BİR MƏNZİL, BİR NEÇƏ ALICI: KİM DAHA ÇOX GÜNAHKARDIR?

XXI ƏSRDƏ ORTA ƏSR FIRILDAQLARI:
BİR MƏNZİL, BİR NEÇƏ ALICI: KİM DAHA ÇOX GÜNAHKARDIR?

Mən hüquqşünas deyiləm, amma bu həyati məsələ ilə bağlı olaraq, hüquqi dövlət dediyimiz bir cəmiyyətin sıravi vətəndaş mövqeyindən çıxış edib, düşüncələrimi bölüşmək istəyirəm. Fikirlərimdə hər hansı bir yanlışlıq, natamamlıq və diletantlıq olarsa, öncədən üzr istəyirəm.
Bu gün Azərbaycanda bir mənzilin bir neçə nəfərə satılması kimi ağır və geniş yayılmış cinayət halları getdikcə artmaqdadır. İnsanlar sadəlövhcəsinə, hüquqi nəticələri düşünmədən, külli miqdarda vəsaiti öncədən başqalarına verir və sonradan öz əlləri ilə özlərinə böyük problemlər yaradırlar. Halbuki bu addımı atmazdan öncə sadə bir hüquqi məsləhət almaq kifayət edərdi. Dünyanın ən geridə qalmış ölkələrinə xas olan bu cür fırıldaqların qarşısını almaq mümkündür. Axı biz orta əsrlərdə yox, XXI əsrdə yaşayırıq.
Bu tip fırıldaqların qarşısını almaq əslində çox sadə, amma mütləq zəruri addımların atılması ilə mümkündür.

  1. Heç vaxt “sözə” və “etibara” pul verilməməlidir.
    “Tanışdır”, “hörmətli adamdır”, “hamı ondan alıb” kimi arqumentlər hüquqi dəyər daşımır. Daşınmaz əmlakda yalnız sənəd danışır, insan yox.
  2. Mülkiyyət sənədi şəxsən yoxlanmalıdır.
    Satıcının əlində mütləq:
    Çıxarış (kupça) olmalıdır
    Çıxarış elektron reyestrdə onun adına qeydiyyatda olmalıdır
    Bunu ASAN Xidmət və ya notarius vasitəsilə yoxlatmaq mümkündür.
    3.Tikilməkdə olan binalarda ikiqat diqqət
    Ən çox fırıldaq pay torpağı üzərində tikilən, icazəsiz və ya yarımçıq sənədlə aparılan tikililərdə olur.
    “Bina təhvil veriləcək”, “kupça sonra çıxacaq” – bunlar ən riskli ifadələrdir.
  3. Müqaviləsiz və ya qeyri-rəsmi ödəniş olunmamalıdır. Heç vaxt nağd, qəbzsiz pul verilməməlidir.
    Ödəniş yalnız notarial müqavilə ilə
    bank köçürməsi vasitəsilə olmalıdır.
  4. Bir mənzilin bir neçə şəxsə satılmaması üçün əsas yol.
    Notarial alqı-satqı müqaviləsi bağlanan an mənzil elektron sistemdə bloklanır və başqasına satıla bilmir. Buna görə də:
    notariusdan kənar razılaşma = risk,
    “sonra notariusa gedərik” = təhlükə
  5. Mütləq hüquqi məsləhət almalı
    Bir hüquqşünasın müəyyən məbləğ müqabilində məsləhəti bizi illərlə məhkəmə çəkişməsindən, minlərlə manat itkidən xilas edə bilər.
  6. Tələskənliyə məcbur edənlərdən uzaq durmalı. “Bu gün qərar verməsən, başqasına satıram” deyən satıcı adətən problemi gizlədir.

Azərbaycanda ən çox rast gəlinən fırıldaqçılıq halları bünövrəsi qoyulmuş, tikilməkdə olan və ya yeni başa çatmış çoxmənzilli binalarda baş verir. Bir mənzilin bir neçə nəfərə satılması məhz bu mərhələlərdə daha asan həyata keçirilir.

Burada təkcə fırıldaqçı yox, öz məsuliyyətini etinasızcasına başqasına ötürən davranış “mədəniyyəti” də var.
Bu gün baş verən bir çox əmlak fırıldaqları təkcə cinayətkarların işi deyil. İnsanlar çox vaxt özləri özlərinə problem yaradırlar. Hüquqi müstəvidə düşünmədən, sənəd tələb etmədən, “bəlkə alınar” ümidi ilə atılan addımlar sonradan illərlə davam edən faciələrə çevrilir.
XXI əsrdə yaşayan insanın orta əsrlərə xas bir cinayətlə üzləşməsi dərin təəssüf doğurur. Texnologiya var, reyestrlər var, notarius var, bank sistemi var — amma biz hələ də sözdən, şifahi vəddən, mənasız, hüquqi cəhətdən heç bir dəyəri olmayan kağız parçalarından, aldadıcı müqaviləciklərdən yapışırıq.
Bəlkə də problem ondadır ki, biz inkişafı düşüncə ilə yox, yalnız təqvimdə əsrlərin əqrəbini irəli çəkməklə ölçürük. Halbuki hüquqi şüur dəyişmədən, məsuliyyət hissi formalaşmadan heç bir cəmiyyət həqiqətən müasir ola bilməz.
Bu fırıldaqların qarşısını almaq mümkündür. Sadəcə olaraq, insan özünü aldatmamalı, riskə göz yummağı dayandırmalıdır. Çünki hüquqda da, həyatda da sadə bir həqiqət var: sənədsiz verilən pul böyük itkilərin qurbanı, korrupsiyaya qurşanmış insanabənzər acgöz canavarların yemidir.

Məncə, bu cür eybəcərliklər dünyanın sözün əsl mənasında inkişaf etmiş hüquqi dövlətlərində baş verməz.
Qanunvericiliyimizdə MTK-lar qarşısında ən ali səviyyədə bu tələb qoyulmalıdır:
Binadakı bütün mənzillər Daşınmaz Əmlakın Dövlət Reyestri Xidmətində öncədən, yəni satışa çıxarılmazdan əvvəl qeydə alınmalı və bu tələbə əməl olunmamasına görə ən ağır cinayət məsuliyyəti nəzərdə tutulmalı, vətəndaşla onlar arasında bağlanan alqı-satqı müqavilələri DƏDRX-də qeydə alınmalıdır.
Biz özümüzə öz əllərimizlə problem yaradır, sonra da başlayırıq onunla oynamağa, çünki biz daşınmaz əmlakla heyvan bazarından alınan danaya heç bir fərq qoymuruq, hər ikisinə eyni düşüncə ilə yanaşırıq.

31 yanvar 2026

Müəlif: Qurban Rzayev

QURBAN RZAYEVİN YAZILARI

DAHA COX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Şah İsmail’in ana dili Türkçedir

ŞAH İSMAİL TÜRK’TÜR: TARİHE KİMLİKSİZ BAKILMAZ
Şah İsmail Türk’tür.
Şahkulu da Türk’tür.
Şah İsmail, Türk milletinin büyüklerindendir.
O, Türk tarihinde sağlam bir yer edinmiş; yalnızca bir hükümdar değil, aynı zamanda büyük bir Türk devlet adamıdır.
Şah İsmail üç yaşında yetim kalmış, altı yaşında şeyh olmuş, on dört yaşında hükümdar olarak Kızılbaşların şahı sıfatıyla Safevî Devleti’ni kurmuştur. Ebu’l-Muzaffer, Mürşid-i Kâmil, Allah’ın yeryüzündeki gölgesi ve “Hatâî” mahlasıyla tanınan Şah İsmail, sıradan bir insan değildir.
Şah İsmail Türk’tür.
Bunun tarihî delilleri açıktır:

Türkçe (Azeri/Oğuz Türkçesi) konuşmuştur.

  • Şiirlerini Türkçe yazmıştır.
  • Hatâî” mahlasıyla kaleme aldığı divanı tamamen Türkçedir.
  • Safevî sarayının dili Türkçedir.
  • Ordunun komuta dili Türkçedir.
    Şah İsmail’in ana dili Türkçedir.
    Türk boylarına dayanır.
    Akkoyunlu Türk hanedanı ile akrabadır.
    Türk askeriyle devlet kurmuş bir hükümdardır.
    Kısacası, Şah İsmail Türk’tür.
    Safevî Devleti; 1501–1736 yılları arasında hüküm sürmüş, en geniş sınırlarında yaklaşık 2.900.000 km² alana ulaşmış, başkentleri Tebriz, Kazvin ve İsfahan olan büyük bir devlettir. Bugünkü İran, Azerbaycan, Ermenistan, Irak, Afganistan, Türkmenistan ve Türkiye’nin doğu kesimlerinde hâkimiyet kurmuştur. Şiî On İki İmam mezhebini resmî mezhep olarak kabul etmiş ve modern İran devletinin tarihsel temelini oluşturmuştur.
    Şah İsmail’in kökeni hakkında çeşitli iddialar ortaya atılsa da, o özbeöz Türk’tür. Oğuz boyunun has evladı, Azerbaycan Türkü, Karakoyunlu ve Akkoyunlu mirasının devamı, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ın torunudur. Bugün Safevîlerin kurulduğu bu geniş coğrafyada, Anadolu’dan sonra en fazla Türk nüfusunun yaşadığı alan burasıdır. Yaklaşık 60–70 milyon insan Türkçe konuşmaktadır.
    Bazı kaynaklarda Şah İsmail’in Uygur alfabesini ve On İki Hayvanlı Türk Takvimi’ni kullandığı da belirtilmektedir.
    Bugün tarafsız tarihçiler ve aydınlar, Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail arasında yaşanan mücadelenin ne denli yıkıcı ve aslında ne kadar lüzumsuz olduğunu açıkça ifade etmektedir. Şah İsmail Türkçe, Yavuz Sultan Selim ise Farsça şiirler yazmıştır. Kaldı ki 16. yüzyılda bugünkü anlamda bir milliyetçilik anlayışı da yoktur. Bu nedenle yaşananlar bir “medeniyet çatışması” değildir.
    Bu, iki Türk devleti arasında cereyan eden bir nüfuz ve iktisat mücadelesidir.
    Safevîler açısından İpek Yolu’nu kontrol edip Akdeniz’e açılmak; Osmanlılar açısından ise Suriye, Filistin ve Mısır üzerinden Baharat Yolları’na hâkim olmak hayati öneme sahipti. Osmanlı’nın “Bâbıâli” dediği merkezî yönetime, Safevîler “Âlîkapı” demekteydi.
    Olayı yalnızca mezhep ekseninde değerlendirmek tarihî bir yanlıştır. Aynı durumu 1402 Ankara Savaşı’nda Timur–Yıldırım Bayezid, Yavuz Sultan Selim–Kansu Gavri, II. Tomanbay örneklerinde; Osmanlı–Karamanoğulları, Karakoyunlular, Akkoyunlular ve daha onlarca Türk-Türk mücadelesinde de görmek mümkündür.
    Bugün Azerbaycan, Nahçıvan, Gürcistan, Afganistan, Irak, İran ve Türkmenistan coğrafyasında milyonlarca insan Türkçe konuşuyorsa; kimliğini yaşatıyorsa; bağımsız Azerbaycan Cumhuriyeti varsa; Anadolu’dan sonra yaklaşık 45 milyon Türk İran’da yaşıyorsa; 1925 yılına kadar İran Türkler tarafından yönetilmişse; bugün İran’ın dinî lideri ve cumhurbaşkanı Türk kökenliyse; Ehlibeyt sevgisine sahip milyonlarca Müslüman varsa, bunda Şah İsmail gibi büyük bir Türk devlet adamının ve iki buçuk asır hüküm süren Safevî Devleti’nin payı inkâr edilemez derecede büyüktür.
    Şah İsmail Türk’tür.
    Ve tarih, kimliksiz okunamaz.
    Rufat Gürel
    Araştırmacı Yazar

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

NƏBİ XƏZRİNİN ŞEİRLƏRİ

Arzu Babayev: – Nəbi Xəzrinin təxminən bu şəkildəki kimi vaxtlarında, 17 yaşında Nəbi Babayev imzasıyla yazdığı şerlərdən:

PƏRİM

Bağlamışdım ürəyimi əzəldən sənə,
Səninkidir qəlbimdəki məhəbbət, Pərim.
Necə mahir sənətkarmış qüdrətli əli,
Səni tənha yaratmışdır təbiət, Pərim.

Mən bülbüləm, sən çiçəkli laləzarımsan,
Həyatıma şölə saçan ilk baharımsan.
Nəhayətim, əzəlimsən, iftixarımsan,
Sənə verdim öz eşqimi əmanət, Pərim.

Qoyma könlüm hicranınla odlanıb yana,
Həsrətinlə göz yaşlarım dönər ümmana.
And içmişik, sadiq qalaq əhdə, peymana,
Aşiqləri yaşadandır sədaqət, Pərim.

1941

Mənbə: Arzu Babayev

Müəllif: NƏBİ XƏZRİ

NƏBİ XƏZRİNİN ŞEİRLƏRİ

DAHA ÇOX ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

RAMİZ İSMAYIL – 78

SƏKSƏN ALTINCI YAZI

RAMİZ İSMAYIL – 78
(Ömrün kamillik çağında sözə sədaqət)
     Salam olsun, çox dəyərli oxucum! Səhv etmirəmsə bu mənim Ramiz İsmayıl haqqında yazdığım üçüncü ya dördüncü yazımdır. Ramiz İsmayılla söhbət, onun dilindən şeirlər dinləmək nə qədər xoşdursa, onun həyat və yaradıcılığı haqqında yazmaq on qat daha xoşdur!
     Bəzən insan ömrü elə yaşayır ki, illər sadəcə rəqəm olmur, mərhələyə, məktəbə, mənəvi pilləyə çevrilir. Ramiz İsmayılın 78 illik ömür yolu da məhz belə bir kamillik yoludur – zəhmətlə yoğrulan, sözlə cilalanan, Vətən sevgisi ilə mənalanan bir yol.
    Gədəbəyin Kiçik Qaramurad kəndində, müəllim ailəsində dünyaya göz açan Ramiz Məmməd oğlu İsmayılovun həyatında ilk böyük dərs elə ailədən, eldən-obadan başlayıb. Bu torpağın sərt iqlimi, zəhmətə alışdıran dağ havası, insanı sözə və kökə bağlayan mühiti onun gələcək yaradıcılığının ruhuna çevrilib. Təsadüfi deyil ki, illər keçsə də, şairin poeziyasında Gədəbəy həsrəti, kənd yaddaşı, torpaq sevgisi aparıcı xətt kimi qalır.
    Texniki təhsil almasına, mühəndis-mexanik ixtisasına yiyələnməsinə baxmayaraq, Ramiz İsmayıl heç vaxt sözlə bağını qırmayıb. Əksinə, həyatın istehsalat meydanlarında, zavod və stansiyalarda keçən illər onun yaradıcılığına həyatilik, sənədlilik, real insan taleləri gətirib. Bu baxımdan onun poeziyası romantik duyğularla yanaşı, möhkəm həyat müşahidələrinə söykənir, nəsri isə sadəcə bədii yox, həm də mənəvi-sosial yük daşıyır.
     Ədəbiyyata gəlişi erkən olub. Orta məktəb illərindən başlayan bu maraq ilk şeirin 1965-ci ildə mətbuatda çapı ilə rəsmi ədəbi addıma çevrilib. Sonrakı onilliklərdə Ramiz İsmayıl səssiz, iddiasız, amma ardıcıl şəkildə ədəbi mühitin içində yaşayıb. Rayon və şəhər qəzetlərindən tutmuş respublika mətbuatına qədər onun sözü oxucu yolunu tapıb.
     Şairin indiyədək işıq üzü görmüş səkkiz kitabı onun yaradıcılıq axtarışlarının, daxili inkişafının, mövzu və janr zənginliyinin göstəricisidir. “Payızda xatırla məni”dən “Bəsimizdir Ay işığı”na qədər uzanan bu yol lirikanın incə çalarlarını, zamanın fəlsəfəsini, insan talelərinin ağrılı və işıqlı məqamlarını ehtiva edir. Nəsr yaradıcılığında isə “Gözü yolda qalan var”, “Mələklərin görüşü”, “Sonuncu görüş” kimi əsərlər sənədli-bədii üslubun uğurlu nümunələri kimi seçilir.
     Xüsusilə “Gözü yolda qalan var” sənədli povestinin geniş rezonans doğurması, əsər əsasında “İgid” adlı sənədli filmin çəkilməsi Ramiz İsmayıl yaradıcılığının ictimai əhəmiyyətini bir daha təsdiqləyir. Bu, sadəcə bir yazıçı uğuru deyil, sözün yaddaşa, ekrana, milli duyğuya çevrilməsi hadisəsidir.
      Onun “Baş Sarıtel” şeiri artıq yazılı mətndən çıxaraq aşıqların dilində yaşayan, xalq ruhuna qarışan bir nümunəyə çevrilib. Bu isə hər şairə nəsib olmayan bir tale payıdır – sözünün xalqın yaddaşında yaşayaraq anonimləşməsi, sənət zirvəsinə yüksəlməsidir.
      Ramiz İsmayıl təkcə yazan yox, ədəbi mühitə xidmət edən qələm sahibidir. Müxtəlif ədəbi dərnəklərdə fəal iştirakı, antologiya və almanaxlarda yer alan şeirləri, hekayələr toplusunda çap olunan nəsr nümunələri onun ədəbiyyata kollektiv məsuliyyətlə yanaşdığını göstərir. 2018-ci ildən “Xəzan” ədəbi-bədii jurnalının baş redaktor müavini kimi fəaliyyəti isə bu yolun məntiqi davamıdır – gənc qələmlərə dayaq olmaq, sözün nəfəsini qorumaq missiyası.
    Bu gün 78 yaşını qeyd edən Ramiz İsmayıl ömrün qışına doğru getsə də, ruhən və yaradıcılıq baxımından hələ də yoldadır. Şairin ən yeni işıq üzü görmüş “Ömrün qışına doğru” kitabının özü belə göstərir ki, bu qış sükut yox, düşüncə və müdriklik mövsümüdür.
     Ramiz İsmayılın simasında biz sözə sədaqətli, Vətəninə bağlı, ömrünü zəhmətlə və qələmlə keçirən bir Azərbaycan ziyalısını görürük. Onu 78 yaşı münasibətilə ürəkdən təbrik edir, möhkəm can sağlığı, uzun və faydalı ömür, yeni kitablar, yeni söz sevincləri arzulayırıq. Qələminiz yorulmasın, Ramiz müəllim – çünki bu söz yolunda sizi hələ oxucu gözləyir.
Sona qədər həmsöhbət olduğunuz üçün təşəkkür edirəm! Hələlik!
01.02.2026. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Qurban Rzayev yazır

YAS VƏ TOY MƏDƏNİYYƏTİNƏ YENİ BAXIŞ: İSRAFÇILIQDAN YIĞCAMLIĞA

Son zamanlar cəmiyyətimizdə yas mərasimlərində və toy şənliklərində artan israfçılıq tez-tez müzakirə olunur. Əslində bu problem təkcə maddi məsələ deyil, eyni zamanda insanlara düşən mənəvi və psixoloji yükdür. Düşünürəm ki, bu sahədə daha yığcam, səmərəli və dövrün tələblərinə uyğun bir yanaşma mümkündür.

Yas mərasimlərinin mahiyyəti mərhumun xatirəsini ehtiramla yad etmək və yaxınlarına mənəvi dəstək olmaqdır. Bunun üçün kütləvi süfrələr, izdihamlı axınlar, ev sahibini əlavə xərclərə və əziyyətə salan təşkilatçılıq işləri vacib deyil. Yas mərasimlərində yalnız yaxın qohumların iştirakı kifayət edə bilər. Başsağlığı isə sosial şəbəkələr, messengerlər və digər onlayn vasitələrlə çatdırıla bilər. Yardım etmək istəyənlər üçün kart hesabının paylaşılması həm şəffaf, həm də daha rahat bir yoldur. Beləliklə, həm israfçılığın, həm də yas sahibinə düşən ağır yükün qarşısı alınar.

