Turan Novruzlu – Elə sevirdim ki

Elə sevirdim ki

Mən təkcə sənin yanında uşaq kimi olurdum şıltaq və xoşbəxt…

Elə sevirdim ki, kənardan mənə baxıb gülə-gülə “sən də məni kimi dəlisən” deməyini

Elə sevirdim ki, içimdəki “uşağı” görməyini
Amma sən böyüməyimi istədin,
İkimizə yetmədi bu məhəbbət…

“Gözdən uzaq olan könüldən də iraq olar” deyirlər…
Bəs niyə unuda bilmirəm səni,
Ay gözdən uzaq olanım? Bəs niyə darıxıram sığal-sığal, qucaq-qucaq?

Mən bu ömrü böyük adamlar kimi ağıllı- ağıllı yaşamaq istəmirəm axı…
Yenə sənsiz darıxır axı, “İçimdəki dəcəl uşaq”

Qırmızı alma kimi

Nağılların sonunda
Göydən düşən qırmızı alma kimi
Toz- duman ömrümün sonuna necə düşdün axı?

Sən payız ömrümün qızılgülüsən…
Qoxusunu duymadığım
Sən kitabda gördüyüm
Şəkil kimisən,
Gülüşünə doymadığım
Sən xəyallarımdakı adam kimisən,
Sevgimlə “zəhləsini töküb” yormadığım…

Sən bu ömrün sonuna necə düşdün axı?!
Nağıllarda göydən düşən qırmızı alma kimi…

Deyəsən

Deyəsən yolu yarılamışam axı,
Elə bil bu ömrü mən yaşamadım,
Elə bil gözümə yuxu gedibmiş…
Bir də ayıldım ki,
Sən demə ömrün
Yarısı, yarıdan çoxu gedibmiş…

Bir asma körpünün
ən ortasında,
Döyüş meydanının
tən ortasında
Əlləri silahsız əsgər kimiyəm…
Qana qəltan olmuş
səngər kimiyəm…

Yenidən başlamaqçün gec,
Boş durmaq üçün də tezdir, Bilirəm…
Nə edək, Tanrı,
Bəlkə məni də
yanına aparasan,
Hər şeyi yenidən yazaq…
Bəlkə ürəyimi
köksümdən sökəsən,
Bütün yuxuları
Xeyirə yozaq…

Daş adam

Eh! Ürəyi daş adam, Sən hardan biləsən ki, daş mənim alın yazımdı…
Sən hardan biləsən ki,
Hər işim daşdan keçir, Çörəyim daşdan çıxır,
Sən hardan biləsən ki,
Hər səfərə çıxanda elə bil, Ayaqlarımdan daş asılır…

Bu dünyada düz deyənlər daşa basılır…

Sən hardan biləsən ki,
Sənin günahın deyil,
Sevgi payımı seçəndə
Fələyin oxu daşa dəyib…

Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı, Taleyimdəki son daş,
Gecə rəngli mərmərdən, Sinəsi gülllü- çiçəkli məzar daşımdı.

Eh! Ürəyi daş adam,
Daş mənim alın yazımdı…

Qızıl balıq

Sən bir qürub çağı
Sahildəki balıqçıların Torlarını boş gördükləri
Ən qəmgin anlarında
Düz qarşımda
Dalğaların arasından boylanıb
Qızıl balıq kimi
Məni salamlayıb
Üç arzumu soruşsan
Mən düz üç dəfə
“Sən, sən və yenə sən” deyərdim…

Qəzetçi

Xatirələr dumanlı, gözlərimiz yuxulu,
Həyat köşkə bənzəyir, ömür qəzet qoxulu
Suallarla, nidalar sətirə naxış olsun
Gəl, görüşək, əzizim,
Öpüşün yağış olsun

Bax, qapını döyürəm, qulaqardına vurma
Daşı tök ətəyindən, belə deyingən olma
Gəl, yaşayaq bu ömrü bir gün qəzetçi kimi, bir gün simitçi kimi
Gəl, yaşayaq bu ömrü, qalma seyirci kimi
Nəyi pisdi dünyanın, yağışı var, qarı var
Sən yanımda olanda dünya da cənnət olar
Gəl, yaşayaq bu ömrü, zamanı çox daralmış iki kəpənək kimi
Yenə aç qollarını Əəlvan çərpələng kimi
Yenə yazda görüşək, yayda günaha bataq
Sən qəm yemə, əzizim
Nə də olsa payızın o leysan yağışları günahları yuyacaq
Nə dalıbsan dəryaya tənha balıqlar kimi
Çıxaq göyün üzünə qoşa buludlar kimi
Gəl, barışaq, əzizim, məni sənsiz qoyma, gəl,
Bilirsən, darıxıram, göz yaşıma qıyma, gəl
Sən ki, özün deyirdin, hər şey yaxşı olacaq
Aylar, illər keçəcək
Köhnə qəzetlər kimi
Ömrümüzə yazılan xatirələr qalacaq…

Baharım

Mən qar altında qalan
Sırsırası salxımlanan
tənha torpaq kimiydim
Gündüzləri qış günəşi gözlərimi dalayardı
Gecələri zülmət olar
varlığımı talayardı
Üşüyərdim…
Hardan gəldin?
Qarlı qışa sinə gərdin, nərgizim,
Ləçək – ləçək nur ələdin köksümə…
Budağından ayrı düşən yarpaq idim
Buludlara qonaq edən
Yel oldun…
Ürəyim elə dolmuşdu ki,
Gözyaşıma yoldaş olan sel oldun…
Ruhumu sazaq vurmuşdu
Sən könlümü isidən
Alov oldun, od oldun
Nə yaxşı ki, boz ömrümə cəmrə oldun, baharım
Naxışıma ilmə oldun, nübarım…

Sevirəm

Mən Səni sevirəm
Lal sular kimi
Səssiz- səmirsiz
Mən səni sevirəm
Sönmüş ocaq tək
İstisiz, hənirsiz…
Mən səni sevirəm
Boş qucaq kimi,
Ağaca sancılmış
Bir oraq kimi,
Divardan asılmış
Yiyəsiz yaraq kimi…
Mən səni sevirəm; cızma-qara yazılmış,
Əzilib, yumarlanmış
Yerdəki varaq kimi…
Varlığın yoxluğumu
Nə duyur, nə eşidir
Bu sahibsiz sevgim
qar kimi, buz kimi
İçimi üşüdür…

MÜƏLLİF: Turan NOVRUZLU

GÜLNARƏ İSRAFİLİN YAZILARI

TURAN NOVRUZLUNUN YAZILARI

ZAUR USTACIN DİGƏR YAZILARI

ŞAHNAZ SƏXAVƏTQIZININ YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

ŞƏRƏFLƏ ÖTÜŞÜR ÖMRÜN HƏR ANI

ŞƏRƏFLƏ ÖTÜŞÜR ÖMRÜN HƏR ANI

Sənin tək insanlar azdı dünyada,
İnan qarlı qış da yazdı dünyada.
Böyük hörmətin var eldə, obada,
Sən yada düşürsən hər an qardaşım!

…Vaxtilə Nəriman Nərimanov xalq müəllimlərinə verdiyi tövsiyyələrdən birində yazırdı: “…Vətənin xoşbəxtliyi onun cavanlarının yaxşı tərbiyəsi ilə bağlıdır… Yaxşı tərbiyə isə insanın əqlini və əxlaqını gözəl, pak şeylər əxz etməyi öyrətməkdən, ürəyini və vicdanını pisliklərdən çəkindirməkdən ibarətdir”.
İnsanlar təbii olaraq hər yaşda öyrənməyə can ataraq böyüyürlər. İnsanların həyatında öyrəndiyi ən yaxşı yerlərdən biri də məktəbdir.Əbəs yerə deməyiblər ki, məktəb şagirdlərin ikinci ailəsidir, müəllimlər isə onların ikinci ana və atasıdır.
Həyatda hər kəsin öz dəyəri, öz yeri var. İnsanın dəyəri onun etdiyi yaxşılıqlarla ölçülür. Yaxşılığı özünə sənət seçən ziyalılardan biri də Şəmkir rayonunda anadan olub,boya- başa çatan, Azərbaycan Pedaqoji İnstitutunun filologiya fakültəsinin məzunu şair – publisist Adil Şamiloğludur.
Adil müəllim cəfakeş, fədakar, dostcanlı, vətənpərvər ziyalıdır. Onun barəsində öyrəndiklərimdən belə qənaətə gəldim ki, o, ancaq yaxşılıq üçün dünyaya gəlib.
Qısa tanışlıq:- Adil Şamil oğlu Sadıqov 1961- ci ildə Şəmkir rayonunun Sərxan kəndində anadan olub. İlk təhsilini böyüyüb boya-başa çatdığı Sarxan kənd tam orta məktəbində aldıqdan sonra hərbi xidmətə yollanıb. İki il Sovet Ordusu sıralarında xidmət edəndən sonra doğma Sərxan kəndinə qayıdıb.
Adil Şamiloğlu 1977- ci ildən başlayaraq rayon və mərkəzi mətbuatda şeirləri ilə çıxış etməyə başlayıb. Şeirləri oxucular tərəfindən rəğbətlə qarşılanıb və bir şair kimi özünü təsdiq edib. Ədəbiyyata, şerə olan maraq onu 1983- cü ildə V.İ.Lenin adına APİ – nin filologiya fakültəsinə gətirib. İmtahanları müvəffəqiyyətlə verib tələbə adını qazanıb.
Qiyabi təhsil aldığına görə o,1984- cü ildən Sərxan kənd orta məktəbində müəllim kimi fəaliyyətə başlayıb.
Adil müəllimdən nə isə xahiş edəndə və yaxud, nəsə soruşanda o səblə, təmkinlə dinləyir, təmkinlə də izah edir.
Adil müəllimin ömür- gün yoldaşı Nurlana xanım da Mirzə Fətəli Axundov adına APİ – ninrus dili və ədəbiyyatı fakültəsinin bitirib. Sərxan kənd tam orta məktəbində rus dili fənnini tədris eləyir.
Həyat yollarında inamla, vüqarla addımlayan Nurlana xanımlə ömür-gün yoldaşı Adil müəllimlə birlikdə iki övlad böyüdüb, onları boya- başa çatdırıb,nənə- baba olublar. Adil müəllimlə ləyaqətli həyat yolu keçən baba – nənə üçün bundan gözəl nə ola bilər?
Adil müəllimlə Nurlana müəllimənin vaxtılə dərs dediyi şagirdləri onları heç zaman unutmur, söz düşəndə belə deyirlər: “Əziz müəllimlərimiz, biz sizi öz doğma valideynlərimiz kimi sevirik. Nə yaxşı ki, siz varsınız! Uca Tanrı sizi qorusun, əziz və sevimli müəllimlərimiz. Sizin kimi müəllimlərin şagirdləri olmağımıza fəxr edirik”.
Adil Şamiloğlu hazırda Şəmkir rayon Sərxan kənd orta məktəbində həm müəllimkimi millətin balarına elm öyrədir, həm də, direktor müavini vəzifəsində çalışır.

Şair Adil Şamiloğlunun iki yarpaq şeiri ilə yazını tamama yetirirəm:

Hərdən ağ kağızlara boşalarlar, dolarlar,
Uzaqlaşıb dünyadan xəyallara dalarlar.
Könül rübablarını həzin-həzin çalarlar,
Əyalət şairləri.

Özünə, həm sözünə bir az diqqət istəyər,
Bu tərs-məzhəb dünyada düz, həqiqət istəyər.
Bir az sevgi, şəfəqqət, saf məhəbbət istəyər,
Əyalət şairləri.

Qapıdan qovulsalar atılmazlar bacadan,
Cavan şair olarmı əlli yaşlı qocadan?
Onsuz da eşidilməz, danışmazlar ucadan
Əyalət şairləri.

Mərkəzdən uzaqsa da, uzaq deyil özündən,
Mərkəz çap etməsə də el danışar sözündən.
Bezikib bu dünyanın yalanından, düzündən,
Əyalət şairləri.

Dünyanın gərdişini yaxşı görür uzaqdan,
Seçir qurd sürüsünü tək qalmış yalquzaqdan.
Həqiqəti riyadan, gerçəkliyi tuzaqdan
Əyalət şairləri.

Bu yerləri unutmaq, atmaq ona ar gələr,
Geniş şəhər ruhuna, ovqatına dar gələr.
Üç gün, beş gün, bir həftə…dönər, qayıdar,gələr
Əyalət şairləri.

Dünyadan, zəmanədən almaq üçün heyfini,
Bir orman qucağında alar hərdən keyfini.
Bəşər oğlunda görər bu dünyanın eybini,
Əyalət şairləri.

Şamiloğlu, sözlərin çox da dürlü-dürlüdür,
Bu dağlarsız ölüdür, bu dağlarla diridir.
Bir az qəribanədir, təbiətən sirlidir,
Əyalət şairləri.

KİŞİ KİMİ

Düşmə onun – bunun ayaqlarına,
Kişisən, yerini bil kişi kimi.
“Ağlamaq kişini qeyrətsiz edər”,
Gözünün yaşını sil kişi kimi.

Dünyanın dərdini daşı tək özün,
Elin ürəyində qala tək özün,
Sinəndə qəmini gizlə, çək özün,
Sevinci dostunla böl kişi kimi.

Şamiloğlu, qalar dünyada adın,
Çökmədin önündə namərdin, yadin.
Yaşayanda kişi kimi yaşadın,
Yaşa, öləndə də öl kişi kimi.

R.S. Adil Şamiloğlunun bu günə kimi iki kitabı nəşr olunub. “Ömrün Vurğun yaşında”(2011), “İnsan” (2018). Üçüncü kitabı “Qaçaq Gülsüm ” poeması yaxın vaxtlarda nəşr olunacaq.
Adil Şamiloğluna yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayıram!
R.S. bu gəlimli-gedimli dünya heç kimə qalmayacaq. Hamımız vədə yetişəndə köçümüzü sürüb gedəcəyik. Bu dünya şairlərə də qalmayacaq. Bu dünyada şairlərin şeirləri qalacaq. Və bu dünyada ikinci bir Adil Şamiloğlu da olmayacaq. Özü olmasa da sözü yaşayacaq. İkinci ömrünü şeirlərində yaşayacaq Adil Şamiloğlu çağdaş Azərbaycan poeziyasının ən dəyərli, ən istedadlı simalarından biridir.
Tanrı onu qorusun!
Tanrı pıçıltısını qələmə alıb oxuculara çatdıran şairlərə Tanrı qıymasın!
Hüseyn İsaoğlu, yazıçı – publisist, AYB-nin və AJB -nin üzvü.

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Xəzər bəy Hikmətoğlu – Müəllim

Müəllim

Ömür yollarının başlanğıcında,

Qayğı keş, zəhmli biri göründü.

Peyğəmbər misalı örnəkləriylə,

Düşüncə dəyişdi, fikir bölündü.

Qapını açarağ girdi içəri,

Sakitlik hökmünü sürdü otaqda.

Hamıya hörmətlə oturun dedi,

Özüdə əzimlə durdu ayağda.

Oturan kəslərdən birisi durdu,

Söylədi burdadır mühəndis, hakim

Amma ki, xalatı yuyulub deyə,

Gecikib, indicə gələcək həkim.

General söylədi olmasaydınız,

Həyatım olardı qəliz müəllim.

Bir ömür borcunu qaytarmağ olmaz,

Ey bizim dəyərli, əziz müəllim.

Tox oldun, hər zaman sadə göründün,

Gizlində yoxsulluq çəkdin müəllim.

Qopardıb ömrünün budaqlarından,

Yollara çiçəklər əkdin müəllim.

Vətən

Vətən mənim torpağıma qarışan,
Şəhidimin alnqanıyla yarandı.
Müstəqillik bayrağının al rəngi
Şəhidlərin qanlarıyla boyandı.

Qazilərin yarasından düşən qan
Azadlığa can qataraq verdi can.
Qarşısında başın əydi asiman,
Dağ-dərələr çiçək açdı, oyandı.
Vətən sözü şəhidlərin al qanıyla yarandı.

Qardaş dərdi bacılara dağ oldu,
Anaların qara saçı ağ oldu.
İgid oğul dərə oldu, dağ oldu,
Düşmənlərə çəpər oldu, dayandı.
Vətən sözü şəhidlərin al qanıyla yarandı.

ƏSGƏR YOLU

Gecə keçib, külək əsir,

Pıçıldayır ağacların yarpaqları.

Bir ana da həzin-həzin layla çalıb,

Yatızdırır evdə körpə uşaqları.

Uşaqlar da yatmır nəsə,

Gənc anaya sual verir,

Söyləyirlər: “ana, evə

əsgər atam nə vaxt gəlir?”

Qızı deyir anasına:

“Kaş ki atam ola burda,

İndi soyuq külək əsir,

Üşüyürmü atam, orda?”

Ana deyir: “nazlı qızım,

Sevgimizə sevgi qatan

Sənin sevgin atanladı,

Üşüyərmi sənin atan?”

Oğul baxır anasına,

Deyir: “ana, bu nə səsdi?”

Ana deyir: “qorxma, oğul,

Şimşək çaxdı, külək əsdi”.

Ana susur, deyə bilmir

müharibə gedir indi.

O gələn də top səsiydi,

Şimşək kimi səsi gəldi.

Bu an elə gənc ananın

gözlərindən yaşlar axır,

Ona həyat yoldaşının

Divardakı şəkli “baxır”.

Ana silir göz yaşını,

Allahına açır əlin.

Deyir: “Tanrı hifz eləsin,

Sağ-salamat geri gəlin”.

BIR “HƏ” DENƏN, OL, ANAMIN GƏLINI

Qış ömrümə yaz ətirli gülümsən,

Günəşim sən, Ayım sənsən, suyum sən.

Gəl, başımı dizin üstə qoyum, sən

oxşa mənim saçlarımın telini.

Nə vaxt ki, mən görürəm ki, gülürsən,

Gözlərimdə dünya dərdin silirsən.

Sənsizlikdən boğuluram, bilirsən,

Uzat mənə, sevgi dolu əlini.

Gəl, dəyişib gərdişimi, çevir sən,

Xoşbəxtliyin çərxini kaş, çevirsən,

Bilirəm ki, sən də məni sevirsən,

Bir “hə” denən, ol, anamın gəlini.

Keçsə də otuz il, mənim olarsan

Sənsizlik bağlayıb yara bağrımda,
Gəl yenə saçını dara bağrımda.
Qarabağ olmusan qara bağrımda,
Keçsə də otuz il, mənim olarsan.

Həsrəti özümə qoşub gələrəm,
Sulara qovuşub, daşıb gələrəm.
Dağları birbəbir aşıb gələrəm,
Bir gecə sən qəfil mənim olarsan.

Etmərəm əhdinə nəzir-niyazi,
Eşqimdən xəbərdar, Allah da razı.
Ya şəhid olaram, ya da ki qazi,
Səndə bir qərənfil, mənim olarsan.

BAĞIŞLA

Çox dəyişib mənim daha düşüncəm,

Mən həmənki mən deyiləm, bağışla.

Gah görünüb, gah yox ola bilmərəm,

Dağ üstündə çən deyiləm, bağışla.

Nəyim vardı, çox bilərək azaldıb,

Dərdlə məni qəm taxtına ucaldıb,

Qoca dünya daxilimi qocaldıb,

Amma saçı dən deyiləm, bağışla.

Bu dünyanı bir başqa cür bilərdim,

Hesablardım, dərdin, qəmin bölərdim.

Mən əvvəllər qəh-qəhəylə gülərdim,

İndi üzü şən deyiləm, bağışla.

Tikanlıqda qızıl güllər əkmişəm,

Sən verdiyin təsəllini görmüşəm.

Gəl, söyləmə, nələr-nələr çəkmişəm,

Mən ki mənəm, sən deyiləm, bağışla.

Müəllif: Xəzər bəy Hikmətoğlu

Şair-publisist

Xəzər bəy Hikmətoğlunun yazıları

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

MÜƏLLİM ŞƏRƏFİNİ QORUYAN MÜƏLLİM

MÜƏLLİM ŞƏRƏFİNİ QORUYAN MÜƏLLİM

Harda qaranlıq var işıq ələyər,
Mərdə əl uzadar, namərdi əyər.
O haqqı söyləyər, o haqqı deyər,
Haqqa üz çevirən bir müəllimdi o.

Az-az insanlar var ki, el içində hörmət qazana bilirlər.
Az-az ziyalı var ki, onu canlı görmək, şəxsiyyət adının fövqünə baxış etmək istəyirsən. Belə müəllimlərdən biri də Zeyni Əkbərovdur. O, əsl insan, əsl müəllim adını daşıyan işıqlı adamlardan, sevilən, haqqında xoş sözlər deyilən ziyalırdandır.
Qısa tanışlıq: Zeyni Əkbərov 1963-cü ildə Yardımlı rayonunun Göryədi kəndində – qulluqcu ailəsində anadan olub.
1970-ci ildə orta məktəbin birinci sinfinə daxil olub və1980-ci ildə orta məktəbi uğurla başa vurub. Hələ orta məktəbdə oxuduğu müddətdə Uşaq Musiqi Məktəbində musiqi təhsili alıb.
1980-ci ildə Lenin adına APİ – nin filologiya fakültəsinin qiyabi şöbəsinə qəbul olunub. Birinci kursu başa vurub hərbi xidmətə yollanıb. İki illik hərbi xidmətdən qayıdandan sonar- 1983- cü ildən təhsilini davam etdirib.
O, APİ – də təsilni davam etdirə-etdirə (qiyabi) musiqi məktəbində müəllim işləyirdi. 1988- ci ildə APİ – nin filologiya fakültəsini bitirib,ancaq pedaqoji sahədə fəaliyyət göstərməyib .Fəaliyyətini Yardımlı rayonu musiqi məktəbində davam etdirib.
2011- ci ildən həmin məktəbə direktor vəzifəsinə İrəli çəkilib.
Üç övlad atasıdır. Böyük oğlu Əkbərov Şəhriyar Zeyni oğlu “MM media Azərbaycan” adlı şirkətin direktorudur. Əkbərov Kamal tikinti şirkətində çalışır. Əkbərov Camal Yardımlı rayon Uşaq Gənclər Mərkəzində dərnək rəhbəri kimi fəaliyyət göstərir.
İllər yel kimi tüb keçir. Bu illər ərzində çox şey şey dəyişib. İllərin qəmi, kədəri, çətinlikləri…Zeyni müəllimdən də yan keçməyib. Amma onun sevinci, qazancı daha çox olub. İlk növbədə müəllim adını qoruyub- saxlaya bilib, müəllim şərəfinə xələl gətirməyib, öz halal zəhmətilə dolanıb. İnsanların, sevimli şagirdlərinin qəlbinə yol tapa bilib, düşüncələrini ifa etdiyi qarmon pərdələrinin üzərində tapıb.
O, Yardımlı rayonunun musiqi məktəbinə bir neçə ildir ki, rəhbərlik edir. Uşaqlıq illərindən şeirə, poeziyaya vurgun olub, klassik və müasir Azərbaycan bəstəkarlarından bəhrələnib.
Zeyni müəllimə Allah dərin zəka,
parlaq istedad, musiqiyə tükənməz həvəs, təşkilatçılıq bacarığı bəxş edib. Və o, öz bacarıq və istedadını xalq üçün “xərcləyir”.
O, kəslər xoşbəxtdir ki, müqəddəs və xeyirxah əməlləri ilə minlərlə gənclərin yoluna işıq salır, onlara arxa – dayaq olur.
O insan xoşbəxtdir ki, həyat yollarında qarşısına çıxan bütün maneələrə sinə gərərək vətəninə layiqli övlad olmaq üçün çətinliklərə qarşı mərdliklə mübarizə aparır, qarşısına qoyduğu istəyinə, arzusuna çatır.
Zeyni müəllim də gərgin əməyi, bilik və bacarığı ilə həyatda pillə -pillə ucalıb, ucalıq mərtəbəsində öz layiqli yerini tuta bilib.
O, həm də ona görə uca görünür ki, vicdanlıdır, damarından əsl kişilik qanı, ziyalı qanı axır, böyük – kiçik yeri bilir, Allah eşqi ilə yaşayır.
Əslində dediklərimiz Zeyni müəllimin həyat yolunun cüzi bir hissəsidir.
Tələbə dostlarıma, onların şirin nəğməyə dönən səslərinə qulaq asa -asa xəyala dalıram: İnstitut həyatı… sinif otaqları… Zeyninin əlində qarmon bir tərəfə çəkilib ifa etməsi… tələbə yoldaşlarımız Gülşənin, Kəmalənin, Yeganənin şən – şakrak səsləri gözlərim önündə canlanır. Sanki o sinif otaqları yolumuzu gözləyir…
Ən nəhayət, sözümü Vaqif Aslanovun şerindən bir parça ilə tamamlayıram:

Yaxşılığı bacaranda elə sən,
Çıxacaqdı qabağına eləsən.
Xeyir – şərdə yara oba, elə sən,
Düşməyəsən, sən gözündən kimsənin.

Vaqif, düz sözü demə tərsinə,
Düz olanlar düzü yozmaz tərsinə.
Haqq özü insanı salsa tərsinə,
Yetməz ona bir köməyi kimsənin!
Hüseyn İsaoğlu, yazıçı – publisist, AYB – nin və AJB – nin üzvü.

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Tölqin Abanov (1967)

Tölqin Abanov (1967)

Tölqin Abanov—v 1967-ci il 30 iyul tarixində müəllim ailəsində anadan olmuşdur.
O, Özbəkistan Dövlət Dünya Dilləri Universitetinin rus–özbək filologiyası və tərcümə fakültəsində təhsil almışdır.
1994-cü ildən mətbuatda fəal iştirak edir, rus dilində də məqalələri dərc olunmuşdur.
2006-cı ildə “Çolpan” nəşriyyatında, vilayət üzrə M.Yusif adına yaradıcılar toplusunda yaradıcılıq nümunələri çap edilmişdir.
2009-cu ildə “Respublika özbək dili Daimi Konfransı”nda məruzələrlə iştirak etmiş, elə həmin il müstəqillik mövzusuna həsr olunmuş ilk şeirlər toplusu — “Şadlıq günü” adlı kitabı nəşr edilmişdir.
Onun yaradıcılıq nümunələri “Nəfosət guldastəsi”, “Çolpon davamçıları”, “Dövrümüzün dahi yaradıcıları”, “Duyğuların tərənnümü” kimi bəyazlara daxil edilmişdir.
Beynəlxalq Turan Yazarlar Birliyinin üzvü, “Durmon” yaradıcılar klubunun üzvüdür.
“Abdulhəmid Çolpon”, “Elm-fənn fədaisi” döş nişanları, həmçinin Qazaxıstan Respublikasının “Xalqlar dostluğu” döş nişanı ilə təltif olunmuşdur.
Ədəb-ərkanın əsası – intizam
(Tərbiyəvi dərs saatı)
Dərs prosesi qəfil açılan qapı və “icazə varmı?” deyən bir səslə pozuldu. Sinifdə müəllim və şagirdlərin fikri yayındı. Dərsə gecikmək intizamsızlığın bir göstəricisidir. Bu nöqsan üzərində, şübhəsiz ki, müəllim–ustad işləməlidir. Bəs təcrübəli müəllim dərsə gecikmiş şagirdin səhvini onun özünün dərk etməsinə necə kömək edə bilər?
Gəncliyimiz, şagirdlik illərimiz yadıma düşdü. Gecikənlərə bir müəllimimiz belə deyərdi:
“Diqqətinizi tarix səhifələrinə yönəltmək istəyirəm. Klassik ədəbiyyatımızın görkəmli nümayəndəsi Zəhirəddin Məhəmməd Babur ədəb-əxlaq və intizam sahəsində olduqca heyrətamiz nümunələr göstərmişdir.
Ədəb haqqında belə bir hadisə var: Rəqibi olan şah İbrahim Ludi məğlub edildikdən sonra, onun anası — kraliça Bayda tərəfindən bir neçə dəfə sui-qəsd təşkil olunur. Səhhəti zəifləyən şah Baburun hüzuruna sui-qəsd edən dəstənin üzvləri gətirilir. Babur yanındakı məmuruna asta səslə tapşırır:
— Kraliçanı anamız kimi hörmətlə əzizləyin. Övlad dərdi ilə yanan, həsrət çəkən ananı qoruyun, ona əziyyət verməyin.
Baxın, bu necə yüksək ədəb-əxlaq, özünü başqalarından üstün tutmamaq nümunəsidir.
Aşağıdakı rübailəri də məhz bu mənada yazılmış kimi görünür:
Kim vəfa etsə, vəfa tapar,
Kim cəfa etsə, cəfa tapar.
Yaxşı insan pislik görməz heç vaxt —
Kim pisdirsə, cəzasını tapar.
Şah Babur öz əsgərlərinin nizam-intizamına böyük diqqət yetirirdi. Ola bilsin ki, minlərlə nəfərlik orduları məğlub etmələrinin səbəbi də məhz bu intizam idi. Hətta ona sui-qəsd edən riyakarlara əl qaldırmamasından da görünür ki, sarayda hər hansı bir iş görülməzdən əvvəl bütün xidmətçilər məsləhətləşərək hərəkət edirdilər.
Onların çoxu bizim həmvətənlərimiz idi. Qəlblərində daim Vətən həsrəti ilə yaşayırdılar:
Bütün eli mərhəmətə çağıran,
Qatilini bağışlayan, günahını keçən,
Bizə yurddaş olan Mirzə Babur —
İbrəti ilə gözlərimizə yaş gətirən…
Əzizlər! Babalarımızın mirasını qorumaq, onların yaratdığı yüksək mənəviyyatdan bəhrələnmək və onu gələcək nəsillərə ötürmək bizim borcumuzdur.
Ustad nəsihətləri bu günün gənclərinin — kamil nəslin tərbiyə və təhsili yolunda mühüm bir vasitə ola bilər.

Tərcümə: Cahangir NAMAZOV

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Xalq şairi Nəriman Həsənzadə təltif olunub

Azərbaycan Prezidenti Administrasiyasının rəhbəri Samir Nuriyev dövlət başçısının tapşırığına uyğun olaraq, mədəniyyətimizin inkişafında müstəsna xidmətlərinə görə “Heydər Əliyev” ordeni ilə təltif edilmiş Xalq şairi Nəriman Həsənzadəni evində ziyarət edib və ali mükafatı ona təqdim edib. Fotolar:

Yazarlar cameəsi adından biz də Xalq şairi NƏRİMAN HƏSƏNZADƏni təbrik edir, qarşıdakı bütün həyat və fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!

Məlumatı hazırladı: Səbinə Yusif

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Etibar Həsənzadənin “Zəfərlərə Doğru” kitabı Nazilli ilçesi Kaymakamına hədiyyə edildi

Etibar Həsənzadənin “Zəfərlərə Doğru” kitabı Nazilli ilçesi Kaymakamına hədiyyə edildi

Prezident təqaüdçüsü Yazar Etibar Həsənzadənin “Zəfərlərə Doğru” kitabı Etibar Həsənzadənin Türkiyədəki Könül Elçisi Mustafa Nazilli bəy tərəfindən Nazilli ilçesi Kaymakamı Huriye Kupelikan xanıma hədiyyə edilmişdir.
Bu barədə Yazar Etibar Həsənzadə öz rəsmi sosial media hesablarında məlumat vermişdir.
“Zəfərlərə Doğru” kitabımı Huriye Kupelikan xanıma hədiyyə etdiyinə görə Mustafa Nazilli bəyə, hörmət və diqqətə görə Huriye xanıma təşəkkürümü bildirirəm.


Allah ömür versin. Allah sizlərdən razı olsun var olun.

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Məlumatı hazırladı: Leyla Mahirqızı

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Atakişiyeva Həcər yazır

AZƏRBAYCAN EPİSTOLYAR İRSİ VƏ ÜZEYİR HACIBƏYLİ, MÜSLÜM MAQOMAYEV MƏKTUBLARI

Azərbaycan epistolyar irsinin inkişaf etdirilməsində Üzeyir Hacıbəylinin və Müslüm Maqomayevin məktublarının xüsusi xidmətləri danılmazdır. Hər iki ədib çoxəsrlik ədəbi mədəni irsimizin inkişafında əvəzolunmaz xidmətlər göstərərək məktubları vasitəsilə Azərbaycan ədəbiyyatını zənginləşdirmişdirlər. Ədiblərimiz müntəzəm olaraq, bir-biriləri ilə məktublaşdıqlarına görə Azərbaycanın epistolyar irsi olduqca zəngindir. Görkəmli Azərbaycan mütəfəkkirləri məktublarında həyatlarından, mühitdən, bədii-fəlsəfi məsələlərdən, əsərlərindən, ədəbi-elmi ictimaiyyətdən bəhs etdiklərinə görə epistolyar irs özündə olduqca zəngin məlumatları saxlayır. Məhz bu xüsusiyyətlərinə görə ədəbiyyatşünaslar Azərbaycan epistolyar irsinin araşdırılıb, tədqiq edilməsində olduqca maraqlıdırlar. Epistolyar irsi ədəbiyyatşünaslar ictimai-ədəbi mühiti araşdırmaq baxımından Azərbaycan ədəbiyyatşünaslıq elminin ən etibarlı və zəngin mənbələrindən biri kimi qiymətləndirirlər. Azərbaycan ədəbiyyatının bir çox mərhələləri haqqında məhz epistolyar irs vasitəsilə dolğun məlumat alırıq. Üzeyir Hacıbəylinin və Müslüm Maqomayevin məktubları sayəsində yaşadıqları dövrün, görkəmli şəxsiyyətlərin, onların xasiyyətlərin, yaradıcılıq və fəaliyyətlərin, başqa şəxsiyyətlərlə münasibətlərin öyrənmiş oluruq. Üzeyir Hacıbəylinin və Müslüm Maqomayevin bir- birinə yazdığı yaxın dostluqdan doğan məktubları Azərbaycan ədəbiyyatında elmi mənbə rolunu oynamış, görkəmli şəxsiyyətlərin həyat yolu haqqında məlumatların əldə edilməsində ciddi mənbə olmuşdur.                                         

Üzeyir Hacıbəylinin Hüseynqulu Sarabskiyə yazdığı məktub Azərbaycan epistolyar irsinin inkişaf etdirilməsi baxımından olduqca böyük əhəmiyyətə malikdir. Dahi Azərbaycan bəstəkarı Üzeyir Hacıbəylinin Azərbaycanın opera müğənnisi, aktyor, rejissor, pedaqoq, teatr xadimi, Azərbaycanın xalq artisti Hüseynqulu Sarabskiyə yazdığı məktub özündə dövrün siyasi motivlərini əks etdirir. Üzeyir Hacıbəylinin Hüseynqulu Sarabskiyə 1913-cü il iyulun 30-da tələbə olarkən Peterburqdan yazdığı məktubun mövzusu dövrün siyasi gedişləri və siyasi rəhbərlərin bir-birinə olan rəftarlarıdır. Qeyd olunan məktub ilk dəfə 1939-cu ildə “İnqilab və mədəniyyət” jurnalının 3-cü nömrəsində dərc olunmuşdur. Üzeyir Hacıbəyli Hüseynqulu Sarabskiyə yazdığı məktubda ictimai vəziyyəti belə analiz edir. “Mən dəxi bu halda bir tərəfdən dərs oxumaqda və bir tərəfdən də “Arşın mal alan”ı yazmaqdayam. Amma çox qəribə operetta olacaqdır. İnşallah sentyabrda göndərərəm ki, əvvəlcə onu qoyarsınız. Amma “Əsli və Kərəm”i gündüz oynamaqda böyük səhv edibsiniz, mən bu barədə Müslümə dəxi yazmışam. O ki, qaldı pul işinə o barədə mənim işim yaşdır, çünki göndərdiyin pulun yarısı müəllimə və dərs işlərinə gedib, qərəz bu halda pula böyük ehtiyacım vardır. Sən görünür ki, pulun hamısını bir yerdə göndərə bilməzsən, elə olan surətdə çox təvəqqə edirəm ki, yəni iki yüz manatını indi və iki yüz manatını da avqustda. Amma bir də artıq təvəqqə edirəm ki, bu iki yüz manatı mümkün olsa kağız alan günü göndərəsən ki, pulun gec gəlməsi dərsimə xələl yetirməsin. İnşaallah mən konservatoriyaya girəndən sonra Bakıya gəlib işlərə bir baş çəkmək fikrim dəxi vardır. Onda işlər hamısı asan olar və onu da bil ki, sənin zəhmətin mənim yadımda heç vaxt hədər getməz, çünki hər halda biz bir-birimizə lazım olan adamıq və mənim də bu qədər əlləşməyim odur ki, gələcəkdə teatr işini elə bir hala salaq ki, nəinki təkcə bir Bakı və ya Qafqaz, bəlkə hər bir yerdə və hər bir şəhərdə teatr verməyə imkanımız olsun” [4, s.5].                                                                                                                        Üzeyir Hacıbəyli və Müslüm Maqomayev sənət yoldaşları ilə yanaşı ailə üzvləri ilə də məktublaşırdılar. Onların bu məktublarında dövrün ictimai-siyasi vəziyyətləri və həqiqətləri öz əksini tapırdı. Üzeyir Hacıbəylinin qardaşı Ceyhun Hacıbəyliyə yazdığı məktublar Azərbaycan epistolyar irsinin inkişaf etdirilib, zənginləşdirilməsinə xidmət edir. Üzeyir Hacıbəylinin qardaşına yazdığı məktublarda bir-birindən ayrı düşmüş iki dahinin, iki qardaşın həsrət dolu fikirləri və ürək sözləri öz əksini tapır. Üzeyir Hacıbəylinin qardaşı Ceyhun Hacıbəyliyə yazdığı məktubların mövzuları olduqca zəngin idi. Belə ki, o, məktublarında Xoyski hökumətinin istefasından, Nəsib bəyin yeni kabinə qurmasından, Bakıda çıxan qəzetlərdən, Qarabağ və Lənkəran məsələlərinin ölkənin xeyrinə bitdiyindən, Şimaldan gələn təhlükədən, ermənilərin “Arşın mal alan”a sahib çıxmaq cəhdlərindən, ermənilərin Zəngəzur iddiasından, ailə üzvlərindən, yaxın qohumlardan, uzun həsrətindən, məsafənin böyüklüyündən, ümidlərindən, konservatoriya açmasından, orada iki yüzdən artıq şagirdin oxumasından, yarısının qadın, yarısının kişi, qadınların arasında çadralıların da olmasından, konservatoriyanın açılışında Nərimanovun iştirakından, Nərimanovla birlikdə komissarlara çay qonaqlığı verməsindən, hökumətin ona dəstəyindən, “Arşın mal alan”ın fransız dilinə tərcümə olunmasından, Parisə gəlməsi üçün Nərimanovun Moskvadan dönməsini gözləməsindən geniş bir şəkildə bəhs edir. Ceyhun Hacıbəylidə müntəzəm olaraq, qardaşı Üzeyir Hacıbəylinin məktublarına cavab yazırdı. O, məktublarında Avropada yaşamağın bütün sıxıntılarından, vətənindən, ailəsindən uzaq olmasından, güllələnməkdən və ya sürgün olunmaq qorxusundan yazırdı. Ceyhun Hacıbəyli nə qədər çətin həyat tərzi yaşasa da, məktublarında bu çətin vəziyyətini Üzeyir Hacıbəyliyə bildirmirdi. Məktubların əksəriyyətində o, dolanışığındakı çətinliklər ilə bağlı heç bir şey yazmırdı. Üzeyir Hacıbəylinin qardaşına olan məktubunda onun təyyarəçi oğlu Ceyhunun (məktublardakı Ceyçik) 23 yaşında II Dünya müharibəsində almanlarla savaşda həlak olmasından doğan kədər və böyük sarsıntı öz əksini tapır. Ceyhun Hacıbəylinin Azərbaycana dönməsi üçün əlindən gələn hər şeyi edən Üzeyir Hacıbəyli bütün sıxıntılarına, vətənindən, ailəsindən uzaq olmasına baxmayaraq, qardaşını vətənə gətirtməyə nail ola bilmir.                                                                                                                                               

  Üzeyir Hacıbəyli “Bayrağımız sarsılmaz” kitabında onun qardaşı Ceyhun Hacıbəyliyə yazdığı məktublar öz əksini tapmışdır. “Salam-duadan sonra necə ki, sizə bildirirəm sizin buraya qayıtmaq məsələnizi qəti surətdə həll etmişik. Əlbəttə, tezlik ilə buraya qayıtmağınız yaxşıdır. Bu xüsusda Zülfüqar sizə müfəssəl məktub yazıbdır, yəqin ki, alıb oxumuşsunuz. Əlbəttə, öylə edərsiniz, yəni SSSR səfarətxanəsinə müraciət edib, Azərbaycana qayıtmağa izn istərsiniz ora dəxi buradan əhval bilib sizə cavab deyəcəkdir. Buradan isə necə ki, Zülfüqar yazdırır, məsul yoldaşlar tərəfindən izn verilir. O xüsusda arxayın ola bilərsən. İzn aldıqdan sonra haçan çıxmaq istədiyinizi bizə məktub ilə bildirərsən. Məncə, Moskva təriqi ilə gəlməyiniz daha yaxşı olar. Moskvadan Bakıya sürət qatarı vardır ki, çox rahatdır. Pul lazım olduğu cəhətdə bizə məlum edərsən, Pulu Moskvada istəsəniz də mümkündür. Yəni Parisdən Moskvaya qədər gəlməgə xərciniz çatarsa, Moskvadan bildirsəniz tel vasitəsilə oraya pul göndərmək daha asan olur. Qərəz tezlik ilə çalışın ki, soyuqlar sizə əziyyət verməsin. İnşallah, buraya gələndən sonra qulluq barəsində heç fikir yoxdur. Qərəz o məsələni burada danışarıq. Vacib budur ki gələsiniz” [5, s.375].                                                                                                                                                        Üzeyir Hacıbəylinin sənət yoldaşı və qardaşı Müslüm Maqomayevə yazdığı məktublarda imza atdığı ilklərdən, sənət uğurlarından, bəstələrindən, əsərlərindən, Peterburqda yaşamağından, konservatoriyadakı fəaliyyətindən, konservatoriyanın qaydalarından, yaşayışından, ailəsindən bəhs edir. Üzeyir Hacıbəylinin və Müslüm Maqomayevin məktubları vasitəsilə həyat və yaradıcılıq bioqrafiyaları, zəngin ömür salnamələri, dəyərli bəstəkarlıq, dirijorluq, musiqişünaslıq, ictimai xadim fəaliyyətləri haqqında dolğun məlumat əldə edirik. Üzeyir Hacıbəyli və Müslüm Maqomayev məktublarında ictimai-ideoloji və fərdi-psixoloji vəziyyətləri olduqca geniş bir şəkildə analiz etmişdir.                   Ədəbiyyat:

  1. Həsənova T.  Oxşar taleli bəstəkarlar : Üzeyir Hacıbəyov və Müslüm Maqomayevin adları xalqımızın mədəniyyət tarixinə əbədi həkk olunub // Kaspi. – 2016. – 17-19 sentyabr. – № 146. – S. 7. 
  2. Hümbətova A. Azərbaycan xalq mahnılarının bəstəkar yaradıcılığında təzahür formaları / A. Hümbətova // Mədəniyyət.az. – 2018. – № 320. – S. 53-55.
  3. Qafarova Z. Azərbaycan professional musiqisinin klassiki : görkəmli bəstəkar Müslüm Maqomayevin 130 illiyinə // Mədəniyyət. – 2015. – 18 sentyabr. – № 72. – S. 12. 
  4. Üzeyir Hacıbəylinin Hüseynqulu Sarabskiyə yazdığı məktub // İnqilab və mədəniyyət jurnalı //-1939. – № 3. – S. 5.
  5. Üzeyir Hacıbəyli // Bayrağımız sarsılmaz // Bakı, “Avrasiya Press”, 2011, s. 426.

MÜƏLLİF: ATAKİŞİYEVA HƏCƏR

HƏCƏR ATAKİŞİYEVANIN YAZILARI

Xəzər bəy Hikmətoğlu – Şeirlər

Müəllim

Ömür yollarının başlanğıcında,

Qayğı keş, zəhmli biri göründü.

Peyğəmbər misalı örnəkləriylə,

Düşüncə dəyişdi, fikir bölündü.

Qapını açarağ girdi içəri,

Sakitlik hökmünü sürdü otaqda.

Hamıya hörmətlə oturun dedi,

Özüdə əzimlə durdu ayağda.

Oturan kəslərdən birisi durdu,

Söylədi burdadır mühəndis, hakim

Amma ki, xalatı yuyulub deyə,

Gecikib, indicə gələcək həkim.

General söylədi olmasaydınız,

Həyatım olardı qəliz müəllim.

Bir ömür borcunu qaytarmağ olmaz,

Ey bizim dəyərli, əziz müəllim.

Tox oldun, hər zaman sadə göründün,

Gizlində yoxsulluq çəkdin müəllim.

Qopardıb ömrünün budaqlarından,

Yollara çiçəklər əkdin müəllim.

Şah İsmayılın cənab İlham Əliyevə təşəkkürü

Mən Şah İsmayılam ,bir məni dinlə,

Bir vaxtlar gəlmişdim, Atanı gördüm.

Demişdim:” Bəlkə də son gəlişimdir”-

Yenidən qürurla görüşə gəldim.

Sizlərə mirasın qoyduğum yurda,

Düşmənlər od vurub at oynadırdı.

O mənfur düşmənin qəhqəhəsində

Ruhum od tutaraq alovlanırdı.

Bir “sağ ol” borcum var sənə tarixdən,

Təşəkkür etməyə gəldim görüşə.

Sən mənim ruhuma təskinlik verib,

Qarabağ elində çıxdın döyüşə.

Sən dəmir yumruqla əzib düşməni,

Qəlbimdən ağrını, acını aldın.

Yurdunu işğaldan azad eyləyib,

Tarixdə fatehtək yaddaşda qaldın.

İndi mən qəbrimdə rahat yatacam,

Çün dəmir yumruqlu bir fatehim var.

Mən daha gedirəm, son bir istəyim –

Unutma sözümü verərkən qərar.

Bil ki ,xalq yenidən prezident seçər,

Əgər ki dünyaya bir daha gəlsən.

Bu xalqı ağ günə sən gətirmisən,

Unutma , bu xalqın ümidi sənsən.

Vətən

Vətən mənim torpağıma qarışan,
Şəhidimin alnqanıyla yarandı.
Müstəqillik bayrağının al rəngi
Şəhidlərin qanlarıyla boyandı.

Qazilərin yarasından düşən qan
Azadlığa can qataraq verdi can.
Qarşısında başın əydi asiman,
Dağ-dərələr çiçək açdı, oyandı.
Vətən sözü şəhidlərin al qanıyla yarandı.

Qardaş dərdi bacılara dağ oldu,
Anaların qara saçı ağ oldu.
İgid oğul dərə oldu, dağ oldu,
Düşmənlərə çəpər oldu, dayandı.
Vətən sözü şəhidlərin al qanıyla yarandı.

ƏSGƏR YOLU

Gecə keçib, külək əsir,

Pıçıldayır ağacların yarpaqları.

Bir ana da həzin-həzin layla çalıb,

Yatızdırır evdə körpə uşaqları.

Uşaqlar da yatmır nəsə,

Gənc anaya sual verir,

Söyləyirlər: “ana, evə

əsgər atam nə vaxt gəlir?”

Qızı deyir anasına:

“Kaş ki atam ola burda,

İndi soyuq külək əsir,

Üşüyürmü atam, orda?”

Ana deyir: “nazlı qızım,

Sevgimizə sevgi qatan

Sənin sevgin atanladı,

Üşüyərmi sənin atan?”

Oğul baxır anasına,

Deyir: “ana, bu nə səsdi?”

Ana deyir: “qorxma, oğul,

Şimşək çaxdı, külək əsdi”.

Ana susur, deyə bilmir

müharibə gedir indi.

O gələn də top səsiydi,

Şimşək kimi səsi gəldi.

Bu an elə gənc ananın

gözlərindən yaşlar axır,

Ona həyat yoldaşının

Divardakı şəkli “baxır”.

Ana silir göz yaşını,

Allahına açır əlin.

Deyir: “Tanrı hifz eləsin,

Sağ-salamat geri gəlin”.

Pürrəngi qəm dəmləyəsən

Oturub bir küncdə xəyala dalıb,
Gedəsən geriyə, heç gəlməyəsən.
Bir tutam götürüb quru eşqindən,
Otaqda pürrəngi qəm dəmləyəsən.

Yandırıb xəyalın, çəkib sinənə,
Dərdini tökəsən masanın üstə.
Dəmlənən qəmindən bir finacan alıb,
İçəsən hamısın sən bir nəfəsdə.

İçdiyin qəm, kədər səni acdıra,
Sən özün-özünə: “Acdım”, — deyəsən.
Ömrünün içinə qüssədən qoyub,
Beləcə ömürdən bir gün yeyəsən.

Qoyaraq qəlbini başının altda,
Uzanıb divanda, hərdən güləsən.
Fikirdən ayılıb dönüb baxanda,
Qəlbini əzilmiş halda görəsən.
Bax elə o anda ölə biləsən.

BIR “HƏ” DENƏN, OL, ANAMIN GƏLINI

Qış ömrümə yaz ətirli gülümsən,

Günəşim sən, Ayım sənsən, suyum sən.

Gəl, başımı dizin üstə qoyum, sən

oxşa mənim saçlarımın telini.

Nə vaxt ki, mən görürəm ki, gülürsən,

Gözlərimdə dünya dərdin silirsən.

Sənsizlikdən boğuluram, bilirsən,

Uzat mənə, sevgi dolu əlini.

Gəl, dəyişib gərdişimi, çevir sən,

Xoşbəxtliyin çərxini kaş, çevirsən,

Bilirəm ki, sən də məni sevirsən,

Bir “hə” denən, ol, anamın gəlini.

Keçsə də otuz il, mənim olarsan

Sənsizlik bağlayıb yara bağrımda,
Gəl yenə saçını dara bağrımda.
Qarabağ olmusan qara bağrımda,
Keçsə də otuz il, mənim olarsan.

Həsrəti özümə qoşub gələrəm,
Sulara qovuşub, daşıb gələrəm.
Dağları birbəbir aşıb gələrəm,
Bir gecə sən qəfil mənim olarsan.

Etmərəm əhdinə nəzir-niyazi,
Eşqimdən xəbərdar, Allah da razı.
Ya şəhid olaram, ya da ki qazi,
Səndə bir qərənfil, mənim olarsan.

BAĞIŞLA

Çox dəyişib mənim daha düşüncəm,

Mən həmənki mən deyiləm, bağışla.

Gah görünüb, gah yox ola bilmərəm,

Dağ üstündə çən deyiləm, bağışla.

Nəyim vardı, çox bilərək azaldıb,

Dərdlə məni qəm taxtına ucaldıb,

Qoca dünya daxilimi qocaldıb,

Amma saçı dən deyiləm, bağışla.

Bu dünyanı bir başqa cür bilərdim,

Hesablardım, dərdin, qəmin bölərdim.

Mən əvvəllər qəh-qəhəylə gülərdim,

İndi üzü şən deyiləm, bağışla.

Tikanlıqda qızıl güllər əkmişəm,

Sən verdiyin təsəllini görmüşəm.

Gəl, söyləmə, nələr-nələr çəkmişəm,

Mən ki mənəm, sən deyiləm, bağışla.

MƏN BU ÖMRÜ ELƏ BELƏ YAŞADIM

Azərbaycan Respublikasının xalq artisti  Gülyanaq Məmmədovanın ifasından  təsirlənərək qələmə alınmışdır.

Mən arzular diləmişdim, həyatsa, 

Birin aldı, beş verməyi unutdu.

Ağlamağa qoymadı ki, doyunca,

Yalan vədlə gözlərimi ovutdu.

Doğulandan ağlamışam, gülmədim,

Bir rüb içrə yaşamışam, əsrlər.

Mən Baharın duymadım ki, ətrini, 

Qış ömrümə qış gətirdi fəsillər.

Gənc yaşımda tükənmişəm, bitmişəm,

İnsan axı yetmiş ilə qocalar.

Dərdə ruhum dözdü, cismim dözmədi,

Bel büküldü, saçlar etdi intihar.

Doğularkən dərdlər ilə evlənib,

Xoşbəxtliyi həyatımdan boşadım.

Dərd içində ötdü-keçdi gəncliyim,

Mən bu ömrü elə-belə yaşadım.

Müəllif: Xəzər bəy Hikmətoğlu

Şair-publisist

Xəzər bəy Hikmətoğlunun yazıları

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Zaur Ustac – Övladıyam

USTACAM
Müzəffər ordunun şanlı əsgəri,
Ərənlər yurdunun ər övladıyam!
Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox,
Babəklər yurdunun hürr övladıyam!
* * *
Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü,
Ədalət, həqiqət bağrımda közdü,
Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü,
Mövlalar yurdunun nur övladıyam!
* * *
Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm,
Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm,
Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm,
Alovlar yurdunun nar övladıyam!
* * *
Unutma, şah babam Xətai başdı,
Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı,
İlham, nə keçilməz sədləri aşdı,
İgidlər yurdunun nər övladıyam!
* * *
Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var,
Gen dünya yağıya daim olub dar,
Düşmən qarşımızda yenə oldu xar,
Aslanlar yurdunun şir övladıyam!
* * *
Göydən Yer üzünə ərmağan, payam,
Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam,
Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam,
Ozanlar yurdunun sirr övladıyam!
* * *
Ustacam, vətənim vətən içində,
Axıb duruluruq zaman köçündə,
Min bir anlamı var, adi “heç”in də,
Aqillər yurdunun pir övladıyam!
13.11.2020. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

ZAUR USTACIN YAZILARI

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"