə günlərlə susuzluqdan yanmışdı.
Yerə düşən kimi su istəmişdi.
İnanmıram, şümür ona su verib…
Natiq də bir Kərbəla şəhidi deyilmi?

Poladımız, Mübarizimiz, Fəridimiz var bizim….
Ruhları şad , cisimləri ipək üstə yatsınlar.

P.S.foto 14 iyul 2024-cü il Yuxarı Gövhər Ağa Məscidində çəkilib.

Müəllif: Bircə XANIM

BİRCƏ XANIMIN YAZILARI

MƏLUMATI HAZIRLADI: TUNCAY ŞƏHRİLİ


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru