www.USTAC.az

Yazıçı Yaşar Bünyad vəfat edib

Bir şərh yazın

Yazıçı Yaşar Bünyad vəfat edib

YAZARLAR.AZ Edebiyyatqazeti.aza istinadən xəbər verir ki, bu barədə yazıçı Azər Qismət məlumat verib.

Onun sözlərinə görə, Yaşar Bünyad müalicə üçün getdiyi Naftalan şəhərində bu gün vəfat edib.

Məlumat üçün bildirək ki, Əhmədov Yaşar Bünyad oğlu 10 noyabr 1956-cı ildə Şamaxı rayonunun Əngəxaran kəndində anadan olub. İlkin yaradıcılığa şeirlə başlayıb. 2010-cu ildən hekayələri Azərbaycan mətbuatında yayımlanmağa başlayıb. ” İblis busəsi” romanı kitab şəklində geniş oxucu kütləsinə təqdim ediləndən sonra yaradıcılığına önəm verərək daha məhsuldar çalışmağa başlayıb. 9 hekayədən ibarət “Miqrant” kitabı “Çardaq yayımları” tərəfindən nəfis formada nəşr edilib.Daha sonra miqrantların həyatından bəhs edən “Azan gəmilər limanı” povesti Azərbaycan jurnalında ixtisarla çap olandan dərhal sonra kitab kimi oxuculara təqdim olunub və böyük uğur qazanıb. 2020 ci ildə “Bir qələm” nəşriyyat evi “Xoşbəxtlər arasında yaşamaq ” adlı hekayələr kitabını çap edərək oxuculara təqdim edib. “Qoşalülə” hekayəsi “Ədəbi Azadlıq 2014” müsabiqəsində, “General” hekayəsi isə manera.az ədəbiyyat və mədəniyyət portalının 2014-cü ildə keçirtdiyi “Ən yaxşı hekayə” müsabiqəsində mükafata layiq görülüb.

2018 ci ildə “Hələ ki təyyarələr uçur” hekayəsi Xalq yazıçısı Mir Cəlal Paşayev adına Beynəlxalq hekayə müsabiqəsinin qalibi seçilib.

2019 -cu ildə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin aparıcı mətbu orqanı olan “Ədəbiyyat qəzeti”nin təsis etdiyi Əli bəy Hüseynzadə adına mükafatının laureatı olub. 2022 -ci ildə “Kulis.az” saytının “İlin hekayəsi ” müsabiqəsində “Quşlar qayıtdısa” hekayəsi ikinci mükafata layıq görülüb .Azərbaycan Yaradıcılıq Fondu yazıçını “”2022 -ci ilin Ədəbyyat adamı” mükafatına layiq görüb.

Hekayələri müxtəlif illərdə “Azərbaycan” , “Xəzan”, “Yazı”, Gürcüstan YB Azərbaycan şöbəinin “Körük” ədəbi-bədii jurnalında, AYB nin həftəlik “Ədəbiyyat qəzetində”, “Literaturnıy Azerbaydjan” jurnalında çap olunub.

Allah rəhmət eləsin.

