Etiket arxivi: Bakı şəhəri

SYMBOL DES LEBENS

SYMBOL DES LEBENS

14 Februar 2026,
die Hauptstadt Aserbaidschans,
die Stadt Baku.
Früh am Morgen
von neben den „Flammentürmen“
stieg ich in die „Linie Nummer 10“…
Zu meiner Rechten der Verkünder der Welt;
der „Fernsehturm“,
zu meiner Linken die „Flammentürme“…
Während wir hinabfahren,
rechts von mir der „Märtyrerfriedhof“,
eine Moschee, die Standseilbahn,
das Haus des Helden Ziya Bünyadov,
das „Teletheater“…
Dann Enge;
ein steiniger, holpriger Weg…
das Café „Yolki-palki“,
die Scheich-Schamil-Straße,
der „Azneft-Platz“,
wieder rechts von mir das blaue Kaspische Meer,
links von mir „Die vier Jahreszeiten“…
Wieder bleibt links der „Jungfrauenturm“…
In seinem Schoß die Wunde der Jahre;
die Kirche des Heiligen Apostels Bartholomäus,
in der Ferne;
an der Kreuzung der Straßen Pervimayski und Karganov die Synagoge der Juden,
gleich daneben die Kerbalayi-Abdullah-Moschee,
ein wenig später die Synagoge der Bergjuden, gesondert…
Während diese Bilder durch meine Gedanken ziehen, biegt der Bus ins Stadtzentrum ab – ich verabschiede mich vom „Neftyannik“,
meine „Blauäugige“ bleibt zurück…
„Dinamo“ und „API“ bleiben rechts von mir,
„Dzerzhinski“, „26er“, die Nationalbibliothek fallen auf meine linke Seite…
Das Musiktheater von Raschid Behbudov bleibt rechts…
Links, an der belebtesten Stelle der Nizami-Straße – im Herzen Bakus – die Kirche des Heiligen Gregor…
Rechts von mir – in der 28.-Mai-Straße (ehemals Telefonnaya) steht die lutherische Kirche wie ein wahrer „Erlöser“…
Wir überqueren rasch die 28.-Mai-Straße,
biegen von Mirza Agha Aliyev nach rechts ab,
vor dem Konservatorium steht Üzeyir Bey,
gegenüber der Nationalbank bleibt der große Führer,
links hinten…
Vor der Metrostation 28. Mai hält der Bus kurz…
Rechts von mir bleibt „AZI“, links der „Bahnhof“…
Wer einsteigt, steigt ein, wer aussteigt, steigt aus…
Wir setzen unseren Weg fort…
Von der Puschkin-Straße biegen wir nach rechts ab;
links bleibt der große Samad Vurgun,
rechts der Ort des „Baku-Hotels“…
Halt, „Nummer 10“! Halt!
Als hätte der Fahrer meinen Ruf gehört,
beschleunigt er…
Wieder fahren wir hinaus zum „Neftyannik“…
Puschkin bleibt links,
„Domsowet“ rechts…
Wir erreichen den „Seehafen“ und biegen nach links ab,
das blaue Kaspische Meer bleibt rechts…
In der Ferne, im Schoß des Meeres, badet die Sonne!
Das blaue Auge meines Kaspischen Meeres ist zu einer blutroten Schale geworden!
Wir erreichen den Siegespark und biegen nach links ab,
der Siegesbogen bleibt rechts, zurück…
Wir fahren geradeaus, immer geradeaus…
Vom Ort der Gagarin-Brücke –
über die Afiyeddin-Dschalilow-Straße…
Das „Entbindungsheim“ bleibt rechts,
das Krankenhaus der Ölarbeiter links…
Mein Ahnherr Schah Chätai bleibt links,
das Gericht der Gerechtigkeit rechts…
Wir fahren geradeaus über die Chodschali-Allee…
Links von mir die Metrostation Chätai,
rechts der Tempel der Chemiker;
Mendelejew, Məmmədəliyev – es gibt eine Ähnlichkeit…
Wir fahren geradeaus, immer geradeaus…
Links hinten;
die Statue einer Frau, die ihr Kind Gott übergibt,
klagend, bleibt zurück…
Wieder wenden wir uns dem Kaspischen Meer zu…
Die purpurrote Sonne glüht am Horizont…
Die Brust der Nacht wird aufgerissen…
Die Arme des roten Schimmers strecken sich in den Schoß der Nacht,
der Himmel nimmt eine seltsame Farbe an –
eine Mischung aus Blau und Rot…
Ich möchte den Himmel näher sehen:
„Halt, halt!“ – sage ich zum Fahrer…
Unter dem Vorwand einer Haltestelle will er nicht anhalten…
Ich gehe zur Tür, lege meine Hand an den Mund,
tue so, als müsste ich mich übergeben…
Der Fahrer hält sofort den Bus.
Ich steige sogleich in die „Nummer 11“…
Mein Geist schreitet dem Meer entgegen…
Der Himmel ist klar, die Luft leicht kühl…
Der Morgenwind weht vom Meer in mein Gesicht.
Links vor mir, ganz nah,
fällt ein heller Stern in mein Auge…
Ich gehe zum Meer hin und erreiche ihn direkt.
Ein seltsames Gebäude; eine Säule, die sich in den Himmel dreht…
Ganz oben leuchtet wie ein Stern das „Symbol des Lebens“…
Es hat Farbe von der Sonne angenommen;
weder rot noch rosa noch orange…
Seine Farbe ist sehr eigenartig,
ganz wie die Welt selbst…
Ich gehe dem Meer entgegen,
auf meinem Weg sitzt eine alte Frau,
vielleicht achtzig Jahre alt,
ärmlich gekleidet…
Vor ihr 3–4 gelbe Zitronen,
5–6 Bündel Petersilie…
„Was ist das für ein Gebäude, gute Frau?“ – frage ich die Alte.
Im Zwielicht des Morgens öffnet sich auch ihr Blick…
„Ich bin nicht die Dame, schau, sie ist es!“ –
auch mir, mit grauem Bart, öffnet sich der Blick…
„Es ist die Kirche der Unbefleckten Empfängnis der Heiligen Jungfrau Maria…“

14 Februar 2026, Baku (06:41)
Autor: Zaur USTAC

Articles by Zaur Ustac

Daha çox məlumat burada

ZAUR USTACIN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Bəstəkar Arzu Rzayevanın Bakıda “Arzuların melodiyası” adlı müəllif konserti təşkil olunub

Bəstəkar Arzu Rzayevanın Bakıda “Arzuların melodiyası” adlı müəllif konserti təşkil olunub

5 aprel 2026-ci il tarixində Azərbaycan Respublikasının paytaxtı Bakı şəhərində Beynəlxalq Muğam Mərkəzində Norveçdə yaşayan Azərbaycan diasporunun fəal üzvü, bəstəkar və musiqiçi, Norveç Azərbaycanlıları Təşkilatının üzvü, Osloda fəaliyyət göstərən Nizami Gəncəvi adına Azərbaycan dili həftəsonu məktəbinin sədri Arzu Rzayevanın “Arzuların melodiyası” adlı müəllif konserti təşkil olunub. Tədbir Oslo Azərbaycav Evi, Azərbaycan Respublikasının Diasporla İş üzrə Dövlət Komitəsi və Azərbaycan Diasporuna Dəstək Fondunun və Oslo Azərbaycan Evinin dəstəyi ilə həyata keçirilib.
Diasporla İş üzrə Dövlət Komitəsinin sədr müavini Vaqif Seyidov layihənin milli-mədəni dəyərlərimizin beynəlxalq səviyyədə təbliğində əhəmiyyətini vurğulayıb və diaspor nümayəndələrinin bu işdəki rolunu yüksək qiymətləndirib.
Əməkdar incəsənət xadimi Baba Vəziroğlu belə layihələrin Azərbaycan mədəniyyətinin yaşadılması və gələcək nəsillərə ötürülməsi baxımından xüsusi önəm daşıdığını bildirib.
Xalq artisti Fəxrəddin Manafov tədbirin yüksək səviyyədə təşkil olunduğunu vurğulayaraq, Arzu Rzayevanın yaradıcılığını yüksək qiymətləndirib və ona uğurlar arzulayıb.
Professor, tanınmış dirijor və A.Rzayevanin müəllimi olmuş Ağaverdi Paşayev tələbəsinin uğuruna çox sevindiyini bildirib və bu cür layihələrin Azərbaycan mədəniyyəti üçün vacib olduğunu vurğulayıb.
Tanınmış tarzən, Beynəlxalq Muğam Mərkəzinin direkztoru Sahib Paşazadə milli-mənəvi dəyərlərin qorunmasında bu cür mədəni tədbirlərin rolunu xüsusi qeyd edib.
Konsertin aparıcısı, əməkdar artist Dilarə Əliyeva A.Rzayevanin yaradıcılıq yolu haqqında danışıb və A.Rzayevanın bəstələrində vətənə və torpağa sevgisinin xüsusi yer tutduğunu vurğulayıb. D.Əliyeva tədbirin ərsəyə gəlməsində göstərilən dəstəyə görə Diasporla İş üzrə Dövlət Komitəsinə təşəkkürünü bildirib.
Arzu Rzayeva çıxışında layihənin ərsəyə gəlməsində göstərilən dəstəyə görə Diasporla İş üzrə Dövlət Komitəsinə, Oslo Azərbaycan Evinə və tədbirin təşkilinə töhfə verən bütün qurum və təşkilatçılara təşəkkürünü bildirib.
Konsert proqramı Azərbaycan musiqi ənənələrinə əsaslanan zəngin əsərlərlə təqdim olunub. Arzu Rzayevanın müəllifi olduğu bəstələr tamaşaçılar tərəfindən böyük maraq və alqışlarla qarşılanıb. Tədbir iştirakçıları Azərbaycan mədəniyyətinin ruhunu hiss ediblər və layihənin milli-mədəniyyətimizin beynəlxalq səviyyədə təbliği baxımından əhəmiyyətini yüksək qiymətləndiriblər. Konsertdən fotolar:

Yazarlar.az olaraq, biz də öz növbəmizdə Arzu Rzayevanı təbrik edir, qarşıdakı bütün həyat və fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!

Məlumatı hazırladı: Günay ƏLİYEVA

GÜNAY ƏLİYEVANIN DİGƏR YAZILARI

CAHANGİR MƏMMƏDLİ – 85

DAHA ÇOX YENİ MƏLUMAT

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Məni darıxdırır Bakı küləyi

Məni darıxdırır Bakı küləyi

Məni darıxdırır Bakı küləyi,
Küçədə gəzəndə dəli oluram.
Gah gülə çiçəyə, çəmənliklərə,
Gah da ki, bilmirəm nəyə qonuram…

Məni darıxdırır Bakı küləyi,
Yadıma nə boyda xatirə düşür…
Silib yaddaşımı yox edim gərək,
Hələ indi indi yaram bitişir.

Yox, yox, yaddaşımla işim olmasın,
Yoxsa, məhəbbətim yadımdan çıxar.
Haçansa, Bakının küçələrində
Rastlaşaq əvvəlki biz olmaz axı…

Müəllif: Şəlalə CAMAL

KƏLBƏCƏR HAQQINDA

ŞƏLALƏ CAMALIN YAZILARI

ZAUR USTACIN YAZILARI

QƏNDABIN DİGƏR YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Zaur Ustac – Həyat simvolu

HƏYAT SİMVOLU

14 fevral 2026-cı il,
Azərbaycanın paytaxtı,
Bakı şəhəri.
Sübh tezdən
“Alov Qüllələri”nin yanından
Əyləşdim “10 nomrə”yə…
Sağımda dünya carçısı;
“Teleqüllə”,
Solumda “Alov Qüllələri”…
Aşağı düşdükcə,
Sağımda; “Şəhidlər xiyabanı”,
Məscid, funikulyor,
Qəhrəman Ziya Bünyadovun evi,
“Teleteatr”….
Sonra qnbərlik;
Daşlı, kələ-kötür yol…
“Yolki-palki” kafesi,
Şeyx Şamil küçəsi,
“Azneft meydanı”,
Yenə sağımda Mavi Xəzər,
Solumda “İlin dörd fəsli”…
Yenə solumda qalır “Qız Qalası’…
Qoynunda illərin yarası;
Müqəddəs Həvari Varoflomey kilsəsi,
Uzaqda;
Pervimayski və Karqanov küçələrinin kəsişməsində yəhudilərin sinaqoqu,
Düz yanında Kərbəlayi Abdullah məscidi,
Bir az sonra  Dağ Yəhudilərin sinaqoqu ayrıca…
Bunlar düşüncəmdə avtobus burulur şəhərin mərkəzinə – ayrılıram “Neftyannik”dən,
“Mavi gözlüm” qalır arxada…
“Dinamo” və “APİ” qalır sağımda,
“Dzerjiniski”, “26-lar”, Milli Kitabxana düşür soluma…
Rəşid Behbudovun mahnı teatrı qalır sağımda… Solda Nizami küçəsinin ən qaynar yerində – Bakının düz mərkəzində – Müqəddəs Qriqori Kilsəsi…. sağımda – 28 may küçəsində (keçmiş Telefonnaya) yerləşən lüteran kilsəsi dayanıb əsl “Xilaskar” kimi…
28 may küçəsini sürətlə keçib,
Mirzə Ağa Əliyevdən dönürük sağa,
Konservatoriyanın qarşısında Üzeyir bəy,
Milli Bankla üzbəüz Ulu Öndər qalırlar,
Solda arxada…
28 may metrosunun qarşısında azca dayanır avtobus…
Sağımda qalır “AZİ”, solumda “Vağzal”…
Minən minir, düşən düşür…
Davam edirik yolumuza…
Puşkin küçəsindən dönürük sağa;
Solumda qalır dahi Səməd Vurğun,
Sağımda “Bakı mehmanxası”nın yeri..
Yeri, “10 nömrə”! Yeri!
Sanki sürücü eşidib səsimi
Artır sürəti…
Yenidən çıxırıq “Neftyannik”ə…
Puşkin qalır solumda,
“Domsovet” sağımda…
“Morvağzal”a çatıb dönürük sola,
Mavi Xəzər qalır sağımda…
Uzaqda, dənizin qoynunda yuyunur Günəş!
Mavi Xəzərimin mavi gözü qan canağına dönüb!
Zəfər parkına çatıb sola dönürük,
Zəfər tağı qalır sağımda, arxada…
Düz gedirik, düz…
Qaqarin körpüsünün yerindən –
Afiyəddin Cəlilov küçəsindən keçirik…
“Raddom” qalır sağda,
Neftçilər xəstəxanası solumda…
Şah babam Xətai qalır solumda,
Ədalət məhkəməsi sağımda…
Xocalı xiyabanı ilə düz gedirik, düz…
Solumda Xətai metrosu,
Sağımda kimyaçılar məbədi;
Mendeleyev, Məmmədəliyev – oxşarlıq var…
Düz gedirik, düz…
Solda arxada;
Körpəsini Tanrıya pay verən,
Fəryad edən qadın heykəli qalır…
Yenə üzü Xəzərə gedirik…
Al qırmızı Günəş üfüqdə qızarır…
Gecənin bağrı sökülür…
Al qırmızı şəfəqin qolları uzanıb gecənin qoynuna,
Səma qəribə rəngə çalır
-mavi ilə qırmızının qarışığı…
Səmanı daha yaxından görmək istəyirəm:
-Saxla, saxla – deyirəm sürücüyə…
Dayanacağı bəhanə edib, saxlamaq istəmir…
Qapıya yaxınlaşıb əlimi ağzıma aparıram,
Öyümək imitasiya edirəm…
Tez saxlayır sürücü avtobusu.
Həmən minirəm “11 nömrə”yə…
Üzü dənizə addımlayır ruhum…
Səma tərtəmiz, hava azca ayaz…
Sübhün mehi dənizdən vurur üzümə.
Solda qarşımda, lap yaxında,
Parlaq bir ulduz sataşır gözümə…
Üzü dənizə gedib, çatıram düz yanına.
Qəribə binadır; bir sütun millənib göyə…
Lap ucda ulduz kimi parlayır “həyat simvolu”…
Günəşin rəngindən rəng qatıb rənginə;
Nə qırmızı, nə çəhrayı, nə narıncı…
Çox qəribədir rəngi,
Lap dünyanın özü kimi…
Gedirəm üzü dənizə,
Yolumun üstündə qoca qadın oturub,
Olar, səksən yaşı,
Nimdaşdır üst-başı…
Qarşısında 3-4 sarı limon,
5-6 dəstə cəfəri…
-bu nə binadır, ay xanım?  – soruşuram qarıdan.
Sübhün alaqaranlığında eyni açılır qadının…
-xanım mən deyiləm, bax, odur! – ay saqqalı ağarmış – mənim də eynim açılır…
-Müqəddəs Bakirə Məryəmin Məsum Hamiləliyi Kilsəsidir… – başına dönüm…
14 fevral 2026. Bakı. (06:41)
Müəllif: Zaur USTAC

ZAUR USTACIN YAZILARI

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I


NƏBİ XƏZRİNİN ŞEİRLƏRİ

Arzu Babayev: – Nəbi Xəzrinin təxminən bu şəkildəki kimi vaxtlarında, 17 yaşında Nəbi Babayev imzasıyla yazdığı şerlərdən:

PƏRİM

Bağlamışdım ürəyimi əzəldən sənə,
Səninkidir qəlbimdəki məhəbbət, Pərim.
Necə mahir sənətkarmış qüdrətli əli,
Səni tənha yaratmışdır təbiət, Pərim.

Mən bülbüləm, sən çiçəkli laləzarımsan,
Həyatıma şölə saçan ilk baharımsan.
Nəhayətim, əzəlimsən, iftixarımsan,
Sənə verdim öz eşqimi əmanət, Pərim.

Qoyma könlüm hicranınla odlanıb yana,
Həsrətinlə göz yaşlarım dönər ümmana.
And içmişik, sadiq qalaq əhdə, peymana,
Aşiqləri yaşadandır sədaqət, Pərim.

1941

Mənbə: Arzu Babayev

Müəllif: NƏBİ XƏZRİ

NƏBİ XƏZRİNİN ŞEİRLƏRİ

DAHA ÇOX ŞEİR BURADA

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Aşıq Ələsgər – Gərəkdir

Gərəkdir

Aşıq olub, tərki-vətən olanın,
Əvvəl, başda pür kamalı gərəkdi.
Oturub-durmaqda ədəbin bilə,
Mə’rifət elmində dolu gərəkdi.

Xalqa həqiqətdən mətləb qandıra,
Şeytanı öldürə, nəfsin yandıra,
El içində pak otura, pak dura,
Dalısınca xoş sədalı gərəkdi.

Danışdığı sözün qiymətin bilə,
Kəlməsindən ləlü-gövhər süzülə,
Məcazi danışa, məcazi gülə,
Tamam sözü müəmmalı gərəkdi.

Arif ola, eyham ilə söz qana,
Naməhrəmdən şərm eyləyə, utana,
Saat kimi meyli haqqa dolana,
Doğru qəlbi, doğru yolu gərəkdi.

Ələsgər haqq sözün isbatın verə,
Əməlin mələklər yaza dəftərə.
Hər yanı istəsə, baxanda görə,
Təriqətdə bu sevdalı gərəkdi.

Foto və təqdimat : İBRAHİM İLYASLI
P.S. “Doğru qəlbi, doğru yolu gərəkdi.

İBRAHİM İLYASLININ YAZILARI

Aşıq Ələsgər – Dağlar – təqdim edir: Səməd Yusifcanlı (Hətəmov)

Aşıq Ələsgərin övladları – Foto

Aşıq Ələsgərdən dodaqdəyməz nümunələri

Nümunələrin müəllifi: Aşıq ƏLƏSGƏR

AŞIQ ƏLƏSGƏR HAQQINDA

Tərtib etdi: Zaur USTAC


ZAUR USTACIN YAZILARI

“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru