Caroline Laurent Turunc – Son Atlılar!

Son Atlılar!

Dünya artık küçülmeye başlıyor ve her şeyi küçülten son kişiler onu yok etmek için her şeye atlıyorlar. Toprak pireleri gibi çoğaldılar, yok edilemezler: onlara son insanlar, yanan alevlerin dumanı deniyor

“Herkese mutluluk getirdiklerine ve bunun doğru olduğuna dair güvence vermek için en büyük yalanın dilini kullanıyorlar, bu yüzden dikkat çekiyorlar” – sürekli yeni şeyler arıyorlar, her yeni şeye göz kırpıyorlar ve dikkat çekmeyi çok iyi biliyorlar.

Zengin veya fakir, hepsinin zihniyeti aynı. Bazıları emretmek istiyor, diğerleri sadece dinlemek istiyor; sonuç olarak, her iki taraf da doğası gereği çok sorunlu

Ve çoğunun ne sürüsü ne de çobanı var! Herkesin kendilerini sevmesi için her türlü çabayı gösteriyorlar, herkesin aynı olmasını istiyorlar ki mutsuzlukları başkalarına yayılsın; birileri farklı düşünürse hemen farklı bahaneler buluyorlar

Ve her zaman zekidirler ve olup biteni sadece onlar bilir: alayları asla bitmez. Kolayca sinirlenirler, çabuk sakinleşirler

Kulakları sadece kendi seslerini duyar. Başkalarının mutluluğunu veya mutsuzluğunu görmek veya bilmek istemezler

Bütün ağızları susturmaya yetecek kadar sözleri ve bütün gözleri örtecek kadar perdeleri vardır, jestler yaparlar. Çünkü çok iyi ip cambazlarıdırlar: o kadar kördürler ki küçük bir kapıdan geçebilir ve pazar meydanı ile halkın üstündeki iki kule arasına gerilmiş bir ip cambazı boyunca yürüyebilirler.

Onların fikri, rahatsız ettiğimiz kişilerin tepki gösterme hakkına sahip olmadığı ve olamayacağıdır; bize teşekkür etmeseler bile isyan etme hakkına sahip değildirler, onların fikri, varlığımızdan rahatsız olanların alanı terk etmesi gerektiğidir.

İnsan varoluşunun garip ve mantıksız olduğunu her zaman söylerim: yok etmek için bir programla çalışırlar.

Veren tarafı severim, insanlar arasındaki, fakirler ile zenginler arasındaki sınıf farkını daha iyi ifade etmeye özen gösteririm.

Sanki geceleri karanlık yapanları, yolları delik deşik edenleri, kalpleri karanlık, soğuk ve katı olanları yumuşatmak gibi bir görevim varmış gibi.

Ben hep böyle insanların arasına inip onların hayal dünyasında yaşamak istedim, beni batırsa da, yüceltse de, bunun düşüncesinin bile beni mutlu ettiğini biliyorum.

Açlıklarının da garip alışkanlıkları var! Bolluk ve yalnızlık yemekten sonra gelir

Bu insanlar kendilerini Yaratıcı’nın dostları olarak gösterirler, hasat dostları ve şölen dostları ararlar, sürünün ve çobanların dostları onlar için hiçbir şeydir

“İnsan gibi görünen bu insanlar bana yabancı değiller: yıllar önce buradan geçtiler. İsimleri yıkımın çocuklarıdır

Yaktıkları yerlerin küllerini dağlara taşırlar: ateşi vadilere taşırlar Kundaklama cezasından asla korkmazlar

Evet, onları çok iyi tanıyordum. Karanlık gözleri ve iğrenme her zaman ağızlarındadır. Dans eden yürüyüşleri?

Ben her zaman Tanrı’yı ​​sevdim ve her zaman seveceğim . Bu tür insanları asla sevmem. Bence insan birçok şeyden yoksundur. İnsan sevgisi güzel bir duygudur, ancak insan sevgisini onlar yüzünden yıkım olarak görenler vardır

Bir zamanlar Tanrı’ya karşı işlenen günah en büyük günahtı ve şimdi Tanrı’ya karşı işlenen günah en büyük günahtır, hiç kimse Tanrı’nın olmadığını veya Tanrı’nın öldüğünü düşünmesin ve bir gün günahkarlar. Dünya, bilinmeyenin özü gidecek

Ve Yaşamı hor görenler, bozulmuş ve zehirlenmiş olanlar, dünya onlardan bıktı: bir gün onlar da bu yerleri terk edip gidecekler!

Evet, insan kirli bir nehirdir. Kirli bir nehri içine alıp bozulmadan tutmak için,kişi bir deniz olmalıdır.

Ve Son Kurtarıcı dünyanın anlamıdır. Ve Son Kurtarıcı gelecek, dünyanın anlamına anlam ve zenginlik katacak.

21/06/2024-Paris.

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

L. N. Tolstoyun son fotolarından biri.

L. N. Tolstoyun son fotolarından biri. 23 sentyabr 1910.

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

UNTDUĞUM GÖY ÜZÜ

UNTDUĞUM GÖY ÜZÜ

Unutduğum göyüzü,
tanrıya daha yaxın;
burdan dağlar görünmür,
hardan boylanım, baxım;

dünya bağlı qalaça
gedib harda qalacam;
bir cüt qanad alacam,
yeri tutmur ayağım;

mən daha nə görəcəm,
bağ becərəm, yer əkəm;
saçlarına hörəcəm,
çiçəklərin ən ağın;

ömrün qırışığı var,
dərdin qarışığı var;
üzümdə işığı var,
gözündəki çırağın;

günüm harda keçinə,
döndüm bulud köçünə;
nə yazılıb içinə,
alnımdakı varağın.

Müəllif: NAZİM ƏHMƏDLİ

NAZİM ƏHMƏDLİNİN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Təranə Dəmir – Azərbaycanda ədəbi tənqid varmı?

Azərbaycanda ədəbi tənqid varmı?

Hal -hazırda bütün sahələrdə olduğu kimi, ədəbiyyat da yeni tarixini yaşayır..Bu tarixin hansı özəllikləri var və oxucu ən çox hansı sözün acıdı? Ümumiyyətlə bu günkü ədəbiyyatımız oxucunu qane edirmi? Azadlıq və demokratiya pərdəsi arxasında hansı proseslər gedir və ədəbiyyat müasir standartlara cavab verirmi? Klassiklərdən nümunə götürülürmü və ya kökümüzdən tamamilı uzaqlaşmışıq?
Köksüz, qolsuz, budaqsız ədəbiyyat niyə müasirliyin simfoluna çevrilib?
Sual çoxdu. Elə verilən cavablar da..
Nəşriyyatlar bir ucdan kitab istehsal edir. Güclü və ya gücsüz. Mənalı və mənasız. Keyfiyyətli və keyfiyyətsiz. Axır ki, durmadan kitab dərc olunur. Bu boyda bolluğun içində bəs kitaba tələbat niyə bu qədər aşağı səviyyədədi ? Oxucu ədəbiyyatdan uzaqlaşıb , ya ədəbiyyat oxucunu qane etmir?
Elektron ədəbiyyat bəlkə kitaba olan tələbatı azaldıb?
Oxucu ona lazım olan materialları bir toxunuşla əldə edə bilirsə, bütün kitabxanalar hər kəsin evinə köçübsə, hər şey bu qədər asanlaşıbsa , demək kitab almaq və oxumaq səviyyəsi çox aşağı düşüb.. Bununla belə oxucu sayının azalması kitab istehsalına təsir etmir.
Bəlkə elə ədəbiyyatı gözdən salan faktorlardan biri də kəmiyyətdi..Mahiyyət və keyfiyyət arxa plana keçib..Ən ağrılı hal odur ki, məzmunsuz , bayağı, mənasız “əsər”lər gündəmi zəbt edib. Ən pisi də budur ki, bu yazıların təbliğatı da güclü gedir..Əsl sözü işıq üzü görə bilmir, pərdə arxasında qalır. Bu qədər bolluğun içində oxucu da çaş-başdı. Nəyin pis, nəyin yaxşı olduğunu anlamaqda çətinlik çəkir. Qərarsızdı oxucu. Ədəbiyyat fərdilikdən çıxıb, kütləviləşib. Üzü işıqlı , içi qaranlıq kitablar gündəmi zəbt edib..Yalançı təriflər, bir -birini təkrarlayan təqdimatlar kütləvi hal alıb. Qarşılıqlı “layk ” ( bəyəndim) azarkeşliyi formalaşıb..Söz keçib arxa plana. Nəticədə ədəbiyyatın bütün sahələrində durğunluq yaranıb.
Keçmişdə senzura vardı .Yerindən duran yazarlıq eşqinə düşmürdü..İstedad sözünü deyirdi. Yazarlar sözünü və özünü təsdiq edənəcən neçə qat qabıqdan çıxırdı .. Oxucu isə ruhuna yaxın, doğma əsərləri alıb oxuyurdu. Bununçun xüsusi kitabxanalar və satış mərkəzləri vardı. Məcburiyyət və məhkumiyyət yox idi. İndi yazıçı , şair kitabını satmaqçun küçə alverindən belə çəkinmir. . Özünə, şəxsiyyətinə hörmət edən , sözünə söykənən yazarlarsa zamanla ayaqlaşa bilmir . Çəkilib bir kənara. Narazılığını bildirməkdə də çətinlik çəkir. Çünki səsçoxluğu ilə qaraguruh ədəbiyyat öndədi . Qəribə abı -hava yaranıb ədəbiyyat sahəsində. Xoşa gəlməyən hallardan biri də odur ki, mənasız çevrə ədəbiyyatı formalaşıb . Əsəri oxumadan fikir bildirmək adət halına çevrilib. Ədəbi tənqid ədəbi tərifə keçib. Bunun bir tərəfi də maddiyyatla bağlıdı..Bir çox tənqidçilər fikrini satır bir növ..Demək burda dövran, zaman , yaşamaq faktoru da var .
Bəs ümumiyyətlə ədəbiyyatın qapısı tənqidə açıqdımı?
Axı bilirik ki, ədəbi inkişafın bir mərhələsi də tənqiddən keçir. İdeal heç nə yoxdu..Əlbəttə ki, qərəzlə tənqidi də eyniləşdirmək olmaz. Ədəbi tənqid vicdanla, obyektiv və qərəzsiz olmalıdı.. Bəs biz nə qədər tənqidə davam gətiririk? Ədəbi tənqid hansı mərhələdədi? Mən səni təriflədim, sən də buna qarşılıq verməlisən prinsipi ilə yanaşılmamalıdı sözə..
İndi başqa sahələrdə olduğu kimi bu sahədə də qohumbazlıq, dostbazlıq , yerlibazlıq hökm sürür.. Həmçinin tapşırıq və sifarişlə yazılan yazılar ( ədəbi təriflər) da az deyil.. Tənqidin yolu çörək pulundan keçir..
Senzura və qadağa da yoxdu. Heç nəyə söykənməyən , havadan asılı yazıları təbliğ və tərif etmə adi hal alıb.. Bunun gələcək travmalarından xəbərsiz tənqidçilər işin maddi tərəfini fikirləşirlər əsasən. Hər kəs məsuliyyəti öz üstündən atır. Hərə öz prizmasından yanaşır sözə. Yazarlar da, tənqidçilər də. Qəribə şöhrətpərəstlik azarı yaranıb ədəbiyyatçılarda. Hamı tərifə qaçır.
Axı əsəri təhlil edəndə onun müsbət tərəfləri ilə yanaşı , qüsurlarını və nöqsanlarını da açıb göstərmək lazımdı.. Təpə -dırnaq heç nə ideal ola bilməz axı. Onu görmək , qeyd etmək və bu nöqsanların arada qalxması üçün yaradıcıya yol göstərmək lazımdı. Bu inkişaf deməkdi , yaradıcının sözə bir az da məsuliyyətlə yanaşmasına kömək etməkdi. Təkrar edirəm –qərəzsiz və məqsədsiz. Əsərin keyfiyyətinə və məzmununa toxunmadan , uçurub tökmədən. Əlbəttə söhbət əsl ədəbi nümunələrdən gedir. Bazar ədəbiyyatını təbliğ və təqdir etməksə ədəbi tənqidçilərin öz peşələrinə barmaqarası yanaşmalarının nəticəsidi.
Qaraguruhçu ədəbiyyat göbələk kimi artdıqca ədəbi tənqid də sıradan çıxır. Zənnimcə ədəbiyyata dövlət nəzarəti olmalıdı. Əks təqdirdə bizə miras qalan sözü çətin ki, qoruyub gələcək nəsillərə ötürə bilək. Həyəcan təbili çalmanın əsl vaxtı deyilmi?

Müəllif: Təranə DƏMİR

TƏRANƏ DƏMİRİN YAZILARI

ZƏHRA HƏŞİMOVANIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Caroline Laurent Turunc – Benn!

Benn!
Her şeye yüreğini vereni severim – Ne bekler ne de teşekkür eder: Çünkü her zaman verir ve kendini korumak istemez.

Zarlar lehine düştüğünde utanan ve “Ben hilekâr mıyım?” diye soranı severim – Çünkü utançtan yok olmak ister.

Yaralanmada bile derin yürekli olanı ve küçük bir şeyden yok olabileni severim:

Özgür ruhluları ve özgür yüreklileri severim: Beyinleri ve kalpleri iç içedir,

İnsanların üzerinde asılı duran kara buluttan birer birer düşen ağır damlalar gibi olanları severim: Şimşeğin gelişini haber verirler ve haberciler gibi yok olurlar.

Ah! İnsanın artık yıldız doğuramayacağı bir zaman geliyor.

“Aşk nedir? Yaratma nedir? Özlem nedir? Yıldız nedir?” – Bilmeyecekler…


21/06/2024-Paris.

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Caroline Laurent Turunc – Ateş ve kömür!

Ateş ve kömür!

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrım
Konuşamıyorum, hareket edemiyorum
Kuşlar kaburgalarıma konuyor, gökyüzünde bulutlar akıyor
Göz kapağımda kalan tek kirpiye tutunuyorum
Yüreğimde ıssız bir acı
Damarlarımda kuru nehirler

Üstümde
Kâbus rüzgarları esiyor
Dağınık bir rüya çiçeği gibi dağılmışım
Kafamda bir vızıltı
Akbabalar üstümde uçuyor

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrım
Yanan Dağın Alevi gibiyim
Güllerimden ve ihtişamımdan duman yükseliyor
Dumanım nar zehiri ve ışık

Zayıf bir ruh, zayıf bir beden, yüzümde bir keder yağmuru
Islak gözlerle vadilerde yürüyorum
Her yerde çakallar uluyor

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrım
Kalenin uçurumundaki güzellik
Çığlıklarla beni çağırıyor
Ayaklarımın altında dikenler
Ellerimde kanlı nasırlar

“Ben bir ip cambazı değilim, günahım değil, günahımın alçaklığı ağlıyor
Bak, ağlayan ben değilim: şimşek; delilik!-

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrı, korkunç bir geçitte, korkuyla geriye bir bakış, korkunun titremesi ve duraklama. İnsanda büyük olan şey köpeğidir, amacı değil: insanda güzel olan şey geçip batmasıdır.

Yıldızların ötesinde bir sebep aramayanları, batmak ve kurban edilmek için bir sebep arayanları görüyorum

Ben,yüce insan için bir ev inşa etmek, toprağı, hayvanları ve bitkileri hazırlamak için çalışan ve üreten kişiyi seviyorum: çünkü kendi düşüşünü böyle istiyor.

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrı
Aşağıda kirli bir nehir
Her yer çıngıraklı yılanlarla dolu
Benden geriye kalan tek şey bir dilim ekmek ve bir tarla faresi
Cebimde küller ve ateş kalıntıları

Bir uçurumun kenarındayım, Tanrı
Benim gerçekliğim nedir? “Ben ateş ve kömür değilim, bakıyorum ve bakıyorum. Gördüğüm tek gerçeklik ateş ve kömür!”

20/06/2024-Paris

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Məhərrəm Qasımlı “Ocaq yeri” kitabı haqqında

OCAQ YERİNİN HƏRARƏTİ

Nədənsə çox saxt qələm sahiblərini şəxsən tanıdıqdan sonra onların özləri ilə sözləri arasında az oxşayış tapırsan. Baxırsan ki, sözləri daha isti, daha ilıq, daha mehrlidir. Ancaq tək-tək yazanlar da var ki, özünün də, sözünün də xasiyyəti, təbiəti birdir. Bu sıradan mən həmişə Rafiq Yusifoğlunu sözlərinə oxşayan görmüşəm; özü də sözləri kimi sakit, utancaq, hay-küy sеvməyən, isti və yapışıqlı… Bəlkə də elə buna görədir ki, o, daha çox uşaqlar üçün yazır. Böyüklərdən ötrü qələmə aldığı şеirlərdəki sadədil səmimiyyət, uşaq şeirlərindən gətirdiyi bakirə ovqat və saf duyğular sayəsində ortaya çıxmışdır. Şеirlərindən birində o, hətta uşaq dünyasından böyük dünyasına doğru üz tutub gеtdiyi yolun bədii təəssüratını sövqi-təbii şəkildə oxucuya da çatdırır:

Əyildim bulaqdan bir qurtum içim,
Yol hanı? Bürüdü məni həyəcan…
Bir çеşmənin suyu oldu bələdçim,
Ötürdü o məni coşqun çayasan…

Rafiq Yusifoğlunun şеirləri oxucu ilə dil tapmağı, mеhr-ülfət bağlamağı bacarır: çünki o, könül söhbəti еləyir və bu söhbətin axarı boyu şairin yarpaqları, çiçəkləri, daşları, yağışı, gilеyli gözəl gözlərini, dağı-daşı oynadan «Cəngi» səsini, daha nеçə bеlə sirli-sеhrli aləmi dilləndirib şеir, nəğmə dilində danışdırdığının şahidi olursan. Xalq ruhuna, еl güzəranının yüz illər boyundan adlayıb gələn milli-еtnoqrafik zənginliyinə, kənd təbiətinin incəliklərinə, aran-yaylaq qayğılarına yaxından bələdlik də şеirlərindəki könül söhbətlərinin şirinliyini xеyli dərəcədə artırır. Bütün bunlar həm də bütünlükdə «Ocaq yеri» kitabındakı mövzuların rəngarəngliyini şərtləndirir; çoxçеşidli və çoxtərkibli obrazların, dеyim və duyğuların yaranması ilə nəticələnir. Ümumiyyətlə, Rafiq Yusifoğlunun irili-xırdalı bütün şеirlərində xəlqi dеyim tərzi, folklor ab-havası diqqət önündə dayanır. Canlı danışıq еlеmеntləri ilə zəngin olan oynaq və yatımlı dеyimlərin yaratdığı rəvan ifadəlilik oxucu qəlbinə yol tapmaqda az iş görmür:

Qara zurnanın içindən
Kеçən nəfəs «Cəngi» olar.
«Vağzalı»sı çalınmayan
Gözəllərin rəngi solar.

Bir günəşdi, qəlbimizə
Nur çiləyər şəfəqləri.
O dinəndə gеnişlənər
Kəndimizin üfüqləri –
Əngin olar…

Yada düşər ötən çağlar,
Qara zurna coşar, çağlar,
Sümüyünə düşsə, dağlar
Kəpənəkdən yüngül olar…

Burada milli-еtnoqrafik cizgilərin xalq ruhundan gələn xoş məram, mübarək niyyət axarında bədii boyalarla mənalandırılması poеtik uğura çеvrilmişdir. Yaxşı haldır ki, Rafiqin bu istiqamətdə axtarışlarında əşya və hadisələrin, еləcə də təsvirə cəlb olunmuş mənzərənin üzdə olmayan, ilkin müşahidədən yayına bilən içəri cizgilərini əyaniləşdirməyə mеyl güclüdür. Özü də bu səpkili şеirlərdə yığcamlıq və lakonizm aparıcıdır.
«Ocaq yеri» kitabının başlıca məziyyətlərindən biri də müəllifin ictimai fəallığını, yüksək vətəndaşlıq mövqеyini, dünyamızda baş vеrən hadisə və dəyişikliklərə aktiv münasibətini əks еtdirən mövzuları diqqət önündə saxlamasıdır. «Mənim imzam», «Hüsеyn Cavidə», «Bu dünya», «Göy at», «Dörd misra bayatı» və başqa bu səpkili onlarca şеirin əsas lеytmotivi yuxarıda göstərilən sosial-еstеtik prinsipin mövqеyindən çıxış kеyfiyyətlərin kitabın adı və ruhu ilə həmahəng qaydada şеirlər boyu dalğalı axarla təlatümlənməsi də təbiidir. Bu təlatümlü axarın üfüqləri Rafiq Yusifoğlunun ürəyindən baş alıb gələn ana yurd istəyinin – Azərbaycan sеvgisinin miqyası qədər gеnişdir: qədim Qəbələ, möhtəşəm Naxçısan, ulu Qarabağ, nisgilli Təbriz, göynərtili, qubarlı Göyçə… Bu sеvginin miqyası daxilində qərar tapıb, Gəncənin, Lənkəranın, Şamaxının, Laçının, Qubadlının axar-baxarlı yaraşıqlı tamaşası da onun kimi…
Özünün təbiətindəki həzinliyi, mülayimliyi düzüb-qoşduğu sözlərə də hopduran Rafiq Yusifoğlunun könül duyğuları bənövşə zərifliyindən, bulaq duruluğundan yoğrulub. Əgər bеlə olmasaydı, o, hеç saxt sеvgilisinin əlinə toxunmasıyla öz əlinin gül aça biləcəyinə səmimi bir şairanəliklə inanmazdı, hеç səhər yеllərindən yaranan nəfəsini də ummazdı. Bunun hamısı Rafiqin könlünə ona görə gəlir ki, onu dilləndirən duyğular gəlişigözəllikdən, qondarmaçılıqdan uzaqdır:
Bu tutqun qəlbimi yalnız gül açar,
Dilim yox, dərdimə olub gül açar,
Toxunsa əlimə, əlim gül açar,
Titrək əllərindən umacağım var.

Dеmə ki, körpəyik, bircə qarışıq,
Baxma ki, soyuqdur, vеrir qar işıq,
Nəfəsin qarışıq, səsin qarışıq
Səhər yеllərindən umacağım var…

Sözə qarşı qayğıkеş, diqqətli münasibətin nə dеmək olduğunu, poеtik dеyimin tutarını, qanadlı, çağlayan duyğuların gücünü yaxşı başa düşən Rafiq Yusifoğlu sabahkı günlərinin işığını, nurunu artırmaq üçün «Ocaq yеri»nin hərarətini mеhrli duyğular, ən səmimi, ən isti sözlər hеsabına qorumağı bacarır. Qələm-kağız qüdrətinin nəyə qadir olduğunu tam dolğunluğu ilə təsəvvür еləyə bildiyindəndir ki, o, özü yazır:

Dünyada nə qədər buqələmun var,
Daha dizlərimin gücü tükənib.
Dеyirəm yaxşı ki, bu qələmim var,
Ayağa dururam ona söykənib…

Ayağa durmağın, daha sonra isə irəli addımlamağın dilini-yolunu bilmək ürəyinin təpərinə və əlinə aldığı qələm-kağızının dözümünə inanmaqdan irəli gəlir.

Müəllif: MƏHƏRRƏM QASIMLI

«Ədəbiyyat və incəsənət» qəzеti, 3 noyabr 1989-cu il.

MƏHƏRRƏM QASIMLININ YAZILARI

RAFİQ YUSİFOĞLUNUN YAZILARI

RAFİQ YUSİFOĞLU HAQQINDA

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Milli Kitabxanada “Professor Nazim Axundоv -100” adlı kitab sərgisi açılıb

Milli Kitabxanada “Professor Nazim Axundоv -100” adlı kitab sərgisi açılıb

Bu gün yazıçı, tənqidçi, pedaqoq, filologiya elmləri doktoru, mətbuat tariximizin tədqiqatçısı, professor Nazim Axundovun anadan olmasının 100 ili tamam olur.

Ömrünü elmi axtarışlarda, arxivlərdə keçirən Nazim Axundovun ilk monoqrafiyası və mətbuat tariximizin öyrənilməsində ilk sanballı tədqiqat əsəri sayılan “Molla Nəsrəddin” jurnalının nəşri tarixi” 1959-cu ildə işıq üzü görüb.

Sonrakı illərdə alimin “Azərbaycanda dövri mətbuat”, “Azərbaycan satira jurnalları”, “Azərbaycan mətbuatının ilki (“Əkinçi” – 100)”, “Azərbaycan dövri mətbuatı (biblioqrafiya)”, “Hümmət” qəzetinin izahlı biblioqrafiyası”, “Sənədlərin dili ilə” və s. kitabları mətbuat tariximizin öyrənilməsində və ətraflı tədqiqində böyük əhəmiyyət kəsb edir.

Azərbaycan mətbuatının görkəmli tədqiqatçılarından sayılan professor Nazim Axundovun 100 illiyi münasibətilə Milli Kitabxanada “Professor Nazim Axundоv -100” başlıqlı geniş kitab sərgisi açılıb.

Sərgidə alimin ədəbi-mədəni yaddaşımızın öyrənilməsinə həsr edilən ədəbiyyatşünaslıqla bağlı tədqiqat əsərləri, biblioqrafiyaları, tərtibçi, elmi redaktor, tərcümə və ön sözün müəllifi olduğu, həyat yolu və yaradıcılığı haqqında ədəbiyyatlar Azərbaycan və rus dillərində nümayiş olunur.

Mənbə və ətraflı:
https://www.millikitabxana.az/news/milli-kitabxanada-professor-nazim-axundov–100-adli-kitab-sergisi-achilib

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Babəklər yurdunun hürr övladıyam!

 ZAUR  USTAC

Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının tanınmış simalarından  biri olan Zaur USTAC 1975-ci ildə Bakı şəhərində andan olub. Ali təhsillidir. Qarabağ müharibəsinin  iştirakçısı, ehtiyatda olan zabitdir. Bədii-publisistik kitabların, metodiki-tədris vəsaitlərinin və balacalar üçün (ingilis dilindən) tərcümələrin müəllifidir. Milli ruhda qələmə alınıb hər iki qrafika ilə (müasir və əski əlifba ilə Ana dilimizdə) çap olunmuş kitabları Bütöv Azərbaycan coğrafiyasında yayımlanır. Xüsusi ilə kiçik yaşlı məktəblilər üçün ana dilimizdə olan öyrədici (Ana dili və Hesab) şeirlərdən ibarət kitabları geniş oxucu kütləsinə tanış olmaqla bərabər məktəb və liseylərin məktəbəhazırlıq qruplarında tədris vəsaiti kimi tətbiq (2019-2020-ci təris ilindən etibarən) olunur..

Zaur USTAC 1988-ci ildən fasiləsiz olaraq dövri mətbuatda dərc olunur, 40-dan artıq kitabın müəllifidir. 2007-ci ildən özünün təsis etdiyi “Yazarlar” jurnalı,  2010-cu ildən isə YAZARLAR.AZ  saytı idarəçiliyindədir.

Zaur Ustacın əsərlərinin  2011-ci ildən etibarən internet vasitəsi ilə bir neçə stabil və  təhlükəsiz portalda  pulsuz  yayımlanmasının nəticəsi olaraq bu gün o internet üzərindən  ən çox oxunan yazarlarımızdan biri, bəlkə də birincisidir.

Zaur USTAC  yaradıcılığı  Ana  dilimizdə  oxuyub, anlamağı  bacaran dünyanın harasında yaşamasından asılı olmayaraq, internetə çıxışı olan hər bir şəxs üçün əlçatandır.

USTACAM
Müzəffər ordunun şanlı əsgəri,
Ərənlər yurdunun ər övladıyam!
Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox,
Babəklər yurdunun hürr övladıyam!
* * *
Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü,
Ədalət, həqiqət bağrımda közdü,
Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü,
Mövlalar yurdunun nur övladıyam!
* * *
Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm,
Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm,
Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm,
Alovlar yurdunun nar övladıyam!
* * *
Unutma, şah babam Xətai başdı,
Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı,
İlham, nə keçilməz sədləri aşdı,
İgidlər yurdunun nər övladıyam!
* * *
Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var,
Gen dünya yağıya daim olub dar,
Düşmən qarşımızda yenə oldu xar,
Aslanlar yurdunun şir övladıyam!
* * *
Göydən Yer üzünə ərmağan, payam,
Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam,
Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam,
Ozanlar yurdunun sirr övladıyam!
* * *
Ustacam, vətənim vətən içində,
Axıb duruluruq zaman köçündə,
Min bir anlamı var, adi “heç”in də,
Aqillər yurdunun pir övladıyam!

DAĞLAR
(Dağlara xitabən üçüncü şeiri)
Tarix səhnəsində yetişdi zaman,
Başlanmış bu çağın mübarək, dağlar!
Hələ nə zəfərlər gözləyir bizi,
Qutlanmış novrağın mübarək, dağlar!

* * *
Dövranın gərdişi döndü, dəyişdi,
Davadan doğulan ərlər yetişdi,
Didilmiş yaralar tutdu, bitişdi,
Üç rəngli duvağın mübarək, dağlar!

* * *
Nə vaxtdır yol-iriz bağlı qalmışdı,
Qoynunda yağılar məskən salmışdı,
Canımı sağalmaz bir dərd almışdı,
Sayalı qonağın mübarək, dağlar!

* * *
Xətai qırmadı könül bağını,
Nadir unutmadı hicran dağını,
İlhamın silahı əzdi yağını,
Dəmirdən yumruğun mübarək, dağlar!

* * *
Qurtuldu yağıdan zənburun, balın,
Bir başqa görünür yamacın, yalın,
Zirvəndən boylanır şanlı hilalın,
Müqəddəs sancağın mübarək, dağlar!

* * *
Haqqa nisbət tutub ulu Ələsgər,
Andırıb, tanıdıb, bilib pərisgar,
Hər səngər məbəddi, pirdi hər əsgər,
Şuşa tək ocağın mübarək, dağlar!


* * *
Ay Ustac, min şükür arzuna yetdin,
“Dədə”n gedən yolu, sən də qət etdin,
Dolandın dünyanı yurdunda bitdin,
Doqquzu zər tuğun mübarək, dağlar!

ANA DİLİM
Bu şipşirin Ana dilim,
Həm də qutlu sancağımdır!
Min illərdir Ata Yurdun
Sərhədini bəlirləyir…
Ta Şumerdən üzü bəri,
Dədəm Qorqud öyüd verib,
Şah İsmayıl fərman yazıb,
Qoç Koroğlu nərə çəkib…
Ulu Babəkin fəryadı,
Füzulinin ah-naləsi,
Nəsimin şah nidası,
Bu dildədir!!!
Bu dil, Tomrisin dilidir;
Layla deyib,
Hökm verib…
Min illərdir Ata Yurdun
Sərhədinin keşiyində
Əsgər kimi durub, bu dil!!!
Ana dilim həm əsgərdir,
Həm də sərhəd!!!
Toxunulmaz bir tabudur!!!
19.02.2023. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

ZAUR USTACIN YAZILARI

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Səyavuş Sərxanlının şeirləri

Bu görüş

Mənə yuxu kimi gəlir bu görüş…
Qurbanı olduğum həqiqətiylə,
Oduna yandığım qəm sərvətiylə,
Dadıyla-duzuyla hərarətiylə
Mənə yuxu kimi gəlir bu görüş.

Ayrılıq gözümü yaman qorxudub,
Könül – zülmət evi, sən ona işıq;
Bu şirin vüsalın əlindən tutub,
Ağrı-acıları tamam unudub,
Elə bil dünyadan oğurlanmışıq.

Mənə yuxu kimi gəlir, əzizim,
Sinəmə çay kimi axan bu saçlar;
Mənə yuxu kimi gəlir, əzizim,
Bu nurlu həyəcan, şirin təlaşlar,
Gözümdən gül kimi üzülən yaşlar.

Qoy yanım oduna, kül olum tamam;
O göy deyilən də, bu yer üzü də,
Ayrılıq, intizar, həsrət sözü də,
Eşqim də, qəlbim də, sənin özün də
Mənə yuxu kimi gəlir bu axşam…

Müəllif: SƏYAVUŞ SƏRXANLI

SƏYAVUŞ SƏRXANLININ YAZILARI

SƏYAVUŞ SƏRXANLININ ŞEİRLƏRİ

Hazırlayan: PƏRVANƏ BAYRAMQIZI

PƏRVANƏ BAYRAMQIZININ YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"