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Анна Богданова – Cвeт

Bir şərh yazın

Cвeт

Тамара решила уйти от мужа. А что? Ещё не старaя, симпатичная.
А муж? Ну сoвсем же не ценит её. Не говорит, что онa красивая, не замечает новое платье, нoвую стрижку.
А вот Федор Михайлович из сoседнего дома всё это замечает. И при встрече скажет всегда: — Ну, Тамара Ивановна, ну вы сегoдня в этом платье как цветок. Вокруг вас сейчас бабочки запорхают. И ручку ей поцелует. А муж молчит. Он сумки тяжёлые с картошкой несёт и новые обои для спальни. И не может в это время рyчку жене поцеловать. Или под машиной лежит и торопится отремонтировать её быстрее, потому что Тамаре к парикмахеру надо ехать. Лeжит там, одни ноги только видны из-под машины, и не мoжет сказать супруге, что платье на ней сегодня красивое.
Или вот сварит Тамара суп, а муж съест этот суп, корочкой хлеба подберет пoследние капельки из тарелки и молча чай наливает. И черт его знает, вкусно ему было или нет? Мог бы сказать, а он молча чай с сушками пьёт. Мoлчун.
А тут квартиру в соседнeм подъезде стали сдавать и Тамара рeшила: — Уйду. Не ценит. Молчит целыми днями. Всё чего-то копошится, занят всегда. И в театр его не дозовешься, он лучше дома телевизор посмотрит. Так ей муж отвечает.
Мебель в новой квартире была и Тамара стала вeщи свои уносить. Не все сразу, а пoтихоньку. Придет вечером, в сумку свои платья сложит аккуратненько и ухoдит. А назавтра снова придет, сервиз чайный заберет. Муж ничего не говорит, пoхудел только. — Бери, Тома, что нужно. Может помочь тeбе там надо? — только и скажет.
В середине сентября, нeожиданно, похолодало и Тамара вечером, придя с работы, зашла в свою бывшую квартирy, чтобы забрать тёплое пальто. Муж в кухне картошку жарил. А в прихожей, на коврике, свернувшись в клубок собачка спит. Худющая, все ребра выпирают и шерсть свалявшаяся, грязная. Кoгда женщина зашла, собака встать попыталась на тонкие дрожащие лапки и упала. Только тощим хвостиком пыталась махать.
— Стёпа, что это? Ты где это несчастное живoтное нашёл? — спрашивает Тамара.
— Да вот, пришла сегодня к гаражу и не уходит. Нoги её от голода уже не держат. Так на руках и принёс. Овсянку вот ей сварил.
— Стёп, а может помoем эту бедолагу? Я помoгу. Тепленькой водичкой с мылом, аккуратненько. И вот они вместе эту собачку намыли, в полoтенце закутали, а собачка их всё лизнуть старалась своим языком теплым: то в нос лизнет, то в щеку. И они смеялись и тихoнько отмахивались. А потом собаке дали овсянку и смотрели, как она ест. И муж предложил:
— У меня картошка пожарeна, хочешь поужинать?
А Тамара согласилась. И они ели жареную картошку и обсуждали, как собачку назвать. Степан всякие смешные клички предлагал и Тамара смеялась. Но потом они всё-таки её Найдой назвали. А когда они чай стали пить, Стёпа пирoжные «Картошку» из хoлодильника достал. Выложил на красивое блюдечко со словами:
— Угощайся, Том. Ты же любишь «Картoшку».
— Люблю. А ты что, ждал меня?
— Ждал. Похoлодало же, а ты без пaльто. У тебя ведь только плащ взят. Я и сапожки тебе теплые подремонтировал, подoшву приклеил, теперь крепко держится. Ты и сапожки возьми, холодно стало. Береги себя. Ты что, Тома, плачeшь?
А на улице шел дождь. И редкие прoхожие, прикрываясь зонтами, спeшили домой. Потому что дома их ждут. И прохожие поднимают глаза, отыскивая своё oкно среди сотни других и улыбаются, потoму что видят там свeт.

Автор: Анна Богданова

www.USTAC.az

Milli Kitabxanada “10 mart – Milli Tеatr Günü” adlı kitab sərgisi açılıb

Bir şərh yazın

Milli Kitabxanada “10 mart – Milli Tеatr Günü” adlı kitab sərgisi açılıb

Milli Kitabxanada xalq oyun-tamaşalarından, meydan teatrından başlayaraq günümüzə qədər olan dövrü əhatə edən “10 mart – Milli Tеatr Günü” adlı geniş kitab sərgi istifadəçilərə təqdim olunub.

Mənbə və Ətraflı: https://www.millikitabxana.az/news/milli-teatr-gunu

Azərbaycan Milli Kitabxanası

Məlumatı hazırladı: Günnur Ağayeva

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Rövşən Hüseynov haqqında

Bir şərh yazın

Rövşən Hüseynov haqqında
Bu gün Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynov anadan olduğu gündür! Allah rəhmət eləsin, ruhu şad olsun! Amin.
22 fevral 1967-ci ildə Ağdam rayonunun Quzanlı kəndində doğulmuşdur. 1984-cü ildə burada orta məktəbi bitirdikdən sonra Ağdam rayon Mədəniyyət evində işləmişdir.

1985-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin fızika fakültəsinə daxil olmuşdur. 1985-87-ci illərdə ordu sıralarında olmuşdur.
Rövşənin təşəbbüsü ilə 1992-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin iyirmi tələbəsi dövlət imtahanlarının başlanmasına üç ay qalmış, təhsillərini yarımçıq qoyaraq iki ay hərbi hazırlıq keçirlər. Sonra onlar ən qaynar döyüş nöqtəsinə – Goranboya yollanırlar. Tələbə taqımı 703 saylı hərbi hissəyə təhkim olunur. Ən ağır sınaq saatı Holandağ yüksəkliyi uğrunda gedən döyüşlərdə oldu. Holandağdan Ergəc, Mənəşli, Buzluq və Şaumyana (Ağcakənd) nəzarət etmək mümkün idi. Düşmənin 300-dən artıq əsgər və zabiti müasir hərbi texnika ilə silahlanaraq Holandağa hücuma keçmişdi. İlk hücumun qarşısı məharətlə alındı. Düşmən pərən-pərən salındı. Bu, 1992-ci ilin 28 aprel günü idi. Tələbə taqımı qarşısındakı bu məğlubiyyətdən qəzəblənən düşmən dörd gündən sonra daha böyük qüvvə toplayaraq hücuma keçdi. Rövşənin taqımı düşmənin iki zirehli texnikasını və onlarla canlı qüvvəsini məhv etdi. Düşmənin Holandağı alıb Çaykəndə çıxmaq planı alt-üst edildi.

Elə Marquşevan uğrunda gedən vuruşlar da tarixə düşəcək bir döyüş idi. 1992-ci il mayın 11-də gedən döyüşdə Mingəçevir bölüyünün 27 döyüşçüsü mühasirəyə düşmüşdü. Briqada komandiri onları mühasirədən qurtarmaq üçün tələbə döyüşçülərə müraciət etdi. Onlar Mingəçevir bölüyünü mühasirədən çıxardılar, lakin özləri mühasirəyə düşdülər. Bu qeyri-bərabər döyüşdə tələbələrdən ikisi həlak oldu, bir neçəsi yaralandı. Rövşən vəziyyəti ani olaraq qiymətləndirdi və döyüş dostlarının əsir düşəcəyini görüb, atəş nöqtəsini öz üzərinə götürdü. Onun pulemyotu düşmənin başına od ələyirdi. Cəsur komandirin əmrilə döyüş dostları mühasirədən çıxdılar. O özü isə qəhrəmancasına həlak oldu.
Subay idi.

Azərbaycan Respublikası prezidentinin 16 noyabr 1994-cü il tarixli 202 saylı fərmanı ilə Hüseynov Rövşən Şəmil oğluna ölümündən sonra “Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı” adı verilmişdir.

Ağdam rayonunun Quzanlı kəndində dəfn edilib. Bakı Dövlət Universitetində büstü qoyulub.

“YAZARLAR” jurnalı tərəfindən xatirəsini əbədiləşdirmək məqsədilə “25 YARPAQ” LAYİHƏSİ həyata keçirilir (2018-ci ildən).

Layihənin rəhbəri “YAZARLAR” jurnalının baş redaktoru, AZƏRBAYCAN VƏTƏN MÜHARİBƏSİ VETERANLARI İCTİMAİ BİRLİYİNİN, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, şair – publisist Zaur Ustacdır.

ZAUR USTACIN YAZILARI

“YAZARLAR” – SİFARİŞ ET

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Oktay Mehdiyevin möhtəşəm “Arqon”u – YUĞ TEATRI

Bir şərh yazın

08.03.2025 – Bakı ş.

“ARQON” YUĞ TEATRININ SƏHNƏSİNDƏ

Psevdosuisidal hoqqa

“Arqon” tamaşası Şəbnəm Xeyrullanın eyniadlı əsəri əsasında səhnələşdirilib. Psevdosuisidal hoqqa janrında hazırlanan bu səhnə əsərində YUĞ teatrın istedadlı sənətçisi Oqtay Mehdiyev çıxış edir (ümid edirk ki, bu əsər uzun müddət təkrar-təkrar oynanılacaq, yəni hoqqa davam edəcək). Məncə “çıxış edir” ifadəsi tamaşanın yaradıcı heyətinin:
 Quruluşçu rejissor – Ruslan İsmayılov
 Quruluşçu rəssam – Əfşan Əsədova
 Rejissor assistenti – Günel Səfərova
 Musiqilərin müəllifi – Aylin Nəcəfli

və ən əsası da YUĞ teatrın istedadlı sənətçisi Oqtay Mehdiyevin möhtəşəm ifasını təsvir etməkdə, onun gördüyü iş haqqında informasiya ötürməkdə yetərsizdir yox, çox acizdir. Oktay Mehdiyev sözün əsl mənasında hoqqa verir (verirdi -08.03.2025 – 19:00 – YUĞ TEATRININ SƏHNƏSİNDƏ). İnanırıq ki, olduqca aktual mövzular üzərində qurulub, günümüzün acı reallıqlarını şirin təbəssümlə, təsirsiz halda bizə ötürən bu hoqqabazlıq onu göstərməyə ehtiyac olduqca səhnələrəmizi bəzəyəcək.

Xronometraj: 55 dəqiqə

Qeyd: pyes YUĞ Dövlət Teatrının tərəfdaşı olduğu CHARACTERS Müasir Dramaturgiya Festivalında qalib olub.

Əməyi keçən bütün yaradıcı heyəti təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq!

Müəllif: Zaur USTAC

“YAZARLAR” jurnalının baş redaktoru, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, şair – publisist

ZAUR USTACIN YAZILARI

“YAZARLAR” – SİFARİŞ ET

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Mirzə Alikin hekayəsi

Bir şərh yazın

BADAM AĞACI TƏK

Neftçalanın boz-göy suları üzərində qoca bir qayıq üzürdü. Onu idarə edən kişinin əlləri köhnə kəndir kimi sərt, qabarıqlı, ovuclanmış dərisi ilanın qurumuş dərisinə bənzəyirdi. Üzü elə idi ki, günəş, külək və dəniz duzu illər boyunca onu yonub, dərin qırışlarla örtmüşdü. O qırışlar həm keçmişin izləri idi, həm də həyatın hər zərbəsinin ona qoyduğu möhür.

Balıqçı Qasım dayı idi. Kürün suyunu balıq kimi hiss edirdi – harada dayaz, harada dərin, harada balıq çoxdur, harada tor atmaq lazımdır. Amma bu bilik ona yalnız dolanışıq üçün lazım deyildi. Bu sular onun keçmişi idi, onun xatirələrinin axdığı yer idi.

Bəzən, Kürdili adasına tək gedirdi. Arada suyun üzərində küləyin gətirdiyi rus dilində pıçıltılar eşidirdi sanki – vaxtilə burada yaşamış rus balıqçılarının ruhları idi, ya da elə öz xəyalları. Adanın köhnə daxmalarına baxırdı. İçərisində qırılmış pəncərələr, çürümüş taxtalar… Bir vaxtlar burada uşaqlar qaçışırdı, samovar qaynayırdı, gülüş səsləri eşidilirdi. Bütün bunlar keçmişdə qalmışdı. İndi isə o, tək bir adam idi, keçmişin xarabalıqları arasında dolaşan, həyata qarşı müqavimət göstərmək istəyən sadə bir adam.

Xatirələrdən qaçmaq üçün içirdi. İçdiyi üçün utanırdı. Amma qədəhi dodaqlarına yaxınlaşdıranda bilirdi ki, bu içki heç bir şeyi dəyişməyəcək. Oğlu Rusiya şəhərlərinin birində yaşayırdı. Heç zəng də etmirdi. Amma nə fərqi var? O özü də vaxtında atasına çox baş çəkmirdi. “Zamanı dəyərləndirmək vacib şeydir…” deyə düşünürdü, amma artıq gec idi.

Həyat yoldaşı Məryəm xərçəngdən öləndə onun içində nə isə qırılmışdı. Balıq tutanda bəzən elə bilirdi ki, suyun içindən Məryəmin səsini eşidir – bəlkə də bu, Kürün dərinliyində yuva salmış xatirələrin əks-sədası idi. O, həmişə ona dəstək idi. Qasım dayının soyuq dəniz küləyindən donmaması üçün corablar tikərdi. Hər dəfə yeni bir cüt corab bitirəndə üzünə gülümsəyib deyərdi:

– Sənə corab toxumaq elə həyatımın mənasıdır.

O bu cümləni bir də eşitmək üçün hər şeyini qurban verərdi. Qoy ayaqları Kürün ən soyuq sularında donsun, qoy qayığı dalğaların arasında itib-batsın, qoy oğlu onu heç vaxt axtarmasın – amma bircə dəfə, bircə dəfə Məryəmin səsini eşitsin. Lakin belədir – bəzən bir cümləyə əbədi həsrət qalmaq, elə kədərin, peşmançılığın simvoludur.

Bir dəfə, qayıqda oturub içəndə gözünə bir şey görsənmişdi. Kürün suları üzərində bir qadın fiquru – su pərisi. Ay işığında bədəni qaynayan suya qarışmış, sanki dənizlə bir olmuşdu. Onun üzünə baxanda zaman donmuşdu, balıqçı elə bil Məryəmin gülümsəməsini görmüşdü. Ürəyində qorxu ilə qarışıq bir sevinc hiss etmişdi. Amma sonra qadın yox olmuşdu, sular yenidən sakitləşmişdi. O gündən sonra bu sirli hadisə onun içində qalmışdı. Heç kimə danışmamışdı. Onsuz da kimin üçün danışacaqdı ki? Oğlu? O, çoxdan uzaq düşmüşdü. Dostları? Heç kim qalmamışdı. Bu, onun şüurunda daşlanıb qalmış bir sirdən ibarət idi.

Bəlkə də bu, onun yorğun zehninin bir oyunu idi. Amma bəlkə də deyil… Bəlkə də dəniz ona nəsə göstərmək istəmişdi. Ona deyirdi ki, hələ hər şey bitməyib, möcüzələr gözləmədiyin anda səni gəlib tapır.

Balıqçı torunu suya atdı. O, dənizin gətirdiyi hər şeyi qəbul edirdi – bəzən bol pay, bəzən boş tor. Amma həyat da belə idi. Bəzən alır, bəzən verirdi.

Suda torun ipini sıxan əllərinə baxdı. Qabarlar, çatlar, duzun yandırdığı dəri – bunlar əzabın nişanəsi deyildi. Bunlar mübarizənin izləri idi. O bilirdi ki, balıq tutmaq sadəcə dolanışıq vasitəsi deyil. Bu, onun üsyanı idi. Taleyin əlinə düşüb çürüməmək üçün, xatirələrin onu məhv etməsinə imkan verməmək üçün etdiyi üsyan.

Torun içində çırpınan gümüşü balıqlara baxdı. Onların bədənindəki işıq sanki ümidin özü idi – parlayan, tərpənən, yaşayan bir varlıq.

Bəli, həyat ağır idi. Amma hələ də ümid var idi. Hələ də tor atmaq lazım idi. Hələ də dalğaların altında bir həyat vardı və o həyat, nə olursa olsun, onun üzünə gülümsəyirdi, ona nemətlər bəxş edirdi.

Müəllif: Mirzə Alik

MİRZƏ ALİKİN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

“YAZARLAR” – SİFARİŞ ET

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Şah İsmayılla qohumluq bağı olan, Pakistanın Azərbaycan əsilli Generalı – Əli Rza Qızılbaş

Bir şərh yazın

Şah İsmayılla qohumluq bağı olan, Pakistanın Azərbaycan əsilli Generalı – Əli Rza Qızılbaş

Pakistan və Azərbaycan xalqını böyük tarixi tellər bağlayır. Bakının mərkəzində XIV əsr Multan karvansarayının olması, Pakistanda Qızılbaş ailələrinin varlığı hər iki xalqın yaxınlığını və qardaşlığını tarix boyu göstərir.

Hər iki dövlət beynəlxalq forumlarda eyni maraqlardan çıxış edərək öz fəaliyyətlərini koordinasiya edir, bir-birini qeyd-şərtsiz dəstəkləyirlər.
Azərbaycan icması olan Qızılbaşlar Pakistana bir çox ziyalı siyasətçilər, hərbiçilər, mühəndislər, hətta prezident bəxş etmişdir.

Qızılbaşların Pakistana bəxş etdiyi ziyalı hərbçilərdən biri də, Cənab General Əli Rza Qızılbaşdır. O, Pakistan hökumətində Briqada-Generalı və digər nüfuzlu vəzifələrdə çalışıb.

Cənab General Əli Rza Qızılbaşın bioqrafiyası və Pakistan dövlətinə xidmətləri haqqında qısa, lakin dəyərli məlumatları sizinlə bölüşürük.

General Əli Rza Qızılbaş 1954-cü il sentyabrın 27-də Lahorda anadan olub. O, Qızılbaş türklərinin Şamlı tayfasındandır. Şamlı tayfası, Səfəvi dövlətinin qurulmasında və idarə edilməsində ən önəmli rol oynayan Qızılbaş tayfalarından biri idi. Onun soy-kökü və əcdadları arasında, Səfəvilərin Herat hakimi və Qızılbaş sərkərdəsi olan Durmuş xan Şamlı da yer alır.

Həmçinin qeyd edək ki, Durmuş xan Şamlı, Səfəvi hökmdarı Şah İsmayılın bacısının oğlu idi. Səfəvi dövlət xadimi Oruc bəy Bayat, Şamlu tayfası ilə bağlı əsərində qeyd edir ki;
“Şamlu tayfasının üzvləri Səfəvi sarayının başçılarıdır və sarayın idarəsi xüsusilə bu tayfanın əlindədir.”

Cənab General Əli Rza Qızılbaşın əcdadları 1739-cu ildə Nadir Şah Əfşar ilə birgə Hindistanı fəth edərək, orada hakim vəzifələrə təyin olunublar.

Cənab Əli Rza Qızılbaşın mənsub olduğu ailə Hərbçi ailəsidir.
Atası Ağa Cavad Rza Qızılbaş Britaniya ordusunda Mayor rütbəsində xidmət edib və İkinci Dünya Müharibəsində Burma (Myanmar) cəbhəsində artilleriya zabiti olub. Oğlu isə hal-hazırda Polkovnik-leytenant rütbəsi ilə Pakistan Silahlı Qüvvələrində xidmət edir. Ailənin bir sıra üzvləri də, orduda və dövlətin nüfuzlu orqanlarında xidmət etməkdədir.

General Əli Rza Qızılbaş Pakistan Silahlı Qüvvələrinin təhlükəsizlik planlarının hazırlanması və tətbiqində mütəxəssis olmuşdur. 1998-ci ilin mayında Pakistanın Nüvə sınaqlarının uğurla həyata keçirilməsi üçün 5000-dən çox əsgəri maddi-texniki cəhətdən dəstəkləmiş və idarə etmişdir.

O, 1996-1999-cu illərdə Sahə birliyinin Əməliyyat Qərargahı Rəisi (1-ci dərəcəli) vəzifəsində çalışmış və bu müddət ərzində bütün Piyada Diviziyasının əməliyyat və maddi-texniki hazırlığına nəzarət etmişdir.

Bəlucistan əyalətində daxili təhlükəsizlik, terrorla və narkotiklərlə mübarizə əməliyyatlarında silahlı qüvvələrin komandanlığına və maddi-texniki təminatına rəhbərlik edən Baş Sərhəd Korpusunun Müfəttişi olmuşdur.

2001-ci ildə Pakistan prezidenti tərəfindən Briqada-Generalı rütbəsi ilə təltif edilmişdir.
Həmçinin Cənab General Əli Rza Qızılbaş böyük hərbi fəaliyyətlərinə və xalqa xidmətlərinə görə 2009-cu ildə Pakistanın 3-cü ən böyük ordeni olan “Sitara-e İmtiaz [Hərbi]” ordeni ilə təltif edilmişdir.

Cənab General hal-hazırda təqaüddədir və NUST Sülh və Münaqişə Araşdırmaları İnstitutunda (NIPCONS) çalışmaqdadır.

O, illərini Pakistan dövlətinə və xalqına xidmətə həsr edib. Onu tanıyan biri olaraq deyə bilərəm ki, Cənab Əli Rza Qızılbaş yüksək mənəvi dəyərlərə malik təvazökar və alicənab bir insandır. Qızılbaş adının layiqli nümayəndəsidir. Biz onunla fəxr edirik!
Uca Allah onu və ailəsini qorusun və ucaltsın!

© Qızılbaş Qlobal İrsi Təşkilatının sosial media moderatoru Vahid İbayev

Mənbə: Milli Kimlik

ARAZ ŞƏHRİLİNİN YAZILARI

MİLLİ KİMLİK ARAŞDIRMALARI QRUPU

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Pərvanə Salmanqızı – Qadın

Bir şərh yazın

QADIN

Allahın bizlərə əmanətidir,
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.
Gülüşü aləmə, işıq saçandır.
Cənnəti bizlərə,vəsf edən qadın.

Baharın ətri var, sənin telində.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.
Bütün bəşəriyyətin, anasısan sən.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.

Günəş tək, hər yerə işıq saçarsan.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.
Ümüdsən, diləksən, fədakar qadın.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.

Cənnətin əksisən,mələksən qadın.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.
Səmada ulduzsan,aysan,günəşsən.
Cənnəti bizlərə, vəsf edən qadın.
08.03.2021

www.USTAC.az

Qənirə Paşayeva – 50

Bir şərh yazın

Qənirə Paşayeva – 50

Bu gün Türk dünyasının sevilən qızı, Azərbaycanın Millət vəkili, Milli Məclisin Mədəniyyət Komitəsinin sədri (2020-2023) Qənirə xanım Paşayevanın anadan olmasının 50-ci ildönümüdür. İlyarıma yaxındır ki, haqq dünyasına qovuşan, bir gün olsun belə unutmadığımız Qənirə xanımın əlamətdar yubileyini onsuz qeyd edirik.

Haqq dünyasına qovuşmuş xeyirxah, Vətəncanlı bir aydının yubileyi necə qeyd olunur? – Onun xidmətlərini xatırlamaqla, ruhunu şad etdiyimizə inandığımız işlərlə!
Qənirə xanımın ruhunu şad edən işləri isə onun könül dostları əzbərdən bilir: əl tutmaq, xeyirxahlıq etmək, haqqın yanında durmaq; ümidsiz olmamaq, haqqın incəlsə də, üzülməyəcəyinə inanmaq və bu ruhda yaşamaq. O, haqqın zəfərinə, Xeyirin Şər üzərində qələbəsinə o qədər inanır və bunu o qədər təbliğ edirdi ki, inanmamaq mümkün olmurdu… Qarabağın düşmən tapdağından qurtuluşuna inandığı və inandırdığı kimi! Çünki o, Yaradanına inanırdı; o, xalqımıza, dövlətə, dövlət başçısına, ordumuza, gəncliyimizə dərin inam içindəydi.

Qənirsiz Qənirəmizin bu gün 50 yaşı tamam olur.
Özü bu həyatda olsaydı, nə deyərdi? – Məni təbrik etmək istəyirsiniz? O zaman gəlin, məktəblilərə kitab bağışlayaq, özünü tənha və unudulmuş sananları ziyarət edək, könüllərini alaq. Gedək, şəhid ailələrimizi ziyarət edək, anaların əlindən öpək, qazilərimizə sayğımızı bildirək. Bir gənc istedadın qayğılarını bölüşək – kitabını çıxaraq, sərgisini təşkil edək… Bu, mənim üçün ən gözəl təbrik olar! – Eynən belə deyərdi!..

Bəli, Qənirə xanımın adının qarşısında bir sıra önəmli titul və təltiflər qeyd edə bilərik. Amma bunların heç birini yazmasaq da, qədirbilən insanlar yaxşı bilir ki, o, imzasını titula çevirməyi bacarmış bir üfüqügeniş Vətən övladı idi!
Qənirə xanımın çoxsaylı yazıları, kitabları, filmləri, layihələri bu gün də öz güncəlliyini saxlayır və hələ uzun illər də güncəl olacaqdır. Habelə minlərlə insanın qayğılarına göstərdiyi həssaslıq, yetkisinin çatdığı qədər etdiyi dəstəklər, universitetlərdəki, Milli Məclisdəki yaddaqalan çıxışları və xeyirxahlıqları da unudulmazdır.

O, onu sevənlərin, tanıyanların, bilənlərin qəlbində, qələmində, dilində yaşayır və yaşayacaqdır.

Qənirə xanımın xatirəsini anan, onun haqqında öz ürək sözlərini qələmə alan, tədbirlər təşkil edən, onu unutmayan hər kəsə könül dolusu təşəkkürlərimizi yetiririk!

Qənirə Paşayeva Səməd Vurğunun Üzeyir bəy Hacıbəyliyə ithaf etdiyi şeiri, özəlliklə də bu bəndi çox sevər, tez-tez səsləndirərdi:

“Ölüm sevinməsin qoy, ömrünü vermir bada
El qədrini canından daha əziz bilənlər.
Şirin bir xatirətək qalacaqdır dünyada
Sevərək yaşayanlar, sevilərək ölənlər…”

İndi biz Qənirə xanımın özünü bu ölümsüz misralarla anırıq…

Ruhu şad olsun!
Sayğı və sevgi ilə anırıq.

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

www.USTAC.az

Günay Əliyeva – Bağ

Bir şərh yazın

BAĞ

(hekayə)
Ucqar bir kənd… Kəndin dar küçələrində bir-birindən aralı, taxta hasarlarla əhatələnmiş evlər vardı. Bu evlərin birində Kərim baba ilə körpəlikdən ata-ana nəvazişi görməyən, onları vaxtsız itirən nəvəsi Rövşən yaşayırdı. Bu həyət digər həyətlərdən çox fərqlənirdi. Çünki həyəti ilan kimi burulub yuxarı qalxan, dəmirdən düzəldilmiş çardağa dolaşan üzüm tingləri əhatəyə almışdı. Yaşıl, kənarları dişli yarpaqlar arasından üzüm gilələri görünürdü. Bağın lap kənarında yenicə torpağa basdırılmış üzüm tinginin yaxınlığında nar ağacı əkilmişdi. Həmin üzümün budaqları nar ağacına dolaşmışdı. Ancaq bir neçə müddət əvvəl əkilməsinə baxmayaraq, hələ bar verməmişdi. Digər üzüm ağaclarının qulluğunda duran Kərim baba bu üzüm tinginə o qədər də qayğı göstərmirdi. Bu səbəbdən də tingin bar verməsini gözləmirdi.
Kərim baba həmişə dəmir çardağın altına qoyulmuş nərdivana çıxar və yetişmiş üzüm salxımlarını dərərdi. Bal kimi şirin olan üzüm salxımlarını evin arxasındakı kiçik arxda yuyar, kənarda qoyulmuş taxta stulun üstündə oturar və bağda bel ilə işləyən nəvəsi Rövşəni səsləyərdi:
– Ay bala, gəl, bir-iki gilə üzüm ye!
Rövşən bəzən gələr, bəzən də öz işi ilə məşğul olardı. Artıq Rövşənin sadiq dostuna çevrilmiş ana quş və balaları üzüm çardağının yaxınlığındakı ağacın üstündə yuva qurmuşdular. Hər səhər Rövşən bağa işləməyə gedəndə bu rəngarəng və gözəl quşların cəh-cəhi onda xoş əhvali-ruhiyyə yaradırdı.
Rövşən beli əlindən yerə qoyub babasına tərəf gələndə gördüyü mənzərədən heyrətə gəldi. Ana quş və balaları qatar kimi stolun üstündəki üzümün ətrafına düzülüb dimdikləyirdilər. Arada quşlar üzüm gilələrini didişdirirdilər və onların səsi ətrafda xoş bir ahəng yaradırdı. Bu mənzərəni görən Rövşən donub yerindəcə qaldı. O, irəliyə bir-iki addım atıb quşları oradan uzaqlaşdırmaq istədi. Ancaq bacarmadı. Çünki quş balalarının məsum baxışları və xoş ahəngli səsləri onu irəli addımlamağa qoymadı. Rövşən bir az aralıda – yaşıl çəmənin üstündə oturub əlləri ilə dizlərini qucaqlayaraq quşlara baxırdı.
Birdən ana quş arxaya dönüb oğlana baxdı. Quş cəld dimdiyində üzüm giləsi tutaraq budaqdan-budağa qondu və yuvasına doğru uçdu. Onu yuvada gözləyən digər balalar anasının dimdiyindəki üzüm giləsini didişdirib yeməyə başladılar. Sonra ana quş qanadlarını açaraq yuvanın qarşısını tutdu. Sanki balalarını qorumaq üçün yuvanın qarşısına bir çəpər çəkdi. Balalar başlarını onun sinəsinə qoyaraq sakitcə dayanmışdılar. Ana quş xırda, qığılcımlı gözləri ilə yuvadan boylanaraq yaşıl çəməndə oturan oğlana baxırdı.
Bu baxışlar Rövşənə çox şey deyirdi. Ana quşun balalarına olan məhəbbəti Rövşəni çox təsirləndirirdi. Axı o, valideynlərini tez itirdiyi üçün bu isti məhəbbətdən uzaq düşmüşdü…
Bir neçə gün keçdi… Rövşən quşların cəh-cəhini eşitmədikdə bağda onların yuvaları olan istiqamətə getdi və gördüyü mənzərədən dəhşətə gəldi. Yuva dağılmışdı. Rövşən cəld evə qayıtdı, əhvalatı babasına danışdı. Kərim baba Rövşənə təskinlik verərək dedi:
– Narahat olma, bala, quşlar harda olsalar da, geri dönüb bizim sehrli bağa gələcəklər…
Günlər keçdi, quşlar qayıtmadı… Kərim baba xəstə olduğu üçün bağda çox görünmürdü. Rövşən babasının çarpayısının yanında əyləşib ona qayğı göstərirdi.
– Rövşən, mənə bir stəkan su ver, – Kərim baba dili tutular-tutulmaz dedi.
Rövşən cəld çarpayının yanındakı taxta stolun üstündə qoyulmuş içərisi su ilə dolu fincanı babasına uzatdı. Kərim baba titrək əlləri ilə fincanı tutdu, su ilə dodaqlarını yaşladı və yuxuya getdi.
Rövşən bağa getdi, sınmış və yerə tökülmüş quş yuvasının hissələrini topladı və gətirib evin pəncərəsinin qarşısına qoydu. Bir müddət sonra quşlar geri qayıtdı. Onlar pəncərənin qarşısında qatar kimi düzülərək içəri boylanırdılar.
Sonra Rövşən günlərlə çalışaraq quşlar üçün geniş bir qəfəs düzəltdi. Quşların qayıtması Rövşəni çox sevindirdi. Çünki bu bağda babasından sonra onun yaxın dostları quşlar idi. Rövşən onlara nəvaziş göstərməkdən zövq alırdı.
Kərim baba isə o gündən bəri bərk xəstələnmişdi və hələ də çarpayıda uzanırdı. O, quşların səsini eşidib çox sevindi və özündə güc tapıb pəncərəyə yaxınlaşdı. Quşların məsum baxışları Kərim babaya dikilmişdi. O həm çardağın üzərində sallanaraq göz oxşayan üzüm salxımlarına, həm də cəh-cəh vuran quşlara baxaraq dərindən bir ah çəkdi. Gözlərindən bir-iki damla yaş süzülüb yanağında donub qaldı.
Bu an Rövşən də pəncərəyə yaxınlaşdı və quşları böyük sevgi ilə yeni hazırladığı qəfəsə qoyub küçəyə çıxdı…
…Bu gündən quşlar qəfəsdən, Kərim baba isə həyatdan ayrıldı.
Həyatın hər çətinliyinə mətanətlə sinə gərən Rövşən isə ömrünü bu sehrli bağda keçirdi.

Müəllif: Günay ƏLİYEVA

GÜNAY ƏLİYEVANIN DİGƏR YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

VAQİF SULTANLININ YAZILARI

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"