BİR GÖZƏLƏ Çəmən kimi, çiçək kimi, şeh kimi, Təzə-tərdi, təzə-tərdi, təzə-tər. Kimdən ötrü nə təhərdi bilmirəm, Bizə tərdi, bizə tərdi, bizə tər. * * * Baxışları baharlanıb, yazlanıb, Sazsızlar da onu görüb, sazlanıb. Dodağında cilvələnib, nazlanıb, Məzə tərdi, məzə tərdi, məzə tər. * * * Dedim, durum söz bağından söz dərim, Gözəl gördüm, işıqlandı sözlərim. Gözəlliyi görməsəydi gözlərim, İz itərdi, iz itərdi, iz itər!
Bir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana. O bəd, uğursuz günü – ərinin öldüyünü Bildirmədi heç ona. Kədəri dalğa-dalğa doldusa da ürəyə Lakin nə saç yolaraq verdi əsən küləyə, Nə şivən etdi ana. Ürəyində ağlayıb, gülmək öyrətdi ona, Dözərək davanın da dərdinə, bəlasına, Öz boğazından kəsib yedirdi balasına… Bir oğul böyütdü ki, gur, çatmaqaş, gensinə. Bir oğul böyütdü ki, oğul deyirəm sənə: Atlını atdan salıb küləklərlə ötüşür. Baxışından qızların ürəyinə od düşür. Bir oğul böyütdü ki, oğul məktəb bitirdi, Oğul instituta qızıl medalla girdi. Ana fikirləşdi ki: “Gör neçə aya getdi?!” Ana yuxularında tez-tez Bakıya getdi, Ana məktub yazdı ki: “Yanıltma gümanımı, Pul nədir, pul deyirsən, göndərərəm canımı”. Nə zaman ki oğlunun getdiyi dörd il oldu, Məktubları kəsildi, gəlmədi tətil oldu, Ananı fikir aldı, ananın əsdi dizi Ana müqəssir etdi, tramvayı, dənizi. O yenə dözdü, durdu… O yolmadı saçını, Səsləri qonşuları Əsmər, Çiçək bacını. Yenə də azalmadı ürəkdən bala dərdi Onlar oğul vermədi, onlar təsəlli verdi. Məktub məktub dalınca axdı, Bakıya xdı, Ana da məktubların dalınca baxdı, baxdı… Məktublarsa Bakını dolandı, gəzdi, gəldi, Məktublar əzik-üzük, məktublar bezdi gəldi, Ana yenə də baxdı gah dolama yollara, Gah da oğul boyuna həsrət qalan qollara. Ana oğul böyütdü gur, çatmaqaş, gensinə, Ana oğul böyütdü, özgəyə qismət oldu. Ana fikirləşdi ki, mən neyləmişəm sənə? Bu nə oğulluq oldu, bu nə məhəbbət oldu? Oğul böyütdümü o büzmədodaq bir qıza? Oğul böyütdümü o. min işvəyə, min naza? Ana bilsəydi əgər böyütməzdi oğlunu, Yox, bunu yandım dedim, yenə atmazdı onu. Bir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana, Ürəyində ağlayıb gülmək öyrətdi ona. Oğul! Nədir etdiyin bəs bu haq-say üçün? Qaytar onun ömrünə neçə gecə, neçə gün! Qaytar onun saçının qaralığını geri. Qaytar o dilindəki şirin-şirin sözləri! O sözü, o söhbəti gülüşü anan verib, Ana dodaqlarından bala dodaqlarına. İndi ondan gen gəzən oğul, ayaqlarına Yerişi anan verib. Qaytarsan o sözləri, sözsüz bir lal olarsan, Qaytarsan o yerişi, yerindəcə qalarsan. Qaytarsan o gülüşü hırıldamazsan daha Qaytar, qaytar onları. qaytar qoyma sabaha! Sən ki dərd verdin, oğul, sənə gülüş verənə. Oğul demərəm sənə! Deyirəm ki, o boyu, buxunu qaytar geri! Deyirəm ki, varını, yoxunu qaytar geri! Qaytar onun borcunu, Gülüşünü, adını, sözünü qaytar geri! Qaytar ana borcunu, O borc sənin özünsən, özünü qaytar geri!
Əziz dostlar, Mirvarid Dilbazi Poeziya Məclisinin təşkilatçılığı ilə mart ayının 13- də, saat 13:00- da, gənc şair Mərziyyə Sarvanın ” Əsgər anası” kitabının təqdimatı keçiriləcək. Kitabın redaktoru: Nəcibə İlkinÖn söz müəllifi: Baba Vəziroğlu Poeziyasevərlər, şairlər, media nümayəndələri dəvətlidi.Ünvan: Ünvan: Azərkitab, Yasamal rayonu, Akim Abbasov küçəsi- 78, Yasamal parkının yanı, Bazarstorla üzbəüz.
Bəsdi yük elədim səni özümə Bəsdi yük elədim səni özümə, Çıx get,rahat olsun qolum-qanadım. Nə sevgi kar edir, nə də ki, hicran, Səbrlə soyumur artıq inadım. * * * Mən çoxdan bilirəm sən kimsən,nəsən, Abrıma qısılıb ar eləmişəm. Sən başdan -ayağa saxta adamsan, Gör, kimi özümə yar eləmişəm. * * * Çıx get, gözlərimə görünmə bir də, Mən saxta adama ürək vermirəm. Sən mənə ya dost ol, ya da ki düşmən, Mən düşmən olana çörək vermirəm. * * * Bəsdi fağır-fağır üzümə baxdın, Çıx get, rahat olsun qolum-qanadım. Nə sevgi kar edir ,nə də ki, hicran, Səbrlə soyumur mənim inadım.
MƏNİM ADIM İPƏKDİ Mənim adım İpəkdi, Dörd yaşım var, bilirəm. Babamla parka gedib Quşları yemləyirəm. * * * Mən şəkil də çəkirəm, Şahmat da oynayıram. Babam Rəşad Məcidi Mən şahmatda uduram. * * * Həkim olacağam mən Sağlam olsun uşaqlar. Müharibə olmasın Ağlamasın uşaqlar!
BİLMƏSƏM Yazın lәzzәtini duymazdı könlüm, Qışın şaxtasında dona bilmәsәm. Üzümә gülmәzdi bağlar, bağçalar, Hәr gülü bir nazlı sona bilmәsәm. * * * Arzum, ağlar qalmış ömürә dönәr, Varlığım pas atmış dәmirә dönәr. Gözüm bir qaralmış kömürә dönәr, Vaxtında alışıb yana bilmәsәm. * * * Bir atım duz ilә, bir loxma çörәk Mәnә ömrüm boyu gәrәkdir, gәrәk. Qara daş olardı sinәmdә ürәk, Daşların dilini qana bilmәsәm. * * * Mәn hansı hәvәslә seyrә dalardım, Kimin ürәyindә ocaq qalardım, Analı olsam da, yetim qalardım, Bütün anaları ana bilmәsәm!
HƏR GÜN NƏFDİR Altmış üçdən nəf hesablar kişilər, On səkkizdən başlamışam saymağa… Kaldan, şitdən daim uzaq durmuşam, Meylim olub özün tutmuş qaymağa… * * * Zənbur kimi çiçək-çiçək gəzmişəm, Gül üzəndə, tər qönçəsin üzmüşəm, Qürbət elin cəfasına dözmüşəm, Bir arzum var, kaş dönəydim oymağa… * * * Ustac xoşlar, kəsə etsin söhbəti, Çalış boşa yeməyəsən möhnəti, Dadımlıqdı bu dünyanın neməti, Macal verməz heç kimsəyə doymağa… 15.05.2020. Bakı.
GƏL, BU DƏRDƏ DÖZ DƏ YAŞA… (Poladla, İlqarın məzarı başında) Hanı qoşun, hanı ləşkər? Tək qalbdı iki Paşa… Baiskarı kimdi, bilməm, Kaş dönəydi özü daşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… * * * Əlim üzümdə qalıbdı, Sözüm ağzımda qalıbdı, Arzum gözümdə qalıbdı, Qanım gözdə dönüb yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… * * * Ustacam, artıb ələmim, Ta yazmır, sınıb qələmim, Hər gün də artır sələmim, Eşqim düzdə dönüb quşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… 17.07.2020. II FX. Bakı.
TORPAQ BİZİ GÖZLƏYİR… (Milli Qəhrəman İlqar Mirzəyevin xatirəsinə) Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Yadıma xırdaca günahım düşdü… Yanında boş yerə tamahım düşdü… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… “Hazırdır məzarlar”, – eyindən keçir… Yanına gələn yol çiyindən keçir… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Bu süslü “otaqlar” xiffət eyləyir… “Daş yastıq yataqlar” minnət eyləyir… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Səngər, məzar ortaq bizi gözləyir… Qardaş, Ana torpaq bizi gözləyir… 23.08.2020. – Bakı. (II F.X.)
YER CƏZA YERİDİR! Ey insan, unutma; Almanı xatırla, Adəmi xatırla, Həvvanı xatırla! * * * Ey insan, unutma; Əzanı xatırla, Qəzanı xatırla, Cəzanı xatırla! * * * Ey insan, unutma; Yer cəza yeridir! Yer cəza yeridir! Yer cəza yeridir! 14.09.2020. Bakı.