Toy şənliklərinə gəldikdə isə, bu mərasimlər sevincin nümayişi yox, paylaşılması üçündür. Toylara onlayn dəvətnamələrin sosial şəbəkələr və messengerlər vasitəsilə göndərilməsi, təbriklərin eyni qaydada edilməsi artıq dövrümüz üçün tam məntiqlidir. Nəmərin kart vasitəsilə köçürülməsi nə hörmətsizlikdir, nə də ənənəyə ziddir — bu sadəcə müasir və sivil bir formadır. Toy mərasimlərinin 50–60 nəfərlik yaxın qohum çevrəsi ilə keçirilməsi həm ailəvi mühiti qoruyar, həm də lazımsız təmtəraq və yarış ab-havasını aradan qaldırar.

Bu yanaşma:
kütləvi axının və israfçılığın qarşısını alar, insanları borca və süni rəqabətə sürükləməz, yas və toy sahiblərini lüzumsuz maddi və mənəvi əziyyətdən xilas edər.
Ənənələr dəyişməz deyil; onlar zamanla cəmiyyətin həyat tərzinə uyğunlaşmalıdır. Əsas olan formanı yox, mahiyyəti qorumaqdır. Yığcam, səmimi və məqsədinə uyğun təşkil olunmuş yas və toy mərasimləri həm insani, həm də daha sağlam bir cəmiyyət modelinə xidmət edər.

Bu təklifin məqbul hesab olunmasının əsas səbəblərindən biri də ondan ibarətdir ki, son illər sosial şəbəkələr və messengerlər vasitəsilə onlayn qaydada təbrik və başsağlığı bildirmək artıq geniş yayılmağa başlayıb. Müasir həyat tərzi, insanların sağlamlıq durumu, iş-güc, məşğulluq, eləcə də məkan və zaman məhdudiyyətləri, çətinlikləri hər kəsin yas və toy mərasimlərində şəxsən, fiziki olaraq iştirakını çox vaxt qeyri-mümkün edir. Nəticədə isə istər-istəməz incikliklər, anlaşılmazlıqlar və söz-söhbətlər yaranır. Onlayn təbrik və başsağlığı forması bu cür halların qarşısını almağa, münasibətləri daha sivil və anlayışlı çərçivədə qorumağa imkan verər.

Bu təklifi emosiyadan yox, sağlam məntiqdən çıxış edərək verirəm,
cəmiyyəti ittiham etmək yox, çıxış yolu göstərməkdir, “ənənəyə qarşı çıxmaq” deyil, ənənəni yüngülləşdirmək məqsədi güdürəm və ən əsası, çoxlarının içində deyib dilinə gətirmədiyi reallığı sakit, mədəni formada səsləndirməyə çalışıram.

Təmtəraqlı mərasim evlərinin, şadlıq evlərinin tikilməsinə, məhəllə və küçələrdə çadırlar qurulmasına heç bir zərurət yoxdur. Əslində, bu “çadırçılıq” adlanan ənənə, orada yol verilən antisanitariya, yemək-içmək, natəmizlik, “qazan-qasturka” biznesi dünyasını dəyişən insanın xatirəsinə ehtiram yox, çox vaxt onun ruhuna hörmətsizlik təsiri bağışlayır. Yas məclisi səssizlik, təmkin və səmimiyyət tələb etdiyi halda, maddi imkanların nümayişinə çevrilən bu cür yığıncaqlar mərhumun urvatını ucaldır yox, əksinə, onu kölgədə qoyur. İnsanların bir-birinin üzünə baxaraq formal şəkildə iştirak etdiyi, mənəvi dəyəri azalan bu cür toplantılara yenidən baxmağın və onlara son qoymağın vaxtı çoxdan çatıb.

Bu tip təkliflər adətən əvvəlcə narahatlıq yaradır, sonra isə “əslində düz deyir” mərhələsinə keçə bilər.

24 yanvar 2026

Müəlif: Qurban Rzayev

QURBAN RZAYEVİN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

31 yanvar M.Ə.Rəsulzadənin doğum günüdür

31 yanvar M.Ə.Rəsulzadənin doğum günüdür

Bilirdinizmi? Lahıcda M.Ə.Rəsulzadə 2 ay 17 gün Qaçaq Əli Əhmədoğlu adı altında yaşayıb. Təqribən 3 ayda 30 ev dəyişib izi itirmək üçün.

Bu Post Azərbaybaycan Demokratik Respublikasının banisi Məmməd Əmin Rəsulzadəyə həsr edilir. 31 yanvar M.Ə.Rəsulzadənin doğum günüdür.

Lahıcın yaşlı sakini rəhmətlik Ənvər Balayev danışırdı ki, o, indiki evini Rəsulzadəni burda gizlədən çarvadar Kərim kişidən alıbmış:

«Bir kişi vardı, Kərim kişi. Mənə dedi ki, sənin aldığın bu evdə bilirsən kim olub? Pıçıldadı ki, Məmməd Əmin Rəsulzadə bu evdə 3 gün qalıb. Yavaş-yavaş Sovet dövründən danışırdı mənə, Deyirdi ki, bu evin yiyəsi Kəblə Qulamla Şamaxıda çarvadarlıq ediblər. Kəblə Qulam ona gəlib deyib ki, «yetim, iki abırlı adam gəlib Bakıdan. Lahıca getmək istəyir. Yükləri qoyaq burda, aparıb onları Lahıca yerləşdirək». Həmin şəxsləri Basqal tərəfdən götürüblər. Lahıca atla gəlib çıxıblar. İki yoldaş olublar. Biri Məmməd Əmin Rəsulzadə, ikincisi isə onun yaxın sirdaşı Abbasqulu Kazımzadə».

Dəqiq rəqəm olmasa da, Ənvər Balayev gəzən söhbətlərə istinad edərək deyirdi ki, o, Lahıcda 2 ay 17 gün yaşayıb.

Lahıca səfər Abbasqulu Kazımzadənin Məmməd Əminə gətirdiyi bəd xəbərlə bağlı olur. Xəbərə görə, Bakıda artıq onun həbsi barədə qərar verilib. Novxanını tərk edib Gürcüstana yola düşmək qərarı verilsə də, Rəsulzadənin qeydlərində deyilir ki, «Hadisələr və təsadüflər bizi bir çox dağları və dərələri gəzdirdikdən sonra Şamaxı qəzasında Lahıc adında tanınmış bir qəsəbədə saxlanmaq məcburiyyətində buraxmışdı».

Qeyd: foto suni intellekt vasitəsilə canlandırılıb

http://meresulzade.blogspot.com/2011/08/mrsulzadnin-lahcda-qaldg-ev.htmlmore

Məlumatı hazırladı: Rahib Kərimli

Rahib Kərimlinin digər yazıları

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Əlvida, “Azərbaycan” nəşriyyatı!

Əlvida, “Azərbaycan” nəşriyyatı!
Bəzən bir sosial şəbəkə paylaşımı insanı illərin yaddaşına, unudulmuş dəyərlərə, sükutla vidalaşan bir dövrə aparır. Bu yazını yazmağa məni vadar edən də məhz belə bir hiss oldu. Azərbaycan jurnalistikasına, publisistik fikrə, kitab mədəniyyətinə 35 il ömrünü həsr etmiş Əlirza Xələflinin Facebook hesabında paylaşdığı çıxışının video paylaşımını görəndən sonra içimdə ağır bir nisgil yarandı. Bu nisgil təkcə bir nəşriyyatın taleyi ilə bağlı deyildi – bu, bütöv bir dövrün sakitcə pərdəsini endirməsi idi:


“Azərbaycan” nəşriyyatı sadəcə kitab çap edən bir müəssisə olmayıb. O, onilliklər boyunca sözün ünvanı, fikrin sığınacağı, qələm adamlarının ümid qapısı olub. Buradan minlərlə kitab oxucuya yol tapıb, neçə-neçə gənc yazar ilk dəfə adını kitab üzərində görüb, neçə-neçə alim, publisist, şair öz fikrini gələcək nəsillərə əmanət edib. Bu divarlar arasında təkcə kağız qoxusu yox, həm də zəhmət, sədaqət və mədəniyyət ruhu dolaşıb.
Əlirza Xələflinin çıxışı isə bu ruhun necə yorulduğunu, necə tək qaldığını açıq şəkildə göstərirdi. 35 il – az zaman deyil. Bu, bir insan ömrünün ən məhsuldar, ən məsuliyyətli illəridir. O illəri qonorarsız məqalələrə, gecələr yazılan yazılara, çətin şərtlər altında nəşr olunan kitablara həsr etmək isə yalnız peşəkarlıq deyil, həm də missiyadır. Təəssüf ki, bu missiya bu gün layiq olduğu dəyəri görmür.
Ən acısı da odur ki, biz itkiləri adətən hər şey bitəndən sonra anlayırıq. Nəşriyyat qapadılır, redaksiyalar boşalır, kitabların səsi kəsilir – və yalnız bundan sonra “niyə belə oldu?” sualını veririk. Halbuki bu sualı daha əvvəl, hələ söz danışa bilərkən, hələ kitablar çap olunarkən vermək lazım idi.


“Azərbaycan” nəşriyyatına vida əslində bir quruma yox, bir düşüncə tərzinə, bir mədəni ənənəyə vidadır. Bu vida səssizdir, pafossuzdur, amma çox ağrılıdır. Çünki bu səssizliyin arxasında diqqətsizlik, biganəlik və dəyərlərə qarşı laqeyd münasibət dayanır.
Bu yazı bir ittiham yox, bir xatırlatmadır. Xatırlatmaq üçündür ki, mədəniyyət təsadüfən yaşamır, söz öz-özünə ayaqda qalmır. Onu yaşadan insanlar var – Əlirza Xələfli kimi insanlar. Onların səsi eşidilməyəndə, zəhməti qiymətləndirilməyəndə, nəticə belə olur: “Əlvida”.
Bəlkə də bu vida son deyil. Bəlkə də bu, yenidən düşünmək, yenidən dəyərləndirmək üçün bir çağırışdır. Amma bir həqiqət var ki, “Azərbaycan” nəşriyyatı ilə birlikdə biz bir az da sözə olan hörmətimizi itirdik.
Əlvida, “Azərbaycan” nəşriyyatı. Səninlə birlikdə bir dövr də tarixə çevrildi.
P.S. Həqiqətən də, bu “əlvida” deyilən çıxışa çox təsirləndim….

Səadət Sultan,

yazıçı-publisist

SƏADƏT SULTANIN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

ÖTƏN İLİN BİR QIŞ GÜNÜNDƏ…

ÖTƏN İLİN BİR QIŞ GÜNÜNDƏ…
Gecədən başlayan qar gün ərzində bir qədər səngisə də aravermədən elə hey yağırdı. Günboyu çöldə-bayırda həm işlərimlə məşğul olur, həm də ağ örtüklü bağlarda, səkilərdə gəzib-dolandıqca xatirələrə dalırdım. Gəncliyimdən qarlı havalarda tək-tənha gəzməkdən zövq alırdım.

Elə ki güclü qar başlayırdı, yarım saat ötməmiş təbiət ağ örpəyə bürünürdü. O zaman ev-eşiyə yığışmaq istəmirdim. Səhərə qədər küçələri, bağları dolaşmağa təşnəydim. Adı nəydi bu dəliliyin… Əlbəttə ki Romantika…

İndi yadıma 70-ci illərin qarlı-şaxtalı qış günləri düşür. Jurnalistikada oxuduğum çağlardı. Bir gün auditoriyada “Sov.İKP tarixi”ndən mühazirə oxuyan professor, mərhum Xəlil Əlimirzəyevin dərsindəydik. Yadımdan çıxmamış, əvvəl onu deyim ki, Xəlil müəllim dərsə davamiyyəti yoxlayarkən hər kəs adı çəkildiyi zaman bir-bir qalxıb “burda”, cavabını verəndə, mən “buradayam”, deyirdim. Bu zaman Xəlil müəllim təəccüblə üzümə baxır, amma bir söz demədən yoxlamasına davam edirdi…

Çöldə quşbaşı qar yağır, ağaclar bu bəyazlıqda elə gözəl görünürdü ki! Həmin anlarda ürəyimə sanki lopa-lopa cevinc dolurdu. Əlimi üzümə dayayıb böyük vəcdlə pəncərənin o üzündəki gözəlliyə baxırdım. Dərsdə olduğumu tamam unutmuşdum. Fikrim-zikrim qar dənəciklərinə dönüb fırfıra kimi havada uçurdu. Qəflətən Xəlil müəllimin acıqlı səsi məni yaşadığım sevinc dolu aləmdən ayırdı:

– Qız! Fikrin hardadı, indi səni bayıra çıxararam, ağlın başına gələr!
Həmişə qaşqabaqlı, zəhmli olan Xəlil müəllimin səsindən, sözündən tez də özümü yığışdırdım. Amma qorxu mənə nə qədər əsər eləsə də cəsarətimi toplayıb, hələ qeyb olmayan fərəhli ovqatımla müəllimin diqqətini bu gözəlliyə çəkmək istədim:

– Xəlil müəllim, bir baxın, bayırda necə gözəl qar yağır, elə bil göydən yerə sevinc ələnir.

Xəlil müəllim eynəyinin üstündən bir mənə baxdı, bir də bayırda yağan qara. Onda gördüm, çöhrəsinə təbəssüm qondu, həmin anda sərtliyindən əsər-əlamət qalmadı:

– Jurnalisti romantik xəyallarından ayırmaq olmaz- deyib, kürsüdən aralandı. Əslində müəllim mühazirəsini bitirmişdi. Asta yerişlə masanın arxasına keçib yerində əyləşdi. Jurnalı qarşısına çəkib, qeydlərini yazmağa başladı. Auditoriyada elə yumşaq, rahat ab-hava yarandı ki…

Professor Xəlil Əlimirzəyev Qəbələ rayonunun Mirzəbəyli kəndində doğulmuşdu. Təbiəti də o yerlərin qışı kimi sərt idi. Amma həmin mükaliməmizdən sonra Xəlil müəllimin davranışında büruzə vermədiyi səmimiyyətini hiss etdim. Auditoriyada olanda simasında gördüyümüz sərtliyi, intizamı, ciddiliyi zabitəli insan olduğundan irəli gəlirdi…

Həmin hadisədən sonra kursumuza dərsi olan günlər tənəffüslərdə pəncərə qarşısında mənimlə mehribancasına söhbət edirdi. Bir gün də Jdanov rayonundan (indiki Beyləqan) olduğumu biləndə xəbər aldı ki, Səməd Hacıyevi tanıyırsan? Dedim bəli, oğlu ilə bir sinifdə oxumuşam. Xəlil müəllim Səməd kişi ilə dostluğundan, bir neçə dəfə evində qonaq olduğundan, birgə ova çıxdıqlarından danışdı. Söhbət əsnasında həyəcan keçirsəm də fərəhimi gizlədə bilmirdim. Demə, Xəlil müəllim sadə və mehriban insan imiş…

Biz universiteti bitirən ili, 1976-cı ildə Xəlil Əlimirzəyev 58 yaşında vəfat etdi. O, XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatı tarixindən bizə dərs deyən Xalid Əlimirzəyevin əmisi idi…

İndi quşbaşı yağan qarlı havada gəzişərkən Xəlil müəllimi xatırladım. Allah ona da, Xalid müəllimə də rəhmət eləsin! Ruhları şad olsun!
9 yanvar 2023

Müəllif: Şəfəq NASİR,
Yazıçı, publisist

KİTAB HAQQINDA YAZILAR

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Fəzail Rzaquliyev yazır

Yaltaqlıq “mədəniyyəti” və onun fəsadları

Cəmiyyətin inkişafına mane olan görünməz, lakin dərin köklərə malik problemlərdən biri də yaltaqlıqdır. Bu, təkcə fərdi xarakter zəifliyi deyil, zamanla sistemli hala gələn və bütöv mühitləri zəhərləyən sosial xəstəlikdir. Yaltaqlıq harada yayılırsa, orada ədalət geri çəkilir, bacarıq kölgədə qalır, dürüstlük isə susmağa məcbur olur.
Yaltaqlıq, adətən, zəhmətin və biliklərin dəyərsizləşdiyi mühitdə çiçəklənir. Belə mühitlərdə insan öz bacarığı ilə deyil, kimə yaxın olduğu, kimə nə dediyi və nə qədər “uyğun” davrandığı ilə irəli çəkilir. Nəticədə çalışqan, savadlı, vicdanlı insanlar kənarda qalır, meydan isə sözü çox, işi az olanlara verilir.
Bu “mədəniyyət”in ən təhlükəli tərəfi onun tədricən normaya çevrilməsidir. Əvvəlcə qınaq doğuran yaltaq davranışlar zamanla “işin tələbi”, “yaşamaq qaydası” kimi qəbul edilir. İnsanlar susmağı, razılaşmağı, hətta doğru bildiklərindən imtina etməyi təhlükəsizlik mexanizmi kimi görməyə başlayırlar.
Yaltaqlığın fəsadları təkcə fərdlərlə məhdudlaşmır. Bu hal idarəetmədə səhv qərarların artmasına, kollektivlərdə etimadsızlığa, gənclərdə isə yanlış rol modellərinin formalaşmasına səbəb olur. Gənc insan görür ki, zəhmət çəkən yox, yaltaqlanan irəli gedir. Bu müşahidə onun ədalətə, əməyə və gələcəyə olan inamını sarsıdır.
Xüsusilə vəzifəli şəxslərin ətrafında yaranan yaltaqlıq halqası reallıqla əlaqəni kəsir. Rəhbər yalnız tərif eşidəndə problemləri görmür, səhvlər gizlədilir, inkişaf isə imitasiya olunur.
Unutmaq olmaz ki, yaltaqlıq yalnız yaltaq olanı deyil, yaltaqlananı da zəiflədir. Davamlı tərif eşidən insan tənqidə dözümsüz olur, özünü inkişaf etdirmək ehtiyacı hiss etmir və nəticədə geriləyir.
Sağlam cəmiyyət yaltaqlıq üzərində deyil, ədalət, zəhmət və vicdan üzərində qurulur. Bu dəyərlər qorunmadıqca, inkişafdan danışmaq sadəcə gözəl söz oyunu olaraq qalacaq.

Fəzail RZAQULİYEV,
Müstəqil psixoloq

FƏZAİL RZAQULİYEVİN YAZILARI

DAHA ÇOX MƏLUMAT BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Kiçik və yüngül toplar zənburək adlanırdı

Nadir şah Əfşarın ordusunda istifadə edilən kiçik və yüngül toplar zənburək adlanırdı .
Zənburəkçilər dəstəsi Nadir şahın topçu qüvvələrinin mühüm tərkib hissəsini təşkil edirdi və bu topların imkanlarından məharətlə istifadə edilməsi onların əhəmiyyətini xeyli artırırdı. Zənburəklərin silahlanmaya qəbul edilməsi də səfəvilər dövrünə aiddir. Tədqiqatçıların qənaətinə görə, hələ Şah Abbas dövründə bu toplardan istifadə edilməyə başlanmış və onun ilk strukturları yaradılmışdı. Amma səfəvilər qoşunlarında bu topların malik olduğu bütün imkanları reallaşdırmaq mümkün olmamışdı. Nadir şahın qoşunlarının tərkibində isə zənburəklərdən daha geniş və daha səmərəli istifadə olunması onların gərəkliliyini təsdiqlədi . Bunun nəticəsi kimi, müstəqil zənburəkçi strukturları formalaşdırıldı. Həmin strukturların təşkili də Nadir şahın öz qoşunlarının formalaşdırılmasına gətirdiyi yeniliklərdən biri idi.
Qısa xüsusiyyətləri
• Daşıyıcı: Dəvə
• Silah növü: Kiçik kalibrli, dönən lüləli (swivel gun tipli) yüngül top
• Heyət: Adətən 1–2 nəfər
• Taktiki üstünlük:
• Sürətli hərəkət və qəfil hücum
• Atəşdən sonra tez mövqe dəyişmək
• Süvari və piyada dəstələrinə psixoloji və taktiki təsir.

Məlumatı hazırladı: Leyla Mahirqızı

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>HAMI BU HEKAYƏDƏN DANIŞIR<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"