Sen beni hiç sevmedin
Sevseydin,
Sesimi uzaklardan duyardın
Karanlık, sessiz bir sığınakta benimle olurdun
Beni hiç sevmedin
Sevseydin, kalbim Dicle ve Fırat gibi zamanın ötesinde çılgınca akardı
Sen beni hiç sevmedin
Sevseydin, ellerimin kalıntılarıyla karanlık rüyalarına düşmezdim
Kalbim göğsümde çırpınıp duruyor
Kalbime kalıcı bir dövme gibi bir kan pıhtısı yerleşti
Beni hiç sevmedin
Sevseydin, eğer, hayat beni yeniden doğururdu
Sonsuz bozkırlar gibi her yerde çiçek açardım, zamandaki tüm mesafeler kısalırdı ve sana doğru çekilen tüm sular özgürce akardı
Sen beni hiç sevmedin
Sevseydin, güneş beni yıkardı
Rüzgar beni arındırırdı
Kuşun yüksekten uçmayı sevdiği gibi maviye doğru uçardım
Göllerde yüzen bir haberci gülü gibi kendi içimde yeniden filizlenirdim.
Kısacası, beni hiç sevmedin
Sevseydin eğer, beni kendini sevdiğin gibi severdin
Gölgelerde tozlanmaya terk edildim
Sanki eski, yırtık bir fotoğrafmışım gibi, atılmış
İçimde belirsiz bir bağ
Binlerce garip ve belirsiz şeyle
Masum bir mutsuzlukla
Yukarı çıkmak yerine merdivenlerden aşağı iniyorum
Soğuk mevsimin başlangıcına nasıl inanabilirim
Rüya bahçelerinin kalıntıları
Yararsız, kırık oraklara ve tutsak tahıla nasıl inanabilirim
Ne zaman, hangi gece?
Yırtık ve kayıp
Hangi elle
Aşk ebedileştirilebilir?
Bak, kar çoktan yağmaya başladı…
18/06/2024-Paris
MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru